[ SF || OS ] EXO Short Stories [ LuMin & Etc. ] By. ~ FL_Ayumu ~

ตอนที่ 18 : [ #สงกรานต์ของมิ้นท์ ] OS : Luhan x Xiumin : เล่นสงกรานต์อย่างไรให้ได้... - 100% [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 661
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    29 ก.ค. 61


OS : เล่นสงกรานต์อย่างไรให้ได้... (Luhan x Xiumin Ver.Thai)

ปล.OS แก้บนที่ได้ไปคอน Magical Circus ที่ Osaka ครับผม

Tag : #สงกรานต์ของมิ้นท์

Complete 100% โดยที่ 0 < XX% < YY% < 50% < AA% < BB% < 75% < 100%





ตัวละคร

มินซอก - มายมิ้นท์ || ลู่หาน - กล้าหาญ || แบคฮยอน - เบค่อน || เซฮุน - สายลม

จงแด - สายฟ้า || ซูโฮ - สายน้ำ || แบมแบม - แบมแบม || มาร์ค - มาร์ค

จอย - จอย || เวนดี้ - เวนดี้ || ไอริน - ริน || ไค - แทน || เลย์ - เลย์

ชานยอล - อัคคี || แจ็คสัน - แจ็ค || ซึลกิ - มิกกี้ || เยริ - เยลลี่

 

 

 


9 เมษายน 20XX

 

 

 

 

ชายหนุ่มผมสีดำแต่ทำไฮไลท์สีเขียวมิ้นท์เป็นช่อๆยิ่งทำให้ใบหน้าสว่างสดใสมากขึ้น ดวงตาที่แม้จะมีแค่ชั้นเดียวแต่ก็กลมโตเป็นประกาย จมูกโด่งกับริมฝีปากเล็กๆรับกับใบหน้าเป็นอย่างดี ยิ่งเมื่อมองโดยรวมกับรูปร่างที่แม้จะสูงประมาณ 170 แต่ก็ดูตัวเล็กเหมือนเด็กม.ปลาย หากแต่ความจริงแล้วเรียนจบและทำงานได้เกือบสองปีแล้ว เขาค่อยๆเดินลงบันไดจากชั้นสองลงมาข้างล่างโซนรับแขกเพื่อมาหาพ่อของตนที่นั่งดูทีวีอยู่ในห้องรับแขก

 

 

“พ่อครับ”

 

 

“มีอะไรลูก?”

 

 

“เราจะไปบ้านคุณปู่กี่วันหรอครับ ผมจะได้จัดเสื้อผ้าถูก”

 

 

“ก็กะไปวันที่ 12 แล้วกลับวันที่ 17 น่ะ เพราะวันที่ 16 มันตรงกับวันอาทิตย์ พ่อกลัวว่ารถจะติดเลยเลือกกลับวันที่ 17 แทน หยุดยาวแบบนี้โอเคใช่ไหมลูก?” คนเป็นพ่อหันไปถามเจ้าลูกชายที่ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆพร้อมเนียนใช้ส้อมจิ้มคอหมูย่างในจานของผู้เป็นพ่อกิน

 

 

“จะไม่โอเคได้ไงล่ะพ่อ ก็ตอนนี้เจ้ามิ้นท์ตอนนี้มันอยู่ในช่วงว่างงานน่ะ” หญิงสาววัยกลางที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องรับแขกเอ่ยแทรกขึ้นมา ก่อนจะเดินลงมานั่งข้างๆสามีของตน

 

 

“เออใช่ ลืมไปเลย”

 

 

“งานของที่ใหม่ผมเริ่มวันที่ 2 เดือนหน้าอ่ะ ตอนนี้ผมก็เลยว่างยาวๆเลย”

 

 

“งั้นเราอยู่ยาวกว่านี้ดีไหมหืม? อยู่ที่นั่นยาวๆแล้วใกล้ๆค่อยกลับมากรุงเทพเพื่อทำงาน” ผู้เป็นแม่เอ่ยเสนอความเห็นที่รู้ว่าเจ้าลูกชายตัวดีจะตอบยังไง

 

 

“แม่ก็น่าจะรู้คำตอบของผมดีนะครับว่าผมจะตอบแบบไหนน่ะ”

 

 

“เอาน่า...อย่างน้อยก็เป็นญาติของเรานะมิ้นท์” ผู้เป็นพ่อเอ่ยเตือน มิ้นท์ หรือ มายมิ้นท์ เจ้าลูกชายตัวแสบที่ไม่ค่อยอยากจะไปเท่าไหร่นัก แต่ก็เข้าใจว่าปีละครั้งที่จะได้ไปเยี่ยมปู่กับย่าที่หนองคาย และก็แค่ช่วงสงกรานต์เท่านั้นด้วย

 

 

 

 

ถึงจะว่างก็เถอะ...

แต่ก็ไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่กับการที่ต้องไปบ้านปู่นานๆเหมือนกันนั่นแหละ

 

 

ไม่ใช่ว่าที่บ้านปู่ไม่โอเคหรอกนะ

แต่เป็นที่ตัวญาติๆกับเพื่อนบ้านของปู่แถวนั้นมากกว่า!! = =;

 

 

 

 

“ผมเข้าใจครับพ่อ แต่มันรำคาญนิครับ เจอที่ไรก็ชอบพูดกระแนะกระแหนเรื่องที่ผมเป็น แบบนี้ พูดกับแค่ผมผมยังพอว่า แต่นี่พวกลุงป้ากับอาเขายังพูดกับพ่อ...”

 

 

“ช่างเขาเถอะ เขาก็ได้แค่พูด พ่อกับแม่ไม่คิดมากเรื่องคำพูดของเขาหรอกนะ” ผู้เป็นพ่อเอ่ยปลอบเจ้าลูกชายที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก ซึ่งผู้เป็นแม่เองก็ไม่ต่างกัน “ไม่ว่าเราจะเป็นอะไร พ่อกับแม่ก็รับได้ และเราก็พิสูจน์ตัวเองให้พ่อกับแม่เห็นแล้วด้วยว่าถึงเราจะเป็นแบบนี้เราก็ประสบความสำเร็จได้ มีงานดีๆทำด้วย ถึงแม้ว่าตอนนี้จะว่างงานอยู่ก็เถอะ”

 

 

“โถ่แม่ครับ ก็งานที่บ.เก่ามันโคตรไม่เป็นระบบอ่ะ เดี๋ยวเปลี่ยนนั่น เปลี่ยนนี่ แต่ไม่เพิ่มเวลาให้ ใครจะไปทนไหวล่ะครับ แต่อย่างน้อยก็ได้ทำหลายย่างเลยมีประสบการณ์ ทำให้พอไปสมัครที่ใหม่แล้วได้เงินเดือนเยอะกว่าเดิม แต่ตอนไปลาออกก็แอบสงสารพี่น้ำเหมือนกันนั่นแหละ เขาก็ดูแลผมดีอยู่อ่ะนะ”

 

 

มายมิ้นท์บ่นเรื่องที่ทำงานเก่าให้พ่อกับแม่ฟังอยู่เสมอ จนท่าทั้งสองเสนอทางเลือกให้ลองหางานใหม่ดู และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาหางานใหม่ ซึ่งพอได้งานใหม่แล้วต้องเดินเรื่องลาออกจากที่เก่าเท่านั้นแหละ พี่น้ำ หรือ พี่สายน้ำพี่ที่เป็นหัวหน้าทีมของเขาก็อดเศร้าใจไม่ได้ เขายังจำสีหน้าของพี่แกได้อย่างดี

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

“เราจะลาออกแล้วหรอ?”

 

 

“ครับพี่น้ำ ผมจะทำงานที่นี่จนถึงสิ้นเดือนนี้ก็คือวันที่ 31 มีนาคมเป็นวันสุดท้ายครับ” มายมิ้นต์เอ่ยบอกหัวหน้าด้วยความรู้สึกแย่นิดๆ เพราะเขาเองก็สนิทกับหัวหน้าพอควร แถมพี่หัวหน้าก็ดูแลเขาเป็นอย่างดี เป็นหัวหน้าที่ดีมากๆด้วย หากแต่อาจเพราะพี่เขาเป็นคนดีจนเกินไป สู้กับลูกค้าไม่ค่อยได้ แม้จะพยายามช่วยเต็มที่แล้วก็ตาม แต่งานก็ยังหนักเกินไปอยู่ดี เขาเองก็อยากช่วย แต่มันก็สุดๆแล้วจริงๆ “ผมขอโทษครับ แต่ผมทนต่อไปไม่ไหวจริงๆพี่”

 

 

“พี่เข้าใจเรานะ แล้วนี่หางานที่ใหม่ได้แล้วหรือยังล่ะ?”

 

 

“ก็หาได้แล้วแหละครับ ก็กะว่าจะพักสักเดือนแล้วค่อยเริ่มทำงานอีกที่น่ะครับ”

 

 

“แสดงว่าเริ่มต้นเดือนพฤษภาสินะ”

 

 

“ครับ”

 

 

“ยังไงก็ขอให้โชคดีนะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็ทักมาปรึกษาได้นะ”

 

 

“ครับพี่น้ำ”

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

“เนี่ย แล้วยิ่งตอนนี้ผมไม่มีงานทำ ยังว่างงานอยู่ ไม่รู้ว่าไปคราวนี้จะโดนแซะอะไรไหม? ผมน่ะไม่เท่าไหร่หรอกนะครับ แต่พ่อกับแม่อ่ะ...”

 

 

“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้องคิดมากน่ะ พ่อกับแม่ยังไม่คิดอะไรเลย” ผู้เป็นพ่อเอ่ยปลอบลูกชายของตน แม้ว่าเจ้าลูกชายตัวอีกจะชอบทำเป็นเข้มแข็ง ไม่คิดอะไร แต่จริงๆแล้วก็แอบคิดมาใช้ได้ ทั้งๆที่พวกเขาทั้งสองก็พร่ำบอกเสมอว่ารับได้กับทุกอย่างที่ลูกชายของเธอเป็น ความรักมันไม่ได้กำหนดเพศ และลูกชายของพวกเขาก็มีสิทธิ์ที่จะเลือกด้วย เลือกโดยไม่ต้องสนใจคนรอบข้าง

 

 

“แล้วเราก็ว่างงานถึงแค่สิ้นเดือนด้วย ทำงานที่ใหม่ ได้เงินเดือนเยอะกว่าที่เก่าอีกต่างหาก ถ้ามีคนถามก็ตอบกลับไปเลยว่า ไม่ได้ส่งเสีย อย่าเสือกสงสัย อย่าสงสัยกับชีวิตของเรามาก ดีไหมคะลูก? พอดีแม่ได้มาจากรายการเทยเที่ยวไทยน่ะ แม่ล่ะชอบประโยคนี้มากๆเลยแหละ ^^

 

 

“คุณแม่!

 

 

“คุณ...อย่างน้อยนั่นก็พี่น้องผมนะ ถึงผมจะชอบประโยคของคุณก็เถอะ” ชายหนุ่มหันไปหาคู่ชีวิตของตนทันทีที่อีกฝ่ายเอ่ยประโยคนี้จบ “แต่ก็อย่างที่พ่อกับแม่บอก มันคือชีวิตของเรา และพ่อกับแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรด้วย คนอื่นที่เป็นคนนอกก็ไม่น่าจะมาสนใจอะไรเรื่องส่วนตัวเรานะ”

 

 

“ครับพ่อ” มิ้นท์ยิ้มกับประโยคของพวกท่านทั้งสอง และรู้สึกขอบคุณทุกครั้งที่พวกท่านเข้าใจในสิ่งที่เขาเป็น และเมื่อเห็นว่าดราม่ามาพอประมาณแล้ว ผู้เป็นพ่อจึงถามเปลี่ยนเรื่องทันที เพื่อไม่ให้เจ้าตัวดีต้องคิดมากไปมากกว่านี้อีกแล้ว

 

 

“ว่าแต่คราวนี้มีนัดไปเที่ยวไหนหรือเปล่านิ?”

 

 

“ก็น่าจะมีนะครับ เพราะปีนี้ไอ้ค่อนไอ้ฟ้าไอ้ลมก็ไปที่นู่นเหมือนกัน ก็น่าจะไปเล่นน้ำด้วยกันน่ะครับ” มายมิ้นท์ตอบผู้เป็นพ่อเมื่อถูกถาม โชคดีที่เพื่อนเขาทั้งสาม ได้แก่ ไอ้ค่อน หรือ เบค่อน’ ‘ไอ้ลม หรือ สายลม’ ‘ไอ้ฟ้า หรือ สายฟ้า ทั้งสามคนก็มีญาติอยู่แถวนั้น และไปเยี่ยมญาติเหมือนกันทุกปี พอพวกเขาโตพอที่จะออกไปเที่ยวด้วยกันได้ ก็เลยมักนัดเจอกันที่นู่นเพื่อไปเล่นน้ำด้วยกันเสมอ

 

 

“แล้วนี่นัดกันวันไหนล่ะ?”

 

 

“ยังไม่ได้นัดเลยครับ เดี๋ยวค่อยนัดกันอีกที”

 

 

“ถ้ายังไงก็บอกพ่อกับแม่ด้วยเน้อ”

 

 

“ครับผม” รับคำพ่อกับแม่เรียบร้อยก็ได้เวลาขึ้นไปเตรียมของต่อ เพราะรู้แล้วว่าจะไปกี่วัน “งั้นเดี๋ยวผมขอไปเตรียมเสื้อผ้าที่จะเอาไปที่นู่นก่อนนะครับ”

 

 

“จ้า” เมื่อได้ยินแบบนั้นมิ้นท์ก็ขึ้นไปเก็บของข้างบนเพื่อเตรียมไปบ้านปู่ของตนในช่วงสงกรานต์พอดี ซึ่งทันทีที่เขาเดินขึ้นไปบนชั้นสอง ก็ได้ยินเสียงโวยวายเล็กๆจากห้องนั่งเล่น สงสัยพ่อจะเห็นผลงานของเขาแล้วสินะ

 

 

“หนอยยยย~ เจ้ามิ้นท์ ไอ้ลูกชายตัวดี นั่งบ่นนู่นบ่นนี่แล้วเนียนกินคอหมูย่างพ่อหมดไปเกือบเลยนะ!!

 

 

 

 

ก็มันอร่อยนี่นาพ่อ แถมหิวแล้วด้วยอ่ะ J

 

 

 

 

แต่ใครจะไปคิดว่าการไปบ้านปู่ในช่วงสงกรานต์ของมายมิ้นท์ในครั้งนี้...จะเป็นสงกรานต์ที่ไม่มีวันลืมได้เลย

 

 

ก็นะ...เป็นสงกรานต์ที่ทำให้เขาได้เจอกับคนสำคัญที่รองจากพ่อแม่นี่นา J

 

 

 

 

߃ƒƒƒƒ #สงกรานต์ของมิ้นท์ „„„„„ß

 

 

 

 

วันที่ 12 เมษายน 20XX เวลา 18:48 น. บ้านคุณปู่ @ .ท่าบ่อ

 

 

 

 

“สวัสดีครับคุณปู่คุณย่า” มิ้นท์ไหว้ปู่กับย่าทันทีที่เห็น พวกท่านทั้งสองนั่งรอรับอยู่ที่หน้าบ้าน ก่อนจะเป็นชายชราที่ลุกขึ้นและเดินมาหาเจ้าหลานชายที่ไม่ได้เจอกันนาน “เอาๆ เป็นไงบ้างล่ะ? เดินทางมาเหนื่อยไหมหลาน?”

 

 

“ไม่เท่าไหร่ครับปู่”

 

 

“รถติดมากสินะ”

 

 

“ก็ประมาณนึงครับปู่ ไปเสียเวลาอยู่แถวเขาปักนานพอดูเลย แต่พอหลุดจากตรงนั้นก็โล่งแล้วครับ” เด็กหนุ่มเล่าเรื่องราวของเขาให้กับปู่ได้ฟัง ก่อนจะเป็นหญิงชราที่พูดขัดขึ้นมา “ว่าแต่คราวนี้ก็ยังมาแค่เราพ่อและแม่เนอะ ไม่มีพาแฟนมาเที่ยวบ้างล่ะลูก?”

 

 

“โถ่~ ย่าครับ ถ้าแฟนมันหา...”

 

 

“แม่คะ มันไม่พาแฟนมาก็ดีแล้วนี่คะ บ้านเราจะได้ไม่เป็นขี้ปากชาวบ้านว่าเลี้ยงลูกหลานยังไงให้ผิดเพศแบบนี้อ่ะค่ะ” เสียงอาสะใภ้อย่าง พรประภา พูดแทรกขึ้นมาเรียกความสนใจของสองสามีภรรยาผู้มีศักดิ์เป็นพ่อแม่สามีหันไปมอง แต่ไม่ทันที่ปู่กับย่าจะได้ตำหนิอะไรลูกสะใภ้ของตนที่ย้ำเรื่องปมของเจ้าหลานชาย เจ้าหลานชายตัวดีก็เอ่ยสวนขึ้นมาก่อน

 

 

“ผมว่าไอ้การที่ผมรักเพศเดียวกันเนี่ยมันก็เป็นเรื่องของพ่อกับแม่ของผมซึ่งพวกท่านก็รับผมได้และก็ไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ผิดอะไรด้วย เพราะเพศมันก็เป็นแค่ตัวอักษรและความรักก็ไม่เคยกำหนดว่าผู้ชายต้องคู่กับผู้หญิงเท่านั้นด้วย แถมพ่อกับแม่ผมยังไม่เดือดร้อนอะไรกับเรื่องนี้นะครับ” มิ้นท์อธิบายด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างจะใจเย็นและไม่อยากจะมีเรื่องด้วย เขาเข้าใจดีกว่าสังคมแม้จะยอมรับเรื่องเพศที่สามได้แล้ว แต่มันก็ไม่ใช่ทุกคนและทุกที่ที่จะยอมรับเรื่องแบบนี้ได้

 

 

“พ่อแม่เธออาจไม่เดือดร้อน แต่เธอไม่สงสารปู่กับย่าท่านบ้างหรอ? ที่โดนชาวบ้านแถวนี้เขานินทาน่ะ

 

 

เขาเองก็พอเข้าใจว่าอาสะใภ้ของเขาไม่ชอบเขามาตั้งแต่ไหนแต่ไร ตั้งแต่เขายังไม่เปิดตัวว่าเป็นรักร่วมเพศแล้ว อาจเพราะอิจฉาที่เขาได้ดีกว่าลูกชายของตน จนความอิจฉาได้แปรเปลี่ยนเป็นความไม่ชอบขี้หน้า เลยมักพูดจากระแทกแดกดันแบบนี้เสมอ เลยเป็นสาเหตุหนึ่งที่เขาไม่ค่อยอยากมาหาปู่กับย่าช่วงสงกรานต์ที่รวมญาติแบบนี้

 

 

“นินทา?”

 

 

“ก็นินทาว่าเลี้ยงหลานยังไงให้เป็นพวกผิดเพศไง!

 

 

“ถึงจะผิดเพศแต่ผมก็เรียนจบและมีงานการทำนะครับ ผมสามารถเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ต้องแบมือขอเงินพ่อแม่ ไม่ได้เป็นภาระของครอบครัวด้วย และผมว่าการที่พวกท่านโดนนินทาเรื่องมีหลานชายอย่างผมผิดเพศเนี่ย ก็น่าจะดีกว่าโดนนินทาว่าหลานชายไปทำสาวท้องแล้วไม่รับผิดชอบนะครับ เพราะอันนั้นน่ะมันเสียหายมากกว่าอีก ดูแลลูกหลานยังไงให้ไปทำผู้หญิงท้องแล้วไม่ยอมรับผิดชอบ สำนักผิดชอบมันคงไม่มี แยกแยะไม่ได้ว่าอะไรควรไม่ควรอ่ะครับ J

 

 

“แก!! ไอ้มิ้นท์!!” หญิงสาวที่มีศักดิ์เป็นอาสะใภ้ถึงกับโกรธหน้าดำหน้าแดงที่โดนเด็กอย่างมิ้นท์ย้อนเข้าให้ เธอว่าเธอปิดข่าวพวกญาติๆเป็นอย่างดีแล้ว

 

 

 

 

แล้วทำไมไอ้เด็กนี่ถึงได้รู้!!

