[YAOI] อกหมอไม่อุ่นงั้นลองซบอกหอมกรุ่นของวิศวะดูไหม?[The End]

ตอนที่ 4 : ซบอกครั้งที่สี่ [100%] อัพแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 429 ครั้ง
    14 ส.ค. 60






-แน่นไหมละ?-
---------------------------------

ซบอกครั้งที่สี่ [100%]

-------------------------------------

              #เปียกปอน

             "เลิกเรียนแล้วโว้ยยยย" เมฆตะโกนชูมือขึ้นฟ้า

             "นั่นดิ เลิกแล้วไปไหนกันดีวะ" บีมเสริม

             "พายเค้กเหอะกูหิว" มิกกี้ลูบท้องป้อยๆ แต่ผมว่าไม่ใช่แค่หิวมั้งงงงง

             "หิวเค้กหรือผู้ชายมิกกี้" ฟ้าถามซื่อๆ

             "แหม! เพื่อนฟ้าตรงไปไหมคะ อ้อมบ้างก็ไม่เสียเวลาหรอค่ะ" มิกกี้ประชด

             "แล้วตกลง"

             "ผู้ชายสิค่ะ" นั่นไงกูว่าแล้ววววว

             "ชัดเจนมาก โอเคตกลง พวกเราห้าคนจะไปหาผู้ชายแดกกันนนนน"

             พรึ่บ!

             แดกพ่อง เชี่ยฟ้าจะตะโกนทำเพื่อ? แม่งเด่นเลยมึง

             "อ...เอ่อ ผมไม่ได้เป็นเพื่อนพวกมันนะครับ เราแค่สวนทางกันเฉยๆ"เมฆระล่ำระลักโบกมือไปมาบอก เดินออกไปยืนข้างๆ

             "ผมก็ไม่ใช่นะครับ" ผมเดินไปหยุดอยู่ข้างเมฆเช่นกัน ขอโทษนะเพื่อน เราห่างกันซักพักเถอะ

             "ผมด้วย" บีมเดินตามมาติดๆ

             มองไปยังสองคนที่เหลือก็ได้รับค้อนมาเต็มๆจากมิกกี้ สายตาเอ๋อๆงงๆว่ากูทำอะไรผิดจากฟ้า โถวววว! ฟ้าบทมึงจะโง่จะเอ๋อมึงก็ทำไงแนบเนียนมาก

             .

             .

             .

             "ฮึ! โกรธร้อยปีอย่ามาดีร้อยชาติ" มิกกี้กอดอกสะบัดหน้างอนๆ ส่วนฟ้าเอ่อเกาหัวแกรกๆนี่มันยังเอ๋อแดกอยู่อีกหรอเนี่ย

             "โกรธจริงอะ"

             "จริง"

             "ชัวร์แน่นะ"

             "แน่สิ"

             "ไม่มั่วนะ"

             "ไม่มั่วสิ"

             "ไม่ง้อนะ"

             "ง้อสิ"

             "นั่นไงงง โอ๋ๆดีกันนะมิกกี้สุดสวย" ผม เมฆ บีม หมุนมือน้อยๆง้อมิกกี้ ส่วนฟ้าปล่อยมันนั่งเอ๋อแดกไป

             "ฮึ"อย่าสะบัดบ็อบดิ เค้าเสียจุยนะเอออออ

             .

             .

             .

             "โน่น! พี่แพทย์นั่งอยู่ใต้ต้นไม้" ไม้เด็ดถูกปล่อยออกไป ไม่มงไม่มีหรอกครับพี่แพทย์นะ

             "ไหน อย่าปิดตากู" ผมให้เมฆปิดตามิกกี้เอาไว้

             "หายงอนก่อนดิ" ที่พวกผมง้อนี่ไม่ใช่อะไรหรอกครับ เดี๋ยวไม่มีใครให้ลอกฟิสิกส์? ทำไงอะ ฮี่ฮี่~

             "หายแล้ว" หายง่ายจัง?

