คัดลอกลิงก์เเล้ว

รุ่นพี่ สักหน่อยได้ไหมคะ NC25+

เรื่องของรุ่นน้องขี้อ่อยกับรุ่นพี่ซื้อบื้อ ระวังด้านหลังเวลาอ่าน

ยอดวิวรวม

192

ยอดวิวเดือนนี้

22

ยอดวิวรวม


192

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 มิ.ย. 62 / 20:21 น.
รุ่นพี่ สักหน่อยได้ไหมคะ NC25+ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เรื่องของรุ่นน้องขี้อ่อยกับรุ่นพี่ซื้อบื้อ
ระวังด้านหลังเวลาอ่าน

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 มิ.ย. 62 / 20:21


“เฮ้อ แย่จังเลยแหะแบบนี้”

“แย่อะไรงั้นหรอค่ะ”

“ก็เอกสารประชุมงวดนี้นะสิ”

“เอาอีกแล้วหรอให้หนูช่วยดีไหมละคะ”

“อ่า.. ไม่เป็นไรหรอก”

“มาเถอะน่าหนูอยากช่วย”

“แต่...”

“น่าาา”

“โอเคก็ได้ฝากด้วยนะ”


ชื่อของชั้นก็คือสายไหม ส่วนอีตาผู้ชายที่กำลังมีปัญหาคือรุ่นพี่ของชั้นเราเรียนจบจากมหาลัยเดียวกัน คิดว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว แต่ก็ดันมาทำงานที่เดียวกันซะได้

“รุ่นพี่นี่ทำงานไม่ละเอียดเหมือนเดิมเลยนะคะ”

“อึก นั่นนะ.. แก้ไม่หายสักทีตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว”


ชั้นหยิบเอกสารต่างๆมาแก้อย่างรวดเร็วโดยใช้ปากกาแดงคอยวงว่ามันผิดตรงไหนแล้วต้องแก้ยังไง


“มันผิดคาดตั้งแต่ที่รุ่นพี่มานั่งทำงานออศฟิศแล้วนี่ละคะ”

“ทำไงได้ความฝันกับความจริงมันห่างกันตั้งโย๊ดเลยนี่”

“แต่ว่าอยากนักกีฬาดีกรีเหรียญทองมหาลัย มาเป็นพนักงานนั่งโต๊ะที่ก็เกินคาดไปหน่อยนั้นแหละคะ”

“เฮ้อ… แค่ระดับมหาลัยไม่ใช่ระดับประเทศสักหน่อยช่างมันเถอะทำงานๆ”


จริงๆแล้วชั้นแอบชอบรุ่นพี่ตั้งแต่อยู่มหาลัยแล้วละ แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนอีตาบื้อที่อยู่ตรงหน้านี่ก็ไม่เคยจะรู้ตัวสักที แถมพอรู้ตัวอีกทีก็ชิงมีแฟนไปก่อนแล้วซะได้

ชั้นเลยทำได้เพียงแค่มองอยู่ไกลๆ โดยที่ต้องเก็บความต้องการของตัวเองเอาไว้

“นี่รุ่นพี่ค่ะ” ชั้นยิ่นหน้าเข้าไปใกล้พยายามก้มตัวลงต่ำ โชว์ให้เห็นเนิ่นหน้าอกเล็กน้อย

“อ่า ไอ่ตรงนี้ก็พลาดงั้นหรอ บัดซบ!”

“รุ่นพี่...”

“อ่าๆ เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว ชั้นจะพยายามแก้มันใหม่นะ”

ก็หันมามองหน่อยสิเว้ยอีตาทึมม คนอุตสาห์ลงทุนอ่อยขนาดนี้แล้วแท้ๆนะ ยังไม่รู้ตัวอีก

ชั้นเผลอถอนหายใจออกมาเบาๆ บื้องี้แหละก็เลยไม่เคยมีแฟนกับเค้าสักทีนั้นแหละ


“นี่รุ่นพี่วันนี้เลิกงานแล้วไปกินข้าวด้วยกันไหมคะ ?”

