บทความวิชาเกรียน - ข้อมูลเทวดาฉบับฮาเฮ

ตอนที่ 26 : นางอัปสรอุรวศี : สาวงามระกำรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 928
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    26 มี.ค. 60

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ Urvashi Apsara

นางอัปสรอุรวศี : สาวงามระกำรัก


หลายครั้งผมก็เห็นหนุ่มๆ สาวๆ วัยโสด บ่นๆ อยู่เหมือนกัน ว่าทำไมตัวเองหน้าตาก็ดีทำไมหาแฟนไม่ได้ หรือมีปัญหากับความรัก กับคนรักทั้งที่หน้าตาไม่ได้แย่อะไร

ความจริงแล้วก็ไม่ใช่แค่มนุษย์ยุคนี้หรอกครับ ที่มีปัญหากับเรื่องพวกนี้ เหล่าเทวดาและอมนุษย์ทั้งหลายก็มีเรื่องราววุ่นๆ กับความรักอันชวนปวดเศียรเวียนเกล้าไม่แพ้กันสักเท่าไร ว่าแล้วก็ขอเล่าสู่กันฟังสักเรื่องเสียหน่อย

ในตอนที่แล้วก็ได้เกริ่นถึงเรื่องราวของนางอัปสรนาม ”อุรวศี” หรือแปลตรงๆ ว่าผู้ควบคุม(สิ่งที่อยู่ใน)อก (ก็คือหัวใจนั่นแหละ) ซึ่งมีความรักกับกษัตริย์มนุษย์ที่มีเชื้อสายของเทพ ซึ่งในตอนนี้ก็จะขอเล่าเรื่องราวของเธอนี่แหละ

ก่อนอื่นเลยต้องเล่าย้อนไปยังที่มาของกำเนิดเหล่าอัปสรส่วนใหญ่เสียก่อน ตามคติที่ปรากฏในมหากาพย์แห่งแดนภารตะนั้น นางอัปสรหลายล้านนางถือกำเนิดขึ้นจากการกวนเกษียรสมุทรเช่นเดียวกับพระจันทร์และพระนางลักษมี จึงเป็นที่มาของชื่อเผ่าพันธุ์อัปสร อันเกิดจากการผสม “อปฺ” ที่แปลว่าน้ำ (ซึ่งอาจแผลงให้คุ้นตาว่า อาโป) และ “สร” อันแปลว่าการการแล่นไปหรือจะแปลว่าเสียงก็ได้

เหล่าอัปสรทั้งหมดที่กำเนิดมาเป็นเพศหญิงด้วยกันทั้งสิ้น และแต่ละนางก็มีหน้าตาสะสวย มีความสามารถด้านดนตรีและศิลปะทั้งหลาย ทว่าเนื่องจากจำนวนมากจนเหมือนจะเป็นของแมสโปรดัคชั่น (mass production คือของที่ผลิตออกมาเป็นจำนวนมาก) ต่างจากพระนางลักษมีที่ผุดขึ้นมาเพียงหนึ่งเดียว หรืออาจจะเป็นเพราะตอนนั้นเหล่าเทวดาและอสูรที่ช่วยกันกวนเกษียรสมุทรอาจจะยังยุ่งๆ จนไม่มีเวลาเลือกนางใดไปเป็นพิเศษ พวกนางส่วนมากจึงกลายเป็นสมบัติสาธารณะไปโดยปริยาย เป็นเหตุแห่งชื่อ “สุรางคนา” คือหญิงงามสวรรค์ (คล้ายๆ กะหญิงงามเมืองนั่นแหละ) 

บางตำนานอาจบอกว่าเหล่าอัปสรเป็นสิ่งที่พระพรหมสร้างมา ไม่ได้เกิดจากการกวนเกษียรสมุทร หรือบางทีอาจบอกว่าเกิดจากพระกัศยป พ่อทุกสถาบันเจ้าเก่า หรืออาจจะอธิบายว่าเกิดมาแบบโอปปาติกะเพื่อรับใช้ผู้อุบัติเป็นเทวดา ซึ่งในจุดนี้คงต้องพิจารณากันต่อไปว่าอะไรน่าจะจริงที่สุด หรืออาจจะจริงทั้งหมดก็ได้

