คำพิพากษาหัวใจ

ตอนที่ 29 : ทีใครทีมัน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    20 ก.ย. 52

เกศเกล้าเดินออกจากห้องไป ลีน่าหปล่อยมือออกจากภาวัฒน์ทันที และสีหน้าที่ยิ้มแย้มเมื่อครู่เธอปรับเป็นสีหน้าเมินเฉยทันที
 
“ลีน่า คุณเล่นอะไรของคุณอยู่ สนุกนักใช่มั้ย ไหนเราตกลงกันแล้วไงว่าคุณจะไม่ยุ่งกับเกศเกล้าไง” ภาวัฒน์เปิดคำถามด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว
ลีน่าเมินหน้าไปทางอื่นเธอเดินไปรอบๆห้องอย่างสบายอารมณ์
 
“ค่ะ ลีน่าบอกกว่าลีน่าจะลเกยุ่งกับมัน ถ้าคุณกำจัดมันออกจากคุณได้ แล้วนี่อะไรค่ะ วันนี้มันมาทำอะไรที่นี่” ลีน่าหันมาพูดกับภาวัฒน์ด้วยเสียงเรียบเฉย
 
“ผมขอเวลาคุณสองวันกับเรื่อวนี้ แล้ววันเกศเค้าแค่เข้ามาหาผมเฉยๆ คุณจะบีบผมไปถึงไหน”
“หรอค่ะ หึหึ เอาเถอะค่ะ ในเมื่อคุณพูดแล้วลีน่าก็เชื่อใจคุณค่ะ  แล้วเรื่องแต่งงานของเราลีน่าคุยกับทางร้านตัดชุดแล้วนะคะ เราจะไปลองกันเมื่อไร คุณว่าเมื่อไรคะ”
 
“คุณจัดการมาแล้วกัน ผมมีสิทธิ์เลือกด้วยหรอ” ภาวัฒน์เหนื่อยหน่ายใจจริงๆ
 
“ก็ดีค่ะ นั้นเราไปกันวันพรุ่งนี้เลยแล้วกัน อ่อคุณไม่คิดจะบอกคนทางบ้านคุณบ้างหรอค่ะ คุณปู่คุณก็ยังอยู่ที่ประเทศไทยไม่ใช่หรอ”
 
“มันเร่งด่วนขนาดนี้ ผมจะบอกใครได้ คุณอยากจะทำอะไร อยากจะบอกใครก็ตามใจคุณแล้วกัน”
 
 
“ค่ะ พูดง่ายแบบนี้ก็ดีค่ะ แล้วก็อย่าลืมนะคะเรื่องเกศเกล้า ลีน่ารู้นะคะว่ามันอยู่บ้านของคุณ คุณต้องจัดการกับเรื่องนี้ ไม่นั้นจะหาว่าลีน่าไม่เตือนไม่ได้นะ   อ่ออีกเรื่องลีน่าจะมาบอกว่าเรื่องข่าวบริษัทคุณลีน่าจัดการให้เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณสบายใจได้ สถานภาพของบริษัทคุณเหมือนเดิมค่ะ”
 
“ขอบคุณครับ ที่คุณทำตามที่พูด”
“แน่นอนค่ะลีน่าทำตามที่พูดอยู่แล้ว ว่าแต่คุณเถอะค่ะ หวังว่าคงจะจัดการเรื่องของคุณได้นะคะ อ่อทำอะไรอย่าคิดว่าลีน่าไม่รู้นะคะ ทุกเรื่องของคุณอยู่ในสายตาลีน่าตลอด”
ลีน่าพูดและเดินมาที่ภาวัฒน์ เธอยื่นมือมาลูปที่แก้มของเค้าเบาๆอย่างเย้ายวน แต่สายตาของเธอช่างดูน่ากลัวมาก
 
“ลีน่าไปก่อนนะคะ   แล้วพรุ่งนี้เจอกันที่ร้านตัดชุดค่ะ ตรงเวลาด้วยนะคะ” ลีน่าเดินจากไปอย่างสบายอารมณ์ ปล่อยให้คนที่อยู่ในห้องต้องกลุ้มใจจนหัวแถบระเบิด