“อะ..เอ๋”

“น่านะ ไปกินข้าวกับชั้นเย็นนี้นะคะ”

“อะ..อือ”


อร๊ายรุ่นพี่หน้าแดงไปหมดแล้วน่ารักจังเลยค่าาาาาาาาาาาาาาา

ปรกติแล้วตอนเรียนชั้นก็เคยไปกินข้าวกับเค้าอยู่หรอก แต่ว่าที่น่าเจ็บใจคือว่าไม่เคยได้ไปกันสองต่อสองเลยค่าา เพราะไม่ว่าเมื่อไหร่รุ่นพี่ก็จะมีเพื่อนอยู่ใกล้ๆเสมอเลย แถมยังเป็นพวกเฟรนลี่ ได้หมดถ้าสดชื่นอีกด้วย ลำบากมากๆเลยละคะ

พอสบโอกาสพยายามจะอ่อยนิดหน่อย ก็ต้องไม่รู้เรื่องทุกที ต้องให้บอกตรงๆกันเลยไหมละคะ ?


“ถ้างั้นเดียวเลิกงานละหนูมาหานะ”


หลังจากพูดจบชั้นก็เดินจากออกมาทิ้งรุ่นพี่ให้นั่งเขินอยู่ที่โต๊ะทำงาน แล้วตั้งหน้าตั้งตาทำงานให้เสร็จทันเย็นนี้ให้ได้


…..

ไม่เสร็จอะ

แย่แล้วววว นัดกับรุ่นพี่เอาไว้ซะด้วย!

ฮืออออออ


“เอ่อ ให้ช่วยอะไรไหม”


จู่ๆรุ่นพี่ก็โผล่หัวขึ้นมาจากฉากกั๋นโต๊ะ


“อึก…. ขอโทษด้วยนะ”

“เอ่อ ไม่เป็นไรหรอกแต่ว่าเธอโอเครึเปล่า”

“ไม่เป็นไรหรอกสบายมาก แปปๆเดียวก็เสร็จแล้วละคะ แต่ว่า….เอ่อเรื่องกินข้าววันนี้” ชั้นพูดพร้อมกับทำหน้าตาเสียใจไปด้วย

“อ่า ไม่ต้องคิดมากหรอก แต่ว่ามันเยอะเกินไปอะเปล่า”


ฮ่าๆ ก็นั่นสินะ


ชั้นหันไปมองด้านข้าง พบกับกองเอกสารขนาดใหญ่ไม่รู้ทำไม ว่าตั้งแต่เช้างานพวกนี้ไม่เคยจะส่งมา ดันมาที่ดต๊ะตอนใกล้ๆเลิกงานซะได้


“ให้ชั้นช่วยจะดีกว่ามั้ง”

“เอ๋ รุ่นพี่นะหรอ”

“อ่า.. ถึงจะไม่ค่อยมีประโยชน์ก็เถอะ แต่ถ้าทำให้กลับบ้านได้เร็วขึ้นอีกสักชั่วโมงก็น่าจะโอเคใช่ไหมละ”

“ฮะๆ นั่นสินะ แต่ว่ายังไงก็ต้องขอบคุณมากค่ะ”


หลังจากเราก็ให้รุ่นพี่ช่วยงานต่างๆ เพราะอย่างนั้นแล้วงานกองจำนวนมหาศาลเลยเสร็จได้ไวขึ้นมาอีกประมาณ 1 ชั่วโมง


“อ่า ใกล้จะสี่ทุ่มแล้วนะเนี่ย”

“งั้นหรอคะ ถึงจะดึกไปหน่อยแต่ก็ไปกินข้าวกันเถอะนะคะ”

“เอ๋ ก็ได้อยู่หรอก แต่จะไปกินร้านไหนกันดีละ”

“อืม….”

“แต่ชั้นว่า ชั้นมีอยู่นะ”


สุดท้ายก็เลยมาตามไอเดียของรุ่นพี่ แต่ไหงสุดท้ายถึงมาจบที่ร้านนั่งดื่มกันละเนี่ย


“ฮะๆ ขอโทษทีนะแต่ฉันนึกไม่ออกแล้วนอกจากที่นี่นะ”

“รุ่นพี่ชอบมานั่งดื่มบ่อยๆงั้นหรอคะ ?”

