UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 63 : Ep.63 - Silly

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    19 ก.พ. 60

UNagain.63 – Silly

ถ้าขืนยังอยู่ที่นี่ต่อล่ะก็ได้ตายแน่!”

หา? พูดเรื่องอะไรของเธอ?”

เกลขมวดคิ้ว เด็กสาวคนนี้ต้องการเตือนเขางั้นเหรอ? แม้จะมีคำถามผุดขึ้นในหัว แต่ชายหนุ่มกลับมิได้เอ่ยออกไป ขณะเดียวกันเอแคลร์ซึ่งจ้องห่างออกไปร่วม 6 เมตรก็ว่า

คุยเสร็จเรอะยัง? ถ้าเสร็จแล้วชั้นจะได้จัดการต่อ

“.....ถ้าเช่นนั้นก็ขอตัวค่ะ หล่อนผงกศีรษะให้พลางเบนสายตามาที่เกล

หวังว่าเราจะได้พบกันอีกนะคะ

———ใบหน้านั้นแฝงความรู้สึกเศร้าสลด

เกลได้แต่มองเธอลับสายตา จากนั้นเอแคลร์จึงเข้ามาสั่งการ

พลทหารไปวิ่งอีก 70 รอบ!”

———เธอว่าอย่างนั้น

 

เฮ้อ~ ยัยนั่นเห็นเราเป็นขี้ข้ารึไงเนี่ย?”

เขาถอนหายใจพลางตักข้าวเข้าปากไปคำหนึ่ง

———ชีวิตของเกลตอนนี้นับว่าสโลว์ไลฟ์ยิ่งนัก

เฮ้ย! พลทหารใหม่ ทันใดนั้นก็มีเสียงใสโพล่งขึ้น เมื่อหันมองเขาก็พบกับหญิงสาววัย 20 ปียืนจ้องเขม็งอยู่ ข้างๆกันก็มีกลุ่มชายหนึ่งหญิงหนึ่งตามติด เธอเปรยยิ้ม

ขอนั่งด้วยสิ

โรงอาหารไม่ใช่ของชั้นซะหน่อย เชิญ

เกลผายมือให้ พวกเธอพยักหน้ารับแล้วนั่งลงตามระเบียบ———

ชั้นชื่อไอริสนายชื่ออะไรเหรอ?”

จะจีบชั้นรึไง?”

ปึด!

ขมับบนหัวทั้งสามพลันปูดโปนขึ้นโดยพร้อมเพรียง จากนั้นผู้ชายในกลุ่มเพียงคนเดียวจึงว่า ตั้งแต่ตอนที่กวนหัวหน้าแล้ว แกนี่มันวอนตายชัดๆ

ฮ่าฮ่าฮ่า ก็ตายไปแล้วนี่ไง ถึงได้มาอยู่ในนรกเนี่ย

แก..!?”

ใจเย็นก่อน มาคัส

ถ้าไม่ได้ต่อยไอ้คนปากดีอย่างมัน ชั้นก็สงบใจไม่ได้หรอกนะ หลิน!”

หลินส่ายหน้าระอา แล้วเอ่ย ทำตัวให้เหมือนผู้ใหญ่หน่อยสิ ส่งผลให้มาคัสกัดฟันแน่นจ้องเกลตักข้าวเครื่องแกงหมูเข้าปกอย่างแค้นเคือง ตึง! มันยอมนั่งลงแต่โดยดี จากนั้นไอริสจึงพูด

นายน่าสนใจก็จริง แต่ชั้นไม่คิดจะจีบหรอกนะ

แหมๆ อย่าหลอกความรู้สึกตัวเองสิ

.....คิ้วไอริสกระตุกอีกครั้ง

อย่าเพ้อเจ้อน่า ที่สำคัญคือชั้นมีธุระอยากคุยกับนาย

ว่ามาสิ

นายมีเมอร์ริธกี่จุด

อืม.....สิบสี่จุด

ว่าไงนะ!?”

