[YAOI] อกหมอไม่อุ่นงั้นลองซบอกหอมกรุ่นของวิศวะดูไหม?[The End]

ตอนที่ 2 : ซบอกครั้งที่สอง [100%] อัพแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,999
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 475 ครั้ง
    14 ส.ค. 60




.

-หล่อไหม?-

ซบอกครั้งที่สอง
------------------------------------------------


ซบอกครั้งที่สอง [100%]

-----------------------------------------------------------

             [เปียกปอน]

             คอนโด L 

             ร่างสูงของหมอเปียกปอนในชุดเสื้อกล้ามสีขาว กางเกงบ็อกเซอร์ย้วยๆเดินมานั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่น เปิดหนังสารคดีดูฆ่าเวลา ล้มตัวลงนอนคิดอะไรเพลินๆ คอนโดผมอยู่ไม่ไกลจากมหาลัยเท่าไหร่ครับขับรถแค่สิบห้านาทีก็ถึง ทั้งตึกส่วนมากจะเป็นนักศึกษามอเดียวกันทั้งนั้น

             ตือดึง!

             หืม?

             PPPP

           ฝันดีนะครับ 21.16

             ตัวพีสี่ตัวนี่อีกแล้ว ตื่นเช้ามาอรุณสวัสดิ์ ตกดึกบอกฝันดี อะไรจะขยันขนาดนั้น ผมกดล็อคหน้าจอแบบไม่สนใจอีก

             ตือดึง!

             เมฆหมอก

           หวัดดีเพื่อนยาก~ 21.30

             ฟ้าลั่น

           หวัดดีพ่องมึงสิ สัสเมฆ 21.31

             เมฆหมอก

           ไม่ต้องบอกกูก็ไหว้พ่อกูอยู่แล้วครัชเพื่อนฟ้า~ 21.31

             เปียกปอน

           ไปหลับไปนอนเถอะครับ 21.32

           จีน

           ก็เห็นด้วยกับปอนปอน 21.33

           มิกกี้

           กูหาสาระอะไรไม่เจอเลยค่ะ 21.33

           จีน

           วันนี้แม่งพี่แพทย์ว๊ากน้องโหดสัส 21.35

            เปียกปอน

            พี่แพทย์? 21.35

            บีม

            พี่แพทย์แม่งอย่างหล่อ เท่ด้วย 21.36

            มิกกี้

            เงียบๆค่ะทุกคน นั่น...ว่าที่ผัวกูววว 21.37

               ผมนั่งขมวดคิ้วเรื่องพี่แพทย์วิศวะ เคยได้ยินแต่ชื่อได้ข่าวว่าเป็นเดือนมหาลัยปีที่แล้ว ดีกรีเดือนควบเดือนบวกตำแหน่งป็อปปูล่าโหวตที่ได้มาด้วยคะแนนล้นหลามกินขาดคณะอื่น

               ออร่าความหล่อนี่ฟุ้งกระจาย คนติดคามเป็นแสน ดังข้ามมหาลัยทุกคนต้องรู้จัก ไม่เว้นแม้แต่ปีหนึ่งที่พึ่งเข้ามหาลัยมาใหม่ๆ

                'พี่แพทย์ เดือนปี2 คณะวิศวะ'

              ฮึ! แต่คนไม่รู้จักพี่แพทย์นี่เว้นผมไว้ซักคนแล้วกัน บังเอิญที่บ้านส่งผมมาเรียน...ฮี่ฮี่~

                ตือดึง!