 

 

 

 

“ไม่จริง! บอมลูกชายฉันไม่ได้ทำใครท้อง!!” พรประภาปฏิเสธเสียงแข็งซึ่งนั่นก็ทำให้รอยยิ้มของมิ้นท์ปรากฏขึ้นมาที่มุมปาก ก่อนจะหันไปมองปู่กับย่าที่ยืนอยู่ตรงนั้น “ผมยังไม่ได้บอกเลยนะครับว่าพี่เขาไปทำผู้หญิงท้องอ่ะ อย่าร้อนตัวสิครับ ผมแค่พูดยกตัวอย่างเฉยๆ J

 

 

 

 

เสียรู้ไอ้เด็กนี่จนได้!!

 

 

 

 

“ถ้าคิดว่าปิดได้ตลอดก็เอาเลยครับ แต่ผมจะเตือนเอาไว้อย่างนึง ความลับน่ะมันไม่มีในโลกนี้หรอกนะครับ สักวันก็คงแดงขึ้นมา และถ้ามันแดงมาถึงที่นี่เมื่อไหร่ล่ะก็...ผมว่าคงลือไปทั้งอำเภอ รับรองว่าเรื่องที่ผมผิดเพศนี่คงไม่มีใครสนใจอีกเลย”

 

 

“แก!!

 

 

“เอาล่ะๆ พอได้แล้วล่ะยัยพร” เสียงแหบของเจ้าของบ้านเอ่ยแทรกขึ้นเพื่อตัดปัญหา หากแต่อาสะใภ้ของเขาก็ไม่ยอมจบเรื่องง่ายๆ

 

 

“แต่พ่อคะ! ไอ้มิ้นท์มันหาเรื่องพร!!”

 

 

“ไม่ใช่ว่าเราไปหาเรื่องหลานก่อนหรือไง?” ประมุขของบ้านเอ่ยสวนขึ้นทำเอาพรประภาเถียงไม่ออกเพราะมันจริงทุกอย่าง ก่อนจะหันไปหาเจ้าหลานชายตัวดีที่เพิ่งจะต่อปากต่อคำกับลูกสะใภ้ ผู้เป็นคู่กัดกันมาแต่ไหนแต่ไร “เราเองก็เหมือนกันนะมิ้นท์ บางครั้งเราก็ไม่จำเป็นต้องสู้อยู่คนเดียว เพราะตรงนี้ยังมีปู่กับย่าอยู่ ปู่กับย่าจะจัดการให้เองนะเข้าใจไหม?”

 

 

“ครับคุณปู่ ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่เสียมารยาท” มิ้นท์ไหว้ขอโทษปู่กับย่าของตนก่อนจะเอ่ยขอตัวเอาของไปเก็บ “งั้นเดี๋ยวผมเอาของไปเก็บก่อนนะครับ”

 

 

“ไปเถอะจ้ะ” หญิงชราเอ่ยกับเจ้าหลานชายก่อนจะปล่อยให้อีกฝ่ายเอาของไปเก็บ ส่วนทางลูกสะใภ้ที่ยังไม่หยุดหาเรื่องเจ้าหลานชาย เธอจึงต้องออกปากเสียหน่อย

 

 

“จะหยุดได้หรือยังพร”

 

 

“คุณแม่คะ! ต่มัน!!

 

 

“อย่าเอาเวลาไปสนใจเจ้ามิ้นท์มันเลย เอาไว้เลยไปสนใจลูกทั้งสองของเราไม่ดีกว่าหรอ? อย่าคิดว่าแม่ไม่รู้นะว่ามันเกิดอะไรกับเจ้าบอมบ้างน่ะ” หญิงชราเอ่ยสวนด้วยน้ำเสียงนิ่มๆทำเอาลูกสะใภ้ถึงกับชะงักเมื่อได้ยิน “อย่างที่เจ้ามิ้นท์มันบอก ความลับไม่มีในโลก เอาเวลาไปจัดการให้เรื่องมันจบดีกว่า”

 

 

“คุณแม่...”

 

 

“แล้วก็อย่ามัวแต่ปกป้องเจ้าลูกชายจนลืมดูแลลูกสาวด้วยล่ะ เดี๋ยวเด็กมันจะน้อยใจเอา ทำดีแทบตายแต่แม่ก็ยังมองไม่เห็น” เมื่อเห็นภรรยาเตือนลูกสะใภ้ ทางประมุขของบ้านก็พูดเสริมต่อจากคนรักทันที

 

 

“คุณพ่อคะ!”

 

 

“นี่ก็ได้เวลามื้อเย็นแล้วด้วย ไปทานข้าวกันเถอะ” ชายชราพูดกับลูกสะใภ้ที่ยังคงยืนไม่พอใจกับความลำเอียงของพ่อแม่สามี แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากนักจึงได้แต่ต้องยอมเดินตามไป

 

 

บรรยากาศอาหารมื้อนี้สำหรับมิ้นท์ก็ออกจะอึดอัดนิดหน่อยที่ต้องร่วมโต๊ะกับคนที่เพิ่งจะปะทะฝีปากกันไป หากแต่ปู่กับย่าก็ช่วยกันสร้างบรรยากาศทำให้มิ้นท์รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง ไหนจะยัย แบมลูกพี่ลูกน้องของเขาที่เป็นน้องสาวพี่บอมหรือจะพูดง่ายๆก็คือเป็นลูกสาวของอาสะใภ้เขานั่นแหละ แต่น้องน่ะมีนิสัยน่ารักต่างจากคนพี่ลิบลับหากแต่ไม่ใช่ลูกคนโปรด เขาเองก็อดสงสารน้องไม่ได้ กับพี่บอมก็ไม่ได้มีอะไรมากนัก ต่างคนต่างอยู่ จะมีก็แค่อาพรนั่นแหละที่หาเรื่องเขาไม่หยุดไม่หย่อน

 

 

“ว่าแต่ปีนี้เรามีนัดกับเพื่อนไปเล่นน้ำที่ไหนหรือเปล่าเอ่ย?” ประมุขของบ้านเอ่ยถามเจ้าหลานชาย เพราะรู้ดีกว่าแก๊งค์เพื่อนที่มหาวิทยาลัยของมิ้นต์ส่วนใหญ่ก็มีญาติอยู่จังหวัดนี้ เลยมักจะนัดสักหนึ่งวันเพื่อเล่นน้ำด้วยกัน

 

 

“ก็ว่าจะไปวันที่สิบห้าอ่ะครับ เพราะวันที่สิบสามไอ้ค่อนเพิ่งจะถึงที่ศรีเชียงใหม่ ส่วนวันที่สิบสี่ไอ้น้ำกับไอ้ลมก็ไม่ว่างด้วย ก็เลยนัดกันวันที่สิบห้าน่ะครับ” หันไปตอบปู่ของตนก่อนจะหันมาหาน้องสาวคนสนิท “แบมจะไปเล่นน้ำกับพวกพี่ไหม?”

 

 

“แบมปะ...”

 

 

“ฉันไม่ให้ยัยแบมไป!” อาพรเอ่ยสวนขึ้นมาทันทีโดยไม่ต้องรอให้ลูกสาวคนตนพูดจบ ทำเอาผู้เป็นสามีอย่าง อัครเดชถามขึ้นด้วยน้ำเสียงสงสัย “อ้าวคุณ ทำไมถึงไม่ให้ยัยแบมไปล่ะ มีมิ้นท์อยู่ทั้งคน ให้ลูกไปเที่ยวเถอะ”

 

 

“ไม่ได้ค่ะ ฉันไม่ไว้ใจ เกิดมิ้นท์พาลูกของเราไปเสียคนจะทำยังไงคะ? คุณก็รู้ว่ามิ้นท์เป็นแบบไหนนิ”

 

 

“นี่คุณ!!”

 

 

“ถึงลูกของพี่จะเป็นแบบนี้ แต่ลูกของพี่ก็แยกผิดชอบชั่วดีได้นะ รู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควร” เมื่อเห็นว่าน้องสะใภ้เริ่มจะดูถูกลูกของตน พี่สะใภ้อย่างเธอก็พูดต่อทันที

 

 

“พี่ขวัญคะ!!”

 

 

“เธอพูดดูถูกลูกของพี่ก่อนเองนะ พี่ไม่ใช่คนดีพอที่จะปล่อยให้เราว่าลูกพี่ทั้งที่ลูกพี่ไม่ผิดได้หรอก”

 

 

“ทำไมลูกของพี่จะไม่ผิด ก็ในเมื่อมันนะผิด...”

 

 

“พอได้แล้ว!!!” เสียงของประมุขของบ้านดังขึ้นเมื่อเห็นการเถียงกัน “พ่อว่าพ่อเตือนเราหลายรอบแล้วนะ ถ้าการที่มิ้นท์มันเป็นแบบนี้แล้วทำให้แกรู้สึกอับอายที่ใช้นามสกุลเดียวกันล่ะก็ หย่าไหม? จะได้กลับไปใช้นามสกุลเดิม”

 

 

“คุณพ่อ!

 

 

“พ่อเตือนแกแล้วนะ อย่าให้พ่อต้องพูด ว่าถึงมิ้นท์จะเป็นแบบนี้ แต่มันก็มีงานมีการดีๆทำ ดูแลตัวเองได้ แล้วไอ้บอมล่ะ? มันทำอะไรที่พอจะอวดได้บ้าง?”

 

 

“เรื่องนั้นน่ะ...”

 

 

“ที่เอาแต่ย้ำเรื่องผิดเพศก็เพราะมันคือข้อที่เราคิดว่ามันด้อยกว่าไอ้บอมสินะ แต่สำหรับพ่อน่ะมันไม่ใช่เลย มันแค่เรื่องของรสนิยมซึ่งไม่มีถูกไม่มีผิด” ประมุขของบ้านพูดพร้อมกับหันไปมองบรรดาลูกหลานของตัวเองแล้วพูดต่อ “และอีกอย่างพวกเด็กๆก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรผิดใจกัน อย่าเอาความรู้สึกของผู้ใหญ่ไปทำให้เด็กเขาเกลียดกันสิ โดยเฉพาะยัยแบมกับไอ้มิ้นท์ ทั้งสองเป็นลูกพี่ลูกน้องที่สนิทกันมากกว่าใครๆ นานๆจะได้เจอกันทีเราก็เอาแต่กีดกัน ผู้ใหญ่ดีๆที่ไหนเขาทำกัน”

 

 

“พ่อคะ!!”

 

 

“พอเถอะพร”

 

 

“พี่เดช!!” พรประภาไม่พอใจอย่างมาก ไม่ใช่แค่พ่อแม่สามีที่ไม่เข้าข้างเธอ หากแต่แม้แต่สามีก็ไม่เข้าข้าง “งั้นขอตัวก่อนแล้วกันค่ะ พรทานต่อไม่ลงแล้ว” พูดแค่นั้นก็ลุกออกไปจากโต๊ะอาหารทันที

 

 

“ผมต้องขอโทษแทนเมียผมด้วยนะพี่” อัครเดชไม่สนใจเสียงของภรรยาก่อนจะหันไปขอโทษพี่ชายและพี่สะใภ้ของตน ซึ่งสามีภรรยาทั้งสองก็ไม่ได้ติดใจอะไรเพราะถือว่าเป็นพี่น้องกัน เมื่อเห็นแบบนั้น อัครเดชจึงหันไปถามลูกสาวที่เอาแต่นั่งมองเหตุการณ์เมื่อครู่แบบรู้สึกผิดเพราะเหมือนตัวเองเป็นต้นเหตุ “อยากไปเล่นน้ำกับพี่เขาไหมล่ะ? ถ้าจะไปพ่อก็อนุญาตนะ”

 

 

“จริงหรอคะ?”

 

 

“จริงสิลูก”

 

 

“งั้นหนูขอไปเล่นน้ำด้วยนะคะพี่มิ้นท์” หญิงสาวหันไปขอลูกพี่ลูกน้องของตน ซึ่งแน่นอนว่ามีหรือมิ้นท์จะไม่ให้น่ะ

 

 

“ได้อยู่แล้ว” หันไปตอบน้องสาวของตนก่อนจะหันไปหาอาเดชแล้วพูดเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ “คุณอาไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ผมจะดูแลน้องอย่างดี อีกอย่างนอกจากผม ไอ้ค่อน ไอ้ลม ไอ้ฟ้าแล้วยังมีรินจอยแล้วก็เวนดี้เพื่อนที่ทำงานของไอ้ค่อนที่เป็นผู้หญิงอีกครับ น้องไม่ได้เป็นผู้หญิงคนเดียวแน่นอนครับ”

 

 

“พอได้ยินแบบนี้อาก็ยิ่งสบายใจขึ้นไปอีก” ผู้เป็นอาเอ่ยด้วยน้ำเสียงโล่งอก ก่อนจะเอ่ยถามถึงบ้านช่องของพวกเพื่อนๆของหลานชาย “แล้วแต่ละคนอยู่ที่ไหนกันบ้างล่ะนั่น?”

 

 

“ไอ้ค่อนอยู่แถวศรีเชียงใหม่ครับ ส่วนไอ้ฟ้ากับไอ้ลมอยู่สังคม รินกับเวนดี้อยู่อำเภอเมือง ส่วนจอยอยู่ท่าบ่อเนี่ยแหละครับ”

 

 

“ก็ไม่ไกลกันเท่าไหร่ล่ะนะ แล้วจะไปกันยังไงล่ะ?”

 

 

“ก็เดี๋ยวไอ้ฟ้ากับลมขับรถกระบะมารับครับ ก็รับไอ้ค่อนที่ศรีเชียงใหม่ก่อน แล้วค่อยมารับผมแบมกับจอยที่นี่แล้วค่อยไปรับรินกับเวนดี้ที่อำเภอเมือง พวกเรากะว่าจะเดินสายเล่นน้ำกันน่ะครับ” มิ้นท์อธิบายให้ทุกคนในโต๊ะฟัง ซึ่งผู้ใหญ่ทั้งหมดก็พยักหน้ารับ “เล่นน้ำบนรถกระบะก็ระวังหน่อยก็แล้วกัน”

 

 

“ครับ ผมจะระวังนะครับ ยิ่งมีน้องไปด้วยแบบนี้ผมยิ่งต้องระวัง”

 

 

“วันที่สิบห้าอาฝากน้องด้วยล่ะ”

 

 

“ครับคุณอา”

  

 

 

 

߃ƒƒƒƒ #สงกรานต์ของมิ้นท์ „„„„„ß

 

 

 

 

สงกรานต์ของมิ้นท์ก็เหมือนๆเดิมทุกปี เรียกได้ว่ามีอีเว้นท์ประจำปีที่ต้องทำ ไม่ว่าจะเป็น... การไปไหว้พระอย่างหลวงพ่อพระเจ้าองค์ตื้อที่วัดศรีชมภูองค์ตื้อในวันที่ 13 หรือการรดน้ำดำหัวขอพรญาติผู้ใหญ่ในวันที่ 14

 

 

นี่ยังไม่รวมถึงอีเว้นท์ประจำอย่างการไปตลาดเพื่อกินอาหารญวน ซึ่งของที่มิ้นท์ชอบกินและมักกินเสมอ ไปทีไรไม่มีพลาดคือข้าวเกรียบปากหม้อที่ต้องทานกับน้ำจิ้มและหมูยอหรือข้าวเปียกเส้นที่เส้นเหนียวนุ่ม น้ำซุบร้อนๆกับเนื้อไก่ฉีก ไหนจะสุกี้ของร้านคนรู้จักที่ต้องสั่งมากินทุกครั้ง ปลาเผาอร่อยๆที่ถามว่ากรุงเทพมีไหมก็บอกเลยว่ามี แต่ถ้ากินที่นี่ทุกอย่างคือฟรีไง!

 

 

 

 

และถ้าถามว่าทำไมฟรี? ไม่น่าถาม...ก็พ่อกับแม่ซื้อมาให้กินไง อิอิ

 

 

อ๋อ! ละก็ไม่ต้องด่าว่าเป็นลูกเลว คือยอมรับอ่ะ แฮะๆ

ก็นานๆทีนี้นา ก็แค่ช่วงสงกรานต์ที่อิ่มจังตังค์อยู่ครบอ่ะ เพราะปกติก็หากินเองอยู่แล้ว

 

 

 

 

“พี่มิ้นท์คะ” เสียงใสๆเรียกจาดทางด้านหลังทำให้ชายหนุ่มต้องหันไปตามเสียงเรียก แบมแบมญาติผู้น้องเอ่ยเรียกในระหว่างที่คนพี่กำลังทานของหวานอย่างบัวลอยน้ำกะทิ ของโปรดที่มักจะทานเป็นประจำเมื่อมาที่นี่

 

 

นอกจากของคาวที่มิ้นท์ชอบกินเป็นประจำ กินแทบทุกครั้งที่มาที่นี่อย่างข้าวเกรียบปากหม้อกับข้าวเปียกเส้นแล้วนั้น ยังมีขนมหวานอย่างบัวลอยน้ำกะทิที่มิ้นท์มักกินหลังอาหารเย็น บัวลอยที่มีทั้งลูกเล็กและลูกใหญ่ที่มีไส้ถั่วเหลืองอยู่ข้างใน ถุงนึงก็ราคาแค่สิบบาท ถุงใหญ่อีกต่างหาก จำได้ว่าตอนที่รู้ราคาคือยืนงงกับแบมแบมว่าทำไมมันถูกจังวะ? นอกจากนี้ยังมีน้ำมะพร้าวให้ได้กินชื่นใจ

 

 

นี่ยังไม่รวมของหวานยามบ่ายที่มักจะเข็นมาประจำอย่างเต้าฮวยถั่วดำน้ำกะทิ ย้ำ! ว่าเต้าฮวยที่นี่น่ะกินกับถั่วดำใส่น้ำกะทิด้วย ขั้นตอนก็ไม่ยาก ถ้าอยากกินแบบเย็นๆก็ใส่น้ำแข็งได้ น้ำแข็งนี่มีเตรียมพร้อมสุดๆ  ตามมาด้วยแผ่นเต้าหู้ ตักน้ำขิง น้ำเชื่อม น้ำกะทิ พร้อมถั่วดำเป็นอันเสร็จ บอกเลยว่ามันโคตรอร่อย หากินได้แค่ที่นี่เท่านั้น และนี่คือหน้าตาของมัน





 

 

 

 


ลองแล้วจะติดใจอ่ะบอกเลย!!

 

 

 

 

“ว่าไงแบมแบม? มีอะไรหรอ?”

