UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 4 : Ep.04 - Skyfall

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 216 ครั้ง
    29 ธ.ค. 59

UNagain.04 - Skyfall

"แฮ่ก...แฮ่ก...แฮ่ก..."

ทิวทัศน์สีแดงฉานของนรกกับทุ่งเพลิงสีอัสดงจนร่างร้อนฉ่า ยามนี้เกลกลับยืนหอบหายใจอยู่หว่างกลางเขาลูกใหญ่สองฝาก เทือกเขาดำทั้งสองมีหนามแหลมยื่นออกมาแถมติดไฟจนแดงจ้าคล้ายกับเหล็กเดือด————จากนั้นเสียงระฆังที่คล้ายกับเคียวมัจจุราชจึงดังก้อง

แก๊ง!

เวรแล้ว..!” ชายที่อยู่ข้างเกลอุทานขึ้น “หาที่หลบเร็ว!” ว่าอย่างนั้นแล้วหมู่คนนับหมื่นจึงรีบวิ่งแจ้นหาที่กำบังจากหนามแหลมทั้งสองซึ่งตอนนี้กำลังเขยื้อนเข้าหากันโดยแช่มช้า รู้ตัวอีกทีรอบข้างเกลจึงพบเจอแต่เสียงร้องหวาดกลัวขึ้นพรั่งพรูไปทั่วสารทิศ  ผู้คนนับหมื่นถึงกับแตกหือกันไปคนละทิศคนละทาง

เกลเองแม้จะพยายามรักษาท่าทีเอาไว้ ทว่าในใจลึกๆกลับระส่ำระส่ายไม่เป็นจังหวะ แม้อยากจะวิ่งหนีไปเช่นเดียวกับคนอื่นๆ ทว่าขาเจ้ากรรมทั้งสองกลับสั่นระริกไม่อาจก้าวออกไป————ขณะเดียวกันเขาหนามทั้งสองลูกก็เริ่มย่างกรายเข้ามาทีละนิด สิบเมตร,ห้าเมตร,สองเมตร...กระทั่งหนามแหลมกระทบหน้าของเกลเจ้าตัวจึงสะดุ้งโหยงด้วยความร้อนอันแสนสาหัส

ที่แก้มของเกลถึงกับกลายเป็นรูโหว่ทั้งสองข้าง

ชายหนุ่มเหงื่อแตกพลั่ก ตาเหลือกขาวโพลน ร่างของตัวเองราวกับเป็นของคนอื่น,นอกจากจะไม่ฟังคำสั่งให้วิ่งออกไป ร่างของเขากลับปล่อยน้ำเหลืองอำพันราวกับท่อแตกที่หว่างขาอย่างมิอาจห้าม ทั่วสรรพางค์กายถูกหนามร้อนทิ่มแทง————จนเลือดและผิวพองตัวขึ้นดีดกระเซ็นราวกับห่าฝน

อย่า...หยุดนะ...!

แผละ!

ร่างของเกลแหลกเละคาเขาดำทั้งสองลูก

.

.

ย้อนกลับไปเมื่อเกลถูกไฟนรกผลาญจนกลายเป็นขี้เถ้า ชายหนุ่มก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในสถานที่แปลกตากว่าเดิม ตรงหน้าเขาเป็นเหล็กหลอมสีดำขุ่นสูงร่วม 800 เมตรราวกับกำแพงเมือง ด้านข้างก็มีป้ายโลหะที่ถูกกะเทาะออกเขียนว่าสถานีที่สามนรกบดขยี้ • แซมกาด้า

แซมกาด้า....คำๆนี้เหมือนเคยได้ยินออกมาจากปากหญิงสาวบนบังลังก์————กระนั้นก็มีสิ่งหนึ่งที่เกลอยากยืนยันคือเมื่อครู่..เขาได้ตายไปแล้วใช่รึไม่พอนึกสงสัยเช่นนั้นจึงลองกำแบมือดูสภาพร่างกาย

เฮ้ย..!?” นี่มันอะไรกัน?

เกลถึงตระหนก,พบว่ายามนี้เสื้อผ้าที่มีติดตัวมาตอนแรกกลับเลือนหายไปราวกับตนไม่เคยใส่มาก่อน เกลถึงกับหน้าแดงวูบมองท่อนล่างตนที่เปลือยเปล่าพลางตะคิดตะควงใจแล้วกดมือทั้งสองลงป้องของลับ

เพราะโดนเผางั้นเหรอเมื่อกี้เพราะเราถูกเผา,เสื้อผ้าก็เลยไหม้หายตามไปด้วย..?

