Voice of Heart เสียงกระซิบจากหัวใจ (อ้นชีน แคนต๊อป Kssm)

ตอนที่ 9 : Voice of heart 9 - วันหยุดที่แสนเจ็บปวด แต่น่ารักดี (โมเมนต์สุดๆ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 234
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ก.ค. 57

Voice of heart 9 – วันหยุดที่แสนเจ็บปวด แต่น่ารักดี

 

            “พี่อ้นคะ พี่อ้น” เสียงเคาะประตูห้องพี่ชายของร่างบาง วันนี้เป็นวันหยุดยาวแท้ ๆ อย่าเอาแต่นอนสิคะ นี่ก็เคาะตั้งนานแล้วนะ ทำไมยังไม่ออกมาอีกละเนี่ย

 

            “แปลกแฮะ ปกติพี่อ้นนี่ตื่นก่อนฉันตลอด” เชอรีนเอ่ยพลางทำหน้าครุ่นคิด เกิดอะไรขึ้นรึเปล่านะ

 

            “ไม่ได้พอใจยากนัก แค่ไม่พอมีใครง่ายนัก”เชอรีนมองอย่างงง ๆ พลางกดรับโทรศัพท์ ใครโทรมานะ

 

            “หนูเชอรีนใช่ไหมลูก ช่วยตาอ้นหน่อยสิลูก มันตะโกนเสียงดัง จะพังบ้านอยู่แล้วเนี้ย”คุณแม่ของอ้นเอ่ยพลางน้ำเสียงดูร้อนใจสุด ๆ

 

            “ค่ะ คุณแม่พี่อ้น เป็นอะไรหรอคะ” เชอรีนเองพลางรู้สึกเป็นกังวล ปกติอ้นไม่เคยเป็นถึงขนาดนี้นี่นา แสดงว่าต้องป่วยหนักแน่ ๆ เลย

 

            “มันเป็นไข้น่ะ ร้องเสียงดังลั่น เพ้อถึงแต่หนู ช่วยมาหน่อยนะลูก”แม่อ้นเอ่ยพลาง มีเสียงเรียกให้แม่บ้านจับอ้นขึ้นไปนอนบนเตียง

 

            “ค่ะ คุณแม่ ชีนจะรีบไปนะคะ” พี่อ้น พี่เป็นไรของพี่เนี่ย ท่าทางไม่ปกตินะ เป็นห่วงจะแย่อยู่แล้วเนี้ย เชอรีนคิดพลางปั่นจักรยานด้วยความเร็วที่น่ากลัวเอามาก ๆ

 

            ปั่นจักรยานไปได้สักพักใหญ่ เชอรีนก็ถึงหน้าคฤหาสน์ของตระกูลตุ่นแก้ว ประตูรั้วเปิดออกในขณะที่เชอรีนปั่นอย่างรวดเร็วไปที่ประตูหน้าบาน และเปิดประตูเข้าไป

 

            “หนูเชอรีน เร็ว ๆ ลูก” แม่ของอ้นเอ่ยพลางจูงมือลูกสะใภ้ขึ้นไปด้านบนห้องของอ้นอย่างรวดเร็ว ปกติแล้วลูกชายเขาก็มักจะเป็นแบบนี้เสมอเวลาป่วย เพราะพลังพิเศษจะยากเกินควบคุมเวลาที่อ้นป่วย อ้นจะได้ยินเสียงทุกอย่างในระยะไม่กี่เมตรทั้งเสียงคน เสียงวิญญาณ เขาถึงได้ร้องออกดังลั่นแบบนั้น และคนเดียวที่หยุดได้ตั้งแต่เด็กก็คือเชอรีน ด้วยการกอด การกอดจะทำให้อ้นได้ยินแค่เสียงความคิดของเชอรีนคนเดียว

 