“อือใช่แล้วละ เวลาที่รู้สึกไม่สบายใจชั้นจะชอบมานั่งดื่มคนเดียวที่นี่แหละ”

“เอ๋ ไม่มีเพื่อนเลยสักคนหรอคะเนี่ย”

“พรวดดด แค่ก เปล่าไม่ใช่ซะหน่อย” รุ่นพี่เผลอสำลักเบียร์ที่กำลังกินอยู่ออกมา

“งั้นชั้นก็คงเป็นคนแรกที่ได้มาที่นี่กับรุ่นพี่สินะคะ”

“ช่ายคนแรกเลย”

“แหมม แบบนี้ก็เหมือนคนพิเศษเลยสิเนอะ”

“พรวดดดดดด!!”

“เลิกแหย่ชั้นเล่นได้แล้วน่า”

“หน้าแดงอีกแล้วนะคะรุ่นพี่ หรือว่าจะชอบชั้นงั้นหรอคะ”


ชั้นเอาหน้าเข้าไปหาใกล้ๆ รุ่นพี่ก็ยิ่งหน้าแดงขึ้นมาเรื่อยๆพร้อมกับส่งสายตาเลิ่กลั่กไปมา ไม่ยอมมองตรงๆสักที


“เธอนี่ก็น้าชอบแหย่ชั้นจัง”

“ชั้นเปล่าแหย่นะคะ”

“หือ”

“ชั้นชอบรุ่นพี่จริงๆนะคะ ตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว”

“อะ..”


จู่ๆก็เหมือนกับว่าเขานิ่งไปเฉยๆ เหมือนกับว่าถูกใครสักคนถอดปลั้กออกไปเฉยๆซะอย่างนั้น


“อ่า…..”

“พูดเล่นหรอกค่ะ”

“เอ๋ ?!”


หลังจากนั้นชั้นก็กระดกเบียร์ตามเข้าไปเฮือกใหญ่พร้อมกับหัวเราะแก้เขินไปงั้นๆ

บ้าจริงทำไมเวลาแบบนี้เราถึงได้ขี้ขลาดขึ้นมาซะเฉยๆละ


จากนั้นก็ดื่มกันต่ออีกซะเยอะรุ่นพี่เองก็เหมือนกันสุดท้ายเราสองคนก็เลยต้องช่วยกันพยุงกันออกจากร้านไป

“กี่โมงแล้วเนี่ย”

“อ่า…. เที่ยงคืนแล้วละ โอยชั้นรู้สึกเหมือนอยากจะอ่อก”

“อยากอ่อกใส่ชั้นเด็ดขาดเลยนะคะรุ่นพี่ แล้วอีกอย่างชั้นจะอ่อกตามด้วยค่ะ”

“ถึงเธอจะพุดแบบนั้นก็เถอะ”

“หยุดเลยนะคะ อีกแปปนึงจะถึงห้องของฉันแล้ว ช่วยอดทนให้ถึงตอนนั้นด้วยเถอะคะ”


สุดท้ายแล้วก็เลยมาจบลงที่ห้องของชั้น ทิ้งรุ่นพี่ที่นอนเมาแอ่อยู่บนโซฟาในขณะที่ตัวเองเดินมาล้างหน้าล้างตาตรงห้องน้ำ

เฮ้อ มึนหัวสุดๆไปเลยแหะแบบนี้ คงต้องกินยาแก้ปวดไว้สักหน่อย

ในขณะที่กำลังเดินไปหยิบยาแก้ปวดนั้น เราก็มองเห็นรุ่นพี่ที่นอนหมดสภาพ อยู่บนโซฟา


รุ่นพี่


อาจเพราะแฮกกอฮอล์แต่จู่ๆทั่วทั้งร่างกายของเรามันก็ร้อนไปหมด

เรานั่งลงด้านข้างๆของรุ่นพี่ ก่อนจะค่อยๆส่งเสียงเรียกออกมาเบาๆ


“รุ่นพี่...”


รุ่นพี่นอนนิ่งไม่ไหวติง แบบนี้อาจไม่ตื่นจนกว่าจะเช้าละมั้ง

เราใช้มือจับลงไปบนหน้าอกของเขาก่อนที่จะลูบมันวนไปมา

อ่า รุ่นพี่พลาดเองนะ…

ชั้นใช้สองมือแกะกระดุมออกมาอย่างช้าๆ เผยให้ถึงร่างกายของอดีตนักกีฬา ที่ตอนนี้ก็ยังคงฟิตบั๋งอยู่เหมือนเดิม

