คำพิพากษาหัวใจ

ตอนที่ 24 : ที่ที่มีเพียงเราสองคน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2360
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    4 ก.ย. 52

ภานุนัดคุยงานกับพิพัฒน์ ทำให้เค้ารู้ว่าที่พิพัฒน์ยอมทำธุรกิจกับเค้าต่อก็เพราะว่าพิพัฒน์ต้องการให้กิ่งแก้วมาเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าให้เค้า   เค้าคุยงานและตกลงกันอยางเรียบร้อย และนัดกันว่าจะมีการถ่ายแบบของกิ่งแก้วในอีกสองวัน ภานุเพิ่งเข้าใจว่าคนที่ช่วยเค้านั้นคือเธอนั้นเอง และที่พิพัฒน์เคยพูดไว้มันก็ถูกต้อง ว่ากิ่งแก้วนั้นดีมากและให้รักเธอให้มากๆ 
 
การถ่ายแบบสินค้าผ่านไปได้ด้วยดี กิ่งแก้วสวยมากเป็นที่ถูกใจของลูกค้า และทำให้สิ้นค้ามีจุดเด่น เป็นที่สนใจของตลาดเมื่อสินค้านี้ออกสู่ตลาด ภานุและพิพัฒน์พอใจในงานนี้มาก
 
ตั้งแต่สินค้าออกสู่ตลาด สถานภาพทางบริษัทเค้าก็ดีขึ้นเรื่อยๆ คู่แข็งทางธุรกิจก็ถอยหายไปหลายราย แต่รายที่น่ากลัวในตอนนี้มีท่าทีว่าจะกลับมาเล่นงานเค้าอีกครั้ง เพียงแต่รอเวลาอยู่เท่านั้น
 
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
เสียงโทรศัพท์ของกิ่งแก้วดังขึ้น ขณะที่เธอกำลังยุ่งกับการทำขนมที่นมชื่นสอนทำ
“สวัสดีค่ะ” เธอกรอกเสียงลงบนโทรศัพท์นั้น
“กิ่ง เดี๋ยวคุณเตรียมตัวไว้นะ เดี๋ยวผมจะรับคุณไปข้างนอก”เสียงของภานุ บอกมาทางโทรศัพท์
“ไปไหนค่ะ”
“เดี๋ยวคุณก็รู้เอง” เค้าพูดแล้วก็วางสายไป กิ่งแก้วสงสัยว่าเค้าจะพาเธอไปไหนนะ 
 
ภานุขับรถกลับมาในบ้าน และรับตัวเธอออกไปโดยไม่บอกว่าจะไปไหน ภานุขับรถไปเรื่อยๆ โดยไม่ตอบคำถามว่าเค้าไปพาเธอไปไหน
กิ่งแก้วนั่งมองข้างทางไปเรื่อยๆโดยไมรู้จุดหมายปลายทาง เธอเอนตัวพิงกับเบาะและหลับตาลง
 
ภานุหันมามองคนข้างๆที่ตอนนี้เธอได้หลับใหลไปแล้ว เค้าตั้งใจว่าจะพาเธอมาพักผ่อนต่างจังหวัดสักสองวัน ให้สองวันนี้มีเพียงเค้าและเธอสองคนเท่านั้น เค้ากะจะเซอร์ไพรเธอโดยการพาทะเล ที่ที่กิ่งแก้วเคยบอกว่าเธอชอบมากและอยากมาเที่ยว

กิ่งแก้วลืมตาตื่นขึ้น ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนนะ เธอมองไปรอบๆ ตอนนี้เธอยังอยู่ในรถ แล้วภานุละเค้าหายไปไหน เธอก้าวลงจากรถ เห็นภานุยืนหันหลังอยู่ กิ่งแก้วเบิกตากว้าง เธอยิ้มออกมาด้วยความดีใจและประทับใจ   ทะเล ที่ที่เธอชอบและอยากมาเที่ยวที่สุดและเค้าก็เป็นคนพาเธอมาที่นี้ กิ่งแก้วเดินไปหาภานุที่ยืนกอดอกมองทะเลอยู่
 
