ตานี - (หมอ)ผีสาวผู้มีกล้วยเป็นอาวุธ

ตอนที่ 65 : ความผิดปกติที่โลกหลังความตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 พ.ค. 58

            ราชินีตานีและหัวหน้าหน่วยจู่โจมวิ่งไปหยิบปืนท่ามกลางความมืด โยนปืนสำรองให้จ้าดและหมิง ก่อนจะนำทุกตนและอีกหนึ่งคนออกจากห้องประชุมเหมือนเช่นครั้งที่น้ำว้าและน้ำไทมา แต่คราวนี้ฉุกละหุกกว่าด้วยไม่มีเวลาสแกนพลังงานวิญญาณหรือเตรียมการใดๆทั้งสิ้น มิหนำซ้ำกำลังของพวกเธอก็น้อยกว่าคราวที่แล้ว แม้จำนวนจะเท่ากัน แต่น้ำว้าและน้ำไทยังตัดสินใจและรบได้ไม่เฉียบขาดเท่าฟ้าหรือยูคิแน่ กล้วยคิดถึงมวยสารขัณฑ์และดาบลำแสงสีฟ้าสว่างของทั้งสองขึ้นมาจับใจ เธออยากให้เด็กสาวหน้าคมและเด็กสาวชาวฮิมิตสึอยู่ที่นี่ด้วยเหลือเกิน

 

            ตานีสาวหน้าจืดแยกไปตั้งสไนเปอร์ไรเฟิลของเธอบนระเบียงทางเดินชั้นสองซึ่งมองเห็นทางออกที่สองได้ ที่เหลืออีกสี่ตนหนึ่งคนวิ่งลงไปยังชั้นล่าง เหมือนเมื่อครั้งน้ำว้าและน้ำไทมาเช่นเคย ไม่มีสิ่งมีชีวิตหรือเคยมีชีวิตใดๆอยู่ที่นั่น และประตูก็ยังคงปิดสนิท แต่ไฟสีแดงที่สว่างวอบแวบอยู่เหนือบานประตูเหล็กหนาหนักบอกชัดว่าผู้บุกรุกยังคงอยู่ที่ไหนสักแห่งหลังประตูบานนั้น.....

 

            กล้ายนำสองรุ่นน้องและอีกสองเพื่อนเข้าไปนั่งคุกเข่าประชิดข้างประตู ก่อนจะแนบดวงตาลงกับกล้องส่องภาพด้านนอก แล้วหัวใจของเธอก็ร่วงวูบเมื่อเห็นร่างหนึ่งยืนตระหง่านอยู่ที่นั่น ร่างนั้นห่อหุ้มตัวเอาไว้ด้วยผ้าคลุมสีดำสนิทจนแทบจะกลืนไปกับความมืดของยามราตรี แต่กลับแผ่พลังงานวิญญาณรุนแรงราวกับแกนเตาปฏิกรณ์ปรมาณูแผ่นิวตรอนจนตานีสาวถึงกับขนลุก มีกำลังเพียงแค่นี้เธอจะเอาชนะวิญญาณระดับสูงขนาดนี้ได้หรือเปล่าหนอ.....

 

            ท่านกล้วย ท่านกล้าย ได้ยินอุ๊ยก่อ

            ดวงตาที่เรืองแสงสีเขียวของหัวหน้าหน่วยอาวุธจู่โจมเบิกกว้างเมื่อเสียงหนึ่งดังลอดประตูเหล็กเข้ามา เสียงของหญิงชราที่เธอคุ้นหูมานานนับสิบปี.....

 

            อุ๊ยสาย....?”

            แม่น อุ๊ยเองเสียงนั้นตอบมา เปิดประตูหื้ออุ๊ยหน่อยท่านกล้าย อุ๊ยหนาว.....

            แต่อุ๊ยสายไปโลกหลังความตายแล้วบ่แม่นก๋ากล้ายถามอย่างงุนงง ลืมตัวไปเสียสนิทว่าเธอยังยืนยันไม่ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นตัวจริงด้วยซ้ำ

            อุ๊ยหนีมา....

            กล้าย ไปอู้กับเปิ้นยะหยัง !?’ เด็กสาวหน้าจืดส่งโทรจิตมาถามเสียงสูง เปิ้นแม่นอุ๊ยสายแต๊ก่อก็บ่ฮู้เน่อ !?’

            สุมาเน่อกล้วย ลืมตัวไปตานีสาวผมหางม้าตอบเสียงเจื่อนๆ เดี๋ยวข้าลองสแกนวิญญาณดูก่อนละกัน

            อื้ม

 

            กล้ายหลับตาลงก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาที่เรืองแสงสีเขียวกลับสว่างจ้าราวกับไฟสปอตไลท์ เธอกวาดมองผู้บุกรุกที่อีกฟากหนึ่งของประตูตั้งแต่หัวจรดเท้า หัวใจของเธอพองโตขึ้นคับอกเมื่อยืนยันรูปแบบพลังงานวิญญาณของอีกฝ่ายได้ หลังจากคิดว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว หญิงชราที่เธอรักและเคารพที่สุดรองจากแม่ของเธอและแม่ของกล้วยกลับมาแล้ว....

 

            แม่นอุ๊ยสายแต๊ๆกล้วยหัวหน้าหน่วยอาวุธจู่โจมโทรจิตบอกเพื่อนสาว เธอยิ้มแก้มแทบปริอย่างห้ามไม่อยู่ ข้าจะเปิดประตูเน่อ

            จะบ้าเรอะ !?’ หลานชายหมอผีใหญ่เบรกเพื่อนสาวเอาไว้ก่อนที่เธอจะได้กดปุ่มเปิดประตู จะเปิดให้ง่ายๆงี้เนี่ยนะ !?’

            เปิ้นคืออุ๊ยสายเน่อจ้าด นายก็ฮู้จักบ่แม่นก๋ากล้ายย้อนถามก่อนจะดักคอเมื่อเดาออกว่าเพื่อนหนุ่มกำลังจะพูดอะไรต่อ แล้วข้าก็สแกนวิญญาณเรียบร้อยแล้ว บ่มีทางผิดตัวร้อยเปอร์เซ็นต์

            เรื่องนั้นเรารู้เสียงของเด็กหนุ่มหน้าดุมีแววหงุดหงิดเล็กๆ แต่ถึงจะเป็นอุ๊ยสายตัวจริงก็เถอะ ครั้งที่แล้วกล้วยยิงแกไปนะ แกอาจจะกลับมาแก้แค้นก็ได้ หรือที่เลวร้ายกว่านั้น ไอ้เหตุการณ์แปลกๆในโลกหลังความตายอาจจะเป็นฝีมือแกก็ได้นะ !

            จะบ้าก่อบ่าจ้าดง่าว !คราวนี้เด็กสาวผมหางม้าเป็นฝ่ายค้านเพื่อนหนุ่มบ้าง อุ๊ยสายบ่ยะอะหยังจะอั้นหรอก เปิ้นดูแลหมู่เฮามาตั้งแต่เด็ก สอนอะหยังหมู่เฮาตั้งหลายอย่าง เปิ้นบ่มีทางยะจะอั้นเด็ดขาด !

            แม่นๆสองตานีน้อยส่งเสียงสนับสนุนขึ้นแทบจะพร้อมกัน ก่อนที่น้ำไทจะพูดต่อ อุ๊ยสายออกจะใจดี เปิ้นบ่ยิงหมู่เฮาหรอกอ้ายจ้าด

            กล้วยจ้าดหันไปหาเพื่อนสาวผู้ดูจะรอบคอบที่สุดในกลุ่ม คิดให้ดีๆนะ จะเปิดจริงๆน่ะเหรอ

            อืม....

 

            ราชินีตานีเม้มปากขมวดคิ้วอย่างลังเล เธอเองก็กังวลเรื่องเดียวกับเพื่อนหนุ่ม เธอเป็นคนยิงหญิงชราจนแกนวิญญาณแตกสลายด้วยมือของเธอเอง และแม้เธอจะยังไม่เคยเป็นเช่นนั้น แต่เด็กสาวก็พอจะเดาได้จากเสียงกรีดร้องโหยหวนของวิญญาณทุกตนที่คมกระสุนของเธอปลิดชีพว่าการแตกสลายนั้นทรมานเพียงใด แต่สิ่งที่ทำให้เธอกังวลยิ่งกว่านั้นคือยามนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว อย่างที่จ้าดพูด อุ๊ยสายอาจจะเป็นต้นเหตุของความผิดปกติในโลกหลังความตาย หรือแม้กระทั่งเป็นผู้นำของขบวนการอะไรก็ตามที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างลับๆอยู่ด้วยซ้ำจากอิทธิพลในหมู่ภูตผีปีศาจของเธอ

 

            แต่ความคิดอีกฝ่ายหนึ่งก็แย้งเต็มที่ อุ๊ยสายเห็นเธอมาตั้งแต่เกิด สอนและดูแลเธอมาตั้งแต่ยังจับปืนไม่ได้ด้วยซ้ำ แม้แต่ในศึกสุดท้ายก่อนที่จะแตกสลาย แม้จะรู้ดีว่าคงต้องแตกสลายไปด้วยน้ำมือของพวกเธอแน่ แต่หญิงชรากลับไม่ทำอันตรายให้พวกเธอบาดเจ็บหนักเลย มิหนำซ้ำยังห้ามเหล่าผีที่คงจะโกรธแค้นอยู่ไม่น้อยไม่ให้ทำร้ายพวกเธออีกด้วย อุ๊ยสายไม่มีทางหวนกลับมาแก้แค้นพวกเธอได้แน่ ไม่มีทาง.....

 

            เปิดในที่สุด ราชินีตานีก็ตัดสินใจ แต่อย่าประมาทเน่อ ปืนเตรียมพร้อมตลอดเวลา ยิงได้ทันทีถ้ามีอะหยังผิดปกติ เข้าใจก่อ

            อื้ม

 

            เด็กสาวผมหางม้ายันตัวลุกขึ้นยืนก่อนจะกดปุ่มเปิดประตู หัวใจในอกโยนตัวกระแทกซี่โครง ทั้งตื่นเต้นและมีความสุขไปพร้อมๆกัน อุ๊ยสายเข้ามาเมื่อไหร่เธอจะขอกอดให้เต็มอิ่ม สมกับที่เฝ้าคิดถึงมานานหลายเดือน.....

