Kill Me !! ❥ Kaido

ตอนที่ 9 : Kill Me | อาวุธ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 754
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    5 ม.ค. 59











 

 




 

 

            แสงอาทิตย์ที่ร้อนจนแทบจะเผาผิวให้ปรับลดระดับความขาวลงสักสองสีในวันหยุดไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการใช้ชีวิตของเหล่าผู้คนที่กำลังเดินผ่านไปผ่านมาในเมืองใหญ่เลยแม้แต่น้อย พวกเขายังคงใช้ชีวิตตามปกติแม้ว่าอากาศจะพิลึกพิลั่นทั้ง ๆ ที่ควรจะหนาวแท้ ๆ แต่ดันร้อนซะได้

 

 

            แหงล่ะก็วันนี้น่ะเป็นวันหยุดที่เหล่ามนุษย์วัยทำงานทุกคนต่างรอคอยกันมาทั้งสัปดาห์ ใครบ้างล่ะที่จะไม่อยากออกมาเดินเล่นช้อปปิ้งหลังจากที่อุดอู้อยู่ในห้องทำงานมาไม่น้อยกว่า 5 วัน

 

 

            แต่นั่นมันก็สำหรับคนวัยเท่างานเท่านั้นแหละ คยองซูนั่งมองคนพวกนั้นพร้อมทั้งดูดลาเต้ปั่นในแก้วต่ออยู่ภายในร้านกาแฟที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำสู้กับอากาศร้อนข้างนอกนั่น คนตัวเล็กไม่เคยดูปฏิทินด้วยซ้ำตั้งแต่วันที่เขาตกลงทำงานให้จงอิน

 

 

            มันไม่มีวันหยุด ... ก็เลยไม่รู้จะตื่นเต้นไปทำไมกับวันเสาร์อาทิตย์

 

 

            ร่างเล็กยังคงมองผู้คนผ่านกระจกใสข้างนอกอย่างเหม่อลอย มีวัยรุ่นหลายคนเดินกันเป็นกลุ่ม ๆ บ้างก็หยิบมือถือขึ้นมาเซลฟ์ฟี่กันอย่างสนุกสนาน

 

 

            ถ้าตอนนี้คยองซูยังเรียนอยู่ก็คงได้เดินรวมกลุ่มกับลู่หานและแบคฮยอนแบบนี้แหละนะ

 

 

            คนตัวเล็กขมวดคิ้วเมื่อคิดเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ขึ้นมาอีกครั้ง อ่า ... เขาควรเลิกคิดเรื่องเรียนได้แล้ว ชีวิตเขามันไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ตั้งแต่เมื่อตอนที่เขาถูกรถชนและลงข้อมูลว่าเสียชีวิตนั่นแหละ

 

 

            ตอนนี้สิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือการทำตามเป้าหมายที่เขาวางไว้ให้สำเร็จลุล่วงเท่านั้นแหละ

 

 

คยองซูละสายตาจากผู้คนข้างนอกและก้มลงมองแก้วลาเต้ปั่นที่เริ่มไม่รู้สึกถึงความเย็นในมือ ...

 

 

นี่มันก็จะหมดแก้วแล้วนะ ทำไมลูกค้าของเขาถึงยังไม่มาอีก

 

 

ตากลมโตหรี่ลงและทำหน้าเบื่อหน่ายเล็กน้อยก่อนจะมองไปยังโต๊ะที่อยู่ถัดไปอีกสามโต๊ะซึ่งมีผู้ชายหน้าตาดีสองคนใส่ชุดสบาย ๆ ที่เขาเป็นคนเลือกให้แทนชุดสีดำที่คยองซูเห็นจนเบื่อ

 

 

แอลกับมินโฮนั่งทำหน้าเซ็งก่อนจะมองมาที่คยองซูอย่างหงุดหงิด

 

 

สองคนนั่นถูกจงอินบอกให้ทำตามที่คยองซูสั่งอย่างไม่มีทางเลือก ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรที่ทำเจ้านายของพวกเขาไว้ใจให้คยองซูทำอะไรบ้าบิ่นแบบนี้ทั้ง ๆ ที่ก็รู้กันอยู่ว่าการทำงานผิดกฏหมายมันเสี่ยงอันตรายแค่ไหน คิดบ้าอะไรถึงกล้ามาเจรจากันในร้านกาแฟ

