คำพิพากษาหัวใจ

ตอนที่ 28 : ไม่มีทางเลือก complete

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2020
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    17 ก.ย. 52

เกศเกล้าและกิ่งแก้วคุยกันนานเท่าไรทั้งสองคนก็ไม่ได้ดูเวลา ไม่ได้เจอกันนานเรื่องราวต่างๆมากมายก็เยอะพอที่จะทำให้หญิงสาวทั้งคู่คุยกันไม่รู้จักเบื่อ และบทสนทนาก้ต้องจบลงเมื่อภานุได้กลับมาถึงบ้าน และกิ่งแก้วก็ต้องรีบไปรับเค้าตามหน้าที่ภรรยาที่ดี
 
“คุณนุ กลับมาแล้วหรอค่ะ เหนื่อยมากมั้ย ทำไมดูสีหน้าคุณไม่ค่อยดีเลยวันนี้” กิ่งแก้วถามด้วยความเป็นห่วง เพราะวันนี้ภานุทีสีหน้าที่ตึงเครียดกว่าทุกๆวัน หรือว่าบริษัทจะมีปัญหาอะไรอีก
 
“ครับ เหนื่อยนิดหน่อย   เป็นไงบ้างเจอน้องสาวของคุณแล้วเค้าพ้องคุณป่าว “ ภานุถามเรื่องอื่นเพื่อปกปิดเรื่อง ปัญหาทุกอย่างไม่ให้กิ่งแก้วนั้นสงสัย
 
“ไม่หรอก มีบ้างนิดหน่อยตามประสาของเค้าสองคนแหละค่ะ อ้าว   แล้วคุณวัฒน์ไปไหนละคะ” กิ่งแก้วถามหาภาวัฒน์ทันทีเพราะเค้าบอกว่าจะเข้าบริษัทแล้วทำไมไม่กลับมาพร้อมกัน
 
“อ่อ เจ้าวัฒน์ไปหาเพื่อนนิดหน่อย เดี๋ยวก็คงกลับมา ผมเหนื่อยจังเลย ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะแล้วจะลงมาทานข้าวกับคุณนะครับ” ภานุพูดแล้วก็ก้มลงหอมแก้มภรรยาของเค้าก่อนที่จะเดินจากไป กิ่งแก้วมองตามเค้าขึ้นไปอย่างสงสัย เธอมีความรู้สึกว่าเหมือนเค้าจะปกปิดอะไรเธออยู่ แต่ก็ได้แค่สงสัยอย่างนั้น

ภาวัฒน์ใช้เวลานั่งคิดอยู่นานกับเรื่องราวทั้งหมด เค้าจะทำอย่างไรกับมันดีมันพบทางตันไปหมด เค้าขับรถมาถึงหน้าบ้านของตัวเอง ภาวัฒน์จอดรถอยู่ที่หน้าบ้านพักใหญ่ เค้ากำลังตัดสินใจทำในสิ่งที่เค้าเองนั้นก็ไม่อยากจะทำแต่เลือกไม่ได้เพื่อคนส่วนมาก เค้าคงต้องเสียสละความสุขส่วนตัว และอาจจะทำให้เธอคนนั้น คนที่เค้ารักเจ็บ ถึงแม้เธอจะเจ็บปวดเพียงไร เค้าก็เจ็บปวดไม่แพ้กับเธอเหมือนกัน   เค้าตัดใจขับรถเค้าไปในบ้าน ภาวัฒน์เดินลงจากรถและก้าวลงเดินตรงไปในบ้าน
 
เกศเกล้าเดินมารับเค้าตรงบันได ภาวัฒน์ปรับสีหน้าให้เรียบเฉยไม่แสดงความรู้สึกใดๆ
“คุณวัฒน์กลับมาแล้วหรอ หาเพื่อนมาหรอ เกศคุยกับพี่กิ่งนานจนลืมเลย เหนื่อยมั้ย กินอะไรมารึยังค่ะ” เกศเกล้าถามเสียงหวาน
 