“คุณนุค่ะ” เธอเอ่ยเรียกเค้า
ภานุหันมามองคนที่เรียก
“ตื่นแล้วหรอ ทะเลสวยจะตาย มัวแต่นอนอยู่ได้” 
“สวยมากค่ะ ขอบคุณนะค่ะ” กิ่งแก้วตอบขอบคุณเค้า
 
ภานุจูงมือกิ่งแก้วให้เดินตามเค้าไป
“จะไปไหนค่ะ”
“เดินมาเถอะ ผมมีอะไรให้คุณเห็นอีกมาก เดินมาเรื่อยๆแล้วกัน”
กิ่งแก้วเดินตามเค้าไปเรื่อยๆ ทะเลที่นี้สวยมาก หาดทรายขาวละเอียด เงียบสงบ คล้ายกับว่าตรงนี้ป้นพื่นที่ส่วนตัวของภานุ ภานุพากิ่งแก้วเดินมาที่บ้านหลังหนึ่ง เป็นบ้านริมทะเลหลังเล็กน่ารัก เหมาะกับการอยุ่แค่สองสามคนเท่านั้น หน้าบ้านมีต้นลีลาวดีปลูกอยู่ ดอกของมันล่วงล่นบนหญ้าเขียวหน้าบ้าน ช่างเป็นภาพที่สวยงามมาก กิ่งแก้วหยุดเดินและยืนภาพนี้ด้วยความประทับใจ
 
“ที่นี้น่าอยู่จังค่ะ”
“สวยมั้ย”ภานุอ้อมมาข้างหลังกิ่งแก้ว เค้ากอดเธอจากกข้างหลังและกระซิบที่ข้างหูของเธออย่างแผ่วเบา
กิ่งแก้วยิ้มด้วยความเขินอาย
 
“สวยมากค่ะ นาคือบ้านของใครค่ะ”
“บ้านของเราสองคนไง ผมตั้งใจจะสร้างบ้านหลังนี้ไว้ให้คุณ คุณชอบมั้ย”
“ให้กิ่ง ให้ทำไมค่ะ”
“ผมไม่บอก เอาเป็นว่าบ้านหลังนี้เป็นของคุณและผมนะ” ภานุปล่อยอ้อมกอดนั้น เค้าจับตัวเธอหันหน้ามาหาเค้า
“ผมรู้ว่าคุณเหนื่อยกับผมมามากแล้ว และนี่คือสิ่งที่ผมอยากจะตอบแทนและชดเชยกับสิ่งที่ผมเคยทำ“
 
กิ่งแก้วเงยหน้ามองภานุ เธอก็สงสัยในสิ่งที่เค้าทำเหมือนกัน ตกลงเค้าต้องการอะไรกันแน่ เค้าดีกับเธอจนเธอชักหวั่นใจ และคิดว่าตอนนี้เธอก็ใจอ่อนกลับมารักเค้าจนสุดหัวใจอีกครั้ง แต่ที่ยังคาใจก็คือเรื่องของเกศเกล้า
 
“ถ้าคุณต้องการจะชดเชย นั้นกิ่งขอถามอะไรคุณสักอย่างได้มั้ยค่ะ”
ภานุมองหน้ากิ่งแก้วที่กำลังจะถามเค้า เหมือนว่าเค้าก็รู้ว่าเธอนั้นต้องการถามอะไรและเค้าก็เตรียมคำตอบไว้แล้วด้วย
 