 

 

ทีแรกก็จะให้ทำงานคนเดียวแต่ไป ๆ มา ๆ สองคนนั้นก็ต้องตามดูคยองซูอยู่ดีเพื่อไม่ให้คนตัวเล็กคิดตุกติกหรือทำอะไรที่ไม่น่าไว้ใจ

 

 

แต่นี่ก็น่าเบื่อเกินไปเพราะคนตัวเล็กนั่นไม่ทำอะไรเลยนอกจากนั่งรอคนที่ติดต่อมาอยู่ร้านกาแฟนี่มาเกือบสองชั่วโมงแล้ว

 

 

และสุดท้ายก็เป็นมินโฮที่ทนไม่ไหวและเดินไปยังโต๊ะที่คนตัวเล็กนั่งอยู่ทันที

 

 

“จะรออยู่แบบนี้อีกนานแค่ไหน งานอื่น ๆ ก็มี ไม่ได้มีเวลาทั้งวัน”

 

 

“ไม่ได้บอกให้ตามมาซะหน่อยนิ มากันเองทั้งนั้น” คยองซูมองมินโฮที่แสดงอาการหงุดหงิดก่อนจะพูดเสียงเรียบ

 

 

มินโฮไม่ได้เถียงอะไรคนตัวเล็กออกไปแต่เขาก็รู้สึกได้ว่าหน้าตึงขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ คนตรงหน้ากำลังด่าว่าเขาเสือกตามมาเองอย่างนั้นสินะ

 

 

เหมือนคยองซูจะรู้ว่ามินโฮคิดอะไรอยู่ คนตัวเล็กยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาเบา ๆ

 

 

“เอาน่า ... ใจเย็น ๆ ก่อนไหม”

 

 

“...”

 

 

“ทำงานมาหลายวันแล้ว อู้นิด ๆ หน่อย ๆ ก็ไม่เป็นไรหรอกน่า ...”

 

 

            มือเล็กที่โบกปัด ๆ ทำให้มินโฮต้องเดินกลับไปที่โต๊ะอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย ก็จริงอย่างที่คยองซูว่าถึงจะไม่ได้ออกมาส่งของทุกวันเพราะจงอินต้องเลือกลูกค้าที่ไว้ใจได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่างานของพวกเขาจะลดน้อยลง จะมีก็แต่คยองซูนั่นแหละ ... ที่กิน ๆ นอน ๆ อยู่ในห้องเฉย ๆ

 

 

ส่วนสาเหตุที่ยอมมานั่งลงที่โต๊ะให้แอลหัวเราะว่าเป็นไอ้อ่อนที่เถียงสู้เด็กไม่ได้นี่ไม่ใช่ว่ามินโฮไม่กล้าต่อว่าคนตัวเล็กหรอกนะ แต่เขาไม่อยากทะเลาะกันให้เสียงานเสียการเพราะจากที่ดูถ้าลูกค้าคนนี้ตกลงรับของจากจงอินจริง ๆ มันจะเป็นการซื้อขายในระยะยาวทีเดียว เพราะเท่าที่ดูแล้ว ... ผู้ชายคนนี้ถูกแนะนำมาจากคนที่จงอินสนิทมาก ๆ เลยทีเดียว

 

 

            คยองซูก้มลงดูดลาเต้อึกสุดท้ายจนหมดก่อนจะหันไปหาพนักงาน อ่า ... คงต้องสั่งมาให้มันละลายเล่นอีกสักแก้วสินะ

 

 

            แต่ยังไม่ทันที่จะได้เอ่ยปากอะไรออกไป เสียงประตูที่เปิดเข้ามาก็ดึงความสนใจไปจากการสั่งเครื่องดื่มของคยองซูซะก่อน ร่างโปร่งที่มีผมยาวสนิทรับกับผิวขาว ๆ ที่เดินเข้ามาในร้านก็ทำให้คยองซูชะงักและมองเขานิ่ง ๆ

 

 

            ขนลูกน้องมาห้าหกคนขนาดนี้กลัวคนอื่นไม่รู้หรือไงว่าทำงานผิดกฏหมาย ...

