คำพิพากษาหัวใจ

ตอนที่ 34 : คนของผม 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    2 ธ.ค. 52

เกศเกล้ารู้เรื่องที่อเล็กซ์เล่าให้เธอเฟังนั้นมันทำให้เธอรู้สึกสงสารผู้ชายคนนี้มากลีน่าเป็นผู้หญิงที่ร้ายกาจเกินกว่าที่เธอคิดจริงๆไม่แปลกเลยที่เค้านั้นยอมตกลงมาช่วยศาสตาได้โดยง่าย
และตอนนี้เธอกับเค้าก็ได้ข้อมูลที่มากพอที่จะจัดการยายตัวร้ายคนนี้ได้สองวันที่ผ่านมาเธอไม่ยอมออกไปไหนเลยจนอเล็กซ์นั้นอดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าเธอนั้นเป็นอะไรเธอเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาสืบค้นข้อมูลเหมือนกับว่าเธอพยายามทำงานเพื่อให้ได้ลืมเรื่องบางเรื่องแต่เค้านั้นย่อมรู้ดีว่ามีเพียงเรื่องเดียวที่ทำให้เกศเกล้านั้นเป็นเช่นนี้ได้
หลังจากที่จากกันกับเกล้าวันนั้นภาวัฒน์ก็แทบจะไม่เป็นอันทำอะไรเค้าเฝ้าแต่คิดถึงเธอผู้นั้นใบหน้าอันอ่อนหวาน เนื้อนุ่มน่าสัมผัส เธอจะโกรธและเกรียดเค้ามากไหมที่ทำร้ายเธอขนาดนั้นแต่นั้นมันเป็นเพราะแรงหึงหวงของเค้าเค้ายอมไม่ได้ที่จะให้เธอนั้นต้องไปเป็นของใคร
“วัฒน์ค่ะ“เสียงหวานคุ้นหูเรียกเค้าให้ได้สติขึ้นมาตลอดหลายวันมานี้เค้าต้องอยู่กับผุ้หญิงคนนี้ที่เค้า นั้นไม่ต้องการจะอยู่กับเธอด้วยซ้ำแต่ต้องจำยอมเพราะเค้าเลือกที่จะทำมันแล้ว
“นั่งเหมอลอยอะไรอยู่ค่ะอีกไม่กี่วันเราก็จะแต่งงานกันแล้วคุณจะยิ้มสดชื่นให้ลีน่าหน่อยไม่ได้หรอค่ะ”ลีน่าเข้ามานั่งข้างตัวภาวัฒน์และถามอย่างอ่อนหวาน
ภาวัฒน์ถอนหายใจเฮือกใหญ่เค้าฝืนยิ้มทั้งๆที่ในใจนั้นไม่ใช่เลย ลีน่าย่อมรู้ดีว่าเค้านั้นฝืนใจที่จะยิ้ม
“ดีมากค่ะคุณนี้ว่าง่ายดีอย่างนี้สิค่ะจะได้พูดกันง่ายๆหน่อย”
เค้าเริ่มหมดความอดทนกับผู้หญิงคนนี้แล้วภาวัฒน์ลุกขึ้นเพื่อจะเดินจากไปแต่กลับมีมือเรียวคว้าแขนเค้าไว้
“คุณจะไปไหนค่ะ”
“ผมจะไปในที่ที่สบายใจกว่านี้ปล่อยมือ”เค้าพูดอย่างเยือกเย็นและแววตาที่เรียบเฉย
“ถ้าลีน่าบอกว่าไม่ให้ไปคุณจะว่าอย่างไรค่ะ”เธอเริ่มออกคำสั่งอีกครั้ง
“ผมจะไปพอกันทีคุณเลิกมาสั่งนั้นสั่งนี่ผมได้แล้วผมยอมคุณมามากแล้ว ผมยอมจนแทบจะไม่เหลือความเป็นตัวของตัวเองแล้วปล่อย”
เค้าสั่งด้วยน้ำเสียงที่คมเข้มจนลีน่าก็เริ่มหวั่นๆในน้ำเสียงนี้แต่เธอก็ไม่ยอมลดล่ะได้อยากจะลองดีกับเธอก็เอา
“หรอค่ะลีน่าไม่ยักจะรู้ว่าลีน่าบังคับคุณขนาดนั้นลำบากใจมากไหมค่ะที่ต้องทำตามที่ลีน่าต้องการ”เธอถามตอบด้วยคำพูดที่ยียวน
“คุณเลิกพูดแบบนี้ซะทีคุณย่อมรู้คำตอบดีคุณบังคับได้แต่ร่างกายผมแต่อย่าหวังว่าจะบังคับใจผมได้ คุณก็เอาแต่ตัวที่ไร้หัวใจของผมไปแล้วกัน”
“ดีค่ะ ถ้าคุณต้องการอย่างนั้นลีน่าก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคนที่มันได้หัวใจคุณแต่กลับไม่ได้ร่า
กายมันจะรู้สึกแตกต่างกับลีน่าบ้างมั้ยแล้วอย่าหวังนะคะว่าลีน่าจะยอมเลิกราง่ายๆไม่มีทางเรามาไกลกันเกินกว่าที่จะย้อนกลับแล้วยังไงคุณก็ต้องแต่งงานกับลีน่าอยู่ดีหรือถ้าไม่เราก็จะได้เห็นดีกันคุณจะยอมเป้นคนเห็นแก่ตัวก็ตามใจค่ะ”เธอพูดจบพร้อมกับปล่อยมือออกจากแขนของเค้าและเธอก็เป็นคนเดินจากไปเสียเอง