 

            แต่ก่อนที่เธอจะทำเช่นนั้นได้ ตานีสาวก็เย็นวาบไปทั้งตัวเหมือนถูกไฮโดรเจนเหลวราดใส่ทั้งแกลลอนเมื่อวัตถุเย็นๆเป็นวงกลมกระแทกพลั่กเข้าที่หน้าผาก เด็กสาวยืนตัวแข็ง ปืนยกขึ้นครึ่งๆกลางๆในระดับท้อง ดวงตาสีเขียวเรืองแสงเบิกกว้าง เลือดในกายของเธอยิ่งเย็นเยือกขึ้นไปอีกเมื่อเห็นปืนไรเฟิลจู่โจมอีกกระบอกในมืออีกข้างของร่างในผ้าคลุม มันเล็งขึ้นไปยังกล้วยที่นอนหมอบอยู่บนชั้นสองราวกับมองเห็นทั้งที่ข้างบนนั้นไม่มีแสงสว่างเลยแม้สักแรงเทียนเดียว

 

            เบื้องหลังร่างในผ้าคลุม สองตานีน้อย หนึ่งสมิงและอีกหนึ่งหลานชายหมอผีใหญ่ยกปืนขึ้นประทับบ่าทันที แต่ร่างนั้นดูไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อยทั้งที่เสียงปลดห้ามไกและดึงคันรั้งดังฟังชัดถนัดหู มันเพียงขยับปืนให้กดลงบนหน้าผากของตานีสาวผมหางม้าแรงขึ้น ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงเย็นเยียบ

 

            สถานการณ์แบบเมื่อกี้นี้อุ๊ยเคยสอนว่าจะไดท่านกล้าย

            ใน.... สนามรบ.... อย่าไว้ใจผู้ได๋.... แม้แต่ฝ่ายเดียวกัน.....กล้ายตอบตะกุกตะกัก เธอทำท่าจะยกปืนขึ้นประทับบ่า แต่เสียงเปิดห้ามไกใกล้ๆหัวเธอทำให้เธอต้องล้มเลิกความพยายาม อุ๊ยสาย.... ยะ.... ยะหยัง....

            ถูกต้อง.....

            อุ๊ยสาย หรือใครก็ตามที่อยู่ใต้ผ้าคลุมนั่น วางปืนลงแล้วถอยออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นผมยิง !

 

            เสียงของหลานชายหมอผีใหญ่เฉียบขาดกว่าเพื่อนสาวผู้เจนสงครามเสียอีก แต่อาจเพราะเขาไม่ได้มีไรเฟิลจู่โจมที่สามารถระเบิดหัวเขากระจุยเป็นแตงโมแตกได้ในนัดเดียวจ่อหน้าผากอยู่ก็เป็นได้ อย่างไรก็ตาม คำตอบของร่างใต้ผ้าคลุมกลับเป็นเสียงหัวเราะเยาะขึ้นจมูก

 

            ถ้าคึดว่าจะยะอะหยังอุ๊ยได้ก็เอาเลย

            จ้าด อย่า !

            อ้ายจ้าด อย่ายิง !

 

            สี่ตานีร้องห้ามกันเสียงหลง แต่ไม่ทัน จ้าดเหนี่ยวไกเสียแล้ว แต่วินาทีต่อมา ดวงตาตี่ก็เบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อเมื่อแสงสีเขียวของกระสุนหัวทำลายวิญญาณความเข้มข้นสูงแตกออกเป็นเสี่ยงๆราวกับแก้วทันทีที่มันปะทะเข้ากับผ้าคลุมสีดำด้านหลังหัวของผู้บุกรุก อย่างไรก็ตาม มันก็ยังเหลือแรงปะทะพอที่จะทำให้ผ้าคลุมเลื่อนหลุด และเมื่อมันไหลลงไปกองกับพื้น ทั้งผู้ถูกปืนจ่อและผู้จ่อปืนต่างก็ต้องอ้าปากค้าง....

 

            ผู้ที่อยู่ใต้ผ้าคลุมไม่ใช่หญิงชราหน้าตาใจดีผู้รวบผมสีขาวเอาไว้เป็นมวยอยู่ด้านหลังหัวที่ตานีทั้งสี่และเด็กหนุ่มหน้าดุคุ้นตา หากเป็นหญิงสาวผู้อายุดูไม่น่าจะเกินกล้วยและกล้ายไปมากกว่าสี่หรือห้าปี เธอมีผิวขาวและหน้าหมวยเหมือนชาวรัฐเวียงตานทั่วไป แต่ริมฝีปากอิ่มและสีชมพูระเรื่อบนแก้มเต็มที่โหนกสูงทำให้เธอดูสวยหวานขึ้น ผมหยักศกน้อยๆที่ยาวถึงกลางหลังเป็นสีดำเช่นเดียวกับคิ้วบาง ดวงตาเรียวของเธอก็เป็นสีดำเช่นกัน แต่แฝงเอาไว้ด้วยประกายสีแดงที่มองดูราวกับก้นบึ้งของมันกำลังลุกเป็นไฟ และยามนี้มันก็กำลังจ้องตรงเข้าไปในดวงตาสีเขียวเรืองแสงของหัวหน้าหน่วยอาวุธจู่โจมด้วยแววแข็งกร้าว แม้ริมฝีปากอิ่มนั้นจะกำลังยิ้มน้อยๆอยู่ก็ตาม

 

            แกบ่แม่นอุ๊ยสาย....กล้ายพูดลอดผ่านไรฟันที่ขบกันแน่น แกเป็นผู้ได๋

            อุ๊ยก็คืออุ๊ยจะได อุ๊ยสายหญิงสาวผู้นั้นตอบ เสียงของเธอไม่ใช่เสียงหญิงชราอีกแล้ว หากแต่เป็นเสียงของหญิงสาวที่ฟังดูแบนๆ ไม่ต่ำไม่สูงและฟังดูน่ารัก แต่สำหรับเด็กสาวผมหางม้ายามนี้มันก็น่ารักไม่ออกสักเท่าไหร่นัก

            เป็นไปบ่ได้ อุ๊ยสายต้องเฒ่าแล้วสิ

            ปากบ่ดีเลยเน่อท่านกล้ายผู้บุกรุกตอบเสียงนุ่ม แต่ปากกระบอกปืนที่เพิ่มแรงกดลงเกือบเท่าตัวบอกว่าเธอฉุนอยู่ไม่น้อย ท่านกล้ายก็ฮู้ว่าวิญญาณเปลี่ยนรูปร่างได้ตามใจ อีกอย่าง ป้ายชื่อนี่ก็บอกอยู่หันๆ บ่แม่นก๋า

 

            หัวหน้าหน่วยอาวุธจู่โจมเหลือบตามองต่ำลงไปเล็กน้อย เธอเพิ่งจะสังเกตว่าฝ่ายตรงข้ามอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวคลุมทับด้วยเสื้อโค้ตตัวหนาสีเขียวขี้ม้าเข้มอันเป็นเครื่องแบบของกองทัพบกตานนะคอนเมื่อกว่าร้อยปีก่อน รูปต้นกล้วยปักด้วยด้ายสีทองอยู่ที่ปกเสื้อโค้ต เข็มกลัดรูปปืนสองกระบอกไขว้กันทับอยู่บนต้นกล้วยห้อยอยู่ต่ำลงมา ถัดไปบนบ่า อินทรธนูสีดำที่ติดเครื่องหมายดาวสามดวงและใบกล้วยสองใบไขว้กันบอกยศพันเอก และที่อกเสื้อ ป้ายชื่อสีดำเขียนเอาไว้ด้วยตัวอักษรเวียงตานสีขาวชัดเจน

 

            พ.อ. สายคำ สะหวันพา

 

            อุ๊ยสายแต๊ๆด้วยเด็กสาวผมหางม้าพูดเสียงต่ำ ดวงตาสีเขียวเรืองแสงเคลื่อนกลับมาจ้องตอบดวงตาสีดำประกายแดงของอีกฝ่าย แต่ยะหยัง..... ยะหยังถึงต้องยะจะอี้

            อยู่ร่างแม่อุ๊ยมานานก็อยากจะเปลี่ยนเป็นร่างงามๆบ้างสิ

            บ่ได้หมายถึงเรื่องนั้น !กล้ายว้าก ยะหยังถึงต้องบุกมาที่นี่ ยะหยังถึงจะทำร้ายหมู่เฮา !?”

            อ้อ เรื่องนั้น..... แล้วท่านกล้ายคึดว่าคนที่โดนยิงตายจะยอมยกโทษหื้อคนยิงง่ายๆก๋าหญิงสาวในเครื่องแบบทหารตอบเสียงเย็น แต่ก็เสริมขึ้นราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ อ้อ ตอนนั้นท่านกล้ายยังบ่อยู่นี่ จะอั้นก็คงต้องเท้าความกันหน่....

            บ่ต้อง ข้าฮู้จากกล้วยแล้วก็จ้าดแล้วกล้ายขัดขึ้นกลางประโยค อุ๊ยสายนำผีในตลาดป่าตะวันออกเฉียงเหนือไปฆ่านักการเมืองที่อยากจะฮุบพื้นที่ป่า กล้วยก็เลยต้องยิงอุ๊ยสายเพราะถือว่าอุ๊ยสายกลายเป็นผีร้ายไปแล้ว

            ข้าเจ้าขอสุมาแต๊ๆเน่อเจ้าอุ๊ยสาย ข้าเจ้าผิดไปแต๊ๆเสียงจากชั้นสองของราชินีตานีมีแววอ้อนวอน อย่ายะจะอี้เลย อย่ายะหื้อข้าเจ้าต้องยิงอุ๊ยสายเป็นครั้งที่สองเลยเน่อเจ้า

            ก็บอกแล้วจะได คึดว่ายะอะหยังอุ๊ยได้ก็ยิงมาเลย อ๊ะๆ และอย่าคึดจะเปลี่ยนเป็นกระสุนทำลายสสารเน่อสายเบรกอดีตลูกศิษย์สาวซึ่งทำท่าจะเปลี่ยนซองกระสุนอย่างเนียนๆ จนเธอชะงักกึก ตอนนี้อุ๊ยเป็นพลังงานล้วนๆ ถ้ายิงหัวทำลายสสารมาจากตรงนั้นล่ะก็ กระสุนได้ผ่านตัวอุ๊ยแฉลบไประเบิดหัวจ้าดหรือแม่สมิงตนนี้แน่ และถ้าท่านกล้วยคึดจะเปลี่ยนซองกระสุนอีกทีล่ะก็ รับรองได้ว่า 7.62 หัวทำลายทั้งสสารและวิญญาณในรังเพลิงของไรเฟิลจู่โจมกระบอกนี้พุ่งเข้าหน้าผากท่านกล้วยแน่นอน

            อุ๊ยสายต้องการอะหยังกล้ายถาม หวังจะดึงความสนใจของฝ่ายตรงข้ามจากเพื่อนสาว จะหื้อหมู่เฮาขอสุมาจะไดก็ว่ามา หรือว่าอุ๊ยสายต้องการมากกว่านั้น.....