            “กึง พี่อ้น คะ พี่อ้น” เชอรีนรีบวิ่งเข้าไปหาอ้นในขณะที่อ้นกำลังกลิ้งไปมาพลางร้องตะโกนไปมาว่าปวดหัว และเพ้อเรียกชื่อเธออยู่ตลอดเวลา

 

            “เชอรีน เชอรีน” อ้นเพ้อออกมาตลอดเวลา เขารู้สึกเหมือนหัวจะระเบิดอยู่แล้ว นอกจากเป็นไข้แล้ว เขายังได้ยินเสียงความคิดทุกอย่างบนโลกดังสนั่นไปหมด จะบ้าตาย

 

            “พี่อ้นคะ เชอรีน อยู่นี่” เชอรีนดึงตัวอ้นเอาไว้พลางจับหน้าให้อ้นหันมามองทางเธอ พี่คะ ทำไมพี่เป็นขนาดนี้ละเนี้ย

 

            “เชอรีน อ๊ากกกก” อ้นจับมือเชอรีนเอาไว้แน่น พลางตะโกนด้วยความเจ็บปวด

 

            “พี่อ้นคะ” เชอรีนเอ่ยพลางดึงอ้นเข้ามาสวมกอดเอาไว้อย่างแนบแน่น พลางเอ่ยอย่างเป็นห่วง

 

            “มาแล้วหรอ เชอรีน” อ้นเริ่มรู้สึกตัวเพราะเขาเริ่มจะได้ยินเสียงความคิดของเชอรีนแค่คนเดียวแล้ว

 

            // พี่เป็นอะไรรึเปล่าคะ ฉันเป็นห่วงพี่จะตายอยู่แล้ว รู้มั้ยคะ // อ้นที่สวมกอดเชอรีนเอาไว้แน่น ได้ยินเสียงความคิด

เชอรีนแบบนั้นยิ่งยิ้มกว้าง นี่เราเป็นห่วงพี่ขนาดนี้เลยหรอ

 

            “ค่ะ พี่อ้น ชีนมาแล้ว” เชอรีนเอ่ยในขณะที่ยังคงกอดอ้นเอาไว้ พลางลูบหลังคนตรงหน้าเบา ๆ

 

            “วันนี้ทั้งวัน ไม่ไปไหนได้ไหม” อ้นเอ่ยพลางยิ้มกว้างเมื่อเห็นเชอรีนใส่ชุดสวยมา ชุดนี้ใส่แล้วน่ารักจัง เซ็กซี่หน่อย ๆ ด้วย คิก คิก เสื้อสีชมพูมีลาย พร้อมกับกระโปรงลายเข้ากับเสื้อ

 

(ชุดนี้นั่นเองนะจ๊ะ ที่อ้นบอกว่าน่ารัก)

 

            “ทำไมหรอคะ ถ้าฉันคลายกอด พี่จะเป็นเหมือนเดิมใช่ปะละ” เชอรีนเอ่ย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกนี่นา ที่อ้นป่วยแล้วเธอต้องมานั่งกอดไว้ เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่มันเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้อ้นไม่ทรมานกับอาการป่วย

 

            “อือ ขอกอดแบบนี้ทั้งคืนนะ” อ้นเอ่ยพลางส่งเสียงอ้อนสุด ๆ ไปให้เชอรีน ก็ถ้าไม่กอดไว้แบบนี้เขาก็ตายอะสิ

 

            “งั้นชีน ขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ พี่อ้นอดทนหน่อยนะคะ” เชอรีนเอ่ยพลางคลายอ้อมกอดออก แต่ก็ยังไม่วายหันไปมองคนตรงหน้าที่นอนหลับตาสนิทปิดหู แล้วก็เหงื่อออกมากเหลือเกิน

 

            “ขอบคุณ หนูชีนนะลูก” แม่ของอ้นเอ่ยพลางดึงลูกสาวตรงหน้ามากอด เธอเองคิดว่าเด็กตรงหน้าเป็นลูกสาวอีกคนไปเสียแล้ว เพราะเด็กตรงหน้าดูเป็นห่วงอ้นไม่แพ้เธอเสียด้วยซ้ำ

