Kill Me !! ❥ Kaido

ตอนที่ 8 : Kill Me | มายคยองซู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 839
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    27 พ.ค. 59






 

 






 

 

            ปึง !!!

 

 

ประตูบานใหญ่ถูกปิดกระแทกลงอย่างแรงไปตามอารมณ์ของเจ้าของห้องตัวเล็กที่ดูไม่ค่อยจะอารมณ์ดีสักเท่าไหร่นักในตอนนี้

 

 

ผมทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างหงุดหงิดก่อนจะคว้าหมอนใบใหญ่ที่ใช้หนุนอยู่ทุกคืนขึ้นมาทุบ ๆๆๆๆๆๆๆ !!! เพื่อระบายความอัดอั้น ผมจะทุบลงไปจนกว่ามันจะทำให้ผมหายหงุดหงิดได้

 

 

“โอ้ย”

 

 

ผมเหวี่ยงหมอนกลับไปที่เดิมอย่างหงุดหงิดก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหนุนมันทั้ง ๆ ที่เพิ่งทุบมันอย่างบ้าคลั่งไปเมื่อกี้ ถ้าหากหมอนพูดได้มันคงกำลังบ่นผมที่ทำร้ายมันแล้วก็มาใช้มันหนุนต่อแบบนี้แน่ ๆ

 

 

ผมขอโทษที่หงุดหงิด ... แต่มันก็น่าหงุดหงิดจริง ๆ นี่นา

 

 

ทั้ง ๆ เมื่อวานจงอินก็ตกลงที่จะให้ผมทำงานคนเดียวได้แล้ว แต่พอวันนี้เรียกมินโฮกับแอลเข้าไปคุย สองคนนั้นกลับไม่ยอม พวกเขาไม่ไว้ใจผมและยังบอกว่าจงอินไว้ใจผมมากเกินไปจนลืมไปแล้วหรือไงว่าผมเคยคิดที่จะฆ่าเขา และอะไรอีกมากมายที่ผมไม่ได้ฟังต่อเพราะผมแสดงอาการหงุดหงิดและเดินหนีออกมาทันทีที่ฟังไปได้แค่ไม่ถึงห้านาที

 

 

            สองคนนั้นช่วยอยู่เฉย ๆ และไม่วุ่นวายจะได้หรือเปล่า คิดว่ากว่าผมจะยื่นข้อเสนอให้จงอินตอบตกลงมันง่ายนักหรือไง ? ผมไม่ยอมให้มันล่มง่าย ๆ หรอกนะ !

 

 

            ผมขมวดคิ้วก่อนจะค่อย ๆ คลายออกช้า ๆ เมื่อรับรู้ถึงพฤติกรรมของตัวเองที่เอียงไปทางด้านลบมากขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่เจอกับจงอินทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนผมไม่ใช่คนนิสัยแบบนี้ ... ไม่ใช่เลยสักนิด

 

 

แน่นอน ในเมื่อผมเกือบจะตายเพราะจงอิน นิสัยผมก็อาจจะเปลี่ยนไปบ้างพอสมควร แต่การต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้อีกครั้ง สภาพที่ต้องตกเป็นรองจงอิน ! มันทำอารมณ์ของผมแสดงออกมาในแบบที่ผมก็ไม่เคยเห็นตัวเองเป็นมาก่อน

 

 

และผมก็ไม่ค่อยชอบตัวเองในตอนนี้เท่าไหร่นัก

 

 

            นี่ผมกลายเป็นคนหัวรุนแรงแบบนี้ไปแล้วหรอ ...