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
เกศเกล้าเดินไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมายจริงๆ ตอนนี้เธอหยุดเดินมองไปรอบๆ เธอเดินมาถึงสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ผู้คนมากมายดูแล้วพวกเค้าช่างมีความสุข ต่างกับเธอที่ตอนนี้ทำไมมันทุกข์ใจเหลือเกิน เกศเกล้านั่งลงบนม้านั่งของสวนสาธารณะ คิดเรื่องราวที่ผ่านมาเธอนึกว่าหลังจากที่กลับมาจากเกาะแล้วชีวิตของเธอคงจะดีขึ้น แต่กลับกันหมดช่วงเวลาแห่งความสุขมันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน ทำไมเค้าไม่รักษาสัญญาที่ให้กับเธอไว้   เกศเกล้าเสียใจกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น เธอนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวนี้อยู่นานแสนนาน 
 
นี้ก็เวลาเย็นมากแล้ว เกศเกล้ารู้สึกว่าตัวเองนั่งอยู่ตรงนี้นานแล้ว เธอลุกขึ้นและคิดว่าจะกลับบ้านไปคุยกับภาวัฒน์ให้รู้เรื่อง เกศเกล้าลุกขึ้นเร็วและเดินโดยไม่ทันมอง เกศเกล้าชนกับใครบางคนเข้าอย่างจัง
 
“ขอโทษค่ะ” เกศเกล้ารีบขอโทษทันที เธอเงยหน้าขึ้นมา คนที่เธอชนเป็นชายคนหนึ่ง หน้าตาออกลูกครึ่ง นัยตาสีฟ้าคมเข้ม ดูหล่อในแบบคนตะวันตก เค้าดูสุขุมมาก เกศเกล้ามัวแต่มองหน้าเค้าเพราะเค้าดูดีเหลือเกินรู้ตัวอีกทีมีมือของชายร่างคนหนึ่งมาคว้าตัวเธอออกไป
“ท่านเป็นอะไรป่าวครับ เธอเดินยังไงไม่มองเลย“ชายร่างใหญ่หันไปถามนายของเค้า และหันมาดุเกศเกล้า เกศเกล้าตกใจที่ถูกผู้ชายคนนี้ดึงตัวออกแบะแถมยังมาว่าเธออีก วันนี้มีอะไรที่แย่กว่านี้อีกมั้ย
 
“ ทอม ปล่อยมือออกจากคุณผู้หญิงคนนี้เดี๋ยวนี้นะ ไม่มีมารยาทกับสุภาพสตรีเลย”  ชายผู้นั้นต่อว่าคนของเค้าที่ไม่มีมารยาทต่อเกศเกล้า เค้าส่งสายตาหวานเอ็นดูมาทางเธอ
ชายร่างใหญ่รีบปล่อยมือเธอออกทันที

“เป็นอะไรรึป่าวครับ” เค้าถามเกศเกล้าอย่างเป็นห่วง
“ไม่เป็นไรค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ พอดีฉันไม่ทันมองคุณ คุณม่าเป็นอะไรนะ”
“ครับ ผมเป็นอะไรครับ อ่อผมต้องขอโทษแทนคนของผมด้วยที่เสียมารยาทกับคุณ”
“ไม่เป็นไรค่ะ   ฉันเข้าใจ” เกศเกล้ายิ้มเล็กๆอย่างน่ารัก ทำเอาคนมองแอบหลงเสน่ห์ในความน่รักของเธอ
                                                                                                                
“ผมชื่ออเล็กซ์ครับ ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไร พอดีผมเพิ่งกลับมาเมืองไทยได้สองวัน อยากมีเพื่อนที่นี้ คุณคงไม่รังเกียจนะ” ชายหนุ่มนแนะนำตัวทันที
 
“อ่อ ไม่คะ ฉันชื่อเกศเกล้าเรียกว่าเกศเฉยๆก็ได้ ยินดีท่ำด้รู้จักค่ะคุณอเล็กซ์ คุณพูดภาษาชัดดีจังเลยนะค่ะ ทั้งๆที่หน้าตาคุณออกไปทางตะวันตก” 
 
