คำพิพากษาหัวใจ

ตอนที่ 16 : สำนึกผิด 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2706
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    17 ส.ค. 52

ลีน่าเดินออกมาจากห้องของจากการนัดพบอย่างชัยชนะ ครั้งนี้เธอรู้สึกสะใจและสมน้ำน่าสองคนพี่น้องตระกูลพานิชยการุณย์มาก   โดยเฉพาะคนน้อง ภาวัฒน์เค้าทำเธอเจ็บแสบมาก ครอบครัวเค้าและเธอรู้จักกันมานานเพราะพ่อของเธอกับปู่ของภาวัฒน์นั้นทำธุรกิจด้วยกันมาตลอด เธอหลงรักภาวัฒน์มาตลอด และเค้ามักจะทำเหมือนให้ความหวังเธอเสมอ    และก็มาบอกเธอวาเราเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น ลีน่าทั้งเจ็บทั้งอายที่ตามตื้อเค้ามาตลอด จนกระทั้งวันหนึ่งที่เธอต้องมาดูแลธุรกิจแทนพ่อของเธอ เธอเป็นนักธุรกิจม้ามืดที่หาตัวจับยาก ไม่มีใครทราบว่าคือใคร และกลายเป็นคู่แข่งคนสำคัญของบริษัทของภานุ และภาวัฒน์โดยที่ทั้งสองไม่เคยรู้ตัวตนที่แท้จริงของเธอเลย จนมาวันนี้วันที่ศาสตรานัดมาเพื่อตกลงกัน ลีน่าเธอไม่ยอมหยุดเพียงแค่นี้อย่างที่พูดไว้กับศาสตราแน่นอน เธอยังมีแผนการที่ใช้ปั่นหัวสองคนพี่น้องนี้อยู่อีกมากโดยที่ทั้งสองจะไม่มีวันรู้ได้เลย   เธอยิ้มที่มุมเล็กน้อยก่อนที่จากไปจากที่นี้
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
ภานุนั่งทบทวนเรื่องราวทุกอย่างทีเกิดขึ้น เค้ารู้สึกสับสนไปหมดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ กิ่งแก้วคนที่เค้าตัดสิน พิพากษาว่าเธอคือคนผิดที่แท้จริงแล้วเธอคือเครื่องมือที่ถูกลีน่าหลอกใช้มาเพื่อจะทำลายเค้าเท่านั้น แล้วทำไมเธอถึงไม่พูดไม่อิบายให้เค้าฟัง ภานุนั่งคิดอยุ่คนเดียวทั้งวันไม่ยอมทำอะไร เค้านั่งเหมือนคนไร้วิญญาณเหม่อลอย เค้ารุ้สึกผิดที่ทำร้ายเธอมากไปทั้งๆที่ตัวเองก็รักเธอสุดหัวใจ
 
“เค้าเป็นคน มีชีวิตจิตใจ แกไม่กลังเค้าเสียใจหรอ” คำคำนี้ก่องอยู่ในหัวของภานุ มันคือคำที่ปู่ของเค้าเคยพูดเอาไว้ก่อนที่จะกลับมาที่ประเทศไทย
 
ตอนแรกภานุคิดว่ากลับมาประเทศไทยแล้วจะมาตามล่าหากิ่งแก้วเพื่อมาลงโทษในสิ่งที่เธอทำอีก และลงโทษฐานที่เธอหนีเค้ากลับมา แต่ตอนนี้ความคิดนั้นมันได้หายไปหมดแล้ว เค้าเพียงคิดว่าอยากจะขอโทษเธอเหลือเกิน อยากจะขอโทษในสิ่งที่เค้าทำกับเธอท ใจร้ายกัยเธอมากไป
 
“กิ่ง คุณอยู่ที่ไหน ผมขอโทษ คุณกลับมาได้ไหม” ภานุได้แต่นั่งพึมพำกับตัวเอง
 
ภานุได้แต่ซึมเศร้าแบบนี้ทั้งวันไม่ทำอะไร จนศาสตราเห็นแล้วเหนื่อยใจ เค้าเตือนภานุแล้วแต่ ภานุไม่ยอมฟังเอง   ศาสตรามองและทอดถอนใจ
 