 

 

            ตาคมกวาดมองไปทั่วก่อนจะหันมาหาคนตัวเล็กที่ใส่เสื้อเชิ๊ตสีขาวจ้องเขาตาแป๋ว เสื้อเชิ๊ตสีขาวเป็นสัญญาณที่บ่งบอกแน่ชัดว่าคนที่กำลังจ้องเขาอยู่เป็นคนที่เขามีธุระด้วยแน่ ๆ จึงทำให้เขานั่นหันไปสั่งให้ลูกน้องออกไปรอข้างนอก และร่างสูงโปร่งพร้อมรอยยิ้มที่ดูใจดีนั่นก็เดินมานั่งลงตรงข้ามกับคยองซูทันทีโดยไม่ต้องพูดอะไรกันให้มากความ

 

 

            ไม่ผิดแน่ ๆ ในเมื่อในรูปก็หน้าแบบนี้เป๊ะ ๆ จะผิดก็แต่ความหล่อที่ดูท่าจะมีมากว่าในรูปนั่นมากโข  แล้วกระดุมนั่นจะติดให้ดี ๆ ไม่ได้หรือไงถึงต้องเปิดโชว์แผงอกจนสาว ๆ หลาย ๆ คนมองตามขนาดนั้น นี่คือต้องการความสงบนะไม่ใช่เป็นที่สนใจของคนอื่น ๆ แบบนี้คยองซูคิดและยิ้มให้กับคนตรงหน้าเล็กน้อยเพื่อเป็นมารยาททั้ง ๆ ที่ในใจด่าไปเรียบร้อยแล้ว

 

 

            เลย์หันไปสั่งเครื่องดื่มเป็นกาแฟร้อนหนึ่งแก้วหันกลับมามองคยองซูเป็นเชิงว่าต้องการอะไรไหม แต่เมื่อตาคม ๆ นั่นมองเห็นแก้วเปล่าที่สามารถระบุชนิดของเครื่องดื่มได้อีกแล้วก็ทำให้เขาหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ

 

 

            “จะเอาอะไรเพิ่มไหมครับ”

 

 

            “คงจะบวมน้ำพอดีน่ะครับ ถ้าจะสั่งอีก” คยองซูพูดกับเลย์ออกไปอย่างติดตลก แม้ว่าใจจริงจะแอบหงุดหงิดเล็ก ๆ

 

 

            มาก็ช้า แถมมาทีทำเอาคนมองกันทั้งร้าน

 

 

ไม่แปลกที่คยองซูจะรู้จักคนตรงหน้าทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ถามไถ่ชื่อกันเลยแม้แต่น้อย แหงล่ะ ก็ในเอกสารที่ส่งมาเขาก็อ่านมันจนละเอียดหมดแล้ว ...

 

 

พนักงานรับออเดอร์และเดินกลับไปสั่งทำเครื่องดื่มตามที่เลย์ต้องการทันทีเมื่อไม่เห็นว่าจะมีออเดอร์อะไรอีก เลย์หันมายิ้มให้คยองซูด้วยสายตาที่ดูแววเดียวก็รู้ว่าคงงุนงงไม่มากก็น้อยที่เด็กที่จงอินบอกจะให้มาติดต่อจะมีน่าตาน่ารักขนาดนี้

 

 

            “เพิ่งรู้นะครับว่าเด็กส่งยาเดี๋ยวนี้หน้าตาน่ารักขนาดนี้”

 

 

            คยองซูชะงักไปเล็กน้อยกับประโยคนั้นก่อนให้ยิ้มให้คนตัวสูงบาง ๆ แน่นอนว่าในเอกสารบอกข้อมูลไว้หมดแต่ในนั้นมันก็ไม่ได้บอกหรอกนะว่าคยองซูผู้ตาโตเท่าไข่ห่านจะถูกเลย์ม่อตรง ๆ แบบนี้

 

 

            “ก็ไม่ได้เต็มใจทำเท่าไหร่หรอกครับ” คยองซูพูดและยักไหล่เล็กน้อย

 

 

