UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 64 : Ep.64 - Silly

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1692
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    19 ก.พ. 60

UNagain.64 – Silly

แต่เด็กคนนั้นยังสวมปลอกคออยู่! ยังไงก็ไม่กลาย

แกมันจะไปรู้อะไร!?”

ชายตรงหน้าบันดาลโทสะกระชากคอเสื้อเกล แล้วตวาดลั่น

เพราะพวกมันครอบครัวชั้นถึงต้องตาย! เพื่อนชั้นและคนในเมืองที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ต้องมาตายเพราะไอ้สัตว์ประหลาดพวกนี้!”

ใช่! ใช่! เราต้องกำจัดมันซะ!”

อย่าให้มันมีที่ยืนอยู่ในเมืองนี้!”

เสียงสนับสนุนดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ เขาขบเขี้ยวฟันแน่น

ใช้สติหน่อยสิโว้ย! นี่พวกแกเป็นบ้ากันไปแล้วรึไง!? ไอ้คนที่ฆ่าครอบครัวแกเพื่อนแกมันใช่ไอ้เด็กนี่เหรอ!”

ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!

———แม่งเอ๊ย! คนพวกนี้เสียสติไปแล้ว! ถ้าฝืนคุยต่อก็คงไม่ได้อะไรขึ้นมา เกลนึกพลางหลั่งเหงื่อกาฬไปทั่วหน้า ขณะเดียวกันก็ลอบมองไปยังเด็กน้อยซึ่งกำลังหายใจรวยริน

จะทำยังไงดี..?

ถ้าเราช่วยเด็กคนนั้น บางทีคงได้แผลซักนิดหน่อย

———แต่ขืนทำแบบนั้นเราก็จะโดนหางเลขไปด้วย

จะถูกคนพวกนี้ตัดสินในฐานะศาลเตี้ย ต่อให้พวกมันรู้รึไม่ว่าเราเป็นอสุภะ

แต่ที่ยืนในเมืองนี้ก็จะต้องหายไปอยู่ดี

———บ้าเอ๊ย!

.

.

-ช่วย...”

“.........”

“...ด้วย

———ไม่สิ ไอ้ของแบบนั้นน่ะ

ช่วย...ผม...ด้วย

ใครมันจะไปสนเล่าาา!”

ฟุ่บ!

นิ้วมือทั้งห้าพลันวาดออกไปในท่ามุทรา

ถ้าอยากฆ่าสัตว์ประหลาดนัก!”

มุมปากเริ่มเอื้อนเอ่ยคำบริกรรม

ก็มาฆ่าชั้นนี่..!”

———เกลกู่ร้องออกมาดังลั่น

จงหายไปอสุภะ!”

ทันใดนั้นทั่วร่างของชายหนุ่มจึงถูกปกคลุมด้วยเส้นเอ็นและโลหิต ใบหน้าซึ่งมีคมเขี้ยวดั่งอสูรและดวงตาสีดำสนิท ทำให้ผู้พบถึงกับหยุดการกระทำอันป่าเถื่อนไปชั่วขณะ หินในมือล้วนผล็อยตกลงสู่พื้น

เปรี้ยง!

คลื่นช็อคเวฟสีแดงดุจโลหิตสยายออกเป็นวงกว้างจนผู้คนล้มระเนระนาดไปร่วม 10 เมตร กระทั่งไอโลหิตจางลง จึงเผยให้เห็นใบหน้าของอสุภะกำลังจ้องเขม็งกับตัวพื้น เกลยกเท้าขึ้น

———แล้วใส่ท่าพลังจิตสุดแรง

ตูมมมมม!

พื้นที่แถบนั้นพลันเกิดแผ่นดินไหวขนาดย่อม แผ่นหินและพื้นดินล้วนแตกออกเป็นเสี่ยงๆกระจัดกระจายไปทั่วท้องถนน ขณะเดียวกันเชือกที่มัดเด็กชายไว้ก็คลายออก เกลมุ่งไปรับอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา พร้อมกันนั้นก็ร่ายอาคมรักษาให้พอเป็นพิธี

———จากนั้นจึงคำรามลั่น

ฮู่มมมมมมมมมมมมมม..!