 

 

            ถ้าเป็นแบบนั้นผมคงฝังใจกับเรื่องต่าง ๆ ที่ผ่านมาเข้ามามากเกินไปสินะ

 

 

            ผมหลับตาลงก่อนจะค่อย ๆ ประมวลผลความคิดและสิ่งที่ควรจะทำในหัวอย่างช้า ๆ มือเล็กคว้าไปดึงหมอนข้างมากอดและมองไปยังหน้าต่างบานใหญ่ที่ผมเปิดม่านเอาไว้ แสงแดดที่ส่องเข้ามาแทงตาไม่ได้ทำให้ผมสะทกสะท้านแต่อย่างใด ตรงกันข้ามมันกลับทำให้ผมสงบและใช้ความคิดได้อย่างช้า ๆ

 

 

ในตอนนี้ผมไม่ควรแสดงอาการแบบนี้ออกไปเพราะมันดูจะไม่ค่อยมีผลดีกับผมเท่าไหร่นัก ผมควรจะใจเย็น ๆ และเอนเอียงไปทางฝั่งของพวกเขาให้มากที่สุดแม้ว่าการทำแบบนั้นมันจะฝืนตัวผมเองและทำให้ผมหงุดหงิดเหมือนที่เป็นอยู่

 

 

            แต่ยังไงผมก็คิดว่าควรจะทำแบบนั้น ... เพราะทุกอย่างจะต้องไม่มีอะไรผิดพลาดอีก

 

 

            ผิดพลาดไม่ได้เลยล่ะ !

 

 

            ปัง ๆ ๆ !

 

 

            เสียงตบประตูราวกับว่าคนเคาะกำลังพยายามจะพังมันอยู่รอมร่อดังขึ้นที่หน้าประตูห้องผมจนผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ

 

 

            “คยองซูเปิด”

 

 

            ผมหันไปมองประตูอย่างเหนื่อยใจกับคำสั่งนั้น โชคดีที่ครั้งนี้ผมมีสติมากพอที่จะล็อคประตูไว้ไม่ให้มีใครเดินตามเข้ามากวนใจอีก แต่ ... ถ้าเขาคิดจะเข้ามาจริง ๆ กุญแจสำรองก็ไขเข้ามาได้อยู่ดีนั่นแหละ แต่ขอผมใช้เวลากับตัวเองแปปนึงได้ไหม ? เพิ่งจะเดินหนีมาแปปเดียวจะตามมาทำไมกันนะ

 

 

            ปัง ๆ ๆ !!

 

 

            ผมยังคงนอนมองไปทางประตูนิ่ง ๆ เหมือนเดิม แล้วก็ไม่ได้คิดที่จะลุกเปิดประตูให้คนข้างนอกตามคำสั่งหรอกเพราะคนที่มาเคาะราวกับจะพังประตูผมในตอนนี้คือแอลนั่นแหละ

 

 

            “วันนี้มีส่งรายใหญ่มึงก็ ...”

 

 

            “ไม่ไป !

 

 

            ผมตะโกนออกไปโดยที่อีกฝ่ายยังพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ วันนี้ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละ จะว่าผมงี่เง่าก็ได้แต่ในเมื่อผมตกลงกับจงอินไว้แล้วว่าผมจะทำงานบางส่วนคนเดียว นั่นก็แปลว่าผมต้องการอย่างนั้นจริง ๆ

 

 

            “ขอร้องล่ะ อย่ามายุ่งได้ไหม”

 

 

            หลังจากที่ผมพูดจบเสียงข้างนอกเงียบไป และมันก็สงบไปหลายนาทีจนผมมั่นใจว่าแอลคงเดินออกไปแล้วแน่ ๆ ก็ดีเหมือนกันประตูผมจะได้ไม่พังซะก่อน

 

 

            จะบอกว่าผมไม่หงุดหงิดแอลก็คงจะเป็นการโกหกเพราะผมไม่พอใจทั้งเขาทั้งมินโฮเลยไม่อยากจะออกไปด้วยตอนนี้ ขืนผมนั่งรถไปด้วยผมก็เป็นฝ่ายที่จะบึ้งตึงใส่พวกเขา และมันจะทำให้บรรยากาศตึงเครียดซะเปล่า ๆ

 

 

            ถ้าพวกเขาคิดได้ว่าควรจะปล่อยให้ผมได้ทำงานคนเดียวอย่างที่ตั้งใจเมื่อไหร่

 

 

            ถึงตอนนั้นค่อยคุยกันดีกว่า ...








 









 

---------------------------------------

 






 

 

 






 

            ก๊อก ๆ !