มีบางคติ เช่นในตำราหริวังศะ ได้แบ่งนางอัปสรออกเป็นสองประเภทคือไทวิกะอัปสร คืออัปสรที่อาศัยบนสวรรค์ เป็นบริวารรับใช้เทวดาระดับสูง กับเลากิกา คือนางอัปสรที่อาศัยบนพื้นโลก จุดนี้คาดว่าน่าจะเป็นเหมือนพวกนางไม้หรือภูตที่ดูมีความสวยความน่ารักและเชี่ยวชาญศิลปะ ซึ่งทำหน้าที่รับใช้เหล่าภุมมเทวดาหรือพระภูมิเจ้าที่ รุกขเทวดา และปัพพตเทวดาหรือเทวดารักษาภูเขา

ว่ากันว่าอัปสรส่วนมากมักมีความใคร่ในกามสูง จึงทำให้ได้ชื่อเผ่าพันธุ์อีกชื่อว่า “สุมทาตมชา” คือผู้มัวเมา และเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีเสน่ห์รุนแรงจนขนาดคัมภีร์อาถรรพเวทที่พราหมณ์ศึกษา ยังต้องมีมนตราที่เอาไว้ป้องกันไม่ให้หลงเสน่ห์ของนางโดยเฉพาะเลยทีเดียว

ด้วยความเสน่ห์แรงนี้เอง ทำให้นางอัปสรถูกใช้เป็นเครื่องมือในการทำลายตบะของฤๅษีเป็นประจำ ดังที่ปรากฏทั้งในบันทึกของศาสนาพุทธและตำนานของศาสนาพราหมณ์ – ฮินดู และหนึ่งในการทำลายตบะสำคัญนี่แหละ ที่กลายเป็นกำเนิดของนางอัปสรอุรวศี

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีฤๅษีสองพี่น้องซึ่งเชื่อว่าเป็นอวตารของพระวิษณุ ชื่อฤๅษีนาระและฤๅษีนารายณ์ ออกฝึกฝนบำเพ็ญตบะเพื่อบำเพ็ญสมาธิชั้นสูง พระอินทร์รู้สึกกังวลในพลังงานมหาศาลของฤๅษีผู้มีกายเนื้อเป็นมนุษย์ จึงจัดนางอัปสรที่งดงามชั้นแนวหน้าของสรวงสวรรค์ทั้งสาม คือรัมภา ติโลตมา และนางเมนกา ตามด้วยอัปสรบริวารอีกหนึ่งหมื่นหกพันนาง พร้อมด้วยความช่วยเหลือจากพระกามเทพและพระนางรตี ให้ไปร่ายรำแสดงดนตรียั่วยวนด้วยสเต็ปอันดีที่สุดที่มี หวังจะให้ฤๅษีหลงใหลในบรรดาสาวงามจนละทิ้งสมาธิที่ตัวเองกำลังบำเพ็ญให้ได้

ทว่าการระบำของอัปสรทั้งหลายไม่อาจทำให้ฤๅษีนารายณ์หวั่นไหวได้เลยแม้แต่น้อย เล่นเอากามเทพงงไปพอสมควร ก่อนที่ฤๅษีนารายณ์จะอธิบายไปทำนองว่า เพราะการเริงระบำของเหล่าอัปสรนั้นยังเป็นการแสดงออกเพื่อสนองกิเลสที่เลี้ยงอัตตา (ความเป็นตัวตน) เต็มไปด้วยความทะนงและภาคภูมิใจในความงดงามอันประกอบไปด้วยเสน่ห์นานาประการของตนพวกนางยังไม่เข้าใจความสุขอันเกิดจากฌาน ที่สูงยิ่งกว่ากามคุณ ก้าวผ่านความสุขในจุดที่พวกนางรู้จักมาหมดแล้ว

