Voice of Heart เสียงกระซิบจากหัวใจ (อ้นชีน แคนต๊อป Kssm)

ตอนที่ 6 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 ก.ค. 57

Voice of heart 6 – บ้านอันตราย

 

            แสงไฟจากไฟนีออน กำลังสาดแสงไปมา แสงจันทร์เวลาค่ำทอแสงเป็นประกายสวยงามเต็มดวงเหมือนกับวันลอยกระทง ร่างบางหันไปทางซ้ายพลางมองดวงจันทร์ที่ดูสวยงาม ร่างบางที่สะลึมสะลือกระพริบตาปรับนัยน์ตัวเองให้เข้ากับแสงในหลอดไฟ ซึ่งดูจะสว่างเสียเหลือก่อน ร่างบางเริ่มรู้สึกตัวมือข้างซ้ายของเธอมีคนกุมอยู่

 

            “พี่อ้น” เชอรีนมองหน้าพี่ชายคนสนิททำไมพี่อ้นมาอยู่นี่หว่า แล้วที่นี่มันที่ไหนหว่า

            “เราไข้ขึ้นน่ะ พี่กับมายด์เลยพามาส่งโรงบาล” อ้นอธิบายให้เชอรีนฟัง พลางโยกมือไปอีกทางให้ดูว่าแม่ของอ้น กับ แม่ของเชอรีนก็มาเยี่ยมด้วย

            “หรอคะ” เรานี่อ่อนแอเป็นภาระพี่อ้นตลอด

            “คิดอะไรอยู่เนี่ย อย่าคิดมากละ” อ้นเอ่ยพลางลูบหัวเด็กตรงหน้า

            “ค่ะ” เชอรีนยิ้มแห้งๆให้

 

            “อย่างนั้นสิ หนูเชอรีน ลูกอย่าคิดมากนะ แม่สองคนเป็นห่วงนะ” แม่ของอ้นเอ่ยในขณะที่แม่ของเชอรีนกำลังลูบศีรษะลูกสาวตัวเอง

 

            “คิดถึงแม่จังเลยคะ ทั้งสองคนเลย” เชอรีนเอ่ยพลางยิ้มจาง ๆ แล้วปัดผมไปมาซ้ายขวา

 

            “แม่ก็คิดถึงเราเหมือนกัน เป็นห่วงแทบตาย เลยรู้ไหม” แม่ของเชอรีนเอ่ยพลางจับมือลูกสาวเอาไว้แน่น เหอ ๆ นี่ฉันคิดถูกคิดผิดให้ลูกมาอยู่คอนโดคนเดียวเนี้ย นี่อุตส่าห์บินกลับมาจากเกาหลีมาดูเลยนะ

 

            “ขอบคุณค่ะ พี่คุณเป็นไงบ้างคะ” เชอรีนยิ้มแห้งพลางมองคุณแม่ของเธอ รายนี้ออกอาการเวอร์สุด ๆ เวลาลูกเป็นอะไร นี่ก็น่าจะบินมาละสิ
 

                “ก็เริ่มดีแล้วละ ลูก ฝากลูกสาวน้าด้วยนะ อ้น” รายนี้ค่อนข้างจะดื้อ แล้วก็สำหรับคนที่รัก บางทีก็อ้อนมาก ๆ ซะด้วยสิ

 

                “ครับคุณแม่” แม่ของเชอรีนบอกว่า อย่าเรียกน้าอะ


            ผ่าน ไปสองวัน เชอรีนก็หายและก็กลับบ้านได้ ชุดออกจากโรงพยาบาลของเชอรีนเป็นชุดสีครีมมีลาย เป็นชุดที่อ้นมองแล้วออกอาการตาค้าง นี่เด็กตรงหน้าน่ารักขนาดนี้เลยหรอ

            “พี่อ้นคะ พี่อ้นพยุง เชอรีนหน่อยดิคะ” มองตาไม่กระพริบอยู่ได้เขินนะ จริงๆข้อเท้าเธอหายแล้วละ แต่อยากอ้อนพี่อ้นอะ นาน ๆ ทีก็อ้อนบ้าง ไม่เป็นไรเนอะ  (ไรเตอร์ : อ้อนไปเหอะครับ 555)

            “อ๋อ จ้า”  นับวันเชอรีนจะยิ่งสวยมีหวังต้องโดนคนอื่นแย่งไปสักวันแน่เลย บอกชอบเลยดีไหมนะ