ก่อนจะอุ้มเด็กหนุ่มทะยานหายไปทั้งอย่างนั้น

 

.....นั่นคือสิ่งที่เกลคิด

ในชีวิตจริง ณ เวลานี้ เด็กหนุ่มได้ตายลงอย่างน่าอนาถ ตาเหลือก กรามหลุด แขนขาด ไร้อวัยวะเพศ ไส้ทะลัก ทั้งหมดที่กล่าวมาคือสภาพของเด็กหนุ่มในตอนนี้

ทั้งอย่างนั้นแล้ว เขากลับเฉยเมยไม่คิดเข้าไปยุ่ง

———เด็กคนนี้มีคาร์ม่า15 จุด

เพราะอย่างนั้นเขาเลยถูกประชาทัณฑ์ด้วยกลุ่มศาลเตี้ย ในความคิดของเกลมีคำว่า <ไร้สาระ> กับ <ปัญญาอ่อน> แปะไว้บนหน้าผากของคนเหล่านี้ แม้ชายหนุ่มจะสงสาร แต่เขาก็ไม่โง่พอจะเอาตัวเองไปเสี่ยง ถ้าจะแค้นก็แค้นคนที่ปาหินใส่เถอะ เกลนึกอย่างนั้นแล้วมุ่งหน้าออกไปยังประตูทิศเหนือซึ่งนัดกับไอริส

โอ๊ะ! มากันเร็วนี่

พอมาถึง เขาก็พบกับทั้งสามอยู่ก่อนแล้ว ข้างๆกันก็มีทีมอื่นเกาะกลุ่มอยู่ หลินที่ยามนี้กลับสวมแว่นกอกเกิลทัก นายไม่ใส่ชุดเกราะหรือเครื่องป้องกันเหรอ?” ทำให้ทางนี้ได้แต่ฉงนตอบกลับ

อ้าว? แล้วปกติพวกเธอใส่กันเหรอ?”

แหงสิฟะ ขืนไม่ใส่ป้องกันไว้ก็ตายพอดีสิ เล็บอสุภะน่ะผ่าเหล็กได้สบายเลยนะโว้ย! อย่าบอกนะว่าเรื่องแค่นี้ก็ไม่รู้?” มาคัสซึ่งเป็นฝ่ายตอบแสดงสีหน้าดูแคลนออกมา

———แค่ดูก็รู้แล้วว่ามันไม่ชอบเขา

เกลเอ่ยเสียงยียวนว่า ไอ้รู้น่ะมันของตายอยู่แล้ว แต่ประเด็นที่พูดคือชั้นไม่จำเป็นต้องสวมเครื่องป้องกันอะไรทั้งนั้น ส่วนหนึ่งจะว่าเป็นเพราะแข็งแกร่งก็ได้ล่ะนะ

.....เหอะ!”

เอาน่าๆ ทั้งสองคนก็อย่าทะเลาะกันสิ

หลินเข้าปรามด้วยท่าสุมาเตอะ กระทั่งเห็นชายทั้งสองไม่ว่าอะไร เธอจึงว่า ชื่อเกลสินะ ชั้นว่าอย่างน้อยนายก็ควรใส่เกราะอ่อนแบบไลท์อาร์มไม่ก็สนับแขนสนับขาเผื่อไว้ก่อนจะดีกว่านะ หลินเบนสายตาให้มองไอริสซึ่งสวมเชนท์เมล์เกราะอ่อน ซึ่งหากสังเกตดีๆก็จะพบว่าทุกคนรวมถึงทีมอื่นล้วนมีเครื่องป้องกันและอาวุธพิเศษเป็นของตัวเองกันทั้งสิ้น ทั้งที่สองปีก่อนรุ่นพวกเขายังไม่มีของแบบนี้ให้ใช้เลยแท้ๆ

ไม่จำเป็น

เกลตอบห้วนๆ จากนั้นหน้าพวกเขาจึงปรากฏเอแคลร์ยืนถือโทรโข่งจ่อปาก มีเสียงนอยด์ดัง ซ่า! ซ่า! เล็กน้อย จากนั้นเธอจึงประกาศ

จงฟัง..! วันนี้งานลาดตระเวนของพวกเรากองร้อย 03 เพราะงั้นจะขอชี้แจงสั้นๆ

———เธอชูนิ้วขึ้น

กฎมีเพียงข้อเดียว คือห้ามตาย! ถ้าเข้าใจแล้วก็แยกย้ายได้!”

ปรี๊ดดดดดดด!