เกลสันนิษฐานอย่างนั้น————ขณะเดียวกันจึงกวาดมองไปโดยรอบ พบว่ามีผู้มาใหม่โผล่ขึ้นมาทีละจุดรอบด้านอย่างพิสดาร รวมๆแล้วก็ประมาณสิบคนที่ยืนอยู่นอกกำแพงเมืองแห่งนี้

ทุกคนล้วนอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าและมีโซ่ปลอกคอเช่นเดียวกับเกล————หลายคนถึงกับร้องลั่นเมื่อพบสภาพอันน่าอายของตน

เกลเคยได้ยิน..อย่างน้อยคนที่มีศาสนาหรือเคยเรียนวิชาสังคมก็คงทราบว่าหากตายในนรก คนๆนั้นก็จะฟื้นขึ้นมาเรื่อยๆจนกว่าจะชดใช้กรรมได้จนหมด กล่าวคือบางทีเขาอาจจะตายไปแล้วรอบหนึ่งตอนที่ถูกไฟคลอก จากนั้นจึงโดนโยกย้ายมายืนอยู่ที่แห่งนี้ตอนที่ยังไม่ได้สติ

ตอนนั้นชายผิวแดงจำนวนห้าสิบกว่าก็พลันปรากฏตัว

หลายครั้งแล้วที่เกลเห็นบุคคลที่มีผิวแดงกับเขาดำในสถานที่แห่งนี้ ชายหนุ่มคาดเดาว่าสถานะของคนจำพวกนี้คงคล้ายคลึงกับผู้คุมนรกซึ่งมีตำแหน่งเป็นรองจากหญิงสาวบนบัลลังก์ไม่มากก็น้อย

พวกเจ้าทั้งหมดจงฟังข้า!”————หนึ่งในนั้นคำรามลั่น,ในมือของมันถือหอกสามง่ามแบบเดียวกับพวกที่เหลือ “นี่คือสถานีที่สามนรกบดขยี้ • แซมกาด้าบทลงโทษของสถานีนี้คือพวกเจ้าต้องถูกบดละเอียดจนร่างแหลกเละเป็นกองเลือด” มันวาดสามง่ามออกไป “นิรยบาล,ต้อนสัตว์!”

พริบตานั้นชายผิวแดงที่เหลือจึงชี้สามง่ามมาทางพวกเกล ทุกคนลอบตระหนก,ขณะเดียวกันพวกมันทั้งห้าสิบคนก็ค่อยขยับเดินมาทีละก้าวโดยดันสามง่ามจี้ให้พวกเขาถอยหลังไปเข้าช่องแคบเล็กๆของกำแพงเหล็ก

ไม่มีใครคิดต่อต้าน,ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะทุกคนล้วนทราบดี————ว่าการกระทำเช่นนั้นนับว่าเป็นเรื่องโง่ชนิดหนึ่ง ทีละคนสองคน,กระทั่งเกลเองก็ถูกต้อนเข้ากำแพงเหล็กนี้ไปอย่างไม่ยินยอม ทางแคบเล็กๆนี้พอเดินลึกเข้าไปราว 50 เมตร————พื้นที่รอบข้างจึงค่อยขยายขึ้นกว้างขวางกลายเป็นหุบเขาพอให้คนร่วมหลักพันเบียดเสียดกันได้ง่ายๆ

แม้จะว่าอย่างนั้น————แต่ที่ปรากฏอยู่คือกลุ่มคนเฉียดหลักหมื่นอันแออัด บางคนหันมามองพวกเขา ทว่าจากนั้นจึงเลิกใส่ใจแสดงสีหน้าว่างเปล่าราวกับหุ่นไร้ชีวิต

ทุกคนที่นี่ล้วนเปื้อนเลือดเขรอะกรังตามตัว

เหนือสิ่งอื่นใดคือซากศพเท่ากองภูเขาซึ่งนอนเกลื่อนอยู่กับพื้น พวกเกลซึ่งเป็นคนกลุ่มใหม่ก็ถึงกับตะลึงมองภาพศพอันไม่สมประกอบโชว์เนื้อในชวนสำรอก