            “คิดอะไรอยู่คะ หน้าเครียดเชียว” เชอรีนเอ่ยพลางทำหน้าสงสัยใส่

            “คิดจะรักน้องชีน เอ้ย ไม่มีไรจ้า” อ้นรีบปิดปากตัวเองอย่างรวดเร็ว

            “คะ >///< หูฟาดมั้งงงง

                “กลับบ้านกันเหอะ” อ้นเอ่ยพลางประสานมือเชอรีนเดิน

            “พรุ่งนี้ชีนไปดูที่เป็นเพื่อนสมายด์นะคะ” คุณแม่ของสมายด์จะซื้อที่บ้านเลยให้มายไปดูแทน

            “เอาสิ  แต่มีปัญหาอะไรรีบโทรมานะ” อ้นเอ่ยพลางเขารู้สึกสังหรณ์ว่า เจ้าบ้านอะไรที่ว่าเนี่ยไม่ใช่บ้านธรรมดา

            “ขอบคุณค่ะ ผู้ปกครอง” เชอรีนยิ้มแหยๆ พลางทำแลบลิ้นใส่อ้น

            วัน รุ่งขึ้นสมายด์กับเชอรีนก็ไปที่บ้านที่สมายด์บอก บ้านตรงหน้าดูควันเยอะ แล้วก็ดูน่ากลัวชอบกล เชอรีนเกาะแขนสมายด์ไว้ แกมาบ้านผีสิงปะเนี่ย น่ากลัวมากอะ ควันเยอะยังกะ น้ำแข็งแห้งงะ

            “เข้าไปเหอะ แก”  สมายด์เอ่ยแล้วค่อยเปิดประตู น่ากลัวจัง แม่คิดไงจะซื้อที่นี่เนี้ย

            “ไม่กดกริ่งหน่อยหรอ น่ากลัวชิบ” เชอรีนเดินอย่างระมัดระวังสุดๆ ก็ยัยสมายด์อะสิ ไม่ยอมกดกริ่งอะเดินเข้าไปในตัวสวนบ้านเขาเฉยเลย ทำไมเธอรู้สึกว่าไม่น่าใช่บ้านคนอะ

            “ถึงประตูบ้านและแก”  สมายด์เอ่ยพลางเคาะประตู แต่อยู่ดีก็มีคลื่นเสียงเข้ามาชนหูเธอจนสมายด์ล้มลงกุมศีรษะ

                “แก แก” เชอรีนพยุงเพื่อนขึ้น

                “ให้ผมช่วยนะครับ” คนในบ้านท่าทางจะเป็นหัวหน้าครอบครัวเดินพาเพื่อนเธอไปนั่งที่โซฟา

                “มาดูที่สินะครับ”ชายตรงหน้ากล่าวพลางยิ้มอย่างมีเลศนัย

                “ค่ะ” เชอรีนตอบรับ ชั่งเริ่มสงสัยว่าบ้านนี้มีอะไรรึเปล่านะ หรือว่าเราอยู่กับพี่อ้นมากไป เพราะปกติพี่อ้นชอบไปยุ่งกับคดีฆาตกรรม หรือไม่ก็เรื่องน่ากลัว ๆ แบบนี้อยู่บ่อย ๆ  ก็ของที่อยู่กับตัวพี่อ้นที่เอาไว้ดีด พี่อ้นบอกว่าให้หลวงพ่อที่รู้จักลงอาคมไว้หมดเลย

                “รอสักครู่นะครับ” ชายดังกล่าวเอ่ย ก่อนจะหยิบยาดมมาให้เชอรีน

 

            “ขอบคุณค่ะ” แต่ว่ามันแปลกมากเลยนะ ปกติสมายด์เป็นคนที่แข็งแรงมาก เรื่องเป็นลมไม่น่าเป็นไปได้

 

            “มายด์ แก เป็นไงบ้างอะ” เชอรีนเอ่ยพลางมองเพื่อนเธอที่เริ่มจะดีขึ้นแล้ว

 

            “ก็ดีขึ้นเยอะแล้วละ” สมายด์เอ่ยพลางกระชับกระเป๋าส่วนตัวเธอ  ทำไมอยู่ดีดีก็หน้ามืดนะ

 

