Voice of Heart เสียงกระซิบจากหัวใจ (อ้นชีน แคนต๊อป Kssm)

ตอนที่ 11 : Voice of heart 11 - ย้อนเวลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ส.ค. 57

Voice of heart 11 – ย้อนเวลา

 

น่าจะดูแลเธอก่อนทีสาย พูดว่ารักก่อนที่ใครคนใดจะเอ่ยคำนี้

หากว่าย้อนเวลากลับไปได้เธอจะรักฉันไหม

 

            เพลงที่แสนจะไพเราะกินใจ และดูธรรมดาเอามาก ๆ แต่แอปเปิ้ลยิ่งฟังยิ่งรู้สึกเจ็บปวดร้าวไปถึงหัวใจ เธอมองดูรูปคนรักของเธออย่างคิดถึง ทุกสถานที่ ทุกลมหายใจเธอมองเห็น แต่คนนี้เดินล่องลอยอยู่เต็มไปหมด พี่นท ฉันขอโทษ ถ้าวันนั้นฉันไม่ทำตัวแบบนั้นละก็ พี่ก็ไม่ต้องตายแบบนี้

 

            “ฮึก ฮืออ”แอปเปิ้ลกอดรูปคนรักอย่างห่วงหาอาวรณ์ จับรูปคนสำคัญกอดเอาไว้อย่างแนบแน่น เหมือนกลัวจะหายไป ทั้งที่จริง ๆ ก็หายไปแล้ว

 

            “พี่นท” สุดท้ายแอปเปิ้ลก็หลับไป นี่เป็นไม่รู้กี่รอบแล้ว ที่สภาพของแอปเปิ้ลเป็นอยู่แบบนี้ วนไปวนมา เหมือนซากศพที่กำลังเดินได้ ไม่เจ็บปวด ไม่เป็นอะไรไปมากกว่านี้อีกแล้ว

 

            “แอป แอปเปิ้ล ที่รัก”แอปเปิ้ลสะดุ้งตื่นขึ้นมาพลางมองคนรักตรงหน้าอย่างงง ๆ เกิดอะไรขึ้นทำไมไม่คนตรงหน้าถึงมาอยู่ตรงนี้ได้

 

            “พี่นท พี่นท” แอปเปิ้ลมองหน้าคนรักแล้วกระโดดกอดคนตรงหน้า อย่างคิดถึง นี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมพี่นทยังอยู่ละ

 

            “เป็นอะไรรึเปล่า ร้องไห้ขนาดนี้เนี่ย” นทเอ่ยพลางรวบผมคนตรงหน้าไว้ด้านหลัง ปกติไม่เคยเห็นอยากกอดเธอขนาดนี้ แถมเมื่อกี้ยังงอนอยู่เลย แล้วทำไมพอตื่นมากลับอ้อนซะงั้น

 

            “คิดถึง คิดถึง จูบหน่อย” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางยิ้มกว้าง ทำให้นทออกอาการหน้าแดง มีอย่างที่ไหนมาขอเธอจูบเนี่ย แต่ไหน ๆ ก็ขอมางั้นก็จูบนะ

 

            นทมอบจุมพิตอันแสนหวานให้กับคนรักที่ยิ้มทั้งน้ำตา แต่ที่น่าแปลกก็คือคราวนี้คนตรงหน้าดูจูบเก่งมากจนนทแถบทนไม่ไหว อะไรกันเนี่ยแอป แอปยั่วพี่หรอคะ

 

            “จูบอีก”แอปเปิ้ลดีใจมากที่ได้เจอนท เธอคิดถึงทุกอย่าง อาจจะดูทะลึ่งไปถ้าจะบอกเธออยากให้นทปล้ำเธอซะด้วยซ้ำ ก็คนมันคิดถึงอะ >///<

 

            “บ้าน่า พอแล้ว พี่ก็เขินเป็นนะ แอป” นทเอ่ยพลางลูบหัวคนตรงหน้าที่ดึงเธอเข้าไปกอดอีกแล้ว นี่จะคิดถึงอะไรขนาดนั้น พึ่งเจอกันตอนเย็นเอง