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ภาวัฒน์ใช้เวลาที่เหลืออยู่ก่อนการแต่งงานจะเริ่มขึ้นเพื่อตามหาว่าเกศเกล้านั้นหายไปไหนเค้าไม่แม้จะเห็นหน้าของเธอที่อยู่เค้าก็ไม่รู้เหมือนกันกิ่งแก้วพี่สาวของเธอแท้ๆยังไม่ยอมบอกเค้าเลยเค้าจึงจ้างนักสืบเพื่อสืบว่าตอนนี้เกศเกล้าอยู่ที่ไหนกับใครแต่ที่แน่นอนเธอต้องอยู่กับคู่หมั้นใหม่คนนั้นของเธอแน่ยิ่งคิดเค้าก็ยิ่งเจ็บใจตัวเองมากที่ยอมปล่อยให้เธอไปโดยที่ตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้เลยสถานการณ์รอบด้านมันบีบให้เค้าต้องเลือกวิธีนี้
นักสืบของภาวัฒน์สืบเรื่องได้รวดเร็วทันใจเค้านักสืบรายงานว่าตอนนี้เกศเกล้าอยู่ที่คอนโดกลางใจเมืองที่มีนักธุรกิจรายใหญ่อยู่เท่านั้นและที่สำคัญที่เค้าคิดไม่ผิดคือเกศเกล้านั้นอยู่กับอเล็กซ์จริงๆ เพราะอะไรไม่รู้เค้าถึงรู้สึกอารมณ์เดือดขึ้นมา เค้าแทบจะไปนำตัวเกศเกล้าออกมาจากอเล็กซ์เสียแต่ตอนนี้เลยถ้าทำได้ผู้หญิงอะไรรู้จักกันไม่เท่าไรก็ไปอยู่กับเค้าแล้วทำไมถึงไม่รักดีแบบนี้ทีกับเค้ามาหวงเนื้อหวงตัวเค้านั้นคิดไปต่างๆนานา เค้าต้องพาตัวเธอกลับมาอยู่กับเค้าเค้าจะไม่ยอมให้ใครนั้นมาสวมรอยเค้าเป็นแน่
ทางด้านลีน่าเธอก็ไม่ยอมลดละแผนการที่วางไว้ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอเริ่มหวั่นก็ตามดูเหมือนว่าอะไรมันเริ่มจะไม่ง่ายอย่างที่เธอคิดเสียแล้ว เธอต้องทำอะไรให้มันรัดกลุมและระมัดระวังมากยิ่งขึ้นแล้วยิ่งตอนนี้ภาวัฒน์เริ่มแข็งข้อกับเธอแถมยังมีอเล็กซ์กลับมาอีกเธอยังจำคำพูดที่เค้าพูดกับเธอก่อนที่เธอจะกลับมาเมืองไทยได้ดีว่าวันหนึ่งเค้าจะกลับมาและก็กลับมาจริงๆเธอรู้ดีดีว่าเค้าต้องไม่มาดีแน่ เรื่องของเธอนั้นเค้าเป็นคนที่รู้ดีแต่คนอย่างลีน่าถ้าคิดจะทำอะไรแล้วใครก้มาขวางไม่แน่นอนเธอทนงในความร้ายกาจของตัวเองโดยที่ตอนนี้ไม่รู้เลยว่าข้อมูลของเธอนั้นไดถูกฝ่ายตรงข้ามแฮกไปแล้วเพราะช่วงนั้นเธอมัวแต่จัดการเรe: 18pt">++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ก๊อกๆๆ เสียเคาะประตูห้องที่คอนโดที่เกศเกล้าอยู่นั้นดังขึ้นวันนี้อเล็กซ์ออกไปทำสัญญากับลูกค้าและไปหาคุณปู่คาดว่าวันพรุ่งนี้ถึงจะกลับเธอเองเลยไม่ได้ไปไหนอยู่หาข้อมูลและวางแผนการในห้องทั้งวัน
เกศเกล้าเดินออกมาเปิดประตูเพราะเธอคิดว่าน่าจะเป็นแม่บ้านที่มาทำความสะอาดห้องให้เหมือนทุกวัน
“คุณเกศเกล้ารึป่าวครับ”ชายหนุ่มดูเหมือนจะเป็นเด็กของคอนโดนี้ถามขึ้น
“ค่ะ”
“พอดีเพื่อนคุณครับผู้ชายครับเค้าบอกให้คุณลงไปหาที่ลานจอดรถข้างล่างบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วยครับ”เอ่ยแค่นี้แล้วก็เดินจากไปปล่อยให้ยืนฟังด้วยความงง
“เดี๋ยวสิค่ะ“เธอพยายามเรียกชายผู้นั้นแต่เค้ากลับไม่สนใจแล้วก็เดินจากไปเกศเกล้าคิดว่าน่าจะเป็นอเล็กซ์แต่ทำไมไม่ขึ้นมาคุยกันข้างบนทำไมต้องให้ลงไปหาที่ลานจอดรถคงมีธุระจริงๆ เธอไม่ได้ยั้งคิดอะไรมากเดินลงหาตามชายคนนั้นขึ้นมาบอก