“ครับ แม่ผมเป็นคนไทย ส่วนพ่อเป็นคนทางตะวันตกหน่ะครับ ผมจึงพูดภาษาไทยชัด แล้วคุณมานั่งเล่นที่นี้คนเดียวหรอครับ”
“คะ เกศมานั่งคิดอะไรเพลินคะ ว่าแต่คุณมาออกกำลังกายหรอ”
“ครับ ผมมาสูดอากาศ ที่นี้อากาศดีครับ”
 
สองคนเดินคุยกันเรื่อยๆเปื่อยอย่างสบายอารมณ์ราวกับว่ารุ้จักกันมานาน อเล็กหลงเสน่ห์ในความน่ารักสดใสของเกศเกล้า แต่เค้าก็ทราบดีว่าเธอกำลังมีเรื่องไม่สบายใจอยู่ เกศเกล้าเมื่อได้คุยกับอเล็กซ์ทำให้เธอรู้สึกสบายใจมากขึ้น สามารถลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้ขณะหนึ่ง
 
สองคนคุยกันนาน จนเวลาพลบค่ำ
“เกศต้องขอตัวกลับก่อนนะคะ นี้ก็ค่ำแล้ว คุณคุยสนุกดีจัง” เกศเกล้าขอตัวกลับทันที
 
“ครับ บ้านคุณอยู่ไหนให้ผมไปส่งมั้ยครับ” 
“ไม่เป็นไรค่ะ เกศเกรงใจคุณ ขอบคุณนะคะ” 
“ครับ แล้วเราจะได้เจอกันอีกมั้ยครับ คุณเกศ” อเล็กซ์ส่งสายตาหวานให้เธออย่างมีความหมาย
 
เกศเกล้าย่อมรู้ความหมายนั้นดี เธอคิดกับเค้าแค่เพื่อนใหม่ที่เพิ่งเคยรู้จักกันเท่านั้น และความคิดอย่างก็ผุดขึ้นมาในสมองเธอทันที วันนี้เธอเจอเรื่องแย่ๆมาทั้งวัน คราวนี้แหละเธอจะได้เอาคืนคนไม่รักษาสัญญาบ้างแล้ว แต่ก็แอบรู้สึกผิดถ้าเธอะใช้อเล็กซ์เป็นเครื่องมือ
 
“ค่ะ เราคงได้เจอกันอีก คุณเป็นเพื่อนเกศนิค่ะ   เออ อเล็กซ์ค่ะถ้าเกศเปลี่ยนใจจะให้คุณไปส่งเกศที่บ้านจะได้มั้ยค่ะ   คือตอนนี้มันค่ำแล้ว เกศไม่กล้ากลับคนเดียว” เกศเกล้าลองถามหยั่งเชิงดู
 
“ได้สิครับ เพื่อนของผม ผมไปส่งได้อยู่แล้ว และยิ่งเป็นเพื่อนที่น่ารักๆอย่างคุณ ผมเต็มใจครับ” อเล็กซ์ตอบตกลงทันที
เพราะเค้าต้องการไปส่งเธอ
 
เข้าทางเกศเกล้าเลย เธอต้องทำให้ภาวัฒน์รู้ว่าเธอก็ไม่ได้เสียใจในสิ่งที่เค้าทำ และเธอก็มีคนที่ดีกว่าเค้าเหมือนกัน
 
“ขอโทษนะคะ” เกศเกล้าคิดขอโทษอเล็กซ์ในใจ
 
อเล็กซ์ให้คนของเค้าขับพาเค้าและเกศเกล้ามาส่งเธอที่บ้านของภาวัฒน์ เค้าส่งเธอที่หน้าบ้าน มองเธอเดินเข้าบ้านไป อเล็กซ์คว้าโทรศัพท์ของเค้าชึ้นมาเพื่อจะโทรรายงานใครบางคน
 
