แว่วสำเนียงภูต

ตอนที่ 1 : "เจ้าแม่ไทรทอง" ส่วนที่ ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 191
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 ม.ค. 58




          

        เจ้าแม่ไทรทอง

                “ย... อย่าเข้ามานะ! อ... ออกไป!

                “ค... ใครก็ได้ช่วยด้วย!

                เสียงกรีดร้องอย่างหวาดกลัวดังขึ้นมาจากกลุ่มเด็กสาวในชุดนักเรียนมัธยมปลายซึ่งกำลังนั่งตัวสั่นระริกใต้ต้นไทรใหญ่บนลานดิน พวกเธอหลายคนหลับตาปี๋หรือก้มหน้ามองพื้นเพราะความสะพรึงกลัว มีเพียงคนเดียวที่เหลือบมองซ้ายขวาด้วยความหวาดระแวงต่อบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้พวกเธอต้องอยู่ในสภาพน่าอนาถแบบนี้...

                แสงจากดวงจันทร์วันเพ็ญที่ส่องเข้ามา ทำให้เด็กสาวผู้กำลังลืมตาอยู่พอได้เห็นว่าสิ่งที่พวกเธอกำลังหวาดกลัวได้ขยับเข้ามาใกล้ทุกขณะ... พวกมันคือเงาตะคุ่มนับสิบที่มีรูปร่างน่าสะพรึงกลัวประหนึ่งอสุรกายจากอบายภูมิ บางร่างคล้ายกับมนุษย์ที่เปลือยเปล่าแต่มีบรรดาหนอนผุดออกมาจากรูขุมขน บางร่างเป็นโครงกระดูกที่มีเนื้อติดอยู่บางส่วน บางร่างก็มีเพียงศีรษะเหี่ยวย่นที่เรืองแสงลอยไปมา...

                แต่ไม่ว่าพวกมันจะมีรูปร่างลักษณะแบบไหน ก็ไม่ทำให้เหล่าเด็กสาวต้องสะพรึงกลัวเท่าการที่มันกำลังล้อมกรอบเธอเอาไว้ ซ้ำยังเคลื่อนเข้ามาใกล้ต้นไทรที่พวกเธออิงอยู่เรื่อยๆ ด้วยท่าทางเหมือนอยากจะฉุดกระชากพวกเธอออกไปฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!

                “พวกมึงลบหลู่กู! พวกมึงต้องชดใช้!” เสียงสตรีที่กำลังโกรธเกรี้ยวดังขึ้นมาจากบนต้นไทรซ้ำไปซ้ำมา และเมื่อเด็กสาวเพียงคนเดียวที่กำลังลืมตาอยู่แหงนขึ้นไปมองก็ต้องตกตะลึงจนหัวใจแทบหลุดออกมาจากอก เมื่อพบว่าเหนือศีรษะของพวกตนขึ้นไปนั้น มีร่างของผู้หญิงผมยาวสยาย กำลังยืนห้อยหัวอยู่กับกิ่งไทร!

                “พวกมึงต้องชดใช้!” เสียงเกรี้ยวกราดจากกิ่งไทรดังขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่ร่างดังกล่าวจะหายวับจากไปจากตรงนั้น... แล้วมายืนตระหง่านอยู่ห่างจากกลุ่มเด็กสาวไม่ถึงฟุต!

                “พ... พวกเราขอโทษ... จ... เจ้าแม่ไทรทองอย่าทำอะไรพวกเราเลยนะ ป... ปล่อยพวกเราไปเถอะ!” เด็กสาวผมเปีย ผู้มีผิวขาวนวลและดวงตากลมโตดูน่ารักกว่าใคร รวบรวมความกล้าและเรี่ยวแรงที่ยังหลงเหลือทั้งหมดยกมือขึ้นประนมท่วมหัว เพื่อวิงวอนขอความเมตตาจากหญิงผู้พันผ้าแถบและนุ่งโจงกระเบนสีทองที่อยู่ใกล้พวกเธอกว่าเหล่าอสุรกายทั้งหลายรอบๆ

                แม้ว่าเนื้อตัวของเด็กสาวยังคงสั่นไม่หยุด และมีน้ำตาไหลพรากออกมาจากดวงตาแล้วก็ตามที แต่เด็กสาวก็ยังทำใจดีสู้เสือ แหงนมองร่างที่กำลังยืนตระหง่านเบื้องหน้า แต่ร่างนั้นก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมานอกจากยิ้มจนปากฉีกถึงใบหู ก่อนที่จะก้มตัวลงแล้วเอื้อมมือเข้าไปใกล้ใบหน้าของเจ้าหล่อนทุกขณะ

                สติของกลุ่มเด็กสาวที่มีกระเจิงไปเกือบหมด ตอนนี้ในใจพวกเธอทั้งหลายแทบไม่เหลือความต้องการใดๆ นอกจากความอยากให้เหล่าสิ่งที่พวกเธอกำลังเผชิญมอบความกรุณาปราณี ยอมให้อภัยกับความผิดพลาดที่ผ่านมา หรือไม่ก็อยากจะให้ตัวเองย้อนเวลากลับไป... แก้ไขบางสิ่งบางอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อหลายชั่วโมงก่อน...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น

  1. #35 เพราะดีฉันจึงมา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 20:13
    เปิดมาได้หลอนทีเดียว 

    ต้องขออภัยข้าน้อยออกจะโรคจิตนิดๆเพื่อให้ได้อารมณ์หลอนข้าน้อยจึงปิดไฟอ่านในห้องน้ำคนเดียว เวลาฉี่ราดจะได้ไม่เปื้อนกางเกง
    #35
    0
  2. #30 Sakurai Winter {::: Gg :::} (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 18:36
    น่าสนใจ น่าติดตาม น่าค้นหา... บรรยายได้แบบเห็นภาพเลยค่ะ ...สาว ๆ กลุ่มนี้ลบหลู่อะไรหนอ ...
    #30
    0
  3. #13 dinn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 20:28
    โห... เปิดออกมานี่สยองสุดๆ เลยนะครับนี่ ทั้งภาษาทั้งสำนวนเจ๋งมากเลย
    ออกจะแปลกใจที่ประกาศผลออกมาแล้วเรื่องนี้ไม่ชนะนะครับนี่ = =b
    #13
    0
  4. วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 17:14
    "ต้นไทรหลังโรงเรียน" เป็นเรื่องสั้นขนาดยาวของเราเอง แต่งเพื่อเข้าร่วมประกวดเรื่องสั้นสยองขวัญ "๗ อาถรรพ์ในโรงเรียน" ของ สนพ. Dark World ครับ

    ปัจจุบันเรื่องดังกล่าวรอลุ้นผลการประกวดอยู่... มาตามอ่านแล้วช่วยลุ้นกันได้นะครับ
    #2
    0