UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 52 : Ep.52 - Slaughter

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    1 ม.ค. 60

UNagain.52 – Slaughter

แฮ่ก...แฮ่ก...เท่านี้คงพอแล้วมั้ง?”

เกลหวัดมองซ้ายขวา กระทั่งไม่พบเจอร่องรอยของพวกอันเดตเขาจึงผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ทันใดนั้นเองที่เขารู้สึกว่าหลังเสื้อตนกระตุก เมื่อหันมองก็พบว่านั่นเป็นฝีมือบ๊อบซึ่งถูกแบกมาด้วย

แพทตี้...แฟนของชั้นล่ะ?”

ไม่ต้องห่วง เกลเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะเดินนำวนไปยังโขดหินก้อนหนึ่ง ด้านหลังหินดังกล่าวนั้นมีร่างหลับไม่ได้สติของแฟนสาวอยู่ เมื่อเห็นดังนั้นบ๊อบจึงลอบโล่งอก แล้วว่า

ชั้นบอกให้นาย.....พาเธอหนีไป...ไม่ใช่รึไง?”

บร๊ะ! ชั้นอุตส่าห์ช่วยแกแล้วยังจะมาทำบ่นอีก!”

ชายผิวสีเหยียดยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ -เฮ้ย!? ไหวไหมน่ะ?” เกลพยุงอีกฝ่ายขึ้นนั่ง พอสังเกตดูก็พบว่าบาดแผลฉกรรจ์ทั่วร่างกลับปรากฏเลือดไหลรินอยู่ไม่ขาดสาย บ๊อบแค่นเสียงหัวเราะในลำคอเปรยขึ้นว่า

สงสัย...แฮ่ก...ชั้นคงมาได้แค่นี้...แฮ่ก…”

พูดบ้าอะไรกัน! ชั้นอุตส่าห์ช่วยแกมานะ ขืนตายไปก็เท่ากับเสียแรงเปล่านะเฮ้ย!”

หึ....ขอโทษด้วยละกัน ชายตรงหน้าหลุบตาต่ำ แล้วย้ำ ไม่ต้องใช้อาคมรักษาหรอก แผลพวกนี้ล้วนมาจากอาวุธอาคมชั้นสูง...แฮ่ก...ถ้าหากว่านายไม่มีอาคมรักษาระดับ 8 จุดขึ้นไปก็ทำอะไรไม่ได้

งั้นแกก็เอามาให้ชั้นสิ! ชั้นรู้นะว่าแกมีอาคมรักษาชั้นสูงอยู่น่ะ

ใช่ เกลจำได้เพราะเหตุการณ์ชำแหละในครั้งนั้น จากที่เห็นความสามารถของอาคมรักษานั้นนับว่าดีเยี่ยมกว่าจิวาล • กา • จอลล์อยู่หลายขุม บางทีสิ่งนั้นอาจพอช่วยได้ ทว่าอีกฝ่ายกลับแย้งขัด

นายรักษาไม่ได้หรอก วิชานี้จำเป็นต้องมีสมาธิสูงและต้องเพ่งท่าพลังจิตอยู่ตลอด หากพลาดนิดเดียว ผลลัพธ์จะกลายเป็นย่ำแย่ซะยิ่งกว่าเก่า

กรอด! แล้วจะให้ชั้นทำยังไงเล่า!?”

ปกป้องเด็กของชั้นแค่นั้น

บ๊อบส่งสายตาไปยังแพทตี้ซึ่งนอนไม่สติอย่างสงบนิ่ง เขาถอนหายใจเฮือกใจพร้อมกับสำรอกเลือดออกมาคำนึง แล้วถาม ตอบมาสิว่าทำได้ไหม?”

“.....ไม่ขอรับรองหรอกนะ

มันไหววูบหนึ่งพลางเอ่ยสำทับ แค่นั้นก็พอแล้ว ก่อนจะกวักให้ชายหนุ่มเข้ามาใกล้ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่เราได้คุยกัน...ค่อก!...”

บ๊อบ!?”

ไม่เป็นไร เขาโบกมือ ก่อนจะว่า บทร่ายที่จะทำให้นายมีชีวิตรอดจากนรกแห่งนี้ จงฟังให้ดี...แฮ่ก...ชั้นจะพูดแค่รอบเดียวเท่านั้น

บทร่าย?” เกลทวนคำ บ๊อบจึงชูสองนิ้วตอบกลับไป หนึ่งคือโมกขศักดิ์ กับสองคืออสุภะ อาคมสองบทนี้จะทำให้นายรอดจากเงื้อมมือพวกอันเดต— บ๊อบชะงักคำครู่นึง ก่อนจะหัวเราะร่วน

ก็ถ้าเจอพวกมันแบบตัวๆน่ะนะ

“.....หึ

เกลยิ้มเจื่อนตอบกลับไป การได้ผลประโยชน์เพิ่มสำหรับเขายังไงก็ย่อมไม่ปฏิเสธ ชายหนุ่มยื่นหูเข้าไปใกล้ แล้วรับฟังคำพูดของบ๊อบซึ่งสั่นเครือและแหบพร่าพลางจดจำทุกประโยคทุกคำพูดให้ขึ้นใจ กระทั่งเสร็จสรรพ แล้วเขาจึงถอนตัวออกมา เกลจ้องมองอีกฝ่ายอย่างสงบนิ่ง จากนั้นจึงเอ่ยคำ