“อืม กินมาแล้ว ผมขอตัวก่อนนะ เดี๋ยวเราค่อยคุยกัน” ภาวัฒน์แทบจะไม่มองหน้าเกศเกล้า เค้าบอกและเดินตรงขึ้นไปบนบ้านทันที เกศเกล้าได้แต่ยืนมองอย่างสงสัย นี่เค้าเป็นอะไรอีกกันแน่ ธักจะเดาใจผู้ชายคนนี้ไม่ถูกแล้ว แต่ก็คิดในแง่ดีไว้ก่อน สงสัยจะเหนื่อย เกศเกล้ายืนมองเค้าเดินจากไป
 
ภาวัฒน์เดินหันหลังให้เกศเกล้าอย่างทุกข์ใจ เค้าไม่กล้าที่จะทำให้เธอคนนี้เสียใจจริงๆ เค้าจึงต้องหนีเธอเดินขึ้นมาก่อน เพราะยังไม่กล้าที่จะทำร้ายจิตใจเธอคนนี้
 
ภาวัฒน์เดินเข้าไปในห้องของเค้า เค้าทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้าง หลับตาใช้ความคิดหลายรอบ และเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเพื่อมาทำลายความคิดของเค้า

ภาวัฒน์กดรับแบบไม่ได้ดูเบอร์ เค้ากรอกเสียงลงบนโทรศัพท์นั้น
“สวัสดีครับ “
 
“ว่าไงค่ะวัฒน์ ถึงบ้านแล้วหรอค่ะ “เสียงหวานคุ้นหูมาตามสาย
 
“ลีน่า “ภาวัฒน์ตกใจ นี่เค้ากลับมาบ้านแล้วเธอยังโทรมาอีกหรอ
 
“ใช่ค่ะ ตกใจอะไรค่ะ คือลีน่าลองมาคิดๆดูแล้ว ลีน่าต้องการคำตอบจากคุณเดี๋ยวนี้เลยค่ะ ลีน่าไม่อยากรอแล้ว เพราะเวลาทุกวินาทีของลีน่ามีค่านะคะ” ลีน่าพูดด้วยน้ำเสียงหวานเจื้อยแจ้ว แฝงด้วยความเย้ยยัน
 
“ลีน่า คุณต้องการอะไรจากผมกันแน่ คุณก็รู้ว่าหผมไม่ได้รักคุณ แล้วคุณยังอยากจะแต่งงานกับผมเพื่ออะไร” ภาวัฒน์พูดอย่างเหนื่อยใจ
 
“เพื่ออะไรหรือค่ะ ก็คุณคือคนของลีน่า ยังไงคุณก็ต้องเป็นของลีน่า ถึงคุณไม่ได้รักลีน่า ลีน่ารู้ดีค่ะ แต่ยังไงคุณก็ต้องเลือกว่าจะแต่งหรือไม่แต่ง ลีน่าไม่สนใจว่าคุณจะรักลีน่าหรือไม่ และลีน่าก็ต้องการคำตอบเดี๋ยวนี้ค่ะ” จากเสียงหวานกลายเป็นเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความดุร้าย
 
ภาวัฒน์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เค้าจนปัญญาจะอธิบายให้คนอย่างเธอฟังแล้ว เค้าตัดสินใจไว้ก่อนที่จะกลับมาที่บ้านแล้ว
 
“ตกลง ผมจะแต่งงานกับคุณ” ภาวัฒน์ตอบสั้นๆ
 
“ลีน่าฟังผิดรึป่าวคะเนี่ย ทำไมคนอย่างนายภาวัฒน์ พานิชยการุณย์ถึงได้ยอมอะไรง่ายๆแบบนี้”
 
“แต่มีข้อแม้ คุณจะต้องเลิกยุ่งกับเกศเกล้าและกิ่งแก้ว คุณต้องปบ่อยเค้าสองคนพี่น้องไป และเรื่องข่าวของบริษัทคุณต้องจัดการให้เรียบร้อย” ภาวัฒน์ยื่นข้อเสนอ
 
“เป็นห่วงพวกมันจังเลยนะคะ สองคนพี่น้องนั่นหน่ะ”

“ใช่ผมเป็นห่วงเค้ามาก ผมตกลงทำตามที่คุณต้องการแล้วคุณก็ต้องทำตามที่ผมต้องการด้วย”
 