             "นี่มึงคงไม่หายงอนพวกกูเพราะผู้ชายหรอกใช่ไหม?" อยู่ๆบีมก็ถามเสียงเรียบ

             "แน่นอนกูที่เป็นเพื่อนพวกมึงมาห้าปีต้องตอบว่า..."

             "ว่า...."

             "ใช่อยู่แล้ว" ถุ้ย! อิมิกกี้

             "นี่เห็นพี่แพทย์ดีกว่าเพื่อนหรอ?"

             "เออสิยะ พึ่งรู้หรอ? เปิดตากูได้แล้ว" โถววววว!

             .

             .

             .

             "เอ่อ ไหนพี่แพทย์อะที่ใต้ต้นไม้ไม่เห็นมีเลย"

             "หือ?" มิกกี้

             "ห่าฟ้าจะพูดออกมาทำไม เดี๋ยวก็ไม่มีใครให้ลอกฟิสิกส์หรอก" ผมกระซิบบอกฟ้า

             "อ๋อๆเคๆ" ฟ้ากระซิบทำท่าว่าโอเค ในที่สุดมันก็หายเอ๋อ สุดแสนจะปลื้มปริ่มอยากปาดน้ำตากระซิกๆ

             "เออนั่งเงียบๆไม่ต้องบอกมิกกี้นะ ว่าพวกเราแค่หลอกเรื่องพี่แพทย์" เมฆกระซิบบอก แต่ไม่ทันขาดคำ

             "มิกกี้~ เมื่อกี้เมฆบอกว่าพวกเขาแค่หลอกเรื่องพี่แพทย์ละ~" ฟ้ายิ้มใสซื่อ?

             ไอฟ้าลั่นนนนนนน ×3




              ฟุบ!

            ผมเดินมานั่งบนเตียงใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กซับผมที่เปียกเบาๆ มองรอยเขียวช้ำอมม่วงที่ใต้ท้องเเขน คิดแล้วแค้นไอฟ้าเมื่อตอนเย็น หนอยไอเราก็นึกว่าทำไมมันถึงเอ๋อแดกที่แท้แกล้งนี่เอง มันบอกพวกผมว่ามันแค้นที่เมฆกับบีมปายางลบอันสามบาทของมันทิ้ง ส่วนผมนั้นมันบอกให้โทษดวง (ดวงซวย) ที่มาอยู่ในเหตุการณ์ล้างแค้นของมัน แหม่! แค้นเพราะยางลบราคาสามบาท เจริญ!!

           ผมเอี้ยวตัวไปหยิบไอโฟนที่วางอยู่บนหัวเตียงมาเช็คอะไรเรื่อยเปื่อย กดเลื่อนไปมาเล่...หือ

           แพทย์ วิศวะปีสอง

             แพทย์เชื่อว่าหลายคนคงอยากรู้ใช่ไหมว่าเป็นใคร แต่บอกเร็วไปก็ไม่สนุกนะสิ เอาเป็นว่ามีคำใบ้มาให้ทายเล่นๆ? (ขึ้นต้นด้วยตัวพี) *ยิ้มอ่อย*

             7.9พัน  3,012คอมเมนต์

             เหยดดดด ตัวพีด้วย รู้สึกขนลุกแปลกๆ ลางสังหรณ์ผมแม่นนะเว้ยเฮ้ยย

             แดน : เชรดดด ตัวพีใครกันน้าาา 

             กล้า : อยู่ปีหนึ่ง ว่าแต่กูรู้อยู่แล้วกูต้องลุ้นไหม?

             ชะเอม : กรี๊ดดดดด

             ไม้ไผ่ : น้องรหัสครับจะยึกยักเพื่อ? อยากรู้โว้ยยย

             เอ็ม : คณะแพทย์แหละ อิอิ

             แก็ป : หมอป...โปรดเติมคำง่ายๆลงในช่องว่าง

             อ่านมาถึงตรงนี้แล้วรู้สึกตงิดๆแปลกๆ ตาขวากระตุกถี่ยิบเลย

             ภาคภูมิพ่อลูกหมาแพทย์ : ไอลูกหมาอย่าลีลา พ่อมึงก็อยากรู้

             ตือดึง! หืม?

