Voice of Heart เสียงกระซิบจากหัวใจ (อ้นชีน แคนต๊อป Kssm)

ตอนที่ 19 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 ส.ค. 57

Voice of heart 19 – วันเกิดของใครบางคน

 

            แสงสว่างในยามเช้าสาดส่อง บรรยากาศทั่วไปก็ร้อน ๆ หนาว ๆ ด้วยความที่เมืองไทยมีอากาศที่ไม่ค่อยคงที่นัก แต่สำหรับใครบางคนที่โลกทั้งใบกลายเป็นสีชมพู ไม่ว่าจะโดนอะไร ร้อนขนาดไหน หนาวขนาดไหน เขาก็ยิ้มแย้ม ถ้ามีคนสำคัญข้างกายเดินอยู่ด้วยกันตลอด ร่างสูงมองคนรักอย่างอบอุ่น มือสัมผัสกันไปมาอย่างอบอุ่น เหมือนร่างบางจะจงใจเอามือมาชนเขา เพราะอยากให้เขาจับมือ

 

            อ้นดึงมือตรงหน้ามาจับและประสานกันแล้วยิ้มหวานให้เชอรีน เชอรีนเห็นรอยยิ้มแบบนั้นมาตั้งแต่เช้าแล้ว เธอเขินจนไม่รู้จะเขินยังไงแล้ว ก็มีอย่างที่ไหนละมองหน้าเธอตั้งแต่เช้าจนตอนนี้อะ ก็รู้ว่าสวย น่ารัก แต่ไม่ต้องมองขนาดนั้นก็ได้

 

            “เชอรีน”อ้นเอ่ยพลางแอบคิดว่า เชอรีนจะจำวันเกิดเขาได้ไหมนะ วันนี้วันเกิดเขานี่นา

 

            “คะ” เชอรีนเอ่ยพลางยิ้มให้คนตรงหน้าที่ทำหน้าเหมือนคิดอะไรอยู่ ฉันจำได้ค่ะ พี่อ้นว่าวันนี้วันเกิดพี่ แต่ว่าเธอก็มีงานที่ชมรมนี่นา แล้วปกติพี่อ้นก็จัดงานวันเกิดตอนเย็น ๆ ทุกทีนี่นา จะไปทันไหมนะ ทำงานให้เสร็จ ๆ เร็วๆดีกว่า

 

            “เปล่าจะ ไม่มีอะไร”อ้นเอ่ย น้องชีนคงไม่ลืมหรอก ก็น้องชีนไม่เคยลืมวันเกิดเราเลยนี่นา คิดไปก็ยิ้มไป ทำเอาเชอรีนออกอาการงง กับพี่ชายคนสนิทที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

 

            “จู๋จี๋ กันตลอดนะ สองคนนี้อะ”สต๊อปเอ่ยพลางโผล่มาด้านหลังเชอรีน

 

            “พี่ต๊อป ใส่ชุดนักเรียนยังน่ารักเลยนะคะ” เชอรีนเอ่ยอย่างชื่นชม ก็คงตรงหน้าสวยจริง ๆ สูงยาว เข่าดี

 

            “โหย น้องชีนชมอีกแล้ว พี่เขินนะคะ เดี๋ยวก็จีบซะนี่ 555” สต๊อปเอ่ยพลางหัวเราะออกมาน้อย ๆ

 

            “อะไรอะต๊อป จีบอะไร ต๊อปเป็นแฟนแคนนะ”แคนเอ่ยพลางโผล่มาด้านหลังของสต๊อป

 

            “ค่า คุณแฟน”สต๊อปเอ่ยยิ้มพลางดึงมือคุณแฟนของเธอมาจับเอาไว้

 

            สักพักทั้งสี่ ก็ถึงที่โรงเรียนของตัวเองอย่างราบรื่น วันนี้เป็นวันที่มีกิจกรรมชมรมซึ่งเธอกับแอปเปิ้ลอยู่ชมรมเดียวกัน คือ ชมรมตากล้อง แต่เธออะใช้กล้อง Twin Len นะ