“ครับท่าน เรียบร้อยครับ ผมมาส่งเธอถึงบ้านเลยครับ …….. ครับ บ้านที่ท่านบอกครับ    ครับๆ สวัสดีครับ”
เค้าสนทนากับใครบางคนในโทรศัพท์ อเล็กซ์รู้จักเกศเกล้าดีและที่เค้ามารู้จักเธอครั้งนี้มันไม่ใช่ความบังเอิญแต่มันคือความตั้งใจที่จะได้มาเจอเธอ
 
ภาวัฒน์กลับมาบ้านเร็ว เค้าตั้งใจจะมาดูว่าเกศเกล้าเป็นอย่างไรบ้าง เค้าเป็นห่วงเธอมากจากเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวัน แต่ผิดคาด เค้ากลับมาไม่เจอเกศเกล้า เค้าจึงนั่งรอเธอ และก็เห็นว่าเกศเกล้ามีคนมาส่ง และคนนั้นก็เป็นผู้ชายเสียด้วย


เกศเกล้าเดินตรงเข้าบ้านไป เธอรู้ดีว่าภาวัฒน์นั้นนั่งรอเธออยู่   เธอก็ต้องการคุยกับเค้าให้รู้เรื่องเหมือนกัน แต่พอเห็นหน้าเค้าคำพูดต่างๆที่คิดมาก็ลืมหมด เกศเกล้าเดินก้มหน้าและทำท่าจะเดินขึ้นห้องไป
 
ภาวัฒน์ตรงดิ่งมาหาเธอทันที เค้าคว้าแขนเรียวไว้
“เดี๋ยวจะไปไหน ทำไมกลับเอาป่านนี้” ภาวัฒน์ถามด้วยบันดาลโทสะ 
เกศเกล้าหัยกลับมาหาเค้านัยตาไร้ความรู้ เกศเกล้าค่อยๆแกะมือเค้าออกจากแขนของเธอ ภาวัฒน์บีบไว้แน่นไม่ยอมปล่อย 
 
“ปล่อย” เกศเกล้าพูดคำเดียว แววตาจากไร้ความรู้สึกเริ่มเป็นแววตาโกรธเกรี้ยว
 
“ใครมาส่ง” ภาวัฒน์เปิดคามทันที
“จะรู้ไปทำไม  ทีนายจะทำอะไรฉันไม่เคยเห็นจะรู้ด้วยเลย”   เกศเกล้าเบะปาก พูดอย่างห่างเหิน
 
“เกศ” ภาวัฒน์ตะคอกใส่หน้าเธออย่างฉุนเฉียว เกศเกล้าเริ่มไม่ใส่ใจในคำพูดเค้า เธอสะบัดแขนออกจากเค้าได้สำเร็จ
 
“เสียงดังทำไม ชื่อฉัน ฉันจำได้ดี”
“ผมถามว่าใครมาส่งคุณ” ภาวัฒน์กดเสียงต่ำ อย่างสะกดอารมณ์โกรธไว้
 
“เพื่อนฉัน นายจะทำไม”
“คุณมีเพื่อนผู้ชายตั้งแต่เมื่อไร แล้วทำไมเรียกผมว่านาย ห่ะ” ภาวัฒน์เริ่มจะคุมสติไว้ไม่อยู่

“แล้วนายจะทำไม ฉันพอใจจะเรียก แล้วฉันจะคบใคร รู้จักใครต้องรายงานนายทุกเรื่องมั้ย” บทสนทนาเริ่มดุเดือดขึ้นและดังขึ้น
 
“ฉันจะไปพักผ่อนแล้ว เหนื่อย นายมีอะไรอีกมั้ย” 
                                                                    
“ไปทำอะไรมาหล่ะ ถึงได้เหนื่อยกลับมา” 
 
เพี๊ย!!!!!!! เสียงฝ่ามือกระทบหน้าภาวัฒน์อย่าแรง ภาวัฒน์เอามือลูปแก้มตัวเอง
 
“นายจะดูถูกฉันมากไปแล้วนะ   ฉันจะไม่มานั่งทนนายต่อไปแล้วนะ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย นายนี่มัน” เกศเกล้าถอนหายใจแรง และพูดต่อโดยไม่ให้คู่สนทนาแทรกขึ้นมา
 