เกศเกล้าเดินลงมาที่ลานจอดรถที่ที่รถของอเล็กซ์นั้นจอดเป็นประจำแต่คราวนี้รถเค้าก็ไม่ได้จอดแล้วใครกันนะที่ให้คนขึ้นไปเรียกเธอลงมาข้างล่างนี้เกศเกล้าเดินมองหาคนที่จะมาหาเธอแต่แล้วก็ไม่เห็นแม้แต่เงา
มือหนายืนอ้อมตัวเกศเกล้าเข้ามาจากทางด้านหลังพร้อมกับผ้าผืนหน้าเข้ามาโป๊ะหน้าเนียนของหญิงสาวเกศเกล้าหมดสติไปโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเหตุการณ์ต่อไปนั้นจะเป็นเช่น
หญิงสาวค่อยลืมตาขึ้นให้ปรับรับกับแสงที่เข้ามาในดวงตาคู่งามนั้นเธอรู้สึกมึนหัวเล็กน้อยแล้วตอนนี้เราอยู่ที่ไหนแล้วมาที่นี้ได้อย่างไรเหตุการณ์กิ่หน้านี้เธอแทบจำอะไรไม่ได้เลยจำได้แค่ว่ามีคนให้เธอลงมาหาแล้ว.......ภาพเหตุการณ์นั้นก็เลือนหายไป
เกศเกล้าลุกขึ้นจากการหลับใหลไปนานเท่าไรไม่รู้รู้เพียงว่าตอนนี้เธอนอนอยู่บนเตียงที่แสนนุ่มในห้องนอนกว้างที่นี้คือที่ไหนกันนะเธอเดินสำรวจดูว่าที่นี้คือที่ใดกันแน่แล้วตัวเองมาที่นี้ได้อย่างไร
เกศเกล้าเปิดประตูห้องออกไปเพื่อไปดูว่าข้างนอกนั้นเป็นที่ใดประตูห้องเปิดออกอย่างง่ายดายตอนแรกเธอนึกว่ามันต้องถูกล๊อคไว้อย่างแน่นอนเพราะคนที่จับเธอมาคงไม่ต้องการให้เธอหนีออกไปได้ง่ายๆแน่
“ตื่นแล้วหรอที่รัก”เสียงทุ่มที่คุ้นหูทักมาจากด้านหลังเมื่อเธอเปิดประตูเดินออกมาไม่กี่ก้าวเท่านั้น เกศเกล้ารีบหันกลับไปดูหน้าเจ้าของเสียงเมื่อครู่ทันทีเพราะเสียงแบบนี้มีเค้าคนเดียวเท่านั้น
“ภาวัฒน์”เกศเกล้าอุทานเรียกชื่อภาวัฒน์อย่างตกใจนี่เค้าจริงๆด้วยแล้วเค้าจับตัวเธอทำไมกันเธอเดินถอยหลังห่างออกจากเค้าสายตาภาวัฒน์คนนี้ไม่เหมือนสายตาของภาวัฒน์คนนั้นที่เธอรู้จักเค้าดูน่ากลัวแววตาที่ยิ้มแบบเฉือดเฉือนราวกับว่ามีอะไรแอบแผงอยู่ในรอยยิ้มนั้น

