[ SF || OS ] EXO Short Stories [ LuMin & Etc. ] By. ~ FL_Ayumu ~

ตอนที่ 8 : [ #หมินแฟนเกิร์ล ] OS : Luhan x Xiumin : ฉันนี่แหละแฟน(เกิร์ล)ของลู่เก่อ [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 564
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    13 พ.ย. 59


OS - หมินแฟนเกิร์ล (Luhan x Minseok Girl Ver.)
Status : Intro
-> แฟนเกิร์ลคนนี้ไม่นกบัตรคอนแล้วจ้า ^^
-> 
แฟนเกิร์ลคนนี้ที่เต็มไปด้วยน้ำตา T^T
-> 
แฟนเกิร์ลคนนี้กับความหลังของลู่เก่อ
-> แฟนเกิร์ลคนนี้กับความจริงอันโหดร้าย TT^TT
Tag : #หมินแฟนเกิร์ล

 


10:58 . อีก 2 นาที

.

.

.

10:59 . อีก 1 นาที

.

.

.

11:00 .

.

.

.

START!!

 

เชี่ย!! เริ่มแล้วๆเสียงสบถของหญิงสาวที่นั่งจ้องอยู่หน้าจอคอม สายตาก็กวาดเลือกโซนที่นั่ง มือข้างที่ถนัดก็คลิกเมาส์รัวๆ ขอเพียงแค่ที่เดียวเท่านั้น!

 

กิ๊กๆๆๆๆๆ

 

เชี่ย! แม่มเด้ง!! เอาใหม่ๆ

 

กิ๊กๆๆๆๆๆ

 

โซนนี้แม่มเต็ม! แม่มเต็มทุกที่นั่งเลย!! เปลี่ยนโซนๆๆๆๆๆ

 

กิ๊กๆๆๆๆๆ

 

เชี่ย!! ไหนว่าว่างไงวะ?! ทำไมเข้ามาแล้วที่นั่งมันเต็ม! เชี่ย?!!!” เสียงสบถดังอย่างต่อเนื่องไปพร้อมกับเสียงเม้าส์คลิกรัวๆ ตอนนี้ก็ผ่านมากว่า 3 นาทีแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าเสียงทั้งสองจะหยุดลงแม้แต่น้อย

 

จนกระทั่ง...

 

♫♪~ Light Light Light Light Light! Woo Oh Woo Oh ~ Light Light Light Light! Lightsaber! ~♪♫

 

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะการเลือกหาโซนที่ยังมีที่ว่าง หญิงสาวเอื้อมมือไปหยิบก่อนจะกดรับสาย

 

(ไงเพื่อนรัก~ เห็นในเพจบอกว่าบัตรขายหมดแล้ว แกซื้อได้ใช่ไหม?) เสียงหวานๆจากทางปลายสายเอ่ยถามเพื่อนสาวของตน ทำเอาใหญิงสาวที่กำลังกดหาโซยอยู่ถึงกับหูผึ่ง

"ว่าไงนะ?!! บัตรหมดแล้วหรอแบค!!!"

(เออดิ เพิ่งประกาศเมื่อกี้นี่เอง ว่าแต่ทำไมทำน้ำเสียงแบบนั้นล่ะ? นี่หรือว่า...?) ปลายสายเงียบไป เพราะไม่อยากเอ่ยประโยคที่ทำร้ายจิตใจเพื่อนของตน

"เค้านกอ่ะแบคคคคคค~!!! TT[]TT"

 

นั่นไง? ซื้อไม่ถูกแต่หวย = = ;

 

"ทำไงดีอ่ะแบคคคค~ เค้าอยากไปหาลู่เก่ออ่าาา~ TT[]TT" เสียงเล็กๆโวยวายกับปลายสาย เพื่อนสาวอย่าง 'แบคฮยอน' เองก็ใช่ว่าจะไม่เข้าใจความรู้สึกของเพื่อนล่ะนะ เพราะมินซอกนะชอบวงเอ็กโซมากกกก~!! โดยเฉพาะพี่ใหญ่ของวงอย่างลู่หาน จำได้ว่าตามมาตั้งแต่ที่อีกฝ่ายยังเป็นเด็กฝึกจนตอนนี้กลายเป็นไอดอลบอยแบรนด์ชื่อดังของยุคนี้เลยก็ว่าได้

 

วงเอ็กโซประกอบด้วยสมาชิกห้าคน ได้แก่...

 

ลู่หาน พี่ใหญ่ของวงที่มาพร้อมกับเสียงทุ้มหวานๆนุ่มๆ ดวงตาที่เปร่งประกายราวกับกวางสะกดทุกสายตาของสาวๆให้หลงเสน่ห์ของเขาอย่างง่ายดาย ถึงแม้ว่าเขาจะเด่นเรื่องร้อง แต่เรื่องเต้นนั้นลู่หานเองก็ไม่เป็นสองรองใครเล่นกัน เรียกได้ว่าทั้งร้องทั้งเต้น นอกจากนี้เขายังมีความสามารถในด้านกีฬาอย่างฟุตบอลอีกด้วย เรียกได้ว่างานกีฬาสีไอดอลได้เห็นเขาในฐานะนักฟุตบอลแน่นอน ช่างเป็นคนที่มีความสามารถหลากหลายจริงๆ

คริส แร็พเปอร์ชาวจีน ด้วยเสียงอันเป็นเอกลักษณ์กับความสามารถในการแร็พทำให้เขาดูเด่นเมื่ออยู่บนเวที นี่ยังไม่รวมความสูงที่มีมากกว่า 180 เซนติเมตรกับใบหน้าที่หล่อกระชากใจสาวๆทำให้คริสได้รับงานเดินแบบหรือเป็นนายแบบอยู่บ่อยๆ

ซูโฮ หัวหน้าวงที่ผ่านการฝึกมามากที่สุด ถือว่าเป็นคนที่มีประสบการณ์มากที่สุดในวง เด่นในเรื่องร้องเพลง แม้จะเด็กกว่าลู่หานและคริส แต่ก็มีความเป็นผู้ใหญ่ มีความเป็นผู้นำที่ดี

ชานยอล แร็พเปอร์อีกหนึ่งคนที่มีเสียงทุ้มๆแหบๆที่ดูมีเสน่ห์ ไหนจะความสามารถในการร้อง ความสามารถในการเล่นเครื่องดนตรีได้แก่ กลอง กีต้าร์ เปียโน รวมทั้งความสามารถในการแต่งเพลง แค่ความสามารถก็กินขาดแล้ว นี่ยังไม่รวมใบหน้าและรูปร่างของเขา แค่นี้ก็ทำให้ชานยอลฮอตในหมู่สาวๆแล้ว

คนสุดท้าย น้องเล็กดีโอ ที่มาพร้อมกับดวงตาโตๆและริมฝีปากรูปหัวใจ ทำให้เขาจัดเป็นสมาชิกในวงที่มีแฟนบอยเยอะที่สุด แถมน้องเล็กคนนี้ไม่ได้มีคามสามารถในการร้องเท่านั้น แต่ความสามารถในการแสดงก็สูงมากเช่นกัน ทำให้เขาได้รับเลือกให้แสดงซีรี่ย์หรือภาพยนตร์อยู่เสมอ เรียกได้ว่าเขาเป็นคนที่ได้รับงานแสดงมากที่สุดในวง

 

และตอนนี้พวกเขาทั้งห้าคนก็กำลังจะจัดคอนเสิร์ตครั้งแรกที่มีชื่อว่า The EXO’rDIUM in Seoul ซึ่งจัดทั้งหมด 5 วัน และได้เปิดจองบัตรในวันนี้ แต่ทว่า...

 

คิม มินซอก หญิงสาวผมสีน้ำตาลไฮไลต์สีม่วงผู้นี้กับนกบัตรคอน แม้ว่าเอ็กโซจะจัดคอนห้าวันก็ตาม!!

 

­(เอาน่าแก นกก็ไม่เป็นไร ปีหน้าเอาใหม่ก็ได้นินา)

“แต่เค้าอยากไปครั้งนี้อ่ะ มันคอนเสิร์ตแรกของลู่เก่อเลยนะเว้ย!!” หญิงสาวโอดครวญกับเพื่อนที่อยู่ทางปลายสาย และดูเหมือนว่าจะไม่หยุดง่ายๆด้วย “เค้าอยากไปเจอแฟนของเค้าอ่าาาา~ TT^TT

(คิมมินซอกโปรดตื่น แกก็รู้ว่าลู่เก่อของแกมีแฟนตั้งแต่เขาเริ่มเดบิวต์ใหม่ๆ อย่ามโนเลยเพื่อนรัก)

“ก็เค้าไงแฟนลู่เก่อ~ ฮึก~”

(อห.!! ถ้าแกเป็นแฟนลู่เก่อเนี่ยนะ ฉันคงเป็นแฟนกับแทฮยองวงบังทันแล้วล่ะแก!) ปลายสายสวนด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้ในความมโนของเพื่อนตัวเล็ก เป็นเอามากแฮะเนี่ย?

“ใจร้ายยยย~ นี่เค้าพูดความจริงเลยนะ”

(เอาที่แกสบายใจเลย อยากมโนยังไงก็เชิญจ้าาา~) ปลายสายตัดบทสนทนาที่ค่อนข้างจะมโนของอีกฝ่าย (แล้วนี่แกว่างไหม? ตอนแรกว่าจะชวนไปฉลองที่จองบัตรคอนได้)

“ฮึก...”

 

แบคฮยอนโปรดอย่าย้ำ แค่นี้ก็เจ็บเกินพอแล้ว TT^TT

 

(แต่ดูเหมือนว่าต้องพาไปปลอบใจแล้วล่ะ)

“...”

(ถ้าเป็นมอคค่าปังกับกาแฟร้อนนี่พอจะช่วยได้ไหมนะ?) ปลายสายถามด้วยน้ำเสียงเอาใจอีกฝ่าย เธอรู้ดีอยู่แล้วว่าของโปรดของเพื่อนตัวเล็กของเธอคืออะไร ถ้าไม่ใช่มอคค่าปังสูตรพิเศษของร้านเธอกับกาแฟร้อนๆสักแก้ว และแน่นอนว่าเพื่อนตัวดีของเธอที่กำลังเศร้าเพราะนกบัตรคอนนั้นฟังที่เธอพูดจบแล้วล่ะก็...จะต้องตอบตกลงแน่นอน!

“ได้ๆ เค้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลยแบคฮยอน!!”

 

นั่นไง! ซื้อไม่ถูกแต่หวยจริงๆด้วย J

 

❤ - ❤ - ❤ - [ แฟนเกิร์ลคนนี้นกบัตรคอน TT^TT ] - ❤ - ❤ - ❤

 

“แบค~! แด~! เค้าอยากไปดูลู่เก่ออ่าาาา~” หญิงสาวผมม่วงเอ่ยขึ้นไปรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ตั้งแต่มานั่งที่ร้านเบเกอร์รี่ของแบคฮยอน แต่ถ้าให้หญิงสาวทั้งสองที่ต้องนั่งฟังเสียงครวญครางนี่เป็นคนตอบล่ะก็ คิดว่ามันคงมากกว่า 10 ครั้งแล้วมั้ง ภายในเวลา 10 นาทีเนี่ย?!!

“เออๆ เรารู้ๆ แต่ทำไงได้ล่ะ? ก็หมินกดบัตรไม่ได้เองนินา” คิมจงแด เพื่อนสาวอีกคนของมินซอกเอ่ยขึ้นมาย้ำเตือนหญิงสาวผู้นกบัตรคอน ทำเอาหญิงสาวแทบอยากจะร้องไห้

 

พูดแบบนี้ เอามีดมาแทงกันเลยไหม? TT^TT

 

“จงแด แกก็พูดตรงไป๊~” แบคฮยอนที่เห็นมินซอกฟุบหน้าลงไปกับโต๊ะหันไปพูดกับอีกฝ่าย ถึงแม้ว่าประโยคที่อีกฝ่ายพูดมันจะจริงก็เถอะนะ = =;

“ก็มันจริงนี่นา~” จงแดพูดขึ้นแบบไม่ทุกข์ไม่ร้อน แต่จริงๆก็แอบสงสารเพื่อนตัวเล็กอยู่หรอก แต่ทำไงได้ล่ะ? กดบัตรไม่ด้ก็มีแต่ต้องลุ้นชิงโชคบัตรคอน ไม่ก็ต้องไปซื้อต่อคนอื่นมา ซึ่งราคาก็คงจะสูงโคตรๆ

 

ไลน์~!

 

หือออ~? เสียงไลน์? ไลน์กลุ่มสมัยมัธยมหรอ?

 

จงแดหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อเช็คข้อความในไลน์ ก่อนจะเห็นอะไรบางอย่างที่ค่อนข้างไม่น่าเชื่อเท่าไหร่

 

“เฮ้ย!!”