 

 

            ไม่มีเสียงตอบกลับจากคนในห้องผมจึงเปิดเข้าไปโดยไม่รอคำอนุญาติอีก จงอินยังนั่งอยู่ที่เดิม ...แต่ก็แค่คนเดียวในห้อง เพราะแอลกับมินโฮคงจะออกไปทำงานอย่างอื่นกันต่อแล้ว ก็มีอยู่งานเดียวนั่นแหละที่พวกเขาทำ

 

 

            “ไหนคุณตกลงแล้วว่าผมจะทำงานคนเดียว” ผมเปิดประเด็นทันทีที่เดินเข้ามาในห้องโดยไม่รอให้คนตัวสูงได้พูดอะไร

 

 

ขาผมหยุดอยู่ในตำแหน่งที่ห่างกว่าโต๊ะเขาถึงสองสามก้าว ยอมรับว่าผมไม่ได้ทำอวดดีเข้าไปยืนแว้ด ๆ ใกล้ ๆ โต๊ะเขาเหมือนเดิม จากเหตุการณ์ครั้งก่อนมันทำให้ผมค่อนข้างระแวงเขามากกว่าเดิม

 

 

            ผู้ชายแบบเขามันไม่มีความปรานีใครทั้งนั้น

 

 

            “มีอะไรผิดพลาดตรงไหน ?” จงอินถามก่อนจะเงยขึ้นมาก่อนถามด้วยสายตาเรียบนิ่ง

 

 

            “ก็แอลกับมินโฮ ...”

 

 

            “แล้วกูต้องเชื่อฟังพวกนั้นหรือไง ?”

 

 

            คำพูดเรียบ ๆ ที่เอ่ยออกมาทำให้ผมชะงักไปเล็กน้อยเมื่อทุกอย่างดูเหมือนจะไม่มีอะไรตามที่ผมได้ตีโพยตีพายไปเลยสักนิด จงอินพูดเหมือนกับว่าเขาไม่ได้ฟังที่สองคนนั้นปรามเขาเลยแม้แต่น้อย

 

 

            “กูไม่รู้หรอกว่ามึงคิดจะหักหลังกูหรือเปล่า”

 

 

            “...”

 

 

            “แต่ถ้ามึงกล้า ...”

 

 

            จงอินหยุดพูดแค่นั้นและยิ้มเย็น ๆ ก่อนจะมองมาที่ผมที่ยืนนิ่งไม่ได้ขยับไปไหนเมื่อได้ยินคำขู่นั้น โดยไม่ต้องพูดอะไรต่อผมกับเขาก็รู้ดีกว่าข้อความต่อจากนั้นมันคืออะไร เหอะ ผมได้ยินมันจนชินไปแล้วสำหรับคำขู่จากปากของจงอิน

 

 

            คำขู่เดิม ๆ เรื่องเดิม ๆ ที่เขาขู่ ...

 

 

และที่ผมไม่กล้าขัดขืนอะไรเพราะผมรู้ว่าคนแบบจงอินมันไม่ทำแค่ขู่แน่ ๆ ...

 

 

            “งั้นก็ดีที่ให้ผมทำตามที่ขอ ผมจะได้ทำงานถนัด ๆ”

 

 

            คนตัวสูงไม่ได้ตอบอะไรผมและก้มหน้าลงไปอ่านเอกสารในมือต่อ ผมรวบรวมความกล้าเล็กน้อยก่อนจะหายใจเข้าลึก ๆ และเดินเข้าไปใกล้ ๆ โต๊ะของเขา เพราะหลังจากที่ผมนอนคิด ๆ ดูแล้ว มันมีอีกเรื่องที่ผมคิดว่าผมควรทำมันให้จบโดยไม่ค้างคา

 

 

            ทั้ง ๆ ที่มันไม่ใช่ความผิดของผมเลยสักนิด แต่ผมก็รู้สึกไม่ค่อยโอเคสักเท่าไหร่ เรื่องนี้มันยังติดอยู่ในใจผมแปลก ๆ เรื่องเงินห้าแสนนั่น ...

 

 

            “เดินมาทำไม”

 

 

            กึก !