“ทำไมเรียกผมห่างเหินอย่างนั้นละครับทำไมไม่เรียกวัฒน์เหมือนเดิมล่ะ”เค้าสาวเท้าเข้ามาเธอเรื่อยๆพร้อมกับที่เธอก็ถอยหลังเหมือนกัน
“คุณเป็นอะไรของคุณเล่นบ้าอะไรฉันไม่สนุกกับคุณหรอกนะพาฉันมาที่นี้ทำไมคุณต้องการอะไรกันแน่”
“จุๆๆไม่เอาน๊าไม่โวยวายนะครับอยู่กับผมดีกว่าอยู่กับไอหัวทองนั้นตั้งเยอะ” เค้าจุปากและพูดยียวนเสียดสีคนฟัง
“นี่คุณสะกดรอยตามฉันหรือนี้เรื่องส่วนตัวของฉันฉันจะคบกับใครจะอยู่กับใครมันก็สิทธิ์ข องฉันคุณไม่เกี่ยวแล้วอย่างคุณน่าจะเอาเวลาตอนนนี้ไปจัดเรื่องงานแต่งงานของคุณให้เรียบร้อยดีกว่านะ อีกไม่กี่วันแล้วนิ” เธอขึ้นเสียงใส่เค้าด้วยความเหลืออดคนอะไรเราอุตสาห์จะช่วยยังจะมาทำให้เสียเรื่องอีกจับกันมาทำไมไม่เข้าใจ
“ดูคุณจะต้องการให้ผมแต่งงานเร็วๆจังเลยนะทำไมคุณจะได้ไปแต่งงานกับไอหมอนั้นใช่มั้ย”เค้าเริ่มตะคอกใส่หน้าเธอ
“ใช่ฉันอยากแต่งงานกับเค้ามากเพราะเค้านั้นดีกว่าคุณหลายเท่า”เธอตะคอกอย่างประชดประชันเช่นกัน
สถานกานณ์เริ่มเดือดดาน............