 

            “ค่ะ คุณแม่ หนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ” เชอรีนเอ่ยพลางเดินไปอีกห้องหนึ่ง ซึ่งคุณแม่ของพี่อ้นเคยบอกเธอไปว่า ห้องนี้เตรียมไว้ให้เธอ แต่จริง ๆ อยากให้นอนห้องเดียวกับอ้น หรือประมาณว่าห้องนี้เตรียมไว้ให้เป็นห้องเธอกับลูกว่างั้น ภายในก็มีของเล่นเด็กและอะไรค่อนเยอะเหมือนกัน เชอรีนก็แอบเขินเล็กน้อย นี่กะเตรียมไปถึงขั้นเธอแต่งงานกับพี่อ้นเลยหรอ

 

            “จริง ๆ หนูอาบน้ำห้องอ้นก็ได้นะ ลูก” แม่ของเชอรีนเอ่ยพลางยิ้มน้อย ๆ

 

            “ไม่อะคะ คุณแม่ หนูเขินนะ>///<” พี่อ้นก็เห็นเธออะสิ เขินตายเลย

 

            “น่ารักจริง ๆ เลยนะ เด็กคนนี้” แม่ของอ้นเอ่ยยิ้ม ๆ กับตัวเอง

 

            “เมี้ยว” พอเชอรีนเปิดห้องเข้าไปก็เจอแมวตัวน้อยที่เธอเคยเลี้ยงกับพี่อ้นวิ่งเข้ามาอ้อนใหญ่

 

            “อ้าว โอกัส คิดถึงจังเลย” เชอรีนเอ่ยพลางอุ้มมาอยู่ในอ้อมกอด

 

            “ฉันก็คิดถึงแกนะ แต่ว่าฉันต้องไปช่วยพี่อ้นก่อนนะ” เชอรีนเอ่ยพลางวางแมวน้อยลง แล้วลูบหัวอย่างเอ็นดู จะน่ารักอะไรขนาดนี้กันนะ

 

            “ไปนะ” เชอรีนหยิบผ้าเช็ดตัว และชุดนอนลายหมีน่ารักสีชมพูเข้าไปในห้องน้ำ สักพักหนึ่งเชอรีนก็อาบเสร็จ พร้อมเดินใส่รองเท้าน่ารักลายหมีเดินเข้าไปในห้องของอ้น

 

            “พี่อ้น คะ เป็นไงบ้าง” เชอรีนเอ่ยพลางเดินขึ้นไปบนเตียง แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าที่แม่บ้านเตรียมไว้ให้มาซับเหงื่อของอ้นอย่างทะนุถนอม

 

            “ขอกอดหน่อยอิ นะ” อ้นเอ่ยพลางวางศีรษะหนุนตักคนตรงหน้าอย่างอ้อน ๆ ก็ตอนนี้เสียงมันดังสนั่นหูเขาไปหมดเลยนี่นา มีวิธีแก้วิธีเดียวด้วย

 

            “ค่ะ ก็ได้” เชอรีนเอ่ยพลางทำมือเป็นรูปอ้อมกอดให้อ้น

 

            “ว้าย พี่อ้นอะ” อ้นก็เลยกระโดดกอดเชอรีนซะเลย ทำเอาเชอรีนที่ล้มตัวลงบนที่นอนร้องออกมาอย่างเขิน ๆ

 

            “ขอกอดนานนะ อย่าทิ้งพี่นะคะ เชอรีน” อ้นเอ่ยน้ำเสียงดูขอร้องสุด ๆ จนเธอยิ้มในขณะที่ถูกกอดอย่างเขิน ๆ ไม่เห็นต้องนอนกอดขนาดนี้ก็ได้นี่นา มีวิธีให้เธอกอดอีกตั้งหลายแบบอะ แบบนี้มันเขินอะ