            ท่านกล้ายก็ฮู้อยู่แล้วนี่ว่าอุ๊ยต้องการอะหยังริมฝีปากอิ่มของหญิงสาวหน้าหวานบิดเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ แต่ขอหื้อฮู้ว่ากระสุนนัดนี้บ่ได้มาจากความแค้นของอุ๊ย อุ๊ยอยากหื้อท่านกล้ายเรียนรู้ด้วยชีวิตของตัวเองว่าผลของความประมาทในสนามรบคืออะหยัง เอาล่ะ เตรียมตัวสิ้นอายุได้ !

            อุ๊ยสาย อย่า....!

 

            โดยมิได้นัดหมาย ตานีน้อยผมสั้น ตานีน้อยผมเปีย เด็กสาวหน้าเสือและเด็กหนุ่มหน้าดุพร้อมใจกันสาดกระสุนเข้าใส่ร่างของหญิงสาว แต่ไร้ผล กระสุนหัวทำลายทุกนัดแตกออกเป็นเสี่ยงๆก่อนจะร่วงกราวลงสู่พื้น ขณะกระสุนหัวทำลายสสารพุ่งผ่านไปราวกับวิญญาณในเครื่องแบบทหารเป็นอากาศธาตุ แม้แต่กระสุนเส้นผ่านศูนย์กลางครึ่งนิ้วอันทรงพลังของกล้วยก็ตาม

 

            หมิงเห็นปืนทำอะไรฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ก็โยนทิ้งอย่างไร้เยื่อใยก่อนจะแปลงร่างกลับเป็นเสือลายพาดกลอนตัวยักษ์ เธอย่อตัวลงก่อนจะถีบขาหลังกระโจนเข้าจู่โจมหญิงสาวในเครื่องแบบทหาร แต่เธอกลับพุ่งผ่านไปเสียเฉยๆ เหมือนกระสุนทำลายสสารไม่มีผิดเพี้ยน สมิงสาวทันเห็นคู่ต่อสู้หันมายิ้มเย็นเยียบระคนเยาะเย้ยให้แวบหนึ่ง และก่อนที่เธอจะทันได้กลับตัวและเข้าจู่โจมอีกครั้ง นิ้วชี้ขวาของสายก็เหนี่ยวไกปืนที่แนบอยู่กับหน้าผากของเด็กสาวผมหางม้าเสียแล้ว.....

 

            สองเด็กสาวและสองเด็กหญิงกรีดร้องอย่างเสียขวัญเมื่อไรเฟิลจู่โจมลั่นเปรี้ยง พร้อมๆกับที่ร่างของหัวหน้าหน่วยอาวุธจู่โจมกระเด็นหงายหลังลงไปกองกับพื้น เด็กสาวหน้าเสือกระโจนกรากเข้าไปหาเพื่อนสาวเป็นตนแรก ก่อนจะตามมาติดๆด้วยน้ำว้า น้ำไทและจ้าด แต่สามตนหนึ่งคนก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าหน้าผากที่ควรจะเป็นรูและเต็มไปด้วยเลือดกลับมีเพียงรอยแดงเหมือนกับถูกกระแทกหรือถูกยิงด้วยลมอัดเท่านั้น หลานชายหมอผีใหญ่และสมิงสาวเหลียวไปมองวิญญาณทหารเก่าอย่างสงสัยระคนงุนงง แล้วความเข้าใจอันน่าหงุดหงิดก็ค่อยๆก่อตัวขึ้นในสมองเหมือนเมฆมืดเมื่อเห็นเธอปล่อยก๊ากจนแทบจะลงไปกลิ้งกับพื้น

 

            อุ๊ยสาย....เสียงของเด็กหนุ่มหน้าดุลดอุณหภูมิลงฮวบจนต่ำกว่าจุดเยือกแข็งในไม่กี่วินาที นี่มันหมายความว่ายังไงกันครับ.....

            แหม อุ๊ยก็แค่ล้อเล่นน่า ล้อเล่น....หญิงสาวหน้าหวานยังคงหัวเราะจนตัวโยนจนเธอต้องทรุดตัวลงไปนั่งคุกเข่า อุ๊ยก็แค่อยากจะสอนว่าอย่าไว้.....

            ล้อเล่นบ้าอะหยังล่ะเจ้าอุ๊ยสาย บ่สนุกเลยเน่อ !คำตอบของอดีตแม่ค้าอาวุธแห่งป่าตะวันออกเฉียงเหนือถูกกลบด้วยเสียงตวาดแว้ดแหลมสูงอย่างเดือดดาลของราชินีตานีที่ดังบาดแก้วหูเหมือนมีดโกน ข้าเจ้า บ่สิ หมู่เฮาฮู้สึกผิดมาตลอดที่ยิงอุ๊ยสาย แต่อุ๊ยสายกลับมายะจะอี้ คึดว่าความฮู้สึกของหมู่เฮาเป็นอะหยัง !? เรื่องนั้นบ่สำคัญหรอก ที่สำคัญคือบ่าการท้าหื้อยิงๆนั่นแหละ ข้าเจ้าบ่ฮู้หรอกเน่อว่าอุ๊ยสายยะจะไดหรือใช้เครื่องอะหยัง แต่ถ้ามันบ่ได้ผลหรือผิดพลาดขึ้นมาล่ะ หมู่เฮาบ่ได้ยิงอุ๊ยสายจนแตกสลายไปอีกทีก๋า อุ๊ยสายเป็นนายทหารมาก่อน แล้วก็ยังเป็นอาจารย์ของหมู่เฮาน่าจะคึดได้มากกว่านี้เน่อ ข้าเจ้าผิดหวังในตัวอุ๊ยสายแต๊ๆ !

 

            ทั้งหมดกล้วยร่ายยาวออกมาโดยไม่ได้หยุดพักหายใจสักครั้งเดียว หลานชายหมอผีใหญ่ขนลุก เขาไม่เคยได้ยินเพื่อนสาวใช้เสียงแบบนี้มาก่อนเลย หรือถ้าเคยก็คงนับครั้งได้ กล้วยคงจะโกรธจัดจริงๆ ซึ่งก็น่าอยู่หรอก ต่อให้เป็นผู้มีพระคุณมากแค่ไหน มาล้อเล่นในเรื่องอันตรายถึงชีวิตแถมยังล้อเล่นกับความรู้สึกแบบนี้ ต่อให้เป็นคนที่ใจเย็นเป็นศูนย์องศาสัมบูรณ์ก็คงมีวูบกันบ้าง

 

            สุมาแต๊ๆเน่อท่านกล้วย สุมาแต๊ๆหญิงสาวยกมือไหว้ท่วมหัวมื่อเห็นอดีตลูกศิษย์สาวโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง แต่ที่อุ๊ยอู้ว่าอยากจะสอนหื้อก็แต๊เน่อ เป็นตนอื่นแล้วปล่อยหื้อเข้ามาง่ายๆจะอั้น จะยะจะไดกันล่ะ

            ก็บอกกันดีๆก็ได้นี่เจ้าราชินีตานีตอบสะบัดเสียง ตนอื่นข้าเจ้าบ่มีทางหื้อเข้า แต่นี่เพราะเป็นอุ๊ยสาย เพราะข้าเจ้าอยากขอสุมา เพราะข้าเจ้าอยากเจอ เพราะข้าเจ้าฮักอุ๊ยสาย แต่มาเล่นกันจะอี้ เล่นยะหื้อข้าเจ้าต้องจำใจยิงอุ๊ยสายอีก นี่กาเจ้าการสอนของอุ๊ยสายที่หมู่เฮาเคยนับถือเคยเชื่อฟังนักหนา !?”

            สุมาแต๊ๆเน่อ อุ๊ยผิดไปแล้ว อุ๊ยจะบ่ยะอีกแล้วสายตอบด้วยเสียงเอาจริงเอาจังขึ้น สุมาแต๊ๆ อุ๊ยก็บ่นึกว่าท่านกล้วยจะโกรธขนาดนี้

            โกรธขนาดนี้นี่แหละเจ้าเสียงของเด็กสาวหน้าจืดดังคงห้วนสั้น เธอหยิบปืนขึ้นพับขาทรายเก็บ สะพายมันขึ้นบ่า กระโดดลงมายังชั้นล่างก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงที่อ่อนลง อุตส่าห์เจอกันทั้งที หื้อมันเป็นความทรงจำดีๆหน่อยได้ก่อเจ้า แล้วก็อย่าแย่งคำขอสุมาของข้าเจ้าไปด้วย

 

            กล้วยเดินมาคุกเข่าลงตรงหน้าหญิงสาว ก่อนจะก้มลงกราบลงจนหน้าผากแตะพื้น

 

            ท่านกล้วย ยะอะหยังน่ะ !?” หญิงสาวหน้าหวานทั้งตกใจทั้งประหม่า เธอพยายามประคองลูกศิษย์สาวให้เงยหน้าขึ้น แต่ราชินีตานีขืนตัวเอาไว้

            ขอสุมาเน่ออุ๊ยสาย ที่เคยยิงอุ๊ยสายจนวิญญาณแตกสลาย อุ๊ยสายอยากหื้อข้าเจ้ายะอะหยังเป็นการไถ่โทษบอกมาได้เลยเจ้า ข้าเจ้ายอมทุกอย่าง

            อย่างแรกก็เงยหน้าขึ้นก่อนเถอะ อุ๊ยบ่สมควรได้รับการกราบจะอี้จากราชินีตานีหรือแม้แต่ตานีตนได๋ๆหรอกพันเอกหญิงพูดเสียงนุ่มแต่แฝงด้วยแววอ้อนวอน มือยังคงประคองอยู่ที่แขนของเด็กสาวหน้าจืด อย่างที่สองก็ขอหื้อยกโทษเรื่องเมื่อกี้ละกัน เท่านั้นก็พอแล้วล่ะสำหรับอุ๊ย

            อุ๊ยสาย.....