 

            “แกเป็นอะไรเนี่ย ยัยชีน ยิ้มอยู่นั่นแหละ”สมายด์เอ่ยพลางมองเพื่อนเธอที่ออกแนวมีความสุขจนผิดปกติ ยิ้มแย้มมีความสุขอยู่นั่น

 

            “ก็มีความสุขอะ”เชอรีนพึ่งจะเข้าใจวันนี้นี่แหละ ว่าการมีความรักน่ะ โลกมันเป็นสีชมพูยังไง วันนี้ทั้งวันจะไม่ให้มีความสุขได้ยังไง ตอนเช้าพี่อ้น ไม่รู้จะมองเธออะไรนักหนา ไม่เคยเห็นรึไงก็ไม่รู้ อ๊าย เขินนนนอะ  แล้วอีกอย่างแค่คิดถึงหน้ายิ้ม ๆ ที่มองแต่หน้าเธอแบบนั้น ก็รู้สึกว่าโลกมันสว่างไสวสวยงามขึ้นมา

 

            “หรอ หมั่นไส้จริง ๆ 555”สมายด์เอ่ยพลางหันไปมองอีกทางหนึ่งเพื่อนฉันอีกคนหนึ่งยัยแอปเปิ้ลนั่นก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนกัน ฉันก็มีความรักน่ะยะ ฉันไม่เห็นต้องยิ้มแบบนั้นเลย 555

 

            “พราว หลบไปทางซ้ายดิ” มุกเอ่ยในขณะที่จะเดินเข้าห้อง ทำไมเธอถึงได้เดินผ่านพราวไม่ได้สักทีละเนี่ย

 

            “มุก ก็เดินไปอีกทางสิ” พราวเอ่ยพลางอยากจะผลักคนตรงหน้าออกจริง ๆ โอ๊ะ ใจจะตรงกันอะไรขนาดนั้น

 

            “เหอ ๆ วันนี้มีใครปกติบ้างเนี่ย” สมายด์เอ่ยอย่างไม่เข้าใจอะไรกันเนี่ย นี่ทั้งห้องไม่มีใครปกติเลยหรอ

 

            “ตื้อ ดึ่ง”สมายด์มองโทรศัพท์ของเธอ อ้าว พี่แกงส่งข้อความมาเป็น 1000 เลยอะ

 

            แกงส้ม

            นี่ทำไมไม่รับโทรศัพท์พี่ พี่เป็นห่วงจะบ้าตายอยู่แล้วนะ

 

            สมายด์

            ขอโทษค่ะ พี่แกง มายด์ตั้งสั่นไว้อะ ก่อนหน้านี้อะ

 

            แกงส้ม

            อย่าทำให้พี่เป็นห่วงแบบนี้อีกนะ

 

            สมายด์

            ค่ะ พี่แกง

 

            แกงส้ม

            พี่รักเธอ

 

            สมายด์

            หึ         

 

            สมายด์มองโทรศัพท์ตัวเองพลางเขินหน้าแดง ก็อยู่ดีดีก็บอกรัก พี่แกงไม่รู้รึไง ว่าคำบอกรักของพี่มันทำให้สมายด์เขินจนไปถูกอะ

 

            “อ้าวนักเรียน เลิกคุยกันได้และ จ้า”อาจารย์แกรนด์คนสวยเอ่ยพลางส่งสายตาไปทางเชอรีนที่ออกอาการยิ้มอยู่นั่น

 

            “อ้าว เชอรีน หยุดยิ้มได้แล้ว เก็บดอกไม้กับรูปด้วยนะ ครูเห็นแล้วหลอนชอบกล” ก่อนหน้านี้ทุกคนคิดว่าเชอรีนจะต้องตายแน่ ๆ ก็เลยวางรูปและก็มีดอกไม้กับของขวัญมาวางอีกด้วย แต่เชอรีนเก็บไปหมดแล้วละ ก็ท่ารูปกับตัวเป็นเป็นมาอยู่รวมกันมันจะดูน่ากลัวไป