            ที่ทำอยู่นี่ก็ฝืน ๆ ใจกันทั้งนั้น

 

 

            “งั้นมาทำงานกับพี่ไหม“

 

           

            คยองซูไม่ได้ตอบอะไร พี่เลย์ออกไป แต่ในใจก็นึกอยากจะถามกลับไปเหมือนกันว่าสนิทกันจนเรียกแบบนี้ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ร่างโปร่งนั่นใช้คำว่าพี่ที่ฟังดูเหมือนรู้จักกันมาสามชาติ ทั้ง ๆ ที่เพิ่งเจอกันแค่วันนี้ แต่ก็ช่างเถอะ คนตัวเล็กก็ไม่ได้ถือสาอะไรมากอยู่แล้ว อีกอย่างคนตรงหน้าก็เป็นลูกค้าคยองซูไม่อยากมีปัญหาอะไรมากถึงยอมเงียบ

 

 

“พี่คงขายดีถ้ามีแม่ค้าสวย ๆ แบบนี้ ...”

 

 

            “ผมเป็นผู้ชายครับ เอาล่ะ เรามาคุยเรื่องสำคัญในวันนี้กันดีกว่า” คยองซูตัดบทเพราะเริ่มรู้สึกจะทนไม่ไหวแล้วระเบิดออกมาซะก่อน ทำไมใคร ๆ ก็ชอบมองว่าเขาตัวเล็กน่ารักสวยอะไรทำนองนี้ไปหมดเลยนะ แรก ๆ ก็พอทนไหวหรอก แต่คำว่าสวยนี่เขาไม่โอเคจริง ๆ

 

 

            “เท่าที่มองคุณเลย์เองก็คงมีเวลาไม่มาก” คยองซูพูดและมองข้างนอกร้านที่มีลูกน้องของเลย์ยืนหลบร่มอยู่

 

 

            ให้ตายเถอะ มากันก็ช้าแถมมาแล้วก็รีบกลับ ไม่ได้ให้เกียรติคนที่มารอจนดูดลาเต้ปั่นหมดไปแก้วนึงเลยสักนิด

 

 

            “อ่า ก็ได้ครับ แล้วไหนล่ะตัวอย่าง ...” เลย์ยิ้มนิด ๆ ให้กับการปฏิเสธแบบตรง ๆ ของคยองซูก่อนจะเอ่ยถามสิ่งที่น่าสนใจอื่น ๆ ต่อไป

 

 

            คยองซูน่ารักก็จริงแต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะอยากได้มากถึงขนาดต้องไปฝืนคนที่ไม่เต็มใจให้มากับเขาก็แค่เห็นไม่ชอบยาเสพติดเลยอยากลองมาชวนขายยาอื่น ๆ กันดูก็เท่านั้น

 

 

            คนตัวเล็กหยิบตัวอย่างยาในกระเป๋าเสื้อส่งให้คนตัวสูงที่หยิบซองพลาสสติกนั่นไปพลิก ๆ ดูอย่างสนใจ

 

 

กาแฟร้อนตามคำสั่งของเลย์ถูกวางลงบนโต๊ะอย่างเบาด้วยมือของพนักงานเสิร์ฟที่ยิ้มให้คยองซูเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเลย์กำลังมองของบางอย่างในมือ คนตัวสูงไม่ได้เก็บมันหลบสายตาพนักงานคนนั้นเลยสักนิด เขาไม่กลัวสายตาที่มองมานั่นด้วยซ้ำ เพราะพนักงานก็คงไม่รู้อยู่ดีว่าไอ้เม็ด ๆ ในมือเขามันคืออะไร เธอก็แค่มองเอากาแฟวางลงบนโต๊ะแล้วก็เดินกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อก็เท่านั้น

 

 

เลย์สอดนิ้วเข้าไปบีบยาเม็ดเล็ก ๆ นั่นจนละเอียดเป็นผง ๆ ในซองและยิ้มออกมาอย่างชอบใจ กับของดีในมือของตัวเอง

 

 

“ของดีขนาดนี้ ไม่อยากจะเชื่อเลยนะครับว่าจะขายในราคาแค่นี้”

 

 