“เป็นอะไรจงแด? ใครส่งไลน์มาหาแกหรอ?” แบคฮยอนถามขึ้นเพราะอยู่ดีๆจงแดก็ร้องขึ้นมาเมื่อเห็นข้อความในไลน์กลุ่ม ซึ่งอีกฝ่ายไม่ตอบ แต่กับเลือกที่จะยื่นมือถือให้แบคฮยอนดูแทน ส่วนมินซอกน่ะหรอ? ยังคงฟุบหน้าลงกับโต๊ะแบบไม่สนใจโลกอยู่นั่นแหละ

 

Angel_ChoA~

เพื่อนนนน~

มีใครอยากไปดูคอนอซ.ไหม?

เค้ามีบัตรเหลืออยู่ใบนึงอ่ะ

พอดีว่าเพื่อนเค้าไปดูไม่ได้แล้ว

มีใครสนใจไหม? แต่ราคาขออัพหน่อยนะ

JiMinie

ไม่อ่ะ

แต่จำได้ว่าเพื่อนของจงแดชอบอซ.นะ

ลองทักจงแดไปดูซิ

 

อห.!! แบคนี่อึ้งไปเลย!!

 

“หมินนนนน~ มีคนขายบัตรคอนอ่ะมึง!!”

 

พรึ่บ!!

 

“ว่าไงนะ?!!” เมื่อได้ยินประโยคของเพื่อนรัก มินซอกที่เอาหน้าฟุบโต๊ะก็เงยหน้าขึ้นมาถามเพื่อนทันที “เมื่อกี้แบคพูดว่าไงนะ?!!

“อ่ะ! เอาไปดู” หญิงสาวยื่นมือถือให้อีกฝ่ายอ่าน ซึ่งพอเพื่อนผมม่วงของเธออ่านปุ๊ปก็กรี๊ดออกมาทบจะทันที “แดๆ เอามือถือคืนไปแล้วรีบคุยกับเพื่อนของแดเลยนะ เขายังไม่ขายใช่ไหม? แล้วราคาอัพเท่าไหร่ เราพร้อมไฟ้ว์! เราต้องได้ไปดูคอน ต้องได้ไปหาลู่เก่อ!!”

“ได้ๆ รอแปปนะ คุยกับเพื่อนแปป” จงแดรับมือถือคืนมาจากมินซอกก่อนจะทักไลน์ส่วนตัวของโชอา เพื่อนที่ต้องการขายบัตร ซึ่งคุยสักพักจงแดก็เงยหน้าขึ้นมาถามเพื่อนสาวที่ตั้งตารออบ่างใจจดใจจ่อ “โชอาได้โซน 200,000 วอน (ประมาณ 6,000 บาท พอดีหาราคาของเกาหลีไม่เจอ เลยขอเอาราคาของไทยไปแปลงเป็นวอนนะคะ ^^;) แถวหน้าสุดของวันสุดท้ายอ่ะ? สนใจไหม?

“โซนหน้าสุดด้วยหรอ?!! *0*

“ใช่ๆ แต่นางขอขาย 250,000 วอน หมินโอเคเปล่า? จงแดถามเพื่อนเพื่อความมั่นใจ แม้ว่าจะตัวเองจะเดาคำตอบของเพื่อนได้แล้วก็ตาม และก็เป็นไปตามที่เธอคิด

“ตกลงๆๆๆ ไม่มีปัญหาๆ ไปรับบัตรได้เลยป่ะ? แล้วนัดเวลาสถานที่ยังอ่ะ? โอ้ยยย ดีใจอ่ะ!! โคตรฟินเลยยยย~ >///<

“นัดแล้วๆ เดี๋ยวโชอามาที่นี่ พอดีนางมีธุระแถวนี้น่ะ น่าจะสักประมาณครั้งชั่วโมงก็ถึงแล้วล่ะ”

“แหมมมม~ พอไม่นกบัตรคอนนี่ฟินเลยนะ สีหน้าท่าทางต่างจากเมื่อกี้ลิบลับเลย” แบคฮยอนอดแซวเพื่อนของตัวเองไม่ได้ เมื่อกี้นี่โคตรจะเหี่ยวเฉา ดูหมดอะไรตายอยาก แต่พอได้บัตรคอน(ที่ซื้อต่อแบบอัพราคา)เท่านั้นแหละ ยิ้มจนหน้าบานเป็นกระด้งล่ะ คงต้องเดินแบบปูเพื่อออกจากร้าน เพราะถ้าเดินออกปกติคงออกไม่ได้ หน้าบานๆติดประตูแน่ๆ

“ก็ได้ไปเจอลู่เก่อ แฟนสุดที่รักของเค้านี่นา จะไม่ได้ฟินได้ไงล่ะ แถมได้โซน 200,000 แถวหน้าสุดด้วย ฟินอ่ะ นี่พูดเลย >///<

“จ้าๆ”

“ว่าแต่ว่าลู่หานมีแฟนนอกวงการอยู่แล้วนิ แถมยังคบมาตั้งแต่เริ่มเดบิวต์ด้วย”

“ก็เค้าไง ^^”

“หมินตื่นได้แล้ว ฝันอยู่หรอ?” แบคฮยอนอดย้อนเพื่อนไม่ได้ ถึงจะมโนเล่นๆก็เถอะ แต่มันก็เริ่มเยอะไปแล้วนะ คงต้องมีเตือนกันบ้างแล้วมั้ง? “นี่~ ก็เข้าใจนะว่าชอบลู่หานมากน่ะ และทางนั้นเองก็ยังไม่เปิดตัวแฟนก็เถอะ แต่แกควรทำใจไว้บ้างนะ รักใครชอบใครมันก็ดี แต่เราก็เป็นแค่แฟนคลับคนหนึ่งนะ”

“แบค...”

“อันนี้ฉันเองก็เห็นด้วยกับแบคนะหมิน”

“แต่พวกเธอก็รู้ว่า...”

“ใช่พวกเรารู้...รู้ว่าเพราะลู่หานทำให้แกมีกำลังใจที่จะสู้ต่อ มีกำลังใจที่จะมีชีวิตต่อหลังจากเสียทั้งพ่อและแม่ เป็นคนเปลี่ยนชีวิตของแก เรื่องนั้นเรารู้ แต่ยังไงก็ตาม แกก็เป็นแค่แฟนคลับนะ” ไม่ต้องรอให้มินซอกพูดจบ เพราะว่ามันเป็นประโยคเดิมๆที่อีกฝ่ายชอบพูดขึ้นมา แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายก็ยังไม่สำนึกกับคำพูดของเพื่อนเท่าไหร่นัก

“เป็นแฟนต่างหาก J

“โว๊ะ! ยัยนี่นิ! L

 

❤ - ❤ - ❤ - [ แฟนเกิร์ลคนนี้ไม่นกบัตรคอนแล้วจ้า ^^ ] - ❤ - ❤ - ❤

 

Olympic Park : Gymnastics Stadium

 

คิมมินซอก สาวผมม่วงที่พร้อมลุยเดี่ยว (เนื่องจากว่าในกลุ่มมีมินซอกติ่งเอ็กโซอยู่คนเดียว) นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้มาดูคอนเสิร์ต เนื่องจ่กเธอไม่เคยชอบศิลปินหรือไอดอลมาก่อน หญิงสาวตัวเล็กจึงอดตื่นเต้นไม่ได้ที่เห็นบรรดารูปของสมาชิกวงเอ็กโซทุกคนที่สกรีนลงบนไวนิลตั้งเรียงกันอย่างสวยงาม ไหนจะบรรดาร้านขายของที่เอาพวกแฟนกู๊ดมาขาย ไหนจะของแจก แฟนคลับที่มากันอย่างเยอะ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนทำให้มินซอกตื่นเต้นไปเสียหมด! หญิงสาวเดินชมบรรยากาศด้วยรอบสักพักก่อนจะไปหาที่นั่งตามร้านกาแฟเพื่อรอให้ถึงเวลาเปิดประตูเข้าไปในคอนเสิร์ต

 

และในที่สุดเวลานั้นก็มาถึง...

เวลาที่ประตูของโดมเปิดให้เข้า

 

หญิงสาวเดินเข้ามาในโดมเรียบร้อยก่อนจะหาที่นั่งของตน แม้ว่าจะอีกสองชั่วโมงถึงจะเริ่มก็ตาม แต่ก็มีบรรดาแฟนคลับเข้ามาเรื่อยๆ ในโดมก็มีการเปิดเพลงหรือวิดีโอของเอ็กโซให้ดูบ้าง แต่พอที่โชอาที่เพิ่งมาถึงนั่งลงตรงที่ข้างๆปุ๊ป มินซอกก็เริ่มชวนอีกฝ่ายคุยทันที ซึ่งหัวข้อที่ใช้ก็ไม่พ้นเรื่องของเอ็กโซ ทั้งสองคุยกันอย่างถูกคอ จนกระทั่งคอนเสิร์ตเริ่มขึ้น

เสียงเพลงที่ดังกระหึ่มเรียกเสียงกรี๊ดของแฟนคลับได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นช่วงเพลงมันส์ที่โชว์สเต็ปการเต้นไม่ว่าจะเป็นแบบหล่อ เท่ เซ็กซี่ สนุกสนาน ไปตามอารมณ์ของเพลง หรือจะเป็นเพลงช้าที่มานั่งร้องกันหล่อในช่วงการแสดงอะคูสติก ไหนจะช่วงทอล์กที่เรียกเสียงหัวเราะให้กับบรรดาแฟนคลับ จนมาถึงทอล์กสุดท้ายของคอนเสิร์ต

“ตอนนี้ก็มาถึงช่วงสุดท้ายแล้วนะคร้าบบบบบ~” ทันทีที่หัวหน้าวงตัวขาวอย่างซูโฮพูดจบประโยค เสียงร้องของความเสียดายก็ดังตามมาแทบจะในทันที “ไม่ร้องนะคร้าบบบบ~ งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลาน้าาา~”

“แต่ในทอล์กสุดท้ายนี้น่ะ ดูเหมือนว่าจะมีคนเซอร์ไพรสอะไรบางอย่างด้วยแหละ” เสียงทุ้มของชานยอลเอ่ยต่อจากหัวหน้าวงตัวขาว ก่อนจะตามมาด้วยเสียงของน้องเล็กอย่างดีโอ “นั่นสิๆ ใครนะๆ ทุกคนพอจะเดาได้ไหมครับ?”

“ม่ายด้ายยยยย~!!!

“มีเซอร์ไพรสด้วยหรอ?” โชอาที่นั่งอยู่ข้างๆมินซอกเอ่ยถาม ซึ่งแน่นอนว่าคนตัวเล็กก็ส่ายหน้าพร้อมสีหน้าแบบงงๆ “ตอนที่เค้าส่องแท็กของคอนวันอื่นก็ไม่เห็นมีบอกนี่นา?”

“งั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลา ผมขอเชิญคนที่จะมาทำเซอร์ไพรสในวันนี้เลยดีกว่าคร้าบบบบบ~” ซูโฮผายมือไปทางหลังเวทีทำให้สายตาของทุกคนหันไปมองตาม ซึ่งคนที่เดินออกมาก็คือ...

 

คริส แร๊ปเปอร์พ่วงตำแหน่งพี่รองของวงนั่นเอง!!

 

“อ้าวฮยอง? ออกมาทำไมเนี่ย? แล้วนั่นแบกเก้าอี้มาทำไมครับ?” ชานยอลโวยวายก่อนจะเอ่ยถามเมื่อเห็นผู้เป็นพี่ถือเก้าอี้ออกมา

“ก็นะ...ยังไม่มีเก้าอี้ก็จะเรียกแล้วหรอ? ไม่ได้ๆ ต้องเตรียมเก้าอี้ก่อนสิ” คริสหันไปแหย่คนเป็นน้อง ก่อนจะวางเก้าอี้ลงตรงกลางเวที

“มีแค่นี้หรอฮะ?”

“ไม่หรอก มันยังมีอีก” คริสหันไปตอบดีโอ ก่อนจะปรบมือแป่ะๆเรียกให้สต๊าฟขนพร็อพต่างๆขึ้นมาบนเวที ทำเอาแฟนคลับถึงกับร้องด้วยความตกใจ เพราะมีทั้งกระถางดอกกุหลาบวางอยู่ทั้งสองข้างของซุ้มดอกไม้โค้งๆ โดยใต้ซุ้มโค้งนั้นมีเก้าอี้ไม้ที่คริสเอามาวางไว้ก่อนหน้านี้

“เรียบร้อยแล้วล่ะ หมดหน้าที่ของผู้ช่วยแล้วสิ” ชายหนุ่มร่างสูงเอ่ยขึ้น เขาหันไปมองทางแฟนคลับก่อนจะพูดต่อ “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ พวกเราทุกคนยอมรับในการตัดสินใจของแฟนๆนะครับ”

“ขอให้ทุกคนมีความสุขนะคร้าบบบบบ~”

“ได้เวลาแห่งการเซอร์ไพรส!

It’s SHOWTIME!!!