 

 

“วันพรุ่งนี้เพื่อนของพี่จะมารับกี่โมงหรอคะ? หนูจะได้กะเวลาเตรียมตัวน่ะค่ะ” แบมแบมนั่งลงข้างๆมองพี่ชายคนสนิทกินบัวลอยสบายใจเฉิบ ส่วนเธอนั้นได้แต่มองตาปริบๆ ไอ้อยากกินก็อยากอยู่หรอก แต่พอช่างน้ำหนักทีไรสะเทือนใจทุกทีเลย

 

 

“ตกลงมาถามนี่จะเอาคำตอบหรือมานั่งมองพี่กินเนี่ย?” เมื่อเห็นว่าน้องสาวเอาแต่มองถ้วยบัวลอยของตนก็อดแซวไม่ได้

 

 

“โถ่พี่มิ้นท์อ่ะ!! หนูก็ต้องการคำตอบน่ะสิ ก็หนูต้องแต่งตัว ไหนจะทาครีมกันแดดอีก ถ้าพวกเพื่อนพี่มาแล้วหนูก็ไม่อยากให้เขาต้องรอน่ะค่ะ”

 

 

“นั่นสินะ พี่เองก็ลืมถามไปเลย ไม่สิ จริงๆก็ถามไปรอบนึงแล้วแหละแต่ยังไม่ได้ข้อสรุป เดี๋ยวพี่ทักไปถามพวกมันก่อนดีกว่า” ตอบลูกพี่ลูกน้องของตนก่อนจะหันไปหยิบมือถือแล้วไลน์หาเพื่อนของตนทันที

 

 

 

 

ตี้เล่นน้ำสงกรานต์ (7)

 

พรุ่งนี้พวกมึงจะมารับกูที่บ้านปู่กี่โมง

@สายลมคนรักแฟน @~- ω -`)~

 

สายลมคนรักแฟน

กูน่าจะไปถึงมึงสักสิบเอ็ดโมงอ่ะ เพราะต้องไปรับที่รักของกูที่ศรีเชียงใหม่ก่อน

 

~- ω -`)~

ขอยาดเกลียดคำว่าที่รักของกู = =

 

สายลมคนรักแฟน

ก็กูเป็นคนรักแฟนอ่ะ เนอะ~ @฿äCoñ ( ¯ ¯ )

 

฿äCoñ ( ¯ ¯ )

คนบ้า~!

งืออออ~ เขินอ่ะ  ¯ / / / / ¯

 

ขอยาดเกลียดอิโม - -

 

~- ω -`)~

ขอยาดเกลียดด้วยคน @MëõwMînt (^ ^ฅ)

 

ตกลงมึงจะมาถึงที่บ้านปู่กูประมาณ 11 โมงใช่มะ?

 

สายลมคนรักแฟน

ก็น่าจะประมาณนั้น ถ้ารถไม่ติดอ่ะนะ

จอยไปรอที่บ้านไอ้มิ้นท์มันได้มะ? @JoyToTheWorld¯

 

JoyToTheWorld¯

ได้ๆ เดี๋ยวเราไปรอที่บ้านปู่มิ้นต์

 

@MëõwMînt (^ ^ฅ) ส่งโลบ้านปู่มิ้นท์ให้เราด้วยนะ

 

ได้ๆ เดี๋ยวแชร์โลให้

เออๆ พรุ่งนี้กูพาแบมแบมลูกพี่ลูกน้องกูไปด้วยนะ

 

สายลมคนรักแฟน

ก็เอาดิ เล่นหลายๆคนสนุกดี

 

฿äCoñ ( ¯ ¯ )

ได้ๆ ไม่ได้เจอน้องมานานละ

แต่มึงบอกกูช้าไปอ่ะ ไม่งั้นกูเตรียมหมวกให้น้องมึงละ

 

หมวกไรวะ?

 

฿äCoñ ( ¯ ¯ )

เดี๋ยวพรุ่งนี้มึงก็รู้ว่าเป็นหมวกแบบไหน

 

~- ω -`)~

กูใจคอไม่ค่อยดีกับหมวกของไอ้ค่อนเลยว่ะ

 

JoyToTheWorld¯

เหมือนกันเลย = =;

 

RinRin

แล้วพรุ่งนี้จะมารับเรากับเวนดี้กี่โมง? @สายลมคนรักแฟน

 

Windy คือลมแต่ Wendy คือเรา

ใช่ๆ จะมารับพวกเรากี่โมง? @สายลมคนรักแฟน

 

สายลมคนรักแฟน

น่าจะไม่เกินเที่ยงอ่ะ

 

งั้นพอรับพวกเวนดี้เสร็จก็ไปหาไรกินกันเลยมะ

เที่ยงพอดี จะได้เลยเล่นน้ำยาวๆเลย

 

฿äCoñ ( ¯ ¯ )

ก็ดีนะ

 

Windy คือลมแต่ Wendy คือเรา

ดีเหมือนกัน

 

~- ω -`)~

ดีลๆ

 

Windy คือลมแต่ Wendy คือเรา

เออๆ เพิ่งนึกขึ้นได้

พรุ่งนี้เราพาญาติเราไปด้วยได้ป่ะ?

 

เอาดิ นี่ก็พาญาติไปเหมือนกัน

 

Windy คือลมแต่ Wendy คือเรา

โอเค

 

JoyToTheWorld¯

ว่าแต่ญาติแกนี่หญิงหรือชายวะ? @Windy คือลมแต่ Wendy คือเรา

 

Windy คือลมแต่ Wendy คือเรา

ผู้ชาย อยู่ปีสี่ละ

 

JoyToTheWorld¯

คือดีอ่ะ หล่อมะ?

 

Windy คือลมแต่ Wendy คือเรา

ก็หล่อ แต่ไม่ต้องมาหวังเครมน้องฉันเลย

มันมีคนที่ชอบแล้วเฮอะ

 

JoyToTheWorld¯

เซ็งเลยว่ะ!

 

RinRin

โถ่จอย...

 

ใจเย็นนะมึง ญาติของเพื่อนเอง

 

RinRin

แล้วญาติของมิ้นท์ล่ะ?

ผู้ชายหรือผู้หญิง

อันนี้ถามแทนจอยนะ

 

เสียใจด้วยนะจอย

ญาติกูเป็นผู้หญิงว่ะ

 

JoyToTheWorld¯

= =

 

RinRin

โอ๋นะจอย ^^

 

JoyToTheWorld¯

ยัยริน!!!

 

 

 

 

“พี่มิ้นท์คะ? ตกลงเขาจะมาถึงที่นี่กี่โมงอ่ะคะ?” แบมแบมที่เห็นว่าญาติของตัวเองเอาแต่ยิ้มไปพิมพ์ตอบคนในมือถือไปก็อดถามไม่ได้ เพราะมันก็นานแล้ว ดูสิ...น้ำแข็งในถ้วยบัวลอยของพี่มิ้นท์อ่ะละลายจะหมดแล้ว

 

 

“น่าจะสักสิบเอ็ดโมงอ่ะ”

 

 

“โอเคค่ะ” เมื่อเห็นน้องตอบรับแล้วก็หันไปพิมพ์ในมือถือต่อ แต่เขาก็ยังรู้สึกได้ถึงสายตาที่ยังมองอยู่จึงหันกลับมาถามอีกรอบ “มีอะไรหรือเปล่า?”

 

 

“คือหนูเห็นว่าน้ำแข็งมันละลายแล้วนะคะ ยังไม่กินอีกหรอคะ”

 

 

“หืม?”

 

 

“หมายถึงน้ำแข็งในบัวลอยของพี่อ่ะ เดี๋ยวน้ำมันก็จืดหมดหรอก” เมื่อเห็นคนพี่ทำสีหน้างงๆ หญิงสาวเลยชี้ไปที่ถ้วยบัวลอย ชายหนุ่มยิ้มขำๆ ก่อนจะตักบัวลอยแล้วยื่นไปตรงหน้าของหญิงสาว

 

 

“ถ้าจะมองขนาดนี้ก็กินเถอะ กินแค่ไม่กี่คำมันไม่ทำให้เราอ้วนไปมากกว่านี้หรอกนะ”

 

 

“...”

 

 

“จะกินไม่กิน?” และแน่นอนว่าคำตอบของแบมแบมก็คือการที่อ้าปากไปงับบัวลอยที่ญาติของตนป้อน

 

 

 

 

อร่อยอ่ะ!!

 

 

 

 

“กินไปเถอะ นานๆจะกินที”

 

 

“งั้นขอกินนะ”

 

 

“เอาเลย” และพอมิ้นท์อนุญาต แบมแบมก็เริ่มลงมือกินทันที มิ้นท์หันมองน้องตัวเองที่เอาแต่ตักบัวลอยกินก็อดยิ้มไม่ได้ ก่อนจะหันไปพิมพ์ในไลน์

 

 

 

 

ตี้เล่นน้ำสงกรานต์ (7)

 

พรุ่งนี้เจอกัน

 

Windy คือลมแต่ Wendy คือเรา

เจอกันๆ

 

~- ω -`)~

อือๆ

 

JoyToTheWorld¯

แจกานนน

 

RinRin

เจอกันจ้า

 

สายลมคนรักแฟน

เออ

สาธุขอให้รถไม่ติดมาก

 

฿äCoñ ( ¯ ¯ )

เจอกานนนนน

 

 

 

 

และแล้วในที่สุดวันนี้ก็มาถึง...

 

 

ได้เวลาไปเล่นน้ำแล้วโว้ยยยยยยย~!!

 

 

 

 

“เตรียมตัวเรียบร้อยแล้วใช่ไหมหืม? แบมแบม มิ้นท์” ประมุขของบ้านเอ่ยถามหลานทั้งสองที่นั่งรออยู่หน้าบ้าน มิ้นท์หันมาหาปู่ของตนก่อนจะตอบ “ครับปู่ ผมเรียบร้อยแล้ว”

 

 

“หนูเองก็เหมือนกันค่ะ”

 

 

“เล่นน้ำให้สนุกนะหลาน”

 

 

“ครับย่า / ค่ะย่า”

 

 

“สวัสดีค่ะคุณปู่คุณย่า” เสียงทักทายดังมาจากหน้าบ้านเรียกความสนใจของทุกคนได้เป็นอย่างดี หญิงสาวที่มาพร้อมกับเสื้อกล้ามสีดำคลุมด้วยเสื้อลายดอกแขนยาว กางเกงยีนต์ขายาว เรียกว่าพร้อมลุยแดดสุด “หนูจอยเพื่อนของมิ้นท์ค่ะ”

 

 

“ไหว้พระเถอะหลาน” ชายชรารับไว้เพื่อนของเจ้าหลานชาย “แล้วนี่เราทานอะไรมาหรือยังเนี่ย?”

 

 

“ทานมาแล้วค่ะคุณปู่ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” หันไปตอบปู่ของมิ้นท์ก่อนจะหันมาทางเพื่อนของตน “ไงมิ้นท์ พวกนั้นยังไม่มาใช่มะ?”

 

 

“ถ้ามาก็เห็นแล้วสิ”

 

 

“ไอ้นี่นิ” จอยหันไปจิ๊จ๊ะใส่เพื่อนก่อนจะมองเห็นคนที่อยู่ข้างๆเพื่อนของตน “เราคือแบมแบมญาติของไอ้มิ้นท์ใช่ไหมเอ่ย?”

 

 

“ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะพี่...”

 

 

“พี่ชื่อจอย เป็นเพื่อนของไอ้มิ้นท์มัน ว่าแต่เรานี่น่ารักดีจริงๆเลย เป็นญาติของไอ้มิ้นท์แน่หรอเนี่ย?” ว่าแล้วก็คว้าตัวน้องเข้ามากอดด้วยความเอ็นดู

 

 

“นะ...หนูเป็นญาติของพี่มิ้นท์จริงๆค่ะ พี่มิ้นท์เองก็น่ารักนี่คะ”

 

 

“พูดผิดพูดไหมได้นะลูกกก”

 

 

“ยัยจอย!!”

 

 

“เอ้าๆ อย่าเถียงกันสิ” ผู้เป็นพ่อรีบห้ามทัพเจ้าลูกชายทันที “เถียงกันเป็นเด็กๆไปได้นะเราน่ะ”

 

 

“พ่อดูยัยจอยดิ!! มันว่ามิ้นท์อ่ะ!!”

 

 

“เอาน่าๆ เพื่อนแค่แซวเล่น” ชายวัยกลางคนหันไปคุยกับลูกพร้อมลูบไหล่ไปมาก่อนจะหันไปหาเพื่อนของลูกชายตน “เข้ามานั่งรอในบ้านก่อนเนอะ ไม่ต้องเกรงใจ”

 

 

“ค่ะคุณอา” หญิงสาวไหว้ขอบคุณก่อนจะเดินเข้ามาในตัวบ้าน แต่ยังไม่ทันที่จอยจะได้นั่งรอ ประมุขของบ้านหันไปพบกับรถกระบะจอดอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน “นั่นรถใครน่ะ ไม่ค่อยคุ้นเลย ใช่รถของเพื่อนเราหรือเปล่าน่ะ”

 

 

“ไหนครับปู่?”

 

 

“ที่จอดอยู่ฝั่งทางโน้นน่ะ นั่นๆ เดินลงมาละ” ชายชราเอ่ยพร้อมกับชี้ไปทางรถที่จอดอยู่ฝั่งตรงข้าม ก่อนจะเป็นหญิงชราที่พูดต่อเมื่อเห็นคนที่เดินลงจากรถ “นั่นใช่เจ้าลมหรือเปล่าล่ะนั่นน่ะ”

 

 

“ใช่จริงๆด้วยค่ะ” บรรดาคนในบ้านต่างมองผู้มาเยือน ทุกคนที่ลงมาล้วยใส่หมวกแก๊บที่ดูท่าว่าจะเป็นหมวกที่ไอ้ค่อนได้บอกในไลน์ ดูมีความเป็นหมวกทีมแบบสุดๆ นอกจากนั้นก็ยังมีเสื้อลายฮาวายที่ไม่หนามากกับเสื้อกล้ามที่อยู่ด้านในกับกางเกงยีนต์ขายาว

 

 

“สวัสดีครับคุณปู่คุณย่า” เหล่าหนุ่มๆไหว้ญาติผู้ใหญ่ของมิ้นท์ทันทีที่เดินเข้ามาในบ้าน ก่อนจะเป็นสายน้ำญาติของสายลมกับสายฟ้าเอ่ยขออนุญาติกับพวกผู้ใหญ่ “วันนี้ผมขอพามิ้นท์กับน้องแบมไปเล่นน้ำนะครับ”

 

 

“ตามสบายเลยจ้า แต่อย่าเมาอย่ากลับดึกมากก็พอ”

 

 

“ครับคุณอา ไม่ต้องห่วงนะครับ เดี๋ยวผมจะคอยดูแลพวกเด็กๆให้เอง” สายน้ำรับปากบรรดาผู้ใหญ่ ถึงแม้ว่าทุกคนจะโตและมีงานทำกันหมดแล้ว แต่ยังไงก็ยังคงมีความเป็นเด็ก ด้วยความที่เป็นผู้ใหญ่และอายุก็ห่างจากเจ้าพวกนี้พอควรเลยขออาสาดูแลเจ้าพวกนี้แทนนั่นเอง

 

 

“ไงเรา ไม่ได้เจอตั้งนาน” เมื่อขออนุญาติทางผู้ใหญ่เสร็จ สายน้ำจึงหันมาทักอดีตลูกน้องของตัวเอง มิ้นท์ยิ้มแหย่ๆให้เล็กหน่อยก่อนจะตอบ “ไม่กี่อาทิตย์เองครับพี่น้ำ”

 

 

“นั่นแหละๆ สบายดีนะเราน่ะ”

 

 

“ครับผม” เมื่อได้ยินน้องตอบแบบนั้นเขาที่เป็นอดีตหัวหน้าก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย “ว่าแต่จะไปกันเลยหรือยัง? เตรียมตัวเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”

 

 

“ใช่ครับพี่ ผมกับน้องเตรียมตัวเรียบร้อยพร้อมออกแล้ว”

 

 

“งั้นพวกผมขอตัวก่อนนะครับ” เมื่อได้ยินแบบนั้นสายน้ำจึงกล่าวลากับญาติผู้ใหญ่ของน้องในทีมตัวเองอีกรอบ

 

 

“ไปดีมาดีนะลูก”

 

 

“ครับผม สวัสดีครับ” ว่าแล้วก็พากันขึ้นไปนั่งบนรถที่ตอนนี้ส่วนของกระบะยังมีหลังคาอยู่เพราะยังไม่พร้อมที่จะเล่นน้ำ กะจะไปถอดโครงที่บ้านของเวนดี้กับริน พอขากลับตอนไปส่งรินกับเวนดี้ก็ค่อยประกอบกลับ

 

 

“เพื่อนมิ้นท์~ เพื่อนจอยยย~

 

 

“มีไรไอ้ค่อน?”

 

 

“เรียกซะขนลุกเลย” ทั้งมิ้นท์และจอยต่างมองหน้าเพื่อนของตน มือค่อยๆยื่นหมวกทั้งสองใบ ใบนึงสีเขียวเข้ม อีกใบสีเขียวมิ้นท์ “ใบนี้ของมึง ส่วนใบนี้ของจอย”

 

 

“สีหมวกของมิ้นท์สวยอ่ะแก ขอแลกได้ป่ะมิ้นท์” เมื่อเห็นว่าหมวกในมือของมิ้นท์นั้นสีสวยกว่า จึงยื่นขอแลกกับมิ้นท์ทันที แต่ยังไม่ทันที่มิ้นท์จะได้ตอบอะไรกลับไป เบค่อนก็สวนขึ้นมาทันที “ไม่ได้! หมวกนี้ปักชื่อเอาไว้ไม่เห็นหรือไง จะแลกกันไปทำไมล่ะ?!

 

 

“ก็แค่ใส่เองไหมแก?”

 

 

“ก็แล้วแต่อ่ะนะ แต่ที่หมวกน่ะ กูอุตส่าห์ปักไลน์ของเจ้าของหมวกเอาไว้”

 

 

“ฮะ?!!” ทั้งสองคนอึ้งกับสิ่งที่เบค่อนพูด ก่อนจะหันไปทางสายฟ้าและสายลม ซึ่งแน่นอนว่าทั้งคู่ต่างก็ได้หมวกแบบนี้แล้วเหมือนกัน เจ้าของความคิดจึงเริ่มอธิบายต่อ “ก็แบบว่า...เผื่อเล่นๆน้ำอยู่แล้วเกิดสนใจหนุ่มๆคนไหนก็ยื่นหมวกให้ไปเลย หรือไม่ก็ทำเนียนหมวกตกเลยก็ได้แก อ่อยแบบสวยๆ อ่อยแบบไม่ให้รู้ว่าอ่อยอ่ะ”

 

 

 

 

นี่มัน #เล่นสงกรานต์ยังไงให้ได้ผัว ชัดๆ = =;;

 

 

 

 

“โอเคๆ งั้นกูไม่แลกหมวกกับไอ้มิ้นท์แล้วก็ได้” จอยที่ตอนแรกยื่นขอแลกหมวกกับมิ้นท์ก็ชักแขนกลับก่อนจะใส่หมวกให้เรียบร้อย

 

 

“แหมมมม~ รีบใส่เลยนะมึง เบค่อนเอ่ยแซวก่อนจะหันมาทางมิ้นท์ที่ได้แต่ถอนหายใจปลงๆกับของตรงหน้า

 

 

“นี่ไปเอามาจากแท็ก #เล่นสงกรานต์ยังไงให้ได้ผัว ใช่ไหม?”

 

 

“ก็เห็นมันน่าสนใจดี ก็อยากให้เพื่อนมีแฟนกันเร็วๆไง จะได้ไม่ต้องมาคอยอิจฉากูกับลมอ่ะ”

 

 

“เออๆ เอาที่มึงสบายใจเลย คิดถูกจริงๆที่บอกว่าเอาแบมแบมไปด้วยเมื่อวาน ไม่งั้นมึงคงทำหมวกแบบนี้มาให้น้องกู”

 

 

“รู้ใจกูจริงๆเลย” มิ้นท์ส่ายหน้าให้กับเพื่อนของตน ก่อนจะเริ่มนึกอะไรบางอย่างออก “แต่เดี๋ยวนะ มึงบอกว่าหมวกมีไลน์ของเจ้าของอยู่ แล้วหมวกของไอ้ลมอ่ะ?”

