ไม่ชอบหวาน - end. (hermit books)

ตอนที่ 24 : ไม่ชอบหวาน : 22 (Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 748 ครั้ง
    11 ก.ค. 62



ไม่ชอบหวาน

ตอนที่22

 

 





                เหมือนผมได้เข้าใจว่าโลกหยุดหมุนมันเป็นยังไง

                ผมยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าเขา ทุกสิ่งในหัวมันวุ่นวายไปหมดในตอนนี้


                สบายดีไหม


                มันเป็นเสียงของเขา เสียงมันดังก้องราวกับจะตอกย้ำว่าผมไม่ได้ตาฝาดไปจริง ๆ ผมยกมือขึ้นมาช้า ๆ วางมันลงเบา ๆ บนใบหน้าเปื้อนหนวดนั่นราวกับอยากรู้ว่าเขาเป็นสสารที่จับต้องได้จริง ๆ รึเปล่า


                พี่จริง ๆ ด้วย


                มันคงจะเป็นคำพูดที่ไร้สาระที่สุดแล้วในชีวิตนี้ แต่มันก็ไม่แปลกไม่ใช่หรือไงที่ผมจะถามแบบนี้ ก็เขาหายไปเดือนนึงเลยนะ ผมคิดว่าจะไม่ได้เจอเขาอีกแล้วด้วยซ้ำ


                ขอโทษนะ


มันเป็นคำว่าขอโทษที่ผมได้ยินเป็นครั้งสุดท้ายก่อนร่างกายจะโดนคว้าเข้าไปกอด สัมผัสอบอุ่นแบบนี้ไม่คิดเลยว่ามันจะยังคงเหมือนเดิม


รอนานไหม


ผมยกมือขึ้นมากอดเขาเหมือนกัน ปิดเปลือกตาลงช้า ๆ วางปลายจมูกไว้ที่ไหล่กว้าง ๆ ตอนนั้นเองที่ร่างกายถูกดึงออกไปอย่างไม่ทันตั้งตัว แล้วก็ไม่แปลกใจเลยเพราะมันเป็นฝีมือของพี่ชายผมนั่นเอง


มึงมาทำไม คุณกฤษณหันไปถามคำนั้นกับเพื่อน ผมล่ะอยากจะดุเขาจริง ๆ นี่มันเป็นวิธีทักทายเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนานของเขาหรือไงนะ


กูมาเอาคนของกูคืน


แต่แล้วคำนั้นก็ทำให้ผมลืมสื่งที่อยู่ในหัวไปจนหมด

มาทวงคนของเขามาทวงผม?


เฮอะ ใครคนของมึง ตรงนี้มีแต่คนของกู


พี่ชายจอมกวนของผมฉุดแขนผมให้ออกห่างจากพี่ภูมิมากขึ้นไปอีก ก็พอเข้าใจว่าอาทิตย์น่ะขี้กวน แต่วันนี้ผมชักจะอยากให้พี่ภูมิลบความกวนของเขาเสียแล้ว


แต่เห็นแก่ความพยายามของมึงนะ กูให้หนึ่งชั่วโมง


ได้ยินแบบนั้นมันก็เกือบทำให้คนตรงนี้หลุดยิ้มออกมาแล้ว พอพี่ชายหันมาทำตาดุ ๆ ก็เลยต้องก้มหน้าลงไปอีกครั้ง อาทิตย์นี่มันอาทิตย์จริง ๆ เลย


กลายเป็นว่าผมกับพี่ภูมิถูกทิ้งเอาไว้ที่ห้อง ส่วนอาทิตย์ก็เอารถพี่ภูมิออกไปซื้อตู้เย็นตามที่วางแผนกันไว้วันนี้ แต่ก็ไม่วายกำชับว่าห้ามพี่ภูมิแตะต้องผมเกินกว่าปลายนิ้ว ยังบอกด้วยว่าถ้าผมมีรอยแม้แต่นิดเดียวจะเอาเรื่องพี่ภูมิให้หนักแน่ เขาอุตส่าห์ให้รถไปขับแท้ ๆ ยังมาขู่เขา ผมล่ะยอมเขาเลยจริง ๆ