“อาจจะเป็นเพราะว่าคนที่แนะนำให้คุณเลย์เป็นลูกค้าวีไอพีของจงอินมั้งครับ คุณเลย์ถึงได้ลดตั้งยี่สิบห้าเปอร์เซ็น” คยองซูตอบพร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่มุมปากก่อนจะหยิบกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ในกระเป๋าเสื้อส่งให้เลย์ดู

 

 

ร่างโปร่งกวาดสายตามองราคา จำนวนเม็ดและอะไรต่าง ๆ ที่เขาเขียนไปเป็นการตรวจสอบแบบผ่าน ๆ ก่อนจะพยักหน้ารับส่งคืนคยองซูพร้อมรอยยิ้มหวาน

 

 

“เห็นว่าคุณเลย์เป็นหมอ”

 

 

“ครับ พี่เป็นหมอ”

 

 

“คงเป็นหมอที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่สินะครับ ถึงได้มาซื้อยาแบบนี้ ...” คยองซูยิ้มหวานให้อีกฝ่ายที่กำลังยกกาแฟขึ้นจิบและยิ้มมุมปากให้คยองซูเช่นเดียวกันเมื่อได้ยินคำจิกกัดเล็ก ๆ จากคนน่ารักฝั่งตรงข้าม แต่เลย์ก็ไม่ได้ว่าอะไร

 

 

ในเมื่อมันก็จริงอย่างที่คยองซูพูด ...

 

 

“เป็นหมอที่ขายยาอันตรายชนิดอื่น ๆ ไปด้วยน่ะครับ กลัวรายได้ไม่พอใช้ ฮ่ะๆ” เลย์หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะมองคยองซูด้วยสายตาพราวระยับเมื่อรู้สึกว่าคนตรงหน้าดูไม่ธรรมดา มือขวาวางแก้วกาแฟลงที่เดิมก่อนจะมองไปยังคยองซูอีกครั้ง

 

 

ตากลมโตมองสบกับเลย์พร้อมรอยยิ้มหวานก่อนจะเอ่ยถามออกมาด้วยเสียงเบา ๆ ด้วยประโยคที่เลย์คิดว่าเขาอาจจะต้องปล่อยให้ลูกน้องของเขายืนรอนานแน่ ๆ ในเมื่อคยองซูเองก็ดูจะสนใจ ยาของเขาขนาดนี้

 

 

“แล้วยาอันตรายที่คุณเลย์ว่าเนี่ย ... มันเป็นยังไงหรอครับ”

 


 

 

 

 



  

----------------------------------

 

 

 









 

 

            ทันทีที่กลับมาถึงคนตัวเล็กก็ไม่ได้พูดอะไรออกมานอกจากกลับเข้าไปอยู่ในห้องของตัวเองอย่างเดิม การซื้อขายกับเลย์เป็นไปอย่างเรียบร้อยโดยไม่มีอะไรติดขัด ซ้ำคยองซูยังดูมีท่าทีคุยถูกคอกับเลย์จนทำให้ผู้ชายสองคนที่จับตาดูอยู่ตลอดรู้สึกโล่งใจ

 

 

            โล่งใจที่คยองซูไม่ได้ทำอะไรตุกติกอย่างที่พวกเขาคิดและกำลังระวังอยู่

 

 

            ร่างสูงโปร่งเดินขึ้นมาตามทางชั้นบนซึ่งเป็นห้องนอนของจงอินเพราะเมื่อกี้เขาไปที่ห้องทำงานแล้วไม่พบเจ้าตัวนั่งอยู่ในนั้น แอลเดินผ่านห้องเก็บของที่เคยเป็นที่ขังคยองซูก่อนจะมองผ่านไปเมื่อคนที่เคยถูกกักขังตอนนี้เหมือนจะมีอิสระมากพอสมควร

 

 

มากจนแอลรู้สึกว่าเจ้านายของเขาใจดีกับเด็กนั่นเกินไป

 

 

เจ้านายของเขาลืมไปหรือเปล่าว่ากำลังเลี้ยงงูพิษที่เคยคิดจะฆ่าตัวเอง

 

 

แอลหยุดความคิดทั้งหมดไว้แค่นั้นก่อนจะสนใจกับประตูตรงหน้าและลงมือเคาะห้องของผู้เป็นเจ้านายสองสามครั้งเมื่อเดินมาถึงหน้าห้อง

 

 

...