 

            “มาเรียนกันเร็ว แสดงความยินดีกับเพื่อนเธอด้วยนะ ครูดีใจมากจริง ๆ ที่ห้องครูไม่ต้องมีใครจากไปแล้ว”ครูแกรนด์เอ่ยอย่างยิ้มแย้มพลางปาดน้ำตาเล็กน้อย ก็เธอน่ะสนิทกับเด็กกลุ่มเชอรีนมากที่สุดนี่นา

 

            เด็กนักเรียนต่างตบมือให้ที่ปรึกษากันอย่างยิ้มแย้ม มีใครที่ไหนไม่ดีใจละ ก็เพื่อนตัวเองไม่ตายแล้วนี่นา

 

            “พรุ่งนี้ไปทัศนะศึกษาที่เรือรบนะ ทุกคนรู้กันใช่ไหม ไปแค่ชั้น ม.4 กับ ม.5 นะ เตรียมตัวให้พร้อมละ เราจะไปแล้วก็กลับกันนะ”อาจารย์แกรนด์บอกพาเอานักเรียนหลายคนที่เตรียมตัวรอวันนี้มา เอ่ยอย่างยิ้มแย้มให้ตายสิ น่าพิสมัยจริง ๆ สิไม่รู้ว่าเรือรบที่ว่าเนี่ยจะเจ๋งขนาดไหนกันนะ

 

            “ไม่ต้องคิดจะไปยืนสวีทกับพี่อ้นเลยนะ ยัยชีน”สมายด์เอ่ยดักคอคนข้าง ๆ ที่โดนแซวเข้าไปทีก็หน้าแดงกล่ำ วันนี้ยัยเชอรีนเป็นอะไรไม่รู้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ โดนแซวทีก็หน้าแดง หวั่นไหวง่ายเหลือเกิน

 

            “อะไรของแกอะ” แล้วทำไมเธอต้องเขินด้วยละเนี่ย ไม่เข้าใจตัวเอง

 

            เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วไวเหมือนโกหก เข้าสู่การเรียนกิจกรรมชมรมในช่วงบ่าย ซึ่งเชอรีนก็เดินเข้าห้องชมรมถ่ายภาพ ซึ่งในอีกไม่กี่วันก็จะมีงานภาพถ่ายของโรงเรียน ที่จะมีตากล้องระดับมาอาชีพมาดูรูปที่ถ่ายกันในงานด้วย ซึ่งเรื่องนี้ก็เป็นงานสำคัญสำหรับเธอเหมือนกัน

 

            “เราต้องเตรียมงานกันก่อนนะ น้องชีนต้องจัดบอร์ดสำหรับใส่รูปของแต่ละคนด้วยนะ”ดิว ประธานชมรมถ่ายภาพเอ่ยบอกเชอรีน เชอรีนเพียงพยักหน้าและจัดบอร์ดด้านหน้าเธอต่อไป ก็ค่อย ๆ จัดไป ความจริงก็มีเวลาอีกต่างสองวันนะ นี่เธอก็จัดบอร์ดของทุกคนไปเกือบครึ่งแล้วอะ

 

            “น้องชีน” อ้นที่แอบมองเชอรีนอยู่ เอ่ยบอกตัวเองอย่างยิ้ม ๆ ทำไมก็ไม่รู้นะ ตั้งแต่เชอรีนฟื้นขึ้นมาเนี่ย เขารู้สึกว่าออร่าเชอรีนนี่จับเต็มตัวไปหมด อาจจะเป็นเพราะเขาหลงรักผู้หญิงคนนี้หัวปักหัวปำ แล้วละนะ

 

            “ทำไมรู้สึกเหมือนมีคนมอง ฉันอยู่เลยอะ” เชอรีนหันไปมองทางกำแพง แต่ก็ไม่มีอะไรรู้สึกคุ้นว่าต้องเป็นพี่อ้นด้วย ยัยเชอรีนเธอบ้าไปแล้วมั้ง ห่างกันไม่ถึงสามชั่วโมงเลย คิดถึงอยู่ได้