ขอบคุณ

บ๊อบเผยรอยยิ้มบางออกมาก่อนจะถามว่า ขออยู่กับเด็กชั้นแบบสองต่อสองได้ไหม?” ซึ่งเกลก็ไม่มีเหตุให้ขัดประสงค์ดังกล่าว เขาพยักหน้าโดยไม่พูดไม่จา แล้วก้าวอาดหลบไปอยู่หลังหิน

ดังนั้นบรรยากาศตอนนี้จึงหลงเหลือเพียงแค่แพทตี้และบ๊อบ

ชายฉกรรจ์มองคนรักตนด้วยสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ มันพ่นลมหายใจออกมา แล้วเปล่งคำพูด

 “ขอโทษนะ ที่รัก

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

ขอโทษที่ชั้นไม่สามารถอยู่กับเธอได้...แค่ก...ในเวลาแบบนี้

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

ขอโทษที่ชั้นทิ้ง...แค่ก...เธอไปนะ แพท...แค่ก...”

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

ขอโทษที่ทำให้เธอ...แค่ก...ต้องอยู่ตัวคนเดียว...แค่ก...ชั้นขอโทษจริงๆ...แค่ก..

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

...แค่ก...ชั้นน่ะ....ชั้นน่ะนะคิดอยากจะมีบ้านซักหลังลูกซักสามคน...แค่ก...หรือสี่คนแล้วก็ทำสวนไว้หลังบ้านอยู่อย่างสงบ...แค่ก...คิดว่าอยากอยู่กับเธอจวบจนวาระสุดท้ายของชีวิต

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

คิดว่าหาก....ได้อยู่กันนานกว่านี้ก็ดีแท้ๆ

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

ซักปีหนึ่ง ไม่สิ....เดือนหนึ่ง หรือสัปดาห์หนึ่งก็ได้

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

แต่ว่าไม่ใช่แบบนี้! ชั้นไม่อยากจากเธอไป—แค่ก...”

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

ชั้นยังอยากมีชีวิต! ชั้นยังอยากอยู่กับเธอ! ตราบจนวันนี้และตลอดไป!”

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

ฮึก...ขอร้องล่ะ...ขอร้องล่ะ!...แค่ก...ขอร้องล่ะ! ใครก็ได้! ช่วยบอกชั้นหน่อยเถอะ!”

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

ช่วยบอกชั้นทีว่าต้องทำยังไง!?”

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

ต้องทำยังไงเราถึงจะได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง ฮึก...-อา...”

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

ขอร้อง...แค่ก...ขอร้องล่ะ

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!! ฮือ......โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

ลืมตาขึ้นมาสิโว้ยยยยยย!...แค่ก...หันมายิ้มแล้วพูดคุยกับชั้น...แค่ก...อีกซักครั้ง!”

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

อย่าปล่อยให้ชั้นเฝ้ารออยู่คนเดียวได้ไหม? ชั้นในตอนนี้น่ะ—

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

เจ็บปวดจะตายอยู่แล้ว!...แค่ก...ชั้นน่ะทรมานมาตลอด...แค่ก...ก็เพื่อเธอเท่านั้น...แค่ก...

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

ชั้น.....”

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

รักเธอ.....”

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

จริงๆนะ.....”

———หญิงสาวยังคงพริ้มตาหลับ

“.............”

“.............”

———ชายหนุ่มได้หลับตาลง

———หญิงสาวได้หลับตาลง

ใบหน้าเรียบเฉยของทั้งคู่ช่างดูโดดเดี่ยว แม้จะอยู่ใกล้กัน แต่ก็เหมือนห่างออกไปเป็นโยชน์ แม้จะสัมผัสมือกัน แต่ก็เหมือนจับต้องอากาศธาตุ แม้ไหล่จะซบกันแนบชิด แต่ร่างกายของเขา——

ก็ไม่หายใจอีกแล้ว

“...........”

เกลหันหลังพิงกำแพง ก่อนจะแหงนหน้าขึ้นมองฟ้าสีแดงฉานของนรก

———ทั้งน้ำตา

ปึง!

กำแพงหินถูกทุบลงสุดแรงจนเกิดฝุ่นคลุ้งกระจายออกมา

.....โลหิตสีแดงชาดได้ไหลรินเป็นทางยาว

โธ่เว้ยยยยย!”

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #423 เต่าหมุน^0^ (@Eagles) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:41
    คือมันก็เศร้านะแต่มันสะดุดตรง
    __หญิงสาวกำลังพริ้มตาหลับนี่แหละ
    ฮาเฉยเลย555 มันเยอะไปค่ะ
    #423
    1
  2. #265 siemuchin (@siemuchin) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:31
    ร้องไห้เลยค่ะ T T
    #265
    0
  3. #182 Mεσ' (- -)' (@30901) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:20
    โห้ ซึ้งว่ะ เปิดเพพลงยิ่งซึ้ง
    #182
    0
  4. #125 rusie (@silosaya) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 13:14
    สงครามศาสนาคือ ความงี่เง่า

    การลงทันณที่หลบเลี่ยงได้ ไม่ใช่การลงทัน

    ถูกแล้วกับคำที่ว่ามีชีวิตอยู่เพื่อใช้บาป
    #125
    0
  5. #122 BlAcKEr234 (@BlAcKEr234) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 23:07
    ซึ้งงงงงงงง
    #122
    0
  6. #121 Khathawut Butprakhon (@yolove001) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 22:56
    แค่นี้...ไรเอาที่สนุกๆๆอะ
    #121
    1
    • #121-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 52)
      30 ธันวาคม 2559 / 23:06
      แค่นั้นแหละฮะ ตอนหน้าจะขึ้นบทใหม่
      #121-1