“อ่อ แล้วเรื่องที่นายจะไปแต่งงานอะไรกับใครที่ไหนก็ไม่ต้องมาบอกฉันด้วย ฉันไม่อยากรุ้สักกะนิดเดียว แล้วก็สบายใจได้ พรุ่งนี้ฉันจะไปจากที่นี้ ไม่มาอยู่ให้นายเห็นหน้าอีก
 
“อยากไปจากกันขนาดนั้นเลยใช่มั้ย” ภาวัฒน์ดึงตัวเกศเกล้าเข้ามาตัวเค้า เค้าตะคอกใส่หน้าเธอ
“ใช่ ปล่อย” เกศเกล้า ตะคอกกลับ
 
ภาวัฒน์ก้มลงเอาปากประกบเธออย่างแรง โดยเกศเกล้าไม่ทันตั้งตัว   เค้าจูบเธอร้อนแรงและเนิ่นนาน เกศเกล้าพยายามขัดขืนแต่ก็ถูกเค้าล๊อคตัวไว้   ภาวัฒน์ถอนริมฝีปากอกอย่างเชื่องช้า
 
น้ำตาไหลอาบสองแก้มเนียนของเกศเกล้า ภาวัฒน์ตกใจเมื่อเห็นภาพนั้น เค้ายื่นมือเพื่อจะไปปาดน้ำตาให้แต่กลับถูกมือใครบางคนมาปัดออกเสียก่อน


“เอามือของคุณออกจากน้องสาวของฉันเดี๋ยวนี้นะ “กิ่งแก้วยื่นดูเหตุการณ์อยู่นานและเห็นว่าภาวัฒน์รังแกน้องสาวของเธออยู่ เธอดึงตัวเกศเกล้ากลับมาหาตัวเธอ
 
“คุณมันผู้ชายเห็นแก่ตัว   จะแต่งงานกับลีน่าแล้วมาทำแบบนี้กับน้องสาวฉันทำไม” กิ่งแก้วบันดาลโทสะใส่ภาวัฒน์ ภาวัฒน์รู้สึกผิดขึ้นมา เค้าเริ่มจะทำอะไรไม่ถูกแล้วตอนนี้ เค้าอยากจะอธิบายความจริงให้เธอสองคนนั้นเข้าใจ แต่ติดที่ว่าเค้าต้องทำตามที่พูดไว้กับลีน่า และถ้าเค้าไม่หึงที่มีคนมาส่งเกศเกล้าวันนี้ เหตุการณ์นี้ก็ไม่เกิดขึ้น
 
“คือ ผมขอโทษ”   เค้าเอ่ยขอโทษกิ่งแก้ว
“เก็บคำขอโทษนี้ไว้แก้ตัวกับพี่ชายคุณแล้วกัน ฉันจะพาเกศเกล้าไปจากที่นี้”
 
 กิ่งแก้วยื่นคำขาด เพราะเธอไม่ต้องการให้น้องของเธอนั้นเสียใจไปมากกว่านี้อีกแล้ว เกศเกล้าได้แต่ยื่นร้องไห้หลังกิ่งแก้ว ตอนนี้เธอรู้สึกเสียใจมากจริงๆที่เค้าทำกับเธอแบบนี้
 
“คุณจะพากันไปไหน แล้วพี่นุรู้เรื่องนี้แล้วหรอ” ภาวัฒน์ถามอย่างสงสัยเพราะเค้ายังเห็นภานุกลับมาเลย
 
“เรื่องนี้คุณก็ไปอธิบายกับพี่ชายของคุณเองแล้วกัน จะพาน้องสาวไปให้พ้นจากคนอย่างคุณ” กิ่งแก้วพูดจบ เธอดึงมือเกศเกล้าขึ้นไปบนห้องทันที ไม่ฟังคำขัดขานของภาวัฒน์ ภาวัฒน์ยืนมองการจากไปของสองสาว เค้าจะหาคำแก้ตัวอะไรมาบอกพี่ชายของเค้าดีหล่ะงานนี้   มีเรื่องให้วุ่นวายได้ซ่ำกันเลย ภาวัฒน์คิดกลุ้มใจ