             PPPP

             อย่านอนดึกพี่เป็นห่วง 22.22

             'นี่โปรแกรมอัตโนมัติใช่ไหม? ผมย่นคิ้วใส่หน้าจอ'

             ตือดึง!

             อย่าย่นคิ้ว 22.23

             'เอ้ยย พี่มันรู้ได้ไงวะ'

             ตือดึง!

             เพราะพี่ใส่ใจ 22.23

             'เหยดดด ส่งหาผมทุกวันไม่เบื่อบ้างหรือไงนะ ส่งแบบนี้กลัววะ'

             ตือดึง!

             ส่งตลอดชีวิตก็ไม่เบื่อ 22.24

             'กลัวว่าวันนึง ผมจะขาดคนคนนี้ไม่ได้'

             เปียกปอน

             เหนื่อยป่ะ? 22.25

             'ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมพิมพ์ตอบ บุคคลปริศนาที่ไม่รู้แม้กระทั่งชื่อคนนี้'

             ตือดึง!

             ดีใจจังตอบครั้งแรกเลยนะเนี่ย 22.25

             เปียกปอน

             ฮะๆ วันหลังจะตอบทุกครั้งเลยเป็นไง 22.25

             แปลกแค่พิมพ์ตอบข้อความหัวใจผมต้องเต้นแรงขนาดนี้เลยหรอ

             ตือดึง!

             ขอบคุณนะครับหมอ 22.26



             เช้าวันต่อมา

             "น้องคนนี้ชื่อก็ขึ้นต้นด้วยตัวพีแหละมึง"

             "ใช่หรอ"

             "อือออ น้องเปียกปอนหรือหมอปอน"

             "หล่อวะ"

             "ไม่แน่น้องมันอาจได้เป็นเดือนคณะเลยนะมึง..."

             ผมแสร้งเดินทำหูทวนลม ไม่ได้ยินที่นักศึกษาพูดกัน ใครที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวพีนี่ซวยตายเลย นี่แค่พึ่งก้าวลงจากรถไม่กี่สิบก้าวเลยนะ ผมเดินไปตามทางเรื่อยๆ

             "นั่นน้องหมอปอนที่เคยเป็นรุ่นน้องที่สาธิตไง"

             "อยากรู้ว่าตกลงคนไหนกันแน่วะ"

             "แพทย์แม่งทำกูลุ้นจนเยี่ยวหด"

             "ปีหนึ่งแพทย์ที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวพี นี่มีกี่คนใครรู้บ้าง..."

             ตอนนี้ผมเดินมาได้ครึ่งทางแล้วครับ วุ่นวายสุดๆ รักใครชอบใครก็บอกเขาไปตรงๆเถอะครับ แบบนี้มันลำบากคนอื่นเขาเข้าใจไหม?

             "อิเปียกเดินเร็วๆ" มิกกี้กวักมือเร่ง ผมไม่ตอบแต่รีบเดินไปหาแทน

             "คนมองซะกูนึกว่าตัวเองเป็นมาริโอ้เลยสัส" ผมเริ่มบ่นหย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้หินอ่อน

             "แหม! ก็ตอนนี้คนที่มีชื่อนำหน้าเป็นตัวพีถูกจับตามองอยู่นี่"บีมแซว

             "หรือไม่คนคนนั้นอาจเป็นมึงก็ได้นะเว้ย"

             "ใช่ๆ ถ้าครั้งหน้าเป็นตัวพีอีกนะมึง อื้อหือ"

             "ว้ายยย ลุ้นๆ~"

             "ช่างเรื่องนี้เหอะ ขึ้นเรียนปะ" ผมเบี่ยงประเด็นชวนพวกมันขึ้นเรียนแทน

             .

             .

            .

             "นายปราชญา"

             "ครับ" ผมหันมาตามเสียงเรียกของอาจารย์ประจำวิชา โบกมือบอกเพื่อนให้ไปจองโต๊ะรอที่โรงอาหารได้เลย

             "เธอช่วยไปเอาเอกสารที่ห้องอาจารย์มานพให้อาจารย์หน่อยสิ"

             "เอกสารหรอครับ?"

