UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 85 : Ep.03 - Amnesia

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1708
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    13 พ.ค. 60

UNagain.03 – Amnesia

อืม ยินดีที่ได้รู้จักนะ

กริชว่า จากนั้นจึงเพ่งมองไปยังแพทแล้วกล่าวสำทับ ดูจากหน้าตา เธอไม่ใช่คนเอเชียสินะหญิงสาวขมวดคิ้ว พลางก้มมองมือตัวเองอย่างฉงน

ก็...ไม่รู้เหมือนกันล่ะนะ

เพราะสูญเสียความทรงจำจึงพูดออกไปแบบนั้น——

จะว่าไปที่นี่น่ะมันอะไรกัน? ทั้งศพนอนเกลื่อนแล้วไหนจะดงกระสุนหอกนั่นอีก?”

หา? นี่เธอไม่รู้จริงดิ?”

เหนือความรู้สึกอันหนักอึ้ง หญิงสาวก็ถึงกับถ่างตาค้างคายของเก่าอย่างไม่อาจต้าน ร่างกายซึ่งเดิมอ่อนแรงแล้ว กลับยิ่งทบเท่าทวีคูณมากขึ้นไปอีก เธอหอบหายใจ มองฟ้าสีแดงฉานอย่างสับสนงุนงง

ที่นี่.....ที่ไหน?”

กริชเผยสีหน้าไม่เชื่อ กระทั่งพอเห็นท่าทางใสซื่อของหญิงสาวตรงหน้า เขาจึงถอนหายใจ

ที่นี่น่ะคือนรก

นรก?”

หญิงสาวผู้มีเส้นผมขาวโพลนดุจหิมะงุนงง ไม่ใช่งงต่อคำว่า <นรก> แต่เป็นความไม่เข้าใจต่อสภาพการณ์ปัจจุบัน ว่าตนมาอยู่ในที่ดังกล่าวได้อย่างไรต่างหาก แม้จะความจำเสื่อม แต่สมองก็ยังคงรับรู้ถึงเรื่องราวพื้นฐานต่างๆอยู่ นรกนั้นคือโลกหลังความตายที่มีไว้ลงโทษคนบาป

แพทไม่รู้จักตัวเธอในอดีต แต่ว่าการที่ตนมาอยู่ในนรกเช่นนี้

.....ก็ย่อมแสดงว่าตัวเธอได้ตายไปแล้ว

อะไรกัน? นี่มันเรื่องจริงงั้นเหรอ?”

เรื่องจริงแน่นอน

หญิงสาวไม่รู้จักสถานที่แห่งนี้ ขณะเดียวกันก็ไม่รู้จักชื่อของตนด้วย เพียงแค่สองปัจจัยข้างต้นก็ทำให้ชีวิตของเธอวุ่นวายแล้ว แต่นี่ยังมีอุปสรรคอย่างการเอาชีวิตรอดในนรกอีก

กึด!

เธอกำหมัดแน่น แฝงอารมณ์และความรู้สึกอันหลากหลายไว้ภายในนั้น กริชเหลือบมองอย่างนิ่งเงียบไม่เอ่ยคำ จากนั้นเขาจึงเหลียวมองนอกถ้ำ ซึ่งยังมีดงหอกพวยพุ่งผ่านไปเป็นระยะๆ แล้วว่า

สงสัยมีแต่ต้องนั่งรอแล้วสิ

ลานกว้างขนาดใหญ่แห่งนี้ แม้จะเหมือนมีที่ให้หลบภัยจากดงหอกอยู่บ้าง ทว่าความจริงก็คือทางเข้าที่ไร้ซึ่งทางออก หากไม่ออกไปก็คงต้องอดตาย แต่หากออกไปก็มีสิทธิ์โดนหอกแทงจะแดดิ้น

———ไม่ว่าทางไหนก็มีแต่ความตายรออยู่

โฮ่? มีแขกมาเยือนด้วยเรอะนี่?”

ทันใดนั้นซุ่มเสียงแหบพร่าพลันดังก้องมาจากภายใน ทั้งแพทและกริชถึงกับสะดุ้งเฮือก หันขวับมองไปยังที่มาของเสียงอย่างตื่นตระหนก

.....ตรงนั้นเผยให้เห็นชายแก่คนหนึ่ง

มันไว้หนวดเครายาวลากพื้น ส่วนผมเผ้าก็ยาวเลื้อยดูสกปรกราวกับขอทานไม่ก็โจรกักขฬะ ถ้าอยู่ในนรกมาได้ซักพักก็คงไม่แปลก ชายหนุ่มมองชายตรงหน้าพลางหรี่ตาลง

คุณเป็นใคร?”