ภาวัฒน์รู้ความจริงทั้งหมดในวันนี้ เค้าก้อสับสนกัยเหตุการณ์ทีเกิดขึ้นเหมือนกัน ตลอดเวลาเค้าเห็นลีน่าเป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่ง แต่ไม่นึกว่าการสนิทสนมของเค้าจะทำใหเธอคิดไปไกลถึงขั้นนั้น และคงผิดมี่เค้าเองก้เหมือนจะให้ความหวังเธอเหมือนกัน ภาวัฒน์รู้มาโดยตลอดว่าเกศเกล้าเขามาในบ้านของเค้าเพื่ออะไร แต่สิ่งที่ไม่รู้ก็คือ เธอคือคนที่ลีน่าจ้างมา และเกศเกล้าเองก็คงไม่รู้เช่นกัน และเค้าคิดว่าจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับไม่บอกเกศเกล้า เพราะเค้าต้องการให้ทุกอย่างมันจบ และตอนนี้สิ่งที่เค้าต้องการทำคือ ทำให้เกศเกล้ากลับมามองเห็นอีกครั้งและจะดูแลเธอตลอดไป  
 
            ภาวัฒน์เปิดประตูห้องผ้ป่วยเข้ามาเพื่อจะมาหาคนที่เค้าอยากเห็นหน้าเธอทั้งวัน ตอนนี้เธอนอนหลับเหมือนเจ้าหญิงตัวน้อยๆของเค้า ยามเธอหลับนั้นช่างน่ารักเสียจริง เค้าแอบคิดอยู่ในใจ ภาวัฒน์เผลอเอามือไปลูบแก้มเนียนเบา และก้มหน้าลงไปจุมพิศที่หน้าฝากเธอเบาๆอย่างลืมตัว   เกศเกล้ารู้สึกเหมือนมีคนมาทำอะไรที่หน้าเธอ เธอขยับตัวและลืมตาขึ้น ทั้งๆที่มันก็มืดมิด ภาวัฒน์ตกใจที่เห็นว่าเกศเกล้าตื่นขึ้น เธอจะรู้ไหมว่าเค้าแอบจุมพิศเธอ
 
“ตื่นแล้วหรอเกศ” เขาแกล้งถามขึ้นเพื่อเปลี่ยนความสนใจ
 
“อืม คุณมาตั้งแต่เมื่อไร ตอนนี้กี่โมงแล้ว เย็นหรือเช้า” เธอถามเพราะไม่รู้ว่าตอนนี้เมื่อไร เพราะโลกของเธอมันมืดสนิท
 
“เย็นแล้วละ เกศอยากไปไหนมั้ย เราออกไปเดินเล่นกันไหม ผมพาไป”
ภาวัฒน์ชวนเธอออกไปเดินเล่น เพราะสงสารเธอที่อยู่แต่ในห้องนี้
 
“ไม่เอาอ่ะ ฉันมองไม่เห็นออกไปก็เท่านั้น “   เกศเกล้าตอบอย่างเสียใจลึกๆ  
 
“ไม่เป็นไร ผมจะเป็นตาให้คุณเอง คุณเชื่อใจผมสิ” เค้าอืมมือไปจับมือบางเบาๆอย่างให้กำลังใจ
 
เกศเกล้าออกมาเดินเล่นกับภาวัฒน์ เค้าจับมือเธอตลอด  คอยบอกเธอว่านี้คืออะไร นั้นคืออะไร ทำให้เกศเกล้ารู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเมื่ออยู่กับเค้า ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะมองไม่เห้นอะไรเลยก็ตาม
 
ภาวัฒน์พาเกศเกล้ามานั่งเล่นที่สวนสาธารณะของโรงพยาบาลและเค้าก้นั่งมองหน้าเธอข้างๆ
 
“เกศ เหนื่อยไหม”
“ไม่หรอก แล้วนายละ  เหนื่อยรึป่าว ทำงานแล้วยังต้องมาพาฉันมาเดินเล่นอีก ฉันว่านายปล่อยๆฉันไว้อย่างนี้แหละ ไม่ต้องมาใส่ใจอะไรมาก ฉันทำใจได้แล้ว มองไม่เห็นก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องมารับรู้อะไรอีก”
 