“ได้ลีน่าจะเลิกยุ่งกับมันสองคน แต่คุณต้องจัดการมันออกจากชีวิตของคุณด้วย ถ้าลีน่ารู้ว่าคุณยังมีเยื่อใยให้มันอยู่ ลีน่าจะไม่ปล่อยมันสองคนพี่น้องแน่นอน” 
 
ลีน่าขู่มาอย่างดุร้ายน่ากลัวจนภาวัฒน์ฟังแล้วรู้สึกห่วงเกศเกล้าขึ้นมาจับใจ
 
“ตกลง ผมขอเวลาคุณเคลียร์เรื่องของผมกับเกศแล้วเราค่อยมาคุยเรื่องแต่งงานกัน”
“ดีมากค่ะวัฒน์ ลีน่าหวังว่าคุณจะทำได้อย่างที่พูดนะคะ “ ลีน่าพูดจบเธอวางสายไป ทิ้งให้ภาวัฒน์ต้องนอนกลุ้มใจกับเรื่องของเกศเกล้า เธอจะเสียใจมั้ยถ้าเค้าเปลี่ยนไป

เช้าวันใหม่  วันนี้อากาศช่างแสนดี  เกศเกล้าลืมตาตื่นแต่เช้า  เธอนอนห้องเดิมที่เคยนอนที่นี้  ที่บ้านของภาวัฒน์  เกศเกล้าตั้งใจจะลงไปหานมชื่นและให้แกสอนทำกับข้าวที่ภาวัฒน์ชอบ   เกศเกล้าทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วก็เดินลงมาข้างล่าง  ทำไมวันนี้บ้างดูเงียบเหงา  ทุกคนในบ้านไปไหนหันหมด  หรือว่าเธอตื่นเช้าเกินไป

เกศเกล้าเดินเข้าไปในครัว

"นมชื่นค่ะ  ทำไมวันนี้บ้านเงียบจังเลย  ยังไม่มีใครตื่นหรอค่ะ"

"อ่อ  คุณๆ  เค้าออกไปทำงานกันแล้วค่ะ  เห็นว่าตอนนี้บริษัทมีเรื่องยุ่งๆหน่ะค่ะ"

"หรอค่ะ  แล้วพี่กิ่งละค่ะ"  เกศเกล้าถามหากิ่งแก้วทันที
"อ่อคุณกิ่งออกไปดูดอกไม่หน้าบ้านค่ะ  คุณเดินออกไปดูสิค่ะ"

เกศเกล้าเดินออกไปหากิ่งแก้วตามคำแนะนำของนมชื่น  กิ่งแก้วยืนดูดอกกุหลาบสีขาวที่ปลูกไว้มากมาย  ดอกไม้ดูสวยงามแต่ทำไมสีหน้าคนดูไม่สดใสเลย  เกศเกล้าอดที่จะสงสัยไม่ได้

"กิ่ง  มายืนดูดอกไม้แต่เช้าเลยนะ"
กิ่งแก้วสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเกศเกล้าทักทายมาจากด้านหลัง

"อ่าวเกศ  มาเงียบๆ  ไม่ให้สุ่มให้เสียงเลย  เป็นไงนอนหลับสบายมั้ย"
"ก็ดีนะ  แต่เกศมายืนดูกิ่งนานแล้วเหมือนกันนะ   กิ่งนั้นแหละมัวแต่ใจลอยไปไหน"
กิ่งแก้วถอนหายใจยาวก่อนจะหันมาหาน้องสาวของเธอ

"เกศ  กิ่งไม่ค่อยสบายใจเลย "
"เรื่องอะไรหรือกิ่ง บอกเกศได้นะ"  เกศเกล้าถามด้วยความห่วงใย

"คือ  ตั้งแต่เมื่อวาน  คุณนุดูเครียดๆไป  ไม่รู้เรื่องอะไรอีก  ช่วงนี้บริษัทเราเจอวิกฤติอีกแล้ว  เมื่อเช้าเค้าสองคนพี่น้องก็ออกไปกันแต่เช้าเลย  เกศพอจะรู้บ้างมั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น  คุณวัฒน์ได้บอกอะไรบ้างรึป่าว"