พี่ภูมิสบายดีนะครับ ผมถามเขาอีกครั้งหลังจากจำได้ว่ายังไม่ได้ตอบคำถามเขาเหมือนกัน คนตัวสูงพยักหน้ารับเล็กน้อย แต่ถึงจะบอกว่าสบายดีก็เถอะนะ หนวดดันยาวเฟื้อยเลย แล้วผมเหมือนจะได้กลิ่นบุหรี่จากเขาด้วย ได้สูบบุหรี่รึเปล่าครับ


คิดได้ก็ถามทันทีโดยไม่รีรอ คนที่นั่งอยู่บนเตียงพยักหน้ารับอีกครั้ง ซึ่งนั่นมันก็ดีแล้ว เพราะต่อให้เขาจะปฏิเสธยังไงสิ่งที่เห็นมันก็ชัดเจนกว่า


สูบดู เผื่อหายเครียด


เครียดเรื่องอะไรครับ


เรื่องผมรึเปล่า


เขาไม่ได้ตอบ แต่วินาทีต่อมาเขาดันดึงแขนผมจนร่างทั้งร่างลอยหวือไปนั่งบนตักเขา ไรหนวดจาง ๆ ทำให้รู้สึกจั๊กจี๋ไม่น้อยตอนมันสัมผัสโดนหลังคอ พี่ภูมิปล่อย...


                คิดถึง


                ร่างกายผมหยุดนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง เพียงคำว่าคิดถึงคำเดียวแต่กลับมีอิทธิพลต่อความรู้สึกผมมากขนาดนี้ จะว่าไปแล้วผมก็คิดถึงเขาเหมือนกันคิดถึงที่สุด


                จะไม่ปล่อยไปไหนอีกแล้ว” 


                รอยยิ้มจาง ๆ ผุดขึ้นมาบนใบหน้าหลังจากที่คนด้านหลังพูดคำนั้น สองมือที่โอบรับแน่นขึ้นกว่าเดิมนั้นมันทำให้ผมรู้สึกว่าเขาจะไม่ปล่อยผมไปอีกแล้วอย่างที่เขาพูดจริง ๆ แล้วทำไมหัวใจเจ้ากรรมมันดันเชื่อเขาง่าย ๆ แบบนี้นะ...


                ก็ปล่อยไปแล้วนี่ครับ ตั้งหนึ่งเดือนแน่ะ ไม่เห็นคุณจะคิดอะไรเลย


                แกล้งพูดหยอกเขาไปอย่างนั้น ถึงเรื่องที่เขาหายไปมันจะเป็นความจริงก็เถอะ ทุกการกระทำย่อมมีเหตุผลของมันเสมอ พี่ภูมิก็คงจะมีเหตุผลของเขาเหมือนกัน


                คิดทุกวันนั่นแหละ

                คิดว่าอะไรครับ?”

                คิดว่าทำยังไงถึงจะพาดอกทานตะวันกลับมาได้” 


                น้ำเสียงทุ้มเอ่ยออกมาช้า ๆ บรรยากาศก็เหมือนจะเป็นใจให้มันเงียบสงัดเพื่อที่ผมจะได้ฟังเขาชัดเจนทุกคำ ว่าแต่เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ?


                ดอกทานตะวันเหรอครับ?”


                ผมหันหน้ากลับไปถามคนที่กำลังกอดตัวเองอยู่เล็กน้อย คนตรงหน้าไม่ใช่คนมีคารมคมคายอะไร จึงค่อนข้างแปลกที่คำพูดเลี่ยน ๆ พวกนั้นจะออกมาจากปากเขา


                ดอกทานตะวันของพระอาทิตย์ไง” 


                ชัดเจนเลย ชัดเจนจนผมหลุดขำเสียงดัง พี่ไปเอาคำพูดพวกนี้มาจากไหน ใครสอนครับ?”


                ไอ้พีท


                พี่พีท?”