 

 

            ขาผมหยุดชะงักทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้น มันเหมือนเป็นการบอกผมอ้อม ๆ ว่าผมควรจะเดินออกไปจากห้องนี้ได้แล้วเมื่อเสร็จธุระ และแน่นอนผมไปแน่เมื่อผมพูดเรื่องนี้กับเขาเสร็จ

 

 

            “ผมอยากคุยกับมาร์คเรื่องเงินที่ขาดไปห้าแสน”

 

 

ผมพูดหลังจากเดินมาหยุดลงตรงหน้าเขาพอดีและเงียบเพื่อรอดูปฏิกิริยาตอบรับจากจงอิน

 

 

            “...”

 

 

            จงอินยังคงเงียบและไม่ได้เงยหน้ามามองผม เขาทำเหมือนกับผมเป็นอากาศธาตุที่มองไม่เห็น โอเค ผมก็พอรู้อยู่แล้วล่ะว่ามันจะเป็นแบบนี้ เมื่อผมเห็นว่าสิ่งที่พูดไปดูไม่มีการตอบรับจากร่างสูงผมจึงพูดต่อโดยไม่สนใจจงอินจะว่ายังไง

 

 

            “แต่ผมจะไปคนเดียว”

 

 

            “หึ”

 

 

            จงอินหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาผม ตาของเขาแสดงอารมณ์ที่ผมบรรยายไม่ถูก แต่การที่เขามองมาแบบนี้ก็แสดงว่าเขาก็ยังฟังในสิ่งที่ผมพูดอยู่สินะ

 

 

            “คิดว่าจะหยิ่งกว่านี้ซะอีก”

 

 

            “...”

 

 

            “สนใจเอาร่างกายเข้าแลกขึ้นมาแล้วรึไง”

 

 

            “จงอิน !!!

 

 

            ผมกำหมัดแน่นและขึ้นเสียงอย่างลืมตัว สายตาของจงอินบ่งบอกว่าเขากำลังสมเพสและรังเกียจผมมากขนาดไหน การที่ผมบอกว่าจะไปคนเดียวมันไม่ได้หมายความอย่างที่เขาคิดซะหน่อย ผมไม่ได้คิดที่จะทำอะไรโง่ ๆ แบบนั้นหรอกนะ แล้วอีกอย่างคนแบบพวกเขามันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกอยากคบด้วยสักนิดไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตามเถอะ

 

 

            “เอาเถอะ กูเข้าใจ ความอยากสบายมันไม่เข้าใครออกใคร”

 

 

            ผมกัดฟันและพยายามระงับอารมณ์โกรธที่กำลังเดือดเต็มที่อยู่ในอก ถ้าผมทำอะไรออกไปตอนนี้มันยิ่งเป็นฝ่ายเสียเปรียบเพราะยังไงผมก็คงสู้แรงเขาไม่ได้

 

 

            แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ มันถูกแล้วหรอที่เขามาพูดมากับผมแบบนี้ !

 

 

            “แต่ก็ขอร้องไว้อย่าง ...”

 

 

            จงอินพูดก่อนที่จะลุกขึ้นยืนและเดินเข้ามาใกล้ผมที่ไม่คิดจะถอยหลังหรือก้าวขาหนีเขาแม้แต่นิดเดียว คงจะเป็นเพราะความโกรธที่บังตาอยู่ในตอนนี้ทำให้ผมไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิดว่าเขาจะทำอะไรบ้า ๆ ขึ้นมาอีก

 

 

            “ถ้าจะมั่ว ก็อย่ามามั่วในบ้านของกู”

 

 

            “แน่นอนครับ ผมจะไม่ใช้บ้านหลังนี้เป็นที่หาความสุขแน่ ๆ ในเมื่อมันมีคนที่ผมรู้สึกเกลียดอาศัยอยู่ด้วย”

 

 

            ผมสวนกลับไปทันทีเมื่อรู้สึกว่าสติของผมได้ขาดลงไปแล้วเมื่อคำว่ามั่วหลุดออกมาจากปากของจงอิน ผมไม่เคยทำอะไรต่ำๆ แบบนั้น !! ไม่แม้แต่จะคิด ...