 

 

เงียบ

 

 

...

 

 

ยืนรอสักพักเมื่อไม่มีเสียงตอบรับจากข้างใน ร่างโปร่งก็หันหลังเตรียมจะเดินกลับเพราะคิดว่าจงอินอาจจะกำลังหลับสบายอยู่บนเตียงนอนสีเทา ดูเหมือนช่วงนี้เจ้านายของเขาจะนอนดึกทุกวันไม่รู้มีอะไรให้ทำเยอะแยะ

 

 

ช่างตรงข้ามกับคนตัวเล็กที่อยู่ในฐานะอะไรก็ไม่รู้ ... แต่ดูท่าว่าฐานะนั้นจะไม่ทำให้คยองซูที่อยู่ในห้องนอนชั้นล่างนั่นทุกข์ร้อนเลยสักนิดเพราะคนตัวเล็กก็ยังคงหลับสบายนอนตั้งแต่สามทุ่มทุกวัน

 

 

ขายาวที่กำลังจะก้าวเดินต่อหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงตอบรับให้เปิดประตูเข้าไปได้ แอลจึงหันกลับไปยังประตูบานใหญ่ที่เพิ่งหันหลังจากมาและเปิดมันออกช้า ๆ พร้อมกับก้าวเข้าไปในห้องที่มีร่างสูงของอีกคนเปิดโทรทัศน์ถือกล่องป๊อปคอนดูข่าวอย่างสบายอารมณ์

 

 

ฟังไม่ผิดหรอกจงอินเจ้านายของแอลดูข่าวพร้อมกับกินป๊อปคอนอยู่จริง ๆ

 

 

“มีอะไร”เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยทั้ง ๆ ที่ยังไม่ละสายตาจากจอโทรทัศน์ตรงหน้ามามองคู่สนทนาเลยแม้แต่น้อย

 

 

จะให้ละสายตาไปได้ยังไงในเมื่อข่าวตรงหน้าคือข่าวของคู่แข่งทางธุรกิจคนสำคัญของจงอิน และนับว่าเป็นข่าวที่น่าพอใจไม่ใช่น้อยเมื่อคู่แข่งคนดังกล่าวถูกจับในข้อหาค้าขายยาเสพติด

 

 

หึ ... มีอะไรจะดีไปกว่านี้อีกไหม ?

 

 

แอลมองเจ้านายของเขาอย่างใช้ความคิดว่าเขาควรจะพูดออกไปดีหรือเปล่าเพราะท่าทางที่กำลังอารมณ์ดีของเจ้านายทำให้เขาไม่อยากขัด แล้วเรื่องที่ว่า ... มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาควรจะไปก้าวก่าย แต่ในเมื่อเดินเข้ามาถึงในนี้แล้วเขาก็ควรจะพูดออกไปตามตรง

 

 

“คือผมแค่สงสัย”

 

 

“...”

 

 

“ทำไมนายถึงยอมให้คยองซูเข้ามาทำงานนี้”

 

 

            ป๊อปคอนในมือถูกจงอินวางลงบนโต๊ะก่อนจะหันมามองลูกน้องคนสนิทที่ถามพร้อมกับมองมาที่เขานิ่ง ๆ จงอินไม่ได้รู้สึกไม่พอใจหรือหงุดหงิดกับคำถามนั้นเลยสักนิดอาจจะเป็นเพราะว่า ...

 

 

            เขารู้ว่าแอลไม่ไว้ใจคยองซู

 

 

            “ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไง กูจะได้ไม่ต้องออกไปจัดการเองให้เสียเวลาทำอย่างอื่น”

 

 

            “แต่นายกำลังไว้ใจคยองซูมากเกินไป” แอลพูดต่ออย่างไม่มีท่าทีเกรงกลัวว่าคนตรงหน้าจะลุกขึ้นมาตบปากเขาถ้าหากจงอินไม่พอใจขึ้นมา

 

 

            “ก็ไม่เห็นจะมีอะไรอันตรายนี่กับไอ้เด็กแค่คนเดียว” จงอินยังคงพูดอย่างสบาย ๆ ก่อนจะเอนตัวลงเล็กน้อยพิงกับโซฟา