 

            กอดไปได้สักพัก อ้นก็เริ่มเหมือนจะหลับแล้ว ต่างจากเชอรีนที่ยังคงใจเต้น หน้าแดง ร่างกายของเธอมันเหมือนกำลังร้อนไปทั้งตัว ก็มันเขินนี่นา มีอยากที่ไหนนอนกอดกันบนเตียงแบบนี้อะ

 

            “เชอรีน สวยที่สุดเลย รู้มั้ยคะ” อ้นละเมอออกมา ทำให้เชอรีนที่เขินอยู่แล้วยิ่งเขินหนักกว่าเดิม หลับอยู่แล้วยังจะมาละเมอชมเธออีก พี่อ้นบ้า >///<

 

            “ใส่ชุดเดิมอีกนะ น่ารักมากเลย เห็นแล้วอยากหอมแก้มอะ” เชอรีนมองหน้าคนตรงหน้าอย่างยิ้ม ๆ นี่ไม่ได้หลับใช่ปะเนี่ย มาบอกว่าเธอน่าหอมแก้มอะ

 

            เชอรีนมองอ้นไปมองอ้นมา ก็หลับตาลง เผื่อว่าเธอจะนอนหลับ

 

            อ้นก็ลืมตาขึ้นมาพลางยิ้มกว้างกับคนในอ้อมกอดที่ขนาดไม่แต่งหน้ายังดูน่ารักอยู่เลย

 

            // พี่อ้นอะ ไม่เห็นต้องกอดแน่นนักก็ได้อะ เขินนะ // อ้นยิ่งได้ยินเสียงเชอรีนคิดเขายิ่งยิ้มออกมา ขอโทษนะที่ทำให้เป็นห่วงแล้วยังดึงมากอดไว้แบบนี้อะ

 

            // แค่นี้ก็ใจเต้นจะตาย อยู่แล้ว ยังมีนะชมเราว่าสวย น่ารักอีก อ๊ายย พี่อ้นบ้า // อ้นยิ่งยิ้มแก้มแทบปริเมื่อรู้ว่านอนอยู่แบบนี้ทำให้เชอรีนใจเต้นแรง แถมยังเขินอีกด้วย

 

            “ฝันดีนะคะ คนสวย” อ้นเอ่ยพลางจูบหน้าผากคนตรงหน้าทีกำลังพยายามข่มใจให้หลับ

 

            “ค่ะ” เชอรีนลืมตาขึ้นมาแล้วยิ้มให้กับตาใส ๆ ของคนตรงหน้า ด้วยความเขินจัดทำให้เชอรีนมองหน้าอ้นจนหลับไปโดยไม่รู้ตัว

 

            เช้าตรู่ของอีกวันหนึ่ง แสงสว่างจากดวงอาทิตย์เริ่มสาดส่องเข้ามา ตกกระทบกับนัยน์ตาของร่างบางที่ยังคงถูกร่างสูงกอดเอาไว้แน่น ร่างสูงลืมตาขึ้นมาพลางยิ้มให้กับคนตรงหน้าและลูบใบหน้าของคนตรงหน้าไปมา

 

            “พี่อ้น ตื่นแล้วหรอคะ เป็นไงบ้างคะ” เชอรีนที่ลืมตาตื่นขึ้นมามองคนตรงหน้าอย่างเป็นห่วงพลางอังหน้าผากคนตรงหน้า ตัวไม่ร้อนแล้วนิคะ

 

            “ดีขึ้นเยอะแล้วละ ขอบคุณเชอรีนนะ” อ้นเอ่ยพลางยิ้มกว้าง

 

            // ไม่เป็นอะไรแน่ใช่มั้ยคะเนี้ย ฉันว่าพี่อะไม่เป็น แต่ใจฉันอะเต้นกระหน่ำแล้วเนี้ย // ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ใจเธอก็ยังคงเต้นแรงไม่ยอมหยุด