 

 

จงอินยิ้มมุมปากเล็กน้อยกับวาจาตอบโต้ที่เขาไม่ได้ยินมาหลายวัน เขาก็คงรู้ว่าผมอึดอัดแค่ไหนที่ต้องทำเป็นนิ่งไว้หลายวันแม้จริง ๆ ผมอยากฆ่าเขาแค่ไหนก็ตาม

 

 

“อื้อ”

 

 

ยังไม่ทันที่ผมจะได้คิดอะไรต่อ จงอินก็กระชากตัวผมเข้าไปหาเขาอย่างรวดเร็วก่อนจะบดขยี้จูบลงมาอย่างรุนแรงจนผมไม่ทันได้ตั้งตัว มันไม่ใช่การจูบด้วยความรักใคร่หรือพิศวาสอะไรทั้งนั้น จะมีก็แต่ความรู้สึกแสบร้อนจากการบดขยี้อย่างเอาแต่ใจของจงอิน

 

 

เมื่อได้สติ ผมพยายามดิ้นออกจากการรัดกุมนั่นแต่มือหน้าที่ล็อกแขนผมเอาไว้ทำให้ผมไม่สามารถขยับได้อย่างที่ใจนึกสักเท่าไหร่ จงอินเอื้อมมาลูบสะโพกกลมมนและบีบเค้นหนัก ๆ และการกระทำนั้นกลับทำให้ผมอ่อนแรงจนแทบจะทรุดลงไปกับพื้น

 

 

จงอินผละจากริมฝีปากเมื่อเห็นว่าผมเริ่มหายใจไม่สะดวก มือที่ทุบตีเปลี่ยนเป็นเกาะแขนเขาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ตัวผมเองก็ไม่รู้ คนตัวสูงกดจูบลงที่ลำคอผมและขบเม้มรุนแรงจนผมต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บแต่รู้สึกดีแบบแปลก ๆ

 

 

เขากำลังทำเหมือนครั้งนั้น ... เขากัดที่คอผมจนผมเป็นมันรอยช้ำอยู่หลายวัน รอยที่ทำให้ผมรู้สึกรังเกียจตัวเองขึ้นมาทุกครั้งที่เห็น

 

 

ฟุ่บ !

 

 

ร่างผมทรุดลงไปกองกับพื้นเมื่อจงอินเหวี่ยงลงทันทีที่ฝากรอยแผลไว้ที่ลำคอผมสำเร็จ ผมหน้าชาไปด้วยความอับอายเมื่อเห็นสายตาดูถูกที่มองมาจากคนที่ยืนค้ำหัวผมอยู่ คงเป็นเพราะผมหยุดต่อต้านและแสดงความใจง่ายโดยการเกาะแขนเขานั่นแหละผมถึงได้รับสายตาแบบนั้น แน่นอนว่าหลังจากนั้นมันไม่มีฉากพระเอกดึงมือผมขึ้นหรอกเพราะผู้ชายตรงหน้าผมเขาไม่ใช่ ! เขาชั่วช้าขนาดไหนวันนี้เขาก็ยังคงเหมือนเดิม

 

 

แต่สิ่งที่ผมไม่เคยเข้าใจคือเขาจะทำให้ผมรังเกียจตัวเองแบบนี้ทำไม !!!!

 

 

            “แล้วก็อย่าลืมเปรียบเทียบกันดูล่ะ ว่าจูบของกูกับลูกน้องจงแดน่ะ ... อันไหนมันถึงใจมึงมากกว่ากัน ...”

 

 

            “...”

 

 

            “มายคยองซู”

 




 

 
 




 

---------------------------------------------

 

 









 

 

            คนตัวเล็กลุกขึ้นยืนก่อนจะผลักอกจงอินด้วยแรงที่มีน้อยนิดและรีบเดินออกไปจากห้องทันทีด้วยความหงุดหงิด ไม่มีการโต้ตอบอะไรจากเรียวปากบางเนื่องจากความรู้สึกประหลาด ๆ กับคำพูดสุดท้ายของจงอินที่มาพร้อมรอยยิ้มนั่น

 

 

            สนุก ...

