UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 36 : Ep.36 - Shatter

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2321
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    29 ธ.ค. 59

UNagain.36 – Shatter       

โห..?”

มาร์โคเปรยขึ้นพลางลูบคางตนอย่างสนอกสนใจ ขณะเดียวกันเกลเองก็ได้แต่ก้มหน้ารับความผิด ตัวเขานั้นไม่รู้ว่าโคได้ยินไปมากน้อยแค่ไหน ดังนั้นเสียงที่เค้นออกมานี้จึงแผ่วเบาและแหบพร่า

เพราะตอนนั้น....พวกมันขู่ว่าจะฆ่าทุกคนชั้นก็เลย——”

ก็เลยต้องขโมย <ผนึกเพื่อให้มันมาฆ่าพวกเราอีกเนี่ยนะ!? นี่แกโง่รึไงวะ,ห๊าาาาา....!!”

ไม่ใช่ถ้าหากชั้นไม่ทำล่ะก็,ป่านนี้พวกนาย——”

หมับ!

คอเสื้อเกลถูกกระชากโดยแรง,ตอนนั้นโคก็แย้งกลับด้วยเสียงอันหยาบกระด้าง

ก็ถึงได้บอกไปไงเล่าว่าแกโง่รึเปล่า..!? ถึงพวกชั้นจะรอดตอนแรก,แต่สุดท้ายก็มีสิทธิ์ถูกพวกมันฆ่าอีกอยู่ดีไม่ใช่รึไง!?”

แล้วจะให้ชั้นทำยังไง..!? เพราะทางไหนทุกคนก็ต้องตายอยู่แล้ว——ทั้งแบบนั้นจะให้ชั้นปล่อยทุกคนตายเลยงั้นเหรอ!?”

แต่ถ้าแกทำอย่างนั้นคนอื่นๆก็จะไม่ต้องมาตายแบบนี้..!”

แต่พวกนายจะตายเอานะโว้ย!”

พูดไม่รู้เรื่องรึไงวะ!? เพราะแบบนั้นไง,ชั้นถึงได้——”

เอ้าๆ....เลิกเถียงกันได้แล้วมั้ง?”

จู่ๆมาร์โคก็แทรกขึ้น ส่งผลให้โคที่มีปากเสียงอยู่ถึงกับชะงัก,หันไปมองหน้าอีกฝ่าย.....โดยไร้ซึ่งคำพูด ดาบในมือเขาก็ถูกเงื้อขึ้นในระดับสายตา โคเปล่งประกายอาฆาตออกมาอย่างเด่นชัด

เห๋อะไรล่ะนั่น..? นี่ยังคิดจะสู้ต่ออีกเหรอทั้งที่เจ็บปางตายขนาดนั้นเนี่ยนะ..?”

หุบปากซะ!”

เปรี้ยง!

คลื่นน้ำแรงดันสูงถูกวาดออกไปบังเกิดเสียงสนั่นไปรอบบริเวณ กระนั้นผลลัพธ์ที่คาดว่าสมควรแยกอีกฝ่ายออกเป็นสองเสี่ยงนั้นกลับไม่เป็นดังที่คาดไว้————ในชั่วเสี้ยววิก่อนทั้งสองสิ่งจะปะทะ มาร์โคนั้นก็ได้ยกมือ <อสุภะขึ้นต้านไว้ก่อนจะบีบมวลน้ำตรงหน้าให้แตกออกจนกลายเป็นละอองฝน,มันว่า

ดูเหมือนว่างานนี้คงไม่ต้องถึงมือชั้นเองแล้วล่ะมั้งครั้งนี้ถือว่าเป็น <เซอร์วิสละกัน ส่วนทางนี้ก็ขอตัวก่อน.....แล้วก็หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันอีกนะ,เกล——ไปล่ะ

เฮ้ย..! หยุดนะ——”

ถึงโคจะเอ่ยแบบนั้น ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ใส่ใจ,ทะยานตัวออกด้วยสองขาของ <อสุภะจนหายวับไปกับตา สมรรถนะความเร็วขนาดนั้นคงมีแต่รถแข่ง F1 หรือซุปเปอร์คาร์เท่านั้นที่ตามทัน

ด้วยเหตุนี้ทั้งสองจึงได้แต่มองไล่หลังโดยไม่อาจกระทำสิ่งใดได้อีก

.......อึก!”