 

            “ไม่เป็นไรค่ะ ชีนไปอาบน้ำก่อนนะคะ” เชอรีนเอ่ยพลางลุกขึ้นแต่อ้นก็ดึงมือให้กับมานั่งที่เดิมแล้วเขาก็สวมกอดเหมือนเดิม

            // พอแล้วค่ะ พี่จะกอดอะไรหนักหนาละ >///< // เชอรีนเขินอีกแล้ว เธอรู้สึกว่าวันนี้กับแม่วานเธอเขินบ่อยมากนะ

 

            “แม่คะ พี่อ้น แกล้งชีนอะ”เชอรีนเอ่ยบอกคุณแม่ของอ้นที่น่าจะอยู่ข้างนอก

 

            “อ้าว ลูก แกล้ง หนูเชอรีนทำไม หึ” แม่ของอ้นเดินเข้ามาอย่างยิ้มแย้มพลางดึงตัวเชอรีนออก

 

            “แม่อะ” ขัดอกขัดใจตลอดเลย

 

            “ไปอาบน้ำดีกว่านะลูก” แม่ของอ้นเอ่ยพลางจับมือเชอรีนเดินไปข้างนอกห้อง

 

            “ขอบคุณหนู มากนะลูก ทั้ง ๆ ที่ถ้าใครรู้เข้า คนที่เสียหายเป็นหนูแท้ ๆ” แม่ของอ้นเอ่ยพลางจับมือสองข้างของเชอรีนแล้วยิ้มกว้าง

 

            “ไม่เป็นไรค่ะ คุณแม่ หนูยินดีค่ะ” เชอรีนเอ่ยแล้วก็เดินไปเปลี่ยนชุดที่ห้องเดิม เขินจะตาย ยังเขินอยู่เลยเนี้ย

 

            “ชุดเมื่อวานนี่ ซักเรียบร้อยเชียว” นี่คนบ้านนี้รู้ใจเธอมากเกินไปรึเปล่านะ

 

            เชอรีนอาบน้ำ และแต่งตัวเรียบร้อยก็รีบวิ่งไปหาอ้นอย่างร่าเริง พี่อ้นจะดีใจไหมนะ ที่เราใส่ชุดเหมือนเมื่อวานเลย

 

            “พี่อ้นคะ” เชอรีนเปิดประตูเข้าไปพลางยิ้มกว้าง อ้นเองก็แต่งตัวเรียบร้อยแล้วเหมือนกัน ดูเท่เชียว

 

            “น่ารัก สวยจัง” อ้นเอ่ยออกมาอยากหลุดปากพลางยิ้มให้เชอรีนกลับ เหมือนเชอรีนจะรู้นะว่าเขาอยากให้ใส่ชุดนี้

 

            “ไปกินข้าวกันเถอะค่ะ”  เชอรีนเอ่ยพลางจูงมือของอ้นให้เดินลงไปด้านล่าง นับวันเธอกับอ้นชักสนิทกันไปใหญ่แล้วนะ ความรักเริ่มจะมากเกินไปซะแล้วสิ

 

            “วันนี้พี่พาไปท้องฟ้าจำลองนะ” อ้นเอ่ยพลางยิ้มกว้าง ทำไมกันนะ เขาถึงได้รู้สึกว่าคนตรงหน้าดูน่ารักกว่าเดิมอีก

 

            “ขอบคุณค่ะ” เชอรีนเอ่ยพลางก้มหน้าลงกินข้าว นี่เธอเริ่มเขินหนักกว่าเดิมอีกนะเนี่ย นี่เธอยิ่งหลงรักพี่อ้นมากกว่าเดิมอีกนะเนี่ย บอกรักพี่เขาดีไหมนะ ไม่เอาอะ

 