             "ใช่จ้ะ"

             "โอเคครับ แล้วอาจารย์มานพนี่อยู่ไหนละครับ" ไม่เห็นจำได้เลยว่าคณะแพทย์มีอาจารย์ชื่อมานพด้วยหรือจะมาใหม่?

             "คณะวิศวะจ้ะ" อ๋อ! คณะวิศวะนี่เองถึงว่....

             "ห๊ะ! วิศวะหรอครับ" บ้าเอ้ยย! ตาขวากระตุก

             "เธอไม่ว่างหรอปราชญา"

             "ว่างครับว่าง"

             "โอเคงั้นขอบใจเธอมากอาจารย์ไปก่อนนะ"

             "ครับ"

             .

             .

             เปียกปอน

             จีนเรียนอยู่ป่ะ 11.25

             ตอนนี้ผมมายืนเอ๋อๆอยู่หน้าร้านพายเค้กครับ ไม่กล้าเดินไปฝั่งตรงข้าม ไอผมก็ลืมถามหน้าตาของอาจารย์มานพหรือห้องทำงานอาจารย์ซะด้วย

             ตือดึง!

             จีน

             เรียนอยู่มีไรปะ ปอนปอน 11.27

             เปียกปอน

             เปล่าๆ พอดีตอนนี้อยู่หน้าวิศวะ 11.27

             จีน

             มาทำไม? 11.28

            เปียกปอน

              มาหาอาจารย์มานพรู้จักป่ะ 11.28

             จีน

              รู้สิ อ.มานพเป็น อ.ประจำภาค สอนปีสองนะถามใครก็รู้จัก 11.29

             เปียกปอน

             เออๆ งั้นเรียนต่อไปเหอะ 11.29

             จีนมีเรียนงั้นผมคงต้องพึ่งตัวเองสินะ คิดดังนั้นผมจึงเดินข้ามถนนไปอีกฝั่ง

             "ฮิ้วว ปีหนึ่งคณะไหนหลงมาวะ"

             "มีแฟนหรือยังครับน้องงงง"

             "พี่โสดนะคร้าบบบบบ~"

             ผมเดินยิ้มแหยผ่านหน้ารุ่นพี่ทั้งหลายแหล่เหล่านี้เถื่อนแบบไม่น้อยหน้าใคร เถื่อนแบบไม่น่าเฉียดเข้าใกล้ กลับไปโมหน้ามาให้เหมือนพี่แพทย์ซะ~

             ผมกวาดสายตามองรอบๆ ไม่มีใครน่าเข้าใกล้เลยวะ คณะนี้ผมจำได้แค่สองคน

             1.จีนเพื่อนสนิท

             2.พี่แพทย์

             ...น่าแปลกนะ ทั้งที่ไม่รู้จักแต่ผมจำพี่มันได้แม่น...

             จีนตัดทิ้งไปได้เลยเพราะกำลังเรียน งั้นก็เหลือแต่พี่แพทย์ ภาวนาให้พี่มันนั่งอยู่ในลานเกียร์นี่เถอะผมเดินผ่านเสียงโห่แซวมาเรื่อยๆ สายตาก็กวาดหาพี่แพทย์ไปด้วย

             พี่แพทย์

             พี่แพทย์

             ผมเดินท่องชื่อนี้ในใจเหมือนคนบ้า อ้ะนั่น สายตาผมกวาดไปเห็นผู้ชายกลุ่มหนึ่งพอดี กลุ่มพี่ว๊าก

           ผมเดินตรงเข้าไปหาโต๊ะพี่แพทย์ที่นั่งกันกลางดงคนเถื่อนทันที ยิ่งเดินเข้าไปเรื่อยๆสายตาจับจ้องก็มากขึ้นตามระยะทาง ผมเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าพี่แพทย์ไม่รู้ผมคิดไปเองหรือเปล่าสายตาพี่มันตกใจแต่มันอบอุ่นแปลกๆ

           "เอ่ออ" กดดันกับสายตานับร้อยคู่จริงๆถึงกับเสียงหาย

           "น้องมีอะไรหรือเปล่าครับ" พี่แพทย์ถามอย่างสงสัย ผมก็สงสัยครับสงสัยว่าเสียงกูหายไปไหนน!