“แต่คุณเป็นเมียผมนะแล้วผมก็จะไม่ยอมให้คุณไปเป็นเมียใครอีกแน่นอน“
เพี๊ย!!!!หน้าของภาวัฒน์หันตามแรงที่เกศเกล้านั้นฝาดลงไปที่ใบหน้าของเค้า
“หยาบคายฉันไม่เคยนึกเลยว่าคุณจะเป็นคนหยาบคายได้ถึงเพียงนี้ “
“ผมจะเป็นมากกว่าที่คุณคิดอีกเกศเกล้าไอภาวัฒน์ผู้ชายที่แสนดีคนนั้นมันตายไปตั้งแต่โดนผู้หญิงที่มันรักหนีไปหมั้นกับผู้ชายที่รู้จักกันไม่นานแถมยังไปอยู่ก็บมันอีก”
เค้าพูดความในใจที่มันอัดอั้นมานานภาพที่เค้าเห็นเธออยู่กับผู้ชายคนอื่นนั้นมันทำให้เค้าแทบบ้าและสามารถทำอะไรก็ได้ในตอนนี้
เกศเกล้ายืนนิ่งกับคำพูดที่เค้านั้นพูดมานี่เค้าหึงเธอจนเป็นบ้าไปแล้วหรือนี่และตอนนี้เค้าคิดจะทำอะไรของเค้านะ
“คุณจะเป็นบ้าอะไรของคุณก็เชิญแต่ฉันไม่สนุกกับคุณหรอกนะพาฉันกลับเดี๋ยวนี้ฉันมีงานที่ต้องทำหลายอย่างนะ”เธอพยายามออกนอกเรื่องเพราะไม่อกับเรื่องนี้แล้ว
“ข้ออ้างชัดๆจะรีบกลับไปหามันก็บอกมาไม่มีทางคุณต้องอยู่กับผมที่นี้เพราะคุณเป็นคนของผม จำไว้”เค้าพูดเสียงเข้มดังชัดเจนบ่งบอกความเป็นเจ้าของชัดเจน
“ฉันคนนะมีชีวิตไม่ใช่ของของใครแล้วเราไม่ได้เราไม่ได้เป็นอะไรกันคุณจะเอาฉันมาอยู่ที่นี่ไม่ได้นะ”
“แน่ใจหรือว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันหรือจะให้ย้อนความจำให้”ภาวัฒน์พูดพร้อมกับสาวเท้าเข้ามาหาเธอแววตาสื่อความหมายบางอย่างที่เกศเกล้านั้นต้องถอยหนี

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



รออ่านต่อตอนหน้าจร้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

192 ความคิดเห็น

  1. #171 TongFaธงฟ้า (@myowlcity) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 มกราคม 2553 / 22:16
    คนอื่นเค้าทำงานกัน หาหลักฐานวุ่นวาย
    พ่อภาวัฒน์ ก็เอาแต่หึงหวงไม่รู้เรื่อง จะเสียงานก็เพราะคนนี้แหละ รู้ตัวไหมเท่ากับช่วยลีน่านะ
    #171
    0
  2. วันที่ 4 ธันวาคม 2552 / 21:19
    ภาวัฒน์ไม่รู้อะไรเลย

    จับเค้ามาซะงั้น

    แบบนี้จะช่วยสำเร็จไหมเนี่ย

    ยัยลีน่าก็ร้ายเหลือเกิน เฮ้อ
    #168
    0
  3. #166 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2552 / 10:14
    #166
    0
  4. #165 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2552 / 08:04
    #165
    0
  5. #164 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2552 / 01:06
    #164
    0
  6. #163 sarang,,* (@jj_ys) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2552 / 18:44
    อ้าววว ยัยนี่ เดี๋ยวเหอะ ร้ายมากไปแล้ว ผู้หญิงอะไรเนี่ย แบบว่าด้าน & ร่าน มากจริงๆ แรงอ่ะ
    #163
    0
  7. #161 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2552 / 16:59
    #161
    0