ไฟในฮอลล์ค่อยๆดับลงจนเหลือแค่แสงจากแท่งไฟ ก่อนที่แสงจากหน้าจอค่อยๆสว่างขึ้น ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่จอบนเวที ภาพของชายหนุ่มที่บรรดาเอ็กโซเอลต่างคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี

“สวัสดีครับทุกๆคน ผมลู่หาน พี่ใหญ่ของวงเอ็กโซนะครับ”

“กรี๊ดดดดดดดด~”

“วันนี้ผมมีเรื่องจะมาบอกทุกคนครับ ซึ่งเรื่องในวันนี้...ผมได้ตัดสินใจมาเป็นอย่างดีแล้ว ขอให้ทุกคนยอมรับการตัดสินใจของผมด้วยนะครับ” จบประโยคของชายหนุ่ม ทำเอาเสียงกรี๊ดที่เคยมีมาเงียบลงก่อนจะกลายเป็นเสียงซุบซิบ ชายหนุ่มในมอนิเตอร์โบกมือไปมาก่อนจะเรียกบรรดาแฟนคลับให้หันมาจนใจเขาต่อ “อย่าเพิ่งคิดมากนะครับ อย่างน้อยขอให้ฟังนิทานที่ผมจะเล่าให้ทุกคนได้ฟัง...เรื่องราวของเด็กฝึกหนุ่มชาวจีนกับสาวน้อยนักเขียนผู้มีพรสวรรค์”

“สาวน้อยนักเขียนหรอ? หรือว่าจะเป็นแฟนของลู่หาน?”

“เปิดตัวแฟนสินะ ยังไม่ทันได้ทำใจเลยอ่าาา ลู่หานของเค้า~ TT^TT”

“ถึงจะเสียใจ แต่ก็อยากให้ลู่หานมีความสุขนะ ถ้าเปิดตัวแฟนจริงๆ อยากเห็นคนที่คอยเป็นกำลังใจให้ลู่หาน แม้ว่าจะต้องแอบซ่อนตัวอยู่ตลอดเวลา”

“แต่ว่าเด็กฝึกหนุ่มชาวจีนกับสาวน้อยนักเขียนผู้มีพรสวรรค์นี่มันคุ้นๆแฮะ เหมือนเคยได้ยินมาก่อนเลยอ่ะ?”

“นั่นสิๆ” เสียงของบรรดาแฟนคลับยังดังอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งโชอาก็ด้วย เปิดตัวแฟนในคอนเสิร์ตครั้งแรกแบบนี้ คนเป็นแฟนที่คบกันอย่างหลบซ่อนคงมีความสุขน่าดูแฮะ แต่เดี๋ยวนะ?

 

เหมือนจะนึกอะไรบางอย่างได้...?

 

“โชอา~” หญิงสาวเจ้าของชื่อหันไปตามเสียงที่เรียกในระหว่างทางเดินของห้าง ซึ่งเมื่อหันไปก็พบกับเพื่อนสมัยมัธยมอย่าง คิมจงแด ที่ตอนนี้กลายเป็นคุณครูสอนพิเศษวิชาดนตรีให้กับเด็กอนุบาลไปเสียแล้ว “ว่าไงจงแด? ตั้งแต่วันที่นัดรับบัตรคอนนี่ก็ไม่ได้เจอกันเลย”

“พอดียุ่งๆนิดหน่อยน่ะ ช่วงนี้มีเด็กมาเรียนเยอะ”

“อ๋ออออ~ แล้ววันนี้ว่างหรอ? ถึงได้มาเดินห้างเนี่ย?” โชอาเอ่ยถามเพื่อนสาว เพราะรู้ว่าช่วงนี้เพื่อนของตนยุ่งจากประโยคก่อนหน้า ซึ่งฝ่ายที่ถูกถามก็ตอบกลับมาพร้อมน้ำเสียงและรอยยิ้มที่ออกจะกวนประสาทเล็กน้อย “ก็นะ...ถ้าไม่ว่างคงไม่มาเดินหรอก หึๆ J

“กวนได้ไม่เปลี่ยนเลยนะ”

“แหมมมม~ ก็นานๆจะเจอกันทีนินา” รีบเข้าไปอ้อนเพื่อนของตนหลังจากที่กวนใส่ไป ก่อนที่จงแดจะนึกอะไรบางอย่างได้ “จริงสิ โชอาได้ไปดูคอนเอ็กโซวันไหนนะ?”

“วันสุดท้ายอ่ะ ทำไมหรอ?”

“เรื่องนี้น่าจะยาวมั้ง เดินคุยคงไม่ดีเท่าไหร่ ไปหาร้านนั่งกันเถอะ”

“ก็ได้ๆ” ว่าแล้วทั้งสองสาวจึงเดินไปหาร้านกาแฟเพื่อนั่งคุยกัน และทันทีที่ทั้งสองเลือกร้านได้และสั่งเครื่องดื่มกับของว่างเรียบร้อยแล้ว โชอาจึงถามเพื่อนอีกรอบ “แล้วการที่ฉันไปคอนวันสุดท้ายนี่มีประเด็นอะไรหรอ? จะบอกได้หรือยัง?”

“คือว่านะ...บังเอิญได้ยินมาน่ะ เห็นว่าที่คอนเสิร์ตวันสุดท้ายจะเป็นวันที่ลู่หานเปิดตัวแฟนน่ะสิ เห็นว่าเพราะเป็นวันครบรอบ 700 วันที่คบกับแฟนน่ะสิสิ่งที่จงแดเล่าทำเอาสาวผมสั้นสีบลอนด์ถึงกับช็อก ก่อนจะหันไปถามอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงอึ้งๆพร้อมตาโตๆ “นี่จริงจัง?”

“ก็ได้ยินมาแบบนี้น่ะ แต่ก็ไม่รู้ว่าจริงไหม?”

“แล้วได้บอกเพื่อนแดหรือเปล่า? คนนั้นก็ชอบลู่หานไม่ใช่หรอ?”

“ก็เพราะแบบนั้นแหละเลยไม่กล้าบอก กลัวว่าจะทำใจไม่ได้น่ะสิ” หญิงสาวพูดพร้อมถอนหายใจออกมา “มินซอกน่ะชอบลุ่หานเอามากๆ เพราะลู่หานทำให้มินซอกกลับมามีกำลังใจในการใช้ชีวิตได้อีกครั้งนึงน่ะสิ”

“หมายความว่าไงน่ะ?”

“ตอนช่วงเข้ามหาลัย มินซอกต้องสูญเสียพ่อกับแม่ไปเพราะอุบัติเหตุ ทำให้ความฝันและความหวังที่อยากจะให้ฝันเป็นจริงของมินซอกก็หายไปพร้อมกับการจากไปของพ่อแม่ เพราะไม่รู้จะพยายามไปเพื่อใครน่ะ ทั้งฉันและแบคต่างก็เป็นห่วงเขามาก แต่อยู่ดีๆไม่รู้ทำไมมินซอกถึงได้เข้าไปดูการแสดงสมัยลู่หานเป็นเด็กฝึกเข้า และพอรู้ว่าลู่หานเองก็สูญเสียพ่อแม่เหมือนกันแต่ก็ยังพยายามทำให้ฝันเป็นจริง มินซอกก็เลยมีแรงฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้งน่ะสิ”

“เข้าใจล่ะ เพราะรู้ว่าเพื่อนของแดชอบลู่หานมาก ถ้าบอกเรื่องนี้ไปก็ไม่รู้ว่ามินซอกจะมีอาการเป็นยังไงใช่ไหม?” โชอาที่เริ่มเดาเรื่องราวได้จึงเอ่ยถามเพื่อย้ำความคิดของตน และแน่นอนว่าอีกฝ่ายก็พยักหน้าให้เป็นคำตอบ “ใช่แล้ว เพราะงั้น...”

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะคอยดูอาการของเพื่อนแดให้เอง ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ^^”

 

จงแดไปรู้มาจากไหนนะ? น่าสงสัยจริงๆ

แต่ตอนนี้ที่เธอต้องห่วง ดูเหมือนจะเป็นอาการของคนที่นั่งข้างๆเธอมากกว่า...

 

“มินซอก?” โชอาหันไปเรียกคนที่นั่งข้างๆแต่ก็ไม่มีเสียงตอบ เธอจึงต้องหันไปมอง แม้จะมึด แต่ก็พอมองเห็นน้ำตาของหญิงสาวที่นั่งข้างๆ น้ำตาที่คลอเบ้าค่อยๆไหลออกมา

 

คงจะเจ็บมากสินะ...

 

โชอาหันมองมินซอกสักพักก่อนจะหยิบเอาหูฟังเสียบมือถือและเปิดเพลงเสียงดังที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้แล้วจึงใส่ให้กับหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆตน

“โชอา?”

“ใส่ไว้เถอะ ถ้าไม่อยากฟัง...” มินซอกถอดหูฟังที่อีกฝ่ายใส่ให้ออก ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะยิ้มให้อีกฝ่ายทั้งน้ำตา “เค้าไม่เป็นไร”

“เค้าโอเค” ถึงแม้จะได้ยินแบบนั้น แต่โชอาก็รู้ดี สำหรับแฟนคลับที่รักศิลปินมาก หากมีข่าวเดทของศิลปินที่ชอบแล้วล่ะก็ มันมักเป็นเรื่องที่เจ็บปวดแม้จะรู้ว่ายังไงเราก็ไม่มีทางที่จะได้คบกับศิลปินที่เราชอบอยู่แล้ว “โชอาไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกนะ ^^

"แต่ว่า..."

"หันไปฟังเถอะ ^^" เมื่อเห็นคนตัวเล็กพูดแบบนั้น โชอาจึงไม่เซาซี้ถามต่อ ก่อนจะหันกลับไปมองที่มอนิเตอร์อีกครั้ง ก่อนจะเริ่มฟังชายหนุ่มเล่าถึงเรื่องแฟนสาวของตน

“เรื่องมันก็มีอยู่ว่า...”

 

เสียงในฮอลล์เงียบลงทันที ทุกคนต่างตั้งใจฟังเรื่องของลู่หานและแฟนสาวของเขา

 

❤ - ❤ - ❤ - [ แฟนเกิร์ลคนนี้ที่เต็มไปด้วยน้ำตา T^T ] - ❤ - ❤ - ❤


“เด็กหนุ่มชาวจีนที่มาเรียนแลกเปลี่ยนต่างประเทศเพื่อทำตามความฝันของเขาที่จะได้เป็นไอดอลที่เฉิดฉาย จนในที่สุดก็ได้รับเลือกเข้าไปเป็นเด็กฝึก พยายามอยู่หลายปีทักษะการเต้นก็สูงมากขึ้น แม้จะยาก แต่ก็มีความสุขและสนุกที่ได้เต้น ถึงจะยากแต่ก็มีกำลังใจจากครอบครัว”

 

(เป็นไงบ้างลูก ได้ข่าวว่าจะได้ขึ้นแสดงกับรุ่นพี่ในค่ายใช่ไหม?) ปลายสายถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเมื่อทราบข่าวจากทางอินเตอร์เน็ต

“ครับ ป๊ากับม๊าอย่าลืมดูนะ มันมีถ่ายทอดสดด้วย”

(ดูถ่ายทอดมันจะดีเท่ากับได้ไปเห็นกับตาตัวเองได้อย่างไร? หืมมม~?)

“ตาตัวเอง? หรือว่าป๊ากับม๊า?” เมื่อสมองประมวลผลได้ เสียงของปลายสายก็ตอบกลับมาทันที (ป๊ากับม๊าว่าจะบินไปดูเรากับตาเลย ป๊าขอให้เพื่อนป๊าช่วยจัดการให้น่ะ)

“สุดยอดไปเลย!! ผมจะรอวันนั้นนะ รับรองป๊าต้องทึ่งที่ลูกชายป๊าเต้นได้เก่งขนาดนี้

(ป๊าจะรอดู~)

 

“เด็กหนุ่มซ้อมเต้นหนักขึ้นเรื่อยๆ ได้รับคำชมจากครูอยู่เสมอว่าถ่ายทอดอารมณ์และความรู้สึกสนุกสนานตามเพลงที่เต้นได้เป็นอย่างดี เขอนั่งนับรอวันที่จะได้แสดงความสามารถให้พ่อกับแม่ของเขาได้ภูมิใจ แต่หารู้ไม่ว่าหลังจากจบการแสดงนั้น เขาก็ได้รับข่าวร้าย...ข่าวร้ายที่พลากพ่อกับแม่ของเขาไปตลอดกาล”

 

“ลู่หานจะไปไหนน่ะ?”

“ว่าจะไปหาพ่อกับแม่ตรงที่นั่งวีไอพีน่ะครับ ทางค่ายจัดเอาไว้ให้พ่อกับแม่ของผมแล้ว แถมผมก็แสดงเสร็จแล้วด้วย” เด็กหนุ่มหันไปตอบครูฝึกของตน ซึ่งเมื่อได้ฟังคำตอบสีหน้าของครูฝึกก็เปลี่ยนไป สีหน้าและรอยยิ้มเศร้าๆปรากฎขึ้น ทำให้ลู่หานสงสัยท่าทางและสีหน้าของครูฝึก “มีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ?”