"ไม่นะ  นายนั้น  เอ่ย  คุณวัฒน์เมื่อวานกลับมาก็ขอตัวขึ้นห้องไปเลย  ไม่รู้ว่าเป้นอะไรเหมือนกัน  เกศก็สงสัยเหมือนกัน"

"กิ่งว่ามันแปลกๆนะ  จะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกรึป่าว  กิ่งมีควมรู้สึกอย่างนั้น"  กิ่งแก้วมีสีหน้าที่ไม่สบายใจ

"อย่าเพิ่งคิดมากเลย  เดี๋ยวเกศจะถามคุณวัฒน์ให้  สบายใจได้"
เกศเกล้าพูดให้กิ่งแก้วสบายใจ  สองคนพี่น้องสนทนากันอยู่นาน  และวันนี้เกศเกล้าก็ตัดสินใจว่าจะไปหาภาวัฒน์ที่บริษัท  เพราะเธอก็อยากรู้เรื่องเหมือนกัน  เผื่อมีอะไรที่เธอจะช่วยได้

เกศเกล้ามาถึงบริษัทของภาวัฒน์ เธอตั้งใจจะมาดูงานที่เค้าทำ เพราะตอนที่เธออยุ่บ้านของเค้าเธอก็ยังช่วยเค้าทำได้ แล้วยิ่งตอนนี้เค้าดูเหมือนจะมีปัญหาเธอก็ยิ่งจะต้องช่วยมากกว่าเดิม เกศเกล้าเดินถามทางพนักงานในนั้นไปยังห้องของภาวัฒน์ เกศเกล้าไม่ได้โทรมาบอกเค้าก่อนจะมา ใจหนึ่งก็กลัวว่าจะมาวุ่นวายรึป่าว แต่ในเมื่อตั้งใจที่จะมาแล้วก็เลยไม่ได้บอกเค้าก่อน
 
ภาวัฒน์กำลังกลุ้มใจเรื่องของเกศเกล้า วันนี้เค้าออกมาจากบ้านแต่เช้าเพราะไม่อยากจะเจอเธอ เค้าไม่รุ้จะแสดงท่าทางกับเธออย่างไรดี และยิ่งลีน่าโทรมาบอกว่าจะมาหาวันนี้เพื่อจะมาคุยเรื่องแต่งงานอีก เค้าก็ยิ่งกลุ้มใจไปกันใหญ่
 
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น สงสัยว่าลีน่าจะมาหาเค้า ภาวัฒน์เดินไปเพื่อจะเปิดประตูด้วยตัวเองเลย

เค้าตกใจที่คนที่เค้าเห็นกลับไม่ใช่ลีน่าแต่กลายเป็นเกศเกล้า นี่เธอมาได้อย่างไรกัน
 
“ทำไมต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้นด้วย เกศไม่ใช่ผีซักหน่อย”
ภาวัฒน์ปรับสีหน้าให้เรียบเฉยเมย
“คุณมาทำอะไรที่นี้” เกศเกล้าได้ฟังคำถามนี้ก็รู้สึกน้อยใจ ทำไมเค้าถึงถามแบบนี้
 
“เกศก็แค่แวะมาดูคุณเฉยๆ งานหนักมั้ย มีอะไรให้ช่วยรึป่าว” เกศเกล้าตอบน้ำเสียงน้อยใจ
“ไม่มีอะไรมากหรอก ช่วงนี้” ภาวัมน์ตอบน้ำเสียงเรียบ
“หรอ แต่เห็นพี่กิ่งบอกว่า ตอนนี้บริษัทมีปัญหาไม่ใช่หรอ”
“ไม่มีอะไรหรอก คุณมีอะไรอีกมั้ย คือผมจะทำงานต่อ” ภาวัฒน์พูดเป็นเชิงไล่ให้เกศเกล้ากลับไป เพราะเค้าเกรงว่าลีน่ามาแล้วจะเจอเค้า และเรื่องมันก็จะวุ่นวายไปกันใหญ่
 