                เมฆหมอก

             เรื่องความหล่อคนนี้กูยอม ไม่สิ ปอนปอนเราก็ไม่น้อยหน้า 21.40

                เปียกปอน

             ไม่น้อยหน้าป๊ามึงสิ กูไม่รู้จักโว้ยยยย 21.41

                บีม

             เปียกปอน เอาความจริง? 21.42

                เปียกปอน

             จริง 21.42

                มิกกี้

             อิเปียกมึงไปอยู่หลังเขามาหรือไง พี่มันดังตั้งแต่เราเรียนสาธิตแล้วยูวววว 21.45

                เปียกปอน

             สัส! กูชื่อเปียกปอน แล้วไงก็กูไม่อยากรู้จักอะ อิมิ่งศักดิ์ 21.45

                มิกกี้

             กรี๊ดดดด มิกกี้ยะมิกกี้ มิ่งศักดิ์มันไม่สุภาพ 21.46

                ฟุบ! ผมกดล็อคหน้าจอไม่สนใจมิกกี้อีก

               พี่แพทย์งั้นหรอ จู่ๆภาพผู้ชายในชุดเสื้อช็อปสีเข้มเมื่อตอนสองทุ่ม ก็วิ่งเข้ามาในสมองผมราวกับน้ำหลาก ภาพรอยยิ้มที่นั่งหัวเราะกับเพื่อน ดวงตาคมเป็นประกายคู่นั้น

               ฮึ!

               ผมสะบัดหัวสองสามทีผลักความคิดฟุ้งซ่านออกจากสมอง เหลือบมองเวลาจะสี่ทุ่ม ความหิวก็แล่นเข้ามา

               ผมลุกขึ้นเดินไปปิดทีวี เปิดแอร์ทิ้งไว้ หยิบกระเป๋าตังค์กับโทรศัพท์คีบแตะเดินออกจากห้องไปหาอะไรกินที่ด้านล่างคอนโด

               "ป้าครับเอากะเพราหมูกรอบพิเศษไข่ดาวจานนึงครับ" ผมสั่งป้าเจ้าของร้านแล้วเดินไปซื้อน้ำเปล่าจากร้านขายน้ำที่อยู่ติดกัน

               ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบกินน้ำหวานๆขณะทานข้าว รู้สึกว่ามันเลี่ยนๆคอยังไงไม่รู้ ซื้อน้ำแล้วผมก็เดินกลับเข้ามาในร้านเพื่อหาโต๊ะนั่งกินข้าว

               เหตุบังเอิญหรือใครแกล้งไม่รู้ได้ โต๊ะที่ว่างถึงไปอยู่ติดกับกลุ่มนักศึกษาในชุดเสื้อช็อปเซอร์ๆสีเข้มที่ผมเห็นเมื่อตอนหัวค่ำนั่น

                กลุ่มคนที่มีสิบคนเท่าเดิมรวมถึง พี่หน้าหล่อออร่าเด่นคนนั้น

             ยังมีอีกคนผมจำได้พี่ชายที่สั่ง'มอคค่าห้าแก้วบราวนี่สิบชิ้น' พี่แดน ผมวางขวดน้ำดื่ม กระเป๋าตังค์และมือถือลงบนโต๊ะ หย่อนก้นนั่งบนเก้าอี้เบาๆอย่างสงบเสงี่ยม ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันจะสงบเสงี่ยมเพื่อ? รู้จักก็ไม่รู้จัก คิดได้แบบนี้ผมเลยยืดหลังตรงนั่งไขว่ห้างทำตัวสบายๆประหนึ่งที่นี่คือบ้านตัวเอง



             [แพทย์]

              "นี่โลกกลมหรือพรหมลิขิตครับเพื่อนแพทย์" เสียงกระซิบล้อเพื่อนเบาๆด้วยกลัวว่าบุคคลที่สามที่นั่งไขว่ห้างอยู่โต๊ะข้างๆจะได้ยิน

                 "ฮิ้วววว น้องหมอแหละน้องหมอออ~"

                 "อั๊ยยะ ดึกๆดื่นๆยังเจอนรกลิขิตชัวร์"

                 "ลุกสิครับรออะไรอยู่ละ~"

                 "อะไร? ใครลุก"คนอื่นในโต๊ะทำสีหน้างงๆ

                 "ขนตูดกูสิครับลุก เจนเห็นเจนสัมผัสได้...โอ้ยยย"

                 "เพื่อนเหี้ยตบหัวเค้าว์ไม?"