แล้วก็ดังคาด,คนในกลุ่มของเกลมีหญิงสาวสองคนอาเจียนออกมา เดิมที่เหม็นเน่าด้วยซากศพก็กลับกลายเป็นสำทับด้วยกลิ่นอ้วกของคนบางกลุ่ม————และหากสังเกตดีๆก็จะพบว่าไม่ใช่ของเก่า แต่สิ่งที่มีอยู่ก่อนอย่างของเสียทั้งเบาและหนักกลับวางเกลื่อนพื้นดูอุจาดตาทำให้เกลหน้าขึ้นสี

อุ๊บ..โอ้กกกกกกกก~~!”

ไม่อาจทนได้นานนัก————สุดท้ายเกลก็มีสภาพไม่ต่างกับหญิงสาวทั้งสองและคนอื่นๆที่เริ่มกระทำตามราวกับเป็นลูกโซ่ พวกคนที่อยู่มาก่อนบางคนก็ส่ายหน้าระอาบางคนก็ถมึงทึงมองอย่างขุ่นเคือง

แก๊ง!

ทว่าตอนนั้นเสียงหนึ่งก็ดังขัด

ทันทีที่เสียงระฆังกระจายไปทั่วสถานีที่สาม พวกคนที่แต่เดิมอยู่ในนี้มาก่อนกลุ่มของเกลก็ถึงสั่นสะท้าน แล้วรีบวิ่งออกไปออกไปทันที วิ่งออกไปทางตรงข้างหน้าซึ่งยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตายากจะระบุว่าเลยไปไกลถึงกี่เมตร————ท้ายที่สุด,พวกเกลทั้งสิบคนจึงถูกปล่อยทิ้งให้ยืนมองอย่างงุนงง

ทันใดนั้นเกลจึงสังเกตเห็นเทือกเขาทั้งสองข้างกำลังเขยื้อนเข้ามาหาทีละน้อย ที่ปลายปากเขากลับเผยเพลิงผืนใหญ่ขึ้นลุกไหม้ ขณะเดียวกันกับชะแง่งเขาก็ผุดหนามแหลมขึ้นมานับไม่ถ้วน

วิ่ง!”

ไม่รู้ว่าใครในกลุ่มเกลพูด เพราะก่อนที่เสียงนั้นจะเอ่ยขานคนอื่นๆก็พลันออกตัวไปก่อนแล้ว เกลก็เช่นกัน,เขาถีบวิ่งอย่างสุดแรงเกิด ความกลัวในจิตใจกำลังทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ

ปึง! ————แผละ..!

ปึง! ————แผละ..!

ปึง! ————แผละ..!

เสียงเช่นนี้ดังขึ้นไล่หลังเกล เมื่อมองกลับไปชายหนุ่มกลับพบเจอทางเดินที่ถูกปิดสนิทด้วยเทือกเขาทั้งสองฝั่ง พวกที่มากับเกลค่อยๆหายตัวไปทีละคน ทางเดินของหุบเขานี้เป็นลักษณะของตัว V ดังนั้นเกลจึงคาดเดาว่าหากวิ่งต่อไปเรื่อยๆในลักษณะนี้ก็อาจจะทำให้ตนรอดก็ได้

ซึ่งเขาคิดผิด

ระยะทางที่วิ่งมาตลอดทางกลับยาวไกลไม่มีสิ้นสุด ทางยาวกว่า 300 เมตร 500 เมตร 600 เมตร นั้นทำให้สองขาของเกลต้องแบกรับภาระอันหนักหน่วง เดิมทีเกลซึ่งไม่ใช่นักกีฬาแต่กลับวิ่งสุดกำลังมาได้ไกลขนาดนี้ก็นับว่าปาฏิหาริย์แล้ว————ดังนั้นพอถึงขีดจำกัดเกลจึงชะงักฝีเท้าพลางหอบหายใจจนแทบสิ้นสติ

ขาทั้งสองเป็นตะคริว

แม้อยากจะก้าวต่อ,ทว่าเกลกลับไม่อาจกระทำได้ดังใจนึก ขามันสั่นพั่บจากนั้นจึงทรุดตัวลงเข่าแตะ ทั้งที่เหงื่อโทรมกายพร้อมกับเจ็บปวดเข้าถาโถม กระนั้น,เกลก็รู้ดีว่าสถานการณ์ตอนนี้มีแต่ต้องวิ่งเท่านั้น