ว่าแล้วคงกลัวพวกนางไม่เห็นภาพ ฤๅษีนารายณ์เลยบอกว่าจะสร้างอะไรที่มันเจ๋งกว่าพวกนางจากอำนาจฌานในระดับที่พวกนางพอจะเข้าใจให้ดู จากนั้นก็เอามือตบต้นขาตัวเอง แล้วก็บันดาลเป็นนางอัปสรนาม “อุรวศี” ที่มีความงดงามเสียยิ่งกว่านางรัมภา นางติโลตมา และนางเมนกา จนสาวงามสวรรค์ชั้นแนวหน้าอย่างพวกนางยังต้องตะลึง จากนั้นก็สร้างนางบริวารให้อุรวศีอีกนับร้อยให้พระกามเทพและเหล่านางฟ้าได้เห็น

เมื่อทั้งหมดเห็นดังนั้น จึงขอขมาแก่ฤๅษีนารายณ์ ฤๅษีก็บอกให้กลับไปบอกพระอินทร์ว่าอย่าระแวงพวกตนไปเลย ตนจะยกนางอุรวศีและบริวารให้เป็นเครื่องเจริญไมตรี ให้พวกนางรัมภาพานางกลับไปดูแลให้เหมือนน้องสาว แต่นางอัปสรหนึ่งหมื่นหกพันตกหลุมรักฤๅษีนารายณ์เข้าให้แล้ว เลยไม่อยากจะกลับสวรรค์ ฤๅษีนารายณ์เลยบอกว่าชาตินี้ตัวเองตั้งใจบำเพ็ญฌาน แต่อนาคตชาติตัวเองจะเกิดเป็นพระกฤษณะ ถึงเวลานั้นพวกนางจะได้เป็นเมียของเขาแน่ๆ พวกนางก็เลยพานางอุรวศีกลับไปอยู่ในสังกัดพระอินทร์ นั่นเป็นกำเนิดของนางอัปสรนามอุรวศี นางเอกประจำตอนนี้

แต่เรื่องราวของอุรวศีเพิ่งเริ่มต้น เรื่องราวที่กลายเป็นตำนานคลาสสิกของนางจริงๆ มันมาจากเมื่อนางไปอยู่บนสรวงสวรรค์ เรื่องเล่านี้บันทึกไว้นิดหน่อยในฤคเวท และถูกเล่าขยายโดยกาลิทาส ในวรรณกรรมคลาสสิกเรื่องวิกรโมรวศียะ และบางครั้งยังมีการเล่าในสำนวนนิทานพื้นบ้านอื่นๆ อยู่บ้าง

เรื่องมีอยู่ว่านางอัปสรอุรวศีน้องใหม่ไฟแรงสังกัดค่ายเพลงของพระอินทร์ เป็นที่ชื่นชอบของเหล่าเทวดาบนสรวงสวรรค์ พระอินทร์โปรดปรานนางมาก ชนิดที่ต้องให้นางไปแสดงระบำรำฟ้อนให้ดูวันละสามเวลา

จนกระทั่งวันหนึ่งที่น่าจะเป็นวันหยุดไม่ก็เวลาพักเบรกของนางอุรวศี นางได้พาเพื่อนอัปสรชื่อจิตรเลขาลงไปรีแล็กซ์บนโลกมนุษย์ แล้วก็เป็นต้นเหตุของเรื่องวุ่นวาย เมื่อความงามของนางและเพื่อนบังเอิญไปต้องตาต้องใจพญารากษส ซึ่งตามธรรมเนียมของรากษสนั้น เมื่อพอใจหรือตกหลุมรักใครก็จะแย่งชิงเอาด้วยกำลัง พญารากษสจึงฉุดนางทั้งสองไปหวังจะทำภรรยา

ก่อนจะเล่าต้อขอย้อนกลับไปยังตอนที่พระพุธบุตรพระจันทร์กับนางดารา ได้เสียกับสาวข้ามเพศอย่างนางอิลา ได้มีลูกชื่อ “ปุรูรวัส” ซึ่งเป็นกษัตริย์ต้นวงศ์จันทร์วงศ์ วงศ์พี่น้องกับสุริยวงศ์ ที่บอกเป็นวงศ์พี่น้อง เนื่องจากบางตำนานเล่าว่านางอิลาในร่างเจ้าชายนั้นเป็นหลานชายของพระสุริยะ และมีบุตรในฐานะผู้ชายคือ “อิกษวากุ” บรรพบุรุษสายตรงของพระราม ซึ่งจะนับศักดิ์จริงๆ ก็คือพี่น้องกับปุรูรวัสนั่นแหละ