                อืม


                ไม่แปลกใจเลยที่บอกว่าเอามาจากพี่พีท รายนั้นน่ะเจ้าคารมจะตาย แต่ว่านะ เพื่อนบอกอะไรก็ทำตามเขาไปหมดแบบนี้เดี๋ยวก็โดนแกล้งหรอก ไอ้คำว่าทานตะวันนี่ก็น่าจะโดนพี่พีทแกล้งแน่ ๆ แล้วเขาก็ดันเอามาพูดจริง ๆ ด้วยนะ


                แต่วันนั้นมาเจออยู่กับพระอาทิตย์ดวงอื่น


                ครับ?” ถึงจะขัดหูไปบ้างก็เถอะกับคำพูดเลี่ยน ๆ ของเขา แต่ที่บอกว่ามาเจอยู่กับพระอาทิตย์ดวงอื่นน่ะหมายความว่ายังไงกัน หรือว่าคนที่ผมเห็นวันนั้น… 


                จำกันไม่ได้เหรอ เสียใจนะ


                เป็นเขาจริง ๆ หรือเนี่ย?


                นี่ผมไม่ได้คิดไปเอง ตลอดเวลาที่คิดว่าตัวเองตาฝาดมองเห็นหน้าเขานั่นไม่ใช่ตาฝาด แต่เขามาจริง ๆ มาแอบมองผมอยู่ตลอดงั้นเหรอ?


ผมแค่ไม่คิดว่าจะเป็นพี่ แล้วอีกอย่างนะ ที่ไหนเขามีพระอาทิตย์กันหลาย ๆ ดวง


“…”


พระอาทิตย์มีได้แค่ดวงเดียวเท่านั้นล่ะครับ


                ผมหันไปพูดคำนั้นชัด ๆ ต่อหน้าเขา เราสบตากันในห้องแคบ ๆ แต่มันกลับรู้สึกราวกับมีละอองดอกไม้โปรยปรายอยู่รอบตัว ปุยนุ่ม ๆ กับใยอ่อน ๆ ของมันกำลังพัดปลิวสวยงามท่ามกลางสายลมเย็นฉ่ำ 


                ใบหน้าคมกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ จนผมต้องหลับตาปี๋ ลมหายใจเข้าออกไม่สม่ำเสมอนั่นปรับยังไงมันก็ยังไม่เป็นปกติสักที ก่อนที่สัมผัสตรงหน้าจะกลายเป็น...


                เดี๋ยว!” 


                มือสาก ๆ ของพี่ชายจอมเพี้ยนผมเอง!

                กลับมาตอนไหนเนี่ย!


                ใครบอกพระอาทิตย์มีดวงเดียว ผมโดนฉุดให้ลุกขึ้นจากตักของพี่ภูมิ อาทิตย์ยังคงเอามือปิดปากผมไว้จนต้องร้องอู้อี้ แม้ในมือจะถือของพะรุงพะรังแค่ไหนก็ไม่วายขอมาขัดจังหวะก่อนอยู่ดี ยังมีกูอยู่ตรงนี้อีกคน รับรองว่าพระอาทิตย์ดวงนี้ร้อนแรงกว่ามึงเป็นไหน ๆ


                แล้วดูคำพูดแต่ละคำที่เขาใช้กับเพื่อนสิ


                พี่ภูมิยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเตียงนั่นผมแอบเห็นเขาถอนหายใจออกมาเบา ๆ คงจะเบื่อหน่ายกับเพื่อนตัวแสบ พี่ชายผมนี่ก็จริง ๆ นั่นแหละ ไม่รู้จะหวงอะไรขนาดนี้ผมเป็นผู้ชายนะ


                กูเปิดทางให้ ไม่ใช่ว่าจะยอมให้มึงทำอะไรกับน้องกูก็ได้นะเว้ย วันเสาร์นี้พี่ชายกูจะกลับไทย วันนั้นมึงค่อยมารับข้าว แล้วเราจะไปเชียงใหม่ด้วยกัน


                เมื่อกี้อาทิตย์บอกว่าดินจะกลับมา?


                เตรียมตัวเตรียมใจมึงให้พร้อม ข้าวเย็นที่นั่นอาจจะเป็นลูกปืนพ่อกูหรือไม่ก็ลูกระเบิด” 


                แต่ผมยังไม่พร้อมที่จะเจอพวกเขาเลยนะ!


                เอาชีวิตรอดกลับมาให้ได้แล้วกัน


                ตายแน่!