 

            หญิงสาวในเครื่องแบบนายทหารแห่งกองทัพเวียงตานล้มทั้งคุกเข่าลงไปกองกับพื้นคอนกรีตเย็นๆเมื่อลูกศิษย์สาวโผเข้ากอดเธออย่างแรง กล้วยซบหน้าลงกับอินทรธนูของเธออย่างไม่กลัวดาวและใบกล้วยทองเหลืองทิ่มหน้า ก่อนจะปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น

 

            อุ๊ยสาย.... อุ๊ยสาย.... ข้าเจ้าขอสุมา.... ข้าเจ้านึกว่าจะบ่ได้เจอกันอีกแล้ว.....

            บ่เป็นอะหยังหรอกท่านกล้วย วันนั้นท่านกล้วยยะในสิ่งที่ต้องยะแล้วหญิงสาวลูบหัวลูบหลังปลอบลูกศิษย์ที่กำลังสะอึกสะอื้นอย่างอ่อนโยน อีกอย่าง จะไดหมู่เฮาก็ได้เจอกันในโลกหลังความตายอยู่แล้ว ท่านกล้วยก็ฮู้บ่แม่นก๋า

            นั่นมันก็อีกนาน.... ข้าเจ้าคึดถึงอุ๊ยสาย คึดถึงแต๊ๆเน่อ.....

            อุ๊ยสาย.....

 

            ตานีน้อยผมสั้นและตานีน้อยผมเปียเดินมาร่วมวงกอดอุ๊ยสายด้วยอีกสองตน กล้ายผู้โดนยิงเข้าไปเต็มหน้าผากก็ยังอุตส่าห์สะโหลสะเหลลุกมากอดกับเขาด้วย เสียงสะอึกสะอื้นแห่งความคิดถึงก้องสะท้อนผนังคอนกรีตและระเบียงเหล็กอยู่ในโถงทางเดินของโรงเก็บเครื่องบินเมื่อพวกเธอแนบกายลงกับร่างของบุคคลที่พวกเธอรักและเคารพที่สุดในยามนี้ ยามที่ไม่มีแม่หรือครอบครัวตนใดเหลืออีกแล้ว.....

 

            เบื้องหลังพวกเธอ จ้าดและหมิงยืนน้ำตาซึมอยู่ใกล้ๆ แม้สมิงสาวจะไม่รู้จักหญิงสาวที่ร่างจริงคงจะเป็นหญิงชราตนนี้มาก่อนยกเว้นจากที่ฟังเหล่าเพื่อนสาวพูดถึง แต่เธอก็พอจะสัมผัสได้ถึงความผูกพันที่เพื่อนๆและรุ่นน้องของเธอมีต่อวิญญาณสาวผู้นี้ ความผูกพันราวแม่กับลูก ความผูกพันที่เธอเองก็ลืมมาแสนนานหลังจากแม่ของเธอถูกสังหารในสงครามกลางเมืองของสมิงเมื่อหลายปีก่อน.....

 

            แล้ว.... อุ๊ยสายมาที่นี่ทำไมเหรอครับจ้าดเอ่ยขึ้นเมื่อตานีทั้งสี่เริ่มหยุดสะอึกสะอื้นกันแล้ว สถานการณ์แบบนี้คงไม่ใช่มาเยี่ยมเฉยๆหรอกใช่มั้ยครับ

            แม่นหญิงสาวตอบสั้นๆ ขึ้นไปอู้กันข้างบนเถอะ คืนนี้คงต้องอู้กันอีกยาว แล้วก็.... ถ้าบ่รบกวนเกินไป ช่วยยะอาหารหื้ออุ๊ยหน่อยได้ก่อ อุ๊ยยังบ่ได้กินอะหยังเลยตั้งแต่สองวันที่แล้ว ท่านกล้วยบ่ต้องยะเน่อ ขอท่านกล้าย อุ๊ยยังบ่อยากท้องเสียเอามื้อแรกหลังจากกลับมาโลกนี้

            อู้จะอั้นหมายความว่าจะไดกาเจ้า.....!?”

 

 

            เอ้า หลบหน่อย บะหมี่น้ำมันงาพริกเผาเนื้อกวางย่างใหญ่พิเศษสองเท่ามาเสิร์ฟแล้วเจ้า....

            เพียงไม่ถึงสิบนาที บะหมี่ร้อนๆ ควันฉุยชามใหญ่มหึมาที่มีน้ำมันงาหอมกรุ่นสีแดงก่ำราดอยู่ด้านบนก็ถูกยกจากเตามาวางลงตรงหน้าหญิงสาวหน้าหวาน เธอหยิบตะเกียบไม้ขึ้นมาหัก เหลียวซ้ายแลขวาเล็กน้อยราวกับจะขออนุญาต และเมื่อไม่มีใครคัดค้านอะไรก็ลงมือโซ้ยบะหมี่คำใหญ่ด้วยเสียงซู้ดดังสนั่นอย่างที่ผู้ชายเวียงตานทั่วไปมักจะทำจนจ้าดอดขำไม่ได้ เขาเคยรู้จากพวกกล้วยว่าอุ๊ยสายไม่มีลูกและไม่มีสามี ซึ่งเขาก็พอจะรู้แล้วว่าเพราะอะไร ถึงจะหน้าหมวยหวานถูกใจหนุ่มเวียงตาน แต่แมนซะขนาดนี้คงไม่มีใครกล้าจีบแหงๆ ยิ่งเป็นทหารด้วยแล้ว

 

            โลกหลังความตายเป็นจะไดบ้างอุ๊ยสายเด็กหญิงผมสั้นเอ่ยถามขณะวิญญาณสาวกำลังซู้ดเส้นบะหมี่จับที่สอง

            น้ำว้า อุ๊ยอู้กี่ครั้งแล้วว่าหื้อพูดเพราะๆมีหางเสียงสายทำเสียงดุ ทำเอาตานีน้อยหน้าจ๋อย

            สุมาเจ้า.....น้ำว้าตอบเจื่อนๆ

            แล้วอีกอย่างก็อย่าเรียกว่าอุ๊ยด้วยนายพันสาวพูดต่อ เรียกเอื้อยสายดีกว่า อุตส่าห์ร่างสาวจะอี้แล้ว เรียกอุ๊ยมันก็ออกจะจะไดๆอยู่เน่อ

            เอ๋ บะ.... บ่ได้หรอกเจ้าทั้งกล้วย กล้าย น้ำว้าและน้ำไทโบกไม้โบกมือปฏิเสธกันหน้าตาตื่น อุ๊ยสายอายุตั้งปูนนี้แล้ว จะหื้อเรียกจะอั้นได้จะได มันเป็นการบ่เคารพกันเน่อเจ้า

            การอู้ว่าแม่หญิงแก่น่ะหยาบคายกว่าเยอะเน่อฮู้ก่อหญิงสาวหน้าหวานยิ้มแยกเขี้ยว เอ้า เข้าใจเน่อ ต่อไปหื้อเรียกว่าเอื้อย อย่าเรียกอุ๊ยเน่อ ผู้ได๋เรียกอุ๊ยโกรธแต๊ๆเน่อ !

            นั่นไงหลานชายหมอผีใหญ่ยิ้มยิงฟัน ขนาดอุ๊ยสายยังเรียกตัวเองว่าอุ๊ยเลยนี่ครับ

            เอ้อ นั่นมันก็.....สายอึกอัก เธอดูโกรธตัวเองอยู่ไม่น้อย จะอั้นก็เอาเถอะ อยากจะเรียกอุ๊ยหรือเรียกเอื้อยก็ตามใจ แต่อย่ามาว่าอุ๊ย เอ้ย เอื้อย.... เฮ้อ อุ๊ยก็อุ๊ย อย่ามาว่าอุ๊ยแก่เชียวเน่อ โกรธแต๊ๆด้วย !

            คร้าบ คร้าบ

            เจ้า.....

 

            แล้วสรุปว่าเป็นจะไดบ้างล่ะ ลำบากก่อ..... เจ้าเด็กหญิงเสริมได้ทันพอดีเมื่อเห็นสายตาดุๆ ของอาจารย์ (เคย) สาว

            มาช้าไปนิดนึงเน่อ แต่ก็ยังดีที่บ่ลืมหญิงสาวหน้าหวานยิ้ม เธอหยิบทิชชูในกล่องบนโต๊ะมาซับปากก่อนจะตอบ ก็บ่ลำบากหรอก แต๊ๆแล้วอยู่สบายกว่าโลกนี้ด้วยซ้ำ ก็อย่างที่ว่าแหละเน่อ โลกหลังความตายมันก็ต้องเหมาะกับชีวิตหลังความตายมากกว่าโลกนี้อยู่แล้ว ยกเว้นสำหรับวิญญาณร้ายมากๆน่ะเน่อ....

            อุ๊ยสายทำอาชีพอะหยังเจ้ากล้ายถามบ้าง

            เอ๊ะ ในโลกหลังความตายนี่มีอาชีพด้วยเหรอหลานชายหมอผีใหญ่หันไปถามเพื่อนสาวอย่างงุนงง ไม่ใช่ว่าอยู่ชดใช้กรรมไปวันๆเหรอ

            อันนั้นมันโลกหลังความตายตามความเชื่อทางศาสนาเด็กสาวผมหางม้าตอบ โลกหลังความตายของแต๊ก็คล้ายๆกับโลกใบนี้นี่แหละ มีอาชีพ มีหน่วยเงินตรา มีการค้าขาย มีกระทั่งประเทศ ต่างกันแค่ตรงที่คนในโลกนั้นบ่มีการเจริญเติบโตอีกแล้วเพราะเป็นวิญญาณอยู่แล้ว มีสัตว์ประหลาดมีปีศาจอยู่เยอะกว่า แล้วก็คือพลังงานที่จะช่วยทำให้วิญญาณดีสบายแต่วิญญาณร้ายอึดอัดนั่นแหละ

            อื้ม อย่างที่ท่านกล้ายว่านั่นแหละสายพยักหน้าหลังจากซู้ดไปได้อีกคำใหญ่ระหว่างที่กล้ายอธิบายอยู่ เธอซับปากอีกครั้งก่อนจะตอบคำถามของหัวหน้าหน่วยอาวุธจู่โจม อยู่ปู้นอุ๊ยก็ออกแบบปืนเหมือนอยู่ที่นี่นี่แหละ แต่อยู่ปู้นตอนนี้ยังได้แค่เป็นลูกจ้างเปิ้น ยังบ่มีบริษัทของตัวเอง คงอีกสักสิบปียี่สิบปีโน่นมั้งกว่าจะมีบริษัทใหญ่ๆ เหมือนที่นี่

            อุ๊ยสายมีบริษัทที่นี่ด้วยเหรอครับเด็กหนุ่มหน้าดุยิ่งแปลกใจกว่าเมื่อกี้เสียอีก

            ฮู้จักโรงงานผลิตอาวุธสายคำก่อล่ะจ้าดราชินีตานีชิงตอบก่อนอดีตอาจารย์ของเธอ

            โรงงานผลิตอาวุธใหญ่ที่สุดในเวียงตานน่ะนะ รู้จักสิ ใครไม่รู้จักก็โง่เกินแล้วจ้าดพยักหน้าช้าๆ ก่อนที่ดวงตาตี่จะเบิกกว้าง อย่าบอกนะว่านั่น.....