            “พอดีผมมีเรื่องร้อนเงินนะครับ ก็เลยต้องขายบ้าน พร้อมที่ดิน” เชอรีนฟังอย่างครุ่นคิด ทำไมเธอยังรู้สึกว่าแปลก ๆ นะ เสียงของเขาดูก้อง ๆ แปลก ๆ บ้านนี้อีกมันดูมีมิติแปลก ๆ เหมือนไม่ใช่บ้านธรรมดา

 

            “ใช่คะ ดิฉันมีปัญหาเยอะอะคะ” ผู้หญิงร่างสูงคนหนึ่งเดินลงมาจากบันได พลางฉีกยิ้มเล็กน้อย ตามมาด้วยลูกสาววัยราว ๆ 12 อีก สองคน

 

            “เราไม่ค่อยอยากอยู่บ้านค่ะ แต่เราอยากให้มีคนมาอยู่นะ” เชอรีนรู้สึกขนลุกยังไงชอบกล ยิ่งยัยเด็กแฝดสองคนนั่นยิ่งแปลก สุด สมายด์เราไม่ได้มาฆ่าตัวตายที่นี่ใช่ไหมเนี้ย

 

            “ค่ะ งั้น ฉันขอเริ่มดูบ้านนะคะ” สมายด์เอ่ยอย่างมืออาชีพพลางลุกขึ้นยืน แล้วเริ่มดูบ้านจากชั้นล่าง บ้านก็ดูปกติดีเพียงแต่บ้านดูพิศวงอย่างที่เชอรีนบอก ซึ่งสมายด์ก็คิดว่าอาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญหรือเธอรู้สึกไปเอง

 

            “แก ฉันว่ามันแปลก ๆ วะ บ้านนี้มันดูเหมือนเขาวงกต บรรยากาศก็แปลก” เชอรีนเอ่ยกระซิบสมายด์เพราะเธออยู่กับพี่อ้นค่อนข้างบ่อย ๆ เธอเลยค่อนข้างมี Sense เรื่องแบบนี้อะนะ

 

            “ไม่มั้งแก” สมายด์เดินอย่างใจเย็นไปที่อีกห้องหนึ่งดูเหมือนจะเป็นห้องนอน ห้องนี้คุ้นนะ เหมือนเคยเห็นที่ไหนห้องนอนห้องนี้อะ สมายด์เป็นพวกความจำดีมาก ชนิดที่ว่าส่วนใหญ่ถ้าจำอะไรได้จะไม่ค่อยลืม

 

            “แก ปิดประตู” สมายด์เอ่ยตัวสั่นตาโตเป็นไข่ห่าน ตายละ งานเข้าแล้ว

 

            “อะไรแก” เชอรีนเอ่ยอย่างสงสัยทำไมต้องปิดประตูด้วยอะ

 

            “ฉันจำได้แก บ้านนี้เป็นบ้าน ที่เคยลงข่าวเมื่อหลายปีที่แล้ว คนเป็นพ่อเมาเหล้า แล้วก็ฆ่าทั้งบ้านเลยอะ เตียงนอนนี่ใช่เลยแก ฉันจำได้แม่นอะ” สมายด์เอ่ยพลางพยายามตั้งสติ นี่งานกำลังเข้าใช่ไหมเนี่ย จู่ ๆ ก็มาอยู่ในบ้านที่น่าจะมีแต่ผีเนี้ย

 

                “รู้ ก็ดีแล้วนี่ ได้เวลาสนุกแล้วละ” เสียงของชายเจ้าของบ้านดังสนั่น พร้อมกับพังประตูเข้ามา อ้าว ชีวิต ทำไมซวยอย่างนี้ละ เชอรีนได้แต่ตั้งท่าสู้ลูกเดียว

 

            “บ้าเหอะ” ลุยมันเลยละกันงานนี้ เชอรีนเอ่ยพลางถีบประตูสวนไปกระแทกใส่หน้าเจ้าของบ้านอย่างจัง และจูงมือเพื่อนเธอออกจากห้อง เห็นเธอดูธรรมดาแต่เธอก็พอเป็นศิลปะป้องกันตัวอยู่บ้าง

 

            “วูบ เคร้ง” อ้าว เฮ้ยอะไรแตกนั่น เชอรีนพึ่งจะหลบกระจกมองหน้า ที่เกือบจะหล่นลงมาใส่หัวเธอบ้านนี้มันไม่ธรรมดาจริง ๆ ด้วย แล้วพอรู้ความจริงคุณมาเนี้ย ทุกคนในบ้านมีบาดแผลตามตัวเต็มไปหมด