     

 











                อาทิตย์ ล้อเล่นใช่ไหมเรื่องที่ดินจะกลับมาน่ะ

                ไม่ล้อเล่น พี่ดินจะกลับมาจริง ๆ

                ฮือออ

                ไม่ต้องมาร้องไห้เลยเราอะ

                ไม่เอาพี่ภูมิกลับไปด้วยไม่ได้เหรอ

                ไม่ได้ มันน่ะตัวสำคัญเลยที่ต้องไป


                ผมทำหน้าหงิกใส่พี่ชายเป็นรอบที่สิบของวันแล้ว ไอ้ดีใจน่ะก็ดีใจที่จะได้กลับบ้าน แต่ที่คิดหนักในหัวเลยก็เรื่องจะบอกป๊าม้าแล้วก็ดินยังไงนี่แหละ กับม้าน่ะไม่น่าจะยาก เห็นใครหล่อ ๆ นี่ก็เอ็นดูเขาไปเสียหมด แต่กับอดีตนายพลเก่านี่สิเดาไม่ได้เลย


                ไม่ต้องเป็นห่วงมันหรอก เห็นมันนิ่ง ๆ แบบนั้น เราไม่รู้หรอกว่ามันน่ะเจ้าเล่ห์ตัวพ่อ พี่ชายก็ยังทำหน้าที่เป็นฝ่ายค้านได้ไม่ตกหล่น แต่ครั้งนี้มันน่าจะเอาจริงนะ


                ผมเบิกตาโตขึ้นมาทันทีตอนพี่ชายพูดคำนั้น เอาจริงเรื่องอะไรครับ?”


                อาทิตย์ยังคงเอาแต่จ้องหน้าผมโดยไม่พูดอะไร ก่อนจะเอามือมาเคาะหัวผมเบา ๆ หนึ่งทีพร้อมกับถอนหายใจยาวหนึ่งเฮือก รู้ไหมว่าครั้งนี้เราทำพี่ปวดหัวมากนะข้าว


                ง่ะ


                ไม่ต้องมาง่ะเลย ชอบใครไม่ชอบดันไปชอบไอ้คิงคองหินนั่นเนี่ยนะ


                คิงคองหินอะไรกันดูเขาเปรียบเทียบ


                บอกตรง ๆ ว่าตั้งแต่เป็นเพื่อนกับมันมาไม่เคยเห็นมันคบใครเกินสามเดือน ไม่ใช่ว่ามันทิ้งเขานะ เขาน่ะทิ้งมัน ก็ดูแม่งดิ วัน ๆ สนใจห่าอะไรที่ไหน


                จริงอย่างที่อาทิตย์พูดทุกอย่างเขาไม่เคยสนใจอะไรนอกจากรถกับเกมส์


                แล้วแม่งนะ เป็นพวกคิดอะไรก็ไม่พูด ชอบเก็บกด สักวันข้าวน่ะจะทนมันไม่ได้


                ผมนั่งฟังพี่ชายพูดอยู่เงียบ ๆ แล้วก็คิดตาม จริงที่บอกว่าไม่ชอบพูดแต่ผมเจอกับตัวเองมาแล้วมันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น เขาไม่พูดก็จริงแต่พี่ภูมิจะมีวิธีแสดงออกทางอื่นที่ค่อนข้างจะชัดเจนนะ แล้วผมก็เป็นพวกชอบสังเกตเสียด้วยสิ ผมว่าข้อนี้ผมเอาอยู่ล่ะ


                อาทิตย์ก็ว่าพี่ภูมิเกินไป อาทิตย์น่ะก็ไม่แพ้กันหรอก ได้ทีก็เลยวกกลับไปเล่นงานพี่ชายบ้าง คราวนี้เขาลุกหวือขึ้นมาจากที่นอนตรงดิ่งมาจ้องหน้าผม


                นี่เข้าข้างมันเหรอ?”