เสียงไซเรนจากโทรโข่งดังขึ้นแทนสัญญาณ ราวกับตอบสนองต่อเสียงนั้น กลุ่มคนนับร้อยต่างทะยานออกไปทั่วทุกสารทิศโดยมีทีมตามหลัง แน่นอนว่าพวกเขาเองก็เช่นกัน ไอริสซึ่งถือแผนที่ไว้ชูมือขึ้น

ตามมา!”

หล่อนเอ่ยเสร็จมาคัสและหลินต่างก็โผวิถีตามหลังไปโดยไม่สนใจเกลอีก ชายหนุ่มได้แต่เกาหัวแกรกๆก่อนเดินตามหลังไป ด้วยเหตุนี้รูปขบวนของทีมจึงเป็นทรงข้าวหลามตัดตามแบบมาตรฐาน

นี่ ภารกิจลาดตระเวนเนี่ยต้องทำอะไรบ้าง?”

นายไม่รู้เหรอ?” หลินขมวดคิ้วต่อคำถาม โดยมีเกลส่ายพั่บๆแทนคำตอบ เธอว่า

ภารกิจของเราคือค้นหาตัวมนุษย์ ค้นหาทรัพยากร ถ้าเจออสุภะก็กำจัดซะ

อย่างนี้นี่เอง ถึงว่าในรัศมี 1 กิโลฯนี้ไม่มีพวกอสุภะอยู่เลยซักตัว

ฮะฮะ ก็เพราะมันถูกหน่วยลาดตระเวนเก็บไปแล้วน่ะนะ จากนั้นมาคัสซึ่งฟังบทสนทนาอยู่ก็แทรกขึ้น ทั้งนี้คงต้องขอบคุณชั้นล่ะนะ ที่เป็นคนจัดการพวกอสุภะซะส่วนใหญ่เกลเลิกคิ้วขึ้นว่า

ใคร..?”

หา? ก็ชั้นไงเล่า!”

ใครถาม?”

เฮ้ย! นี่แก..!?” พอได้ยินคำถามกวนเบื้องล่าง มาคัสก็ถึงกับชะงักกึกหันขวับมามองเขาอย่างเอาเรื่อง ทว่าก่อนที่ทั้งสองจะได้เริ่มเปิดฉากทะเลาะกันนั้น สาวหมวยอย่างหลินก็หัวเราะออกมาดังลั่น

ฮะฮะฮะ ไม่มีอะไรหรอก แค่เห็นพวกนายทะเลาะกันแล้วมันตลกดีน่ะ อุ้บ! ฮะฮะฮะ

“..........”

ชายหนุ่มทั้งสองได้แต่งงงวยไปชั่วขณะ จากนั้นมาคัสจึงเริ่มยีผมตัวเองปริปากออกมาว่า เฮ้อ~ ช่างมันแล้วกัน ก่อนจะก้าวตามหลังไอริสไป ปล่อยให้เกลและหลินรั้งท้ายแถวเอาไว้

———งงแฮะ แต่ถ้าให้เดาดูเหมือนว่ามาคัสจะใจเย็นลงเพราะเห็นหลินหัวเราะสินะ?

เกลลอบขบคิด กระทั่งพวกเขาเดินทางมาไกลร่วม 5 กิโลเมตร ไอริสจึงหยุดพักพลางมองเข็มทิศกับนาฬิกาในมือ จากนั้นจึงหันซ้ายแลขวาอย่างใจเย็น

ดูเหมือนแถวนี้จะปลอดภัยนะ ทุกคน! พักได้!”

เธอว่าเช่นนั้น ก่อนจะเรียกพานี • เบนนีออกมา หยดน้ำบริสุทธิ์พลันก่อตัวขึ้นบนฝ่ามือ ไอริสป้องช้าๆก่อนจะยกดื่มรวดเดียวหมด มาคัสและหลินเองก็ทำตามด้วยเช่นกัน ดูเหมือนการเดินทางไกลโดยสวมเกราะหนักจะเป็นเรื่องยากไม่ใช่เล่น เกลซึ่งไม่สวมเกราะซ้ำมีร่างเป็นกึ่งอสุภะจึงได้แต่มองเผินอย่างสบายใจ

———ช...ช่วย...ด้วย

......!?”

หืม? พลทหารเกล,มีอะไรงั้นเหรอ?”

ชายหนุ่มไม่ตอบกลับ กลับกันเขาเอาแต่นิ่งงันพร้อมหันซ้ายแลขวาเป็นพัก เกลได้ยินเสียง เสียงของใครซักคนซึ่งห่างออกไปราวๆ 50 เมตร ด้วยหูกึ่งอสุภะนี้ทำให้เขารับรู้ได้ถึงตัวตนนั้น

———อยู่ไหน?