 

            “เฮ้ย” เชอรีนใช้แขนรับมีดของผู้หญิงอีกคนในบ้านเอาไว้ ในขณะที่สมายด์ก็ได้แต่วิ่งหลบคนสวนของบ้านที่พยายามยกขวานฟาดเธอ

 

            สมายด์วิ่งหลบไปหลบมา นี่มันอะไรกันเนี่ย ถึงเธอจะไม่ได้เก่งเรื่องตีลันฟันแทง แต่เธอก็พอจะสู้ได้บ้าง แต่นี่มันก็เริ่มเยอะเกินไปแล้วนะ นี่ทั้งบ้านแกเนี่ย มีคนเป็นหมื่นรึไงยะ ถ้าท่างบ้านจะรวยนะเนี่ย ทั้งแม่บ้าน ทั้งคนสวนอีก

 

            “โอ้ย” เชอรีนเริ่มรับแรงของคุณหญิงบ้านนี้ไม่ไหวแล้วสิ ไปเอาแรงมาจากไหนมากมายละเนี่ย เหมือนว่าบ้านนี้ทั้งบ้านมันตอบรับกับพลังของคนในบ้านยังไงไม่รู้

 

            เชอรีนยังต้องโชว์ความสามารถอีกมายมายในขณะที่คนสวนและแม่บ้านพากันวิ่งมาหาเธอ เชอรีนเพียงเตะไปเรื่อย ๆและดันอาวุธของคุณหยิบกลับไปอีกทาง

 

            “ไปกันเร็ว สมายด์” เชอรีนเอ่ยพลางจูงเพื่อนของเธอลงบันไดอีกทางหนึ่งของบ้านลงไป  ชั้นนี้เป็นชั้นลอยก่อนจะถึงชั้นล่าง มีแต่ของเต็มไปหมด

 

            เชอรีนเดินอย่างรวดเร็ว แต่ก็โดนเครือญาติของบ้าน ช่วยกันเดินมาทักเธอเอาไว้ ตายละทีนี้โดนล้อมอะ

 

            “กรี๊ด”สมายด์กรี๊ดออกเล็กน้อย ในขณะที่เสียบฟาดลงมา ดีที่เชอรีนรับไว้ได้พอดี โอ้ย แรงเยอะอีกแล้ว พวกนี้นี่แรงเยอะตลอด ให้ตายสิ

 

            เชอรีนได้แต่พยายามเหวี่ยงพวกนี้ให้ชนกันเอง ก่อนที่เธอจะใช้ทักษะการวิ่งหลบหลีก พาสมายด์ลงไปชั้นล่างสุดของบ้าน  เชอรีนวิ่งอย่างสุดแรงมาที่ประตูหลังที่น่าจะออกไปทางสวน แต่ที่แปลกก็คือ เธอเปิดยังไงก็เปิดไม่ออก

 

            “หึ หนีไม่พ้นแล้วหรอ ตายซะดีดี” เชอรีนที่ออกอาการจนมุม พยายามเปิดประตู ในขณะที่เจ้าของบ้านกับคนสวนกำลังยกขวาน

 

            “ออกมาเร็ว” เสียง ๆ หนึ่งดังลอดออกมาจากประตู ประตูเปิดออก พร้อมกับชายคนดังกล่าวที่บอกให้เชอรีนกับสมายด์วิ่งออกไปทางด้านข้าง แต่เชอรีนไม่รู้เลยว่าเธอทำของสำคัญบางอย่างตกไว้ที่นี่

 

            “คุณเป็นใครหรอคะ” สมายด์ถามอย่างสงสัย ก็แปลก ๆ นะ ทำไมเธอรู้สึกคุ้น ๆ หน้าผู้ชายตรงหน้าเหลือเกินนะ แล้วเขาก็ดูไม่ชั่วร้าย ไม่เหมือนคนในบ้านนั้นเลย

 

            “เดี๋ยวคุณก็รู้เองแหละ ว่าผมเป็นใคร” ชายตรงหน้าเอ่ยก่อนจะเดินหายไปซะเฉย ๆ ตอนนี้ข้างนอกก็เริ่มมืดเต็มทีแล้วและเหมือนว่าคืนนี้จะไม่มีพระจันทร์ด้วย

 