 

 

            “นายลืมไปแล้วเหรอครับ ว่าที่คยองซูเข้ามาอยู่ในบ้านนี้เพราะอะไร” แอลพูดเรียบ ๆ ก่อนจะหลบตาเมื่อจงอินมองมาเล็กน้อย

 

 

            จงอินไม่ได้ว่าอะไร แต่กลับยกยิ้มมุมปากขึ้นนิดนึงกับคำตักเตือนของลูกน้องที่หวังดี

 

 

นั่นสินะ ... คยองซูเกือบจะฆ่าเขาตายอยู่แล้ว เขาไม่สมควรให้คยองซูมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ด้วยซ้ำ

 

 

แต่นั่นมันก็คือความคิดตอนที่จงอินยังไม่ได้งัดไม้ตายออกมาน่ะนะ ...

 

 

“หึ กูไม่เคยลืม” จงอินพูดเรียบ ๆ และหันกลับมามองยังจอโทรทัศน์ที่เปลี่ยนไปฉายรายการอื่นแทนข่าวเมื่อกี้แล้ว

 

 

“แล้วนายก็ยังยอมให้...”

 

 

“แอล ... กูจัดการได้” จงอินตัดบทด้วยน้ำเสียงราบนิ่งเหมือนกับใบหน้าที่ไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรออกมาทั้งนั้น

 

 

แอลเงียบลงเมื่อไม่สามารถเถียงอะไรจงอินออกไปได้ ที่เขาพูดก็แค่เพราะเป็นห่วงกลัวว่าความไว้ใจที่มากเกินไปของจงอินจะกลายเป็นภัยย้อนกลับมาทำร้ายตัวของจงอินเองทีหลัง

 

 

เด็กที่ชื่อคยองซูนั่นตอนแรกก็ไม่ยอมทำงานนี้ง่าย ๆ แต่พอมาตอนนี้กลับไม่มีปากเสียงและยังทำงานได้ดีและไม่มีอะไรติดขัด มันดีเกินไปจนแอลรู้สึกแปลก ๆ

 

 

“มีอะไรก็ไปทำไป”

 

 

แอลมองจงอินก่อนจะก้มหัวเล็กน้อยและเดินออกไปจากห้องโดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก ความคิดทั้งหมดทั้งมวลถูกหยุดไว้แค่นั้น เรื่องธุรกิจจะเป็นยังไงต่อมันก็เรื่องของเจ้านาย ลูกน้องอย่างเขาก็คงเตือนได้เท่านี้แหละ

 

 

หลังจากที่ร่างโปร่งเดินออกไปจากห้องแล้วจงอินก็คิดตามที่ลูกน้องคนสนิทพูดช้า ๆ

 

 

นั่นสินะ ... เขาไว้ใจคยองซูมากเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ

 

 

แต่ในเมื่อตนนี้มันยังไม่เกิดปัญหาจงอินก็หวังว่าคยองซูจะยังรักชีวิตและรักแม่ของตัวเองมากพอที่จะไม่ตุกติกก็แล้วกัน

           

 

 

 

{ F }

            ตอนนี้ทำให้รู้ว่าแอลก็เป็นตัวละครลูกน้องที่จงรักภักดีกับเจ้านายมากมากเลยนะเออ ใครหวังจิ้นแอลโด้ล่ะก็มีเหนื่อยหน่อยนะเพราะพี่แกถือข้างจงอินขนาดนี้แล้วเราก็หวังว่าจะไม่มีจุดเปลี่ยนอะไรให้แอลเปลี่ยนใจก็แล้วกัน หึหึ (หัวเราะชั่วร้าย) สุดท้ายเหมือนเดิมฝากคอมเม้นเป็นกำลังใจหรือแท็ก #fickillme ด้วยนะค้าบ >< รักกกก วิ๊ง ๆ