 

 

            นั่นคือสิ่งเดียวที่จงอินตอบตัวเองได้ในตอนนี้

 

 

            คยองซูเป็นเด็กที่เขาปั่นประสาทได้ง่ายเหลือเกิน บางครั้งก็อวดดีแต่บางทีก็ดูใสซื่อ ... และเพราะความใสซื่อนั่นแหละที่ทำให้จงอินรู้สึกสนุก ...

 

 

ปฏิเสธไม่ได้ว่าคยองซูก็วางแผนอะไรหลาย ๆ อย่างได้ฉลาดจนเขาแปลกใจ แถมยังกล้าได้กล้าเสีย

 

 

คิดไม่ผิดจริง ๆ ที่เขาไม่ฆ่าทิ้งไปตั้งแต่ตอนที่จับตัวได้ว่าคนตัวเล็กคิดจะฆ่าเขา

 

 

เพราะไม่อย่างนั้น ...

 

 

เขาคงไม่มีของเล่นใหม่ ๆ มาเล่นแบบนี้แน่

 

 

อ่า แต่ถึงจะเป็นของเล่นชิ้นเดิมแต่ถ้าผ่านการอัพเกรดมาแบบนี้มันก็น่าจะหยิบขึ้นมาเล่นอีกครั้งล่ะนะ

 

 

จงอินยิ้มให้กับความคิดของตัวเองก่อนจะเดินกลับมานั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิมช้า ๆ

 

 

ตาคมฉายแววแปลก ๆ ออกมาพร้อมกับรอยยิ้มเย็น ๆ ที่ถูกจุดขึ้นมาตรงมุมปาก

 

 

ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าคนตัวเล็กสับสนแค่ไหนกับความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ ใจนึงก็อยากจะฆ่าเขาให้ตายแต่อีกใจนึงคนตัวเล็กนั่นก็ไม่กล้า ... ในการต่อสู้น่ะ ... ถ้าจ่อปืนใส่ศัตรูแล้วไม่กล้ายิง ... จะชนะได้ยังไงกัน ? สุดท้ายถ้าไม่ยิงอีกฝ่ายซะ ตัวเองก็จะเป็นฝ่ายถูกยิงให้ล้มลงโดยที่ไม่มีโอกาสได้แก้ตัว ...

 

 

แต่นี่ทั้ง ๆ ที่คนตัวเล็กมีโอกาสถึงสองครั้ง ยิงเขาครั้งแรกก็พลาด ... และครั้งที่สองขนาดเขาส่งปืนให้กับคยองซูด้วยมือของเขาเองแท้ ๆ ... คยองซูก็ยังไม่กล้า ... เชื่อได้เลยว่าถ้าเป็นคนอื่น ๆ ล่ะก็ ... วินาทีที่ร่างสูงที่ตัวเองเกลียดแสนเกลียดยื่นปืนมาให้นั้น ความแค้นที่มีคงจะทำให้ลั่นไกลออกไปโดยไม่ต้องลังเล ...

 

 

หึ แต่นั่นมันก็สำหรับคนแข็งแกร่ง ... ส่วนคนอ่อนแอแบบไอ้ตัวเล็กนั่นน่ะแค่เกิดมาบนโลกที่โหดร้ายแบบนี้ก็ลำบากแล้วล่ะ

 

 

แค่จงอินพูดประโยคแบบนั้นออกไปคยองซูก็ดูจะเขวจนไปไม่ถูก แก้มที่ขึ้นสีแดงนิด ๆ นั่นทำให้จงอินอยากจะหัวเราะออกมาให้ฟ้าถล่ม เขินเขาอย่างนั้นสินะ... รู้สึกเขินทั้ง ๆ ที่ใจนึงก็เกลียดเขาจนแทบอยากจะฆ่าให้ตาย

 

 

บอกแล้วว่าคยองซูน่ะอ่อนแอ

 

 

ถูกเลี้ยงดูและปกป้องมาตลอดเหมือนไข่ในหินพอถึงเวลาต้องออกมาเผชิญโลกกว้างจริง ๆ คนตัวเล็กนั่นก็ดีแต่ทำเก่งตอบโต้ก็เท่านั้น