ภาวัฒน์บีบที่มือบางเบาๆ
 
“ผมไม่เหนื่อย ผมอยากให้คุณรู้สึกดี ผมอยากดูแลคุณ และไม่มีวันที่จะทิ้งคุณ ผมบอกคุณแล้วไงว่าผมจะทำให้คุณกลับมามองเห็นอีกครั้ง แลกด้วยชีวิตผมก็ยอม คุณจะต้องมองเห็นผมคนแรก คุณต้องเชื่อใจผมนะ”
 
 “เลิกพูดได้แล้ว และอย่าพูดแบบนี้อีกฉันไม่ชอบ “
 
เกศเกล้าดึงมือออกจากมือภาวัฒน์ เธอตัดบท เพราะเธอไม่อยากรู้สึกรักเค้าในตอนนี้ ทั้งที่ใจมันก็รักเค้านั้นแหละ แต่ไม่อยากถลำตัวไปมากกว่านี้ ยิ่งเค้าดีกับเธอเท่าไรมันยิ่งทำให้เธอตัดใจยากมากเท่านั้น
 
ภาวัฒน์นั่งมองหน้าเธออย่างงง แต่เค้าก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะอยากจะมองหน้าเธอไปนานๆ เพราะถ้าเค้าพูดอะไรออกไปอีกกลัวว่าเธอจะโกรธ
 
“เรากลับกันเหอะ ฉันอยากนอน” เกศเกล้าชวนภาวัฒน์ เธอลูกขึ้นอย่างเร็วลืมตัวไปว่าตัวเองมองไม่เห็น เกศเกล้าเสียหลักทำท่าจะล้ม แต่ภาวัฒน์ประคองไว้ทัน   ตอนนี้เธออยู่ในอ้อมกอดของเค้าอีกแล้วอย่างไม่ได้ตั้งใจ
 
“ปล่อยได้แล้ว “   เธอพูดเสียงเขียวเป็นเชิงดุคนตัวโต
 ภาวัฒน์อดขำในความพยศของเธอไม่ได้ เค้าก้มลงหอมแก้มเธอเร็วๆอย่างยอกเล่น และปล่อยเธอให้ยืนเอง เกศเกล้ารู้สึกว่าโดนเค้าหอมแก้ม เธอตีที่ภาวัฒน์ทั้งที่มองไม่เห็น ทำให้ไม่โดนตัวภาวัฒน์
 
“คนฉวยโอกาส “ เกศเกล้าทำหน้างอนๆ มันยิ่งทำมห้ภาวัฒน์อดยิ้มไม่ได้ เค้าไม่เห็นเธองอนแบบนี้มานานแล้วตั้งแต่ถูกเค้าจับได้ในห้องแลปนั้น
 
“หอมจัง “ เค้ายังกวนประสาทคนตัวเล็กที่ตอนนี้ยืนหน้าบึ้งอยู่
เกศเกล้าทำท่าจะเดินจากไป แต่ถูกภาวัมน์จับมือไว้
 
“ผมขอโทษนะ เรากลับกันเหอะ ผมพาไป” เค้าจูงมือเธอเดินไป เกศเกล้าก้าวตามไป แต่ก็ยังงอนอยู่ ทำอย่างไรได้ในเมื่อเธอมองไม่เห็นก็ต้องเดินตามเค้าไป ภาวัฒน์พาเกศเกล้ามาที่ห้องพักเพื่อให้เธอได้พักผ่อน ก่อนที่เค้าจะกลับบ้านไป เค้าดูแลเธอตลอด ไม่มาด้วยเองก็จะโทรมาถามเรื่อยๆ 
 
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
ภานุจ้างนักสืบเพื่อตามหากิ่งแก้วอีกครั้ง ครั้งนี้เค้าจริงจังและให้ค่าจ้างสูงมากถ้าหาเธอเจอ การกระทำของเค้าในครั้งนี้ก็ไม่พ้นสายตาของลีน่าเช่นเคย   เธอเดาเหตุการณ์ออกว่ายังไงภานุต้องตามหาตัวของกิ่งแก้วแน่นอน และยิ่งร้ายไปกวานั้นนักสืบของภานุก็คือ คนของลีน่า เธอส่งนักสืบคนนี้มาให้ภานุเอง โดยที่เจ้าตัวภานุเองก็ไม่รู้มาก่อนเลย จึงทำให้สืบเท่าไรก็ไม่เจอสักที
 