 

 

“แน่นอนว่าไม่มี เรื่องอะไรกูต้องให้ไลน์แฟนกูล่ะ”

 

 

“ก็ยังดีที่มึงยังฉลาดอยู่”

 

 

“ยัยจอย!!”

 

 

“แต่กูเห็นแวบๆว่าไม่ได้มีแค่ชื่อไอ้ลมนะ มึงปักไรไปอ่ะ” สายฟ้าที่นั่งเงียบมาได้สักพักเอ่ยถาม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฎขึ้นบนมุมปาก “ก็ปักว่า...”

 

 

“ว่า...”

 

 

“ว่า...มีแฟนชื่อเบค่อน รักแฟนมากด้วยยังไงล่ะ และแน่นอนว่าที่หมวกของกูก็ปักว่า มีแฟนชื่อสายลม รักแฟนมากด้วย เหมือนกัน อิอิ”

 

 

“อิอิพ่อง!”

 

 

“ขอยาดเกลียด”

 

 

“เบื่อคนมีแฟนโว้ย”

 

 

“เพราะแบบนี้ไงเลยทำหมวกมาให้ทุกคนน่ะ จะได้เลิกอิจกันสักที”

 

 

“พวกกูไม่ได้อิจโว้ยยย แค่เบื่อแค่รำคาญเฉยๆ” สายฟ้าขึ้นเสียงด้วยความลำไยทั้งญาติของตัวเองและเพื่อนสนิทที่เอาแต่อยู่ใกล้กันจนจะสิงกันอยู่แล้ว ไหนจะสวีทกันอีก เบค่อนขำท่าทีของเพื่อนก่อนจะหันไปถามเป้าหมายใหม่ “แล้วน้องแบมแบมล่ะ? มีแฟนหรือยังเอ่ย?”

 

 

“ก็ยังหรอกค่ะ แต่ก็มีคนที่ชอบอยู่เหมือนกันค่ะ” หญิงสาวเอ่ยตอบ ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อทำเอาผู้เป็นพี่สังเกตได้ “เพราะแบบนี้นี่เองเลยพยายามกินน้อยๆ ไม่กินของหวานสินะ”

 

 

“พี่มิ้นท์ก็!!”

 

 

“เอาน่าๆ พอมีคนที่ชอบก็อยากจะดูดีตลอดเวลานั่นแหละ ใช่ไหมเอ่ย?” แบมแบมพยักหน้าให้กับเบค่อน ก่อนที่อีกฝ่ายจะถามต่อ “แล้วเขาเป็นคนยังไง เป็นคนแบบไหนหรอ?”

 

 

“ก็แบบว่า...” ว่าแล้วหญิงสาวก็เล่าเรื่องไปตลอดทาง ชายหนุ่มที่เธอแอบชอบเป็นคนยังไง รวมทั้งเหตุการณ์ความประทับใจต่างๆถูกเล่าออกมาจนหมด

 

 

“ว่าแต่ว่าเราเล่ามาตั้งนาน แล้วผู้ชายคนนั้นน่ะชื่ออะไรหรอ?” จอยถามขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่หลุดชื่อของคนๆนั้นออกมาเลย

 

 

“นั่นสิๆ ฟังอยู่ตั้งนานพี่ยังไม่รู้ชื่อคนนั้นเลยนะ”

 

 

“พี่เขาชื่อ...”

  

 

 

 

߃ƒƒƒƒ #สงกรานต์ของมิ้นท์ „„„„„ß

 

 

 

 

“เฮ้ย! ทำไมป่านนี้มาร์คมันยังไม่มาวะ?”

 

 

เสียงทุ้มของหนุ่มที่ดูเผินๆเหมือนจะหน้าหวาน ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตา หากแต่ความจริงแล้วนิสัยกับใบหน้านั้นไปกันคนละทาง เพราะนิสัยของผู้บ่าวนาม กล้าหาญ ต้องบอกเลยว่าโคตรแมน ที่ดูหวานอ่ะมีแค่หน้าเท่านั้น เพราะหากมองมาที่ลำตัวจะพบกับความแข็งแกร่งของกล้ามแขนและหน้าแข้ง แม้จะสูงไม่ถึงหนึ่งร้อยแปดสิบแต่ก็ถือว่าสูงกว่ามาตรฐานชายไทย กล้ามสมส่วน ส่วนเรื่องการแต่งตัวก็ตามค่อนข้างจะตามแฟชั่นอยู่บ้าง เพราะอย่างน้อยๆช่วงสงกรานต์แบบนี้ก็ใส่เสื้อเชิ้ตฮาวายคลุมเสื้อกล้ามสีขาวด้านใน กางเกงยีนต์ยาวประมาณเข่า ผมสีน้ำตาลอมแดงนิดๆรับกับใบหน้าได้ดี

 

 

 

 

บอกเลยว่าลุคนี้อ่ะโคตรหล่อ!!! ... (ในความคิดของตัวเอง)

 

 

 

 

“อ้าวเฮียหาญ เมื่อวานมันก็บอกอยู่ว่าวันนี้ไม่มาอ่ะ เห็นว่าอยากเปลี่ยนบรรยากาศไปเล่นน้ำกับญาติมันมั่งอ่ะ” รุ่นน้องคนสนิทอีกคนอย่าง เลย์เป็นฝ่ายตอบโดยในระหว่างตอบก็เตรียมพวกถังน้ำกับอุปกรณ์เล่นน้ำต่างๆไปด้วย

 

 

“เห็นมันบอกว่าญาติๆมันจะเล่นบนรถกระบะ มันก็เลยอยากลองขึ้นกระบะดูบ้างอ่ะ” แจ็คเอ่ยเสริมเพื่อนของตน “แต่ก็ไม่รู้ว่าจะผ่านมาทางนี้ไหมอ่ะนะ”

 

 

“ถ้าผ่านมาทางนี้มันก็คงต้องเตรียมตัวล่ะนะ ลองโดนน้ำเย็นๆที่มันชอบสาดคนอื่นหน่อยเป็นไง? หึๆ” กล้าหาญเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ มาร์ครุ่นน้องของตนอ่ะชอบนัก ชอบเล่นน้ำเย็นๆ สาดทีหรือรดทีพอได้ยินเสียงกรี๊ดแล้วมันสะใจดี

 

 

“ว่าแต่วันนี้จะมีแค่พวกเราสามคนเองหรอเฮีย? ที่เล่นน้ำตรงนี้อ่ะ” เลย์ที่เห็นว่าที่บ้านของรุ่นพี่คนสนิทมีมาแค่นี้ก็เริ่มเหงาๆ เล่นกันสามคนมันไม่สนุกเท่ากับเล่นหลายๆคนนี่นา

 

 

“เดี๋ยวมีไอ้แทนกับไอ้คีมาด้วยกัน แล้วก็ยังมียัยเยลกับยัยมิกด้วย”

 

 

“เจ้เยลกับเจ้มิกก็มาหรอเฮีย?” แจ็คถามย้ำเพื่อความมั่นใจ ซึ่งกล้าหาญก็พยักหน้าให้เป็นคำตอบทำเอาแจ็คถึงกับเหงื่อตก

 

 

“พูดแบบนี้หมายความว่าพวกเราสองคนมาไม่ได้ใช่ไหมคะน้องแจ็ค?” เสียงเย็นๆของหญิงสาวเอ่ยขึ้นทำเอาคนถูกถามถึงกับขนลุก “ปะ...เปล่าครับเปล่า พวกเจ้มาได้เสมอเลยครับ ผมยินดีต้อนรับ แฮะๆ”

 

 

“ให้มันจริงเถอะย่ะ!

 

 

“จริงครับเจ้ เจ้ทั้งสองอยากได้อะไรบอกมาได้เลยครับ”

 

 

“หึ!” สองสาวส่งเสียงหึออกมาเบาๆ สาเหตุที่แจ็คดูจะกลัวสองสาวเป็นพิเศษก็เพราะสมัยมหาลัยตอนที่ได้เจอสายรหัสใหม่ๆแจ็คก็โดนรับน้องแบบที่ทุกคนคาดไม่ถึงว่าพี่รหัสอย่าง มิกกี้ หรือที่เพื่อนมักเรียกย่อๆว่า มิก กับ เยล หรือ เยลลี่ พี่สาวสวยจะจัดหนักจัดเต็มได้ถึงขนาดนี้ ทำเอาจนถึงทุกวันนี้แม้จะรักพี่ๆทั้งสองมาก แต่ก็ยังคงมีความกลัวอยู่พี่ทั้งสองอยู่เสมอ

 

 

“เจอเยลกับมิกเข้าไป ซ่าไม่ออกเลยนะไอ้แจ็ค”

 

 

“สงสัยที่เตรียมแป้งเอาไว้ปะหน้าสาวๆคงจะไม่ได้ใช้แล้วล่ะ”

 

 

“พี่แทน! พี่คี!” แจ็คร้องโวยวายเมื่อพี่ทั้งสองทักเรื่องแป้ง ซึ่งนั่นก็เรียกความสนใจของทั้งเยลลี่และมิกกี้ได้เป็นอย่างดี

 

 

“ปะแป้งสาวๆหรอ?” << เยลลี่

 

 

“ได้ข่าวว่ามีแฟนอยู่แล้วนี่นา” << มิกกี้

 

 

“ยังอยากจะปะแป้งสาวๆอยู่อีกหรอจ๊ะ?” << เยลลี่

 

 

“งั้นเดี๋ยวพี่โทรไปบอกแฟนเราให้ดีไหมเอ่ย?” << มิกกี้

 

 

“เจ้มิกกี้ครับ อย่าโทรนะเจ้!!” แจ็คร้องขึ้นเมื่อเห็นว่าพี่รหัสของตนหยิบเอามือถือออกมา มิกกี้ปรายตามองน้องรหัสของตน “ไม่อยากให้พี่โทรหาแฟนเราอย่างงั้นหรอ?”

 

 

“ครับเจ้ อย่าโทรเลยนะเจ้นะ”

 

 

“งั้นได้”

 

 

 

 

หมับ!

 

 

 

 

“โอ้ยเจ้! เจ็บๆๆๆๆๆๆ” เขาร้องขึ้นทันทีเมื่อโดนมือเล็กๆของมิกกี้หยิกที่หัวก่อนจะดึงตัวเขาเข้ามาในบ้าน “ไม่ต้องมาร้องเลยนะ!”

 

 

“พวกพี่ไม่โทรก็ได้ แต่แกก็อย่าหวังว่าแกจะรอดนะ!”

 

 

“พวกเฮียช่วยผมด้วยยยยยย~

 

 

“ตัวใครตัวมันนะไอ้แจ็ค” บรรดาเพื่อนๆและพี่ของแจ็คต่างมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าปลงๆ ก็ดูท่าว่าจะโดนบ่นไปอีกหลายนาที ซึ่งก็มักจะเป็นที่คุ้นชินของทุกคนเสมอ

 

 

“ถ้าไอ้มาร์คมันอยู่ไอ้แจ็คต้องขอให้มันช่วยแน่ๆ” กล้าหาญเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นว่าสาวสวยทั้งสองคนได้ลากแจ็กเข้าไปสวดในบ้านแล้ว

 

 

“ก็นะ...ไอ้มาร์คมันน้องรักของพี่สองคนนั้นนิ เวลาพูดขออะไรพี่สองคนนั้นเขาเลยยอม” เลย์เสริมในสิ่งที่รุ่นพี่ของตัวเองพูด ซึ่งทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย

 

 

“มาร์คไม่อยู่ก็ช่วยตัวเองไปก่อนแล้วกันนะ”

 

 

“ประโยคมึงดูแปลกๆนะไอ้แทน”

 

 

“มึงคิดมากอ่ะไอ้คี ก็งี้อ่ะ คนจิตใจสกปรกก็งี้”

 

 

“แหมมมมมม มึงจิตใจสะอาดตายละไอ้หาญ! กูรู้ว่าประโยคเมื่อกี้ของไอ้แทนมึงก็คิด!” อัคคีสวนเพื่อนของตนทันที เรื่องสิบแปดบวกแบบนี้มีหรอจะไม่คิด เพราะศีลเสมอกันแบบนี้ไงถึงคบกันได้นานอ่ะ

 

 

“กูว่านอกจากแจ็คกับพวกเจ้ ก็มีคู่ไอ้คีกับไอ้หาญเนี่ยแหละ ไอ้มาร์คไปเปลี่ยนบรรยากาศก็ดีเหมือนกันนะ”

 

 

“ผมก็ว่างั้นอ่ะเฮียแทน” ทั้งแทนและเลย์ต่างมองภาพตรงหน้า ก็ได้แต่คิดว่าไอ้มาร์คเพื่อนและน้องรักคงจะเจอบรรยากาศที่ดีกว่านี้หล่ะมั้งนะ

 

 

“ก็ไม่รู้ว่าไอ้มาร์คแม่มเป็นไงบ้าง? หายเงียบไปเลยอ่ะขานั้น”

 

 

“ผมว่าคงไปเจออะไรดีๆล่ะมั้ง”

 

 

“ก็จริงของมึง” แทนเองก็เห็นด้วยกับประโยคของเลย์ และถ้าถามว่าทำไมถึงได้คิดแบบนี้ก็เพราะว่าความเงียบจากมาร์คนั้นคือคำตอบ

 

 

 

 

ก็เพราะมันหายเงียบไปเลยนั่นแหละ

 

 

ถ้าไม่ดีคงต้องทักมาหาแล้วล่ะ

 

 

 

 

߃ƒƒƒƒ #สงกรานต์ของมิ้นท์ „„„„„ß

 

 

 

 

“นี่ไอ้มิ้นท์”

 

 

“ว่าไง?”

 

 

“แกคิดแบบเดียวกับที่ฉันคิดเปล่าวะ?” เวนดี้เอ่ยถามเพื่อนของตนที่ตอนนี้กำลังเตรียมถังน้ำและอุปกรณ์ต่างๆขนขึ้นรถกระบะที่ตอนนี้ถอดหลังคาออกแล้ว เพราะพอไปรับสองสาวเวนดี้กับรินที่จุดรับทั้งสองคนก็พาบรรดาเพื่อนๆไปทานมื้อเที่ยงก่อนจะกลับมาที่บ้านเพื่อถอดหลังคาออกและขนอุปกรณ์เล่นน้ำขึ้นรถ

 

 

“คิดอะไร?”

 

 

“ญาติแกกับญาติฉันอ่ะ เหมือนมีซัมติงกันว่ะ” เวนดี้พูดขึ้นทำเอาชายหนุ่มที่อุตส่าห์ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนเรื่องนี้ เพราะพอนึกทีไรก็อดหวงลูกพี่ลูกน้องของตัวเองไม่ได้ขึ้มาทุกทีสิหน่า! “ตั้งแต่ตอนมื้อกลางวันละ มันดูสนิทกันเร็วเกินไป พูดคุยกันอยู่สองคนเป็นส่วนใหญ่อ่ะ”

 

 

 

 

แต่เพราะไอ้เด็กนั่นดันทำให้ยัยแบมมีความสุขนี่สิ

 

 

จะปล่อยๆไปก่อนก็แล้วกัน = =

 

 

 

 

“อาหะ...”

 

 

“แค่อาหะอ๋อ? แกไม่สนใจเรื่องนี้หน่อย...”

 

 

 

ตึ่ง!

 

 

 

 

“แล้วไง? แล้วลูกพี่ลูกน้องของฉันโอเคป่ะหล่ะ? พอจะผ่านเกณฑ์แกไหม?” มายมิ้นท์วางอุปกรณ์เล่นน้ำทุกอย่างลงบนพื้นกระบะ ก่อนจะหันมาทางเวนดี้ที่เอาแต่ถามเรื่องนี้

 

 

“กะ...ก็จากที่คุยตอนกลางวันก็ผ่านอ่ะนะ”

 

 

“เออ! ไอ้มาร์คมันก็ผ่านเหมือนกันนั่นแหละสำหรับกู จบนะ!!” พูดแค่นี้ก็เดินหนีไปขนของต่อ ทิ้งเวนดี้มองตามเพื่อนแบบงงๆจนสายฟ้ากับจอยที่เห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ตอนแรกเดินเข้ามาหา

 

 

“ไอ้มิ้นท์มันเป็นอะไรของมันวะ?” เวนดี้หันไปถามเพื่อนทั้งสองที่เดินมาหาด้วยสีหน้างงๆ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมไอ้มิ้นท์ถึงดูหงุดหงิดตอนที่เธอพูดถึงมาร์คกับแบมแบม

 

 

“เอาหน่าๆ ไอ้มิ้นท์มันก็แค่หวงน้องน่ะ แต่มันหวงแบบทำอะไรไม่ได้ไง เพราะรู้ว่ามาร์คเป็นคนทำให้น้องแบมมีความสุข” สายฟ้าตอบคำถามของอีกฝ่าย หากแต่คนที่ถามก็ยังงงๆอยู่ “แค่ตอนกลางวันอ่ะนะ ไอ้มิ้นท์มันรู้ได้ไงว่าไอ้มาร์คทำให้น้องแบมมีความสุขได้อ่ะ เดี๋ยวนะ...”

 

 

“แกเคยบอกนิว่าญาติของแกมีคนที่ชอบอยู่แล้ว”

 

 

“ไอ้จอย นี่แกอย่าบอกนะว่า...”

 

 

“เออ อย่างที่แกคิดนั่นแหละ ทั้งสองคนนั้นชอบกัน”

 

 

“เชี่ย!!! โลกกลมไปไหนวะ?!” เวนดี้ได้แต่เอามือขยี้หัวเพราะยังคงอึ้งกับความโลกกลมตรงหน้า

 

 

“แล้วอีกอย่างตอนอยู่บนรถ ระหว่างทางไปรับพวกแกอ่ะ น้องแบมก็เล่าเรื่องคนที่ชอบให้ฟัง เล่าแม่มทุกฉากเลย แค่ไอ้มิ้นท์ฟังมันก็รู้แล้วว่าแบมมีความสุขแค่ไหน ก็เลยไม่กันเวลาน้องแบมกับมาร์คอยู่ด้วยกัน แต่ความหวงน้องก็คงทำให้ไอ้มิ้นท์มันหงุดหงิดไม่ใช่น้อย” เบค่อนที่เห็นพวกจอยยืนคุยกันอยู่จึงเดินเข้าไปร่วมวง พร้อมอธิบายเสริม

 

 

“แล้วทีนี่พอแกไปถามย้ำมันเรื่องนี้มันก็เลยน็อตหลุดยังไงล่ะ เข้าใจยัง” จอยปิดจบทำเอาเวนดี้กระจ่างขึ้นมาทันที แต่ยังไม่ทันที่จะได้เม้าท์ต่อ เสียงตะโกนเรียกของมายมิ้นท์ก็ดังขึ้น

 

 

“จะเม้าท์กันอีกนานไหม? มาช่วยกันขนหน่อยสิเฮ้ย!!! จะเล่นไหมอ่ะน้ำอ่ะ!!!”

 

 

“ไปเดี๋ยวนี้แหละโว้ยยยยย!!!!!