ทั้งสามพลันถ่างตาค้าง จากนั้นมาคัสก็จึงตวาดว่า ไม่จริง! ชั้นไม่เชื่อเด็ดขาดไอ้หมอนี่มีเมอร์ริธมากขนาดนั้น!”

เอ้า ดูซะ

เกลแหงนมือซ้ายขึ้น พอไอริส มาคัส และหลินเห็น ทั้งสามก็ถึงกับเบิกตากว้างเผยสีหน้าไม่อยากเชื่อออกมา ไอริสหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ ฮะฮะฮะ สุดยอดเลย เรื่องจริงรึเนี่ย?” จากนั้นหล่อนจึงยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งมาให้ อ่านดูสิ เธอว่าอย่างนั้น ซึ่งเขาก็ไม่ขัดยกขึ้นมามองผ่านตาแบบคร่าว

———ภาษาอังกฤษว่ะ

เอาเถอะ อย่างน้อยเราก็พออ่านได้ล่ะนะ เกลนึกในใจ ก่อนจะเหลือบมองตั้งแต่ต้นความจนไปถึงท้ายสุด ชายหนุ่มอ่านจบก็ยักไหล่ยื่นกระดาษแผ่นนั้นคืน

สรุปคือชั้นโดนสั่งให้ร่วมทีมกับพวกเธอสินะ?”

ใช่ ไอริสพยักหน้าหนนึง ก่อนจะแจ้งต่อ อีกหนึ่งชั่วโมงต่อจากนี้เรามีงานลาดตระเวนที่แอเรีย B เพราะงั้นก็เตรียมตัวให้พร้อมล่ะ

ได้ๆ ขอกินข้าวก่อนละกัน พูดเสร็จเขาจึงตักเนื้อเข้าปากไปอีกคำ ไอริสย้ำ เจอกันที่ทางออกทิศเหนือ หล่อนโบกมือลาก่อนจะเดินจากไปโดยมีมาคัสและหลินตามหลัง

ไม่ไหวๆ เกลส่ายหน้าบ่น เจ้าพวกนั้นคิดแต่จะหวังพึ่งคนเก่งเข้าทีมสินะ? ขืนอยู่แบบนี้ซักวันก็คงโดนฆ่าแน่ ชายหนุ่มซึ่งมีสภาพเหมือนตาแก่เจนโลกตักข้าวคำสุดท้ายเข้าปาก แล้วจึงลุกขึ้นไปเก็บจาน พอเสร็จสรรพเขาก็มองเวลาจากนาฬิกากลาง ดูท่าเวลาจะยังเหลืออีกเยอะ ระหว่างนี้เกลจึงตัดสินใจเดินเล่นนอกค่าย

“.....!?”

———ตอนนั้นเองที่เขาสังเกตเห็นฝูงชนขนาดใหญ่

ไอ้เด็กบัดซบ!”

โอ๊ย! -หยุดนะ!”

เบื้องหน้านั้นคือเด็กหนุ่มวัยไม่ถึง 10 ขวบ

———เด็กคนนั้นกำลังถูกปาก้อนหินอยู่

ทั้งตัวล้วนมีแต่บาดแผล ไร้เสื้อผ้าสวมใส่ และมอมแมมราวกับคนจรจัด  กระนั้นที่น่าแปลกคือเด็กชายกำลังถูกกลุ่มชนนับสิบปาหินคมอย่างไม่หยุดยั้ง

พล่อก!

ดวงตาเล็กๆนั้นถึงกับปลิ้นถลนออกจากเบ้า

.....น้ำเหลืองและเลือดกำลังหลั่งไหลไม่หยุด

นี่มันบ้าอะไรวะเนี่ย?” เกลลอบผุดเหงื่อเย็นขึ้นหน้า ก่อนจะเข้าไปคว้าแขนของชายคนหนึ่ง แล้วถาม เฮ้ย! นี่ทำบ้าอะไรกันอยู่!? นั่นมันเด็กนะ!” ซึ่งชายฉกรรจ์กลับแยกเขี้ยวคำรามลั่น

เด็กงั้นเหรอ!? มันคือปีศาจต่างหากล่ะโว้ย..!”