เป็นคนบาปเหมือนกับพวกเธอนั่นแหละ

ชายแก่เอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะค่อยหันกลับไปแล้วว่า คงหิวสินะ?” พลางกวักมือ ตามมาสิมันว่าเพียงเท่านั้น ก่อนจะก้าวเดินออกไปโดยไม่สนใจทั้งสองคน

———ทั้งคู่ได้แต่หันมองหน้ากันอย่างงุนงง

กริชหยักไหล่ ไม่มีทางเลือกนี่นะเขาว่า ก่อนจะเดินตามหลังจากชายชราไป ปล่อยให้แพทขบคิดเพียงลำพัง ซึ่งพอเจ้าตัวเห็นอีกฝ่ายก้าวออกไปแล้ว ตนจึงได้แต่จำยอมตามหลังติดไปด้วย

เบื้องหน้านั้นเป็นถ้ำมืดยากแก่การมองเห็น ทว่าเหนือสิ่งอื่นใดกลับปรากฏกองไฟเล็กๆขึ้นตรงหน้า หากคาดเดาไม่ผิดก็คงเป็นชายแก่ผู้นี้ที่เป็นคนก่อมันขึ้น มันร้องทักอีกครั้ง

เข้ามาๆ

ทั้งสองมองหน้ากันอีกครั้ง จากนั้นชายชราจึงว่า ไม่ต้องกลัวหรอก ชั้นไม่ทำอะไรพวกเธอแน่มันเอ่ยเช่นนั้นเสร็จ จึงหยิบเนื้อเสียบไม้ที่ผิงไฟขึ้นมา ก่อนจะกัดกินดัง กร้วม! เสียงดังฟังชัด การกระทำยั่วน้ำลายนี้ส่งผลให้ทั้งสองท้องร้องออกมาเบาๆ

ถ้าหิวก็มากิน

มันกล่าวไม่ใส่ใจ ก่อนจะกัดเนื้อย่างในมือต่ออย่างมูมมาม แพทเห็นดังนั้นก็ยากจะทานทนความหิว เธอขยับเท้าหมายจะก้าวออกไป ทว่าตอนนั้นเองที่กริชคว้ามือเธอไว้

ให้ชั้นลองดูก่อน

เขาว่าเสียงแผ่ว ก่อนจะก้าวเดินผ่านหน้าเธอไปโดยไม่รอคำตอบ ชายหนุ่มฉีกยิ้มกว้างแล้วโบกมือทัก รบกวนด้วยนะลุงกริชเอ่ยเสร็จจึงคว้าเนื้อเสียบไม้ออกจากกองไฟ เขากลืนน้ำลายเอื้อก

จากนั้นจึงกัดฟันลงผิวเนื้อในชั่วอึดใจ

———ผลลัพธ์คือรสชาติเข้มกำลังพอดี

อร่อย! ชายหนุ่มคิดอย่างนั้น ก่อนจะผละสายตาออกมามองยังชายแก่ตรงหน้า แล้วพูด ใช้ได้เลยนี่ลุง ทั้งที่อยู่ในนรกแท้ๆแต่ก็ยังสามารถทำเนื้อที่อร่อยออกมาได้ขนาด––

แล้วตอนนั้นกริชถึงได้เอะใจ ในนรกแบบนี้มันจะไปมีเนื้อสัตว์ได้ยังไง?

นอกเสียจากมันจะเป็นเนื้อมนุษย์ด้วยกันเอง

อุ้บ..!พอคิดอย่างนั้นจู่ๆจึงรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมา เขาผล็อยเนื้อในมือทิ้ง ก่อนจะวิ่งออกไปคายของเก่าที่มุมถ้ำ แพทเห็นดังนั้นจึงตื่นตะลึงรีบวิ่งเข้าไปหาชายหนุ่มทันที

นี่นาย! เป็นอะไรน่ะ!?”

พ่อหนุ่มคนนั้นไม่เป็นอะไรหรอก

ชายแก่พลันมาหยุดยืนอยู่เบื้องหลัง เขาก้มเก็บเนื้อเสียบไม้ที่กริชทิ้งไว้ขึ้นมา ก่อนจะหันมองทั้งคู่อย่างเย็นชาพลางเปล่งเสียงทุ้มต่ำ

แต่ว่าเนื้อที่ชั้นตั้งใจปรุงอย่างดีนี่สิ ที่ตกพื้นจนเขรอะดินไปหมด

ทันใดนั้นเบื้องหลังของมันก็เผยให้เห็นกลุ่มคนจำนวนมากปรากฏตัวขึ้น พวกมันล้วนถืออาวุธหินอาวุธไม้ไว้ครบครัน ขณะเดียวกันสายตาของทั้งหมดก็ล้วนเพ่งมองมายังทั้งคู่อย่างผิดเพี้ยน

แพทรู้สึกเสียวสันหลังวาบเผยหยาดเหงื่อขึ้นอาบไปทั่วร่าง

ค่าชดใช้น่ะขอเป็นเนื้อของพวกเธอก็แล้วกัน

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #462 asiynub (@asiynub) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 19:28
    เกลที่ไม่มีปลอกคอแล้วโดนนิรยบาลฆ่านี้ จะยังอยู่ไหม?
    #462
    0
  2. #461 Sigmar F (@rachasuebjakla) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 09:15
    เกลหาย5555อยากให้เกลกลับมาอะ
    #461
    0