แว่วสำเนียงภูต

ตอนที่ 10 : "ผู้หยั่งรู้" ส่วนที่ ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 ธ.ค. 57

ผู้หยั่งรู้

เวลายี่สิบสามนาฬิกา แปดมกราคม

“จ... จะทำอะไรฉันน่ะไอ้ชั่ว! ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้นะ!

เสียงของเด็กสาวผู้มีผิวเหลืองนวลและผมสีดำยาวสยายร้องดังลั่น ขณะที่โซ่เหล็กเส้นใหญ่รัดร่างกายในชุดนอนของเธอตั้งแต่ลำคอจรดเอวเอาไว้อย่างแน่นหนา ร่างกายใหญ่โตรูปร่างคล้ายมนุษย์จำนวนมากห้อมล้อมเธอไปทั่ว ขณะที่สองร่างจากพวกนั้นจับเธอกดไว้กับพื้นดิน

“ไอ้พวกสารเลว! แกต้องการอะไรกันแน่!

เด็กสาวตะโกนด่าพร้อมกับถามไปในขณะเดียวกัน แต่พวกมันไม่ได้ตอบคำถามของเธอแม้แต่คำเดียว เด็กสาวไม่แน่ใจว่ามันฟังที่เธอพูดรู้เรื่องไหม เพราะเธอเห็นว่าแม้พวกมันมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ร่างใหญ่ที่สวมเสื้อสีขาว แต่พวกมันก็ต่างจากคนทั่วไป เพราะผิวมีสีแดงเหมือนเลือด หนำซ้ำใบหน้าของพวกมันก็ดูเหมือนกับสัตว์ร้ายมากกว่ามนุษย์ ฟันเขี้ยวยาวออกมานอกปาก สองเขางอกออกมาจากหน้าผากดูน่าเกลียดน่ากลัว และดวงตาปูดโปนสีแดงที่จ้องมาอย่างมุ่งร้าย ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอเห็นจากมันนั้นทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัวจับขั้วหัวใจ

“คุณลุงผู้หยั่งรู้คะ... คุณลุงอยู่ที่ไหน มาช่วยหนูด้วย...”

เด็กสาวพึมพำขอความช่วยเหลือจากใครสักคนที่ไม่ได้อยู่ในบริเวณนั้นด้วยความหวาดกลัว แต่ความกลัวก็อยู่กับเธอได้ไม่นานนัก เมื่อหนึ่งในพวกมันดึงมีดเล่มหนึ่งที่เปรอะด้วยเลือดสีแดงฉาน ก่อนที่มันนำมีดเข้ามาปักที่แขนข้างหนึ่งของเด็กสาว!

ความเจ็บปวดทรมานที่เข้ามาแทนที่ความกลัวทำให้เด็กสาวถึงกับกรีดร้องออกมาไม่เป็นภาษา ทว่าพวกมันกลับไม่ได้แสดงความเห็นอกเห็นใจเลยแม้แต่นิดเดียว

“สงบลงซะ!” เสียงที่ฟังดูคล้ายสัตว์ป่าคำรามดังขึ้นมา เด็กสาวถึงกับกัดฟันกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้ทันที เพราะไม่อยากจะโดนมีดปักลงบนร่างกายอีกครั้ง

ว่ากันว่าเมื่อคนเราเข้าไปเฉียดใกล้กับความเป็นความตายมากเท่าไร ก็ภาพในอดีตจะปรากฏขึ้นมาในห้วงความทรงจำแจ่มชัดขึ้นเท่านั้น... เด็กสาวเองก็เป็นแบบนั้นเช่นกัน ตอนนี้ภาพเหตุการณ์ทั้งหลายในชีวิตของเธอที่ผ่านมาเริ่มเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ... รวมไปถึงเรื่องบางเรื่องที่เธอไม่อยากจะนึกถึงมันเอาเสียเลย... เรื่องของเธอกับเจ้าพวกที่น่ารังเกียจนั่น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น

  1. #49 เพราะดีฉันจึงมา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 20:55
    อืม.... ข้าน้อยพึ่งแวบไปดูเพื่อนน โรงเรียนหลอน(ตอนวนิดา)มา  
    พอมาอ่านเรื่องนี้ของท่านรักต์ศรา ภาพในจินตนาการยิ่งชัดมากยิ่งขึ้น เพิ่มดีกรีความหลอน ขึ้นไปอีก.

    ข้าน้อยชอบบบบ
    #49
    0