 

            “น้องชีนคะ”ดิวประธานชมรมเอ่ยพลางยิ้มหวานให้เชอรีน

 

            “ไอ้หมอนั่นใครฟะ มายิ้มแบบนั้นใส่น้องเชอรีนของฉันได้ยังไง”อ้นเอ่ยพลางรู้สึกหงุดหงิด ให้ตายสิอะไรกันเนี่ย หมอนั่นเป็นใครทำไมมายิ้มหวานใส่เชอรีนของฉันอะ

 

            “ตอนเย็นน้องเชอรีนว่างไหมครับ ไปดูหนังกับพี่นะ”ดิวเอ่ยพลางยิ้มหวานแบบชนิดที่ว่าถ้าเป็นสาว ๆ ที่ชอบดิวคงกรี๊ดสลบ แต่คงไม่ใช่กับเชอรีน ที่มีคนชอบอยู่แล้ว

 

            “เรื่องที่อยากดูด้วยอะ”เชอรีนดูตั๋ว ที่ดิวซื้อจองไว้ล่วงหน้า

 

            อ้นเห็นแบบนั้น ก็ออกอาการทนไม่ได้ ก็เลยเดินหนีออกไปซะก่อน ทำให้อ้นพลาดอะไรบางอย่าง

 

            “ขอโทษนะคะ พี่ดิว ชีนมีนัดแล้วอะค่ะ” เชอรีนคืนตั๋วตรงหน้าให้กับดิว พลางโน้มหัวขอโทษคนตรงหน้า

 

            “ไม่เป็นไร คราวหลังก็ได้” ขอโทษนะคะ พี่ดิว แต่วันนี้วันเกิดพี่อ้นอะ ขืนไม่ไปวันเกิดเขา รายนั้นได้นอยตายแน่ ๆ แต่เห็นคุณแม่พี่อ้นบอกว่าจะไปจัดที่คอนโดพี่อ้นนี่ เพราะถ้าจัดที่คฤหาสน์เธอจะเผลอตัวทำอะไรอลังการ รายพี่อ้นน่ะ ชอบงานวันเกิดที่ไม่อลังการเวอร์มากกว่า เมื่อหลายปีก่อนก็จัดที่บ้านสวนของคุณยายพี่อ้น

 

            แสงสว่างยามบ่ายแก่ เริ่มทอแสงอ่อนลง กลุ่มใบไม้พัดปลิวไสวไปมาอย่างสวยงาม ร่างบางจับใบพญาเสือโคร่งที่หล่นลงมาจากต้น พลางยิ้มแย้ม แต่ถึงอยากจะออกไปชมนกชมไม้ขนาดไหน ก็คงทำไม่ได้ ก็เธอเล่นเป็นวิญญาณไปเกือบเดือน งานเก่าบวกกับการบ้าน ก็เลยมหาศาลชนิดที่ว่าต้องปั่นไปพร้อม ๆ กันหลาย ๆ เล่น เธอก็พึ่งจะรู้ตัวนี่แหละว่าเขียนปากกาสองมือได้ ให้ทำไงได้ละไม่ทำแบบนี้ไม่เสร็จแน่

 

            “โหย เสร็จ”สต๊อปพูดพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ วันนี้เธอตื่นมาทำการบ้านและงานพวกนี้ตั้งแต่เช้า ดีที่ตอนนี้เสร็จพอดี ไม่งั้นได้กลับบ้านไปทำต่อแน่

 

            “เก่งนี่นา ต๊อป”แคนเอ่ยพลางเดินมานั่งข้าง ๆ สต๊อป

 

            “เหนื่อยจังเลยอะ”สต๊อปเอ่ยพลางเอนซบไหล่ของแคน

 