ตอนนี้ศาสตราได้คลี่คลายเหตุการณ์ทุกอย่างลงไปแล้ว แต่ก็ยังไม่วางใจเลยทีเดียว เพราะเค้าก็คิดว่ายังไงลีน่าก็ไม่ยอมเลิกราแน่นอน แต่ก็คอยสังเกตุดูห่างๆ และให้หลานทั้งสองของเค้าเป็นคนจัดการชีวิตของพวกเค้าเอง ศาสตราไปพักผ่อนที่บ้านต่างจังหวัดและคอยติดตามข่าวของหลานของเค้าเรื่อยๆ
 
ด้านกิ่งแก้ว ตอนนี้เธอก็ยังทำงานหนักเช่นเคย และตั้งแต่วันนั้นวันที่เธออ่านหนังสือพิมพ์พบข่าวของภานุ เธอก็เคยคิดที่จะหยิบหนังสือพิมพ์อ่านอีกเลย
 
“กิ่ง   มีคนส่งจดหมายมาให้เธอหน่ะ เห็นเค้าบอกว่าสำคัญมากเลยนะ” เพื่อนร่วมงานของเธอส่งจดหมายมาให้กิ่งแก้ว   กิ่งแก้วรับซองจดหมายอย่างงงๆ เธอค่อยๆแกะมันออกเพื่อจะได้อานข้อความในจดหมายนั้น
 
ถึง กิ่งแก้ว
นี่เป็นจดหมายที่มีความสำคัญกับเธอมาก ฉันคือคนที่หวังดีและอยากจะช่วยเธอ ฉันรู้มาว่าเธอกำลังตามหาน้องสาวของตัวเองอยู่ ตอนนี้น้องสาวเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย น้องสาวของเธออยู่กับ นายภาวัฒน์ พานิชยการุณย์   น้องสาวของเธอตาบอดเพราะฝีมือของเค้า ตอนนี้เกศเกล้าอยู่ที่ รพ. XXXXXXX เธอต้องไปพาน้องเธอออกมาจากที่นั้นก่อนที่เค้าจะทำอะไรน้องเธอมากกว่านี้ อาจจะมากกว่าตาบอดที่เป็นอยู่   และฉันรู้มาอีกว่า เค้ากำลังจะใช้น้องเธอเป็นตัวทดลองยาของเค้า น้องเธออาจจะไม่มีชีวิตรอดกลับมาหาเธอก็ได้ถ้าเธอไม่รีบไปช่วย และจงระวังเวลาไปช่วยน้องเธอ เพราะน้องเธออาจเป็นตัวล่อให้เธอกลับไปติดกับดักของเค้าอีกก็ได้
 
                                                                                    จากผู้หวังดี
 
กิ่งแก้วอ่านข้อความในจดหมาย มือไม้หมดเรี้ยวแรง จดหมายหลุดจากมือ   ตอนนี้เธอทำอะไรไม่ถูก เสียใจที่เกศเกล้าต้องมาตาบอด และกำลังตกเป็นเหยื่อการทดลองของตระกูลนี้ ทำไมเค้าถึงใจร้ายกับน้องเธอ และเธออย่างนี้ และคนที่ส่งจดหมายนี่มาคือใคร คนแรกที่เธอคิดได้ก็คือศาสตรา เพราะเค้าเป็นคนช่วยเธอ และส่งเธอกลับมาที่นี้ น้ำตาไหลรินอาบสองแก้มด้วยความเสียใจ กิ่งแก้วปาดน้ำตาออกจากสองแก้ม ต่อไปนี้เธอจะไม่ยอมใครอีกต่อไปแล้ว ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว  ทางเดียวก้คือสู้เท่านั้น
 
“ได้ ในเมื่อคุณทำกับกิ่งและน้องของกิ่งขนาดนี้ เราจะได้เห็นดีกัน” เธอพูดเพื่อให้กำลังใจตัวเอง
 
กิ่งแก้วมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลที่เกศเกล้าอยู่อย่างระมัดระวังตัว เพื่อจะไปพาน้องสาวเธอออกมาจากที่นั้น และคิดว่าจะหลบไปไกลๆสักพักไม่ให้ใครหาเจอ   
 