“เอาไปดูเองนะ” ครูฝึกยื่นมือถือให้กับเด็กหนุ่ม เขารับมาก่อนจะเปิดข่าวอ่านและพบกับความจริงที่ทำให้ครูฝึกมีสีหน้าแบบนั้นเมื่อเขาบอกว่าจะไปหาพ่อแม่ของเขาตรงโซนวีไอพี “มะ...ไม่จริง!!”

“เครื่องบินที่พ่อกับแม่เรานั่งมาเกิดเหตุขัดข้อง กัปตันพยายามประคองให้มาถึงที่เกาหลี แต่มันก็คงเกินความสามารถ เพราะทันทีที่เข้าเขตเกาหลี เครื่องบินก็รวนอย่างหนักจนตกลงในที่สุด ผู้โดยสารรวมทั้งลูกเรือและนักบิน...”

“ไม่จริง!!!!” เสียงตะโกนของเด็กหนุ่มดังลั่นจนบรรดาสต๊าฟและไอดอลนักแสดงคนอื่นๆหันมามอง แต่ทุกความสนใจที่พุ่งมาทางลู่หานนั้น เจ้าตัวไม่มีทีท่าว่าจะสนใจเลยแม้แต่น้อย “เป็นไปไม่ได้...”

“ทำใจดีๆไว้ลู่หาน” ครูฝึกได้แต่ลูบหลังปลอบ เด็กหนุ่มค่อยๆทรุดตัวลงนั่งกับพื้น น้ำตาไหลออกมาเป็นสาย การแสดงที่เขาตั้งใจว่าจะแสดงให้พ่อกับแม่ได้ภูมิใจ แต่ตอนนี้...

“ลู่หานฮยองเกิดอะไรขึ้นครับ?” ชานยอลเด็กฝึกที่อยู่ไม่ไกลเท่าไหร่รีบวิ่งมาหาผู้เป็นพี่ แต่ฝ่ายที่ถูกถามกลับเอาแต่ก้มหน้าและร้องไห้เงียบๆ น้องชายตัวสูงจึงเงียบลงและได้แต่ปลอบผู้เป็นพี่

 

“เด็กหนุ่มที่สูญเสียพ่อและแม่ผู้เป็นกำลังใจที่ดีที่สุดไปก็ทำให้เขารู้สึกหมดหวัง ความรู้สึกที่อยากจะเป็นไอดอลเพื่อให้พ่อกับแม่ภูมิใจได้หมดลง การเต้นที่เคยมอบความสุขให้ทุกคนนั้นได้หายไป แผนการณ์ที่จะได้เดบิวต์ก็ต้องเลื่อนออกไปอีก แม้ว่าเมมเบอร์คนอื่นๆจะพร้อมแล้วก็ตาม แต่พวกนั้นก็ยังยืนยันที่จะรอผม ทำให้ผมรู้สึกแย่และกดดันตัวเองแบบสุดๆว่าจะต้องไม่เป็นภาระให้กับน้องๆในฐานะที่เป็นพี่ใหญ่ของวง”

 

“วันนี้ก็ทำได้ไม่ดีอีกแล้วนะลู่หาน” เสียงครูฝึกเอ่ยขึ้นเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วเจ้าของชื่อก็ไม่เคยนับ “ถึงท่านายจะเป๊ะทุกอย่าง แต่อารมณ์และความรู้สึกของนายไม่ได้เลยนะลู่หาน”

“...”

“ไปพักเถอะ ถึงจะเต้นต่อไปก็มีแต่จะเหนื่อยเปล่า”

“...”

“ถ้ายังจัดการกับความรู้สึกของตัวเองไม่ได้ ก็เป็นไอดอลไม่ได้หรอกนะ”

 

“เด็กหนุ่มคนนั้นเครียดมากกว่าเก่า แต่ในระหว่างที่เขากำลังนั่งคิดทบทวนคำพูดของครูฝึก อยู่ดีๆคริสที่มาจากไหนก็ไม่รู้ก็เปิดทีวีตรงหน้าผม เอาจริงๆนะ ตอนนั้นนี่โคตรเซ็งอ่ะ แบบอยากอยู่คนเดียวงี้ อยู่ดีๆก็มาเปิดทีวีเฉยเลย” เสียงลู่หานที่เล่าเรื่องนั้นอยู่ดีๆก็เปลี่ยนจากโทนเสียงเศร้าๆเป็นตลกปนโกรธๆที่ไม่พอใจอีกฝ่าย ก่อนจะยิ้มบางๆและเล่าเรื่องต่อ “แต่ตอนนี้น่ะผมอยากขอบคุณเขาที่เปิดทีวีมากเลย เพราะการเปิดทีวีในครั้งนั้นทำให้ผมได้พบกับคนสำคัญของผม J

 

สวัสดีค่ะ วันนี้เราอยู่กับสาวน้อยนักเขียนที่ได้ที่สามจากโครงการนักเขียนหน้าใสนะคะ ยินดีต้อนรับ มินิลาเต้ค่าาา~

สวัสดีค่าาา~ มินิลาเต้ค่ะ เรียกว่าลาเต้ก็ได้ค่ะ แฮะๆ เด็กสาวในทีวีแนะนำตัวก่อนจะโค้งทักทาย

โอเคค่ะ หนังสือของน้องลาเต้นี่เป็นกระแสมากทีเดียวนะคะ เกี่ยวกับตัวเอกในเรื่องที่เราแต่งน่ะ มีการพูดถึงว่าตัวเอกของเราค่อนข้างจะไอเดียลไปนิดนึง คนอะไรจะมีกำลังใจและมองโลกในแง่ดีขนาดนั้น พยายามต่อสู้เพื่อความฝันของตัวเองแม้จะไม่มีใครสนับสนุนก็ตาม แต่เท่าที่พี่อ่านภาษาของเราและการดำเนินเรื่องถือว่าดีมากๆเลยนะคะ ซึ่งนักอ่านก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกันค่ะ

มันก็จริงค่ะที่ตัวละครเอกในเรื่องค่อนข้างมองโลกในแง่ดีมากกว่าคนอื่นๆ พยายามสู้เพื่อความฝันของตัวเอง แต่เรื่องที่ไม่มีใครสนับสนุนนั้นไม่จริงนะคะ เพราะอย่างน้อยๆนอกจากให้กำลังใจตัวเองแล้วก็ยังมีคนที่อ่านแล้วก็อยากจะเป็นกำลังใจให้ จริงไหมคะ? เด็กสาวเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้ม ทำเอาทั้งสตูดิโอถึงกับอึ้งกับคำตอบ ไม่เว้นแม้แต่พิธีกรสาว จริงด้วย ตอนที่พี่อ่านนี่ พี่ก็รู้สึกอยากจะเป็นกำลังใจให้กับตัวละครของเรามากเลยนะ

ใช่ไหมล่ะคะ? ซิ่งหมินไม่ได้สู้คนเดียวสักหน่อย เขายังมีนักอ่านที่เป็นกำลังใจให้เขานะคะ ^^’

‘…’

แม้จะมองไม่เห็นก็ตาม แต่ก็มีกำลังใจส่งไปถึงซิ่วหมินนะคะ กำลังใจของทุกคนที่อ่านเรื่องนี้ แต่กำลังใจที่สำคัญที่สุดน่ะ ไม่ได้มาจากคนอื่นหรอกค่ะ มันต้องสร้างขึ้นมาด้วยตัวเองนะคะ

‘…’

เพราะในบางครั้ง เราอาจจะไม่รับรู้ถึงกำลังใจที่ถูกส่งมาให้ เหมือนอย่างซิ่วหมินที่ก็ไม่รู้ว่ามีคนมากมายที่เป็นกำลังใจให้กับเธอ

‘…’

ดังนั้นการสร้างกำลังใจให้ตัวเองจึงเป็นเรื่องสำคัญในการพยายามเพื่อไปยังเป้าหมายของเราค่ะ แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องที่ยาก และหนูเองก็ไม่รู้ว่าหนูจะทำได้ไหม? เพราะฟังดูมันก็โลกสวยมากเลยค่ะ แต่หนูเชื่อว่าคนที่ทำได้ต้องเท่มากแน่ๆเลยค่ะ หญิงสาวยิ้มให้กับกล้อง คำตอบของเธอทำให้ทุกคนต่างปรบมือให้ ไม่เว่นแม้แต่พิธีกร

สุดยอดมากๆเลยนะคะเนี่ย พี่ปรบมือให้เลย สุดยอดดดดด~

หนูเองก็จะพยายามเพื่อความฝันเหมือนกันค่ะ มันคืออนาคตที่หนูเลือกเดิน เพราะหนูไม่ได้กะจะหยุดไว้แค่ที่สาม แต่ต้องเป็นที่ 1 ค่ะ!!’ หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นพร้อมสีหน้าที่ยิ้มแย้ม

 

“วินาทีที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้นทำเอาให้ของผมเต้นระรัว รอยยิ้มที่ดูสดใสและไม่ยอมแพ้ แววตาที่สู้เพื่อความฝันของตนเอง ผมเริ่มสนใจในตัวเด็กคนนั้นจนเริ่มหานิยายเขาเธอมาอ่าน ทั้งเนื้อเรื่องการวางปมทำได้ดี โดยเฉพาะเรื่องที่ประกวดอย่างเรื่องของซิ่วหมินนั้นประทับใจผมมากที่สุด เพราะเรื่องนั้นทำให้ผมกลับมาทำตามฝันของผมอีกครั้ง”

“การถ่ายทอดอารมณ์ของผมในการเต้นเริ่มกลับมาอีกครั้ง จนทำให้ผมกลายเป็นเด็กฝึกที่มีชื่อเสียงจากการที่คอยซัพพอตรุ่นพี่ในค่าย ความฝันก็เริ่มใกล้ขึ้นทีละนิดๆ และผมกHไม่ลืมหาเวลาว่างเพื่ออ่านนิยายตอนใหม่ที่เธออัพลงในเว็บเป็นประจำ ทำแบบนี้มาตลอดจนกระทั่งวันหนึ่งที่ผมเห็นว่าหน้านิยายของเธอเริ่มไม่มีการเคลื่อนไหว และผมเองก็ซ้อมหนักขึ้นเรื่อยๆจนไม่มีเวลาได้ตามนิยายของเธออีก แต่ทว่าอยู่มาวันหนึ่ง ผมได้มีโอกาสพบกับเธอ...”

 

“คราวนี้นึกไงลากพี่มาโบสถ์เนี่ย? ปกติเห็นมาคนเดียวนิ?” ลู่หานเอ่ยถามน้องชายตัวขาวอย่างซูโฮ หนุ่มผิวขาวได้แต่ถอนหายใจก่อนจะเริ่มระบายออกมา “ก็ทำไงได้ ถ้าไม่ลากพี่มาด้วยคริสคงไม่ยอม ไม่รู้เป็นไรนักหนา เอาแต่ห่วงนู่นห่วงนี่ น่ารำคาญที่สุดอ่ะ”

“อ้าว...ก็เราเคยโดนแฟนคลับรุมนินา คริสก็แค่เป็นห่วง”

“นั่นแหละ พอยอมให้ตามมาด้วยก็ทำท่าทีโอเวอร์สะดุดตาคนโคตรๆอ่ะ อย่างน้อยพาพี่มามันก็โอเคกว่านิครับ” เมื่อเห็นคนเป็นน้องพูดออกมาแบบนั้นเขาก็ได้แต่เดินตามเงียบๆจนถึงโบสถ์ที่ซูโฮมาเป็นประจำ หน้าโบสถ์มีบาทหลวงยืนอยู่พร้อมกับเหล่าเด็กๆที่มักมาวิ่งเล่นที่สวนสาธารณะข้างๆโบสถ์ ดูเหมือนว่าเด็กๆคงทะเลาะกันทำให้บาทหลวงต้องเรียกมาตักเตือนและพูดคุยก่อนจะบอกให้เด็กๆกลับไปเล่นต่อ

“อ้าวซูโฮ วันนี้ก็มาอีกแล้วหรอ? แล้วนั่นใครน่ะ?”

“ครับ มาที่นี่รู้สึกสงบใจดี มาทำสมาธิก่อนด้วยอ่ะครับ เพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงพวกผมก็ต้องขึ้นแสดงแล้ว แต่โชคดีที่ว่าสถานที่จัดแสดงอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้เท่าไหร่ ไหนๆก็มาแล้วก็เลยชวนพี่ลู่หานมาด้วยกันน่ะครับ”

“งั้นหรอ? พ่อขอให้พวกลูกโชคดีแล้วกันนะ ปะๆ เข้าไปในโบสถ์เถอะ เดี๋ยวจะไม่ทันเอานะ” บาทหลวงผู้ใจดีเชื้อเชิญให้ทั้งสองเข้าไปข้างใน แต่ทว่าหูของลู่หานดันได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง

“เสียงร้องไห้?”

“ร้องไห้? ใครร้องหรอครับ? ไม่เห็นได้ยินเลย” ซูโฮเอ่ยถามอีกฝ่ายเมื่อได้ยินประโยคของผู้เป็นพี่ บาทหลวงก้มลงมองดูนาฬิกาก่อนจะนึกอะไรบางอย่างได้ “เวลานี้แล้วหรอเนี่ย?”