            “น่ารักจังเลย แคนรักต๊อปจัง”แคนเอ่ยพลางเก็บปอยผมแต่ละข้างของสต๊อป

 

            “อือ รู้แล้ว อยู่ดีดี จะบอกทำไมอะ”นายแคนก็ยังหาเรื่องให้เธอเขินได้ ตอนนี้เธอไม่เป็นวิญญาณแล้ว พอได้ยินเสียงบอกรักของใครบางคนหัวใจยิ่งเต้นแรงกว่าตอนนั้นไม่รู้กี่เท่า

 

            “ก็แคนรักต๊อปอะ ต๊อปบอกรักแคนหน่อยดิคะ”แคนเอ่ยอย่างอ้อนพลางลูบแขนสต๊อปไปมา โอ้ย ตาบ้าแคน ทำไมต้องอ้อนด้วยอะ

 

            “ต๊อปก็รักแคนนะ รักมากมากเลย”สต๊อปเอ่ยพลางหอมแก้มคนตรงหน้าไปทีหนึ่งแล้วคว้ากระเป๋าตัวเองวิ่งออกไปจากห้องซะอย่างนั้น ก็มันเขินอะ ตอนเป็นวิญญาณอย่างมาก เธอก็โดนจับเอวอะ

 

            “รอด้วยดิ ต๊อปอะ” แคนเอ่ยพลางวิ่งตามคนรักไป

 

            ท้องฟ้าในยามเย็นเริ่มมืดลงทุกขณะ ร่างบางมองของในมือตัวเองอย่างยิ้มแย้ม ต้องมีคนเต็มห้องคอนโดพี่อ้นแน่เลย ซื้อมาแบ่งทั้งงั้นเลยนะเนี่ย แม่พี่อ้นก็เป็นคนให้ฉันซื้อเค้กทุกปีเลยด้วยสิ เชอรีนยิ้มแย้มเดินไปกดรหัสห้องอ้นอย่างนึก ๆ แล้วเปิดเข้าไป เธอพอจะจำได้บ้างแหละของห้องพี่อ้นอะ ส่วนรหัสห้องเธออะหรอ เธอลืมไปแล้วละ

 

            “ยังไม่มีใครมาเลยนะ แปลกจัง”เชอรีนมองอย่างไม่เข้าใจทำไมห้องมันเงียบสงบแบบนี้ละ แต่เอาเหอะ เดี๋ยวทุกคนก็คงมาละ จัดไปก่อนละก่อน เชอรีนหยิบของที่ซื้อมาทั้งริปบิ้น และอะไรอีกมากมายมาจัดให้อ้นอย่างมีความสุข เธอนึกถึงหน้าพี่อ้นว่าจะดีใจแค่ไหน ที่เปิดมาก็จะเจอเธออยู่ไหนนี่คนแรก ถือเค้กวันเกิด

 

            “ทำไมยังไม่มานะ”เชอรีนเอ่ยตาละห้อย คนอุตส่าห์จัดให้อะ พี่อ้นหายไปไหนอะ ชักเศร้าแล้วนะ เธอมองดูหน้าประตูแบบนี้มาเป็นชั่วโมงแล้วนะ

 

            “กึง”เสียงประตูหน้าห้องเปิดเข้ามา อ้นยิ้มกว้างให้กับงานวันเกิดของเขาที่ดูน่ารัก และมีเค้กวางอยู่บนโต๊ะ แต่ใครบางคนที่เป็นคนจัดอะหรอ หลับไปแล้ว ปีนี้เขาเป็นคนบอกทุกคนเองแหละ ว่าไม่ต้องจัดเพราะเขาคิดว่าเชอรีนจะไม่มา ที่ไหนได้ละ นอนอยู่เนี่ย

 

            “ทำไมมานอนอยู่นี่ละ”อ้นเอ่ยถามพลางจิ้มอะไรคนตรงหน้าตื่น

 