 

            “หิวเหมือนกันนะ” นทเอ่ยพลางจะเดินไปโต๊ะกินข้าว แต่โดนคนรักดึงกลับเข้ามาหาซะก่อน

 

            “งั้นเดี๋ยวแอป ทำให้กินนะคะ หรือกินแอปก็ได้นะ” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางยิ้มหวาน ๆ ให้คนตรงหน้า

 

            “บ้าน่าน้องแอป พอแล้ว พี่เขิน” นทเอ่ยพลางเดินตามคนรักไป

 

            “ค่ะ” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางเดินไม่ระวังมือเธอไปกระแทกอย่างจังกับโต๊ะกินข้าว จนเป็นรอยช้ำ

 

            “เจ็บงะ” แอปเปิ้ลบ่นออกมาพลางลูบมือปอย

            “พี่ดูให้ เอาน้ำแข็งมาวางหน่อยดีกว่านะ”นทกำลังจะหยิบน้ำแข็งมาวางให้ แต่ก็ต้องตกอกตกใจ เมื่อแอปเปิ้ลกำลังหยิบน้ำอะไรบางยืนดื่มลงไปอย่างเอร็ดอร่อย

 

            “เดี๋ยวน้องแอป น้องแอปกินผิดแก้วแล้วอะ” นทหน้าเปลี่ยนสีเมื่อแอปพึ่งหยิบน้ำที่เธอเคยผสมยาไว้ ก็ตอนนั้นมันแอบหื่นอะ

 

            “พี่นทคะ ทำไมแอปรู้สึกร้อน ๆ อะ” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางรู้สึกว่าร่างกายเธอกำลังร้อนผิดปกติ และเธอเริ่มขยับเสื้อ  เดรสของเธอไปมา ทำเอานทเริ่มเหงื่อแตก

 

            “แอปไม่เป็นอะไรใช่มั้ยอะคะ” นทรีบวิ่งเข้าไปดูคนรัก แต่พอเข้าไปใกล้แอปเปิ้ลกับดึงเธอเข้าไปกอดซะอย่างนั้น

 

            “พี่นททำไมกลิ่นตัวพี่หอมแบบนี้อะคะ” เธอเป็นอะไรกันแน่เนี้ย รู้สึกแปลก ๆ อะ กลิ่นตัวพี่นทหอมมากอะ

 

            “แอปใจเย็นนะคะ” นทเริ่มเดินถอยลงไปเรื่อย ๆ ในขณะที่แอปเปิ้ลเริ่มเดินเข้าไปหาคนรักอย่างช้า ๆ ตายละ ก่อนหน้านี้แอปเปิ้ลก็ดูจะอ้อนเธอเป็นพิเศษงานนี้เธอตายแน่

 

            “พี่นท แอปไม่ไหวแล้วค่ะ ถ้าพี่หนีแอปแปลว่า พี่เกลียดแอปนะคะ” แอปเปิ้ลดึงนทเข้ามาใกล้เธอเรื่อยพลางเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้นท

               

                “พี่ไม่ได้เกลียดแอปนะคะ” นทเอ่ยพลางกลืนน้ำลาย เป็นไงเป็นกันนะ

 

            “งั้นก็ไปค่ะ” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางจูงมือคนรักขึ้นไปชั้นบนห้องเธอ แล้วก็ล็อคประตู

 

                แอปเปิ้ลก็เริ่มจูบนทอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันมือของแอปเปิ้ลก็เริ่มลูบไปมาตามเสื้อของคนรัก นทก็เริ่มอดใจไม่อยู่ตามคนรักไป  หลังจากนั้นภารกิจบางอย่างก็เริ่มต้น แอปคงไปต้องบอกหรอกนะคะว่าเกิดอะไรขึ้นในห้อง

 

            “พี่นทคะ แอปขอโทษอะ” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางซับเหงื่อให้คนตรงหน้า ก็เมื่อวานเธอก็คิดถึงพี่นทมากอยู่แล้ว บวกกับยาพิลึกที่พี่นทเคยผสมไว้อะ ภารกิจบ้า ๆ มันเลยไปใหญ่เลย