 

 

หลังจากขนของขึ้นรถพร้อมเตรียมน้ำเรียบร้อยแล้วก็ได้เวลาออกเดินสายเล่นน้ำกันเสียที พี่สายน้ำเป็นคนขับรถให้ โดยเส้นทางก็แล้วแต่พี่เขาจะปรับเปลี่ยนตามความเหมาะสม ทั้งเก้าคนต่างก็เล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน มีน้ำหลากหลายสีหลากหลายกลิ่น ไม่ว่าจะน้ำคลอง น้ำกลิ่นสนิม (เพราะใช้ถังขึ้นสนิมมาใส่น้ำเล่น) น้ำผสมสีต่างๆ น้ำผสมน้ำอบไทยกลิ่นหอมๆ บางบ้านก็น้ำเย็น ซึ่งพวกเขาเองก็น้ำเย็นเช่นเดียวกัน ด้วยคำแนะนำจากมาร์ค เขาเลยเตรียมน้ำแข็งใส่กระสอบทรายเพื่อทำให้น้ำเย็นโดยไม่มีก้อนน้ำแข็งหลุดมาในน้ำด้วย

 

 

“สนุกไหมแบม?” มายมิ้นท์เอ่ยถามญาติของตน เด็กสาวพยักหน้าให้เป็นคำตอบพร้อมกับรอยยิ้ม ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวของแบมแบมเปียกไปหมด มีเปื้อนน้ำสีๆบ้างเล็กน้อย ใบหน้าไม่โดนแดดมากเท่าไหร่หนักเพราะหมวกของมาร์ค แบมแบมมองพี่ชายของตนอยู่สักพักก่อนจะเอ่ยถาม “ว่าแต่ว่าหมวกของพี่มิ้นท์ไปไหนแล้วล่ะคะ?”

 

 

 

 

และแน่นอนว่าก็เรียกความสนใจของเพื่อนทุกคนได้เป็นอย่างดี

 

 

 

 

“ยัยแบม!”

 

 

“ไม่ต้องมาเนียนดุน้องเลยนะไอ้มิ้นท์” เบค่อนหันมาหามิ้นท์ทันที “หมวกมึงไปไหนอ่ะ?”

 

 

“คือว่าเรื่องนั้น...กูลืมไว้บ้านเวนดี้อ่ะ”

 

 

“อย่ามาโกหกนะไอ้มิ้นท์ ตอนออกจากบ้านฉันแกยังใส่หมวกอยู่เลยฉันจำได้” เวนดี้แย้งขึ้นทันที ก่อนจะเป็นจอยที่ซักต่อ “นี่แกเอาหมวกแกให้ใครไปแล้วใช่ไหม?”

 

 

“จับผิดเก่งกันจังนะ” มายมิ้นท์เอ่ยอย่างคนยอมแพ้ “ก็ตอนเล่นๆน้ำอ่ะ มีช่วงลมแรงใช่ไหมล่ะ ลมมันก็เลยพัดหมวกกูไป พอกูจะเรียกพวกมึงเรื่องหมวก เพราะกูจะเก็บ พวกมึงก็เอาแต่บอกให้รถออกไวๆเพราะน้ำมันเย็นอ่ะ!!

 

 

“อ้าวกรรม”

 

 

“กูก็นึกว่ามึงถูกใจใครก็เลยให้หมวกไปเสียอีก” เบค่อนเอ่ยขึ้นแบบเซ็งๆ ก่อนที่เสียงใสๆของแบมแบมจะสวนขึ้นมา “แต่ไม่แน่นะคะ คนที่เก็บหมวกนั้นได้อาจจะทักไลน์พี่มิ้นท์มาก็ได้ เหมือนซินเดอเรลล่าที่รองเท้าแก้วหลุด เจ้าชายเลยใช้รองเท้าแก้วนั้นตามหาซินเดอเรลล่า แต่ของพี่มิ้นท์เป็นไอดีไลน์บนหมวกแทนอ่ะค่ะ”

 

 

“น้องแบมจินตนาการเก่งจัง”

 

 

“โถ่พี่มาร์คก็ อะไรก็เกิดขึ้นได้นี่นา พี่มิ้นท์อาจจะเจอเจ้าชายก็ได้นิ!

 

 

 

 

เจ้าชายงั้นหรอ?

 

 

ถ้าคนๆนั้นทักมาก็คงดีล่ะมั้ง...

 

 

 

 

เพราะแค่มิ้นท์ได้เห็นหน้าเขาเพียงแค่แว๊บเดียว ช่วงเวลาแป๊บเดียวเท่านั้น มายมิ้นท์ก็รู้สึกเหมือนใจทั้งดวงได้ถูกขโมยออกไปโดยเจ้าของดวงตากลมโตคู่นั้นแล้ว ร่างกายเหมือนถูกสะกดให้ขยับไม่ได้ มือที่ควรจะจับที่หมวกเพราะลมแรงกับนิ่งเฉยจนเผลอปล่อยให้หมวกปลิวตกไป กว่าจะรู้ตัวว่าควรเก็บหมวก ก็พบว่าเพื่อนๆเคาะบอกให้พี่สายน้ำขับรถให้ออกไปได้แล้ว

 

 

 

 

และเพราะสีหน้าของมายมิ้นท์ทำเอาเพื่อนทุกคนจากที่ขำๆกับความคิดน่ารักๆของแบมแบมหยุดขำทันที

 

ดูเหมือนว่าสิ่งที่แบมแบมพูดจะเป็นความจริงซะแล้วสิ

 

 

 

 

“พี่ว่าความคิดของน้องแบมดูจะมีเค้าความจริงแล้วแหละ” รินพูดขึ้นทำเอาคนที่คิดถึงเจ้าชายเริ่มรู้สึกตัว มายมิ้นท์หันมองรอบๆก็พบกับรอยยิ้มของเพื่อนๆที่จ้องมองเขาอยู่

 

 

“ฉันเห็นด้วยกับแกนะริน” << เวนดี้

 

 

“ดูเหมือนว่าจะมีคนได้สละโสดแล้วสิ” << สายลม

 

 

“เล่นสงกรานต์อย่างไรให้ได้ผัวที่แท้ทรู” << จอย

 

 

“ตกลงเรื่องหมวกปลิวนี่จงใจเปล่าวะเนี่ย?” << สายฟ้า

 

 

“เล่ามาเดี๋ยวนี้เลยนะ เจ้าชายของมึงอ่ะ” << เบค่อน

 

 

“กูไม่เล่าโว้ยยยยยย!!!!”

  

 

 

 

߃ƒƒƒƒ #สงกรานต์ของมิ้นท์ „„„„„ß

 

 

 

 

เขาจะเห็นไอดีไลน์ไหมนะ?

 

 

 

 

แล้วถ้าเขาเห็นล่ะก็...เขาจะทักเรามาไหมนะ?

 

 

 

 

เป็นคำถามที่วนอยู่ไหนหัวของมายมิ้นต์มาตั้งแต่กลับจากสงกรานต์ แม้จะเพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน แต่สำหรับเขานั้นก็รู้สึกว่าผ่านมานานเอาเรื่อง แต่ภาพเหตุการณ์ในวันนั้นยังคงติดตาเขาอยู่ตลอด วันที่เขาได้พบกับเจ้าชาย(?)ของเขา

 

.

 

.

 

.

 

“ข้างหน้ามีบ้านหลายหลังเลย น่าจะสาดสนุก” จอยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่สนุกสนาน มาร์คลุกขึ้นมองตามมือที่จอยชี้ “เดี๋ยวนะแถวนี้ดงน้ำเย็นนี่”

 

 

“จะเย็นแค่ไหนกันเชียว เราก็เย็นเหมือนกันนั่นแหละ!” เบค่อนเอ่ยอย่างไม่หวั่น เพราะเขาเองก็มั่นใจในความเย็นของน้ำตัวเองพอควร

 

 

“เดี๋ยวพวกพี่รู้เลย” มาร์คผู้คุ้นเคยกับที่แถวนี้เอ่ยเตือน หากแต่ก็ไม่มีใครสนใจเลยแม้แต่น้อย ยิ่งใกล้บ้านที่เล่นน้ำมากเท่าไหร่ ทุกคนก็เริ่มตักน้ำในถังเตรียมตัวสาดเต็มที่ รถค่อยๆชะลอเลี้ยวเข้าข้างทาง พวกคนบนรถกระบะต่างตั้งหน้าตั้งตาสาด จนกระทั่งโดนฝ่ายที่เล่นอยู่หน้าบ้านสาดกลับ

 

 

“เชี่ย!!! น้ำเย็น!!!!

 

 

“แม่งเย็นกว่าน้ำที่พวกเรามีอีก!!”

 

 

“ผมบอกพวกพี่แล้วไม่เชื่อผมเอง หนาวโว้ยยยย!!”

 

 

เสียงโวยวายของเพื่อนไม่ได้เรียกความสนใจให้มายมิ้นท์สนใจเท่าไหร่นัก เพราะเจ้าตัวกำลังตักน้ในถังขึ้นมาสาด และในจังหวะที่กำลังจะสาดนั้นเอง สองมือหยุดชะงักเพราะอีกคนที่อยู่บนพื้น ใบหน้าหวาน ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตา หากแต่แฝงด้วยความหล่อเจ้าเล่ห์ เพียงแค่สบตาก็ทำให้มายมิ้นท์ใจสั่น ชายตรงหน้าไม่ได้หวานเหมือนภาพลักษณ์ภายนอก เสื้อเชิ้ตฮาวายคลุมเสื้อกล้ามสีขาวด้านใน กางเกงยีนต์ยาวประมาณเข่า ผมสีน้ำตาลอมแดงนิดๆรับกับใบหน้า เพียงแค่สบตามายมิ้นท์ก็รู้สึกเหมือนตัวเองถูกสะกดเอาไว้ แต่เขาก็หลุดออกจากมนต์สะกดของดวงตาคู่นั้นได้โดย...

 

 

 

 

ซ่าส์!!

 

 

 

 

“เชี่ย!! เย็นโว้ยยยยย” ชายหนุ่มถึงกับสบถออกมา น้ำสาดมากจากทางไหนไม่รู้ รู้แค่ว่าไม่ได้มาจากคนตรงหน้าแน่นอน เพราะในมือของอีกฝ่ายยังคงถือถังน้ำอยู่ และเมื่อเขาได้สติ ไหนๆก็ตักน้ำมาแล้ว

 

 

 

 

สาดแม่มเลยแล้วกัน

 

 

 

 

“โอ้! น้ำของเราก็เย็นเหมือนกันนิ แต่ว่า...”

 

 

 

 

ซ่าส์!!

 

 

 

 

“เชี่ย!!”

 

 

“น้ำของพี่เย็นกว่านะ J” ยิ่งพออีกฝ่ายยิ้มให้ ใจของมายมิ้นท์ก็ยิ่งเต้นระรัว คนตรงหน้าเป็นใครกัน แค่เพียงสบตาและรอยยิ้มถึงทำให้เขาเป็นได้ขนาดนี้อ่ะ

 

 

“พี่ๆๆๆ ไปๆๆๆๆ พวกผมไม่ไหวแล้ว” เสียงทุบกระจกและเสียงตะโกนของคนอื่นๆบนรถเรียกสติของเขากลับมา ทุกคนกำลังดิ้นๆเพราะเจอน้ำเย็นเข้าไปเลยอยากรีบไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด และพอรถที่จอดอยู่เกิดขยับทำให้มายมิ้นท์เสียหลักเล็กน้อย และเมื่อรถเริ่มวิ่งบวกกับลมที่อยู่ดีๆก็พัดแรงขึ้นจากตอนแรกทำให้คนที่โดนสาดด้วยน้ำเย็นทั้งหลายหนาวกว่าเดิม แต่ดูเหมือนว่าลมจะไม่ได้ทำให้แค่หนาวสำหรับมายมิ้นท์เสียด้วยสิ

 

 

 

 

พรึบ!

 

 

 

 

“เฮ้ย! หมวก!!” มือเล็กคว้าหมวกของตัวเองที่ปลิวไปตามลมไม่ทันทำให้มันหล่นลงที่พื้นถนน “พวกมึง! หมวกกูตก...”

 

 

“ไปพี่ไป! เร็วๆเลยพี่”

 

 

“โอ้ยยยย หนาวเว้ยยยยย ทำไมน้ำมันถึงได้เย็นขนาดนี้วะ?!!

 

 

$#$#@^$*&^&*^$%@%$%&**&%$%@%$

 

 

 

 

ไม่มีใครสนใจเสียงของเขาเลยแม้แต่คนเดียว

 

 

เพราะตอนนี้สิ่งที่ทุกคนสนคือออกจากดงน้ำเย็นตรงนี้ให้เร็วที่สุดเท่านั้น

 

 

 

 

รถวิ่งห่างจากบ้านหลังนั้นไปเรื่อยๆ มายมิ้นท์เองก็ได้แต่มองกลับไปทางบ้านหลังนั้น หมวกของเขาได้ปลิวตกไปที่หน้าบ้านของคนๆนั้น คนที่เพียงแต่สบตากับมอบรอยยิ้มให้เขาเท่านั้น ใจของเขากลับเต้นระรัว

 

.

 

.

 

.

 

เพียงแค่นึกถึงเรื่องราวในวันนั้น ใจของมายมิ้นท์ก็เต้นรัวจนเหมือนจะเป็นโรคหัวใจเสียให้ได้ ถ้าเขาคนนั้นเป็นเจ้าชาย(?)ของนางซิน(?)คนนี้จริงๆล่ะก็ หมวกใบนั้นก็คงเป็นเหมือนรองเท้าแก้วที่หลุดออกจากเท้าเป็นของต่างหน้าให้เจ้าชายได้ระลึกถึงนางซินคนนี้ล่ะมั้ง

 

 

 

 

ก็ได้แต่หวังว่าเจ้าชาย(?)จะหาเจ้าของรองเท้าแก้ว(หรือหมวก)จนเจออ่ะนะ TT

 

 

 

 

ไลน์!

 

 

 

 

เสียงไลน์หรอ?

 

 

 

 

มือเล็กหยิบที่คั่นหนังสือที่วางอยู่ข้างๆเพื่อเอามาคั่นหนังสือที่อ่านทิ้งไว้ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมือถือที่วางอยู่ตรงหัวเตียง เนื่องจากเขาชาร์ตแบตทิ้งเอาไว้ หยิบขึ้นมาดูว่าใครทักไลน์มา

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart ได้เพิ่มคุณเป็นเพื่อน

 

 

 

 

ใครอ่ะ? ชื่อไม่คุ้นเลย แต่ก็พอเดาอายุได้จากชื่อไลน์ล่ะนะ มาเป็นเพลงเลย รู้เลยนะว่าอยู่ยุคดิจิม่อนแอดแวนเจอร์ 01-02 อ่ะ ถ้าทันยุคนั้นบอกเลยว่าร้องได้ทั้งเพลง และทุกเพลงไม่ว่าจะเป็น หัวใจที่กล้าแกร่ง (Brave Heart) ที่คนนี้ใช้เนื้อเพลงเป็นชื่อไลน์อย่างท่อน ‘Show me your brave heart’ นอกจากนี้ยังมีเพลง ปีกรัก (Butterfly)’ กับ ออกอาวุธ (Digimental Up!)’ อีกต่างหาก

 

 

 

 

แต่ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะ เข้าไปดูรูปโปรไฟล์หน่อยดีกว่า...

 

 

 

 

มือเล็กค่อยๆจิ้มเข้าไปดูคนที่แอดไลน์ของเขามา มือเล็กๆจิ้มเข้าไปที่รูปโปรไฟลืเพื่อให้แสดงภาพใหญ่ รอโหลดอยู่สักไม่กี่วินาทีรูปโปรไฟล์ของ ShowmeyourBraveHeart ก็ปรากฏขึ้น มือที่ถือมือถือถึงกับสั่นเพราะรูปโปรไฟล์ที่แอดไลน์เขามา

 

 

 

 

นี่มันคุณเจ้าชาย(?)นิ!!

 

 

 

 

ไลน์!

 

 

 

 

ไลน์!

 

 

 

 

มายมิ้นท์ที่กำลังพยายามตั้งสติเพ็งดูรูปโปรไฟล์ของ ShowmeyourBraveHeart อยู่ ก็เกิดสติหลุดขึ้นมาอีกรอบเพราะไลน์ที่เด้งแจ้งเตือนอยู่ด้านบน และถ้าถามว่าใครทักมาก็คงมีแค่คำตอบเดียวคือคนเดียวกับที่เพิ่งแอดเฟรนเขามานั่นแหละ ทำให้มือไม้ของเขาอ่อนจนกระทั่ง...

 

 

 

 

ปัก!

 

 

 

 

“โอ้ย!! เชี่ยเจ็บ!!!” เพราะเผลอทำมือถือหลุดมือจนทำให้มือถือกระแทกเข้าที่หน้าและจมูกแบบเต็มๆจนคนตัวเล็กที่นอนกลิ้งอยู่บนเตียงอดเอามือจับที่จมูกของตนเบาๆก่อนจะค่อยๆหยิบมือถือขึ้นมาดู

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

  

 

ShowmeyourBraveHeart ได้ส่งรูปภาพ


อันนี้คือหมวกของเราใช่ไหม?

  

ใช่ครับ

หมวกของผมเอง

 

พอดีมันปลิวมาตกที่บ้านพี่น่ะ

พี่ก็เลยเก็บเอาไว้ให้ แต่เห็นไม่วนกลับมารับสักที

พอดีเห็นไอดีไลน์ปักอยู่ที่สายรัดของหมวกเลยลองทักดู

 

อา...ไม่คิดว่าจะทักมาจริงๆแหะ

พอดีเพื่อนแกล้งน่ะครับ เลยทำหมวกทีมใส่ซื่อพร้อมไลน์ไอดี

ตอนแรกก็ว่าจะไม่ใส่ แต่เพื่อนอุตส่าห์ทำมาให้ก็เลยใส่ซะหน่อย

 

555555555

เพื่อนเราก็ช่างคิดดีนะ

แต่ก็ดี พี่เลยติดต่อเราได้

 

ดูมั่นใจจังเลยนะครับว่าเป็นพี่ผม

แทนตัวเองว่าพี่ตลอดเลย

 

ก็เราดูเด็กนิ ในรูปก็ดูเด็ก

น่าจะม.ปลายไม่ก็เรียนมหาลัยอ่ะ

 

แต่ผมว่าเราน่าจะรุ่นเดียวกันด้วยซ้ำ

 

ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ?

 

ก็อย่างน้อยๆก็เกิดทันยุคดิจิม่อนแอดแวนเจอร์ก็แล้ว

ปีกกางเหินไปไม่มีวันแผ่วปลาย~

 

ด้วยแรงรักทะยานโลดไป~ แม้จะสาหัสจะหนักหนา~

ก็จะไม่ท้อไม่ท้อแต่จะขอเดินหน้าไป~

 

ปีกกางลู่ลมไม่มีวันแผ่วปลาย~

 

ด้วยเป้าหมายคือเธอนั้นมั่นคง~

ไปด้วยแรงส่ง สุดหัวใจ~

oh~

My~ Love~

 

พอ! 55555555555

เอาว่าเกิดทันอ่ะ ร้องเพลงนี้ได้ทั้งเพลง

เพลง Brave Heart ที่เอาเนื้อมาตั้งเป็นชื่อไลน์ก็ร้องได้

แบบนี้ก็น่าจะรุ่นเดียวกันป่าว?

 

ถ้าคิดแบบนั้นบอกมาเลยดีกว่าว่าอายุเท่าไหร่?

 

ก่อนถามอายุคนอื่นอ่ะ แนะนำชื่อตัวเองก่อนดิ

 

ได้ๆ พี่ชื่อ กล้าหาญ

แล้วเราล่ะ?