            แม่น ของอุ๊ยเองหญิงสาวหน้าหวานยิ้มกว้าง เอ๊ะ บ่แม่นสิ ต้องบอกว่าเคยเป็นของอุ๊ยมากกว่า อุ๊ยยกหื้อน้องดูแลแทนตั้งแต่ปี 4104 ตอนนี้เป็นของรุ่นเหลนแล้ว

            ฟังอุ๊ยสายเว้านี่มึนๆเรื่องวันที่เหมือนกันเด๊นี่สมิงสาวแห่งป่าแสนคำหัวเราะแหะๆ เห็นสาวๆ แต่เว้าถึงเรื่องร้อยปีก่อนห้าสิบปีก่อนจังซี่

            อู้จะอี้จะว่าว่าอุ๊ยแก่ล่ะสิแม่นก่อสายแสร้งค้อนอีกฝ่ายวงใหญ่ ก่อนจะหันมาถามกล้วยและกล้ายซึ่งนั่งค้นหาข้อมูลของรายการตานีอยู่หลังหน้าจอแลปทอปของพวกเธอ เอ้อ ว่าแต่เป็นจะไดมาจะไดถึงได้ไปเจอแม่สมิงนี่เข้าล่ะท่านกล้วย ท่านกล้าย

            ข้าบ่ได้เจอเจ้า กล้วยกับจ้าดแล้วก็ฟ้าเจอ

            ที่ทัศนศึกษาเจ้า ตั้งแต่ตอนก่อนที่อุ๊ยสายจะไปโลกหลังความตายแล้วล่ะ สุมาเน่อที่บ่ได้เล่าหื้ออุ๊ยสายฟัง

            จะอั้นก๋าหญิงสาวพยักหน้าช้าๆ แล้วหันกลับไปหาเด็กสาวหน้าเสือ โชคดีมากเลยเน่อที่บ่โดนยิงทิ้ง ยิ่งท่านกล้วยสมัยก่อนเคร่งๆอยู่ด้วย

            อุ๊ยสายก็ ข้าเจ้าก็บ่ได้ยิงผู้ได๋ง่ายๆจะอั้นนี่เจ้า.....

            แต่ก็ง่ายอยู่เน่อพันเอกหญิงตอบกลั้วหัวเราะก่อนจะซู้ดบะหมี่อีกจับ แล้วฟ้าไปที่ได๋ล่ะนี่

            เอื้อยฟ้าเรียนหมอที่เวียงเชียงหลวงเจ้าน้ำไทตอบเสียงใส เมื่อบ่กี่วันที่แล้วหมู่เฮาเพิ่งไปเยี่ยมมา

            หมอเวียงเชียงหลวงเลยก่อ เก่งแต๊เก่งว่าวิญญาณสาวหน้าหวานทำตาโต ก่อนจะก้มลงไปซู้ดบะหมี่อีกจับพลางถามต่อ เอ้อ แล้วท่านนางล่ะ ลืมไปเลย ท่านนางไปที่ได๋ล่ะ

 

            คราวนี้ไม่มีใครตอบ สายดูจะรู้สึกถึงความผิดปกติ เธอเงยหน้าขึ้น คิ้วบางขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นสี่ตานี หนึ่งสมิงและหนึ่งมนุษย์มองหน้ากันไปมาอย่างลังเล

 

            ยะหยังพันเอกหญิงถาม ดวงตาที่ส่องประกายสีแดงมองหน้ากล้วยกับกล้ายสลับกันไปมา เกิดอะหยังขึ้น

            เอ่อ.....เด็กสาวหน้าจืดอึกอักเล็กน้อยก่อนจะตอบเบาๆ นางไปเข้ากับฝ่ายผีร้ายเจ้า เปิ้นกับแม่เปิ้นเป็นสายลับหื้อกองกำลังผีร้ายตั้งแต่สวนกล้วยยังบ่แตกแล้ว เจอเปิ้นครั้งสุดท้ายก็หลายเดือนแล้วเจ้า ตอนบุกทำลายฐานทัพหมู่ผีร้ายก็บ่หันเปิ้นเลย

            บ่แม่นแค่นาง เอื้องกับแหวนก็ไปเข้ากับหมู่เปิ้นด้วยกล้ายพูดบ้าง เสียงของเธอแฝงเอาไว้ด้วยความโกรธแค้นอยู่ลึกๆ

            ท่านนางไปเข้ากับหมู่ผีร้าย....สายทวนคำด้วยเสียงเบาจนแทบจะเป็นกระซิบ ก่อนจะหันขวับมาหาราชินีตานีจนเธอสะดุ้ง ท่านกล้วย สถานการณ์ตั้งแต่อุ๊ยไปโลกหลังความตายเป็นจะไดบ้าง เล่ามาหื้ออุ๊ยฟังเดี๋ยวนี้เลย เอาคร่าวๆก็ได้

            อะ.... เอ่อ.... ถ้าจะหื้อสรุปก็.....กล้วยเหลียวซ้ายแลขวาเล็กน้อยขณะสมองเรียกความทรงจำของการรบเมื่อปีที่แล้วกลับมา กองกำลังผีร้ายบุกมาในเมืองอยู่สองสามครั้ง แต่หมู่เฮาก็ต้านเอาไว้ได้ แล้วก็ยึดหอปืนใหญ่ โรงเก็บรถถังแล้วก็ที่นี่คืนมาได้ หลังจากนั้นพอเริ่มตั้งตัวได้ก็โจมตีฐานที่มั่นของกองกำลังผีร้ายจนกวาดล้างหมู่เปิ้นได้หมดแล้วเจ้า ตอนนี้ทุกอย่างก็ถือว่าสงบดี ถ้าบ่นับว่ายังหาตัวนางกับเอื้องกับแหวนบ่เจอ รายการสารคดีตานีที่กำลังฉายอยู่ แล้วก็....

            สารคดีตานี ?” หญิงสาวหน้าหวานถามทะลุกลางปล้องขึ้นมา หมายความว่าจะได สารคดี คนตานนะคอนบ่ได้สนใจเรื่องตานีมาเป็นร้อยสองร้อยปีแล้วนี่ ยะหยังถึงมีสารคดีขึ้นมาได้

            หมู่เอาก็บ่ฮู้เจ้าเด็กสาวหน้าจืดส่ายหน้า ฮู้แต่ว่าสารคดีนี้เปิดเผยเรื่องราวของหมู่เอาอย่างละเอียดยิบเลย ละเอียดยิบจนหมู่เฮาเริ่มย่านแล้ว หมู่เฮากำลังพยายามหาตนที่อยู่เบื้องหลังอยู่ตอนอุ๊ยสายมาเจ้า

            นี่เจ้าอุ๊ยสาย

 

            ตานีสาวผมหางม้าซึ่งนั่งอยู่ใกล้กว่าเลื่อนแลปทอปของเธอมาอยู่หน้าอดีตแม่ค้าอาวุธแห่งป่าตันออกเฉียงเหนือ ก่อนจะกดปุ่มเล่นวิดีโอคลิปของรายการตานีที่ถูกอัพโหลดไว้บนอินเตอร์เน็ต

 

            หญิงสาวหน้าหวานไม่พูดอะไรเลยตลอดความยาวกว่าครึ่งชั่วโมงของคลิปวิดีโอ เธอแทบจะไม่ขยับหรือแม้แต่หายใจเลยด้วยซ้ำ ไม่กี่อย่างที่เคลื่อนไหวคือดวงตาเรียวที่เรืองแสงสีแดงซึ่งค่อยๆหรี่ลงตามคิ้วบางที่ขมวดเข้าหากัน ก่อนจะค่อยๆขยายกลับไปจนกระทั่งเบิกกว้างจนแทบฉีกไปถึงใบหูเมื่อรายการจบลง แก้มที่เคยเป็นสีชมพูระเรื่อซีดเผือดจนแทบจะเป็นสีเดียวกับกล้วย เธอค่อยๆหันหน้าจากหน้าจอแลปทอปไปจ้องหน้าอดีตลูกศิษย์ทั้งสอง ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงความหวาดหวั่น

 

            นี่มัน.... ตั้งแต่เมื่อได๋....

            ตอนนี้ออกมาเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้วเจ้า เป็นตอนแรกกล้วยตอบเรียบๆ ตอนนี้ฉายไปได้สองตอนแล้ว และได้ยินว่าทั้งหมดมียี่สิบสี่ตอน

            ตอนแรกยังทั้งชัดทั้งลึกขนาดนี้ แล้วตอนหลังๆ จะเป็นจะไดล่ะนี่หญิงสาวหน้าหวานยกมือปิดปากอย่างครุ่นคิดระคนเคร่งเครียด เธอยิ่งตกใจมากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นตัวเลขคนเข้าชมซึ่งอยู่ที่หลักยี่สิบล้าน และตัวอักษรสีทองที่บ่งบอกว่ามันเป็นวิดีโอท็อปฮิตอันดับหนึ่งของเว็บ แล้วนี่มัน..... คนดูเยอะจะอี้เลยก๋า !?”