                 "กวนตีนสัส โน่นไปเล่นที่กองทรายโน่นไป"

                 แพทย์มองดูเพื่อนที่ดังเอะอะโวยวายกันเบาๆอย่างขำๆ อันที่จริงถ้าโต๊ะข้างๆที่นั่งเป็นบุคคลอื่นที่ไม่ใช่หมอปอนแล้วละก็พนันได้เลยว่าเสียงของพวกมันคงจะดังไปสามบ้านแปดบ้าน

                 แพทย์เหลือบตามองโต๊ะข้างๆที่นั่งไขว่ห้างจิ้มไอโฟนอย่างอารมณ์ดี ปากแดงติดคล้ำนั่นยิ้มน้อยๆให้คนแอบมองได้ใจสั่นเล่น รอยยิ้มที่กระตุกหัวใจคนมานักต่อนักเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น

              แพทย์บอกตัวเองเสมอว่าเขาไม่ใช่เกย์ เขาไม่ได้ชอบผู้ชาย แต่ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมต้องมีข้อยกเว้น 'หมอปอน' เป็นหนึ่งในข้อยกเว้นเหล่านั้นของเขา

              หมอเปียกปอนเป็นคนหล่อในสายตาใครต่อใครที่มอง ถึงแม้เจ้าตัวจะไม่รู้ก็ตามเถอะ หรือรู้แต่ไม่สนใจก็ไม่ทราบได้ บุคลิคสบายๆ มีรอยยิ้มการค้าที่ประดับไว้บนหน้าหล่อๆนั่นเสมอ มองเผินๆดูดีมีระดับติดขี้เล่น แต่แฝงไว้ด้วยความเข้าถึงยาก

                 หมอเปียกปอนเป็นคนหล่อ ที่ดังไปทั่วแทบทุกคณะในมหาลัย อนาคตว่าที่ 'คุณหมอ' ใครบ้างที่ไม่ชอบ



             [เปียกปอน]

             "พี่ปอนกะเพราหมูกรอบพิเศษไข่ดาวแถมใจหนึ่งดวงได้แล้วจ้าาา~"

                 "จ้า ขอบใจมากอาหมวย~"

                ผมยิ้มตอบให้ 'หมวย' เด็กหญิงแก้มป่อง ลูกสาวเจ้าของร้านที่ค่อนข้างสนิทกับผมพอสมควร ก้มหน้ามองกะเพราหมูกรอบในจาน เมนูสิ้นคิดที่ไม่ต่างอะไรไปจากข้าวผัดกะเพราเลย เวลาคิดว่าจะกินอะไรดีไม่ออกเมนูสองสามอย่างที่ลอยมาก็คือพวกนี้แหละ

                ผัดกะเพราเอย กะเพราหมูกรอบเอย หมูทอดกระเทียมเอย ข้าวผัดเอย ดีหน่อยก็สั่งไข่ดาวเพิ่มซักฟอง ผมยิ้มฝืดๆวางโทรศัพท์หยิบช้อนก้มหน้าก้มตากินอย่างรวดเร็ว

                ในห้องแม่งก็เหลือแต่อาหารญี่ปุ่น หรือภาษาบ้านๆก็มาม่านั่นแหละครับ ต้องทำใจบังเอิญผมเป็นคนที่ไม่ค่อยมีเซ้นต์ในการทำอาหารเท่าไหร่ สกิลต่ำสุดๆ

                แต่จำพวกของหวานเค้กไรงี้ผมทำได้นะเออ แต่ที่ซื้อมากินหรือนั่งร้านนั่นเพราะผมขี้เกียจ ผมจะทำให้คนสำคัญทานเท่านั้น แม้แต่เพื่อนก็ยังไม่มีบุญได้กินบอกเลย



              [แพทย์]