 
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
วันนี้ภาวัฒน์มาดูแลเกศเกล้าเหมือนทุกวัน เค้าเขาไปคุยกับหมอประจำตัวเกศเกล้าตามที่หมอเรียกพบ
 
“เชิญนั่งครับ” หมอวัยกลางคนเชิญให้ภาวัฒน์นั่งเพื่อสนทนากัน
 
“ครับ คุณหมอเรียกผมมาคุย มีอะไรกับเพื่อนของผมหรือครับ”
 
“ป่าวหรอกครับ คนไข้มีอาการดีขึ้นมาก ทั้งร่างกาย และจิตใจ คือหมอจะบอกข่าวดีกับคุณว่า เราพร้อมที่ผ่าตัดตาให้คนไข้แล้ว เพราะร่างกายเธอพร้อม และเลนส์ตาที่เข้ากับเธอตอนนี้เราก็พร้อมแล้ว ไม่เกินสองวันเตรียมตัวได้เลยครับ”
 
“จริงหรอครับหมอ และเค้าจะกลับมามองเห้นใช่มั้ยครับ” ภาวัฒน์ถามด้วยความดีใจอย่างลืมตัว
 
“ครับ หมอรับประกันว่าเธอจะสามารถมองเห็นได้อีกครั้งถ้าได้รับการผ่าตัดครั้งนี้ คุณบอกเพื่อนคุณเตรียมตัวได้เลยครับ” 
 
“ครับ ขอบคุณครับ” ภาวัฒน์ดีใจมากอย่างบอกไม่ถูก ในที่สุดเค้าจะสามารถทำให้เธอกลับมามองเห็นได้อีกครั้ง  เค้านั่งคุยเรื่องรายละเอียดเกี่ยวกับการผาตัดอยู่พักใหญ่
 
 
กิ่งแก้วมาถึงโรงพยาบาลในเวลาอันรวดเร็วเธอ พลางตัวไม่ให้ใครจำเธอได้ เธอมุ่งหน้าไปยังห้องของเกศเกล้าทันที โดยระวังตัวไม่ให้ใครเห็น กิ่งแก้วเปิดประตูเค้าไป โล่งอกที่ไม่มีใครอยู่นอกจากเกศเกล้า
 
“คุณพยาบาลหรอค่ะ ได้เวลาอาหารแล้วหรอ” เกศเกล้าหันมาถามเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด
 
กิ่งแก้วมองภาพน้องสาวของเธอที่ตอนนี้แม้แต่เธอ น้องสาวเธอก็มองไม่เห็น กิ่งแก้วเดินเข้ามาหาเกศเกล้าใกล้ๆ เธอโบกมือหน้าเกศเกล้าเพื่อดูว่าเธอนั้นมองเห็นหรือไม่ ไม่มีการตอบสนองต่อตาของเกศเกล้า ทำให้กิ่งแก้วรู้ว่าน้องเธอตาบอดจริงๆอย่างที่จดหมายเขียนไว้ น้ำตาแห่งความเสียใจไหลรินมาอีกครั้ง กิ่งแก้วโอบกอดเกศเกล้าด้วยความเสียใจ
 
“ว้าย ใครนะ ปล่อยนะ” เกศเกล้าเริ่มโวยวาย เมื่อมีคนมากอดเธอ กิ่งแก้วได้สติจึงปล่อยออก
 
“เกศ นี้กิ่งเองนะ กิ่งกลับมาช่วยเกศ เราต้องออกไปจากที่นี้ เดี่ยวนี๋”
 
“กิ่ง กิ่งจริงๆด้วย กิ่งกลับมาได้ไง กิ่งไม่เป็นอะไรใช้มั้ย ช่วย กิ่งมาช่วยเกศ ทำไมต้องช่วยด้วย “
 
“เกศกำลังอยู่ในอันตราย ตอนนี้เกศตาบอด ต่อไปเค้าอาจจะใช้เกศทดลองยาของเค้า เกศอาจไม่รอดก็ได้นะ”
 
“กิ่งรู้ได้ไง เกศตาบอดเอง แล้วเค้าก็กำลังจะช่วยให้เกศมองเห็น”
 