นิ้วชี้ของชั้นรูดไปตามแนวกล้ามทองอย่างช้าๆ มันช่างดูเซ็กซี่และยั่วยวน ก่อนที่ชั้นจะก้มตัวลงไปเลียแนวร่องเหล่านั้น

กลิ่นตัวของรุ่นพี่ลอยเข้ามาในจมูกรวมถึงกลิ่นแฮกกอฮอลด์ด้วย ซึ่งนั่นทำให้หัวของชั้นมึนเข้าไปใหญ่

ลิ้นอุ่นๆค่อยๆเลียขึ้นไปสูงขึ้น สุงขึ้นจนถึงบริเวณหน้าอก ชั้นบรรจงดูดมันอย่างเบามือ รู้สึกได้เลยว่ามันแข็งขึ้นมาทันที

“อา… อา..”


เสียงของรุ่นพี่ดังออกมาจากลำคอ


อย่าพึ่งตื่นตอนนี้เชียวนะคะรุ่นพี่ ชั้นรู้อยู่แล้วละว่ารุนพี่นะมีเจ้าของแล้ว แต่ว่านะขอแค่คืนนี้เท่านั้นแหละ ที่รุ่นพี่จะได้มาเป็นของๆชั้นคนเดียว


“ฮ่าห์”


รู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะเบิดออกมาจากอก ชั้กเริ่มอยากจะเห็นน้องชายของเค้าซะแล้วสิ

ชั้นค่อยๆปลดกระดุมกับซิปกางเกงออกมา


ใหญ่มากกว่าที่ฉันคิดอีกแหะ สงสัยจังว่าถ้าเกิดใส่มันเข้าไปจะรู้สึกยังไง


มันทั้งใหญ่และยาวแถมของรุ่นพี่ยังร้อนมากๆอีกด้วย ชั้นยื่นหน้าเข้าไปเพื่อที่จะได้จ้องมองมันใกล้ๆ

กลิ่นของรุ่นพี่


อืม…


ชั้นอ้าปากอมมันเข้าไปตามที่ใจเรียกร้อง


กลิ่นมันเยี่ยมมากเลย


คับอยู่เหมือนกันแทบร้อนมากด้วย ชั้นสาวขึ้นสาวลงอย่างช้าๆ

อ่ากลิ่นพวกนี้ทำให้หัวของชั้นมันมึนไปหมดแล้ว มันขาวโพลนไปหมดคิดอะไรไม่ออก เหลือเพียงอย่างเดียวที่ชั้นต้องการก็คือตัวเขา

ชั้นกัดมันลงไปเบาๆ ให้ความรู้สึกเหมือนไส้กรอกชิ้นโต


“อั่กกก”


เสียงของรุ่นพี่ร้องออกมา แต่แปลกจริงไม่ยักกะตื่นแหะ ไม่จริงหรอกบางทีเค้าอาจยังรู้สึกตัวอยู่ก็ได้ อุอุ รุ่นพี่นี่ละก็ไม่เห็นจะต้องอายไปเลยนี่


“รุ่นพี่ค่ะ” ชั้นกระซิบเข้าไปที่ข้างหูของเค้าก่อนจะปล่อยลมหายใจร้อนๆที่ชวนวาบหวิวตามไปด้วย

“รุ่นพี่ตื่นอยู่รึเปล่าคะ” ชั้นกัดลงที่ต้นคอของเขาเบาๆ หนังตาของเค้ากระตุกทำให้ชั้นรู้ว่าเค้าเพียงแค่แกล้งหลับอยู่เท่านั้น

“ถ้ารุ่นพี่ไม่ตื่นขึ้นมา ชั้นอาจทำอะไรมากกว่านี้ก็ได้นะคะ” พูดจบไม่ทันไรฉันถลกกระโปงของตัวเองออกมาพร้อมกับกางเกงใย

โน๊กอูฐสวยขาวของฉันวางอยู่ตรงลำตัวของรุ่นพี่ น้ำแฉะๆไหลออกมาผสมเข้ากับเหงื่อของอีกฝ่าย

“อ่าาาา ไม่ว่ายังไงก็คงไม่ตื่นใช่ไหมละคะ ถ้ายังไงก็ไม่ตื่นงั้นก็คงไม่รู้เรื่องที่จะเกิดแน่นอนใช่ไหมละคะ”

“............”