“ครับ?”

“เวลานี้มักมีเด็กสาวมาร้องไห้ในสุสานน่ะ เพิ่งเสียพ่อกับแม่เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์น่ะ ดูเหมือนจะยังทำใจไม่ได้เลยมักจะมานั่งร้องไห้หน้าหลุมศพของพ่อแม่เป็นประจำ พ่อเองก็พยายามปลอบเธอแล้ว แต่เรื่องแบบนี้คงต้องใช้เวลาหน่อยล่ะนะ แต่พ่อหนุ่มนี่หูดีจังนะ” บาทหลวงเล่าเรื่องราวให้ทั้งสองคนได้ฟังก่อนจะเอ่ยชมอีกฝ่าย แต่ทว่าเมื่อหันมามองอีกทีลู่หานก็เดินตรงไปทางสุสานเสียแล้ว “อ้าว! พ่อหนุ่มนั่นจะไปไหนน่ะ?”

ลู่หานไม่ได้สนใจเสียงเรียกของผู้เป็นบาทหลวงเลยแม้แต่น้อย เขาเดินตรงเข้าไปในสุสาน เสียงสะอื้นเริ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ จนเขาเห็นเด็กสาวผมสีน้ำตาลในชุดเดรสสีดำนั่งคุกเข่าร้องไห้หน้าหลุมศพ ชายหนุ่มค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆก่อนจะหาผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าและทันทีที่เจอก็ค่อยๆยื่นส่งให้กับหญิงสาวที่กำลังนั่งร้องไห้อยู่

“หยุดร้องเถอะ”

“ฮึก...” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมามองก็เห็นผ้าเช็ดหน้าที่ยื่นมาตรงหน้าของเธอ ก่อนจะค่อยๆมองหน้าของอีกฝ่าย “อย่างคุณจะไปเข้าใจอะไรล่ะ?! ความรู้สึกที่ต้องสูญเสียพ่อแม่เพราะตัวเองเป็นต้นเหตุน่ะ! คุณจะไปเข้าใจอะไร!! ทั้งๆที่พยายามเพื่อให้พ่อกับแม่ได้ภูมิใจ แต่ตอนนี้...พวกท่านไม่อยู่แล้ว จะสู้จะพยายามต่อไปเพื่อใครล่ะ!!

ลู่หานไม่ได้ตอบหญิงสาวในทันที เพราะเขากำลังอึ้งกับสิ่งที่ได้เห็น หญิงสาวในทีวีที่เคยสร้างกำลังใจให้เขาในวันนั้นกำลังนั่งร้องไห้ในตอนนี้ ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความสุขและรอยยิ้มกับความไม่ย่อท้อในวันนั้นกลับเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความเศร้าเสียใจปนโกรธที่เขาเข้าไปทัก ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆก่อนจะค่อยๆคุกเข่าข้างๆหญิงสาวแล้วยื่นผ้าเช็ดหน้าไปอีกรอบ

“สู้เพื่อความฝันของตัวเองยังไงล่ะ”

“...”

“เพราะมันเป็นเส้นทางที่เราเลือก เป็นอนาคตที่เราเลือกเดินไม่ใช่หรอ?”

“...”

“แม้คนที่เราอยากให้อยู่ภูมิใจและยินดีกับความสำเร็จของเราจะไม่อยู่แล้ว แต่ก็ยังมีคนที่คอยเป็นกำลังใจและคอยยินดีในวันที่เราประสบความสำเร็จโดยที่เราไม่รู้ด้วยนะ ตอนนี้เราก็เหมือนกับซิ่วหมินตัวละครของเราไม่ใช่หรอ?”

“เอ๊ะ?”

“เพราะพี่น่ะเป็นแฟนคลับของเรานะ อ่านนิยายทุกเรื่องที่เราแต่งเลย คอยเห็นกำลังใจให้ พยายามเม้นทุกครั้งที่เข้าไปอ่าน เพราะเราคือคนที่สร้างกำลังใจให้พี่อีกครั้งยังไงล่ะ” ชายหนุ่มพูดไปพลางก็ค่อยๆใช้ผ้าเช็ดหน้าซับรอบดวงตาของอีกฝ่าย ตากลมโตที่คลอไปด้วยน้ำตาก็เริ่มแห้งก่อนจะเปลี่ยนเป็นเขิน เพราะประโยคของอีกฝ่าย “เพราะฉะนั้น...พี่เลยอยากเป็นกำลังใจให้เราบ้าง”

.////.

“ไปกันเถอะ! ลืมความเศร้า แล้วไปสนุกกันเถอะ!

 

“หลังจากนั้นผมก็พาเธอเข้ามาในงานที่ผมต้องแสดงเพลงของรุ่นพี่ ตอนนั้นคิดแต่เพียงว่าจะต้องมอบรอยยิ้มและความสนุกให้กับคนดูรวมถึงเธอคนนั้นด้วย ผมอยากให้เธอรู้ว่าที่ผมกลับมาเต้นได้แบบนี้อีกครั้งก็เป็นเพราะสิ่งที่เธอพูดในวันนั้น ผลงานนิยายของเธอที่ทำให้ผมลุกขึ้นสู้อีกครั้ง และพอแสดงจบ ผมก็รีบวิ่งลงไปหาเธอทันที เธอเอาแต่ยืนก้มหน้า แต่ยังไม่ทันที่ผมจะถามว่าเธออะไรนั้น เธอก็เงยหน้าขึ้นมาด้วยน้ำตาที่คลอเบ้าจนผมทำอะไรไม่ถูก”

 

“ขอโทษ...ฮึก...”

“ขอโทษทำไม?” ชายหนุ่มที่ตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นน้ำตา แต่ก็ยังมีสติพอที่จะหาผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตาของอีกฝ่าย หญิงสาวคว้ามือของชายหนุ่มที่กำลังซับน้ำตาของเธออยู่ “ขอโทษที่บอกว่าคุณไม่มีทางเข้าใจความรู้สึกของหนู”

“...”

“ทั้งๆที่คุณเองก็เสียพ่อแม่เหมือนกันกับหนู แถมเหตุการณ์ก็คล้ายๆกับหนูด้วย แต่คุณก็ยังสู้และพยายามเพื่อความฝัน หนู...หนูขอทะ...”

“ไม่ต้องขอโทษหรอก” เสียงของหญิงสาวเงียบเมื่อชายหนุ่มนำนิ้วชี้มาบางลงบนริมฝีปากเล็กทำเอาเด็กสาวเงียบลง “พี่ไม่โกรธเราหรอกนะ จริงๆที่พี่พยายามมาจนถึงวันนี้ได้ก็เพราะได้แรงบันดาลใจมาจากเรานะ เราทำให้พี่รู้ว่านอกจากคนที่พี่รู้จักแล้ว ยังมีคนที่พี่ไม่รู้จักอีกตั้งหลายคนที่คอยให้กำลังใจพี่อยู่ เราเองก็เหมือนกัน”

“...”

“เพื่อนๆ แฟนๆที่คอยตามผลงานของเรา ทั้งคนที่เราเคยเจอและไม่เคยเจอ พี่เชื่อว่าเขาเองก็อยากให้เราได้เป็นที่หนึ่งนะ นักเขียนหน้าใสน่ะ รวมถึงพี่เองด้วย”

“...”

“ว่าแต่ว่า...พี่เท่หรือยัง?” ชายหนุ่มเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มทะเล้น หญิงสาวงงไปเล็กน้อย ก่อนที่ลู่หานจะอธิบายต่อ “ก็เราเคยบอกไว้นิว่า การสร้างกำลังใจให้ตัวเองจึงเป็นเรื่องสำคัญในการพยายามเพื่อไปยังเป้าหมายของเรา แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องที่ยาก แต่หนูเชื่อว่าคนที่ทำได้ต้องเท่มากแน่ๆแล้วแบบนี้พี่เท่หรือยัง? J

“ยังเท่ไม่พอค่ะ”

“หว้า~ เสียใจจังที่ยังเท่...”

“เพราะเป้าหมายของพี่คือการเดบิวต์เป็นไอดอลไม่ใช่หรอคะ?” ไม่รอให้ฝ่ายชายพูดจบหญิงสาวก็สวนขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ “ถ้าวันไหนที่พี่ได้เดบิวต์แล้ว วันนั้นพี่คงจะเท่กว่านี้มากแน่ๆ เพราะฉะนั้น...” หญิงสาวค่อยๆยื่นมือเล็กๆของตนไปตรงหน้าพร้อมชูนิ้วก้อยให้กับอีกฝ่าย

ความฝันของพี่ที่ได้เดบิวต์กับความฝันของหนูที่ได้เป็นที่หนึ่งในโครงการนักเขียนหน้าใส มาพยายามไปด้วยกันนะคะ ^^” ชายหนุ่มยิ้มที่ทำให้อีกฝ่ายกลับมามีกำลังใจได้อีกครั้ง เหมือนอย่างที่ครั้งหนึ่งเด็กสาวคนนี้เคยมอบมันให้กับเขาโดยที่อีกฝ่ายก็ไม่รู้ตัว ก่อนที่มือหนาที่ชูเพียงแค่นิ้วก้อยจะยื่นเข้ามาเกี่ยวกับนิ้วก้อยของอีกฝ่ายเพื่อทำสัญญา

“พี่จะต้องทำให้เราพูดว่าพี่เท่ให้ได้เลย J

“ค่ะ! จะรอวันนั้นนะคะ ^^” 


“หลังจากวันนั้นผมก็คอยติดต่อเธออยู่ตลอด พวกเราคอยให้กำลังใจซึ่งกันและกัน จนในที่สุดเธอก็เป็นที่หนึ่งในโครงการนักเขียนหน้าใสได้สำเร็จ จากที่เป็นนักเขียนอิสระรวมเล่มขายเองเพื่อหาเงินเอาไว้ใช้จ่ายส่วนตัวโดยพยายามไม่เพิ่งเงินของพ่อแม่ที่เหลือจากการใช้หนี้กลายเป็นนักเขียนของสำนักพิมพ์ชื่อดัง จนตอนนี้ก็เรียนจบและเหลือแค่รอรับใบปริญญาเท่านั้น แต่ผมขอเล่าย้อนไปตอนที่เธอชนะรางวัลนะครับ ซึ่งวันที่ผมรู้ข่าวว่าเธอชนะ วันนั้นผมก็ได้รับข่าวมาเหมือนกันว่าผมและน้องๆมีกำหนดการจะได้เดบิวต์แล้ว เราจึงนัดเจอกันที่ร้านกาแฟใกล้ๆมหาลัยของเธอ”

 

“พี่ลู่หาน! เค้ามีเรื่องจะบอกแหละ! เค้าน่ะ...”

“ได้ที่หนึ่งในโครงการนักเขียนหน้าใส พี่รู้แล้วแหละ ยินดีด้วยน้าาาา~ นี่ของขวัญที่ชนะพี่ซื้อมาให้” ไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายพูดจบเขาก็พูดแทรกขึ้นพร้อมยื่นกล่องของขวัญเล็กๆมาให้ และเมื่อหญิงสาวเปิดดูก็พบกับสร้อยคอเส้นหนึ่งที่มีแหวนสองวงเกี่ยวกันอยู่ ดีไซน์เรียบๆแต่น่ารัก “ชอบไหม?”

“ขอบคุณค่าาา~ สวยจัง แต่ดูแพงอ่ะพี่”

“ไม่เป็นไร พี่ซื้อให้ๆ แล้วก็พี่มีเรื่องจะบอกด้วย”

“เรื่องอะไรหรอคะ?”

“อีกไม่นานพี่จะได้เดบิวต์แล้วล่ะ” ประโยคของชายหนุ่มทำเอาหญิงสาวอดตื่นเต้นแทนไม่ได้ มือเล็กๆทั้งสองกุมมือของผู้เป็นพี่ “ในที่สุดพี่ก็ทำได้!! ยินดีด้วยนะคะ แต่น่าเสียดายหนูไม่ได้เตรียมอะไรมาให้พี่เลย”

“เรื่องนั้น...”

“เอาไว้วันหลังหนูจะเตรียมมาให้นะคะ แต่ไม่สิ ต่อจากนี้พี่คงไม่ว่างแล้ว ทำไงดี?” หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เบาลงเรื่อยๆ อาจเป็นเพราะรู้สึกใจหาย อีกหน่อยพี่ชายตรงหน้าก็จะเป็นไอดอลแล้ว คงจะไม่มีเวลาเจอกันหรือคุยกันแบบเมื่อก่อนอีกแน่ๆ แย่จริงๆเลยที่ใจของหญิงสาวรู้สึกเศร้า เพราะใจของเธอนั้นดันมอบให้เขาไปแล้ว และเมื่อคิดได้แบบนั้นมือของหญิงสาวจึงค่อยๆปล่อยมือของอีกฝ่าย แต่ทว่า...

 

หมับ!