            “แก ฉันลืมของสำคัญไว้ไหนนั้น ฉันกลับไปเอานะ” เชอรีนเริ่มรู้สึกแปลก เพราะกางเกงยืนส์ของเธอมันเบาขึ้นน่ะสิ เธอหาดูแต่ก็ไม่เจอโทรศัพท์ของเธอที่พี่อ้นให้ โทรศัพท์เครื่องนั้นสำคัญมาก เธอไม่ยอมทิ้งมันไว้ที่นั่นหรอก

 

            “จะบ้าหรอแก แกเข้าไปไม่ได้นะ” สมายด์เอ่ยพลางกุมมือเพื่อนของเธอเอาไว้แน่น

 

            “ฉันต้องกลับไปเอาให้ได้ มันเป็นของสำคัญของฉัน” เชอรีนเอ่ยพลางแกะมือเพื่อนเธอออกแล้วรีบวิ่งอย่างรวดเร็วเข้าไปในบ้านอันตรายนั่น

 

            “คุณคะ” อ้าว หาย ผู้ชายคนเมื่อกี้นี้หายไปไหนแล้วอะ

 

            “ตายแล้วไง โทรหาพี่อ้นก่อนดีกว่ามั้งเนี่ย” ออกมาได้เพราะผู้ชายคนเมื่อกี้ช่วย คราวนี้เชอรีนแย่แน่อะ

 

            ท้องฟ้าเริ่มมืดลงทุกที ในขณะที่วันนี้ก็ไร้ซึ่งดวงจันทร์ อ้นมองพยายามเปิดประตูข้างหน้าเขา แต่เปิดเท่าไหร่ก็ไม่ออก นี่เขามาอยู่ที่นี่ เพราะว่าน้องบิวที่เขาเคยช่วย โทรมาหาให้ไปช่วยเพื่อนเขาอีกคนหนึ่ง ซึ่งคงไม่พ้นเรื่องวิญญาณ

 

            “ตึง” อ้นพยายามเตะประตูแต่ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นผล นี่มันไม่ใช่เรื่องปกติแล้วนะเนี่ย สงสัยว่าเพื่อนของน้องบิวจะเจอเรื่องที่น่ากลัวกว่าปกติซะแล้ว อ้นหยิบกระเป๋าด้านหลังที่เขาใส่ลูกเต๋า กับพวกของที่สามารถใช้ดีดผ่านนิ้วได้

 

            อ้นหยิบลูกเต๋ามาใส่มือ ก่อนที่จะดีดใส่ประตูไม้อันดังกล่าว อย่างว่าวิญญาณที่อยู่ในนี้คงจะมีพลังมากถึงขั้นดันประตูเอาไว้ เนื่องจากลูกเต๋าได้ลงอาคมเอาไว้ ประตูก็เปิดออกอย่างรวดเร็ว

 

            “พี่อ้น ช่วยมุกด้วยค่ะ” บิวเอ่ยพลางชี้ไปทางเพื่อนเธอที่ตอนนี้กำลังโดนบีบคอตัวลอยเหนืออากาศ 

 

            ?> ช่วยเพื่อนหลานฉันหน่อยสิ <? อ้นได้ยินเสียงที่คุ้นเคยสุด ๆ นั่นคือเสียงคุณทวดของบิวนี่นา

 

            “คุณเป็นใครทำไมต้องทำร้าย ผู้หญิงคนนั้นด้วย” อ้นเอ่ยพลางรอเสียงตอบรับจากวิญญาณ เผื่อว่าวิญญาณอาจเป็นเจ้ากรรมนายเวรของมุกรึเปล่า

 

            “ไม่ใช่เรื่องของแก” น้ำเสียงดูไม่อาฆาตเท่าไหร่ แปลกแฮะ อ้นเคยชินกับเสียงพวกนี้ค่อนข้างมาก ทำให้เขาพอจะระบุได้ว่าเสียงนั้นมาจากตรงไหน

 

            “งั้น ผมขอเสียงมารยาทนะ” อ้นดีดเหรียญขึ้นกลางอากาศแล้วดีดมันในขณะที่มันใกล้ถึงมือข้างซ้าย เหรียญพุ่งอย่างรวดเร็วไปที่วิญญาณตรงนั้น

 

            อ้นได้ยินวิญญาณดังกล่าวร้องดังลั่น และไม่ก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว อ้นหยิบตะกรุดออกมาจากกระเป๋าก่อนจะยื่นให้มุกที่ตอนนี้จับขอตัวเองอย่างเจ็บปวด คงจะโดนบีบแรงอยู่เหมือนกันนะ

