EnduuReview ประสบการณ์การเรียนสาขาด้านการเขียน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 288 Views

  • 6 Comments

  • 20 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    0

    Overall
    288

ตอนที่ 9 : EnduuReview 6 :: ปีสองเทอมแรกฉันตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 ต.ค. 61

#6
ปีสองเทอมแรกฉันตาย



     ขอเปิดมาด้วยคำแรกสำหรับเทอมนี้ว่า ADOGGGG

โอ้โห เทอมสองปีที่แล้วว่าตายแล้ว ปีสองเทอมหนึ่งปีนี้นับว่าตายยิ่งกว่า งานเยอะยิ่งกว่ามหากาพย์หนึ่งพันราตรีไม่พอ อินี่ยังมีปัญหาทางบ้านทางอื่นๆ อีกมากมายกายกองจนไปหาหมอแล้วโป๊ะเช้งถูกรางวัล

ยินดีด้วยจ้า คุณได้รับภาวะซึมเศร้า 1 ea

...

เอดอกน่ะสิ

 

โอเค เอาใหม่ เมื่อกี้หยาบไป ในฐานะเด็กสื่อที่ดีเราจะต้องใช้คำให้สุภาพ

อะไรนะ ไม่ทันแล้วเหรอ โอเคช่างมันเถอะ

อนึงที่มาอัพเหมือนมาบ่นซะมากก่า คืออยากจะสบถดังๆ มาก ถ้าเราผ่านเทอมนี้ไปได้คือแม่งยิ่งกว่าแอดเวนเจอร์ ไหนจะมัวมาเศร้า มานั่งเครียดกับงาน เครียดได้แต่งานแม่งต้องเสร็จด้วย โอ้โห เป็นทุกอย่างให้เธอแล้วจริงๆ

สำหรับเทอมนี้มีเรียนเอก 4 ตัว (เหลือเก็บทั่วไปอะไรก็ไปหาเก็บกันเอาเองเด้อ) มีอะไรบ้างเราจะไปจำแนกโดยเรียงระดับจากความงานน้อยไปหางานเยอะ

หนึ่ง เอกภาษาอังกฤษเพื่อการนำเสนอ เป็นวิชาเอกที่อาจารย์นำมาใส่เข้าในหลักสูตรใหม่ ซึ่งปกติหลักสูตรเก่าไม่มีสอน (สวัสดี เราเป็นรุ่นทดลองกันอีกแล้ว) เป็นวิชาที่เรียนภาษาอังกฤษสนุกมาก หน่วยกิตรวมสี่ชั่วโมงก็เรียนไปสามชั่วโมง อาจารย์สอนเข้าใจง่าย สนุก เฮฮา งานแทบจะไม่มีเลยจ้า

สอง เอกศิลปะถ่ายภาพเบื้องต้น เป็นวิชาที่มหาโคตรจะไม่ค่อยมีอะไรให้ทำ ช่วงแรกๆ เทอมต้นๆ ก็นั่งฟังทฤษฎีไป นั่งไป หาวไป บางทีหลับไปเลยคาคาบสองชั่วโมงเต็มๆ ก็มี (ความจริงเรียนวิชานี้สี่ชั่วโมง แต่อ.ไม่สอนเต็มเพราะขี้เกียจตื่นเช้าแล้วก็หิวข้าว---) ก็แบบวิชานี้อาจารย์ใจดีแหละ อินดี้มาก ชิลมาก มันถึงได้กล้าหลับกัน ฮา

ระหว่างนั้นอาจมีสั่งงานให้ไปถ่ายรูปมาส่งตามโจทย์ที่ได้รับบ้าง อย่างการใช้เทคนิคกฎ 3 ส่วนงี้ จุดตัด 9 ช่องงี้ ถ่ายพอร์ตเทรดงี้ ก็ไปเลยจ้า ไปลงสนามถ่ายรูปสนุกเลย ส่วนช่วงเทอมหลังหรือเดือนพฤศจิกายนที่จะถึงนี้ก็จะได้ไปออกทริปถ่ายภาพกับคนในรุ่น ซึ่งเป็นทริปที่ปีสองต้องไปกันอยู่แล้ว ส่วนจะไปที่ไหนนั้นก็แล้วแต่อาจารย์จะจัดพาไปเลย

ปีนี้ตอนแรกตกลงจะพากันไปภูเก็ต นั่งรถไปเลยให้ตูดชากันไปข้าง แต่สุดท้ายก็พากันมาเปลี่ยนใจไปที่ใหม่ ปลายทางของทริปปีนี้เราจะไปปายปางอุ๋งกันนั่นเองงง

สาม เอกวิชาหลักการสัมภาษณ์ (ชื่อเต็มจำไม่ได้แล้วอะ...) เป็นวิชาที่ลงเรียนเดี่ยวๆ ได้ ไม่เน้นงานกลุ่ม อันนี้เรียนสนุกเหมือนกัน อาจารย์ใจดี น่ารัก เป็นกันเอง ชิคๆ มากเด้อ แต่เวลาส่งงานก็เคร่งอยู่เพราะต้องส่งให้ตรงเวลา