 

“พี่ไม่ยอมปล่อยเราไปง่ายๆหรอกนะ” ชายหนุ่มคว้ามือของหญิงสาวก่อนจะกุมมือเล็กๆนั้นไว้ พร้อมมองใบหน้าของหญิงสาวที่นั่งตรงข้าม จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย “ส่วนเรื่องของน่ะ ไม่ต้องเตรียมหรอกนะ เพราะว่าพี่มีสิ่งที่พี่อยากจะได้จากเราตอนนี้อยู่แล้ว”

“...”

“พี่ชอบเรา เป็นแฟนกับพี่นะ” หญิงสาวจ้องมองที่ดวงตาของอีกฝ่ายเพื่อหาความจริง ซึ่งสิ่งที่ได้ก็มีแต่ความจริงที่บอกว่าอีกฝ่ายชอบเธอมากขนาดไหน ในสายตาของลู่หานก็มีแต่เธออยู่ข้างในนั้น

“แต่พี่ก็รู้ดีนิว่าความรักกับไอดอลมัน...”

“พี่รู้ดี แต่พี่ก็พร้อมจะเสี่ยงนะ”

“...”

“พี่จะพิสูจน์ให้ได้ว่าถึงแม้จะมีแฟนก็ประสบความสำเร็จในฐานะไอดอลได้ พี่จะไม่โกหกแฟนๆว่าพี่โสดและไม่มีใคร แต่พี่จะบอกกับแฟนๆว่าพี่จะรักเขาได้แค่ที่สองในใจ เพราะที่หนึ่งนั้นนอกจากพ่อแม่ก็คือที่ของคนรักของพี่”

“พี่ลู่หาน...”

“แล้วเราจะเป็นคนๆนั้นของพี่ได้ไหม...?” ชายหนุ่มเอ่ยถามหญิงสาวที่ตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า หากแต่สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “อือ...เค้าจะเป็นคนๆนั้นของลู่เก่อ”

“...”

“เพราะเค้าเองไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีก็เผลอยกใจให้ลู่เก่อไปแล้ว และที่หนึ่งในหัวใจของเค้านอกจากพ่อแม่ก็มีแค่ลู่เก่อเหมือนกัน”

  

❤ - ❤ - ❤ - [ แฟนเกิร์ลคนนี้กับความหลังของลู่เก่อ ] - ❤ - ❤ - ❤

 

“ถึงแม้จะมีแฟน แต่ผมก็ทำหน้าที่ของผมอย่างเต็มที่ จนในที่สุดผมก็ประสบความสำเร็จ ได้รับรางวัลใหญ่อย่างแดซัง ได้จัดคอนเสิร์ตในโดมแห่งนี้ตั้งห้ารอบ ผมรู้สึกขอบคุณแฟนคลับทุกคนเสมอที่ยังคอยสนับสนุนผม ทั้งๆที่รู้ว่าผมไม่อาจจะยกที่หนึ่งในใจของผมให้พวกคุณได้ แต่พวกคุณก็ยังรักผม ขอบคุณมากจริงๆครับ” ชายหนุ่มที่เดินออกมาจากหลังเวทีด้วยเสื้อยืดคอกลมสีขาวมีลายตรงกลาง มีเสื้อเชิ้ตยีนส์ทับอีกหนึ่งชั้น กางเกงยีนสีดำเดินออกมาก่อนจะโค้งขอบคุณแฟนคลับที่สนับสนุนเขาจนมาถึงทุกวันนี้ และเมื่อแฟนๆสังเกตก็พบว่ามือข้างหนึ่งของลู่หานได้ถือกีต้าร์เดินตรงมากลางเวทีที่มีซุ้มประตูดอกไม้ ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวนั้น แสงสปอตไลท์ส่องลงมาที่ชายหนุ่มทำให้เขาดูเด่นยิ่งขึ้น

“รู้ไหมครับ? ตอนแรกเขาบอกผมว่าช่วงคอนเสิร์ตเขาไม่ว่างเพราะต้องปั่นต้นฉบับ ซึ่งผมก็โอเค ถึงจะน้อยใจก็เถอะ แต่วันนึงที่ผมกะจะเซอร์ไพรสเธอ ก็พบว่าเธอหลับคาเวิร์ดที่กำลังปั่นต้นฉบับ แต่ข้างๆผมก็พบว่าเธอวางบัตรคอนของผมอยู่ ผมเลยรู้ว่าเธอจะมาวันนี้ ผมเลยใช้โอกาสนี้เซอ์ไพรสกลับ โดยการที่ผมจะทำเป็นมองไม่เห็นเธอและไม่เดินไปตรงโซนที่เธอนั่งอยู่ เพื่อที่จะเซอร์ไพรสเธอในวันนี้”

“จะว่าไปแล้วลู่หานไม่เดินมาโซนนี้เลยนี่นา”

“หรือว่าแฟนของลู่หานจะอยู่โซนนี้?”

บรรดาแฟนๆโซนที่โชอานั่งเริ่มวิเคราะห์กัน ก็นะ...ลู่หานไม่เดินมาทางนี้เลยตลอดคอนเสิร์ต ทั้งๆที่วันอื่นก็เดินมาโซนนี้แท้ๆ หรือว่าแฟนสาวของลู่หานจะนั่งอยู่โซนนี้นะ?

“เพราะฉะนั้นผมก็เลยอยากเซอร์ไพรสคนรักของผม ด้วยเพลงที่ผมแต่งเอง เพลงนี้คือเพลงของคุณ Your Song~ ครับผม ^^

 

在我眼中 在我心中 有你的出

ในสายตาของผม ในหัวใจของผม เมื่อคุณปรากฏตัวขึ้นมา

就有蔚天空

ท้องฟ้าก็พลันสดใส

 

 

梦的城堡 守候

ปกป้องปราสาทแห่งความฝันเอาไว้ด้วยรัก

最美好的光在停留

ขอให้ช่วงชีวิตที่ดีที่สุดของเราอยู่ไปแบบนี้ ตรงนี้

 

 

我陪在你身旁

แค่ให้ผมอยู่ข้างกายคุณ

当你快或是

ในยามที่คุณสุขหรือเศร้าใจ

就像你陪着我一

เหมือนอย่างที่คุณเองก็จะทำเหมือนกัน

 

 

世界化不停

โลกเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

人潮川流不息

สิ่งต่าง ๆมากมายไม่เคยหยุดเคลื่อนไหว

我只想每个落日

ผมหวังเพียงว่าทุกครั้ง ในทุก ๆวัน ที่ดวงอาทิตย์ลาลับไป

都有你

คุณจะอยู่ข้างกายกัน

如果有一天你会

หากมีวันนั้นที่คุณ

ลืมคำสัญญาของเรา

没关系 至少有首歌

ไม่เป็นอะไรเลยครับ เรายังมีเพลงเพลงนี้

我再唱你听

ผมจะร้องให้คุณฟังอีกครั้ง

 

          ชายหนุ่มเล่นกีต้าร์พร้อมทั้งร้องเพลงเด่นอยู่กลางเวที ท่วงท่ายามเล่นกีต้าร์โปร่งยิ่งทำให้ดูมีเสน่ห์น่าหลงใหลมาขึ้น ไหนจะเสียงทุ้มนุ้มของพี่ใหญ่ที่ทำให้สาวๆต่างหลงใหลมากยิ่งขึ้น และยิ่งอิจฉาหญิงสาวที่ได้ครอบครองหัวใจของหนุ่มตรงหน้า เพราะเนื้อหาของเพลงนั้นช่างเพราะและหวานเหลือเกิน แถมยังเป็นเพลงที่ลู่หานแต่งเองอีกต่างหาก

 

แบบนี้จะไม่น่าอิจฉาหญิงสาวคนนั้นได้อย่างไร~?

 

星球 了多久

โลกแห่งความเดียวดายหมุนวนไปนานเท่าไรแล้วนะ

才遇到了你 靠近在我左右

ก่อนเราจะได้พบกัน ช่วยเขยิบเข้ามาใกล้ผมอีกนิดนะครับ

 

 

青春汹涌

วัยแห่งความคะนอง ความเจ็บปวดเติบโตขึ้น

起眉 你温柔

อย่าทำหน้าบึ้งเลย ผมจะเป็นคนทำให้คุณสบายใจเอง

 

 

在昨天的经历

ให้ประสบการณ์ในวันวานของเรา

是彼此明天的勇气

แปรเปลี่ยนเป็นความกล้าหาญในวันต่อไป

你未来不畏惧

เพราะคุณ ผมไม่กลัวเลยว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไร

 

 

世界化不停

โลกเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

人潮川流不息

สิ่งต่าง ๆมากมายไม่เคยหยุดเคลื่อนไหว

我只想每个落日

ผมหวังเพียงว่าทุกครั้ง ในทุก ๆวัน ที่ดวงอาทิตย์ลาลับไป

都有你

คุณจะอยู่ข้างกายกัน

如果有一天你会

หากมีวันนั้นที่คุณ

ลืมคำสัญญาของเรา

没关系 至少有首歌

ไม่เป็นอะไรเลยครับ เรายังมีเพลงเพลงนี้

我再唱你听

ผมจะร้องให้คุณฟังอีกครั้ง

 

เสียงทุ้มนุ่มยังคงร้องต่อไป อารมณ์ที่ถ่ายทอดออกมานั้นทำให้คนฟังยิ่งอินกับเนื้อหาของเพลงมากขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มร้องไปพลางก็เงยหน้าขึ้นมามองตรงโซนที่นั่งที่ตรงกับเวทีหลักอยู่เสมอ เหมือนกับว่าเจ้าของหัวใจของเขานั่งอยู่ตรงนั้น แม้มินซอกจะบอกว่าโอเคก็เถอะ แต่โชอาก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะตั้งแต่ที่ลู่หานเล่าเรื่องราวของคนรักให้กับแฟนๆฟัง ดวงตากลมโตของหญิงสาวผมม่วงก็คลอไปด้วยน้ำตาและไหลอย่างไม่ขาดสาย

 

可能未来的你会

ในอนาคตคุณอาจจะ

另一个哭泣

ต้องเสียน้ำตาให้คนอื่น

请记有一首歌

ได้โปรดจำไว้ว่ายังมีเพลงหนึ่งเพลงนี้

I'll only sing for you girl

ผมจะร้องให้คุณฟังแค่คนเดียว ที่รัก

It's your song~

เพลงนี้คือเพลงของคุณ

 

 

Oh~ yeah~

 

แสงไฟทั้งข้างซ้ายและขวาก็สว่างขึ้นพร้อมกัน จอมอนิเตอร์ที่แต่เดิมขึ้นเป็นเนื้อร้องของลู่หาน เปลี่ยนเป็นเมมเบอร์ทั้งสี่คนที่อยู่กันคนละฝั่ง ชานยอลที่กำลังเล่นกีต้าร์อยู่กับดีโอซึ่งนั่งตีคาฮอง (กลองกล่องเคาะจังหวะ) ทางฝั่งซ้าย ส่วนทางฝั่งขวามีซูโฮที่กำลังเล่นคีย์บอร์ดกับคริสที่เล่นเบส ลู่หานที่นั่งเล่นกีต้าร์อยู่ก็หยุดและวางกีต้าร์ไว้ข้างเก้าอี้ ก่อนที่จะเดินตรงไปทางโซนที่นั่ง ซึ่งตอนนี้ก็มีแค่ที่กั้นเท่านั้นที่กั้นเขากับแฟนคลับเอาไว้

 

世界化不停

โลกเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

人潮川流不息

สิ่งต่าง ๆมากมายไม่เคยหยุดเคลื่อนไหว

我只想每个落日

ผมหวังเพียงว่าทุกครั้ง ในทุก ๆวัน ที่ดวงอาทิตย์ลาลับไป

都有你

คุณจะอยู่ข้างกายกัน

如果有一天你会

หากมีวันนั้นที่คุณ

ลืมคำสัญญาของเรา

没关系 至少有首歌

ไม่เป็นอะไรเลยครับ เรายังมีเพลงเพลงนี้

我再唱你听

ผมจะร้องให้คุณฟังอีกครั้ง

 

再唱你听

ร้องให้คุณฟังอีกครั้ง

 

Babe it's your song

ที่รัก เพลงนี้คือเพลงของคุณ

 

พรึ่บ!

 

“กรี๊ดดดดดดดดด~” เสียงแฟนคลับดังขึ้นเมื่ออยู่ดีๆพี่ใหญ่ของวงเอ็กโซอย่างลู่หานกระโดดข้ามมายังฝั่งแฟนคลับ ก่อนจะคุกเข่าและใช้นิ้วเช็ดน้ำตาที่คลอเบ้าของคนรักตัวดีที่หวังจะมาเซอร์ไพรสอีกฝ่ายแต่โดนเซอร์ไพรสกลับ

“ลู่เก่อ~ ฮึก...” หญิงสาวผมม่วงยิ้มทั้งน้ำตาขณะที่ชายหนุ่มกำลังเช็ดน้ำตาให้ ชายหนุ่มยิ้มให้กับคนรักก่อนจะคว้ามือของหญิงสาวมากุมไว้ ก่อนจะร้องเพลงท่อนสุดท้าย Babe it’s your song~ (ที่รัก เพลงนี้คือเพลงของคุณ)

“ลู่เก่อ...”