 

 

แล้วถ้ายิ่งต้องมาเผชิญหน้ากับปีศาจร้ายอย่างเขา ก็หวังว่าคยองซูจะสามารถปกป้องหัวใจตัวเองให้แข็งแกร่งไม่หวั่นไหวและอยู่รอดจนถึงวันสุดท้ายก็แล้วกัน

 

 

ความรักมันคือจุดอ่อนจงอินเชื่อแบบนั้น เชื่อมาตลอด ... จึงไม่เคยมีใครทำให้จงอินรักแบบเชิงชู้สาวได้เลยสักคน

 

 

ส่วนแบคฮยอน ...

 

 

สาเหตุที่จงอินให้คยองซูหลอกแบคฮยอนมาให้เขาก็เพื่อความสะใจเท่านั้น เขาไม่ได้ชอบอะไรในตัวของแบคฮยอนเลยสักนิด แต่เวลาที่แบคฮยอนอยู่ใต้ร่างเขาและชานยอลทำหน้าเหมือนใจสลายนั่นแหละ มันคือความสุขสุดยอดของเขาเลย ...

 

 

อ่า .... วิดีโอของเขากับแบคฮยอนยังมีอยู่เลยนะ อยากดูหรือเปล่าล่ะ ?

 

 

“ความรักก็ทำให้คนกลายเป็นคนโง่คนนึงนั่นแหละ” จงอินพูดและนึกถึงใบหน้าขาว ๆ ที่เพิ่งวิ่งออกไปจากห้องเขาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ พลันรอยยิ้มกว้างก็แสดงออกมาเมื่อจงอินนึกอะไรบางอย่างออก

 

 

อะไรบางอย่างที่น่าสนุกไม่ใช่น้อย

 

 

เขาก็อยากรู้เหมือนกัน ... ว่าถ้าวันนึงคนตัวเล็กนั่นดันหลงรักคนที่ตัวเองเกลียดสุดขั้วหัวใจแบบเขาขึ้นมา ... แล้วคยองซูน่ะ ...

 

 

จะรับมือกับจุดอ่อนแบบนั้นไหวหรือเปล่า ...

 

 

 

 

 

 

 














 

 

            { F }

            หวัดดีจ้าาา วิ้ววววว จงอินนี่ยังเลวเสมอต้นเสมอปลาย จะทำอะไรคยองซูน้อยของเราอีกเนี่ย T^T รู้สึกว่ายอดเฟบเพิ่มเอา ๆ แต่คอมเม้นไม่ยักกะเพิ่มตามแฮะ แต่เอาเถอะ ชินละ ฮ่า ๆๆๆ แต่ถ้าจะให้ดีฝากคอมเม้นหรือติดแท็ก #fickillme กันด้วยน้า ไรท์อยากอ่านคอมเม้นนะงับบบ T^T
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