พูดเรื่องอะไรน่ะ—”

ก่อนจบคำมันชิงสะบัดแขนเกลออกก่อน แล้วจึงเขวี้ยงหินเข้าใส่เด็กชายซึ่งถูกมัดอยู่กับเสา

เปรี้ยง!

หน้าผากบางๆนั้นถึงกับเปิดออกเผยให้เห็นเยื่อกระดูกอยู่ภายใน เด็กหนุ่มแผดร้อง กระนั้นเสียงร้องก็เริ่มแผ่วลงทีละนิด หนึ่งก้อน...สองก้อน...สี่ก้อน...สิบก้อน...การกระทำนี้นับว่าโจ่งแจ้ง แม้เป็นเช่นนั้น แต่ก็ไม่มีผู้ใดที่คิดจะเข้าไปขัดขวาง ทั้งทหาร เด็กเล็ก หรือคนธรรมดาทั่วไป ต่างก็เมินเฉยต่อเหตุการณ์เบื้องหน้า

———บ้าไปแล้ว

คนพวกนี้เสียสติไปแล้ว!

กรอด..! เกลขบฟันแน่น เขาในตอนนี้ไม่อาจข่มอารมณ์ได้อีกต่อไป เขาแผดร้องออกมาดังลั่น

พอได้แล้ว!”

———การลงทัณฑ์ยังคงดำเนินต่อ

ชั้นบอกให้พอยังไงเล่า!”

อย่าแส่ไม่เข้าเรื่องสิวะ..!?”

พลั่ก! ชายคนเดิมตวาดกลับมาพร้อมกับผลักเกลออกไป ทว่าแรงพลักอันน้อยนิดนี้หาได้มีผลต่อตัวเขา เกลปัดมือที่กำหินของอีกฝ่ายทิ้ง ก่อนจะกระชากคอชายตรงหน้าด้วยอารมณ์คุกรุ่น

แกทำแบบนี้ทำไม? หา..!? ไอ้หมอนั่นยังเป็นแค่เด็กอยู่เลยนะ!”

-มันไม่ใช่แค่เด็กน่ะสิโว้ย!”

ขณะทั้งสองวิวาทกัน คนอื่นๆเองก็เริ่มทยอยเข้ามารั้งเกลเอาไว้ หนึ่งในนั้นว่า

ถูกต้อง! ที่พี่ชายท่านนั้นผู้น่ะถูกแล้ว เด็กคนนั้นน่ะไม่ใช่มนุษย์ซะด้วยซ้ำ

หมายความว่าไง?”

นี่แกยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? ไอ้เด็กนั่นน่ะมีคาร์ม่าอยู่ 15 จุด—”

ชายคนนั้นหลุบตาต่ำ พร้อมกับเผยสีหน้าอันหวาดกลัวออกมา

ซักวันมันต้องกลายเป็นอสุภะ!”

———ใบหน้าอันวิปริต

ขืนปล่อยมันไป! มันต้องกลับมาฆ่าพวกเราแน่..!”

“.........”

เมืองอันสวยงามนี้———ไม่ใช่เมืองที่เกลรู้จัก

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #279 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:01
    มิน่าเด็กสาวบอกให้เกลไป
    #279
    0
  2. #264 xzerox2 (@xZEROx) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:38
    ก็ว่าแล้ว หึหึ ตามลังเลยครับไรท์ผมรู้ว่าแต่ละตอนมันเขียนออกมาลำบากอยู่เพราะผมก็เคยหัดเขียนแต่กว่าจะเชื่อมเรื่องได้ก็มีปัญหาอีก สู้ๆครับ ว่างๆผมว่าจะลองดุอีกสักรอบเพื่อดีขึ้น 555
    #264
    0