“เก่อรักเรานะเปาจื่อ” ชายหนุ่มบอกรักอีกฝ่าย ก่อนที่จะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงพร้อมหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงขึ้นมาตรงหน้าหญิงสาวแล้วจึงเปิดกล่องออกมา หญิงสาวตาโต น้ำตาที่หยุดก็ไหลออกมาคลอเบ้าอีกครั้ง “แต่งงานกับเก่อนะครับ” ทันทีที่ชายหนุ่มเอ่ยถาม บรรดาแฟนๆก็เงียบลง ก่อนที่จะ...

 

3

 

2

 

1

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~!!” เสียงกรี๊ดดังขึ้นเมื่อแฟนๆหายอึ้งแล้ว เสียงกรี๊ดดังสนั่นฮอลล์ แน่นอนว่าโชอาก็อึ้ง เพราะเธอนั่งข้างแฟนสาวของลู่หานมาโดยตลอด!!

 

คิมมินซอกคือแฟนสาวของลู่หาน!!

แล้วไอ้ที่ร้องไห้นั่นก็ไม่ใช่เพราะว่าเสียใจ แต่เป็นเพราะซึ้งในสิ่งที่ลู่หานทำให้ต่างหาก!!!

 

“ว่าไงครับ? เปาจื่อของลู่เก่อ”

“ระ...เรื่องนั้น...”

“แต่งเลย...ถ้าเป็นเราจะไม่ลังเลเลยสักนิด ตกลงแต่งงานเถอะน่า” เสียงของหญิงสาวที่นั่งอยู่อีกข้างของมินซอกเอ่ยขึ้น ทำเอาหยิงสาวผมม่วงหันไปมอง และแน่นอนว่าชายหนุ่มที่คุกเข่าอยู่ก็เช่นกัน หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆจึงพูดต่อ “ลู่หานโอปป้าเป็นผู้ชายที่สาวๆอยากเป็นแฟนด้วย โพลก็มีให้เห็นอยู่”

“แต่ว่า...พวกเธอจะโอเคหรอ? ถ้าลู่เก่อจะแต่งงาน...”

“ทำไงได้ล่ะ? ก็คนที่ได้ครองหัวใจของเขาก็คือเธอนินา ถึงจะอิจฉาก็เถอะ ก็เราเองก็เป็นเมนลู่หานโอปป้านิ” หญิงสาวอีกคนที่นั่งข้างหลังพูดขึ้นต่อ “แต่ก็รู้ว่าโอปป้ามีแฟนมาโดยตลอด แล้วนี่ก็คิดด้วยว่าแฟนโอปป้าต้องอดทนขนาดไหนนะที่ต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับน่ะ”

“และอีกอย่างนะ...เธอก็เป็นคนที่ทำให้เขากลับมาสู้อีกครั้ง ถ้าไม่มีเธอ ลู่หานโอปป้าก็คงไม่มีวันนี้ และพวกเราก็คงไม่ได้รู้จักกับโอปป้าด้วย พวกเราต้องขอบคุณเธอมากกว่า...”

“พวกเธอ...”

“ถึงจะอิจฉา แต่ตกลงเถอะ พวกเราไม่อยากให้โอปป้าของเราถูกปฏิเสธหรอกนะ”

“ช่ายๆ” บรรดาแฟนคลับที่อยู่รอบๆส่งเสียงเห็นด้วย มินซอกหันมองหน้าลู่หานก่อนจะค่อยๆพยักหน้าเป็นคำตอบให้กับอีกฝ่าย ลู่หานยิ้มดีใจเมื่อได้รับคำตอบ

แต่ทว่า...

“เอ~ คริสฮยอง? ตกลงพี่ใหญ่ของเรานี่จะได้แต่งงานไหมครับ? มันเงียบเหลือเกิน พวกผมนี่ไม่ได้ยินคำตอบเลย” ชานยอลหันไปถามพี่ชายเมนแร๊พ ด้วยความอยากแกล้งรับขวัญพี่สะใภ้ของวง ซึ่งแน่นอนว่าคริสเองก็เช่นกัน “เอ~ ฮยองก็ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ? ไม่ได้ยินคำตอบเลย”

“นั่นน่ะสิครับ?” << ดีโอ

“อยากฟังคำตอบจังเลย” << ซูโฮ

บรรดาเมมเบอร์เริ่มส่งเสียงหลังจากที่เงียบมานาน ซึ่งแน่นอนว่าเหล่าแฟนๆก็พร้อมจะสนับสนุนอยู่แล้ว เสียงของแฟนๆต่างร้องให้มินซอกยอมพูดคำตอบออกมา ถึงแม้ว่าบางส่วนจะเห็นว่ามินซอกพยักหน้าตอบรับคำของแต่งงานของลู่หานแล้วก็เถอะ

“นั่นน่ะสิเนอะ ผมเองก็อยากได้ยินคำตอบแบบชัดๆเหมือนกันเลย” ลู่หานหันไปหาบรรดาแฟนๆ ก่อนจะหันกลับมาหาคนตัวเล็กที่นั่งหน้าแดงแปร๊ดเพราะเขินเขาอยู่ “เปาจื่อจะพูดให้เก่อชื่นใจได้ไหมนะ?”

“...”

“ตอบให้เก่อได้ยินและชื่นใจหน่อยนะครับ ^^

“อือ~”

“หืมมม? อืออะไรเอ่ย?”

“ตก...ลง...”

“ตกลงเรื่องอะไรเอ่ย? ^^

 

แม้จะรู้เรื่องแต่ก็ทำเป็นไม่รู้ ทำไมลู่เก่อขี้แกล้งแบบนี้นะ!

 

“หึ่ย! ลู่เก่อขี้แกล้ง!” ลู่หานยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าเหวี่ยงๆของคนตัวเล็ก ก่อนจะอึ้งเมื่ออยู่ดีๆหญิงสาวตรงหน้าก็ยื่นหน้ามาหอมแก้มเขา ทำเอาแฟนๆกรี๊ดหนักกว่าเดิมเพราะในตอนนี้กล้องกำลังจับภาพของทั้งสองคนอยู่นั่นเอง “แล้วจะใส่แหวนให้เค้าได้ยังอ่ะ? (. / / / .    )

“ได้เลยครับเปาจื่อ” ว่าแล้วลู่หานก็ค่อยๆหยิบแหวนแล้วใส่ลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของคนตัวเล็กตรงหน้า มินซอกมองคนรักด้วยสีหน้าเขินๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ลู่หานยิ้มอย่างมีความสุข “รักนะ...เปาจื่อรักลู่เก่อ”

“เก่อเองก็รักเปาจื่อเหมือนกัน” ชายหนุ่มคว้าหญิงสาวเข้ามากอดก่อนจะคลายอ้อมกอดแล้วจึงประทับริมฝีปากหนาเข้ากับริมฝีปากบางเพื่อส่งความรู้สึกทั้งหมดให้กับอีกฝ่าย เรียกเสียงกรี๊ดของบรรดาแฟนคลับได้เป็นอย่างดี กระดาษโปรยร่วงลงมาเหมือนยินดีกับความรักของคนทั้งคู่ เรื่องราวของทั้งสองลงเอ่ยกันได้ดีเหมือนอยู่ในโลกของความฝัน

 

และถ้านี่เป็นความฝัน คิมมินซอกก็ไม่อยากตื่นเลยแม้แต่น้อย

แต่คนเรา...คงอยู่ในโลกของความฝันไม่ได้ตลอดหรอก จริงไหม? ^^;

 

♪♫ ~ ซื่อเจี้ยเปี้ยนฮว่าปู้ถิง เหรินเฉาชวนหลิวปู้ซี ~ หวอจื๋อเสี่ยงเหม่ยเก้อลั่วยื้อ เซินเปียนโตวโหยวหนี่  ~ หรูกั่วโหย่วอี้เทียนหนี่ฮุ่ย ว่างจี้หว่อเมินเตอะเยวติ้ง ~ เหมยกวนซิจื้อเส่าโหย่วเจ้อโส่วเกอ หว่อไจ้ช่างเก๋ยหนี่ทิง ~ ♫♪

 

“อื้ออออ~” เสียงของหญิงสาวดังขึ้นเมื่อมีเสียงรบกวนการนอนของเธอ มือเล็กๆพยายามควานหามือถือเจ้าปัญหาที่ส่งเสียงดังไม่หยุดหย่อน แต่เมื่อไม่มีทีท่าว่าจะหาเจอได้ง่ายๆ ทำให้ร่างบางที่นอนอยู่ต้องลุกขึ้นมานั่ง ส่ายหัวไปมาไล่ความง่วงออกไป ก่อนที่จะมองหามือถือจนพบว่าอยู่บนโต๊ะข้างเตียง “ใครโทรมาแต่เช้าเนี่ย? กำลังฝันดีอยู่แท้...”

 

:: บก.ปาร์คจูเนียร์ is Calling ::

 

ไม่น่ารีบตื่นมาเจอกับความจริงอันโหดร้ายเลยเรา TT^TT

#เรื่องมันเศร้าขออเมริกาโน่เข้มๆ #ร้องไห้หนักมาก #ขอให้งานไม่งอกกว่านี้ด้วยเถอะ! สาธุ! >/|\<


 ❤ - ❤ - ❤ - [ แฟนเกิร์ลคนนี้กับความจริงอันโหดร้าย TT^TT ] - ❤ - ❤ - ❤


END


Next Station

Special Part for #หมินแฟนเกิร์ล

>> Loading 0% <<


คิมมินซอกแฟนเกิร์ลคนงามหวานใจลู่เก่อ(?)
[ Edit เอง ถ้าไม่เนียนขออภัยในความกากด้วย TT/|\TT ]


:: Talk :: 24 / 10 / 59 ::
สวัสดีนักอ่านทุกๆคน คิดถึงเราไหม? มาช้าไปหนึ่งวัน แฮะๆ ^^;
อ่านจบแล้วก็อย่าเพิ่งปารองเท้ามานะ เค้าขอร้องงงง
ตอนแรกก็คิดอยู่ว่าจะจบแบบนี้ในตอนนี้แล้วต่อสเปดีไหม?
หรือว่าจะแต่งสเปรวมไปเลยดี แต่เนื่องจากว่ามันปาไปเกือบหมื่นคำแล้ว กลัวจิเมื่อยเวลาไถ่อ่าน
เลยขอตัดจบแค่นี้แล้วตอนหน้าเป็นสเปแทนแล้วกันนะคะ ^^ 
อดใจกันอีกสักนิดน้าาาาาา รับรองสเปเราไม่จบให้ค้างเล่นๆแบบนี้แน่นอน
รับรองว่าจบดีกว่านี้แน่นอนคร้าบบบบ~ ได้โปรดวางใจ คิคิ
ยังไงก็ขอฝากฟิค #หมินแฟนเกิร์ล ด้วยนะคะ ^^
ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ รักนักอ่านทุกๆคนคร้าบบบบ >////<

พูดคุย / ทวงฟิคกันได้ที่


QR Code ของไลน์แอคนักเขียน หรือ Twitter : @fl_ayumu นะคร้าบบบบ >///<
Tag #หมินแฟนเกิร์ล 

:: Talk :: 16 / 10 / 59 ::
สวัสดีนักอ่านทุกๆคน ตอนแรกเราก็คิดๆนะว่าจะมาลงดีไหม?
เนื่องด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก
แต่เราก็ไม่อยากหายอ่ะ
ก็เลยมาอัพสักหน่อยดีกว่า เพราะสองสามวันมานี้มีแต่ความเศร้าเต็มไปหมด
เลยอยากขอเปลี่ยนบรรยากาศสักหน่อย มาต่อกันเลยดีกว่า
ซึ่งคราวนี้จะเป็นลู่เก่อเล่าความหลังกับแฟน แต่มันยังไม่จบแค่นี้ รู้สึกเป็น OS ที่ยาวดีแท้
แต่เท่าที่แต่งก็รู้สึกว่าใกล้จะจบแล้วแหละ คิดว่านะ 5555555
ยังไงก็ฝากติดตามกันด้วยนะคะ ^^ รักนักอ่านทุกคนเบย >///<

พูดคุย / ทวงฟิคกันได้ที่

QR Code ของไลน์แอคนักเขียน หรือ Twitter : @fl_ayumu นะคร้าบบบบ >///<
Tag #หมินแฟนเกิร์ล 