            “ก็ไหนพี่บอกว่าจะจัดงานในคอนโดตัวเองไง ฉันก็อุตส่าห์เข้ามาจัดให้” ก็ไหนพี่บอกว่าจะชอบจัดงานในคอนโดตัวเองไง ฉันก็อุตส่าห์เข้ามาจัดให้ทำไมต้องดุกันด้วยอะ

 

            “ทำไมเธอไม่ไปกับประธานชมรมเธอละ” อ้นเอ่ยอย่างหงุดหงิดก็เห็นท่าทางยิ้มอย่างมีความสุขกับตั๋วหนังนั่นนี่นา

 

            “แล้วทำไมพี่ต้องหงุดหงิดด้วยละ ที่ฉันไม่ไปกับพี่ดิว ก็เพราะพี่สำคัญกว่าไง ฉันถึงมาอยู่นี่ไง”เชอรีนเอ่ยเบ้ปากพลางเดินน้ำตาไหล มีอย่างที่ไหนมาว่ากันแบบนี้ ฉันผิดเองแหละ เชอะ

 

            “อย่าพึ่งไปไหนสิ ก็จัดให้ฉันไม่ใช่หรอ”อ้นเอ่ยพลางดึงคนเดินงอนเขา เข้ามาสวมกอดเอาไว้ แต่คนในอ้อมกอดก็ไม่ยอมให้กอดดีดี ฟาดฝามือใส่อ้น แถมยังดิ้นไปดิ้นมาอีกต่างหาก

 

            // พี่มันบ้าบอ ที่สุด เมื่อกี้ยังหงุดหงิดอยู่เลย งี้มากอดกันไมอะ //เชอรีนบ่นไปมาในความคิดตัวเอง คนอุตส่าห์ทำให้

ยังมาว่ากันอยู่ได้ พี่ก็นี่นาวันฉันแคร์พี่มากกว่าพี่ประธานชมรมเป็นไหน ๆ

 

            “ขอโทษ อย่างอนนะ พี่ผิดไปแล้ว”อ้นเอ่ยพลางสวมกอดแล้วลูบหลังคนรัก

 

            “พี่รับปากได้ไหมว่าจะไม่หึงแบบนั้น พี่ก็รู้อยู่แล้วว่า ฉันก็รัก แล้วก็แคร์พี่มากอะ”เชอรีนเอ่ยพลางกอดตอบคนตรงหน้า ให้ตายสิ มันน่างอนจริง

 

            “อือ รู้แล้ว แต่พี่มีอะไรจะให้ด้วย”อ้นเอ่ยพลางส่วนหนึ่งของแหวนที่เขียนว่ากรกฎให้เชอรีน แหวนที่ถูกออกแบบมาพิเศษให้สามารถประกอบรวมกันได้ และปรับความกว้างได้

 

            “พี่ยังไม่ได้ขออย่างเป็นทางการเลย เป็นแฟนพี่อ้นนะคะ ที่รัก”อ้นเอ่ยพลางคุกเข่าและยื่นแหวนตรงหน้าไปให้เชอรีนที่ยืนค้างอยู่

 

            “ค่ะ พี่อ้น เป็นแฟนกัน”เชอรีนเอ่ยอย่างเขิน ๆ แล้วยอมให้คนตรงหน้าใส่แหวนให้แต่โดยดี

 

            “ทุกคนผมมีแฟนแล้วนะครับ” อ้นวิ่งออกไปพลางเปิดหน้าต่างแล้วตะโกนเสียงดังลั่น วันนี้เป็นวันที่มีตลาดนัดทำให้คนที่ได้ยินเสียงพากันตบมือกันยกใหญ่

 

            “อ๊าย พี่อ้น บ้าหรอคะ พอแล้วอายเขา” เชอรีนดึงแฟนหนุ่มเข้ามาอย่างรวดเร็วพลางปิดหน้าต่าง พี่บ้าเอ้ย

 

            “เป่าเค้กค่ะ”เชอรีนหยิบเค้กขึ้นมาแล้วจุดเทียนให้คนตรงหน้า

 