“ได้ คุณถามมาสิ”
“กิ่งยากรู้ว่าตอนนี้เกศอยู่ที่ไหน เป็นอย่างไรบ้าง เมื่อไรกกิ่งจะได้เจอเกศ”
“ครับ ผมคิดแล้วว่าคุณต้องถามคำถามนี้ และคุณก็จะถามมันมานานแล้วด้วย น้องคุณสบายดี และมั่นใจได้ว่าน้องชายผมจะไม่ทำอะไรน้องสาวของคุณ “
“แล้วคุณจะรั้งเราสองคนพี่น้องไว้ทำไมค่ะ บอกตรงๆนะคะ ยิ่งคุณทำดีกับกิ่งมากเท่าไร กิ่งก็ยิ่งเหนื่อยใจ กิ่งกลัวว่าสักวันกิ่งจะเสียใจเพราะคุณอีก กิ่งขอบคุณมากที่คุณให้สิ่งดีดีกับกิ่ง และกิ่งก็อยากจะตอบแทนคุณบ้าง และอยากจะชดใช้ในสิ่งที่กิ่งเคยทำไว้เหมือนกัน และถ้าคุณต้องการชดใชกันจริงๆ กิ่งขอเถอะค่ะ ปล่อยเราสองคนไปเถอะนะ”
 
กิ่งแก้วตัดสินใจพูดมันออกมา ทั้งๆที่มันทำร้ายจิตใจตัวเองเหลือเกิน ตอนนี้เธอรักเค้ามากแต่ก็ต้องตัดใจเพราะเธอก็ไม่อยากมาเสียใจอีก และต้องการมห้เกศเกล้ากลับมาเป็นอิสระเหมือนกัน
 
ภานุฟังอย่างปวดใจ ที่เธอขอให้เค้าปล่อยเธอไป เค้าไม่ต้องการมให้มันเป็นแบบนี้ เค้าขว้ากิ่งแก้วเค้ามากอดแน่น
“กิ่ง คุณเลิกพูดเรื่องนี้ได้มั้ย ตอนนี้มีเพียงแค่เราสองคนที่นี่ ตรงนี้ ผมปล่อยคุณไปไม่ได้หรอก เพราะผมคงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ คุณอย่าคิดที่จะไปจากผมอีกนะ ผมยอมไม่ได้จริงๆ ผมรักคุณนะ รักมากด้วย”
 
ภานุก็พูดความในใจของเค้าออกมาเหมือนกัน ถ้าเค้าไม่พูดตอนนี้เค้าคงต้องเสียเธอไปแน่ๆ 
 
กิ่งแก้วอึ้งในคำพูดของเค้า  นี้คือคำที่เธออยากได้ยินจากเค้า แต่ไม่นึกว่าเค้าจะมาพูดกับเธอตอนนี้ กิ่งแก้วสับสนไม่รู้จะเลือกทางไหนจริงๆ ใจหนึ่งก็อยากช่วยน้อง อีกใจหนึ่งมันก็เรียกร้องหาแต่เค้า ในเมื่อใจมันเรีกร้องเธอก็คงต้องไปปล่อยไปตามความต้องการของใจ กิ่งแก้วโอบกอดเค้า แทนคำตอบของใจ เธอขอหยุดเวลา หยุดเรื่องต่างๆไว้ที่นี่ ให้ที่นี่มีเพียงเค้าและเธอ ไม่มีเรื่องอื่นมาเกี่ยวข้อง ให้มีแต่เราสองคนที่เข้าใจกันก็พอ ภานุก็สัมผัสได้เหมือนกันว่าเธฮก็รักเค้า เค้ายิ้มขึ้นมาที่เธอไม่ปฏิเสธเค้า
 
“ขอบคุณครับ” เค้าพูดเบาๆ แต่ก็ยังกอดเธอเอาไว้ เพราะตอนนี้เค้าไม่อยากปล่อยเธอคนนี้ไปจริงๆ


ภานุเดินจูงมือกิ่งแก้วเข้าบ้านไป เค้าพาเธอเดินไปรอบๆบ้าน ในบ้านเป็นพื้นที่บ้านเล็กมีห้องนอนสองห้อง ห้องใหญ่หนึ่งห้อง ห้องเล็กหนึ่งห้อง และก็มีห้องนั่งเล่นน่ารักๆหนึ่งห้อง
 