กิ่งแก้วทราบเรื่องทั้งหมดจากปากของเกศเกล้าที่โกรธภาวัฒน์มากที่ทำกับน้องสาวของเธอแบบนี้ สองสาวช่วยกันเก็บเสื้อผ้าเพื่อจะพากันออกไปจากบ้านหลังนี้
 
“กิ่ง กิ่งไม่ต้องไปกับเกศก็ได้นะ   กิ่งคุยกับนุเรื่องนี้แล้วหรอ” เกศเกล้าถามพี่สาวของเธอ
 
“แล้วจะให้กิ่งปล่อยเกศออกไปเผชิญโลกข้างนอกคนเดียว กิ่งทำไม่ได้หรอกนะ “
 
“แล้วคุณนุหล่ะ เค้าจะยอมหรอ”
 
กิ่งแก้วเริ่มหนักใจ ภานุมีหรอจะยอมให้เธอไปจากเค้า และตัวเธอเองก็ใช่ว่าต้องการจะไปจากเค้าด้วย กิ่งแก้วกำลังจะคิดหาวิธี เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น
“กิ่ง กิ่ง นี้ผมเองนะ” เสียงภานุเรียกเธอมาจากข้างนอก กลับมาทันเวลาเสียจริงเลยนะ กิ่งแก้วคิดในใจ
 
เธอเดินออกไปเปิดประตูให้เค้า
 
ภานุดึงตัวกิ่งแก้วออกไปคุยข้างนอกทันที
 
“กิ่ง คุณจะไปไหน คุณจะทำอะไร ทำไมไม่บอกผมก่อน” ภานุมีสีหน้าเคร่งเครียด เค้าเพิ่งรู้เรื่องจากน้องชายตัวดีของเค้าเมื่อครู่
 
“น้องชายคุณทำกับน้องของกิ่งมากไปแล้วนะค่ะ กิ่งทนไม่ได้ที่จะเห็นน้องของกิ่งต้องมานั่งเสียใจแบบนี้”
“กิ่ง มันเป็นเรื่องของเค้าสองคนนะ แล้วก็เรื่องทุกอย่างมันมีอะไรมากกว่าที่คุณรู้ คุณปล่อยให้เค้าสองคนปรับความเข้าใจกันเองเถอะ” ภานุพยายามอธิบายให้เธอเข้าใจ
 
“มีอะไรจะต้องพูดกันอีกหรอค่ะ ในเมื่อน้องชายคุณกำลังจะแต่งงานอยู่แล้ว กิ่งไม่รู้นะคะว่าคุณสองคนพี่น้องกำลังจะทำอะไรกันอยู่ แต่ตอนนี้ปัญหามันกำลังจะบานปลายแล้ว คุณมีความจริงอะไรที่ยังไม่ได้บอกกิ่งอีกมั้ย” 
สิ่งที่กิ่งแก้วพูดนั้นมันแทงใจคนฟังมาก ภานุมีเรื่องที่ปิดบังเธอมากมาย ที่คิดว่าจะให้มันเป็นความลับตลอดไป แต่เธอพูดแบบนี้ ก็แสดงว่าเธอนั้นก็สงสัยเหมือนกัน
ภานุยกมือกิ่งแก้วขึ้นมากุมไว้
 
“กิ่ง ทุกอย่างมันมีทางแก้ไขนะ แล้วที่ผมกับเจ้าวัฒน์ทำนั้นมันมีเหตุผลพอ แล้วสักวันคุณจะรู้เอง “ ภานุโน้มนาวใจกิ่งแก้ว
กิ่งแก้วดึงมือออกมา เธอคิอว่าเค้าจ้องมีเรื่องที่ปิดบังเธอแน่นอน จนถึงขั้นนี้แล้วยังไม่บอกกัน ก็ไม่ต้องมาอยู่ด้วยกันแล้ว
“ค่ะ ทุกอย่างมีทางแก้ไข กิ่งเข้าใจ ในเมื่อคุณบอกกิ่งไม่ได้   ไม่เป็นไรค่ะ “ กิ่งแก้วก้มหน้าลง เธอกำลังรวบรวมความกล้า พูดในสิ่งที่เธอไม่อยากจะพูดมัน
 