               "รุกจีบหมอปอนได้แล้วมั้งมึง" แดนกระซิบบอกแพทย์เบาๆ

               "นั่นดิแพทย์เดี๋ยวก็ชวดหรอก" เอ็มเพื่อนสนิทอีกคนนึงบอก หมอปอนคนจีบน้อยซะเมื่อไหร่ล่ะ ป่านนี้หัวกระไดคณะแพทย์คงยังไม่แห้งทีมั้ง

               "ไม่รีบระวังหคปด

               "อะไรของมึงอีกละไอแก็ป กูยังปวดหัวกับเจนสัมผัสได้ของมึงอยู่เลย ห่า"

               แก็ป ผู้น่าสงสารผู้ที่เคยถูกเพื่อนตบหัวชี้ไล่ให้ไปเล่นกองทรายกระพริบตาปริบๆบอก "หคปด...ก็หมาคาบไปแดกไงละไอโง่แดน"

             ผัวะ!

                แก็ปตบหัวแดนคืนอย่างหมั่นไส้ "สมองอย่างงี้...กลับไปเรียนอนุบาลหนึ่งใหม่ไป"แก็ปด่า

                "คำว่า...โง่...พูดเบาๆก็เจ็บ" แดนพึมพำ ทำท่าทุบอกจับหัวใจน่าสงสาร

                'แต่ประทานโทษครับเพื่อนแดน มึงทำได้น่าถีบมากครับ' นี่คือสิ่งที่เพื่อนทั้งโต๊ะคิดแต่ไม่พูด ส่วนแพทย์นิ่งไม่ตอบอะไร



                [เปียกปอน]

                  ผมนั่งลูบท้องไปมาเบาๆอย่างอิ่มๆ มือข้างนึงก็กดเล่นเกมส์ฆ่าเวลาอาหารย่อยไปด้วย เหลือบตามองโต๊ะข้างๆที่ก่อนหน้านี้แทบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่ามีคนนั่งอยู่

                 สังเกตุดีๆนี่นักศึกษาหรือนายแบบครับ ออร่าความหล่อรุนแรงมาก

                 แล้วนี่ร้านอาหารหรือเวทีแคตวอกส์หล่อซะ หล่อไม่เกรงใจโต๊ะข้างๆที่นั่งหมองอยู่เลย หล่อไม่บันยะบันยัง หล่อโคตรพ่อโคตรแม่

                แต่สงสัยผมเหลือบมองนานไปหน่อย พี่หน้าหล่อคนนั้นถึงได้เงยหน้ามาสบตาผมพอดี...

                ผมยิ้มให้เบาๆแล้วหลบตารู้สึกแปลกๆในใจชอบกล


                ตึกๆ ตึกๆ

             แพทย์ยกมือทาบหน้าอกข้างซ้ายของเขา ที่ตอนนี้มีเสียงดังสะท้อนขึ้นลงอย่างรุนแรง จนคิดว่ามันจะเด้งทะลุออกมา หัวใจเขาเต้นแรงมาก เพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มนั่น รอยยิ้มของหมอ

             "แหนะๆ เมื่อกี้กูเห็นนะครัชชช"

                "ตาสบตา...ใจตรงกัน"

                "รอยยิ้มเบาๆเท่านั้น ทำเอาแพทย์สั่นไปถึงหัวใจ~"

                "ฮิ้ววววววว~"

                "รอยยิ้มดีต่อใจ"

                แพทย์ยิ้มรับ ฟังเสียงล้อๆของเพื่อนอย่างขำๆไม่มีข้อโต้แย้ง 'ก็ในเมื่อเพื่อนพูดจริงจะแย้งทำไม'

                .

                .

                .