 

            “ไม่เป็นไรหรอกจ้า ที่รักของพี่ ว่าแต่ร้อนแรงไปนะ”นทเอ่ยพลางกระซิบประโยคสุดท้ายข้างหู พาเอาแอปเปิ้ลที่ออกอาการเขินก็เลยฟาดมือใส่ไหล่ของนท

 

            “แต่งตัวเถอะค่ะ พี่นท ขืนพี่ตั้มมาเห็นสภาพนี้นะ แอปโดนบ่นหูชาแน่เลย” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางมองคนรักอย่างคิดถึง

 

            “จ้า เดี๋ยวมานะ ฟอดด” นทเอ่ยพลางหยิบผ้าขนหนูมาพันตัว แล้วหอมแก้มแอปเปิ้ล

 

            “พี่นทอะ บ้า” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางมองคนรักของเธอที่เดินเข้าไปในห้องน้ำ พี่คะ ฉันคิดถึงพี่มากเลย ดีใจนะคะ ที่ได้ทำอะไรให้หายคิดถึงแบบนี้อะ >///<

 

            “ไปอาบด้วยกันดีกว่า” นทเอ่ยพลางวิ่งออกมาจูงแอปเปิ้ลเข้าไปในห้องน้ำด้วยกัน

 

            “แอป แอป แอป” แต่อยู่ดีดีเสียงใครบางคนก็รอดผ่านเข้ามา แอปเปิ้ลลืมตาที่บวมปูดของเธอขึ้นมาพลางมองหน้าพี่ชายของเธอ นี่เธอฝันอย่างนั้นหรอ ทำไมกันนะ แอปเปิ้ลมองรูปของนทที่มันยังคงอยู่ในอ้อมกอดของเธอ พี่นทสรุปฉันฝันไปสินะ พี่ยังคงตายอยู่เหมือนเดิม และพี่ก็ตายเพราะฉัน ฉันเป็นคนฆ่าพี่

 

            “พี่ตั้ม พี่ปลุกแอปทำไม ปล่อยให้แอปฝันเพ้อเจ้อไปดีกว่า” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางมองรูปคนรักอย่างเจ็บปวด พี่นท พี่

นท ทำไมเวลาแบบนี้ พี่ไม่ออกมาละคะ  ฉันมันคนเลว ฉันเป็นคนฆ่าพี่

 

            “ฮึก ฮึก” เสียงสะอื้นของแอปเปิ้ลยังคงดังสนั่น แอปเปิ้ลกอดรูปคนรักเอาไว้แน่นเหมือนเดิม ยิ่งนึกถึงเหตุการณ์ที่เธอทำให้พี่นทตายเธอยิ่งเจ็บปวด ว่าแต่เจ็บมือจัง

 

            “หึ” แอปเปิ้ลมองมือของเธออย่างไม่เข้าใจ มันมาจากไหนอะ ในเมื่อเธอไม่ได้ไปทำแผลนี้เลยสักนิดนะ หรือว่า นั่นเป็นแผลตอนที่เธอจะเอาของกินให้พี่นทนี่นา งั้น แอปเปิ้ลวิ่งเข้าไปในห้องน้ำแล้วแอบเปิดตรงเหนือหน้าอกเล็กน้อย มีรอยเป็นจ้ำแดง ๆ เต็มไปหมด เป็นไปได้ยังไงก็ในเมื่อก่อนหน้านี้เธอยังไม่ได้ทำอะไรเลยนี่นา หรือว่าเมื่อกี้นี้ไม่ใช่ฝัน เธอต้องลองกอดรูปพี่นทหลับดูแล้วละ เธออาจจะย้อนเวลาได้

 

            “อ้าว แอป ไม่เป็นอะไรใช่ไหมเราอะ” ตั้มเอ่ยพลางมองหน้าน้องสาวของเขา

 