            “ห้ามถอดเด็ดขาด วิญญาณตนเมื่อกี้พี่ว่า เขาไม่ใช่เจ้ากรรมนายเวร เขาน่าจะถูกสั่งมาจากหมอผีที่ไหนสักที” อ้นเอ่ยเขารู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ เพราะน้ำเสียงของชายคนนั้นดูไม่มีความอาฆาตเหมือนจำเป็นต้องทำซะมากกว่า

 

            “ฉันไม่กล้ารับปาก แต่จะพยายาม” เสียงโทรศัพท์ของอ้นดังขึ้น อ้นหยิบโทรศัพท์มา ก่อนจะมองดูเบอร์ นั่นเบอร์น้องสมายด์นี่หว่า เกิดเรื่องอะไรเปล่าเนี้ย

 

            “พี่อ้นคะ เชอรีนมันกลับเข้าไปในบ้านอะค่ะ บ้านนั้นอันตรายมาก พี่อ้นมาช่วยหน่อยสิคะ” สมายด์รู้สึกว่าตัวเองไม่มีเวลาพูดมากนัก จึงอธิบายว่าเชอรีนกับเธออยู่ที่ไหน และบอกให้อ้นรีบมาทันที

 

            “บอกเพื่อนเราว่าอย่าทอดเด็ดขาด แล้วก็คุณทวดหลานคุณน่ะ เขาโตแล้วนะ” อ้นเอ่ยอย่างรวดเร็วตามมาด้วยตะโกนบอกทวดของบิว และรีบวิ่งออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

 

            “ให้ตายสิ เชอรีน” พี่บอกว่าให้โทรมาบอกไง ทำไมถึงได้ชอบทำอะไรให้คนอื่นเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลยนะ วันนี้อ้นมาที่นี้โดยไม่อยากให้เสียเวลามากเขาจึงขี่มอเตอร์ไซค์ที่บ้านมา รอพี่ก่อนนะเชอรีน

 

            “อยู่ไหนนะ” เชอรีนค่อย ๆ เปิดประตูเข้ามาอย่างช้า ๆ พลางมองหาโทรศัพท์ของเธอ อยู่ไหนกันนะ รู้สึกเหมือนว่ามันตกแถวนี้นี่นา

 

            เชอรีน ๆ ค่อยค่อยมองที่พื้น เดินเลยประตูไปเล็กน้อย เชอรีนก็เจอโทรศัพท์ของเธอวางอยู่บนพื้น

 

            “เจอแล้ว” เชอรีนเก็บโทรศัพท์มาอย่างรวดเร็ว แต่พอหันไปอีกทางหนึ่งเธอก็เจอพวกเจ้าของบ้านรอบล้อมตัวเธอ เรียกได้ว่าเธอติดกับดักของพวกผีพวกนี้อย่างจังก็ว่าได้

 

            “ไม่รู้รึไง วันนี้เป็นวันเดือนดับ เป็นวันที่เราพลังเยอะมากเลยนะ” พวกมันเอ่ยพลางหัวเราะกันอย่างเฮฮาทั้งบ้าน พวกนี้ท่าจะประสาทแล้วละ ตายแล้วยังจะมาวุ่นวายกับคนอื่นอีก

 

            “เพร้ง ปึง ปึง ปึง” เสียงลูกเต๋าทรงหกเหลี่ยมพุ่งอย่างรวดเร็วทะลุกระจกหน้าบานเข้ามา กระแทกเข้าทีศีรษะพวกผีบ้านนี้อย่างจัง บ้านนี้เปรียบเสมือนมิติที่พวกวิญญาณที่มีพลังสร้างขึ้นมา นั่นทำให้อ้นที่ปกติได้ยินแค่เสียงและอาศัยความรู้สึกยิงเอา แต่ด้วยพลังของบ้านนี้ทำให้อ้นมองเห็นพวกวิญญาณอย่างชัดเจน เรื่องจัดการจึงไม่ได้ยากมากนัก

 