             ผมลุกขึ้นยืนเดินออกไปจ่ายตังค์ระหว่างทางเดินกลับคอนโดก็กดความรู้สึกแปลกๆนั่นไปด้วย...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 475 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,462 ความคิดเห็น

  1. #6459 Nanthara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 21:39

    อร๊ายๆๆๆๆๆๆ
    #6,459
    0
  2. #6457 cutecute (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 18:05

    น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่เคยเห็นเขาเรียกนศพ ที่ยังเรียนอยู่ว่า นศพ อ่ะเป่า

    #6,457
    0
  3. #6202 Miki_milky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 18:23
    พี่แพทย์ชอบน้องหมอขนาดนั้นเลยหรอ
    #6,202
    0
  4. #6188 shshshx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 00:44
    อ้อยป่ะลูกพี่เค้าจะตายแล้วนั้น
    #6,188
    0
  5. #6151 Maylovechanbaek (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 10:31
    ตามองตา555555
    #6,151
    0
  6. #6140 khanitthaseangk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 21:59
    ppppนี่พี่แพทย์เปียกปอนปะ555
    #6,140
    0
  7. #6079 koyzaa2545 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 17:23
    ว้ายยย ทำไมเราถึงเขิลนะ
    #6,079
    0
  8. #6075 ชิตาโพนี่ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 22:31
    งื้ออออ เขินแรงงงง><~
    #6,075
    0
  9. #6073 Be_Disappear (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 11:00
    เขิน เขินนนนน >___<
    #6,073
    0
  10. #6063 ployly31 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 06:00
    โอ้ยยยย~~~เขิลลลล
    #6,063
    0
  11. #5805 Pa'yom (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 23:19
    อ่านไปเขิลตามม อร๊าายยยยยย
    #5,805
    0
  12. #5763 JannieJK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 12:58
    พี่แพทย์มีการเอามือทาบอกด้วย555
    #5,763
    0
  13. #5474 蛇。 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 23:02
    พี่แพทย์น่ารักกกกก55555
    #5,474
    0
  14. #5439 Mistyblack (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 22:38
    ฮิ้ววววว ชงแพ็บ
    #5,439
    0
  15. #5395 Obana Michiyo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 22:47
    ทำไมเวลาเลื่อนอ่านเร็วๆชอบอ่าน'หมอปอน'เป็น'หมาปอน'ทุกทีเลย555//หลบตรีนท่านปอน
    #5,395
    0
  16. #5261 thenungning (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 02:43
    พี่แพทย์พี่เขินอ่ะดิ 55555
    #5,261
    0
  17. #5187 cmnx. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 13:36
    สบตากันด้วยยยย แม้จะนิดเดียวก็เถอะ5555
    #5,187
    0
  18. #5106 Nminisize (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 07:15
    ชอบกลุ่มเพื่อนพี่แพทย์มากค่ะ 5555555
    #5,106
    0
  19. #5084 -Bameverthing- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 19:57
    หล่อกับหล่ออ่อหูยยขอหล่อกับน่ารักได้ไหมอ่าา สนุกๆ
    #5,084
    0
  20. #4969 NNYuki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 00:24
    หล่อกับหล่อมากจะได้กันเอง ? 55555 แพทย์รุกได้แล้วววว
    #4,969
    0
  21. #4960 Love การ์ตูน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 14:15
    หมอใส่เสื้อกล้ามกับบ๊อกเซอร์ลงมากินข้าวเหรออออ
    #4,960
    0
  22. #4954 exokrisyeol (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 09:46
    โอ๊ยยยยยย น่ารักก คือแบบคือพี่แพทย์แลน่ารักง่ะะ 555555 หนูเปียกช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยย 5555 WRITER FIGHTING นะคร้าา ชอบมักกๆ
    #4,954
    0
  23. #4931 มูตี้ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 16:44
    ^_______^
    #4,931
    0
  24. #4457 -worthwhile- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:02
    เขิน ๆๆๆๆๆๆ >/////<
    #4,457
    0
  25. #4317 kookiooo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:38
    พวกเพื่อนๆนี่รู้สึกจะเฮฮาปาร์ตี้เหลือเกิน
    #4,317
    0