            “แอปไม่เป็นอะไรค่ะ ดีที่สุดในรอบปีเลย” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางยิ้มกว้างอย่างน่ารักในแบบที่ตั้มไม่ได้เห็นมาหลายปี

 

            “ขอนอนนาน ๆ เลยนะคะ อย่ามากวนแอปนะ” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางกอดรูปของนทเอาไว้แน่น แล้วก็ค่อย ๆ หลับตาช้า ๆ เธอเป็นคนหลับง่ายอยู่แล้ว จึงไม่แปลกว่ากอดรูปนทไม่นานเธอก็หลับ

 

            “ซ่า”  เสียงน้ำฝักบัวดังสนั่น ในขณะที่แอปเปิ้ลมองสายน้ำที่ไหลอาบศีรษะเธออย่างยิ้ม ๆ พลางมองร่างตัวเองที่เปลือยเปล่าอย่างเขิน ๆ แต่พอเธอหันหน้าไปอีกทาง ก็ถูกใครบางคนจับจูบอย่างรวดเร็วและต่อเนื่องจนหายใจแทบไม่ออก แล้วสุดท้ายก็จบลงเหมือนรูปแบบก่อนหน้านี้

 

            “พี่นท พอแล้วนะ เมื่อวานอะ แอปไหว แต่วันนี้ไม่ไหวแล้ว” แอปเปิ้ลเอ่ยในขณะที่แฟนของเธอกำลังแต่งตัวให้ เพราะเธอเริ่มจะหมดแรงไปกับกิจกรรมบ้า ๆ บอของคนรักน่ะสิ

 

            “ใส่ชุดแบบนี้ก็น่ารักดีนะคะ อย่าจับกดอีกจัง” นทเอ่ยแล้วเลียปากตัวไปทางซ้าย

 

            “บ้าค่ะ พี่นท พอแล้ว” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางฟาดมือไปมาใส่คนตรงหน้า นี่พอย้อนกลับมายิ่งทำให้เธอเขินหนักเลยนะเนี่ย ไม่ได้เจอพี่นทแบบนี้มาตั้งนานแล้วอะ

 

            “เริ่มมืดแล้วละ วันนี้พี่ตั้มบอกว่าไม่กลับละ ตอนกลางคืนเสร็จพี่แน่” นทเอ่ยพลางยิ้มทะเล้นใส่ เลยโดนคนรักดึงจมูกอย่างสนุกสนาน

 

            “บ้า ทีตอนแอป กินน้ำดื่มนั่นเข้าไป พี่ไม่เห็นอยากเลย” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางยิ้มกวน ๆ ใส่ นี่เธอเริ่มออกนอกเรื่องมากไปรึเปล่านะ ตอนนั้นเธองอน พี่นทเรื่องอะไรกันนะ

 

            “น้องแอป ก็ ฟอดด” อ้าว เฮ้ย กำลังคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่ดีดี โดนขโมยหอมอีกแล้ว

 

            “บ้า บ้า ๆ พี่นท ลงไปข้างล่างแล้ว” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางวิ่งหนีลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว เธอก็แอบฟัง พี่นทวิ่งตามมาเหมือนกันนี่นา

 

            “น้องแอปคะ อย่าหนีพี่ดิ”นทเอ่ยพลางดึงคนรักหมุนมาทางเธอแล้วจับมือไว้

 

            “เป็นอะไรหรอคะ พี่ คิดถึงแอปหรอ” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางตีเนียน เธอจำไม่ได้นี่นาว่าตอนที่เกิดเรื่องอะ เธองอนอะไรคนตรงหน้า

 

            “ทำไมวันนี้มาทั้งวัน เราถึงได้ขี้อ้อนจังเลยอะ” นทเอ่ย ก็แปลกจริง ๆ นี่นาปกติแอปเปิ้ลอะนะ ขี้งอนมากว่า ขี้อ้อน

 

            “ขี้อ้อนแบบนี้ไม่ชอบหรอคะ” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางโอบรอบคอคนรักเอาไว้ แล้วยิ้มมุมปากอย่างน่ารัก

 