ปุรูรวัสเป็นกษัตริย์ผู้มีสายเลือดเทพ มีรูปร่างหล่อเหลาและฝีมือการรบเก่งกล้า ขนาดพระอินทร์ยังเคยเชิญไปปราบอสูรและเป็นมิตรที่ดีต่อกัน ด้วยธรรมเนียมกษัตริย์นักรบ ก็มักจะล่าสัตว์ซ้อมฝีมือธนูเป็นงานอดิเรก และกรรมก็นำพาให้พญารากษสลักเอาสองอัปสรผ่านมาพอดี โดยที่นางอัปสรทั้งคู่ก็กรีดร้องขอความช่วยเหลือ พระเอกของตอนนี้เลยเข้าไปจัดการเจ้ารากษสจนตาย ช่วยสาวน้อยทั้งสองนางออกมาได้

แต่ไม่ทันที่ใครจะทำอะไรต่อ เวลาพักของนางอุรวศีก็จบลง นางต้องกลับไปซ้อมคิวละครต่อบนสวรรค์ จึงพาเพื่อนเทเลพอร์ตกลับสวรรค์ไปโดยไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ ปล่อยปุรูรวัสงงอยู่ตรงนั้น แต่ถึงอย่างไรบุตรแห่งพระพุธก็รักนางอัปสรเข้าให้เสียแล้ว

อุรวศีซ้อมบทละครต่อ ในบทของพระนางลักษมีเลือกคู่หลังจากผุดจากเกษียรสมุทร ทว่าแทนที่จะเอ่ยถึงพระนาม “ปุรุโษตมะ” ของพระวิษณุ ความเหม่อเพราะตกหลุมรักของเธอทำให้เอ่ยนามของปุรูรวัสแทน จนพระภรตมุนีสาปให้ลงมาใช้ชีวิตบนโลก

บางตำนานกล่าวว่านางถูกพระมิตราทิตย์ หลังจากที่จะต้องไปให้บริการแก่พระมิตราทิตย์ แต่พระวรุณมาพบนางและต้องการให้นางบำเรอกามตน แต่นางปฏิเสธเพราะพระมิตราทิตย์เรียกก่อน พระวรุณจึงขอลูบไล้นางและสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง ถึงแบบนั้นก็ทำให้นางไปพบพระมิตราทิตย์ช้า จึงถูกลงโทษให้ลงไปอยู่บนโลกชั่วขณะหนึ่ง จนได้พบกับปุรูรวัส แต่เรื่องไหนจริงก็คงต้องไปพิจารณากันเอง

เมื่อมาอยู่บนโลก อุรวศีได้ปรากฏกายต่อหน้าปุรูรวัสที่กำลังเฝ้าฝันถึง เขากำลังพร่ำเพ้ออยากได้นางเป็นชายา ซึ่งนางก็ตกลงยินยอมพร้อมใจเพราะรักเหมือนกัน แต่ขอข้อแม้อยู่สามประการ ถ้าผิดจากนี้จะไปทันที ซึ่งบางแห่งบอกว่าได้แก่ “ห้ามขัดใจ” “ห้ามให้เห็นตอนแก้ผ้า” “เสพเมถุนกันวันละสามครั้ง” แต่บางแห่งว่า “ให้มีแกะอยู่ใกล้เตียงนอน” “ขอเนยใสกินสามมื้อต่อวัน” “ห้ามให้เห็นตอนแก้ผ้า”