“ไม่ต้องไล่กันขนาดนี้ก็ได้ เกศกลับก็ได้” เกศเกล้าประชดประชัน นี้เค้าเป็นอะไรของเค้าอีกกันแน่เดี๋ยวก็ดี เดี๋ยวก็ร้าย ชักเดาอารมณ์ไม่ออกแล้ว
 
“เชิญครับ” ภาวัฒน์ผายมือเป็นเชิงเชิญให้เธอกลับ เกศเกล้าน้อยใจมากที่เค้าทำยังกับเธอไม่ใช่คนสำคัญ เหมือนแขกที่มาหาคนหนึ่งเท่านั้น เกศเกล้าเดินหันกลับไปโดยไม่มามองหน้าเค้า นี้เค้าทำมากไปแล้วจริงๆ คนอุตส่าห์เป็นห่วง

เกศเกล้าเปิดประตูห้องจังหวะเดียวกับที่ลีน่าเปิดประตูเข้ามาพอดี   ภาวัฒน์เห็นเหตุการณ์ คิดในใจเกิดเรื่องใหญ่ละงานนี้   สิ่งที่เค้าคิดไว้มันก็เกิดขึ้นจริงๆ สิ่งที่เค้าไม่อยากทำ สถานการณ์ก็บีบบังคับให้ต้องทำอีกแล้ว
 
เกศเกล้าเบิกตากว้าง ผู้หญิงที่ยืนตรงหน้าเธอ   เธอจำหน้าได้ดี คนที่ชอบมาตามภาวัฒน์อยู่บ่อยๆ แต่วันนี้ทำไมเธอช่างดูน่าเกรงขามจัง ดูเหมือนนางพญาที่สามารถสะกดทุกคนไว้ที่เธอได้ ขนาดเกศเกล้ายังรู้สึกกลัวในแววตาคู่นี้เลย

“สวัสดีค่ะ คุณเกศเกล้า ไพศาลพร” ลีน่าเปิดคักทายที่เกศเกล้าฟังแล้วตกใจ นี่ลีน่ารู้จักชื่อที่แท้จริงของเธอได้อย่างไร
 
“คุณรู้ชื่อของฉันได้อย่างไร” เกศเกล้าถามด้วยความสงสัย ภาวัฒน์เห็นท่าว่าจะไม่ดีแน่ เค้ากลัวว่าลีน่าจะบอกอะไรในสิ่งที่เกศเกล้ารู้แล้วเธอจะไม่ให้อภัยเค้าแน่ๆ
 
ลีน่ากำลังจะตอบคำถามนี้ แต่ถูกภาวัฒน์ขัดไว้เสียก่อน
 
“ลีน่า คุณมาแล้วทำไมไม่ดทรมาบอกผมก่อน” ภาวัฒน์ทักทายและส่งสายตาเป็นเชิงบอกเธอว่าอย่าพูดในสิ่งที่เค้าไม่ต้องการให้พูด ซึ่งลีน่าก็รู้ดีว่าเค้าหมายความว่าอย่างไร ลีน่าเดินมาเกาะแขนภาวัฒน์ และส่งสายตาเยาะเย้ยมาที่เกศเกล้า
 
“ก็ลีน่าไม่ทราบนิค่ะว่าคุณมีแขก”
เกศเกล้ามองสองคนที่เกาะเกี่ยวกัน มันทิ่มแทงใจเธอมาก ที่เค้าบอกว่าจะทำงานนั้นมันเป็นแบบนี้ใช่มั้ย
 
“อ่อ ที่คุณบอกว่าคุณจะทำงานต่อมันอย่างนี้นี่เอง เกศเข้าใจแล้ว คุณบอกเกศตรงๆก็ได้นะ” เกศเกล้าพูดน้ำเสียงสั่น ทำไมเธอถึงรู้สึกเสียใจอย่างบอกไม่ถูก

ภาวัฒน์รู้ว่าตอนนี้เกศเกล้ากำลังเสียใจเพราะเค้าอยู่ แต่เค้าเลือกไม่ได้จริงๆ เพื่อคนหมู่มาก บริษัท และก็เพื่อตัวของเกศเกล้าเองด้วย เค้าจึงต้องใจแข็งเอาไว้
 