            “ยั่วพี่หรอคะเนี่ย” นทเอ่ยพลางยิ้มกว้างทำไมวันนี้คนตรงหน้าถึงได้น่าจับกดนักนะ ไม่เข้าใจ

 

            “บ้าหรอคะ ไม่ได้ยั่วสักหน่อย” นี่เธอดูเหมือนยั่วพี่นทขนาดนั้นเลยหรอ

 

            “จ้า ไม่ยั่วก็ไม่ยั่ว”นทเอ่ยพลางพาคนรักเดินไปนั่งที่โต๊ะกินข้าว พลางเปิดฝาชีออก

 

            “ว้าว พี่นท” เธอลืมไปสนิทเลย ว่าวันที่เกิด เป็นวันเกิดเธอนี่นา พี่นทก็ทำเซอร์ไพรส์ด้วยวิธีเอาฝาชีครอบเค้กไว้อะ

 

            “น่ารักมากเลยค่ะ”แอปเปิ้ลเอ่ยพลางกระโดดหอมแก้มคนรักอย่างยิ้มแย้ม

 

            “อีกข้าง อิ” นทเอ่ยพลางยิ้มกว้าง ถ้าเป็นตามอดีตละก็ เธอก็จะเขินแล้วก็เดินไปหาเค้ก

 

            “ฟอดดด จุ๊บ”แอปเปิ้ลยิ้มอย่างเขิน ๆ พลางเดินไปอีกฝั่งของโต๊ะ นทออกอาการอึ้งเล็กน้อย เมื่อพึ่งโดนหอมกับจูบไป อะไรกันเนี่ย วันนี้แปลก สุด ๆ จริง ๆ ด้วยนะ

 

            “เป่านะคะ”แอปเปิ้ลเอ่ยพลางเป่าเค้ก

 

            “ตี๊ดดดดด”เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น นทกดรับสาย แต่เนื่องจากเสียงโทรศัพท์ดังเกินไป ทำให้แอปเปิ้ลได้ยิน แล้วก็จะต้องออกอาการหึง ถ้าเป็นเมื่อกี้ แต่ด้วยความที่แอปเปิ้ลจำไม่ได้ว่าตอนนั้นที่นทตายเธอกำลังทะเลาะเรื่องหึง ทำให้แอปเปิ้ลออกอาการนิ่งสุด ๆ

 

            “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครคะ” แอปเปิ้ลเอ่ยให้สมตามบทบาทเก่า ก็มันน่าจะเป็นแบบนี้ใช่ไหม ก็เธอรู้แล้วว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้หญิงที่ตอแยพี่นท เธอก็เลยไม่คิดมากไง

 

            “เดี๋ยวแอป ฟังพี่ก่อน”นทออกอาการเครียดเล็กน้อยพลางเดินตามแอปเปิ้ล

 

            “ตอนนี้แหละ เพร้ง” เสียงกระจกแตกดังเข้ามาพลางมีมีดกำลังตรงเข้ามาจะแทงนท แต่แอปเปิ้ลเข้าไปรับซะก่อน

 

            “ตี้ด ตี้ด” แต่ปรากฏว่าแอปเปิ้ลดันตื่นซะก่อน เพราะข้อความที่เพื่อนบางคนส่งเข้ามาให้ ให้ตายสิ กำลังจะช่วยพี่นทได้เลยอะ แอปเปิ้ลบ่นในใจ พลางดึงเสื้อตัวเองขึ้นมาดู นั่นอะรอยจ้ำ 

 

            แอปเปิ้ลปิดโทรศัพท์พลางเดินถือรูปนทขึ้นไปนอนบนห้องของเธอ คราวนี้คงไม่มีใครมารบกวนการช่วยพี่นทของเธออีกแล้วนะ แอปเปิ้ลคิด พลางนอนลงและกอดรูปนทไว้แน่น

 