ทีนี้ก็บอกอายุได้แล้วเนอะ J

 

ขี้โกงอ่ะ บอกแต่ชื่อนี่

 

ก็เราถามแค่ชื่อนี่

ถ้าเราบอกชื่อกับอายุของเรามาได้แล้ว

 

ได้ๆ

ชื่อ มายมิ้นท์ปีนี้ 26

 

ชื่อเหมือนที่ปักในหมวกจริงๆด้วย

 

ก็บอกอยู่ว่าเพื่อนทำหมวกที่ปักชื่อเล่นกับไลน์ไอดีไว้อ่ะ

ทีนี้ก็บอกมาได้แล้วว่าอายุเท่าไหร่ = =

 

ได้ๆ

พี่บอกแล้วๆ

เสียใจด้วยนะ ปีนี้พี่ 28 แล้วครับผม J

บอกแล้วว่ายังไงพี่ก็อายุเยอะกว่าเราแน่นอน

 

โอเคยอม

พี่เป็นพี่ผมตั้งสองปีอ่ะ

 

พี่แปลกใจมากกว่าที่พี่เป็นพี่เราแค่สองปี

ก็หน้าเราเด็กขนาดนั้นอ่ะ

 

ว่าแล้วว่าพี่ต้องคิดว่าผมเด็กกว่าพี่หลายปี

 

ก็อย่างที่บอกว่าหน้าเรามันเด็ก

ก่อนถามอายุนี่พี่อย่างเสียว

 

ทำไมต้องเสียวอ่ะ?

 

ก็นึกว่าต้องฝากเพื่อนซื้อโอเลี้ยงกับข้าวผัดเสียแล้ว

ที่ทักไลน์มาหาเราแบบนี้

 

ฮะ?

โอเลี้ยง? ข้าวผัด?

 

 

 

 

เดี๋ยวนะ? โอเลี้ยงกับข้าวผัดนี่มันของเยี่ยมของคนติดคุก?

 

ติดคุกเพราะทักไลน์เรา? เพราะตอนแรกคิดว่าเราเป็นเด็ก?

 

 

 

 

อห.!! มายมิ้นท์ไปต่อไม่ถูกเลยทีนี้ ทำไมพี่เจ้าชาย(พี่กล้าหาญ)ไม่อ่อนโยนตอนใจเลย ขนาดไม่ได้คุยต่อหน้า แค่พิมพ์มาแค่นี้ก็ทำให้เราใจสั่นได้ เป็นเอามากนะมายมิ้นท์ ตั้งสติๆ

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

ช่างมันเถอะๆ

มัวแต่ไปเรื่องดิจิม่อน

แล้วหมวกเราจะเอาไงล่ะ?

อยากได้คืนไหม?

 

เพื่อนอุตส่าห์ทำให้ทั้งที

ก็ต้องอยากได้คืนดิพี่

 

แล้วจะให้คืนไงอ่ะ?

ส่งไปรมะ?

 

 

 

 

คือจริงๆแล้วก็อยากรับตัวต่อตัวมากกว่า ถึงจะเจอพี่เขาที่หนองคาย แต่ก็ไม่รู้ว่าพี่เขาอยู่ที่หนองคายจริงหรอเปล่า และถึงเขาจะอยู่ที่หนองคายจริงๆ ถ้าจะให้เจอตัวก็คงต้องนั่งเครื่องบินไปนู่นอ่ะ

 

 

 

 

ถึงจะเสียดายก็เถอะ แต่คงต้องเพิ่งพี่ไปรแล้วแหละ

 

ถึงจะอยากเจอพี่เขา แต่ก็ทำเนียนๆไปก่อนก็แล้วกัน

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

แหงล่ะ

ก็พี่อยู่ตั้งหนองคายนี่

จะเจอกันได้ยังไงล่ะ

เดี๋ยวผมโอนค่าส่งไปรให้

 

ไม่เป็นไรๆ แค่นี้เอง พี่ออกให้ก็ได้

ส่งที่อยู่มาสิ

 

ได้ๆ

ที่อยู่ก็ตามด้านล่างเลย...

เมธานินท์ วรโชติเมธี  [ มายมิ้นท์ / 08X XXX2535 ]
799/263 The Light New York (ห้อง 420)
ซอย สุขุมวิท 64 แขวนบางจาก เขตพระโขนง
กรุงเทพฯ 10260

 

เดี๋ยวนะ...?

เราอยู่กรุงเทพหรอ?

 

ใช่แล้วๆ

 

 

 

 

พี่เจ้าชายเขาพิมพ์มาแบบนี้นิ

 

นี่อย่าบอกนะว่าพี่เจ้าชายเขาเองก็เหมือนกันอ่ะ!!

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

โลกกลมดีแท้

พี่ก็อยู่กรุงเทพนะ

 

 

 

 

นี่มันพรหมลิขิตชัดๆ

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

อ้าวหรอ?

จริงดิ

งั้นที่ไปหนองคายก็...

 

ไปเยี่ยมญาติอ่ะ

ไปทุกปีเลย

 

เหมือนกันเลย

ญาติฝั่งพ่อผมก็อยู่ที่นั่น

ไปแม่มทุกปีเหมือนกัน

 

คอเดียวกันนี่หว่า 55555555555555555555

งั้นนัดคืนหมวกของเราที่กรุงเทพมะ?

 

 

 

 

อห.ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พี่เขาไม่ได้อ่อยใช่เปล่าวะ? พิมพ์มาแบบนี้มายมิ้นท์ใจคอไม่ค่อยดีเลยนะขอบอก!!

 

 

 

 

มายมิ้นท์พลิกตัวไปมาเขินในสิ่งที่อีกฝ่ายพิมพ์กลับมา ใช่ว่าเขาเองจะไม่อยากไป แต่ก็ไม่อยากออกตัวแรงไง เคยออกตัวแรงกับหนุ่มอื่นไปครั้งหนึ่ง ผลก็นกกลับมาเลยจ้า เขาเลยไม่ค่อยอยากออกตัวแรงเท่าไหร่นัก แม้ใจกับสมองจะคิดไปถึงไหนต่อไหนแล้วก็ตาม หากแต่นิ้วเรียวก็ค่อยๆพิมพ์ตอบกลับไปแบบมีท่าที

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

จะรบกวนพี่หรือเปล่าอ่ะ?

 

ไม่เลยๆ

ไหนๆก็หัวอกเดียวกัน มาเจอกันหน่อยก็ดีเหมือนกัน

ไม่ต้องห่วงพี่เลี้ยงเอง

 

ไม่เป็นไรพี่ ผมเกรงใจ

แค่นัดมาคืนหมวกก็กวนจะแย่อยู่แล้ว

 

ไม่ต้องเกรงใจๆ

งั้นเจอกันวันไหนดี?

 

 

 

 

พี่เขาอ้อยอ่ะ!!! งืออออออ~!!

ถ้าพี่เขาพิมพ์มาแบบนี้ มายมิ้นท์คนนี้ก็ไม่ปฏิเสธแล้วนะ

  

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

น่าจะต้องเป็นช่วงต้นเดือนหน้าเลยอ่ะครับ

พอดีช่วงนี้พักอยู่บ้านที่พัทยา

ต้นเดือนนู่นแหละถึงจะกลับไปที่กรุงเทพอ่ะ

 

อ้าวหรอ?

แลดูว่างเนอะ

 

ก็ยังไม่ได้เริ่มงานกับที่ใหม่อ่ะ

พอดีเพิ่งออกจากที่เก่าเลยถือโอกาสพักด้วยเลย

ตอนผมเริ่มงานกับที่แรกก็ได้พักแค่สองวันเองด้วย

ไม่สิ! แทบไม่ได้พักเลยเพราะต้องย้ายหออ่ะ

 

อ๋อออ~

แบบนี้นี่เอง

เพราะงี้เลยขอพักก่อนที่จะเริ่มงานที่ใหม่

 

ช่ายแล้วววว

ให้ผมได้พักบ้างเถอะ TT

 

โอเคๆ พี่ไม่ว่าอะไรแล้ว

ว่าแต่ว่าแล้วเราทำงานอะไรอ่ะ?

 

ทำงานเกี่ยวกับไอทีอ่ะ

 

เฮ้ย! ไอทีอ๋อ

เหมือนกันเลยๆ

 

จริงดิ!

โคตรโลกกลมที่ได้เจอคนสายอาชีพเดียวกัน

 

แล้วเราเริ่มทำงานที่ใหม่วันไหนอ่ะ?

 

วันที่ 2 อ่ะพี่

 

อ๋ออออ

เพราะวันที่ 1 มันวันแรงงานนี่เนอะ

 

ช่ายยยยย

 

พี่เองช่วงนี้ก็ทำงานเลิกดึกอยู่

และคงจะยาวไปจนกว่าโปรเจ็กต์นี้จะเสร็จด้วย

คงไม่สะดวกที่จะนัดวันธรรมดา

เสาร์อาทิตย์ได้มะ?

 

ได้พี่ ผมไม่มีปัญหา

 

งั้นนัดวันเสาร์ที่ 5 แล้วกัน

เจอกันที่สยามวัน สักเที่ยงๆดีมะ?

 

ผมได้หมดเลยพี่

 

งั้นวันนั้นถ้าหากันไม่เจอเดี๋ยวพี่โทรหา

 

 

 

 

ทะ...ทะ...ทะ...โทรหา!!!!

 

 

 

 

มายมิ้นท์ทำมือถือร่วงลงมาใส่หน้าอีกรอบก่อนจะหยิบมือถือออกและลุกขึ้นมานั่งแล้วอ่านข้อความนี่อีกรอบ โทรหานี่หมายถึงไลน์คอลสินะ

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

ได้พี่ได้ ไลน์คอลมาได้เลย

สะดวกดี

 

แต่ที่สยามคนมันเยอะ ไลน์คอลอาจจะไม่โอ

สัญญาณขาดๆหายๆอ่ะ

 

อ้าว!

แล้วถ้าไม่ไลน์คอลแล้วพี่จะโทรมาได้ยังไง

 

ก็โทรจากเบอร์มือถือไง?

 

 

 

 

บะ...บะ....บะ...เบอร์มือถือ!!!!!

พี่เขามีเบอร์เราได้ยังไงวะ?

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

หายเลย?

อ่านแล้วไม่ตอบเฉย?

 

ตอบแล้วๆ

แค่กำลังงงอยู่เฉยๆ

 

งงเรื่องอะไรอ่ะ?

 

ก็เรื่องเบอร์โทรอ่ะ

พี่มีเบอร์ผมอ๋อ?

 

อ้าว

ก็เราให้พี่มาเองนี่นา

 

ผมเนี่ยนะให้พี่?

 

 

 

 

ให้ไปตอนไหนวะ? ทำไมมายมิ้นท์คนนี้จำไม่เห็นได้เลย

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

ก็ตอนส่งที่อยู่มาให้พี่ไง

ทั้งชื่อจริง ชื่อเล่น ที่อยู่ เบอร์มือถือ มีหมดเลยนะ

 

 

 

 

ห๊ะ?!

ว่าไงนะ?

 

 

 

 

มือเล็กๆรีบไถ่หาในแชทก่อนหน้าว่าเขาได้ส่งไปจริงหรือไม่ และเมื่อเลื่อนไถ่ไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็เจอที่อยู่ที่เขาส่ง และก็เป็นอย่างที่อีกฝ่ายบอก มีครบทุกอย่างเลยทีเดียว คงเพราะชินจากการสั่งของทางร้านค้าในทวิตแล้ว เพราะด้วยความสั่งของบ่อยเลยก็อปชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรทั้งหมดไว้ในโน้ต พอสั่งของทีก็ก็อปวางเลย

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

จริงด้วย

แหะๆ ผมลืมไปเลย

 

แสดงว่าสั่งของบ่อยล่ะสิ

เลยชินที่จะก็อปที่อยู่แล้วก็กดเพสทีเดียว

 

ตามนั้นเลยพี่

ว่าแต่นี่ก็ดึกแล้วนะ

ยังไม่นอนหรอพี่?

 

จริงด้วย

พรุ่งนี้มีประชุมเรื่องแบ่งงานด้วย

เดฟฝั่งพี่ยิ่งน้อยๆอยู่

 

พี่เป็นเดฟอ๋อ

ผมก็เป็นเดฟนะ

 

จริงดิ เราเดฟไรอ่ะ?

พี่เดฟไอโอเอส

 

จริงๆแล้วก็เป็นเดฟแอนดรอยพี่

ไอโอเอสก็พอได้ แต่ไม่ถนัดเท่าไหร่

แต่เหมือนพี่ที่รับจะขอให้เป็นเดฟไอโอเอสแทน

เพราะคนในทีมขาดไอโอเอสมากกว่า

 

แบบนี้นี่เอง

ทีมพี่ก็ยังขาดเดฟไอโอเอส

น่าเสียดาย น่าจะรู้จักเราให้เร็วกว่านี้ จะได้ชวนมาทำงานด้วย

 

ใจเย็นๆนะพี่

ยังไม่ทันได้เริ่มทำงานเลย

พี่จะชวนผมย้ายไปทำงานที่เดียวกับพี่แล้วหรอ?

 

จริงๆก็ไม่ใช่แค่อยากชวนมาเป็นเพื่อนร่วมงานหรอก

 

ฮะ?

 

เอาจริงๆ

คืออยากเป็นมากกว่านั้นอ่ะ J

 

 

 

 

ห๊ะ?!

ว่าไงนะ?

 

 

 

 

ใบหน้าเล็กขึ้นสีเมื่อได้อ่านแชทของอีกฝ่าย นี่เขาไม่ได้คิดไปเองใช่ไหมว่าที่พี่เขาทักมานี่คือ... มายมิ้นท์ได้แต่มองแชทแต่เลือกที่จะไม่พิมพ์อะไรตอบกลับไป มือเล็กๆกำลังสั่น ใจเต้นระรัว เขาไม่รู้จะทำยังไงกับเหตุการณ์ตอนนี้ดี

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

อ้าว

หายเลย

 

ก็พี่พิมพ์มาแบบนี้

จะให้ผมตอบกลับไปว่าไงอ่ะ?

ผมไม่อยากคิดไปเองหรอกนะ

 

งั้นพี่พิมพ์ตรงๆเลยแล้วกันนะ

ตั้งแต่วันนั้นอ่ะ พี่ก็เอาแต่คิดถึงเรา

ก็รู้ว่ามันอาจไม่น่าเชื่อ แค่เห็นหน้า ได้คุยกันนิดหน่อย

จะทำให้เราตกหลุมรักใครสักคนได้อ่ะ

แต่อย่างน้อยก็อยากจะทำความรู้จักมากขึ้นอ่ะ

 

 

 

 

มายมิ้นท์อ่านแชทของอีกฝ่ายวนไปวนมาอยู่หลายรอบ เขาเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน แค่ได้มอง ได้สบตา ได้พูดคุยกันนิดหน่อย แค่นึกถึงใจเขาก็เต้นรัวแล้ว ไม่คิดเหมือนกันว่าแค่นี้จะทำให้คนเราตกหลุมรักใครสักคนได้ เพราะมันก็เป็นแค่ภายนอก ถ้าได้ลองศึกษากันจริงๆเราอาจจะไม่ชอบกันเลยก็ได้

 

 

 

 

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็อยากจะลองเสี่ยงกับมันดูสักครั้ง

 

 

 

 

ShowmeyourBraveHeart

 

 

ผมเองก็เหมือนกับพี่

อยากรู้จักพี่มากขึ้น

ถ้าเราได้รู้จักกันมากขึ้นก็คงดี

 

ถ้าอย่างงั้น...

Xð--- 0:26 ---4

 

อือ

Xð--- 0:12 ---4

 

 

 

 

ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เรามาทำความรู้จักกันนะครับ น้องมายมิ้นท์

 

 

 

 

บ้าเอ้ย!!

คนอะไรขยันทำให้ใจสั่นอ่ะ งืออออ

 

 

 

 

ขนาดมาแค่ข้อความเสียงยังทำให้เขินขนาดนี้ แล้วถ้าเจอตัวเป็นๆจะขนาดไหนเนี่ย? แต่เขาจะไม่ยอมเขินอยู่ฝ่ายเดียวเด็ดขนาด อย่างน้อยๆข้อความเสียงของเขาก็ต้องทำให้อีกคนที่อยู่ทางฟากนู้นเขินบ้างแหละหน่า

 

 

 

 

ซึ่งแน่นอนว่ามันได้ผลเกินคาดเลยทีเดียว...

 

 

 

 

เพราะว่า...

 

 

 

 

“ใจเย็นๆเฮีย สติอ่ะสติ ไปหมดแล้วสมงสมอง” เสียงทุ้มๆของเลย์เอ่ยขั้นมาเมื่อหันมามองรุ่นพี่คนสนิทที่เอาแต่เปิดข้อความเสียง ฝันดีครับ พี่กล้าหาญ วนไปวนมาจนเขาเริ่มจะรำคาญแล้ว “นี่ถ้าไม่ใช่ผมที่ดันสังเกตเห็นไลน์ไอดีของเจ้าของหมวกนี่ชาตินี้เฮียก็ไม่ได้คุยกับเขาหรอก”

 

 

 

 

ใช่!

คนที่เห็นไลน์ไอดีของเจ้าของหมวกนี่ก็คือเขา

 

 

 

 

เพราะเขาที่ทนเห็นเฮียหาญที่กลับมาจากที่ทำงานทีไรก็เอาแต่ถือหมวกนี้มาจ้องแล้วจ้องอีก ก่อนจะเพ้อนึกถึงเหตุการณ์ในตอนนั้นจนเขาสงสัยว่ามันจะอะไรกันนักกันหนาเลยหยิบเอามาจากมือของรุ่นพี่ ก่อนจะเห็นข้อความที่ปักอยู่ตรงสายรัดหมวก

.

 

.

 

.

 

“เฮ้ย! ไอ้เลย์ เอาหมวกคืนมา!!!

 

 

“ก็แค่สงสัยว่าหมวกนี้มันมีอะไร เห็นเฮียมองแล้วก็เอาแต่เพ้อ เข้าไปอยู่ในโลกส่วนตัวของตัวเองอ่ะ” เลย์พลิกหมวกไปมาเพื่อดู “ก็แค่นึกถึงวันนั้นอ่ะ วันที่ได้เจอน้องเขา ถ้าเป็นไปได้ก็อยากคุยอยากเจออีกอ่ะ”

 

 

“รักแรกพบว่างั้น?”

 

 

“ก็ไม่รู้สิ แต่ถ้าได้คุยกัน ได้ศึกษาเรื่องราวของกันและกันก็คงดี” กล้าหาญตอบรุ่นน้องคนสนิทพ่วงด้วยตำแหน่งรูมเมทอย่างเลย์ เลย์หันไปมองหน้าของรุ่นพี่ก่อนจะกลับมาสนใจที่หมวกต่อ “แต่ที่ดูๆทันก็ไม่เห็นมีอะไรเลยหนิหมวกใบนี้ เฮียคงไม่ได้หวังว่าจะตามหาเจ้าของหมวกด้วยหลักฐานแค่หมวกนี้หรอกนะ นี่มันไม่ใช่นิทานนะเฮีย ที่จะทำเหมือนเจ้าชายโดยการเอารองเท้าแก้วไปตามหาซินเดอเรลล่าอ่ะ นี่หมวกนะเฮียไม่ใช่รองเท้า...อ้าวเฮีย? นี่มันไลน์ไอดีไม่ใช่หรอ?”

 

 

“ไหนๆ?”