“เกศเชื่อกิ่งสิ กิ่งเจอมามากกว่าเกศ อย่าเพิ่ง พูดอะไรมาก ตอนนี้เราต้องหนี ไม่นั้นเราไม่รอดแน่ เค้าสองคนพี่น้องไว้ใจไม่ได้จำไว้นะ เราต้องไปแล้ว แล้วกิ่งจะเล่าให้ฟังนะ ตอนนี้ไปก่อน”
 
เกศเกล้าไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอเชื่อพี่สาวตัวเอง เพราะอย่างไรกิ่งแก้วคงไม่โกหกเธอแน่นอน   กิ่งแก้วพากิ่งแก้วหนีออกมาจากโรงพยาบาลโดยไม่มีใครสังเกตุเห็นได้ เธอพาเกศเกล้าไปและสองคนก็ไปอยู่ที่บ้านที่ชานเมืองที่กิ่งแก้วอยู่ และคิดว่าจะหลบไปต่างจังหสัดสักพัก กิ่งแก้วเล่าเรื่องทุกอย่างที่เธอเจอมาให้เกศเกล้าได้ฟัง เกศเกล้ารู้สึกโกรธภานุมากที่เค้าทำร้ายพี่สาวของเธอแบบนี้ สองคนพี่น้องปรับความเข้าใจกันดี และคิดว่าต่อไปนี้จะไม่มีทางเชื่อใจใครอีก ประสบการณ์ที่ผ่านมาทำให้เธอทั้งสองเจ็บและจำไม่มีวันลืม
 
 
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
ภาวัฒน์ออกมาจากห้องของหมอทีเค้าเข้าไปคุยด้วย   คนแรกที่เค้าอยากจะให้รู้ข่าวดีคือเกศเกล้า ภาวัฒน์รีบเดินไปที่ห้องของเธอ เค้าเปิดประตูเข้าไปในห้อง
 
“เกศ ผมมีข่าวดีมาบอก”
 
ในห้องมีแต่ความว่างปล่าว เกศเกล้าหายไปไหน แล้วพยาบาลคนที่ดูเธอไปไหน ภาวัฒน์รีบเดินออกไปจากห้องเพื่อถามหาคนเกศเกล้า ตอนนั้นพยาบาลไปเอามาให้เธอพอดีเลยไม่ได้อยู่กับเธอ   ทุกคนไม่มีใครรู้ว่าเกศเกล้าหายไปไหน ภาวัฒน์รู้สึกหัวเสียมากที่อยู่ดีดี เกศเกล้าก็มาหายไปทั้งๆที่เธอกำลังจะๆได้ผ่าตัด 
 
“เกศ คุณหายไปไหน คุณอยู่ไหน ไหนบอกว่าจะเชื่อใจผมแล้วคุณหนีหายไปไหน” ภาวัฒน์พูดกับตัวเอง ตอนนี้เค้าเริ่มทำอะไรไม่ถูก เหมือนมันพบทางตันไปหมด
 
เสียงโทรศัพท์ของเค้าดังขึ้น ภาวัฒน์หยิบโทรศัพท์ของเค้าขึ้นมาและกรอกเสียงลงไป
 
“สวัสดีครับ”
 
เสียงหวานคุ้นหูจากปลายสายตอบกลับมา
 
“ไงค่ะวัฒน์   ดวงใจของคุณหายไปหรอค่ะ   ไม่ต้องตามหาหรอกคะ เพราะป่านนี้มันสองคนพี่น้องคงหนีกันไปไกลมากแล้วละ”
 
“ลีน่า นี่คุณรู้ได้ไง หรือว่า……” เค้ารู้ดีว่านี้คือเสียงของลีน่า
 
“ใช่ค่ะ เก่งมาก ลีน่าบอกมันเองว่าน้องสาวมันอยู่ไหน แล้วก็บอกด้วยว่าน้องมันกำลังตกอยู่ในอันตราย แค่นี้มันก็วิ่งแจ้นมาหาน้องมันแล้ว”
 
“คุณทำแบบนี้ทำไม ไหนบอกปู่ผมว่าจะยอมหยุดแล้วไง”
 