                เปล่าครับเปล่า ก็แค่จะบอกว่าคนทุกคนก็มีข้อเสียกันทั้งนั้น ขนาดโจโฉที่ว่าร้ายก็ยังมีคนรัก ขนาดเล่าปี่ที่ว่าดีนักก็ยังมีคนชัง


                “…”


                เราเป็นคนดีที่สุดไม่ได้ฉันใด เราก็ย่อมคาดหวังให้ใครเป็นคนดีที่สุดไม่ได้ฉันนั้น


                เครดิตจากคลิปธรรมะที่หม่าม้าชอบส่งมาให้ฟังทุกวัน


                อาทิตย์นั่งนิ่งไปแล้ว คงไม่คิดว่าผมจะมาเทศนาธรรมให้ฟังตอนนี้ แต่ผมว่าผมน่าจะบอกให้อาทิตย์ไปฟังบ้าง เขาน่ะ คือคนที่หม่าม้าควรส่งคลิปไปให้มากกว่าผมเสียอีก


                แล้วอาทิตย์ทำอะไรไว้ อย่าคิดว่าข้าวไม่รู้นะครับ ทีนี้พี่ชายหันขวับมามองผมด้วยความเร็วแสง ข้าวรู้นะ ว่าที่พาข้าวออกมาจากบ้านพี่ภูมิน่ะเพราะฝีมืออาทิตย์ เพราะอาทิตย์ไปพูดอะไรกับพี่ภูมิ


                มันบอกเหรอ?”


                ครับ บอกหมดแล้ว


                เป็นไงล่ะ จ๋อยไปเลยคุณ แต่ผมไม่ได้โกรธเขาหรอกนะ อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าพี่ภูมิรู้สึกยังไงกับผม อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยผมไปในเร็ว ๆ นี้ ส่วนวันข้างหน้าจะเป็นยังไงก็คงต้องขึ้นอยู่กับอนาคตแล้วล่ะ ภูเขาจะถล่มยังไงต่อให้เอาเชือกไปดึงไว้ก็คงไม่อยู่ ที่ต้องทำคือตั้งรับและเดินหน้าต่อต่างหาก


                แต่อาทิตย์ไม่ต้องห่วงนะ ยังไงข้าวก็รักอาทิตย์มากกว่าอยู่แล้ว แกล้งเข้าไปอ้อนพี่ชายจอมเจ้าเล่ห์ ก็รู้อยู่ว่าอาทิตย์น่ะไม่ได้แพ้ลูกอ้อนผมเหมือนดิน แต่มันก็ใช้ได้ตลอดนะ ตอนเขาทำเหมือนจะงอนน่ะ


                ก็ลองรักมันมากกว่าดูสิ จะได้รู้ว่าพระอาทิตย์ดวงนี้ร้อนแรงยังไง


                คร้าบ ร้อนแรงที่สุด แต่ระวังไฟมอดก่อนนะครับ พูดพร้อมกับทำท่าหัวเราะเยาะเขา รีบหาแฟนนะ เดี๋ยวไม่ได้ใช้ไฟจะหาว่าไม่เตือน


                รีบไปทำไม อีกสิบปีก็ยังฟิตบอกแค่นี้


                เหอะ ก็คุณมันรักสนุกไม่ผูกพันไง


                ข้าวก็รู้นี่นา เพราะงั้นเลิกบ่นนะครับ


                ก็เป็นซะอย่างนี้ไงเขาน่ะ!

               










Tbc

Lafinz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 748 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

468 ความคิดเห็น

  1. #290 Windysep (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 09:46
    พี่ภูมิงานงอกแล้ววว พี่ชายเขาขี้หวงสุดๆไปเลยยย
    #290
    0
  2. #182 pcy921 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 17:15
    เนี่ยยยยถ้าพูดแล้วพี่อาทิตย์ยังไม่เข้าใจน้องข้าวจะพาออกบวชแล้วค่ะ555555
    #182
    0
  3. #168 RanNiSa (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 19:47
    พี่ภูมิสู้ๆน้าาา
    #168
    0
  4. #90 TAEJESSIYEONCA (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 15:43
    อื้อหือ นี่เพิ่งด่านของพี่ชายคนรอง ยังเหลือพี่ดิน เหลือคุณพ่อคุณแม่น้องอีก จะมีดราม่าอีกมั้ยเนี่ย
    #90
    0
  5. #62 PPsry (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 22:33
    สู้ๆน๊าาา ฮือออออ เศร้า
    #62
    0
  6. #35 minminmel007 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 22:52
    พี่ภูมิกับน้องข้าวสู้ๆ จับมือกันผ่านมันไปให้ได้น้า
    ฮืออออ เห็นน้องข้าวฝืนยิ้มแล้วใจบาง สงสารลูกกก
    #35
    0
  7. #30 punnada400 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 16:31
    เศร้าเลยยย
    #30
    0