            “ขออะไรหรอคะ”อ้นเป่ามันเบา ๆ พลางยิ้มให้กับคำถามของเชอรีน

 

            “ขอให้ได้เห็นรอยยิ้มน่ารัก น่ารักแบบนี้นาน ๆ”อ้นเอ่ยแล้วดึงเค้กของเขาไปวางแล้วดึงเชอรีนมากอดอีกตามเคย

 

            “ถ้าพี่ไม่เบื่อฉันพี่ก็จะเห็นตลอดแหละค่ะ >///<”เชอรีนเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม อ๊าย พี่อ้นเนี่ย เมื่อไหร่จะเลิกจับเธอไปกอดสักทีนะ รู้ไหมว่าอุ่นแบบนี้ มันทำใจเต้นอะ

 

            “พี่ไม่เบื่อหรอก ฟอดด” อ๊าย พี่อ้นบ้า อะไรนักหนาเนี่ย ทั้งกอด ทั้งหอม จับกดด้วยเลยไหม

 

            “อยากให้ทำหรอ จับกดอะ” อ้นยิ้มกรุ่มกริ่ม

 

            “บ้า อย่านะคะ แต่งงานก่อน ตอนนี้ยังไม่ให้อะ”เชอรีนเอ่ยพลางทำแก้มป่อง

 

            “จ้า จ้า พี่รอได้ ค่า พี่รักเชอรีนนะคะ รัก รัก รัก รัก รักจังเลย” อ้นเอ่ยซ้ำไปซ้ำมาพลางโน้มหน้าเข้ามา

 

            “บ้า อื้อ” เชอรีนกำลังจะบ่นสักหน่อย แต่โดนใครบ้างคนประกบริมฝีปากจูบซะอย่างนั้น รสจูบมันชั่งหอมหวานละมุนละไมจนพาเธอเคลิ้มจูบไปมาอย่างเนิ่นนาน จนลมหายใจเริ่มหมด เธอเลยต้องฟาดมือใส่คนตรงหน้า

 

            “ต่อบนเตียงไหมคะ”อ้นเอ่ยพลางยิ้มกรุ่มกริ่มเหมือนเคย

 

            “บ้าหรอ ไม่เอานะพี่อ้น” เชอรีนเขินจนไม่รู้จะเขินยังไงแล้ว เล่นมุขอะไรก็ไม่รู้ใส่เธอเต็มไปหมด แค่คำบอกรักพี่ไม่กี่คำไม่ก็พาหัวใจฉันโลดแล่นไปถึงไหนแล้ว

            “นี่ ๆ ตาอ้น อย่าพึ่งลูกใจเย็น ๆ นะ” เสียงแม่ของอ้นดังขึ้นตามด้วยเพื่อน ๆ อีกมากมายที่พากันโผล่ออกมาจากหลังโซฟา

 

            “สุขสันต์วันเกิดนะอ้น” เพื่อน ๆ พากันเอ่ยคำอวยพรไม่ขัดปาก นี่เมื่อกี้ที่ปล่อยให้เธออยู่กับพี่อ้นสองคน เป็นแผนของคุณแม่รึเปล่าคะเนี้ย

 

            มีความสุขมาก ๆ นะคะ

                  

            ที่รักของเชอรีน

 

TBC

 

ตอนนี้อยากจะบอกว่าน่ารักมาก เหมือนกัน ด้วยความที่รู้ใจกันแล้ว

 

น่ารักอะสิ มาอ่าน มาเมนต์กันเยอะ ๆ นะ ใกล้จบและ

 

ช่วงนี้ไรท์ ก็ยุ่งเกินไปจริง ไปมหาลัยทุกวันเลย

 

ไรท์ใกล้เปิดเทอมและ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #30 korbuaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 22:26
    ฟินน่ารักกก✌️✌️😝
    #30
    0
  2. #29 Beauty (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 21:41
    สู้สู้สนุกมากเลย
    #29
    0
  3. #28 Beauty (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 21:41
    สู้สู้สนุกมากเลย
    #28
    0