ช่วย...ด้วย

———อยู่ที่ไหนกัน!?

ช่วยข้า...ด้วย

ตรงนั้น!”

เกลเบิกตาโพลงทะยานร่างไปยังต้นตอของสัมผัสเสียงด้วยสัญชาตญาณ ฮ-เฮ้ย! เดี๋ยวก่อนสิ! พลทหารเกล!” ไอริสร้องเรียกพร้อมกับวิ่งตามหลังไป

———จากนั้นหล่อนจึงพบกับถ้ำเล็กๆแห่งหนึ่ง

ในนั้นมีชายวัยกลางคนกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ เกลไม่รอช้า พุ่งเข้าไปหาอีกฝ่ายพร้อมร่ายจิวาล  กา  จอลล์เพื่อรักษาแผลทันที พอเข้ามาใกล้ถึงได้สังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายนั้นขาขาดไปข้างหนึ่ง

อ-อ้ากกกกก..!

แข็งใจไว้นะลุง!”

เขาว่าเสร็จ ข้างกายก็เผยให้เห็นไอริสเข้าช่วยเกลอีกแรงหนึ่ง จากนั้นมาคัสและหลินจึงเข้ามาสมทบ เป็นนี้อยู่ราวๆ 10 นาที แผลของชายตรงหน้าจึงปิดสนิทลง

ฟู่ว!

น่าเสียดายที่เขาไม่พบขาส่วนที่เหลือ ดังนั้นชายตรงหน้าจึงต้องพิกาลไปชั่วชีวิต กระนั้นการเสียขาข้างหนึ่งก็ดีกว่าเสียชีวิตทั้งๆอย่างนี้ เกลตระหนักเช่นนั้นพลางปาดเหงื่อบนหน้า เขาทัก

เป็นไงบ้าง?”

.....อืม อาการเจ็บข้าเริ่มทุเลาแล้วล่ะ ต้องขอบคุณเจ้าจริง

ข้า? นี่ลุงเป็นคนยุคไหนเนี่ย?” มาคัศโพล่งถาม ส่งผลให้ไอริสและหลินเขม่นมองกลับไปจนเจ้าตัวได้แต่ถอยห่างออกไป ตอนนั้นเกลก็แทรกขึ้น

พักก่อนเถอะ ลุง––

ข้ามีนามว่าทองดีเช่นนั้นก็เลิกเรียกลุงๆได้แล้ว

อย่าพูดเยอะน่า แผลยังไม่หาย...เดี๋ยวนะ––กี้ลุงบอกว่าชื่อ?”

ทองดีอย่างไรเล่า? ทำไมเรอะ?”

.........

———คงไม่ใช่สินะ?

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #606 เงาสีแดง (@gugew15911) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 15:45
    ฟันส่องแสงด้วย
    #606
    0
  2. #287 Hiname (@namtipsa) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:51
    ทองดี....... โอเค บางระจันสินะ5555555555
    #287
    0
  3. #280 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:05
    ชื่อย้อนยุคเบย
    #280
    1
    • #280-1 FarmkeeP (@farm2013) (จากตอนที่ 64)
      19 กันยายน 2561 / 22:03
      สงสัยคอนิยายเดียวกัน ไปอ่านเรื่องไหนๆก็เจอลุง555
      #280-1
  4. #274 xzerox2 (@xZEROx) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:04
    หาตีนนี้หว่า555สงสัยจะว่างไปหน่อย
    #274
    0
  5. #273 22710 (@22710) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:48
    ขอบคุณมากครับ
    #273
    0
  6. #272 save sahassawat (@practicewrite) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:18
    เมียบ็อบไม่โดนหางเลขใช่
    ้มั้ย. เเต่ต่อให้โดนโจมตีก็คงไม่เข้า
    สินะ?
    #272
    0
  7. #271 Khathawut Butprakhon (@yolove001) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:54
    สันไปอะเอาอีกๆๆ
    #271
    0
  8. #270 popularword (@popularword) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:21
    ควรเรียกว่าโชว์เมพหรือหาเรื่องดี?:}
    #270
    0
  9. #269 Tonliew LunlaNaka (@tonliew2545) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:17
    ฮะ???!!
    #269
    0