481 ความคิดเห็น

  1. #469 sirdo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 14:25
    อีพี่ดำเลวได้อีก555 เพิ่มเลเวลเรื่อยๆเลย พี่โด้สู้ต่อไปน้าา
    #469
    0
  2. #455 Kyss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 00:00
    จงอิน แกเลวเกินไปละ เล่นกับความรู้สึกของคยอง /อินจัด สัสเด้ย 555555
    #455
    0
  3. #401 ` PuGun. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 17:20
    จงอินแม่งเลวมากกกกกก เลวตั้งแต่ตอนแรกจนจบเลยมั้งเนี่ย
    #401
    0
  4. #316 JJayxyz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 23:24
    เลวกว่าจงอินมีอีกมั้ยยยยยย เห้ออออออ
    #316
    0
  5. #276 ディオー (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 01:29
    จงอินนนนนนนนน อิชั่วเอ้ยยย
    #276
    0
  6. #267 Armexo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 22:37
    ทำไมแกเลวอย่างงี้ จงอินนนน
    #267
    0
  7. #260 MookMark (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 10:59
    ทำเป็นพูด เดี๋ยวแกก้รักคยอง นังจงอินอิคนเลว
    #260
    0
  8. #256 Haka (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 00:48
    เขาจูบกันแล้วค่า กรี้ดดดดด
    #256
    0
  9. #235 lufian (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 13:36
    หึ จะรักเขาซะเองอ่ะดิ หวายยยยยยยยยย
    #235
    0
  10. #202 MyDyo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 12:55
    ชั่ววววววววววววววว!!!
    #202
    0
  11. #200 รัก3ลี(เอสเจ) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 08:21
    เดี๋ยวก็หลงรักคยองเองแน่ๆเพราะจงอินเล่นแบบนี้ หึหึหึ
    #200
    0
  12. #199 nusba (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 23:35
    รอค่า มาอัพไวๆน้าา อยากอ่านต่อแล้ว ^^
    #199
    0
  13. #198 Hashiyama Aiiro (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 23:33
    กริ้ดดดดด มีแสงสว่างออกมาแล้ว ว่ามีทางที่จะรักกัน จงอินแกล้งคยองซูเยอะๆเลยยยย รออ่านนะคะ
    #198
    0
  14. #197 YeolyNan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 22:57
    โอ้บ บรรยายไม่ถูกเลย เกลียดกันขนาดนี้ พระเอกก้เลวขนาดนี้จะรักกันยังไงหนอ สงสารคยองตัวน้อยยเหลือเกิน เข้มแข็งนะคะ ถ้าคนตกหลุมรักก่อนเป็นคุณจงอินก้คงดี เพราะไม่นั้นชีวิตคยองจะไม่ปลอดภัยมากอ่ะ รอลุ้นต่อไป คึคึ
    #197
    0
  15. #196 mew2233 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 22:09
    รวังตัวเองจะเป็นคนที่ตกหลุมรักเขาเองนะจงอิน เตือนนายแล้ว สงสารคยองซูฮื้อออ
    #196
    0
  16. #195 แมวน้อย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 21:57
    เออ จงอิน จะรอวันที่แกตกหลุมรักคยองแบบฉุดไม่ขึ้น และของให้แกตกหลุมรักเค้าก่อน เพี้ยงงง
    #195
    0
  17. #194 ` kadi . ★8812 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 21:39
    โอ๊ยยยยยยย อีจงอิน อีบ้า แกจะหลอกให้ตัวเล็กรักแกหรอ อีใจร้ายยยยยยย ฮืออออออออ คยองอย่าหลงไอ่พระเอกนะ TT____TT
    #194
    0
  18. #193 llเอ็นเอฟll (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 21:19
    อั่วอาก
    #193
    0
  19. #192 cherrrrrrr (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 21:03
    ร้ายก็รัก ถึงเกเรยังไงก็รักน้าาาา55555
    #192
    0
  20. #191 faluao (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 20:59
    แหมมมม คุณคะ ระวังหัวใจตัวเองให้ดีเถอะก่อนจะบอกคยองซูอ่ะ
    #191
    0
  21. #190 FAI_9493 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 20:58
    เลวจังเลย
    #190
    0
  22. #189 darlingKaDee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 19:18
    อ้าว อิเปลี้ยเรื่องพลิก จงอิน อิเลวววว เราขอให้จงอินรักคยองก่อน เอาดิ !
    #189
    0
  23. #188 akashi.sama (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 19:18
    กลัวคยองซูรักจงอินอ่ะ น้องยิ่งหวั่นไหวง่ายอยู่ ต้องคอยเตือนตัวเองเอาไว้ว่าอิดำมันเคยทำอะไรกับเราไว้บ้าง อย่าไปตกหลุมรักง่ายๆนะลูกTOT
    #188
    0
  24. #185 Elppa'Fernnyy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 18:47
    คยองต้องเข้มแข็ง! สู้จงอินให้ได้!
    #185
    0
  25. #183 Monkeynoon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 18:17
    ไม่ชอบเวลาคยองซูเคลิ้มไปกับสัมผัสจงอินเลยอ่าา เดี๋ยวจงอินจะหาว่าง่าย;-; คยองซูควรใจแข็งหน่อยนะ.-.
    #183
    0