ไม่ว่าจะขออะไร ปุรูรวัสก็ตกลงแต่โดยดี ทั้งคู่จึงมีวันชื่นคืนสุขด้วยกันตลอด จนกระทั่งมีคนธรรพ์อิจฉาความรักทั้งคู่ จึงขโมยแกะแสนรักของอุรวศีและปุรูรวัสไปตอนที่เขาดับไฟอยู่ในห้องมืดและโจ๊ะพรึมๆ กับนาง พระราชาจึงรีบลุกพรวดออกจากห้องทั้งที่ยังไม่ใส่เสื้อผ้าเพื่อไปตามแกะคืน จังหวะนั้นเองคนธรรพ์ก็บันดาลให้เกิดแสงอย่างฟ้าแลบขึ้นมา อุรวศีได้เห็นปุรูรวัสในร่างเปลือย จึงจากเขาไปในทันที

ผมก็ยังสงสัยว่าทำไมแค่เห็นร่างเปลือยถึงกับต้องหนีไปเสียอย่างนั้น แต่ผมเดาเล่นๆ ว่าในมโนภาพของอุรวศี อาจจะกำลังจินตนาการรูปร่างของคนที่เสพเมถุนด้วยว่ามีอะไรอย่างเทวดาที่นางเคยผ่านมา พอมาเห็นร่างมนุษย์เปลือยซึ่งแตกต่างจากความคาดหวังอาจจะหมดอารมณ์ไปแล้วก็ได้กระมัง... แต่เหตุผลจริงๆ คงมีแต่อุรวศีที่รู้นั่นแหละ ผมก็ไม่ได้รู้จักเจ๊แกเป็นการส่วนตัวด้วยสิ ฮา

ปุรูรวัสพอเมียหายก็เสียใจมาก ออกตามล่าหาเมียจนกระทั่งไปเจอเมียในสระน้ำที่พวกอัปสรมาเล่นน้ำในป่าหิมพานต์ อุรวศีแปลงร่างเป็นนกเป็ดน้ำหลบ แต่ปุรูวัสก็ยังคงตามต๊อ จนกระทั่งอุรวศีใจอ่อน ยอมพบกันปีละครั้ง และแน่นอนว่าพบกันทีก็โจ๊ะพรึมๆ กันทุกครั้งจนผ่านไปหกปี มีลูกด้วยกันหกคน นางอุรวศีอาจจะรู้สึกเหนื่อยๆ กับการลงมาโลกมนุษย์ หรืออาจจะเห็นว่าปุรูรวัสเองก็คงสังขารร่วงโรยไปตามกาลเวลา เลยแนะนำให้ปุรูรวัสไปหาพวกคนธรรพ์ เพื่อทำพิธีกรรมให้เขาตายจากความเป็นมนุษย์แล้วไปอุบัติใหม่เป็นคนธรรพ์ เพื่อจะได้ครองรักกันไปนานๆ ซึ่งปุรูรวัสก็ทำสำเร็จซะด้วย

แต่บางตำนานเลาต่างออกไปหน่อย ราวกับเป็นเกมจีบสาวที่มีตอนจบให้เลือกหลายแบบ บางที่ก็บอกว่าพอตามพบ อุรวศีก็ไม่ได้ใจอ่อนกลับไปพบอีก แต่นำลูกชายมาให้เลี้ยงต่างหน้า บางฉบับบอกว่าไม่มีเงื่อนไขสามข้อ แต่อุรวศีถูกคำสาปให้ลงมาโลกจนกว่าจะมีลูกและสามีเห็นหน้าลูก จึงจะพ้นคำสาปกลับมาบนสวรรค์ ซึ่งนางเองก็อยากอยู่กับสามีในฐานะราชินีของเมืองมนุษย์ ไม่อยากกลับสวรรค์ไปเป็นนางบำเรอเทวดาองค์ไหนก็ได้ที่เรียก พอมีลูกคนแรกคือ “อายุส” ก็ไม่ยอมบอกสามี ใช้เวทมนตร์บังตาพ่อลูกไว้ไม่ให้เห็นกัน