“ชอบมั้ย” เค้าหันมาถามเธอเมื่อพาเธอมาหยุดยืนที่ระเบียงหน้าบ้าน
“น่ารักค่ะ ขอบคุณนะค่ะ   ว่าแต่แถวนี้ไม่มีใครอยู่หรอค่ะ ทำไมเงียบจัง”
“ครับตรงนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัวของผมเอง เห็นของแม่ผมเค้าทิ้งไว้ให้ คุณชอบก็ดีแล้ว แต่เอ๋คุณไม่มีอะไรเป็นรางวัลให้ผมบ้างหรอ” ภานุพูดอย่างมีความหมาย
กิ่งแก้วยิ้มแบบเขินอาย 
 
“รางวัลอะไรค่ะ กิ่งไม่มีให้คุณหรอก”กิ่งแก้วหลบสายตาเค้า
ภานุยื่นหน้าเข้ามาเธอ   เป็นเชิงบอกให้รู้ว่าเธอต้องหอมแก้วเค้านะ กิ่งแก้วหันหน้าหนีทันที เพราะเธอก็รู้เหมือนกันว่าเค้าต้องการให้เธอนั้นทำอะไร
“เร็วสิครับ ผมเมื่อยแล้วนะ คุณไม่มีรางวัลให้ผมเลยอ่ะ ผมน้อยใจนะ” เค้างอแงใส่เธอ
กิ่งแก้วหันหน้ามา เธอยื่นหน้าไปหอมแก้มเค้าอย่างเร็ว  และดึงหน้ากลับมาทันที เพราะเขิน
“ขี้โกงอ่ะ ยังไม่ทันโดนเลย” ภานุจับกิ่งแก้วหันหน้ามาหาเค้า เค้าหอมแก้มเธอซ้ายขวาสลับไปมาหลายรอบ จนแก้มหญิงสาวจะช้ำอยู่แล้ว 
 
“คุณนุ พอแล้วค่ะ “ กิ่งแก้วเอามือบังหน้าไว้
“ก็คุณไม่อยากหอมแก้มผมก่อนทำไมล่ะ นี่แนะชื่นใจเลย”
“เจ้าเล่ห์นะคะ ไม่เอากิ่งไปเดินเล่นดีกว่า อยู่กับคุณก็โดนคุณรังแกอีก” กิ่งแก้วเดินออกไปหน้าทะเลอย่างเร็ว ตอนนี้หน้าเธอแดงซ่านไปหมด ก็เค้าเล่นหอมแก้มเธอซะขนาดนั้น


ภานุรีบเดินตามเธอมา   กิ่งแก้วเดินริมชายหาดไปเรื่อยๆ และเดินหนีภานุด้วย    ภานุเห็นกิ่งแก้วเดินหนีเค้าก็คิดอยากจะแกล้งเธอขึ้นมา เค้าเดินเค้าไปและอุ้มตัวเธอลอยขึ้นและทำท่าจะพาโยนลงทะเล
 
“ว้าย!!!! คุณนุเล่นอะไรค่ะ ไม่เอา กิ่งกลัว”
“ผมจะจับคุณโยนทะเลไปเลย หนีผมหนัก “ เค้าพูดกวนๆและทำท่าจะโดยนเธอลงน้ำจริงๆ กิ่งแก้วโอบกอดคอเค้าแน่นอย่างกลัวว่าตัวเองจะตก ตอนนี่เธอเธอกอดเค้าแน่นมาก เข้าทางภานุเลย เค้าแกล้งเธอสำเร็จจริงๆ
ถ้าคุณไม่อยากตกน้ำ ต้องบอกรักผมก่อน เค้ายื่นคำขาดออกมา
 
“ไม่เอา ขี้โกง คุณบังคับให้กิ่งพูดได้ไง ไม่เอาไมพูด”
 