แต่มันวิ่งไม่ออก

แค่จะขยับก็ยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

เกลปากสั่นฟันกระทบอย่างหวาดกลัวพร้อมกับหางตาชื้นแฉะเฉกเดียวกับหว่างขาที่ปลดปล่อยหยาดน้ำสีอำพันออกมาเป็นสายธาร————พร้อมเพรียงกับหนามแหลมที่เข้าประชิดตัวจรดใบหน้าของเกล ชายหนุ่มพลันแผดร้องออกมาดังลั่น

แผละ!

แล้วเกลจึงเงียบเสียงลงโดยไม่กล่าวอะไรอีก

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 216 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #783 kza007 (@kza007) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 17:25
    บรรยายสุดยอดอ่านเรื่อยๆ รู้สึกเหงื่อเริ่มออกทั้งๆที่เผิดแอร์
    #783
    1
    • #783-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2562 / 17:33
      ขอบคุณมากคร้าบบบ orz
      #783-1
  2. #782 GG-Paderak (@GG-Paderak) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 07:27
    บรรยายเก่งเกินบางทีก็ ยิ้ม เดี๋ยวเรายิ้ม!!
    #782
    0
  3. #753 chamin-doll (@chamin-doll) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 19:32
    บ--บรรยายดีเกินไปแล้ว!!//คืนนี้นอนไม่หลับแน่เลยอ่ะ
    #753
    0
  4. #568 supparwit (@supparwit) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 13:04
    บรรยายได้สุดจริงๆครับ//นับถือๆ
    #568
    0
  5. #524 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 20:51
    เขียนได้ดีมากอ่ะ ไม่เหมือนนักเขียนหน้าใหม่ 555 เขียนเก่งค่ะเรื่องมีที่มาที่ไป อย่าบอกนะหนีในนรกจนเทพ
    #524
    0
  6. #518 maya7259 (@maya7259) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:50
    เอาอีกแล้ว โผล๊ะ. แผล๊ะ
    #518
    0
  7. #164 Mεσ' (- -)' (@30901) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 18:14
    ตายแบบพรวดพราด ฮ่าๆ
    #164
    0
  8. #88 Sahassawat Nontasean (@practicewrite) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2559 / 10:20
    ชาคุนตันซินะ
    #88
    0
  9. #84 Poowadeh Suwannarat (@poohero) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 17:54
    รออ่านครับแปลกดีอิอิ
    #84
    0
  10. #11 Back-Cess (@Back-Cess) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2559 / 20:38
    คือว่านิยายเรื่องนี้อัพเดตตอนเป็นแบบใหนครับ วันละตอน อาทิตย์ละตอนอะไรแบบนี้ หรือตามใจฉันท์
    #11
    1
    • #11-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 4)
      22 มกราคม 2559 / 22:26
      น่าจะเป็นตามใจฉันแหละครับ แต่ก็จะพยายามทิ้งมาลงให้อาทิตย์ละตอนเป็นอย่างน้อยนะฮะ ^^

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 มกราคม 2559 / 22:26
      #11-1
  11. #10 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 19:27
    ต่อครับ
    #10
    0
  12. #9 Open Thedoor (@openthedooradota) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 22:13
    เมื่อไหรจะแฟนตาซีละน้อ รึจะ ทรมาน ยาวๆ บอกหน่อยนะจะได้เลือกถูก
    #9
    1
    • #9-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 4)
      22 มกราคม 2559 / 22:23
      ใกล้แล้วฮะ ^^
      #9-1
  13. #8 DooM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 09:06
    เขียนได้ไม่ธรรมดา ผมไม่รู้ว่า คุณ เคยเขียนอะไรมาก่อน แต่เป็นนิยายที่ สุดยอดสำหรับผมมาก ผมเป็นนักอ่านเงามา ตลอด นี้เป็นครั่งแรกที่ผม เขียนกระทู้ ขอบคุณมากครับที่เขียนนิยายเรื่องนี้ออกมา สังคมเราสมควรได้อ่านนิยายแบบนี้บ้างจะได้ มีความ ยัง คิด ยั่ง ทำเก่งมากครับ









    ตอนที่ 4
    #8
    0