            ก็ได้ยินเพื่อนที่มหาลัยอู้วันนี้แหละเจ้าว่าเป็นรายการที่ได้รับความนิยมสูงสุดแล้วในตอนนี้

 

            คำตอบนี้ถึงกับทำให้พันเอกหญิงยกมือขึ้นกุมขมับ ใบหน้าของเธอในยามนี้ไร้สีเลือดจริงๆแล้ว คิ้วบางขมวดมุ่น ริมฝีปากเม้มแน่น ทำเอาหัวใจของกล้วยและกล้ายซึ่งเคยเรียนกับเธอมากว่าสิบปีร่วงลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เท่าที่พวกเธอจำได้ พวกเธอแทบไม่เคยเห็นอดีตอาจารย์รุ่นเดอะตนนี้กังวลหรือกลัวอะไรเลย เธอกล้าหาญและมั่นใจในสติปัญญาและกำลังของตนเองมากกว่าตานีหลายๆตนด้วยซ้ำ แม้พวกเธอจะรู้ว่ารายการนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ยิ่งเมื่อรวมกับความเคลื่อนไหวในโลกหลังความตายด้วยแล้ว แต่มันก็ไม่น่าจะใหญ่พอที่จะทำให้นายทหารหญิงผู้ผ่านศึกสงครามทั้งในยามยังมีชีวิตและหลังหมดลมหายใจมานับไม่ถ้วนกังวลได้ขนาดนี้ เหตุการณ์นี้ยังมีอะไรอยู่เบื้องหลังที่พวกเธอยังไม่รู้อีกงั้นหรือ.....

 

            มันเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอครับอุ๊ยสายหลานชายหมอผีใหญ่ถามเมื่อเห็นท่าทีวิตกสุดขีดของหญิงสาว

            ถ้ามีแค่รายการนี้อย่างเดียวก็คงบ่ได้เลวร้ายนักหรอก แต่นี่ท่านนางก็ไปอยู่กับหมู่ผีร้าย แล้วยังมีการเคลื่อนไหวในโลกหลังความตายอีก.....

            มีอะหยังกาเจ้าเด็กสาวหน้าจืดถามทันที ที่หมู่เฮาฮู้ก็แค่การสื่อสารและการส่งผ่านพลังงานระหว่างโลกนี้กับโลกหลังความตายฝั่งเวียงตานเพิ่มมากขึ้นเป็นพิเศษ แล้วก็เหมือนจะมีการปลุกระดมให้หมู่ผีร้ายแก้แค้นหมู่เฮา แล้วก็เหมือนว่าเจ้าหน้าที่ของทางปู๊นจะฮู้เห็นเป็นใจด้วย.....

            ท่านกล้วยไปฮู้มาจากที่ได๋สายถามทันที

            กะเจ้าน้ำไทตอบแทน หมู่เฮาเจอหมู่เปิ้นตอนไปเยี่ยมเอื้อยฟ้าที่เชียงหลวงเมื่อบ่กี่วันก่อนนั่นแหละเจ้า

            มีการปลุกระดมแต๊หญิงสาวหน้าหวานตอบเน้นเสียงพลางพยักหน้า หนักมากด้วย และเท่าที่ได้ข่าวก็มีอยู่ทุกพื้นที่เลย ในโรงงานที่อุ๊ยยะการอยู่ก็ยังมี หมู่คนงานระดับล่างๆที่บางพวกเคยเป็นผีร้ายก็เข้าไปฟัง ฟังแล้วก็มาล้างสมองเพื่อน มาชวนเพื่อนไปโดนล้างสมองด้วย ตอนนี้แนวร่วมของหมู่เปิ้นรวมๆกันอาจจะเยอะกว่ากองกำลังผีร้ายเมื่อปีที่แล้วด้วยซ้ำ ยังบ่รวมปีศาจที่จะไดๆก็อยากทำร้ายมนุษย์อยู่แล้วด้วยเน่อ

 

            เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย.....

            สองตานีหนึ่งมนุษย์อุทานออกมาเบาๆ ปีที่แล้วพวกเขาก็เกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว นี่ดับเบิ้ลเข้าไปอีก ใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลังกองกำลังผีร้ายจะเอาพวกเขาให้ตายหยังเขียดให้ได้เลยใช่ไหมนี่.....

 

            ยมทูตของทางนั้นก็อย่างที่ท่านกล้วยว่านั่นแหละ ทั้งที่การเคลื่อนไหวหันกันอยู่ชัดๆ แต่บ่ยะอะหยังเลยนายทหารสาวพูดต่อ อุ๊ยส่งคำเตือนไปแล้วหลายครั้ง แต่ดูหมู่เปิ้นจะบ่ฟังเลย แถมอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยหลายอย่างที่ควรจะเปิดก็ปิดหมด หื้อเหตุผลว่าประหยัดพลังงาน มันก็เป็นไปได้แต๊ๆนั่นแหละว่ายมทูตจะร่วมมือกับหมู่เปิ้น หมู่ยมทูตเองก็บ่ค่อยชอบมนุษย์หรือตานีอยู่แล้ว

 

            แล้วยิ่งรายการนี้อีกเสียงของสายยิ่งหนักขึ้นอีก บ่ฮู้ว่าอุ๊ยมองโลกในแง่ร้ายเกินไปหรือเปล่าเน่อ แต่อุ๊ยคึดว่าสองอย่างนี้เกี่ยวข้องกัน คน.... หรืออะหยังก็ตามที่อยู่เบื้องหลังก็เป็นคนเดียวกัน และที่น่าย่านที่สุด.... รายการนี้นี่แหละที่จะนำจุดจบมาสู่หมู่เฮา บ่แม่นด้วยน้ำมือของผีร้าย แต่ของมนุษย์ชาวตานนะคอนแล้วก็รัฐเวียงตานเองนี่แหละ !

 

            หญิงสาวหน้าหวานคิดว่าจะได้เห็นแววตกใจสุดขีด การระดมยิงคำถาม หรือแม้กระทั่งเสียงร้องอย่างหวาดหวั่นจากเหล่าวัยเด็กและวัยรุ่นทั้งหก แต่ผิดคาด ห้าตนหนึ่งคนเพียงมองหน้ากันไปมาเท่านั้น แม้ใบหน้าทั้งหกจะซีดลงไปอย่างเห็นได้ชัดก็ตาม

 

            อย่าบอกเน่อว่าฮู้กันอยู่แล้วดวงตาสีดำประกายแดงของพันเอกหญิงหรี่ลง

            ก็บ่เชิงว่าฮู้อยู่แล้วหรอกเจ้ากล้ายตอบ แค่เคยคึดว่ามันน่าจะเป็นไปได้เท่านั้นเอง

            แล้วยะหยังถึงบ่ยะอะหยังเลยเล่า !?” เสียงของหญิงสาวแข็งกร้าวขึ้นในฉับพลัน ยะหยังถึงปล่อยหื้อรายการนั่นฉายอยู่จะอี้ ยะหยังถึงบ่เขียนร้องเรียนหรือหาทางหยุดรายการนั่นเล่า !?”

            แล้วจะหื้อหมู่เฮายะจะไดล่ะอุ๊ยสาย !?” เด็กสาวผมหางม้าผู้อารมณ์ร้อนที่สุดในกลุ่มเดือดตามอดีตอาจารย์ไปเสียแล้ว รายการนั่นเป็นที่นิยมจะอี้ มีเสียงร้องเรียนไปสี่ห้าตนเปิ้นบ่หยุดฉายหรอก แล้วคึดก๋าว่าถ้าส่งสัญญาณรบกวนแล้วหมู่เปิ้นจะจับที่มาบ่ได้ ถ้าหมู่เปิ้นฮู้เรื่องเมืองตานีหรือที่เข้ามันจะบ่ยุ่งกันใหญ่ก๋า !?”

            กล้าย อุ๊ยสาย เดี๋ยว ใจเย็นๆก่อน.....

            เอื้อยกล้าย อย่าตะโกนจะอั้นสิเจ้า....

            ถ้าจะอั้น ยะหังถึงบ่เตรียมตัวอะหยังเลยเล่า !?” นายทหารหญิงจากโลกหลังความตายสวนกลับกลบเสียงห้ามของอีกสามตานี หนึ่งสมิงและหนึ่งมนุษย์เสียมิด อุ๊ยเข้ามาวันนี้บ่มีปืนสักกระบอก บ่มีเซนเซอร์รักษาความปลอดภัยสักตัว กล้องก็บ่มี แล้วยังเปิดประตูหื้ออียเข้ามาง่ายๆจะอั้นอีก ถึงอุ๊ยจะมีพลังงานวิญญาณสูงเท่าได๋ แต่ท่านกล้วยท่านกล้ายก็ฮู้อยู่บ่แม่นก๋าว่าในโลกหลังความตายยังมีวิญญาณที่แข็งแกร่งกว่าอุ๊ยอยู่ตั้งมากมาย ถ้าวันนี้ที่มาบ่แม่นอุ๊ยแต่เป็นหมู่เปิ้นล่ะ คึดว่าจะเกิดอะหยังขึ้น !?”

 

            เด็กสาวผมหางม้าอ้าปากจะเถียง แต่ก็ไม่อาจหาเหตุผลมาโต้แย้งอีกฝ่ายได้ เธอจึงทำได้เพียงจ้องมองดวงตาที่ส่องประกายสีแดงของอีกฝ่ายอย่างแข็งกร้าว แต่สองสามวินาทีต่อมาก็ดูเหมือนเธอจะรู้สึกตัว กล้ายหลบสายตาของอดีตอาจารย์ ก่อนจะพึมพำขอโทษเบาๆ ท่ามกลางความโล่งอกของทั้งราชินีตานี ตานีน้อยทั้งสองและหลานชายหมอผีใหญ่ผู้รู้นิสัยของคู่กรณีทั้งสองฝ่ายดี ถ้าปล่อยให้คู่นี้ทะเลาะกันขึ้นมาล่ะก็ โรงเก็บเครื่องบินก็โรงเก็บเครื่องบินเถอะ ได้พังกันไปข้างแน่ๆ

 

            สุมาเน่ออุ๊ยสาย ข้าลืมตัวไปหน่อย....