 

 

“นี่ไง ที่ปักอยู่ตรงนี้อ่ะ มันไลน์ไอดีนินา” เลย์ชี้ที่ตัวอักษรที่ปักอยู่ตรงสายรัด ชายหนุ่มรีบเข้ามาดู เขาไม่ทันได้สังเกตส่วนอื่นของหมวกเลยเพราะเอาแต่มองด้านหน้าที่ปักว่า ‘MyMint’ เลยไม่ทันได้มองอย่างอื่นเลย เพราะเอาแต่คิดว่าซินเดอเรลล่าที่ทิ้งหมวก(?)เอาไว้ชื่อมายมิ้นท์จริงๆหรือเปล่า

 

 

“เออวะ! จริงด้วย! งั้น ‘MyMint326’ นี่ก็เป็นไลน์ไอดีหรอวะ?”

 

 

“มั้งนะ”

 

 

“อ้าวไอ้เลย์!!”

 

 

“ก็อยู่กันแค่สองคนอ่ะ จะรู้ได้ไงล่ะว่าจะใช่ไลน์จริงหรือเปล่า” เลย์ย้อนอีกฝ่ายที่กำลังทำหน้าครุ่นคิดพลางจ้องมองที่สายรัดของหมวก “ถ้าอยากจ้องแต่หมวกก็ตามใจ แต่ลองพิมพ์ดูในแอดเฟรนของไลน์ก็ไม่เสียหายนิพี่”

 

 

“เออๆ เดี๋ยวลอง” ว่าแล้วก็คว้ามือถือของตัวเอง เปิดแอพไลน์ขึ้นมา เข้าหน้าแอดเฟรนของไลน์ ก่อนจะพิมพ์ไลน์ไอดีที่อยู่บนหมวกลงไป เมื่อพิมพ์ไอดีเสร็จก็กดค้นหาทันที

 

 

“เชี่ย!!! นี่มันน้องซินเดอเรลล่านิ!!” กล้าหาญร้องลั่นเมื่อได้เห็นรูปโปรไฟล์ของอีกฝ่าย หน้าตาแบบนี้ ปากเล็กๆ ดวงตากลมโตแม้จะชั้นเดียวก็ตาม ผมไฮไลท์สีเขียว นี่แหละน้องซินที่เขาเจอเมื่อตอนนั้น เลย์ชะเง้อมองดูที่มือถือของอีกฝ่าย ดูเหมือนว่าหมวกนี้จะทำหน้าที่มีรองเท้าแก้วในเรื่องซินเดอเรลล่าไม่มีผิด




 

 

“มัวรออะไรอยู่อ่ะเฮีย แอดเลยดิ!!

 

 

“เออๆ”

 

 

 

 

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการแอดไลน์ไปและทำให้เฮียของเขาเพ้อในตอนนี้

บอกเลยว่าเฮียต้องขอบคุณเลย์คนนี้อ่ะ

 

 

 

 

“อย่าลืมของตอบแทนนะเฮีย ที่ผมทำให้เฮียได้คุยกับน้องซินของเฮียอีกครั้งอ่ะ”

 

 

“เออๆ เดี๋ยวพาไปเลี้ยงเลย ขอบใจมากไอ้น้อง”

 

 

 

 

ต้องแบบนี้สิ! เฮียหาญของผม!!

 

 

 

 

߃ƒƒƒƒ #สงกรานต์ของมิ้นท์ „„„„„ß

 

 

 

 

หลังจากวันนั้นมายมิ้นท์ก็มักคุยกับพี่กล้าหาญของเขาเสมอ แม้จะไม่ได้คุยทั้งวัน แต่อย่างน้อยๆในหนึ่งวันก็มักจะได้คุยอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเรื่องเล็กน้อยอย่างเรื่องเกี่ยวกับอีกฝ่าย เช่นเรื่องที่มายมิ้นท์ชอบกินกาแฟเข้มๆอย่างอเมริกาโน่ก่อนเริ่มงาน หรืออย่างเรื่องที่กล้าหาญชอบกินของหวานมากๆ แต่ต้องงดเพราะต้องการฟิตหุ่น หากแต่บางครั้งก็เป็นการบ่น เช่นกล้าหาญบ่นเรื่องงานของตัวเอง บางครั้งมายมิ้นท์ก็บ่นเรื่องญาติไม่ก็ที่ทำงานเก่าของตัวเอง ผ่านไปสองอาทิตย์ที่เขากับพี่กล้าหาญคุยกัน ทั้งสองรู้จักกันมากขึ้นเรื่อยๆ และยิ่งคุยยิ่งได้รู้จักกันมากขึ้น ความรู้สึกของทั้งสองคนก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

 

 

 

 

หากแต่ไม่ใช่แค่ผ่านทางตัวอักษร...

 

 

 

 

[“ว่าแต่ว่าเรากลับมากรุงเทพยังเนี่ย? หืม?”]

 

 

“กลับแล้วสิครับ ก็พรุ่งนี้ผมต้องเริ่มงานกับที่ใหม่แล้วนี่นา” มายมิ้นท์เอ่ยตอบปลายสายด้วยสีหน้ายุ่งๆ กล้าหาญยิ้มบางๆเมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่าย

 

 

[“ก็ถามเพื่อชัวร์อ่ะ นึกว่าจะมาพรุ่งนี้ตอนเช้าเลยนินา”]

 

 

“มันก็จะกระชั้นชิดไปไหมพี่ แหมมมม~ ผมก็ต้องกลับมาที่เอาของที่คอนโดเพื่อเตรียมตัวไหมล่ะ” มายมิ้นท์พูดไปพลางทำแก้มป่องไม่พอใจกับคำพูดของอีกฝ่าย กล้าหาญยิ้มเล็กๆ ไม่รู้สิ สำหรับกล้าหาญ การที่ได้เห็นอีกฝ่ายทำแก้มป่องไม่พอใจนี่อย่างน่ารักอ่ะ เขาก็เลยแกล้งชอบแหย่ให้มายมิ้นท์ทำแก้มพองลมบ่อยๆ

 

 

 

 

และถ้าถามว่าทำไมเขาถึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายทำหน้าตายังไงล่ะก็...

 

 

 

 

[“โอ๋ๆ พี่หยอกเราเล่นอ่ะ พี่ขอโทษนะครับ”] กล้าหาญรีบง้ออีกฝ่ายทันที ซึ่งมายมิ้นท์ที่นั่งพิงหัวเตียงก็อดยิ้มกับท่าทีของกล้าหาญที่ทำหน้าอ้อนๆเขาผ่านทางมือถือไม่ได้

 

 

 

 

ก็เพราะว่าตอนนี้ทั้งสองคนไม่ใช่แค่พิมพ์คุยกันอีกต่อไป

แต่วิดีโอคอลกันเลยต่างหาก

 

 

 

 

เขาทั้งสองคนมักชอบวิดีโอคอลหากันตอนช่วงกลางคืน สักสามสี่ทุ่มก็เริ่มวิดีโอคอลกันแล้ว และจะคุยถึงห้าทุ่มหรือเที่ยงคืน แต่ที่นานๆน่ะบางทีก็ไม่ได้คุยกันตลอดหรอก แค่เปิดกล้องไว้ ทำเหมือนอยู่ด้วยกันก็เท่านั้นเอง บางทีก็แค่มองกันและกันเฉยๆ บางทีก็ไม่ได้มีแค่พี่กล้าหาญ แต่มีพี่เลย์ รุ่นน้องของพี่หาญ แต่เป็นพี่ของเขาอยู่ 1 ปี โพล่มาแจมๆบ้างจนพี่หาญต้องดันอีกฝ่ายออกไปจากห้องนอน

 

 

“ก็ได้ๆ พี่ก็แบบนี้อ่ะ ชอบแกล้งผมอยู่เรื่อยเลย”

 

 

[“ก็พอเราทำหน้ายุ่งๆแบบนั้นแล้วมันน่ารักดีนี่นา”]

 

 

“พี่หาญ!!”

 

 

[“นั่นๆๆๆ ทำเป็นโมโหกลบเกลื่อน แต่จริงๆก็เขินนินา”] แก้มแดงๆส่ายไปมาแบบคนไม่ยอมรับ คนในมือถือยิ้มบางๆกับท่าทีของคนตัวเล็ก [“โอเคๆ ไม่เขินก็ไม่เขิน ว่าแต่นี่ก็ดึกแล้วนะ ไม่นอนอีกหรอ?”]

 

 

“ว่าแต่เขา พี่เองก็เหมือนกันนั่นแหละ ไม่นอนหรือไง?”

 

 

[“ก็รอส่งเราเข้านอนก่อนไงครับ”]

 

 

“พี่บ้า...ขยันหยอดเหลือเกินนะ”

 

 

[“ฮะๆๆ ไม่กวนแล้วก็ได้ ไปพักเถอะ พรุ่งนี้เริ่มงานวันแรกด้วย”]

 

 

“คร้าบๆ”

 

 

[“ขอให้โชคดีกับการทำงานวันแรกนะครับ”]

 

 

“อือ! ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะครับ ฝันดีนะพี่หาญ”

 

 

[“เช่นกันครับ”] เมื่ออีกฝ่ายพูดจบมายมิ้นท์ก็กดตัดสายไปทันที วันพรุ่งนี้จะเป็นวันเริ่มงานวันแรกกับที่ใหม่ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นยังไงบ้าง แต่ก็ขอให้เป็นที่ๆดีอีกทีล่ะนะ

 

 

 

 

ไลน์!

 

 

 

 

เสียงแจ้งเตือนของไลน์ดังขึ้นอีกรอบเรียกความสนใจของกล้าหาญได้เป็นอย่างดี เขาหยิบขึ้นมาดูเพราะคิดว่าอาจจะเป็นน้องมิ้นท์ที่ทักมา หากแต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อเห็นว่าคนที่ทักมาคือ พี่คริส พี่หัวหน้าของเขา

 

 

 

 

P’Kris

 

 

หาญ

 

ครับพี่?

พรุ่งนี้พี่ติดธุระที่อื่น

คงไม่เข้าที่ตึก

ยังไงก็ฝากเด็กใหม่ด้วยนะ

 

ได้ครับพี่

ว่าแต่กี่คนอ่ะ? แล้วตำแหน่งไรอ่ะพี่?

 

มีหนึ่งคนที่เข้าทีมเรา

เป็นเดฟไอโอเอส

 

ดีเลยพี่ คนกำลังขาดอยู่พอดีเลย

 

แต่จริงๆแล้วที่ถนัดคือเดฟแอนดรอย

แต่ก็พอมีสกิลเขียนไอโอเอสบ้าง

พี่เลยคิดว่าเราน่าจะเทรนน้องได้

 

ได้ครับๆ

เดี๋ยวผมช่วยดูน้องให้ก็ได้

แล้วน้องเขาชื่ออะไรหรอครับ?

 

จำไม่ได้แฮะ?

รู้แค่ว่าเป็นน้องผู้ชายอ่ะ แต่น่ารักอยู่

 

แหมพี่

ถึงจะน่ารักยังไงแต่ตอนนี้ผมมีน้องที่คุยด้วยอยู่แล้วหน่า

 

เออๆ

รู้แล้วๆ

 

แล้วตกลงผมจะรู้ได้ไงว่าน้องคนไหนเข้าทีมอ่ะพี่

อ้าว หายเลย

พี่คริส!!

 

รอดูเมลจาก HR วันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน

 

เมลจาก HR มันแนะนำทุกคนไหมอ่ะ?

แล้วจะรู้ได้ไงอ่ะพี่ว่าคนไหน?

 

อ๋อๆ

นึกออกล่ะ

รู้สึกว่าจะชื่อมิ้นท์นะ

 

 

 

 

ชื่อมิ้นท์ เดฟไอโอเอส เป็นผู้ชายแต่น่ารัก?

โลกคงไม่กลมขนาดนั้นหรอมั้ง?

 

 

 

 

P’Kris

 

 

มิ้นท์หรอพี่?

 

ถ้าจำไม่ผิดนะ

แต่ไม่ต้องห่วง เดี๋ยว HR ก็พาน้องมาเข้าทีมเองนั่นแหละ

ยังไงก็ฝากดูน้องหน่อยแล้วกันนะ

 

ครับๆ

แค่นี้ใช่ไหมพี่ที่ทักมาเนี่ย

 

เออ! แค่นี้แหละ

 

 

 

 

มือหนาวางมือถือลงที่โต๊ะข้างเตียงก่อนจะคิดถึงเรื่องที่พี่คริสบอกเขาในไลน์ น้องซินของเขาก็เริ่มงานวันพรุ่งนี้เหมือนกัน ตำแหน่งงานก็เหมือนกันอีก แต่โลกมันคงไม่กลมขนาดนั้นมั้ง เขานอนคิดไปมาจนเผลอหลับไปในที่สุด

 

 

 

 

ขอให้พรุ่งนี้เป็นวันที่ดี จะดีมากๆถ้าโลกมันกลมอ่ะนะ

 

 

 

 

߃ƒƒƒƒ #สงกรานต์ของมิ้นท์ „„„„„ß

 

 

 

 

เช้าวันต่อมา...

 

 

 

 

“เฮียๆๆๆ”

 

 

“ว่าไงไอ้เนียร์” กล้าหาญละออกจากหน้าจอคอมเพราะเสียงเรียกจากน้องในทีม “ผมไปห้องน้ำมาและเห็นพวกคนเข้าใหม่อ่ะ มีอยู่คนนึง โคตรน่ารักเลยพี่”

 

 

“แล้วไงวะ? เสียเวลาทำการทำงานหมด” กล้าหาญหันไปตอบน้องในทีมก่อนจะกลับมาสนใจกับงานต่อ จน จูเนียร์ รุ่นน้องในทีมอดแขวะไม่ได้

 

 

“โหเฮีย อยากจะอัดคลิปเอาไปเปิดให้เฮียแต่ก่อนฟังจังเลย เมื่อก่อนนี่โคตรดี้ด้า”

 

 

“ก็ช่วยไม่ได้นิ ตั้งแต่ได้สวมบทบาทเป็นเจ้าชายคุยกับน้องซินเดอเรลล่าทุกคืนเฮียแกก็ไม่สนใจใครอีกเลย” เลย์สวนขึ้นมาทำเอาทั้งทีมหันมามองกล้าหาญ

 

 

“เอๆ น้องเขาชื่ออะไรนะพี่” เจน้องในทีมอีกคนเอ่ยถามเลย์คนที่อยู่กับกล้าหาญบ่อยที่สุด ก็นะ...เพราะขานี้เช่าห้องของกล้าหาญอยู่จึงรู้ทุกเรื่องราว

 

 

“น้องเขาชื่อมายมิ้นท์”

 

 

“เฮ้ยๆ มายมิ้นท์อ๋อ? เมื่อกี้เปิดดูในเมลของ HR มีคนชื่อมายมิ้นท์ด้วยนะคะพี่หาญ” เฟิร์ส น้องเทสเตอร์เอ่ยสวนขึ้นมาในขณะที่มือก็ใช้เม้าส์คลิกเพื่อเปิดเมล เพราะเมื่อเช้าเธอเพิ่งจะเช็กเมล และหนึ่งในเมลที่เธอเปิดดูก็มีเมลแจ้งรายชื่อพนักงานเข้าใหม่ และมันก็มีชื่อนี้นะ ถ้าจำไม่ผิดน่ะ

 

 

“ไหนๆ?” เลย์เดินเข้ามาหาเฟิร์สที่กำลังเปิดเมลให้ดู หญิงสาวชี้ไปยังรูปพนักงานใหม่ “นี่ไงๆ”

 

 

“เชี่ย!! นี่มันน้องมายมิ้นท์นิ น้องซินของเฮียอ่ะ”

 

 

“ขอผมดูมั่ง เออๆ คนนี้แหละที่เห็นตอนไปเข้าห้องน้ำอ่ะ” สิ้นเสียงของจูเนียร์ทุกคนในทีม ซึ่งแน่นอนว่าส่วนใหญ่ก็เป็นผู้ชายมามุงอยู่ที่โต๊ะของเฟิร์ส

 

 

 

 

ให้ตายสิ! เห็นคนน่ารักๆเป็ไม่ได้เลย = =

 

 

 

 

“โคตรน่ารักเลยอ่ะเฮีย”

 

 

“ไหนๆ หลบหน่อยๆ มองเห็นไม่ชัด”

 

 

“ขนาดถ่ายรูปพนักงานยังน่ารักอ่ะเฮีย”

 

 

“ไอ้เลย์ อย่ามาหลอกกันให้ยากเลย ไม่เล่นนะโว้ย” กล้าหาญโวยขึ้นเมื่อเห็นน้องในทีมเอาแต่สนใจคนในเมลก่อนจะเริ่มพูดต่อ “ศุกร์นี้จะเดโม่อยู่แล้วนะโว้ยยย กลับไปทำงานกันได้แล้ว”

 

 

“คร้าบๆ” หลังจากที่ทุกคนรับคำก็ต่างแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเอง ซึ่งยังไม่ทันจะได้เริ่มทำงานต่อ เสียงใสๆของพี่ HR ก็ดังขึ้น เรียกความสนใจของคนในทีมได้อย่างดี

 

 

“พี่คริสอยู่ไหมเอ่ย?” เสียงของพี่ สรพนักงาน HR คนสวยของบริษัท เอ่ยถามบรรดาน้องๆที่นั่งอยู่ เจที่นั่งอยู่ใกล้สรที่สุดเอ่ยตอบ “วันนี้พี่คริสลาครับ มีธุระนิดหน่อย แต่เห็นบอกในไลน์กลุ่มเมื่อเช้าว่ามีอะไรให้ฝากเฮีย เฮ้ย! พี่หาญได้เลยครับ”

 

 

“พี่หาญหรอ?”

 

 

“เฮียๆ เฮียหาญๆ พี่ HR มาหาพี่คริสอ่ะ” เจหันไปเรียกรุ่นพี่ของตนก่อนจะเป็นเลย์ที่นั่งอยู่ข้างๆเป็นคนสะกิด กล้าหาญหันไปทางพี่ HR “พี่สรมีอะไรหรือเปล่าครับ?”

 

 

“พอดีพี่พาพนักงานใหม่มาส่งจ้า”

 

 

“ไหนอ่ะครับ?”

 

 

“ก็นี่งะ...อ้าว? น้องเขาไปไหนล่ะเนี่ย?” สรมองซ้ายขวาหาพนักงานใหม่ ก็เธอจำได้ว่าน้องก็เดินตามหลังเธอมานี่นา

 

 

“ขะ...ขอโทษครับ พอดีผมเจอเพื่อนก็เลยหยุดทักอ่ะครับ” เสียงใสดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง เรียกความสนใจของคนในทีมได้เป็นอย่างดี รวมทั้งกล้าหาญที่เอาแต่จับจ้องผู้มาใหม่

 

 

“มาพอดีเลย นี่พนักงานใหม่ที่เข้าทีมนี้ ชื่อ มายมิ้นท์ นะทุกคน”

 

 

“ตัวจริงน่ารักกว่าในรูปอีกอ่ะ”

 

 

“ใช่ๆ”

 

 

“อ้าวเฮียหาญนิ่งไปเลย”

 

 

“กล้าหาญ? เป็นอะไรไปอ่ะ นิ่งเลย” สรเอ่ยด้วยน้ำเสียงงงๆ ก่อนจะงงกว่าเมื่อคนที่อยู่ด้านหลังของเธอก็นิ่งค้างไปเหมือนกัน “อ้าวน้องมายมิ้นท์? เป็นอะไรไปอ่ะเรา?”

 

 

“อ่ะ!

 

 

“คะ...คือ...”

 

 

“พวกเราสองคนเป็นอะไรกันไปน่ะ?”

 

 

“ก็แค่ตกใจอ่ะครับ ที่คนที่คุยกันทุกคืนมาทำงานอยู่ทีมเดียวกันน่ะ” เป็นเลย์ที่คลายความสงสัยให้กับทุกคน

 

 

“ห๊ะ?!!