“มันก็แค่คำพูดนะคะ จะอะไรมาก เหมือนคุณนั้นแหละพูดอะไรก็ไม่เคยใส่ใจ แล้วลีน่าจะใส่ใจทำไม ลีน่าขอให้คุณโชคดีนะคะ และหวังว่าคงจะหามันเจอ”
 
ปลายสายวางไปอย่างไม่ให้คนรับตอบกลับ ภานุรู้สึกเหมือนมีมีดมาแทงกลางอก เค้ารู้สึกเจ็บอย่างบอกไม่ถูก นี้ลีน่าแค้นเค้าขนาดนี้เชียวหรือ เค้าเริ่มสำนึกผิดกับสิ่งที่ผ่านมา กับสิ่งที่เกิดขึ้น ตั้งแต่ครั้งที่เค้าบอกกับลีน่าว่าเราเป็นเพื่อนกัน เค้าไม่นึกว่าเธอจะจริงจังกับเค้าขนาดนี้ ถ้าไม่ใช้เพราะเค้าเกศเกล้าก็คงไม่เจอกับเรื่องแบบนี้ ภาวัฒน์ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป หมดหนทาง ไม่รู้ว่าจะไปตามเธอสองคนพี่น้องที่ไหนด้วย ยิ่งคิดมันก็ยิ่งพบทางตัน วิธีสุดท้ายก็คือเค้าคงต้องร่วมมือกัยภานุเพื่อตามหาหัวใจของตัวเองกลับ


 
ภานุและภาวัฒน์ปรึกษากันเรื่องนี้ เค้าสองคนร่วมมือกันเพื่อจะตามหาตัวทั้งกิ่งแก้วและเกศเกล้า เค้าต้องร่วมมือกันทั้งด้านธุรกิจที่ตอนนี้   บริษัทของทางลีน่าลุกหนัก เธอแข่งขันทางด้านตลาดทุกทาง กลยุทธทางธุรกิจทุกรูปแบบ เธอแข่งกับเค้าทุกวิถีทาง ทั้งภานุและภาวัฒน์แทบตั้งรับไม่ทัน และที่ซ้ำร้ายไปกว่านั้น ภาวัฒน์รู้มาว่านักสืบที่ภานุจ้างมาคือคนของลีน่า มันยิ่งทำให้เค้ายิ่งโกรธเข้าไปใหญ่แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรเธอได้ เพราะตอนนี้เธอทั้ง แกร่ง เด็ดเดียว ดุจดั่งนางพญาที่ใครๆต้องสยบ ภานุและภาวัฒน์จึงต้องรอบครอบมากขึ้นเวลาจะทำอะไรต่อไป เค้าจ้างนักสืบคนใหม่ คนนี้ไว้ใจได้เพราะเป็นคนของศาตรา และเชื่อใจได้ว่าต้องเจอตัวสองคนพี่น้องนั้นแน่นอน และลีน่าก็ไม่สามารถรู้ได้ด้วย

จะร้ายไปไหนห่ะ  ยัยลีน่า

อิอิ


ตามอ่านต่อนะคะ  เรื่องกำลังเข้มข้นเลย  ขอบอก
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

192 ความคิดเห็น

  1. #59 6meemee9 (@kemei7) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กันยายน 2552 / 21:52
    โห...ลีน่า นี่ร้ายสุดๆๆเลย

    น่ากลัวอีกต่างหาก

    เป็นกำลังใจให้พระเอกตามหานางเอกเจอด้วยจ้า...อิอิ
    #59
    0
  2. #25 yoyo jung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2552 / 21:21
    ว้าว เห็นด้วยกับ คห 2



    หลงมากกว่าเนอะ



    ร้ายจริงๆ อัพเร็วๆนะจ่ะ รออยู่
    #25
    0
  3. #24 * [[ S a R a n g ,, * (@jj_ys) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2552 / 10:00
    โหววว ความจริงกระจ่างแล้ว แต่แผนร้ายของยัยลีน่า ยังไม่หมดแค่นี้ คนอะไรเหมือนนางมารร้ายเลยอ่ะ

    แบบนี้เค้าไม่เรียกว่ารัก หรอกนะ เค้าเรียกว่า เห็นแก่ตัวอ่ะ
    #24
    0
  4. #23 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2552 / 09:23
    กำลังมันส์เลย
    #23
    0