           "เอ่อคือ..."

             


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 429 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,462 ความคิดเห็น

  1. #6204 Miki_milky (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 19:13
    แหมพี่แพทย์ที่แท้ก้อดีใจใช่ไหมน้องมา
    #6,204
    0
  2. #6190 shshshx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 00:57
    อิพี่ข่มใจแต่ไหนกันค่ะ
    #6,190
    0
  3. #6153 Maylovechanbaek (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 10:49
    คืออออออ
    #6,153
    0
  4. #6127 saiDarkrose (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 07:01
    เขินนนนนนนนนนน
    #6,127
    0
  5. #6077 ชิตาโพนี่ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 22:46
    อือหือออ เป้าหมายชัดเจน55555555555
    #6,077
    0
  6. #5765 JannieJK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 14:34
    ทำไมต้องไปถามพี่แพทย์ด้วยละลูก
    #5,765
    0
  7. #5740 hh_9094 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 09:54
    บางทีก็แอบงง ชื่อพี่แพทย์กับหมอ555
    #5,740
    0
  8. #5476 蛇。 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 23:40
    เอ่ออะไรล่ะลูกกกก55555
    #5,476
    0
  9. #5441 Mistyblack (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 22:56
    ไหงเหยื่อมาหาถึงที่
    #5,441
    0
  10. #5223 Fonniebie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 09:21
    ทำไมชุ้นเขินมากเลย อ๊าย
    #5,223
    0
  11. #5189 cmnx. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 14:00
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก
    #5,189
    0
  12. #5175 Ann Healy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 01:05
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #5,175
    0
  13. #5100 sasssssss (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 07:44
    งื้ออออ สองคำก็เขิน55555555555
    #5,100
    0
  14. #5086 -Bameverthing- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 20:11
    โง้ยลุ้น
    #5,086
    0
  15. #4937 TUS_69 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 19:12
    อย่ามองน้อง น้องกดดัน 5555
    #4,937
    0
  16. #4934 มูตี้ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 18:30
    ^______^
    #4,934
    0
  17. #4823 ❥ в o ш ɪɪ з z` (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 16:24
    ได้คุยกันเลี้ยววววว อิพี่แพทย์คงคิดในใจ ว่าแม่งตายแน่กู น้องรู้แล้วแน่ๆ 5555555. นึกแล้วชำ
    #4,823
    0
  18. #4738 giri choco (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 19:19
    ได้คุยกันจริงๆด้วยไรท์ "เอ่อคือ" โหยยยไรท์อ่ะ555
    #4,738
    0
  19. #4663 SATANGnaphatsorn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 19:35
    เขาเจอกันแล้วค่ะซิสสส
    #4,663
    0
  20. #4147 baekbow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 17:06
    เฮ้ยยยย เราว่าพี่แกตกใจมากอ่ะ แต่เก็บอาการ อยู่ๆคนที่ชอบเดินมาหา โอ๊ยยยยย ตื่นเต้นแทน ดูๆแล้วหมอก็สนใจพี่แพทย์อยู่ไม่น้อยนะ
    #4,147
    0
  21. #4117 Ant Bill Chayanee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 08:43
    งื้ออออ เขินน อ้ากกก
    #4,117
    0
  22. #4038 patch park (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 23:22
    "PPPP หมายถึงพี่เเพทย์เปียกปอน" หรือป่าวอ่ะ
    #4,038
    0
  23. #4011 Namaba (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 20:16
    ตอนนี้อยากรู้อ่ะ ว่า "PPPP" ย่อมาจากอะไร ??
    #4,011
    0
  24. #3846 namhom-3449 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 07:12
    อ๊ากกกกก^////^ เขาได้คุยกันเเล้ววววว
    #3,846
    0
  25. #3824 pntmtn13 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 11:23
    อ้ายยย แกกก ใจเต้นตึกๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #3,824
    0