“ไม่พูดนั้นผมโยนนะ คุณเปียกแน่” เค้าพูดไปหัวเราะไปอย่างได้ใจ และทำท่าจะโยนอีกครั้ง
“ว้าย!!!! ค่ะๆๆๆ   กิ่งรักคุณค่ะ”
 
“ห่ะ ไม่ได้ยินเลย อะไรนะ” ภานุทำหน้ากวนประสาทใส่เธอ
“กิ่งรักคุณ ไดยินมั้ยค่ะ” กิ่งแก้วตะโกนเสียงดังจนภานุสะดุ้งเพราะมันดังจนกล้องหูเค้า
 
เค้าค่อยๆปล่อยเธอลง 
“ได้ยินแล้วครับ   หูผมจะแตกแล้วด้วย” เค้ามีสีหน้าที่เหยเก กิ่งแก้วหัวเราะขิกขิก
“สมน้ำน่า อยากแกล้งเราดีนัก ตะโกนให้หูแตกเลย” เธอคิดในใจ
“คุณหัวเราะอะไร กิ่ง” เค้าถามเธอเมื่อเห็นว่าเธอมองหน้าเค้าและก็หัวเราะอยู่ 

ภานุรู้แล้วว่าเธอต้องหัวเราะเค้าแน่ๆ จังหวะที่เธอเผลอตัวเค้าอุ้มมเธอขึ้นและหมุนเหวี่ยงแรง
 
“โอ้ย!!!! กิ่งยอมแล้วค่ะ ปล่อยกิ่งลงนะ” เธอพูดออกมาดังๆให้เค้าได้ยิน

“คุณหัวเราะผมทำไมละ” เค้าหยุดเหวี่ยงแต่ก็ยังอุ้มเธอไว้ไม่ยอมปล่อยลง
“ก็คุณน่าขำนิค่ะ”
“น่าขำตรงไหน”
“ก็เมื่อกี้คุณทำหน้าเหมือนเด็กเลย ตลกค่ะ ปล่อยกิ่งลงนะคะ กิ่งเหนื่อยแล้วอ่ะ”
ภานุปล่อยตัวเธอลงอีกครั้ง เพราะคราวนี้เค้าก็เหนื่อยที่จะแกล้งเธอแล้วเหมือนกัน
“ผมก็เหนื่อย ไม่ได้แกล้งคนมานานแล้ว” เค้าพูดกวน
“พอคะเลิกเล่นคะ เราไปเดินเล่นกันดีกว่านะ” 

กิ่งแก้วชวนภานุเดินเล่นไปรอบๆหาดที่นี่ ตอนนี้ยามเย็น อากาศกำลังดี สองคนเดินจูงมือกันเดินไปเรื่อยๆ เหมือนกับว่าวินาทีนี้ ที่นี่มีแต่เพียงเธอและเค้าเท่านั้น และภานุก็หวังให้มันเป็นเช่นนั้น เค้าต้องการให้ที่นี่มีเพียงเค้าและเธอ ไม่ต้องมีใครมาเกี่ยวข้อง หรือเรื่องอะไรมากวนใจทั้งนั้น ขอแค่เวลานี้ ได้มีความสุข ใช่ชีวิตกับเธอที่นี่ก็เพียงพอแล้ว  และสองวันนี้คงเป็นสองวันที่มีความสุขจริงๆ สำหรับเค้าและเธอ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

192 ความคิดเห็น

  1. #64 piercensean (@piercensean) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กันยายน 2552 / 10:12
    I'm waiting for you naja.
    #64
    0
  2. #63 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กันยายน 2552 / 00:56

    รออ่านอยู่นะจ๊ะ

    อัพะอีกนะจ๊ะ

    #63
    0
  3. #32 รีน่า (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กันยายน 2552 / 15:35
    มีความสุขจังคนเขียน อัพอีกนะคะขอหวานๆอีกนะ

    มีกำลังใจทำงานแล้วว้าว
    #32
    0