“คุณนุค่ะ กิ่งว่า เรื่องมันก็บานปลายมาขนาดนี้แล้ว เราแยกจากกันดีมั้ยค่ะ คุณมีชีวิตของคุณ กิ่งมีชีวิตของกิ่ง คุณสองคนปล่อยเราสองคนพี่น้องไปเถอะนะคะ อย่ารังเราไว้เลย มันมีแต่จะลำบากใจกันทั้งสองฝ่าย” กิ่งแก้วเงยหน้าพูดกับเค้าตรงๆ
 
ภานุงงในสิ่งที่เธอพูดออกมา นี่มันเรื่องระหว่างเกศเกล้ากับภาวัฒน์ แล้วเธอมาขอแยกทางจาเค้าเพื่ออะไร มันเรื่องเดียวกันซะที่ไหน
 
“ผมไม่เข้าใจ นี่มันไม่ใช่ปัญหาของเราสองคนนะกิ่ง ทำไมคุณถึงพูดแบบนี้” 
“ค่ะ พูดกันตรงๆเลยนะคะ ที่กิ่งยอมคุณทุกอย่าง ดีกับคุณมาตลอดก็เพราะว่า กิ่งเป็นห่วงเกศค่ะ และตอนนี้เกศก็กลับมาแล้ว และตอนนี้เกศกำลังเสียใจ   กิ่งขอให้คุณปล่อยเราสองคนไปเถอะนะค่ะ”
 
ภานุเข้าใจในสิ่งที่เธอพูดแล้ว ตลอดเวลี่ผ่านมาเธอทำดีกับเค้าเพื่อน้องสาวของเธอใช่มั้ย เธอไม่คยรักเค้าเลยใช่มั้ย
 
“ที่ผ่านมามันคืออะไรกิ่ง คุณไม่เคยรักผมเลยใช่มั้ย คุณดีกับผมเพราะเรื่องนี้เรื่องเดียวใช่มั้ย “ภานุรุ้สึกเสียใจที่เธอพูดแบบนั้น
 
“ใช่ค่ะ กิ่งทำเพื่อเกศค่ะ คุณคิดว่ากิ่งจะรักคนที่ทำร้ายจิตใจกิ่ง ตัดสินกิ่งทั้งๆที่ไม่ถามความจริงหรอค่ะ เอาละคะถือว่าเราหายกัน กิ่งทำดีกับคุณ และกิ่งก็ได้น้องสาวกิ่งกลับมาแล้ว นั้นเราควรจะเลิกแล้วต่อกันได้แล้วนะคะ “ กิ่งแก้วพยายามสะกดกลั้นน้ำตาไว้ เธอไม่ต้องการให้เหตุการณ์มันเป็นแบบนี้ แต่สิ่งที่เธอทำนั้นมันมีเหตุแน่นอน และเพื่อทั้งสองฝ่าย และสิ่งที่ดีขึ้น เธอก็ต้องยอมทำ
 
ภานุก็เสียใจไม่แพ้เธอ เค้าไม่เคยนึกมาก่อนว่าเธอจะขอแยกทางกับเค้าในวันนี้ แต่ยังไงเค้าก็ไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆแน่นอน
“ได้ในเมื่อคุณต้องการจะไปผมก็ไม่รั้ง แต่ผมจะไม่ยอมหย่าให้คุณเด็ดขาด เราจะต้องมีพันธะผูกพันธ์กันไปอย่างนี้ ผมไม่ยอมให้คุณจากไปง่ายๆแบบนี้หรอก”
“คุณจะทำแบบนี้ทำไมคะ ไม่เป็นไรค่ะ ตามใจคุณ กิ่งไม่มีอะไรจะพูดแล้ว เราลากันตรงนี้เลยแล้วกันนะคะ เพราะเราสองคนพี่น้องจะไปจากนี้แต่เช้า ขอบคุณสำหรับสิ่งดีดีที่ผ่านมา ดูแลตัวเองด้วยนะค่ะ “ 