:: Talk :: 09 / 10 / 59 ::
มาต่อแล้วคร้าบบบ แต่งไปกะดู  ไป ฟินแท้ >///<
แต่เรื่องราวยังไม่จบน้าาาา มีต่อๆ ยาวแท้ แต่งเองบ่นเอง แต่แต่งเรื่อยๆนะ
ส่วนคนที่อ่านเรื่อง #ฟิคลูกหนี้LM ก็รอกันหน่อยน้าาาา มาต่อแน่นอนคร้าบบบบบ~ ^^;
หลังจากที่ไม่นกบัตรคอน คราวนี้หมินก็ได้ไปคอนสมใจ แต่ทำไมลู่เก่อทำแบบนี้
โถ่มินซอก ไม่ร้องนะลูก แต่เราก็ไม่ค่อยชอบแต่งให้จบแบบแบดเอ็นซะด้วยสิ อุ๊ป! 
ยังไงก็ฝากฟิคเรื่องนี้ด้วยนะคร้าบบบ ขอบคุณทุกคอมเม้นน้าาา ^^
สามารถพูดคุยเกี่ยวกับ OS เรื่องนี้ได้ที่ tag #หมินแฟนเกิร์ล หรือคอมเม้นก็ได้นะคร้าบบบ
รักนักอ่านทุกคนเน้อออ >////<
พูดคุย / ทวงฟิคกันได้ที่

QR Code ของไลน์แอคนักเขียน หรือ Twitter : @fl_ayumu นะคร้าบบบบ >///<

:: Talk :: 03 / 10 / 59 ::
เพิ่งกลับมาจากเที่ยว แฮะๆ กลับมาแล้วก็รีบมาปั่นต่อทันที ได้มาหน่อยนึง
เราพยายามแล้วน้าาาา ไปเที่ยวกับเพื่อนมหา'ลัย เหนื่อยมากกก เมื่อยมากกกกก ไม่ได้เจอกันนานแต่ก็คุ้ม
ไปเที่ยวทีก็หนุกที อยากไปอีกนะ แต่เงินนี่ไม่ค่อยเอื้อเท่าไหร่เลย
กลับมาที่ฟิคเราดีกว่า หมินไม่นกบัตรคอนแล้ววว แต่ได้มาแบบราคาอัพ
แต่ก็ดีกว่าไม่ได้น้าาาาาา แต่เรื่องราวยังไม่จบแค่นี้นะ ยังมีต่อๆ ถ้าอยากรู้อย่าลืมติดตามน้าาา
สุดท้ายนี้ก็ขอบคุณทุกกำลังใจค่าาา รักนักอ่านทุกคนเลย >///<
ปล.พูดคุย / ทวงฟิคกันได้ที่


QR Code ของไลน์แอคนักเขียน หรือ Twitter : @fl_ayumu นะคร้าบบบบ >///<

:: Talk :: 26 / 09 / 59 ::
หลบมาแต่ง OS แปป ความจริงว่าจะแต่งตั้งแต่ตอนที่หาซื้อบัตรคอนมาได้แล้วแหละ
แต่ก็ไม่ได้แต่งสักที หลังดูคอนจบก็เลยขอสักหน่อย คิคิ
ว่าแต่ว่าน่าสงสารหมินจริงๆที่นกบัตรคอน น่าสงสาร มีความสะเทือนใจแทนหมิน
เพราะนี่ก็กดบัตรคอนไม่ได้เหมือนกัน ต้องไปซื้อต่อมาอีกที
คราวนี้แต่งหมินเป็นผู้หญิง ผู้หญิงตั้งแต่เกิด ไม่เหมือนตอน #boytogirlLM หรอกนะ
ถ้าใครอยากรู้เรื่อง 
#boytogirlLM ก็เข้าไปอ่านได้เลย >> จิ้มๆ << ไม่ต้องห่วงว่าจะค้าง เพราะเรื่องนี้จบแล้ว
ส่วน #ฟิคลูกหนี้LM นั้น เราแต่งเรื่อยๆ รอกันไปก่อนน้าาาา อาจจะสลับกันแต่งกับ OS เรื่องนี้
ยังไงก็ฝากติดตามกันด้วยนะคะ ^^
พูดคุย / ทวงฟิคกันได้ที่

QR Code ของไลน์แอคนักเขียน หรือ Twitter : @fl_ayumu นะคร้าบบบบ >///<


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

307 ความคิดเห็น

  1. #77 R_rainnie (@jw_rainnie) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 21:03
    อ่าวว ฝันเหรอ?! ไรท์นี่ทำร้ายเราชัดๆ กำลังไปได้สวยเลยไหง๋กลายเป็นแค่ฝัน ฮือออ~ เหมือนกำลังบินๆอยู่ แล้วโดนเครื่องบินโหม่งตกลงมาจากฟ้า55555 โอ้ยยย
    #77
    1
    • #77-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      28 ตุลาคม 2559 / 00:56
      เครื่องบินตกได้กะขึ้นมาบินใหม่ได้ รอสเปก่อนนะคร้าบบบบ จบดีกว่าแน่นอน มั้งนะ(?) 55555555
      #77-1
  2. #76 exo_6434 (@exo_6434) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 16:31
    ไรท์อ่ะ นี่ทำเอาเราอยากกรี๊ดดังๆเลยนะ แต่พอตอนบก.โทรมาเท่านั้นแหละ อื้อหือรู้เลยยยยยยย
    #76
    1
    • #76-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      27 ตุลาคม 2559 / 20:05
      เดี๋ยวได้กรี๊ดแน่ๆ รอสเปก่อนน้าาา เราปั่นอยู่ ^^;
      #76-1
  3. #75 NE•MS•MK (@tonkhawloveritz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 03:23
    เกือบแล้ว... เกือบปารองเท้าใส่ไรท์แล้วนะ5555 เราหมายหัวไรท์แล้วนะ555555555
    #75
    1
    • #75-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      27 ตุลาคม 2559 / 09:46
      //หลบแปป รอสเปนะคร้าบบบบ ^^;
      #75-1
  4. #74 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 03:02
    อารายกันที่นั่งลุ้นน้ำตาเล็ดนี่แค่ฝันหรอ
    #74
    1
    • #74-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:41
      รอสเปต่อเลยจ้าาาา ^^
      #74-1
  5. #73 tamtamm40 (@tamtamm40) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 02:12
    ตื่นด้วยก็ได้ 5555555 โถ่ววววว
    #73
    1
    • #73-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:33
      ตื่นเถิดชาวไทย! อย่ามัวหลับใหลลุ่มหลง~ ท่ดๆ ผิดเรื่องๆ แฮะๆ อย่าลืมกลับมาอ่านสเปเราน้าาาาา
      #73-1
  6. #72 xxminn (@aommontira13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 00:03
    เหมือนเดินๆอยู่แล้วสะดุดขาตัวเองอ่ะ แงงงงงงงงงง ;_;
    #72
    1
    • #72-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:29
      เจ็บมากไหมอ่าาาาา เพี้ยงๆ หายเจ็บน้า หายเจ็บน้า
      #72-1
  7. #71 milky~gumby (@milkygumby) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 23:46
    ...เหมือนโดนถีบลงกลางมหาสมุทรแอตแลนติก
    #71
    1
    • #71-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:29
      โอ๋ๆ เค้าไม่ใจร้ายขนาดนั้นน้าาาา รอสเปได้เลย รับรองอ่านแล้วจะกรี๊ดดดดด มั้งนะ 55555555555
      #71-1
  8. #70 Luge鹿晗 (@whee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 23:33
    ไรท์ทำแบบนี้ทามม้ายยยยยยย5555
    #70
    1
    • #70-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:28
      โอ๋ๆ รอสเปเค้าก่อน รับรองจบดีกว่านี้แน่นอนคร้าบบบบ ^^
      #70-1
  9. #69 เเมวนางฟ้า (@computor) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 23:23
    ...................................................................................................................................T T
    #69
    1
    • #69-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:25
      ไม่ร้องๆ กอดๆ รอสเปน้าาาาาา
      #69-1
  10. #68 saowwaluk (@saowwaluk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 22:38
    เกือบจะปารองเท้าใส่แล้วค่ะ ดีนะที่อ่านทอร์คก่อน 5555
    #68
    1
    • #68-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:25
      //เตรียมหลบ 555555 รออ่านสเปก่อนน้าาาา วางรองเท้าลงก่อนนนนน ^^;;
      #68-1
  11. #67 beebee3488 (@abeeabee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 22:06
    แต่แล้วฝันนั้นก็สลายไปในพริบตา~ โห่หนักมากกกTT แค่ฝันเหรอ ตัวเราบิดไปแล้ววว ไรท์ทำยังงี้ไดไงงงง ตอนจูบในคอนนี้ตกใจแบบระดับ10 555555555
    #67
    1
    • #67-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:23
      ไม่ร้องๆ รอสเปก่อนน้าาา รับร้องจะกรี๊ดเมื่อได้อ่าน 5555555
      #67-1
  12. วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 21:01
    ทำไม...ไรท์...ทำกับเรา...แบบนี้...กำลังฟินอยู่ดีๆ....T^T
    #66
    1
    • #66-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:22
      โอ๋ๆ กอดๆ ไม่ร้องๆ รอสเปนะคร้าบบบ ^^;
      #66-1
  13. #65 oilnatthakritta (@oilnatthakritta) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 20:54
    ไรท์ทำไมทำแบบนี้ โอ้ย รอนะคะ รับมาไถ่โทษเลย สู้ๆๆ
    #65
    1
    • #65-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:21
      เค้าจะรีบปั่นสเปน้าาาาา รอหน่อยน้าาาาา ^^;
      #65-1
  14. #64 CHOMPOO_XM_MS (@CHOMPOO_XM_MS) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 20:17
    เดี๋ยวนะๆๆ แค่ฝันหรอ เอาจริงดิ T_T ร้องไห้หนักมากตามแฮชแท็กเลยค่ะ
    #64
    1
    • #64-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:12
      ไม่ร้องๆ รอสเปนะคร้าบบบ ^^
      #64-1
  15. #63 びさるん (@HoXiu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 19:52
    เกลียด 55555555555
    #63
    1
    • #63-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:12
      อย่าเพิ่งเกลียดเค้าน้าาาา TT^TT
      #63-1
  16. #62 Coffee_min (@kunthida2026) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 19:28
    แค่ฝันรึป่าว?
    #62
    1
    • #62-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:11
      ก็ไม่รุ้สินะ คิคิ
      #62-1
  17. #61 Coffee_min (@kunthida2026) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 19:27
    หื้มมมม แค่ฝันหรอเนี่ยยย OMG. งื้ออออ
    #61
    1
    • #61-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:11
      ก็ไม่รุ้สินะ อิอิ
      #61-1
  18. #60 milky~gumby (@milkygumby) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 03:23
    งื้ออออเขิน พอจะรู้นะว่าไม่ได้เพ้อแต่แบบโอ้ยยยเขิน
    #60
    1
    • #60-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 16:11
      มินซอก : เค้าก็เขินนนน งืออออออ
      #60-1
  19. #59 xxminn (@aommontira13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 10:17
    ฮืออออ นี่มินซอกไม่ได้เพ้อสินะ
    #59
    1
    • #59-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 15:53
      มินซอก : เค้าไม่ได้เพ้อจริงๆนะ
      #59-1
  20. #58 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 01:13
    ให้พี่เค้าหาบัตรให้แต่แรกก็จบแล้วยัยบ๊อง หัวอกเดียวกันเลยเข้าใจกันสินะ
    #58
    1
    • #58-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 15:52
      มินซอก : งือออออ เค้าอยากเซอร์ไพรสแฟนนี่
      #58-1
  21. #57 xxminn (@aommontira13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 10:00
    ค้างหนักมาก ;_;
    #57
    1
    • #57-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 15:52
      โอ๋น้าาาาา เค้าขอโทษ~
      #57-1
  22. #56 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 00:06
    ค้างๆๆๆๆ นักเขียนนั่นจะใช่ยัยผมม่วงมั้ย ถ้าใช่ทำไมไม่ขอบัตรแฟนต้องมาลำบากหาบัตรเอง แล้วถ้าหาบัตรไม่ได้ล่ะ
    #56
    1
    • #56-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 15:50
      มินซอก : ก็เค้าอยากเซอร์ไพรสแฟนนิ
      #56-1
  23. #55 saowwaluk (@saowwaluk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 22:38
    เรื่องมันมีอยู่ว่าอารายยยยยยยย งือออ โอ้ยยยยย ค้างงงง ขอให้มินซอกสมหวังๆๆๆ // ขอบคุณไรต์นะคะ สู้ๆค่ะ แล้วจะรอนะคะ
    #55
    1
    • #55-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 15:50
      มินซอก : ขอบคุณคร้าบบบ ^^
      #55-1
  24. #54 KIMDS (@kkkkkim) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 21:02
    ถ้าเรื่องจริงนี่กราบเลยนะ ไม่เอาแบบนี่ใจจะสลายจริงๆ คบกันแบบไม่ต่องเปิดเผยต่อไปเถอะไม่ไหวแน่ๆ โอยยยย 555555
    #54
    1
    • #54-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 15:23
      มินซอก : ใจเย็นๆน้าาาา ใจเย็นเย็นนนนนนนนน~ ^^;
      #54-1
  25. #53 Reup (@nabeeneko) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 02:14
    ทำไมมีฟามรู้สึกว่าหมินคือแฟนหานนน
    #53
    1
    • #53-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 8)
      25 ตุลาคม 2559 / 15:22
      มินซอก : งืออออ เขินแปป >///<
      #53-1