เป็นวิชาที่เราจะได้เนียนไปขอใครก็ตามที่อยากคุยด้วยสัมภาษณ์ล่ะ (ฮา) วิชานี้จะสอนวิธีการสัมภาษณ์บุคคลที่ใช้ทั้งในงานสื่อรูปแบบต่างๆ แต่ส่วนใหญ่เน้นการสัมภาษณ์มาทำบทความมากกว่า อย่างพวกบทความสัมภาษณ์นักเขียน นักแสดง ศิลปินอะไรแบบนี้ น่าเสียดายที่วิชานี้เราดรอปไปแล้วเนื่องจากรับภาระงานหลายๆ อย่างไม่ไหวเพราะเป็นซึมเศร้า เลยเอาวะ ปีหน้ามาเก็บใหม่ก็ได้

สี่ เอกสุดท้ายภูมิใจนำเสนอ วิชาการเขียนข่าวเบื้องต้น ทำงานเยี่ยงวัวควายล้มตายมากชิบผาย วิชาที่ทำให้นิสิตปีสองโอดครวญกันเป็นแถบๆ พูดกันทุกอาทิตย์ว่าใบดรอปอยู่ไหนวะ เดินไปดรอปเลยไหม ลาออกเลยปะ ซิ่วกันเลยเถอะ

วิชานี้งานหนักมากกกกกกกกกกกกกกกก (เพิ่มก.ล้านตัว) คือเป็นวิชาที่แบบเรียนมาก็เครียดแล้วบ้าเอ๊ย ต้องซื้อหนังสือพิมพ์มาหาอ่านข่าว แปะข่าวทุกวัน หาข่าวหนัก หาองค์ประกอบ วิเคราะห์ข่าว หนึ่งสัปดาห์มีกี่วันก็ทำเท่านั้นไปแหละจ้าเธอ

ตอนแรกมันจะไม่หนักเลย มันจะมาหนักที่ว่าทำผิดนิดเดียวกลับไปทำใหม่เพิ่มเป็นสองเท่า จากเจ็ดเป็นสิบสี่ ใครทำไม่เสร็จก็เบิ้นไปอีกสามเท่าไปเลยจ้า ไม่หลับไม่นอนกันแล้ว อห

ครึ่งเทอมแรกของวิชานี้คือเหนื่อยมาก เครียดมาก จะบ้าตาย ป่วยก็ป่วย สำหรับคนไม่ป่วยแบบเรามันก็โอเคหรอก แค่นี้เอาอยู่ แต่สำหรับเรามีหลายคนยังไม่เข้าใจว่าโรคซึมเศร้าเวลามันเป็นแล้วสมาธิจะสั้นขึ้น คือมันเรียนไม่รู้เรื่องเว้ย! พอไม่รู้เรื่องมันก็ยิ่งเครียด ฉิบผาย ชีวิตจะอะไรขนาดนี้ อุปสรรคมาก หาหมอก็ต้องไป

ครึ่งเทอมหลังพอทฤษฎีจบแล้ว ก็เหลือปฏิบัติทำข่าวมาคนละเรื่อง จับกลุ่มสามคนทำหนังสือพิมพ์ติดผนัง 1 ฉบับ ไม่ผ่านวิชานี้ก็ขึ้นไปเรียนการเขียนข่าวชั้นสูงของปีสามต่อไม่ได้ ช่วงนี้มันก็ได้ผ่อนคลายอยู่เพราะไม่ต้องเข้าคลาสเรียน ตัวใครตัวมันแล้วงาน ขอให้มีงานเสร็จทันเดดไลน์ก็พอ

ตอนแรกมั่นใจว่าเราเอาอยู่ ไปๆ มาๆ คือไม่อยู่แล้ว ต้องวิ่งเต้นคิดประเด็น ร่างประเด็น ไม่ผ่านต้องแก้ ผ่านแล้วก็นัดสัมภาษณ์ ซึ่งการทำหนังนัดสัมภาษณ์คือยุ่งยากมากเว่อ กว่าจะเซ็นอนุมัติ กว่าจะยื่นเรื่อง กว่าจะนัดวันเวลา คือแบบตายไปเลยจ้า นี่บ่นกับพ่อทุกวันเลยว่าอยากดรอป (โหยหาความรักควาเมตตา...)

สุดท้ายนี้ไม่ใช่อะไร เทอมนี้เราดรอปวิชาเรียนเอกไปหนึ่งตัวเพื่อมาทุ่มกับงานวิชาข่าวโดยเฉพาะ ที่สำคัญเราจะบอกว่าเทอมสองเราตัดสินใจดรอปทั้งเทอมแล้วเหมือนกัน คือเราต้องพักรักษาตัวตัวเองก่อน ปีหน้านั่นแหละถึงจะมาเล่าประสบการณ์ตอนเรียนได้อีกที

แน่นอนว่าดรอปก็หมายความว่าเรียนจบช้า (แซดเว่อร์) ซึ่งเราต้องไปเรียนกับรุ่นน้อง โชคดีที่อาจารย์ทุกท่านเข้าใจเราดี มีการบอกให้รีบไปรีบกลับมาด้วยนะ จะรอเรากลับมาเรียนใหม่

เอื้อ นอนตายเลยได้ไหมจารย์

สัญญาจะไม่ซิ่วนะ!

อืม ถ้าไม่โดนไทร์เพราะเกรดไม่ถึงก่อนล่ะก็ (ยิ้มแห้ง)


---------------

26/10/2018

มีอะไรถามได้นะครับ เหมือนมาบ่นจริงๆ นั่นแหละ 55555

      
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น