จนกระทั่งวันหนึ่งครอบครัวนี้ไปเที่ยวป่าหิมพานต์ด้วยกัน แล้วปุรูรวัสดันไปพบกับนางวิทยาธรรูปร่างหน้าตาดี เลยเผลอมองนานไปหน่อย อุรวศีเลยหึงวิ่งหนีสามี แต่ดันทะเล่อทะล่าไปนิด ไปเข้าเขตห้ามเข้าของพระกรรติเกยะ เลยถูกคำสาปให้กลายเป็นเถาวัลย์ไป ปุรูรวัสจึงต้องไปหาทางแก้คำสาปด้วยการเอาลูกแก้ววิเศษมีอำนาจล้างอาถรรพ์คำสาป แต่โชคร้ายเจอเหยี่ยวโฉบลูกแก้วไปก่อน และพ่อหนุ่มอายุสก็เป็นผู้สังหารเหยี่ยวเอาลูกแก้ววิเศษกลับมา นั่นจึงทำให้สองพ่อลูกที่โดนซ่อนไม่ให้พบกันด้วยอำนาจอุรวศีต้องพบกันเป็นครั้งแรก อุรวศีเลยต้องพ้นคำสาป ล่องลอยกลับสู่สรวงสวรรค์ จากลูกผัวไป

โชคดีหน่อยที่ฉบับนี้พระอินทร์เห็นใจ เลยอนุญาตให้กลับลงไปบนโลกและอยู่กินกับคนรักจนปุรูรวัสหมดอายุขัย แล้วจึงกลับไปสู่สรวงสวรรค์ดังเดิม

แต่เรื่องของอุรวศียังไม่จบ เธอยังมีบทบาทต่อเมื่อเวลาผ่านไปอีกหลายชั่วอายุคน ตอนนั้นลูกหลานของเธอนาม “อรชุน” บุตรแห่งพระอินทร์ ได้ขึ้นไปฝึกวิชาบนสวรรค์ และเป็นที่ต้องตาต้องใจของนางอุรวศีมาก อาจเพราะมีบางอย่างคล้ายปุรูรวัสหรือเปล่าก็ไม่อาจทราบได้ นางจึงพยายามยั่วยวนเขา แต่เขาไม่สนใจใยดี แถมยังเรียกนาง “คุณย่าทวด” (ก็แหงสิ เป็นบรรพบุรุษเขานี่หว่า) พอนางอกหักดังเป๊าะก็เลยโมโห สาปว่าถ้าไม่สนใจนางก็ขอให้จงกลายเป็นตุ๊ดไปซะ!

อรชุนโดนสาปแบบนั้นก็ตกใจ ไปหาพระอินทร์ พระอินทร์จึงลดหย่อนคำสาปให้ จากตลอดชีวิตเหลือเพียงหนึ่งปี ซึ่งตอนนั้นอรชุนก็มีสัญญาว่าหลังจากนั้นต้องปลอมตัวไม่ให้ใครจำได้หนึ่งปีพอดี ก็เรียกว่าเป็นคำสาปที่พอเป็นประโยชน์อยู่บ้างแหละ

จากที่เล่ามาเสียยาว ก็จะพบว่าชีวิตรักของนางอัปสรอุรวศีก็ไม่ได้ราบรื่นนัก ถึงแม้นางจะเป็นอัปสรที่สวยที่สุดบนสรวงสวรรค์ แต่ชีวิตรักนางนี่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเลย ตอนอยู่บนสวรรค์ก็เป็นนางบำเรอให้คนนั้นทีคนนี้ที พอรักกับปุรูรวัสก็มีมือที่สามมากลั่นแกล้ง พอปิ๊งอรชุนก็อกหักอีก

ความรักของมนุษย์ก็เช่นกันครับ แค่หน้าตาสวยหล่อ รูปร่างดี ไม่ใช่ปัจจัยที่จะทำให้ความรักสมหวังได้ ต้องประกอบไปด้วยอะไรอีกมากที่จะทำให้ชีวิตรักสมบูรณ์ ซึ่งก็หวังว่าแฟนนานุแฟนทุกท่านจะค้นพบมันกันแล้วนะครับ ว่าสิ่งที่จะทำให้ความรักของตัวเองสมบูรณ์คืออะไร แต่ถ้าใครยังไม่พบก็หวังว่าคงพบในเร็ววัน

ไว้พบกันใหม่ตอนหน้าครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

101 ความคิดเห็น