             “ซ่า อะไรกันเนี่ย ตรงนี้หรอ เขินนะ”  เสียงน้ำฝักบัวดังสนั่นรวมกับเสียงแอปเปิ้ล ในขณะที่แอปเปิ้ลมองสายน้ำที่ไหลอาบศีรษะเธออย่างยิ้ม ๆ พลางมองร่างตัวเองที่เปลือยเปล่าอย่างเขิน ๆ แต่พอเธอหันหน้าไปอีกทาง ก็ถูกใครบางคนจับจูบอย่างรวดเร็วและต่อเนื่องจนหายใจแทบไม่ออก 

 

            “คราวนี้ช่วยทำรอยที่คอด้วยนะ พี่นท” แอปเปิ้ลเอ่ยอย่างลำบากลำบนก็คนตรงหน้ากำลังทำกิจกรรมบ้า ๆ อยู่นี่นา เผื่อว่าเดี๋ยวเธอตื่นอีก เธอจะได้ยืนยันได้ว่าไม่ได้ฝันเพ้อเจ้อไง แล้วสุดท้ายก็ลงเอ่ยแบบเดียวกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้

 

            หลังจากนั้นมาแอปเปิ้ล ก็นอนแล้วตื่นตรงเวลาสำคัญตลอด แล้วพอนอนอีกรอบ เธอก็มาโผล่ตรงฝักบัวทุกที เธอเริ่มชักจะเขิน แล้วก็เหนื่อยไปใหญ่แล้วนะ นี่มันรอบที่ 10 ของวันได้แล้วมั้งที่เธอฝันเนี่ย  คราวนี้จะให้ตื่นช้าหน่อยละกัน แอปเปิ้ลคว้ายานอนหลับแล้วดื่มน้ำตามไป

 

            “ซ่า” แล้วสุดท้ายแอปเปิ้ลก็ตื่นมาเวลาที่เธอกำลังทำอะไรบ้า ๆ กับนทเหมือนเดิม ฝันย้อนเวลาบ้าเอ้ย ไหน ๆ ก็ชอบโผล่มาตรงนี้นักใช่ไหม งั้นก็ต่อเนื่องเลยละกันนะ แอปเปิ้ลคิด พลางหันไปก็เจอคนตรงหน้าที่คอยรุกเธอเหมือนที่ผ่านมา แต่คราวนี้แอปเปิ้ลดึงเวลาให้นานกว่าเดิม โดยการลากคนตรงหน้าไปที่เตียงด้วย ดูเหมือนจะมีเสียงอะไรตกด้วย แต่ไม่มีใครสนใจ

 

            “อื้อ พี่นท” แล้วเวลาก็ล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงเวลาที่น่าจะเกิดเรื่อง แอปเปิ้ลหยิบปืนของพี่ออกมาเก็บไว้ พลางใช้ผ้าห่มห่อตัวเอาไว้

 

            “จะไปไหนหรอคะ แอป” นทเอ่ยพลางกอดคนรักจากด้านหลัง ทำไมวันนี้คนตรงหน้าถึงได้ร้อนแรงนักนะ ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ 

 

            “ไปข้างล่างอะค่ะ แอปแต่งตัวก่อนนะ” แอปเปิ้ลแต่งตัวเสร็จด้วยความรวดเร็ว พลางมองนทที่วิ่งตามเธอมา หลังจากนั้นก็มีโทรศัพท์โทรมาตามคาด แอปเปิ้ลก็แกล้งงอนเหมือนเดิม

 

            “เพร้ง” เสียงกระจกดังขึ้น ในขณะที่แอปเปิ้ลวิ่งเข้าไปรับมีดแทนนท ปืนที่แอปเปิ้ลแอบพกมา หล่นลงบนพื้นและคนร้ายก็หยิบขึ้นมาได้ 

 

            “แอป แอปเปิ้ล ทำไมทำแบบนี้” นทเอ่ยพลางมองคนรักที่กำลังเลือดไหลออกเต็มไปหมด

 

            “เปรี้ยง” คนร้ายยิงปืนใส่นท แต่แอปเปิ้ลก็เลื่อนตัวไปกันไว้ ทำให้ตอนนี้แอปเปิ้ลมีแผลที่ท้องถึงสองจุด เลือดไหลออกมามากกว่าเดิมในขณะที่สติของแอปเปิ้ลกำลังเลือนลาง