กิ่งแก้วน้ำตาคลอ เธอพยายามไม่ให้เค้าเห็น กิ่งแก้วรีบเดินเข้าห้องเกศเกล้าไปทันทีปล่อยให้ภานุยืนอยู่ตรงนั้น 
 
น้ำตาลูกผู้ชายไหลรินออกมาจากดวงตาคมของภานุ เธอเดินจากเค้าไปจริงๆ และเค้าก็ไม่สาสารถรั้งตังเธอไว้ได้ เพราะเธอไม่ได้รักเค้า ที่ผ่านมามันก็แค่การทำดีเพื่อให้ได้น้องสาวของตัวเองกลับมา ภานุโกรธกิ่งแก้วไม่ลง เพราะในสิ่งที่เธอพูดมันก็เป็นความจริง สมควรแล้วที่เค้าจะโดนเอาคืนเสียบ้าง
 
ภานุเดินคอตกกลับเข้าห้องตัวเองอย่างคนไร้วิญญาณ   เรื่องราวทุกย่างดูวุ่นวายจนเค้าไม่อยากจะรับรู้อะไรอีกแล้ว
 


 ทิ้งท้ายไว้

ตัวช่วยมาแล้วจร้า  ทิ้งรูปไว้ให้ดูกานด้วยนะ  หล่อมากกกกกกก




  ผู้ชายคนนี้ชื่ออเล็กซ์  ส่วนเค้าเป็นใครนั้นติดตามกันต่อไป

บอกก่อนเดี๋ยวไม่สนุก  เอาเป็นว่ามีแผนกันอีกแล้ววววว


กรำ  เรื่องราวไงกลับเป็นแบบนี้   อย่าเพิ่งงงกันนะคะ

สงสารภานุอ่ะโดนทิ้ง  แต่กิ่งเค้ามีเหตุผลที่ทำแบบนี้นะ

ติดตามความจริงในตอนต่อไปเน๊อะ  อิอิ     (สอบจ่ะสอบ  แต่มานั่งอัพนิยาย)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

192 ความคิดเห็น

  1. #122 piercensean (@piercensean) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กันยายน 2552 / 02:48
    I'm feel bad for Pee's Nou....
    #122
    0
  2. #117 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2552 / 21:52
    อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ
    #117
    0
  3. #116 Ake (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2552 / 14:57

    อะไรกันนี้

    ชอบทิ้งไว้ให้คิดต่อตลอดเลยนะ

    #116
    0
  4. #114 S a R a n g,,* (@jj_ys) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2552 / 11:55
    โฮ้วว อะไรกันเนี่ย สับสนๆ แล้วที่บอกว่า จะแต่งงานกับยัยลีเน่าอะไรนั้นล่ะ ภาวัฒน์หรือภาณุ หรือว่า ยัยเน่าจะแต่งทั้งสองเลย

    โลภมากจริงนะแม่คุณ รวบสองเลยรึไง ระวังจะโดนแว้งกัด แล้วจะหาว่าไม่เตือนนะ
    #114
    0
  5. #113 piercensean (@piercensean) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2552 / 09:39
    Lina kind of Nang .
    #113
    0
  6. วันที่ 19 กันยายน 2552 / 16:37
    คนของยัยลีน่าแน่ๆเลย

    จะมาไม้ไหนอีกเนี่ย
    #112
    0
  7. #109 6meemee9 (@kemei7) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2552 / 10:44
    สนุกจังค่ะ

    เมื่อไหร่ยัยลีน่าจะได้รับบทเรียนนะ...ใจร้ายมากๆๆๆ
    #109
    0
  8. #108 yoyo (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กันยายน 2552 / 23:22

    จอมวางแผนจริงๆนะ

    #108
    0
  9. #107 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กันยายน 2552 / 16:39
    งานเข้าแล้วไง
    #107
    0
  10. #106 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กันยายน 2552 / 02:43
    ใครอ่ะ

    ใครมาเหรอ

    อิอิ

    งานนี้  จะมีใครหึงไหมน้า................................
    #106
    0