ลีน่ารู้สึกสะใจกับเหตุการณ์นี้ เธอรู้ดีว่าคนทั้งสองรู้สึกอย่างไร และตอนนี้เธอก็สนุกมากที่จะเล่นเกมนี้ต่อไป
 
“อ่าว ทำงานอะไรค่ะวัฒน์ ก็คุณนัดลีน่ามาคุยเรื่องของเราไม่ใช่หรอ” ลีน่าเปิดคำถามทันที 
“ครับ” ภาวัฒน์ตอบคำเดียว ตอนนี้ที่เค้าทำได้คือตามใจลีน่าไปก่อน เพราะคนอย่างลีน่านั้นทำได้ทุกอย่างที่เธอต้องการ
 
เกศเกล้ายืนฟังอย่างสะกัดกลั้นอารมณ์ไว้ เธออยากออกจากห้องนี้ไปเสียตอนนี้เลย
 
“นั้นเกศขอตัวกลับก่อนนะค่ะ เกศเข้าใจทุกอย่างดีแล้ว ขอบคุณนะคะ “ เกศเกล้าหันหน้าเพื่อจะเดินออกไป
 
“อ่อ เดี๋ยวก่อนสิค่ะ คือลีน่ามีเรื่องจะบอกคุณค่ะ” ลีน่าเรียกเกศเกล้าไว้ ภาวัฒน์หวั่นใจจริง นี่เธอกำลังเล่นอะไรของเธออยุ่นะลีน่า สนุกหนักหรือไง เล่นบนความรู้สึกคนอื่นเนี๋ย

เกศเกล้าหันมาหาคนทั้งสองที่ยืนด้วยกัน เธอมองทั้งคู่อย่างรุ้สึกเสียใจ
“คือเราสองคนกำลังจะแต่งงานกันเร็วๆนี้ ถ้าไง ลีน่าอยากให้คุณมาเป็นเพื่อนเจ้าสาวของลีน่าค่ะ”
ลีน่าพูดอะไรของเธอออกมากันนี้ ไหนบอกว่าต้องการให้เกศเกล้าออกจากชีวิตของเธอไปไง ภาวัฒน์หันไปมองคนพูดอย่างตกใจในคำพูดนั้น


เกศเกล้าตกใจมากว่าภาวัฒน์ คำพูดนี้เธอไม่นึกว่าจะได้ยินจากปากของลีน่า และไม่คิดว่าจะได้มายืนฟังในวันนี้ด้วย
 
“ห่ะ คุณว่าอะไรนะ แต่งงาน” เกศเกล้าทวนคำพูดนั้น

เธอแทบจะเชื่อหูตัวเอง
“ใช่จ่ะ แต่งงาน ว่าไงค่ะ คุณว่างพอที่จะมาเป็นเพื่อนเจ้าสาวของลีน่ามั้ย” ลีน่าพูดเย้ยหยัน   เธอรุ้สึกสะใจมากตอนนี้
 
“ลีน่า ผมว่าเราอย่ารบกวนเกศเค้าเลยนะ  เพื่อนมากมายไม่ใช่หรอ” ภาวัฒน์พยายามยุติสถานการณ์นี้ เพราะดูแล้วว่าตอนนี้เกศเกล้ากำลังแย่
 
เกศเกล้ารู้สึกเหมือนตัวเองถูกหักหลัง ทำไมเค้าสองคนถึงทำกับเธอแบบนี้ เกศเก้าสูดลมหายใจเข้าปอด เธอรวยรวมสติและกดน้ำตาไว้
 
“ไม่เป็นไรค่ะ ได้สิค่ะ ในเมื่อคุณขอมา มีหรอที่เกศจะไม่ช่วย” เกศเกล้าพูดในสิ่งที่ขัดกับความรู้สึก   ภาวัฒน์รู้ดีว่าตอนนี้เกศเกล้านั้นรู้สึกอย่างไร เพราะตอนนี้เค้าก็ไม่ได้ต่างอะไรกับเธอเลย อึดอัดและกดดันมาก
 