 

            “เปรี้ยง ๆ” เสียงตำรวจที่วิ่งเข้ามากำลังยิงปืนใส่กลุ่มคนร้ายที่มาบ้านของแอปเปิ้ล นทได้ยินเสียงทุกอย่างแต่เธอสนใจแค่แอปเปิ้ลเท่านั้น

 

            “แอป แอป ทำใจ ดีดีไว้” นทเอ่ยพลางน้ำตาไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำไมเป็นแบบนี้ละ วันนี้น่าจะเป็นวันดีที่สุดนี่นา เป็นแบบนี้ไม่ได้นะ

 

            “ในที่สุด ในที่สุด แอปก็ช่วย พี่นทได้แล้ว แอป แอป ดีใจนะคะ” แอปเปิ้ลเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง ก่อนที่สติเธอจะดับวูบไปเฉย ๆ

 

            “แอปปปปปปป” นทตะโกนเสียงดังลั่นพลางกอดคนรักเอาไว้แน่น ไม่นะแอป

 

            “ตี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด” เสียงนาฬิกาปลุกบอกเวลาดังสนั่นลั่นบ้าน แอปเปิ้ลตื่นขึ้นมาอีกครั้งบนเตียงนอนของเธอ แต่ที่แปลกคือเธอมองร่างกายเธอกลับอยู่ในสภาพชุดอาบน้ำที่ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ แอปเปิ้ลผูกชุดอาบน้ำให้ดีขึ้นพลางหันไปมองซ้ายมองขวา มันเกิดอะไรขึ้น เธอเข้าใจที่ตัวเองมีรอยแดง แต่แล้วนทหายไปไหนกันละ

 

            “พี่นท พี่นท พี่นทททททททททท” แอปเปิ้ลตะโกนเสียงดังลั่นพลางวิ่งไปมารอบบ้าน นี่มันเกิดอะไรขึ้นอะ เธอน่าจะช่วยพี่นทได้แล้วสิ แล้วพี่นทของเธอหายไปไหน ฉันช่วยพี่นทไม่ได้อีกแล้วหรอ งั้นฉันต้องกินยาให้เยอะกว่านี้

 

            “แอป แอป จะทำอะไร แอปอย่านะ” นทที่พึ่งวิ่งเข้ามาพร้อมกับถุงข้าวต้มปลา รีบวิ่งเข้าไปปัดกระปุกยานอนหลับอย่างรวดเร็วด้วยความที่เธอเข้าใจผิดว่าแอปเปิ้ลจะฆ่าตัวตาย

 

            “พี่นท พี่นท พี่ยังอยู่ แอบคิดถึงพี่ แอปเปิ้ลห่วงพี่ แอปจะบ้าตายอยู่แล้ว พี่หายไปไหนมาอะ ฮึก ฮึก” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางปล่อยโฮออกมาเสียงดังลั่นอย่างที่นทไม่เคยรู้มาก่อน หลังจากนั้นแอปเปิ้ลก็เล่าเรื่องของเธอให้นทฟัง นทเพียงฟังแล้วก็กอดคนรักเอาไว้ ท่าทางคงจะเป็นเรื่องจริงเพราะคนตรงหน้าดูเจ็บปวดเอามาก ๆ

 

            “อย่าตายแบบนั้นอีกนะ คราวนี้แอปจะตายตามจริง ๆ ด้วย” ในระหว่างที่กอดแอปเปิ้ลก็ยังคงร้องไห้เสียงดังสนั่น

เหมือนเดิม พาเอาพี่ชายเธอ กับเพื่อน ๆ พี่เหลือที่เดินเข้ามาต้องมาปลอบด้วยกัน

 

            “จ้า พี่อยู่นี่แล้ว หยุดร้องได้แล้วนะ” นทเอ่ยพลางลูบหลังคนรักแล้วจูบหน้าผากปลอบคนตรงหน้า

 

