UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 68 : Ep.68 - Silly

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1544
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    20 ก.พ. 60

UNagain.68 – Silly

ทุกคนล้วนหวาดกลัว พลังอำนาจก็ดี ความโหดเหี้ยมก็ดี กระนั้นความหมายรวมๆก็คือไม่มีใครอยากยุ่ง กระทั่งพวกไอริสซึ่งเดิมเป็นทีมเดียวกับเขาก็ยังถอยห่างออกมา

———ก็ไม่แปลกล่ะนะ

สุดยอด! สมแล้วที่เป็นคู่ปรับของข้า!”

อย่าตะโกนได้ไหม!? ท่านชิมาสุ!”

อ่อ คงต้องยกเว้นเอแคลร์กับชิมาสุไว้เป็นกรณีพิเศษน่ะนะ เกลนึกขำขัดคำในใจ ดูท่าสองคนนั้นจะเฉยๆต่อการฆ่าฟัน แม้จะบอกว่าฆ่าฟัน แต่การซ้อมรบนี้กลับมีผู้เสียชีวิตเพียงหนึ่ง

———นั่นคือโล่มนุษย์สกินเฮดซึ่งอยู่ทีมเดียวกับเกล

ส่วนที่เหลือนั้นเพียงแค่แขนขาดขาขาด ทั้งนี้ก็เป็นเพราะชายหนุ่มเลี่ยงจุดอันตรายไว้ ซึ่งหากคิดจะฆ่าทิ้ง แน่นอนว่าตัวเขาย่อมทำได้โดยไร้อุปสรรค เกลเดินนำพรรคพวกซึ่งยังตะลึงค้างในสนาม ก่อนจะนั่งลงกับพื้นใกล้ๆที่นั่งของเอแคลร์ เมื่อเห็นดังนั้นพวกมันจึงได้สติ เริ่มถยอยออกมากันทีละน้อยโดยสวนกับหน่วยแพทย์

กระทั่งเคลียร์พื้นที่เสร็จ ชิมาสุจึงประกาศ

เช่นนั้นแล้วทีมต่อไป...เชิญ!”

———การประลองคู่ต่อไปจึงเริ่มขึ้น

 

หลังจากซ้อมรบเสร็จไปอีกวัน พลทหารซึ่งมีคราบเลือดและฝุ่นดินเขรอะตามตัวก็ได้รับคำสั่งแยกย้ายกลับสู่ที่พัก เวลานี้คือยามค่ำ ชายหนุ่มจัดการพาร่างตนไปอาบน้ำเปลี่ยนผ้า พอเสร็จเรียบร้อยเขาจึงมองออกไป

———โอดะ โนบุนากะ

นี่คือเหยื่อรายที่สองซึ่งอยู่ในบัญชีดำของลิโป้ เกลสวมเสื้อผ้าเงียบๆพลางครุ่นคิดถึงแผนการต่างๆในหัว จวบจนกระดุมเม็ดสุดท้ายลอดเข้าข่ายเสื้อ เขาจึงมุ่งหน้าออกจากบ้านพัก จากที่นี่ไปถึงที่พักของโนบุนากะนั้นจัดว่าไกลอยู่พอตัว ฉะนั้นชายหนุ่มจึงไม่รีรอมุ่งหน้าไปหาเป้าหมายทันที

ตุบ!

ณ คฤหาสน์หลังใหญ่ซึ่งประดับประดาไปด้วยสวนดอกไม้นั้นเผยให้เห็นชายโพกผ้าพันแผลยืนหลบมุมอยู่หน้าบานกระจกใส ส่วนกลางของคฤหาสน์มีเหล่ายามเดินลาดตระเวนอยู่ 3 คน เกลตัดสินใจเลี่ยงการปะทะ อย่างน้อยก็ตอนนี้จนกว่าโนบุนากะจะโผล่หัวออกมาเขาก็ยังไม่คิดจะเสี่ยง

.....คงอยู่ในคฤหาสน์นั่นสินะ

เกลลอบขบคิด จากนั้นจึงดีดตัวสูง 3 เมตรขึ้นชั้นสองของบ้านจากมุมอับ ไม่มีใครเห็น เมื่อตระหนักได้อย่างนั้น เขาจึงค่อยแง้มประตูเข้าไป

กึก!

หืม? ล็อคงั้นเหรอ?”

ชายหนุ่มย่นคิ้ว หากเป็นเช่นนี้ก็มีอยู่เพียงแค่สองทาง หนึ่งสะเดาะกลอน สองทลายเข้าไป ซึ่งกรณีแรกนั้นเป็นอันตกไป เพราะเขาไม่มีเครื่องมือแถมไม่มีวิชาโจรปลดล็อคประตูได้ ช่วยไม่ได้แฮะ คงต้องเปลี่ยนแผนซะแล้วสิ

เพล้ง!

———ลุยเข้าไปมันทั้งอย่างนี้แล้วกัน!

เสียงอะไรน่ะ!?”

นั่นผู้บุกรุก..!”

ทันใดนั้นกลุ่มยามจึงกู่ร้องออกมาดังลั่น ส่วนเกลก็ไม่ยืนเปล่าให้เป็นเป้า เขาทะยานเข้าสู่ตัวบ้าน แล้วควานหาโนบุนากะทันที อย่างน้อยก็มีเวลาอยู่ราวๆ 5 นาทีในการตามหาเป้าหมาย คฤหาสน์แห่งนี้มีสามชั้น แม้จะกว้าง แต่สำหรับเกลซึ่งเป็นกึ่งอสุภะนั้นความข้อนี้หาได้ยุ่งยากอันใดไม่

ฝีเท้าที่วิ่งฉับนั้นกำลังพังประตูทุกบานอยู่

ปึง! ปึง! ปึง!

———ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่

ปึง!

.

.

ผู้บุกรุกเป็นเจ้าเองเรอะ?”

ประตูบานสุดท้ายพลันเปิดออก ตรงหน้าของชายหนุ่มเผยให้บุรุษวัย 30-40 ยากคาดเดาความแก่ชรากำลังนั่งตวัดภู่กันอยู่ อักษรที่เขียนนั้นเป็นภาษาญี่ปุ่นที่เกลอ่านไม่ออก

———ชายผู้นี้ก็คือโนบุนากะ!

เจอตัวจนได้

เขาฉีกยิ้มพึมพำออกมาเบาๆ ขณะเดียวกันด้านหลังก็ปรากฏเหล่ายามขึ้นรายรอบอย่างฉับพลัน นับคร่าวๆก็ 7 คนเห็นจะได้ มาเร็วกว่าที่คิดแฮะ เกลนึกในใจ หนึ่งในนั้นคำรามว่า

อย่าขยับ! แล้วยกมือขึ้น!”

สรุปจะให้ขยับรึไม่ขยับ?”

อุ๊! หนวกหู! ยกมือขึ้นเหนือหัวซะ! ไม่งั้นพวกชั้นยิงแกแน่

วูบ! อาวุธอาคมล้วนเปล่งแสงวาบเตรียมปล่อยออกไปด้วยท่าพลังจิต การข่มขู่แบบระยะประชิดนี้ ส่งผลให้เขาได้แต่ถอนหายใจ ก่อนจะยกมือเหนือศีรษะ เมื่อเห็นดังนั้นพวกยามจึงเริ่มเบาใจลง

ทว่าตอนนั้นเอง——

กึด!

เกลก็ลอกผ้าพันแผลออก

———แล้วหวดเป็นวง!

เปรี้ยง!

ท่วงท่าอันเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ทำให้พวกมันไม่อาจตั้งตัว ผ้าพันแผลซึ่งถูกใช้แทนต่างแส้พลันตวัดผ่านดวงตาทั้ง 7 คู่จนล้มระเนระนาดลงไปกองกับพื้น

ตา!? อ้ากกกก! ต-ตาข้า..!?”

———บางคนถึงกับสูญเสียการมองเห็น

แปะ! แปะ! แปะ!

ยอดเยี่ยม! ยอดเยี่ยม! ดูท่าเจ้าจะฝีมือดีไม่น้อยเลยนี่?” พอละสายตาจากพวกยาม เขาก็พบกับโนบุนากะกำลังปรบมือให้เขาอยู่ ชายผู้เป็นถึงตำนานญี่ปุ่นเหยียดกายขึ้นพลางจรดปลายพู่กันลงขอบฝนหมึก

จงบอกธุระของเจ้ามา เหตุใดจึงเข้าบุกรุกบ้านข้าในยามวิกาล

ธุระของชั้นก็คือการฆ่า––เฮ้ย!?

ปัง!

เสียงระเบิดดินปืนดังขึ้น เฉกเช่นเดียวกับเขม่าควันซึ่งสยายออกจากชายผ้าของโนบุนากะ สิ่งนั้นก็คือปืน! แม้จะเป็นรุ่นเก่าอย่างปืนคาบศิลา ทว่าผลลัพธ์ของมันกลับร้ายแรงพอๆกับกระสุนรถถัง

เพราะอย่างนั้นเบื้องหลังเกลจึงปรากฏคฤหาสน์อันขาดแหว่ง

———ถ้าเมื่อครู่โดนเข้าก็คงตายอย่างไม่ต้องสงสัย

โฮ่? ระยะไม่ถึง 10 เมตรแท้ๆแต่กลับหลบกระสุนปืนได้เรอะนี่..?” โนบุนากะเลิกคิ้วก่อนจะร่ายบริกรรมเรียกอาวุธอาคมออกมา

จงปรากฏต่อหน้าข้าพานี  ทัลวาล

เคร้ง!

มันกระชับดาบตรงหน้าแน่น ดังนั้นภาพลักษณ์ที่เห็นจึงมือหนึ่งถือปืนมือหนึ่งถือดาบ เรื่องอาวุธอาคมคงไม่น่ากลัวเท่าไหร่ ที่ควรระวังไว้ก็คือปืนคาบศิลารุ่นดัดแปลงนั่นต่างหาก เขาคิดเช่นนั้นก่อนจะเผยอยิ้ม

หึ! ก็สวยสิ!”

———เกลยื่นมือออกไป

จงปรากฏต่อหน้าข้าพานี  ทัลวาล

เคร้ง!

เกลคว้าดาบตรงหน้าไว้ ก่อนจะทะยานร่างคำรามออกไป

ตายยยย!”

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #308 22710 (@22710) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:46
    ขอบคุณมากครับ
    #308
    0
  2. #307 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:52
    บทนี้คล้ายๆเล่งฮู้ชงตอนตวัดกระบี่ใส่ผู้อาวุโสซมซานตาบอดเลย
    #307
    1
    • #307-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 68)
      20 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:27
      กระบี่เย้ยยุทธจักรก้มา5555
      #307-1
  3. #306 ทามามะ (@memi1234) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:07
    อุๆๆๆตอนสั้นจังเน้ออT-T
    #306
    0