            บ่.... บ่เป็นอะหยัง อุ๊ยก็ใจร้อนไปหน่อยเหมือนกันเสียงของหญิงสาวอ่อนลงเช่นกัน แต่อุ๊ยเป็นห่วงแต๊ๆเน่อท่านกล้าย ท่านกล้วย สถานการณ์จะอี้แล้วยังบ่ยะอะหยังเลยสักอย่าง ถ้าเกิดผีร้ายบุกเมืองหรือเกิดรายการนั่นอู้อะหยังแปลกๆ จนมนุษย์บุกมาที่นี่จะยะจะได

            ก็บ่แม่นบ่ได้ยะอะหยังเลยเน่อเจ้ากล้วยตอบ ตอนนี้มี TT-42M แล้วก็ TT-45 พร้อมรบอยู่รวมกันสี่สิบห้าคัน TF-50 พร้อมรบอยู่สามฝูงบิน TAC-48 สองลำก็พร้อม เครื่องขนส่งอีกสี่ลำก็พร้อมทั้งหมดเจ้า

            ระบบป้องกันพื้นที่ล่ะ

            เสริมจากเดิมขึ้นมาอีกเจ้า เพราะหอปืนใหญ่เหลืออยู่หอเดียว ตอนนี้รอบเขตเมืองอุตสาหกรรมตานีมีปืนกลตั้งอยู่ทุกห้าสิบเมตรเจ้า หอปืนใหญ่เมืองตานีหมายเลขหนึ่งก็ใช้การได้ดีทุกกระบอกเจ้า

            อาวุธพร้อมแต่ระบบตรวจจับบ่มีนี่ก็ไร้ประโยชน์เน่อ....

            เปิดเจ้า แต่บ่ได้เปิดหมด ช่วงนี้ต้องประหยัดไว้หน่อย เอทานอลเริ่มเหลือน้อยแล้ว

 

            เด็กสาวผมหางม้าอธิบาย ระบบรักษาความปลอดภัยเกือบทุกอย่างของตานีใช้พลังงานไฟฟ้าซึ่งผลิตจากโรงไฟฟ้าพลังเอทานอลใกล้ๆโรงเก็บเครื่องบิน แต่ตอนนี้เอทานอลที่เคยมีอยู่เต็มแทงค์เริ่มร่อยหรอลงบ้างแล้ว ต้นกล้วยและผลกล้วยที่จะเอามาปั๊มเป็นเอทานอลใหม่ก็แทบไม่มียกเว้นจากต้นกล้วยของพวกเธอ ซึ่งก็น้อยนิดเมื่อเทียบกับปริมาณที่ใช้ไปในแต่ละวัน มิหนำซ้ำยานพาหนะทั้งหมดของพวกเธอ ทั้งเครื่องบิน รถถังและรถยนต์ก็ใช้เอทานอลทั้งนั้น ถ้าใช้ทิ้งใช้ขว้างล่ะก็มีหวังยุทโธปกรณ์ได้จอดตายตั้งแต่ผีร้ายยังไม่แหกนรกออกมาด้วยซ้ำ

 

            อีกอย่าง ถ้าเกิดเปิดไว้เต็มระบบ วันนี้อุ๊ยสายก็อาจจะพรุนอยู่ข้างนอกแล้วก็ได้เน่อเจ้ากล้ายเสริมทีเล่นทีจริง

            อุ๊ยบ่พลาดง่ายๆจะอั้นหรอกน่าหญิงสาวหน้าหวานหัวเราะเครียดๆ ว่าแต่ระบบนี่ตั้งแต่เปิดสวิตช์จนทำงานเต็มที่มันนานก่อ

            อย่างมากก็สิบนาทีเจ้า ปกติก็ราวๆห้านาที

            ดี ยังพอยอมรับได้สายพยักหน้าพลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เธอดูสบายใจขึ้นบ้าง แต่ก็อย่าประมาทเน่อ สถานการณ์ตอนนี้ไว้ใจบ่ได้เลยสักอย่าง ปลอดภัยเอาไว้ก่อนดีกว่า

 

            เงียบกันไปอีกพักใหญ่ขณะนายทหารสาวซู้ดบะหมี่น้ำมันงาที่เหลือในชามซึ่งถูกลืมไปตั้งแต่ดูคลิปรายการตานีและบัดนี้เย็นชืดพอๆกับน้ำเปล่าในกระบอกพลาสติกข้างๆให้หมด แต่ซู้ดไปได้เพียงสองคำ เธอก็แทบสำลักเส้นบะหมี่ออกมาทางจมูกเมื่อตานีสาวหน้าจืดเอ่ยขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

 

            อุ๊ยสาย ข้าเจ้าลองไปโลกหลังความตายดูดีก่อ

            อะหยัง !? แค่ก.... แค่ก....หญิงสาวหน้าหวานกระอักกระไอ เส้นบะหมี่ไม่ได้ออกจมูกก็จริง แต่น้ำแกงเผ็ดร้อนก็กระเซ็นลงคอจนทั้งแสบทั้งร้อนไปทั้งอก เธอต้องฉวยขวดน้ำมากรอกปากเกือบครึ่งลิตรก่อนจะพูดต่อได้ อู้อะหยังออกมาฮู้ตัวก่อท่านกล้วย !?”

            ข้าเจ้าบ่ได้หมายความว่าจะสิ้นอายุแล้วไปโลกหลังความตาย....ราชินีตานีพยายามอธิบาย

            เรื่องนั้นน่ะอุ๊ยฮู้ แต่จะไปยะหยัง

            ข้าเจ้าอยากจะไปยืนยันสถานการณ์ด้วยตัวเอง

            ท่านกล้วยบ่เชื่ออุ๊ยก่อสายถามเสียงสูงส่อแววอันตราย

            บ่ได้หมายความว่าจะอั้นเจ้าตานีสาวหน้าจืดรีบตอบ ข้าเจ้าอยากไปถามเจ้าหน้าที่ของฝั่งปู้นด้วยตัวเอง แล้วก็อยากจะขอข้อมูลจากเปิ้นด้วย ตอนนี้ข้อมูลที่หมู่เฮามีมีแค่การประมาณการ ข้อมูลจากกะก็ยังไม่แน่ชัดพอเพราะเป็นข้อมูลจากฝั่งนี้ แถมยังเก็บข้อมูลจากนอกเขตเวียงตานด้วย ข้าเจ้าอยากได้ข้อมูลเชิงสถิติ ทั้งปริมาณข้อมูลการสื่อสารระหว่างสองโลก แล้วก็ข้อมูลของวิญญาณแล้วก็ปีศาจทุกชนิดในนั้นด้วย ถ้าเกิดนรกแตกขึ้นมาแต๊ๆหมู่เฮาจะได้รับมือถูก

            ท่านกล้วย ตอนนี้ท่านกล้วยต้องคึดถึงขั้นว่าที่นั่นเป็นดินแดนของศัตรูแล้วเน่อสายเตือนเสียงเข้ม อุ๊ยก็บอกแล้วบ่แม่นก๋าว่ายมทูตอาจจะกำลังร่วมมือกับหมู่ผีร้ายอยู่ และถึงจะบ่เป็นจะอั้น ข้ามไปทางฝั่งปู้นท่านกล้วยอาจจะโดนผีร้ายหรือปีศาจเล่นงานได้ตลอดเวลาอยู่ดี มันอันตรายมากเน่อ !

            แม่นเอื้อยกล้วยตานีน้อยผมสั้นสนับสนุนนายทหารสาว ลุงหมื่นก็เตือนแล้วนี่ว่ามันอันตราย เอื้อยกล้วยยังจะไปยะหยังอีกล่ะ

            แต่ข้าหันด้วยกับกล้วยเน่อเจ้าหัวหน้าหน่วยอาวุธจู่โจมเข้าข้างเพื่อนสนิท อย่างที่กล้วยอู้นั่นแหละ ถ้าหมู่เฮาได้ข้อมูลเชิงปริมาณที่แน่นอนมาก็จะรับมือได้มีประสิทธิภาพขึ้นเน่อเจ้า อีกอย่าง บางทีถ้าหมู่เฮาไป หมู่เปิ้นอาจจะยะการแข็งขันขึ้นบ้างก็ได้ จะไดฐานะของหมู่เฮาก็สูงกว่าหมู่เปิ้นนิดหน่อยอยู่แล้วด้วย

            มองโลกในแง่ดีเกินไปแล้วท่านกล้ายหญิงสาวหน้าหวานหรี่ตามองอดีตลูกศิษย์สาว ถึงตานีจะสูงกว่ายมทูตทั่วไปโดยฐานะก็เถอะ แต่ปกติหมู่เปิ้นก็บ่ได้เคารพหรือเชื่อฟังคำสั่งอะหยังมากอยู่แล้ว ท่านกล้วยท่านกล้ายน่าจะเคยตามองค์ราชินีองค์ก่อนไปโลกหลังความตายแล้วก็น่าจะเคยหันนี่ว่าหมู่เปิ้นปฏิบัติกับตานีจะได

            บ่เคยเจ้ากล้วยส่ายหน้า

            บ่เคยเหมือนกันเจ้ากล้ายส่ายหน้าด้วยเหมือนกัน

            เอาเถอะ บ่เคยก็บ่เคย แต่เชื่ออุ๊ยเถอะ หมู่เปิ้นบ่ได้ดีกับตานีอย่างที่ท่านกล้ายคึดหรอก ยิ่งถ้าเปิ้นร่วมมือกับหมู่ผีร้ายขึ้นมาแต๊ๆ ก็เท่ากับว่าเดินเข้าไปหื้อหมู่เปิ้นฆ่าถึงที่เลยเน่อ !

            บ่ถึงขนาดนั้นหรอกมั้งเจ้า อีกอย่าง หมู่เฮาก็ดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว

            อู้จะอี้แปลว่ากล้ายจะไปด้วยก๋าเด็กสาวหน้าจืดขมวดคิ้วมองอีกฝ่าย บ่ต้องไปหรอก มันอันตรายเน่อ

            แล้วทีตัวเองล่ะเด็กสาวผมหางม้าย้อน ก็เพราะอันตรายจะไดข้าถึงจะไปกับกล้วย จะหื้อข้าปล่อยกล้วยไปตนเดียวได้จะไดล่ะ

            ถ้าจะอั้น อุ๊ยก็จะไปด้วยหญิงสาวพูดเสียงเฉียบขาด

            หมู่เฮาก็ไปด้วย !ตานีน้อยทั้งสองส่งเสียงมาอีกแรง หมิงก็ทำท่าจะเสนอตัวด้วยเช่นกัน แต่ตานีสาวหน้าจืดเบรกเอาไว้เสียก่อน

            บ่ได้ น้ำว้ากับน้ำไทยังเด็กเกินไป ส่วนอุ๊ยสายก็เพิ่งหนีมา ถ้าปิ๊กไปก็โดนจับแน่นอน ส่วนหมิงกับจ้าดแปลงเป็นพลังงานบ่ได้ บ่มีทางข้ามมิติไปฝั่งปู้นได้อยู่แล้ว หื้อกล้ายกับข้าเจ้าไปนี่ล่ะดีที่สุดแล้ว

            เดี่ยวสี่กล้วย กล้ายหลานชายหมอผีใหญ่ท้วงขึ้นมาอีกคน พรุ่งนี้ที่คณะมีค่ายวิศวะบุตรพะแสนนะ จะโดดค่ายกันรึไง

            ก็มันจำเป็นนี่เด็กสาวหน้าจืดตอบ แล้วค่ายนั้นก็บ่ได้บังคับเข้าด้วย คงบ่มีปัญหา ฝากบอกรุ่นพี่หื้อด้วยละกัน

            เอางั้นเลยเรอะ....