“ขอบคุณมากเลยนะคะ แล้วลีน่าจะให้วัฒน์บอกวันคุณอีกทีนะคะ” 
“ค่ะ นั้นเกศขอตัวกลับก่อนนะคะ พอดีมีธุระ” เกศเกล้ารีบขอตัวกลับทันที เกศเกล้ารีบเดินออกมาโดยไม่มองสองคนนั้น ตอนนี้ร่างกายเธอเหมือนไม่มีแรง หัวใจกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ตกลงที่ผ่านมาที่ภาวัฒน์ทำทุกอย่างกับเธอเพื่ออะไรกัน เกศเกล้าสับสนไปหมด เกศเกล้าเดินออกจากบริษัทของภาวัฒน์เธอเดินไปเรื่อยๆ อย่างคนไร้จุดหมาย น้ำตาไหลอาบสองแก้มอย่างไม่รู้ตัว คนที่เค้าบอกว่ารักกันเค้าทำกันแบบนี้หรอ ยิ่งคิดเกศเกล้าก็ยิ่งไม่เข้าใจ
 



ใจเย็นๆนะจ่ะ  คนอ่าน

ไม่ใช่พระเอกไม่เก่งนะ  แต่ต้องรอดูต่อไป

ยังไงตัวร้ายต้องได้รับบทเรียนแน่นอน

แต่ตอนนี้ยอมให้เค้าไปก่อนเน๊อะ 5555

รออ่านนะจ่ะ  เม้นให้กานด้วย  ตอนนี้อ่านหนังสือสอบ

ปวดหัวมาก  เลยมาอัพทีละนิดละหน่อย  ไม่ว่ากานนะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

192 ความคิดเห็น

  1. #191 ลูกหว้า (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2554 / 12:34
    สู้ๆนะคะ

    นิยายสนุกดีค่ะ

    #191
    0
  2. #105 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กันยายน 2552 / 02:41
    รออ่านอยู่นะจ๊ะ
    #105
    0
  3. #103 Ake (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กันยายน 2552 / 17:50

    สู้ๆๆๆๆ  ครับคนเขียน

    เป็นกำลังใจให้  รออ่านเสมออออ

    #103
    0
  4. #102 mickey (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กันยายน 2552 / 17:38
    ชอบพระเอกจัง ปลาบปลื้มนะ
    #102
    0
  5. #101 ลิลลี่ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กันยายน 2552 / 16:43
    ขอให้สอบผ่านไปได้ด้วยดีนะจ๊ะ ว่างก็มาอัพนะจะรอ

    พระเอกออกจะเก่งไหงคนเขียน ให้ยอมนีงลีน่าง่ายจัง

    อะไรผู้หญิงคนเดียวจัดการไม่ได้ แค้นๆๆๆๆ

    #101
    0
  6. #97 ---ภ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กันยายน 2552 / 10:14
    พระเอกอ่อนแอ ขี้ขลาดจังเลย แทนที่จะสู้เพื่อให้อยู่กับนางเอก กลับยอมแพ้ง่ายๆ ไม่ได้ดั่งใจเลย
    #97
    0
  7. #95 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 กันยายน 2552 / 23:00
    จะเกิดเหตุการณ์อะไรมาเปลี่ยนไหมนะเนี้ย

    คุณปู่จ๋ากลับมาเป็นตัวช่วยให้กับหลานๆหน่อยคร้า

    สงสารวัฒนือ่ะ

    อิอิ
    #95
    0
  8. #94 6meemee9 (@kemei7) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 กันยายน 2552 / 11:02
    โห...ลีน่าโรคจิดเเล้วอ่า

    อย่ายอมเเพ้นะ...สู้ๆๆๆๆๆ

    ไรเตอร์ก็เหมือนกันนะคะ  รักษาสุขภาพด้วยค่ะ
    #94
    0
  9. #93 piercensean (@piercensean) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 กันยายน 2552 / 09:32
    wait ja wait
    #93
    0
  10. #92 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 กันยายน 2552 / 03:09
    อัพอีกนะจ๊ธ

    รออ่านอยู่นะค่ะ
    #92
    0