            “ว่าแต่ ตำรวจมาได้ไงอะคะ” นทปาดน้ำตาให้แอปเปิ้ลในขณะที่แอปเปิ้ลถามอย่างสงสัย

 

            “ก็พี่คิดว่า บ้านเรามีขโมย พี่ก็เลยให้อ้นกับชีนไปซื้อสัญญาณกันขโมย แต่อ้นกับชีนเงินหาย แคน แกงสมายด์ ก็เลยไปช่วยเคลียร์แล้วก็จ่ายค่าสัญญาณกันขโมย แล้วพี่ก็ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่เลยเอากล่องเป็นชุดไปวางไว้บนมือเรา” ตั้มอธิบายเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำอย่างนั้นไปทำไม แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าไปซื้อมาตอนไหน

 

            “น้องแอปจำไม่ได้หรอคะ ตอนทำอะไรกันมีเสียงอะไรตกพื้นด้วย” นทกระซิบข้างหูแอปเปิ้ล ทำเอาแอปเปิ้ลหน้าแดง ทำไมการช่วยพี่นทครั้งนี้ ถึงได้มีกิจกรรมบ้า ๆ นั่นบ่อยนักนะ >///<

 

                “อือ ค่ะ” แอปเปิ้ลเอ่ยอย่างงง ๆ นั่นคือกล่องสัญญาณกันขโมยที่มันตามเธอไปในอดีตด้วย กล่องนั่นเหมือนทุกคนช่วยกันซื้อมา มันก็เหมือนกับว่าเธอได้รับการช่วยจากทุก ๆ คน

 

            “พี่เป็นคนแอบเอาไปติดทั่วบ้านเอง ตอนที่น้องแอปหลับอะ” นทเอ่ยพลางยิ้มกว้าง ก็เธอเขียนที่กล่องว่า ให้รีบติดซะเดี๋ยวนะ ไม่งั้นตาย เธอก็นึกว่าแอปเปิ้ลเขียนอะดิ

 

            “ขอบคุณพี่ ๆ นะคะ พี่นทด้วย” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางดึงคนตรงหน้าที่อยู่ในอาการงง ๆ เข้ามากอดด้วย ประมาณว่าพวกพี่ตั้ม ไปช่วยกันซื้อสัญญาณกันขโมยมา แล้วก็เอาไปวางบนมือเรา ในปัจจุบันที่พี่นทตาย แล้วพอเรานอนสัญญาณกันขโมยมันก็ติดไปด้วย โดยที่วางทิ้งอยู่บนเตียง แล้วฉันกับพี่นทก็ >///< ชนมันจนตกลงมา พี่นทก็แอบเอาไปติดแล้วมานอนข้างฉันต่อ จากนั้นฉันก็ลงไปกันพี่นทไว้ กระจกแตกสัญญาณกันขโมยเลยดัง สถานีตำรวจที่อยู่ใกล้ ๆ ได้ยินก็เลยมาช่วย แต่ตอนนี้พวกพี่ ๆ เขาคงลืมกันไปหมดแล้วว่าเอาไปวางไว้ตอนไหน ก็อนาคตมันเปลี่ยนแล้วนี่

 

            เหมือนชะตาของเธอกับพี่ ๆ เพื่อน ๆ  ผูกพันกันยังไงอย่างนั้นละ

 

            ขอบคุณทุกคนนะคะ

 

            ที่ช่วยพี่นทของแอป

           

TBC

 

ตอนนี้ค่อนข้างติดเรทเยอะนะครับ ขอโทษทีอะ

 

ไรท์ แอบเป็นชอบวายคู่นี้อะ 5555

 

ตอนหน้ามีทุกคู่เลยนะ อย่าพลาดละ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #18 n'nime (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2557 / 21:24
    ชอบค่ะไรท์ แต่ภ้าเป็นอ้นรีนคงจะฟิน สู้ๆนะคะไรท์จะรอโมเม้นต์อ้นรีน
    #18
    0
  2. #17 korbuaa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2557 / 21:17
    ✌️✌️😝
    #17
    0