            สรุปก็จะไปกันหื้อได้แม่นก่อหญิงสาวหน้าหวานถอนหายใจหนักๆ เอาเถอะ ถ้าท่านกล้วยคึดว่าควรจะยะจะอั้นก็แล้วแต่ แต่อย่าประมาทเชียวเน่อ ระวังตัวทุกฝีก้าว ถ้ามีอะหยังบ่ชอบมาพากลก็กลับมาทันที อย่าฝืน อย่ายะอะหยังเสี่ยงเด็ดขาด เข้าใจก่อ

            เจ้า

            ถ้าจะอั้นก็รีบนอนเถอะ พรุ่งนี้ต้องขับรถไกล นี่ก็จะเที่ยงคืนแล้วด้วย

            ขับรถไกล ?” หลานชายหมอผีใหญ่ทวนคำอย่างฉงนขณะวิญญาณพันเอกหญิงลุกหยิบถ้วยไปใส่เครื่องล้างจาน หมายความว่าไงครับ ทางไปโลกหลังความตายอยู่ที่ไหน.... ไม่สิ ไอ้โลกหลังความตายนี่มันไปกันยังไงครับเนี่ย

            สำหรับจ้าดแล้วก็คงต้องตายสถานเดียวมั้งริมฝีปากของวิญญาณสาวกระตุกเล็กน้อยคล้ายจะยิ้ม แต่ถ้าเป็นตานี ทางเข้าโลกหลังความตายฝั่งรัฐเวียงตานอยู่แถวๆตีนดอยตานหลวง ห่างจากเชียงพิงค์ราวๆร้อยกิโลได้ ถ้าไปจากตานนะคอนก็คงราวๆสามร้อยกิโลมั้ง

            โห ไกลอยู่แฮะเด็กหนุ่มหน้าดุพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะหันไปถามเพื่อนสาวทั้งสองซึ่งกำลังพับแลปทอปของพวกเธอเก็บใส่กระเป๋า แล้วพรุ่งนี้จะออกกันกี่โมงล่ะ ไปส่งเราก่อนได้มั้ย

            ออกแต่เช้า สักตีห้ามั้งกล้วยตอบก่อนจะย้อนถาม ตื่นทันก่อล่ะ

            “.....เราเดินไปเองก็ได้หลานชายหมอผีใหญ่ตอบอุบอิบอย่างงอนๆ ระยะทางจากโรงเก็บเครื่องบินไปยังสถานีรถไฟฟ้าที่ใกล้ที่สุดนั้นเกือบสองกิโลเมตร แม้จะไม่ไกลมากนัก แต่ก็เดินกันขาลาก แถมเขาไม่ได้เอาจักรยานมาจากบ้านเสียด้วยด้วยตั้งแต่ยึดโรงเก็บรถถังได้ก็ใช้รถมาตลอด

            อยากสบายก็ต้องลงทุนกันหน่อยสิบ่าจ้าดง่าวเด็กสาวผมหางม้าได้ทีกัดเพื่อนหนุ่มกร้วมหนึ่ง ขณะราชินีตานีหัวเราะคิก เอ้อ อุ๊ยสายเจ้า อุ๊ยสายนอนห้องเดิมเน่อเจ้า จำได้ก่อ ห้องใหญ่ๆบนชั้นสาม อาจจะแคบสักหน่อยเน่อเพราะตอนนี้หมู่เฮานอนรวมกันห้องนั้นด้วย พอไหวก่อเจ้าอุ๊ยสาย

            เอ๊ะ หื้ออุ๊ยค้างที่นี่จะดีก๋าสายถามอย่างลังเล จะรบกวนก่อ อุ๊ยปิ๊กไปค้างบ้านเดิมอุ๊ยก็ได้เน่อ

            บ่รบกวนหรอกเจ้า หมู่เฮาอยากหื้ออุ๊ยสายค้างที่นี่ออกกล้ายตอบยิ้มๆ แม่นก่อน้ำว้าน้ำไท

            อื้ม แม่น...... เจ้าตานีน้อยผมสั้นยังไม่วายเกือบลืมหางเสียง

            อยากหื้ออุ๊ยสายเล่านิทานหื้อฟังเหมือนตอนเด็กๆอีกจังเลย.....

            แต่แม่สมิงตนนี้ก็นอนด้วยบ่แม่นก๋าหญิงสาวหน้าหวานเหลียวมองสมิงสาวแห่งป่าแสนคำซึ่งยืนอยู่ข้างตานีน้อยทั้งสอง

            อ๋อ บ่เป็นหยัง อาจารย์ของกล้วยกับกล้ายก็เหมือนเป็นอาจารย์เฮา บ่รบกวนหรอกหมิงตอบยิ้มๆ อ้อ แล้วก็ เฮาซื่อหมิงเด้อ ยินดีที่ได้ฮู้จักเด้ออุ๊ยสาย

            อ๋อ อื้ม ขอบคุณมากเน่อนายพันสาวก้มหัวน้อยๆให้อีกฝ่าย ก่อนจะหันกลับมาหาตานีสาวผมหางม้า อ้อ แล้วก็ ขอบคุณมากเน่อท่านกล้ายสำหรับบะหมี่ อร่อยมาก ฝีมือท่านกล้ายยังเหมือนเดิมเลยเน่อ

            อ๋อ บ่แม่นเจ้า ข้าเจ้าแค่ลวกเส้นกับตกแต่งขั้นสุดท้ายเอง ตนที่ปรุงรสน่ะกล้วยเน่อ

            หา !?” สายทำหน้าเหมือนโดนผีหลอก พรุ่งนี้หิมะตกแหงๆ.....

            อู้จะอี้หมายความว่าจะไดกาเจ้าอุ๊ยสาย.....!?”

 

 

            อุ๊ยสายเจ้า หลับหรือยังเจ้า

            ท่ามกลางความมืดของห้องนอน เด็กสาวหน้าจืดเรียกอดีตอาจารย์ที่นอนอยู่บนเตียงข้างๆ ด้วยเสียงกระซิบ เสียงหายใจสม่ำเสมออีกด้านหนึ่งของตัวเธอบอกว่าตานีน้อยทั้งสอง รวมทั้งกล้ายและหมิงหลับไปแล้ว และเธอก็ไม่อยากจะปลุกทั้งสี่หลังจากเหนื่อยกันมาทั้งเย็น

 

            ยังเสียงหญิงสาวตอบกลับมา แต่ก็ฟังดูงัวเงียพอสมควร อะหยังก๋าท่านกล้วย

            ข้าเจ้าขอถามอะหยังอย่างหนึ่งได้ก่อ

            อะหยังล่ะ

            ตอนนั้นที่ข้าเจ้ายิงอุ๊ยสาย อุ๊ยสายโกรธข้าเจ้าก่อ

 

            สายพลิกตัวกลับมาหาลูกศิษย์สาว ดวงตาที่ส่องประกายสีแดงอยู่ในความมืดจ้องลึกลงไปในดวงตาของตานีสาวหน้าจืด

 

            “’โกรธก่อก๋าหญิงสาวรำพึงเบาๆ ก็โกรธอยู่เน่อ

            จะอั้นกาเจ้า....เสียงของกล้วยหมองลง

            โกรธที่ท่านกล้วยบ่ยอมฟังเหตุผลของอุ๊ยเลย โกรธที่ท่านกล้วยเอาแต่ยึดมั่นในหลักการบ่สนใจอะหยังเลย โกรธที่ท่านกล้วยยิงเพื่อนๆของอุ๊ย เป็นผู้ได๋จะบ่โกรธล่ะ

            จะอั้นกาเจ้า....เด็กสาวหน้าจืดพูดเศร้าๆ หลุบตาลงต่ำหลบสายตาที่มองมาของอีกฝ่ายก่อนจะถามต่อด้วยเสียงที่เบาจนแทบจะเป็นกระซิบ แล้วตอนนี้ อุ๊ยสายยังโกรธข้าเจ้าอยู่ก่อ

            บ่น่าถามนี่ท่านกล้วย

            โกรธข้าเจ้าอยู่แต๊ๆสิเน่อ....

            ยะหยังท่านกล้วยถึงคิดจะอั้นล่ะแววประหลาดใจเจืออยู่ในน้ำเสียงอ่อนโยนของหญิงสาว ถ้าอุ๊ยยังโกรธท่านกล้วยอยู่ อุ๊ยจะเสี่ยงหนีจากโลกหลังความตายกลับมาบอกข่าวท่านกล้วยที่นี่ยะหยัง อุ๊ยหายโกรธท่านกล้วยตั้งแต่ก่อนอุ๊ยจะแตกสลายไปโลกหลังความตายตอนนั้นแล้ว ตั้งแต่ท่านกล้วยหื้อสัญญากับอุ๊ยตอนนั้นแล้ว

            ขอบคุณเน่อเจ้าอุ๊ยสายราชินีตานียิ้มเศร้า และขอสุมาอีกครั้งเน่อที่ยิงอุ๊ยสายไปตอนนั้น

            บ่เป็นอะหยังอดีตพันเอกหญิงเอื้อมมือข้ามเตียงมาแตะไหล่ลูกศิษย์สาว อย่างน้อย อุ๊ยก็ยังมีโอกาสได้ปิ๊กมาเห็นหน้าท่านกล้วยแล้วก็ทุกๆตนอีกครั้ง อุ๊ยก็ดีใจที่สุดแล้ว

 

            ขอบคุณมากเน่อเจ้าอุ๊ยสายที่ปิ๊กมาช่วยกัน ขอบคุณแต๊ๆ.....

            เด็กสาวหน้าจืดจับมือที่แตะไหล่เธออยู่แน่น น้ำใสรื้นอยู่ในดวงตาก่อนจะไหลหยดลงบนปลอกหมอนสีเขียวอ่อน

 

            ขอบคุณที่ได้เจอกันอีกครั้ง......

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

159 ความคิดเห็น