“ถ้าแบบนั้นแล้ว ก็ไม่เกรงใจแล้วนะคะ”


ชั้นขยับสะโพกลงไปพร้อมกับจับของรุ่นพี่ให้ตรงกับชั้น ก่อนที่จะค่อยๆดันมันลงอย่างช้าๆ


“ซี้ดดดดด...อ่า… เสียวกว่าที่คิดเอาไว้ซะอีก” เจ้าหนูน้อยของรุ่นพี่พอมันใส่เข้ามาในตัวชั้นก็ยิ่งสู้เข้าไปใหญ่ ยิ่งแข็งเท่านั้น

“อ่า… อ่า… ชั้นจะเริ่มขยับแล้วนะคะ”

สะโพกน้อยๆถูกขยับขึ้นลงไปมา ส่วนล่างของชั้นมันทั้งมันส์แล้วก็ทั้งร้อนไปหมด


“อ่า…. อ่า….” เสียงรุ่นพี่ที่เผลอคำรามออกมา

“ไม่ใช่ว่านอนอยู่งั้นหรอค่ะรุ่นพี่”

“อะ..อ่า” รุ่นพี่ทำหน้าตาเลิ่กลั่กเมื่อรู้ว่าถูกจับได้  แสดงออกห่วยขนาดนี้แท้ๆ

“คือว่าชั้นอ่า...” ชั้นใช้นิ้วชี้ไปจุที่บริเวณริมฝีปากของเค้า

“ไม่ต้องพูดอะไรแล้วละคะ ทำอย่างที่รุ่นพี่ต้องการเถอะ”


คำพูดของชั้นเหมือนกับไปเปิดสวิสต์อะไรบางอย่างในตัวของรุ่นพี่เข้าจากบทผู้ล่าเลยกลับกลายเป็นผู้ถูกล่า

รุ่นพลิกตัวขึ้นมาเป็นฝ่ายนำเขาใช้แขนทั้งสองข้างยกขาของชั้นขึ้นก่อนที่จะกระหน่ำแทงเข้ามาอย่างรุนแรง


“อ่าาห์ อ่าห์ ซี้ดดดด อ่าห์ เอาอีกคะ รุ่นพี่แรงกว่านี้!”

“อ่า !! อ่า!! จริงๆแล้วนะ ชั้นนะชอบเธอตั้งแต่ตอนเรียนมหาลัยแล้ว.. แต่ว่าเพราะเธอเป็นคนสวยชั้นก็เลย….”

“ซี้ดดดดด จริงหรอคะ ชั้นเองก็ชอบรุ่นพี่มาตั้งนานแล้ว ทว่ารุ่นพี่ต่างหากที่ไม่รู้ตัวสักที”

“ก็ชั้น กลัวว่าจะต้องเสียเธอไปนี่..”


จู่ๆก็เหมือนกับโลกหยุดหมุนไปชั่วคราว และทุกอย่างในโลกต่างหายไป ไม่เกี่ยวว่าเป็นใครหรือยังไง มีเพียงแค่เราสองคนที่อยู่ตรงนั้น


“มาเถอะค่ะ ทำสิ่งที่พวกเราต้องทำนะ”

“อืม ถ้าอย่างนั้นจะเอาแล้วนะ..”

“ค่ะ”


ชั้นพูดพร้อมกับส่งรอยยิ้มเดียวกับรอยยิ้มที่ชั้นส่งไปให้เค้าในครั้งแรกที่เราเจอกัน ในตอนที่ชั้นได้ตกหลุมรักผู้ชายคนนี้เป็นครั้งแรก


“อ่าห์ รุ่นพี่ อ่า…. ชั้นใกล้จะถึงแล้ว!!”

“อ่า ชั้นก็เหมือนกัน”


สะโพกของเค้าขยับเร็วและแรงขึ้นสมกับที่เป็นนักกีฬา


“ดีค่ะ ดีค่ะ!!!”

“อ๊าาาาาาาาาาาาาา!!!”


ชั้นแตกมันออกมาทั้งหมด น้ำสีขาวขุ่นทะลักออกมาจากส่วนล่างของชั้น พร้อมกับความรู้สึกร้อนภายในนั้น


“อ่า รุ่นพี่คะ ชั้นรักรุ่นพี่ค่ะ”

“ชั้นเองก็เหมือนกัน..”










ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ แค่อยากเขียนไปเรื่อยๆสบายๆได้ไหม จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น