            “โชคดีนะลูก”แม่ของอ้นเอ่ยพลางโบกมือลาเชอรีนกับอ้น ที่เธอให้อ้นไปอยู่คอนโดก็เพราะใกล้โรงเรียน แต่ไม่คิดว่าหนูเชอรีนจะดันไปอยู่ห้องข้าง ๆ พอดี

 

            “อุ้ย” เชอรีนกับอ้นนั่งรถไฟไปที่ท้องฟ้าจำลอง แต่คนค่อนข้างเยอะ ทำให้เชอรีนโดนเบียดเซไปหาอ้น ระยะของอ้นกับเชอรีนใกล้กันมาก ทำให้เชอรีนได้แต่ก้มหน้าอย่างเขิน ๆ อะไรกันนะหนาเนี่ย วันนี้กับเมื่อวานเนี่ย เขินจะตายอยู่แล้วนะ

 

            “เกาะไว้แน่นนะ ระวังลมละ” อ้นเอ่ยพลางบอกเชอรีนให้ระวังเพราะคนค่อนข้างจำนวนมาก

 

            “ใกล้ถึงแล้วนะคะ พี่อ้น” เชอรีนเอ่ยพลางยิ้มอย่างตื่นเต้น เธอไม่ได้ไปที่นั่นตั้งนานแล้ว

 

            พอรถถึงสถานีใกล้ท้องฟ้าจำลอง เชอรีนกับอ้นก็เดินลงจากรถไฟฟ้า เชอรีนเดินตามมือที่จูงมือที่เธอเดินไปอย่างยิ้ม ๆ พลางมองมือ ให้มันเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ก็ดีนะ

 

            เชอรีนเข้าไปดูท้องฟ้าจำลองพลางยิ้มกว้าง ให้กับดวงดาวมากมายที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า ตั้งนานแล้วที่เธอไม่ได้มาที่นี่ แต่ตอนนี้เธอกำลังมากับคนที่เธอรัก ตอนนี้ก็มีการบรรยายของวิทยากรอยู่ เชอรีนที่นั่งฟังได้สักพักก็เริ่มหลับ ก็เมื่อวานเธอมัวแต่ใจเต้นไม่เป็นส่ำอยู่ ทำให้เธอไม่ได้นอนมากนัก

 

            “อ้าวหลับซะแล้วหรอเนี่ย” อ้นเอ่ยพลางมองคนตรงหน้าอย่างยิ้ม ๆ น่ารักจังเลย

 

            “ขอบคุณนะ เชอรีน” อ้นเอ่ยอย่างยิ้มพลางมองคนตรงหน้า ที่ใส่ชุดนี้มาเพราะอยากให้เธอเห็นสินะ น่ารักจริงๆ เลย

 

            “ขอบคุณนะ ถ้าไม่ได้เธอละก็มันคงเป็นวันหยุดที่แสนเจ็บปวด” อ้นเอ่ยอย่างยิ้ม ๆ เมื่อวานก็ตัวหอม ๆ คิดแล้วอยากให้คนตรงหน้ามานอนข้าง ๆ เขาจริงๆ เร็วจัง แต่ก็ยังเด็กอยู่ทั้งคู่นี่เนอะ

 

            แต่พอมีเธอมันกลายเป็น

 

            วันหยุดที่แสนเจ็บปวด แต่น่ารักดีนะ

 

TBC

 

อ๊ายยยยยยยยยยยยยย อยากจะบอกกันแบบนี้รึเปล่าเค้า บอกแล้วว่าฟิน คนเขียนยังฟินเลย

 

ตอนต่อไป ก็เป็นตอนน่ารัก ๆ อะนะ ลองไปฟินคู่อื่นดูบ้างนิดนึงนะ

 

อย่าพึ่งงอนเค้า แล้วหายไปละ           

 

             

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #15 korbuaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 21:31
    อ้นรีนน่ารักกกฟินน^^
    #15
    0