 

 

“อ้าวนี่ที่พี่พูดเมื่อกี้นี่เรื่องจริงอ๋อพี่เลย์? หนูนึกว่าล้อเล่น” เฟิร์สที่ได้สติเป็นคนแรกถามขึ้นมา ซึ่งเลย์ก็พยักหน้าให้เธอเป็นคำตอบ “ไม่ได้ล้อเล่น พี่พูดจริง”

 

 

“ผมก็คิดแบบเดียวกับพี่เฟิร์ส ผมนึกว่าล้อเล่นเหมือนกัน”

 

 

“ใช่ๆ”

 

 

“ไม่คิดเลยว่าโลกจะกลมจริงๆ” กล้าหาญพูดขึ้นมาเรียกสีหน้าเขินๆของคนตรงหน้าได้เป็นอย่างดี มายมิ้นท์เกาหัวเล็กๆก่อนจะพูดต่อ “ผมก็ไม่คิดว่าจะกลมถึงขนาดนี้เหมือนกันครับ”

 

 

“แต่พี่ว่าถ้าขนาดนี้คงไม่ใช่แค่โลกกลมแล้วแหละ น่าจะเป็น พรหมลิขิต มากกว่า”

 

 

“พี่หาญ!!” เสียงใสๆตะโกนขึ้นเมื่อได้ยินประโยคที่อีกฝ่ายพูด ใบหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความเขิน แต่กล้าหาญยังไม่หยุดแต่เพียงเท่านี้ เขาได้โอกาสหยอดต่อทันที

 

 

“และถ้ามันเป็น พรหมลิขิต ที่ทำให้เราได้เจอกันล่ะก็ คงเพราะเราสองคนเป็น เนื้อคู่กันล่ะมั้งนะ”

 

 

=////=

 

 

“และไหนๆเราก็เป็นเนื้อคู่กันแล้ว มาเป็น แฟน กันเลยแล้วกันเนอะ! ^^

 

 

“อห.! คนจริงวะ!”

 

 

“ขอมันตรงนี้เลยเนี่ยนะ?”

 

 

“คือพี่เขารู้ไหมว่าพวกเรายังนั่งอยู่ตรงนี้”

 

 

เสียงของคนในทีมดังขึ้น แต่ก็ไม่ได้เรียกความสนใจของกล้าหาญได้เลย เพราะตอนนี้สายตาของเขากำลังจับจ้องอยู่ที่คนตัวเล็กตรงหน้า แก้มเล็กๆขึ้นสีแดงบ่งบอกถึงความเขินได้เป็นอย่างดี

 

 

“พี่หาญบ้าที่สุด!!”

 

 

“ฮะๆ เขินสินะ”

 

 

“ก็ไม่ได้หน้าหนาแบบพี่นิจะได้ไม่เขินอ่ะ”

 

 

“แล้วคำตอบล่ะ? หืมมม??”

 

 

“ไม่ตอบโว้ยยยย~!!

 

 

 

 

ใครใช้ให้มาขอกันเป็นแฟนต่อหน้าพนักงานคนอื่นๆเล่า

 

ถ้าขอตอนที่ไปคืนหมวกที่สยามนะ จะไม่ปฏิเสธสักคำเลย!! =/ / / /=

 

 

 

 

[ The End ]

 

 

 

 

 

߃ƒƒƒƒ #สงกรานต์ของมิ้นท์ „„„„„ß

 

 

Talk :: 29/07/2561

จบแล้วจ้า บทจะจบก็จบมันง่ายๆแบบนี้นี่แหละจ้า แฮะๆ

ไม่รู้ว่าทุกคนจะพอใจกันไหมกับตอนจบแบบนี้ คือเราวางพล็อตมาแค่นี้จริงๆ

แต่ก็ไม่แน่ ถ้ามันเวิร์คล่ะก็ อาจจะมีมาให้ได้หายคิดถึงกับน้องมิ้นท์และพี่หาญก็ได้

ขอบคุณที่ติดตาม OS #สงกรานต์ของมิ้นท์ มาตลอดเน้อ รักนักอ่านทุกคนจ้าาาา >w<


Talk :: 28/07/2561

พี่หาญของเราเขาอ้อยจริงๆอ่ะ อ้อยแบบเนียนๆเสียด้วย หรือเปล่านะ? 5555555555 

คราวนี้คิดว่าน่าจะ 75% ล่ะ ถ้าปั่นได้พน.อาจจะมาลงต่อ

เพราะจริงๆแล้วจะพยายามลงทุกๆวันอาทิตย์ แต่วันนี้วันเสาร์ก็มาลงละ

โชคดีพรุ่งนี้อาจเจอกันค่าาาา >w<


Talk :: 23/07/2561

มาแล้ววววว ยังคงคิด % ไม่ออกเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือนี่จะเป็น OS ที่ยาวมากๆ

ไถ่ยาวหน่อยนะทุกคน แฮะๆ และเพราะมันยาวก็เลยนานเลยที่ยังแต่งไม่จบ

แต่ตอนนี้พระเอกของเราก็ออกมาแล้ว อัพครั้งหน้ามาดูกันดีกว่าว่าเขาจะคุยกันยังไงในไลน์ อิอิ

แต่แค่ทักมามายมิ้นท์ของเราก็สติไม่อยุ่กับเนื้อกับตัวแล้ว เป็นกำลังใจให้มายมิ้นท์ด้วยเน้อ

ปล.ถ้าอ๋อชื่อไลน์ของพระเอกของเรากับชื่อเพลงเราคือเด็กยุคเดียวกัน ฟิลลิ่งแอบดักแก่เบาๆ 555555555

ปลล.อย่าลืมติดตาม OS #สงกรานต์ของมิ้นท์ ต่อเน้ออออออ รักทุกคนน้าาาาาาา


Talk :: 16/07/2561

มาอัพตามปกติ (เพราะตั้งเป้าไว้ว่าจะอัพทุกอาทิตย์ แต่ทำไม่ค่อยจะได้เท่าไหร่ 55555555)

แต่ก็ยังไม่จบ ยาวแท้ คือก็ออกนอกเรื่องบ่อยด้วยแหละ ทะเลไปเรื่อยเลย TT

ในที่สุดพระเอกของเราก็ออกเสียที แม้จะออกมานิดเดียวก็ตาม 555555555555

(ค่าตัวพี่แกแพงเกิ้น 55555555555) แต่ก็ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะ (อ้าว! นั่นพระเอกนะ)

เพราะอย่างน้อยเราก็เฉลยแล้วเนอะว่าใครคือคนที่แบมแบมชอบ 

แต่ก็มีปริศนาใหม่(หรอ?) ใครคือเจ้าชายของมายมิ้นท์กันนะ

ถ้าอยากรู้ต้องตาม OS เรื่อง #สงกรานต์ของมิ้นท์ ต่อแล้วล่ะ อย่าเพิ่งหายไปนะ งืออออออ

รักนักอ่านทุกคนเน้ออออออออ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจจ้า >/|\<

ปล.ยินดีกับฝรั่งเศสด้วยเน้อที่ได้แชมป์บอลโลก ^^


Talk :: 12/07/2561

มาตามผลโหวดจ้าาาาา อย่างน้อยก็ยังไม่พ้นวันนี้ เท่าที่คิดจากพล็อตได้ก็คิดว่าน่าจะกลางเรื่องแล้ว 5555555555

แต่งมาตั้งนานเพิ่งถึงครึ่งเรื่อง ก็ไม่อยากบอกว่าก็ออกทะเลไปบ้างเหมือนกัน ซึ่งจะพยายามไม่ออกอีก TT^TT

พระเอกของเราค่าตัวแพงแบบสุดๆ หนูขอโทษค่ะ แต่คิดว่าอัพครั้งหน้าพี่น่าจะมาแล้วล่ะค่ะ

รอพระเอกของเราหน่อยนะทุกโคนนนนน สุดท้ายนี้ก็ขอฝาก OS #สงกรานต์ของมิ้นท์ ด้วยนะคะ (*^*)

ปล.จากผลของโพลนี้...น่าสงสารพระเอกของเราจริงๆค่ะ 55555555555555555555



Talk :: 24/06/2561

มาต่ออีกกี่ % ดีล่ะทีนี้ คิดอย่างยากเลย เอาเป็น YY% แทนแล้วกัน 555555555555555

ตอนนี้มิ้นท์ก็มาถึงบ้านปู่ที่ท่าบ่อแล้ว มาถึงก็มีเรื่องเลยทีเดียว ซอฟๆ แต่หลังจากนี้ไม่มีเรื่องแล้วแหละ

อัพรอบที่สองแล้วพระเอกของเราก็ยังไม่โพล่มาเสียที ค่าตัวพี่แกแพงนิดนึง

เอาเป็นว่าถ้าอยากรู้ว่าจะออกมาเมื่อไหร่อย่าลืมติดตาม OS #สงกรานต์ของมิ้นท์ เรื่องนี้ด้วยนะคะ

ขอบคุณทุกกำลังใจและรักนักอ่านทุกคนเลยค่าาาา

ปล.สำหรับคนที่ทวงฟิคของเรา เราจะค่อยๆเคลียร์ฟิคไปเรื่อยๆเนอะ ใจเย็นๆน้าาาา 

เราจะทำตามสัญญา ขอเวลา(แต่งฟิค)อีกไม่นาน แล้วฟิคที่ทุกคนรอจะอัพให้อ่านนนน~~~ 5555555555555


Talk :: 18/06/2561

เนื่องจากบนกับศาลพี่หานเอาไว้ว่าถ้าได้ไปดูคอน #CBX_MagicalCircus จะแต่ง OS แก้บน

และเราก็ได้ไปดูคอนมาแล้วเรียบร้อย เลยต้องแก้บนกันสักหน่อย

เนื่องด้วยพล็อตนี้เกิดตอนช่วงสงกรานต์ ที่ก็ผ่านมาสองเดือนแล้วเพิ่งจะมาแต่ง

มาช้าก็ยังดีกว่าไม่มาเนอะ TTvTT 555555555555

ยังไงก็ขอฝาก OS #สงกรานต์ของมิ้นท์ ด้วยนะคะ (*^*)

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

307 ความคิดเห็น

  1. #275 vivivenus (@vivivenus) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 17:18
    น่ารักอะ&#8203;มายมิ้นต์
    #275
    1
    • #275-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      31 ธันวาคม 2561 / 00:09
      มายมิ้นท์ "ขอบคุณที่ชมคร้าบบบ"
      #275-1
  2. #256 kim_lumin (@kim_lumin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 02:01
    น่ารักน่าเอ็นดูง่าาา โลกกลมมาก แบบนี้มันต้องเป็นแฟนไปเลยค่ะ
    #256
    1
    • #256-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      14 สิงหาคม 2561 / 16:09
      กล้าหาญ : ผมขอแล้วแต่น้องดูอายๆ เลยว่าจะไว้ขออีกที :)
      #256-1
  3. #255 KMSMIN (@KMSMIN) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 15:28
    งื้ออออออ น่ารักกกกกกกกก
    #255
    1
    • #255-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      6 สิงหาคม 2561 / 23:15
      ขอบคุณที่ชมน้าาาาา
      #255-1
  4. #254 LHMS997 (@LHMS997) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 08:29
    กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆ พิกล้าหาญคนบร้าาาาา น้อนเขินน่ะโว้ยยยยย
    #254
    1
    • #254-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      6 สิงหาคม 2561 / 23:14
      มายมิ้นท์ : ใช่มะๆ โคตรเขินเลยอ่ะ =/ / /=
      #254-1
  5. #253 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 02:42
    หยอด&#65532;ขนาดนี้แคะไม่ทันละ
    #253
    1
    • #253-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      6 สิงหาคม 2561 / 23:14
      มายมิ้นท์ : งือออ เขินนนน แค่คิดก็เขินแล้ววว
      #253-1
  6. #252 DagaMaka (@DagaMaka) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 22:33
    กรี๊ดดดดดพี่หาญไม่ออ่นโยนเลยขอเป็นแฟนในที่ทำงานไม่อายลูกน้องเลยน่ะนี่เขิลตัวจะแตกแล้ว
    #252
    1
    • #252-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      6 สิงหาคม 2561 / 23:14
      กล้าหาญ : ไหนๆก็ไหนๆล่ะ ให้สมกับที่ชื่อ "กล้าหาญ" ไม่มีคำว่าอายทั้งนั้น 555555
      #252-1
  7. #251 มินซอกกี้ (@bambammieee_exo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 22:19
    ตอนนี้คือแบบ กี้สสสสสสสสสสสสสส ได้เสียกันไปเร๊ยยยยยยยย ฮือ ความโลกกลม พรหมลิขิต เนื้อคู่ มาให้หมดเลยพี่หาญ หยอดเก่งสุด เขินแทนมิ้นท์เลยเนี่ย T//T ดีทริ่ฉุด!
    #251
    1
    • #251-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      6 สิงหาคม 2561 / 23:11
      มายมิ้นท์ : เราก็เขินนน แต่ใจเย็นๆก่อนนะ เพิ่งจะขอเป็นแฟนเองงงงง >////<
      #251-1
  8. #250 KMSMIN (@KMSMIN) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 15:26
    แหมมมมกล้าหาญญ มีกลัวติดคุกกกก
    #250
    1
    • #250-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      29 กรกฎาคม 2561 / 21:49
      พี่กล้าหาญ : ก็หน้าของน้องเขาดูเด็กอ่ะ ก็เลยกลัว ^^;
      #250-1
  9. #249 LHMS997 (@LHMS997) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 13:15
    เนี่ยยยย ทำไมเป็นคนแบบนี้ ไรท์ กลับมาก้อนนนนนน
    #249
    1
    • #249-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      29 กรกฎาคม 2561 / 21:48
      กลับมาแล้วจ้าาาา
      #249-1
  10. #248 kimchijung2 (@kimchijung) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 10:20
    พี่พระเอกคิวทองไปไหมเนี่ย ไม่ออกมาง่ายๆ เลย
    #248
    1
    • #248-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      28 กรกฎาคม 2561 / 22:00
      พี่กล้าหาญ : ค่าตัวผมแพง แต่ผมกำลังจะมานะ TT
      #248-1
  11. #247 LHMS997 (@LHMS997) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 00:00
    เนี่ยยยยยยยยยยย มาทำให้อยากแล้วจากไป
    #247
    1
    • #247-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      28 กรกฎาคม 2561 / 21:59
      เรากำลังจะมาทำให้อยากและจากไปอีกรอบ อิอิ
      #247-1
  12. #246 KMSMIN (@KMSMIN) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 22:37
    ของมายมิ้นท์เองค่าาาาาาา ทางนี้ๆๆๆๆๆๆ555555555
    #246
    1
    • #246-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      28 กรกฎาคม 2561 / 21:59
      มายมิ้นท์ : ผมอยู่ทางนี้ต่างหากกกกก
      #246-1
  13. #245 มินซอกกี้ (@bambammieee_exo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 08:26
    กรี้ดดดด ช่วยหนูด้วยนะคะ มั่ยหวัยแร่วววว
    #245
    1
    • #245-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      28 กรกฎาคม 2561 / 21:59
      ช่วยอะไรลูกกกกกก กลับมาก่อนนนน อย่าเพิ่งไม่ไหววววว
      #245-1
  14. #244 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 01:58
    แค่จะคืนหมวกเองหรอเจ้าชาย
    #244
    1
    • #244-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      28 กรกฎาคม 2561 / 21:58
      พี่กล้าหาญ : นั่นน่ะสิเน้ออออ อย่างผมจะคืนแค่หมวกจริงๆหรอ? :)
      #244-1
  15. #243 mamaramost (@mamaramost) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 00:27
    แหมมม มิ้นนนนน ทำเนียนหมวกตกไปไหนคะ ว่าแต่เจ้าชายที่น้องแบมพูดนี่จะใช่คนที่คุณก็รุ้ว่ากล้าหาญทเอ้ยใครรึป่าวรอลุ้นค่าา^^
    #243
    1
    • #243-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      23 กรกฎาคม 2561 / 01:00
      ถ้ารอลุ้นอยู่ล่ะก็เข้ามาอ่านต่อได้เลยจ้าาา อัพเพิ่มแล้วเน้อ จาก AA% เป็น BB%
      #243-1
  16. #242 LHMS997 (@LHMS997) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 23:48
    มิ้นร้ายว้อยยยยยยยยยยยย เจ้าชายคนนั้นจะใครล่ะ ถ้าไม่ใช่พี่พระเอกที่ค่าตัวแสนแพง
    #242
    1
    • #242-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      23 กรกฎาคม 2561 / 01:00
      มายมิ้นท์ : ทำไมทุกคนบอกว่าเราร้าย เราใสๆนะเออ ไม่เชื่อเข้ามาอ่านต่อสิ ไรท์อัพแล้วนะ *^*
      #242-1
  17. #241 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 03:54
    มิ้นร้ายใช่ย่อย
    #241
    1
    • #241-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      23 กรกฎาคม 2561 / 00:59
      มายมิ้นท์ : เราใสๆนะ *^*
      #241-1
  18. #240 มินซอกกี้ (@bambammieee_exo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 23:26
    อ้ากกกกกกก มาอ่านต่อแล้วจ้าาาาา พี่พระเอกหนูออกมาแล้วววว T^T ดีจรัย 55555 เจ้าชายที่เก็บหมวกให้นี่ใครกันนะ ไม่รู้เลยยยยย (ไม่ใช่ว่าเกมพลิกกลายเป็นคนอื่นนะ -[]- )
    #240
    1
    • #240-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      23 กรกฎาคม 2561 / 00:59
      ถ้าอยากรู้ว่าพลิกไม่พลิก เรามาอัพต่อแล้วน้าาาา แม้จะยังไม่จบก็เถอะ TT
      #240-1
  19. #239 KMSMIN (@KMSMIN) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 21:06
    ใครคือเจ้าชายกันน้าาาาา
    #239
    1
    • #239-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      23 กรกฎาคม 2561 / 01:01
      ถ้าอยากรู้ต้องเข้ามาอ่านเน้ออออ เราอัพต่อแล้วจ้าาาา
      #239-1
  20. #238 มินซอกกี้ (@bambammieee_exo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 13:44
    หวังว่าจะไม่ใช่คนเดียวกับพระเอกนะ
    #238
    1
    • #238-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      16 กรกฎาคม 2561 / 00:22
      อยากรู้ว่าจะใช่หรือไม่ใช่ อย่าลืมเข้ามาอ่านต่อเน้ออออ
      #238-1
  21. #237 KMSMIN (@KMSMIN) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 08:13
    จะใช่พระเอกไหมเนี้ยยย55555555
    อย่าคนเดียวกันเลย
    #237
    1
    • #237-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      16 กรกฎาคม 2561 / 00:21
      อยากรู้ต้องเข้ามาอ่านต่อเน้ออออ
      #237-1
  22. #236 LHMS997 (@LHMS997) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 14:58
    พระเอกมาสาดน้ำจบปิ้ง&#128519;&#128519;
    #236
    1
    • #236-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      29 มิถุนายน 2561 / 12:06
      เป็นความคิดที่ดี หลอกๆ 55555555555555
      #236-1
  23. #235 KMSMIN (@KMSMIN) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 23:46
    พระเอกค่าตัวแพง5555555 คุณพระเอกรีบสาดน้ำมานะ5555555
    #235
    1
    • #235-1 First's Love (@first1209) (จากตอนที่ 18)
      29 มิถุนายน 2561 / 12:06
      คุณพระเอกของเราบอกขอเวลาอีกไม่นาน
      #235-1
  24. #234 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 01:58
    เนื้อคู่ลอยมาตามน้ำที่สาดหรอมิ้น อยากเจอมั้ง
    #234
    1