            “หลอกคนอื่นเขาติดกับน่ะ มันนิสัยไม่ดีนะ อีกอย่างตายก็อยู่ส่วนตายสิ ถ้าพลังเยอะมากนัก เอาเก็บไปใช้ในนรกนู่น” อ้นเอ่ยพลางฟันศอกใส่แม่บ้านที่วิ่งเข้ามาหาเขา ก่อนจะดีดเหรียญที่ลงอาคมใส่พวกที่เดินเข้ามาหาเขา ตามด้วยลูกดอกอีกหลายพันดอกพุ่งเข้าไปใส่พวกวิญญาณ ความจริงเขาน่ะ ก็ลูกศิษย์หลวงปู่ดีดีนี่เอง เขาเป็นคนที่ไม่เหมือนใคร ช่วงเด็ก ๆ พ่อกับปู่จึงให้เขาไปอยู่ที่วัดบ่อย ๆ

 

            “ลาละนะ”อ้นเอ่ยพลางดีดลูกเต๋าที่เหลือไปเรื่อย ๆ โดยใช้มือหนึ่งวางลูกเต๋าเรียงกัน อีกมือหนึ่งดีด ด้วยความสามารถที่ได้รับการฝึกฝนของอ้น ลูกเต๋าที่พุ่งไปค่อนข้างแรงมาก ถ้าคนธรรมดาโดนไปอาจศีรษะร้าวได้ 

 

            “ไปเร็ว” อ้นเอ่ยพลางจูงมือน้องสาวคนสนิทของเขาที่ออกอาการอึ้งอยู่ พลางแปะยันไว้หน้าประตูบ้านนั้นด้วย เชอรีนก็เคยเจอเรื่องวิญญาณกับอ้นอยู่บ่อย ๆ ในตอนเด็ก แต่ไม่คิดว่าอ้นจะชำนาญเรื่องการปราบผีขนาดนี้

 

            อ้นพาเชอรีนวิ่งตรงออกจากบ้านอย่างนั้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งก็มีคน ๆ เดิมคอยช่วยให้เขาออกจากที่นี่ได้

 

            “ทำไม ไม่โทรบอกพี่” อ้นเอ่ย สีหน้าจริงจังที่สุด เขาเป็นห่วงแทบจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว บ้านหลังนั้นไม่ใช่อันตราย

ธรรมดาแต่มันอันตรายมาก ถ้าพลาดไปอาจถูกขังอยู่ในนั้นตลอดไป

 

            “ชีน ขอโทษค่ะ” ก็เธอไม่คิดว่าเรื่องมันจะใหญ่โตขนาดนั้นนี่นา อีกอย่างสำหรับเธอ โทรศัพท์เครื่องนี้ก็สำคัญมาก ๆ ซะด้วยสิ

 

            “คราวหน้า ไม่เอาแล้วนะ เข้าใจไหม พี่จะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว” อ้นเอ่ยพลางลูบหัวเด็กตรงหน้า

 

            “ค่ะ คุณพี่อ้น” นั่น ๆ ยังจะมีหน้ามาลากเสียงยาวอีก

 

            “เสียเด็กน่ารักแบบนี้ไป พี่เหงาตายเลย” อ้นเอ่ยพลางขยี้หัวเด็กตรงหน้าอย่างเอ็นดู แล้วดึงจมูกอีกหนึ่งที

 

            “หัวยุ่งแล้วงะ” เชอรีนเอ่ยพลางเดินตามพี่อ้น ที่จับมือเธอเอาไว้แน่น

 

            เด็กน่ารักหรอคะ

 

            น่ารักแล้วรักปะละ

 

 TBC

 

ยังมีโมเมนต์น่ารัก งุงิเหมือนเคย แต่ตอนนี้จะออกแนวบู๊เล็กน้อย

 

ตอนต่อไป KSSM จะค่อนข้างเยอะหน่อยนะ

 

ยังค่อนข้างเงียบนะ อย่าลืมมาอ่านกันนะ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #11 ...... (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 22:01
    เป็นกำลังใจให้นะไรท์ สู้ๆ
    #11
    0
  2. #10 korbuaa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 21:42
    น่ารักมากๆเลยค่ะ สู้ๆนะคะไรท์
    #10
    0
  3. #9 C'Cake (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 21:25
    ขอโมเม้นต์อ้นรีนเยอะๆค่ะไรท์ ตอนนี้หนุกมากค่ะบู้เยอะดี
    #9
    0
  4. #8 chanarkarn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 21:16
    ชอบค่ะ แต่ขอโมเม้นต์อ้นรีนเยอะๆ
    #8
    0