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

481 ความคิดเห็น

  1. #456 Kyss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 00:22
    เขาเรียกฆ่าอย่างแยบยล /คยองซูไม่ได้กล่าว 555555
    #456
    0
  2. #403 ` PuGun. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 17:24
    ระวังตัวด้วยนะคะ !!!!!!!
    #403
    0
  3. #402 ` PuGun. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 17:24
    ระวังตัวด้วยนะคะ !!!!!!!
    #402
    0
  4. #277 ディオー (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 01:36
    ระวังด้วยนะคะ จงอิน ยิ้มอ่อน
    #277
    0
  5. #236 lufian (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 13:47
    น่าจะให้แอลอยู่ข้างคยอง รักกัน แล้วก็หักหลังจงอิน แบบที่จงอินกับคยองก็รักกันด้วย ซาหนูกเลยยยยยยยย
    #236
    0
  6. #225 gfernzz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 03:08
    สนุกมากมันส์มาก นานๆจะมีฟิคพล็อตนี้ต่างคนต่างแค้น 555555555 เชียร์คยองซูสุดใจเลย น้องต้องมีแผนอะไรแน่เลย
    #225
    0
  7. #224 akashi.sama (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 12:35
    อยากให้แอลเปลี่ยนไปเข้าข้างคยองจัง คงสนุกน่าดู อิอิ
    #224
    0
  8. #223 Llynn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 07:25
    จงอินระวังไว้เถอะ หึๆๆๆ เดี๋ยวนะ555
    #223
    0
  9. #222 nusba (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 00:30
    คยองซูต้องมีแผนแน่ๆเลย เอาแล้วไง กำลังมันส์เลย มาต่อเร็วๆน้า ^^
    #222
    0
  10. #221 kati_thiti (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2558 / 23:25
    มาแล้วววว อยากรู้จังคยองจะทำอะรัยต่อไป  
    สู้ๆนะไรท์  มาต่อไวๆน้าาาา
    #221
    0
  11. #220 mew2233 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2558 / 23:25
    จงอินนี่เลวเสมอต้นเสมอปลาย 5555555555 ให้ตายเถอะรายนี้ รอนะคะคยองซูสู้เขาลูก
    #220
    0
  12. #219 Dyo.A (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2558 / 21:38
    คยองคิดไร
    #219
    0
  13. #218 E_Rung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2558 / 19:38
    คยองต้องมีแผนแน่ๆ แต่จงอินเองก็ไม่ได้โง่นี่ เอาล่ะสิ แรงทั้งคู่
    #218
    0
  14. #217 Dyo.A (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 22:07
    สนุกมากคะ รอมาอัพต่อ
    #217
    0
  15. #216 Kati ra (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 16:31
    คุณหมอขายยาอะรัยอ่าาาา
    #216
    0
  16. #215 Kati ra (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 16:30
    คุณหมอขายยาอะรัยอ่าาา
    #215
    0
  17. #214 akashi.sama (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 22:47
    ยาปลุกเซ็กส์? ยาเลิฟ? เป็นหมอจะขายยาอัลไรว้าาาา5555555
    #214
    0
  18. #213 BEE MILK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 21:09
    พี่เลย์ กลัวเงินไม่พอสินะ
    #213
    0
  19. #212 Hashiyama Aiiro (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 20:16
    35%มาเร็วๆนะ อ๊ากกกก
    #212
    0
  20. #211 Kaserr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 19:46
    พี่หมออี้ ขายยา โอเคค จ้าาา อิอิ ชอบบบ คยองซูน่ารัก คนขายยาน่ารักกกก
    #211
    0
  21. #210 Llynn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 18:36
    พี่หมอขาพาคยองซูไปเลยยยย
    #210
    0
  22. #209 mew2233 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 18:24
    พี่หมออี้ชิงงงง กรี้ดดดด น่ารักฮื้ออออ คยองซูจะทำอัลไลพี่เลย์ห๊ะ
    #209
    0
  23. #208 E_Rung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 17:09
    ลูกชายยยย หนูจะเอาไปฆ่าจงอินใช่ไหม เอาเลยลูก สนับสนุน กรอกปากให้ตายแล้วไปขายยากับพี่เลย์เขาซะ555555555555555555
    #208
    0
  24. #207 MyDyo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 13:34
    ........... รอ 

    555555
    #207
    0
  25. #206 moocarehuhu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 18:39
    รอคร่าาาาม
    #206
    0