ทันใดนั้นโคก็พลันทรุดลงเข่าแตะพื้น อย่างที่คิด,ดูท่าบาดแผลเมื่อครู่จะยังไม่ปิดสนิทดี แถมที่ท้องเองก็มีรอยช้ำเลือดซึมออกมาผ่านทางผิวเสื้อ เกลเห็นดังนั้นก็ถึงกับตระหนก,พุ่งเข้าไปประคองโคด้วยสีหน้ากังวล

อย่ามาแตะชั้น..!”

ชายหนุ่มถูกผลักออก,แล้วหมอนั่นก็พูดแบบนี้

แก.....ทั้งหมดมันเป็นเพราะแกคนเดียวถ้าแกไม่ทำเรื่องโง่ๆแบบนั้น——ทุกคนก็ไม่ต้องตายแล้วแท้ๆ!”

........ขอโทษ

หนวกหู!”

โคตวาดลั่น,พร้อมกับฝืนลุกยืนอย่างแช่มช้า ขณะเดียวกันพานีทัลวาลก็ถูกยกขึ้นชี้หน้าเกลอย่างทุลักทุเล ชายผู้เป็นเจ้าของดาบเปล่งประกายกร้าวออกมา,แล้วว่า

เอาทุกคนคืนมา....แกต้องเอาทุกคนคืนมา,ชั้นถึงจะยกโทษให้

.........

เอาทุกคนคืนมาสิโว้ยยยยยย..!!”

เคร้ง!

เสียงโลหะดังก้อง——โดยหนนี้มีต้นกำเนิดจากดาบสองเล่มที่มีรูปร่างเหมือนกันราวกับแกะ แม้วัตถุจะเป็นอย่างนั้น,ทว่าผู้ถือครองกลับต่างกันออกไป โดยหนึ่งเผยแววโกรธแค้นทั้งน้ำตากับอีกหนึ่งที่แสดงสีหน้าเศร้าโศกและหม่นหมอง

ทั้งคู่ต่างก็หันดาบเข้าหากัน,ด้วยความรู้สึกแบบนั้น

ทว่าเกลที่กลายเป็น <ครึ่งอสุภะอย่างไรก็ย่อมมีแรงกายเหนือไปกว่าโคที่เป็นเพียงมนุษย์ ซ้ำทางโน้นยังมีอาการบาดเจ็บด้วยแล้วอีก ดังนั้นตัวเขาที่รับดาบอันทื่อด้านนี้มา,จึงได้แต่ถอนหายใจ

ชั่วขณะที่คิดจะผลักดาบกลับไปนั้นเอง,การปรากฏตัวของบุคคลที่สามก็พลันเกิดขึ้น

ไม่สิ,ที่เห็นตรงหน้านั้นควรเรียกว่าการปรากฏตัวของ <กลุ่มคนที่สามเสียซะมากกว่า แน่นนอนว่ากลุ่มคนพวกนี้ย่อมไม่ใช่ใครอื่น พวกเขาก็คือพลเรือนของเมืองนี้เหมือนกับเกลและโคที่คิดจะกลับมาดูความปลอดภัยของคนอื่นๆที่อยู่ใน <เขต 7>

.....โดยผู้นำทีมนั้นก็คือลิโป้

ซึ่งชายฉกรรจ์พอเห็นการปะทะของโคและเกล,จึงขมวดคิ้วแน่นแล้วว่า

นี่พวกเจ้ามัวทำบ้าอะไรกันอยู่?”

เคร้ง!

จบคำของลิโป้,เกลก็ผลักดาบโคกลับโดยที่อีกฝ่ายผละถอยไปสองสามก้าว ทั้งสองต่างจ้องตากันโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ก่อนที่โคจะเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง

หมอนี่....เป็นศัตรูครับ

ห๊ะ..?”

ลิโป้เผยแววงงงันออกมา,ผิดกับเกลซึ่งหน้าซีดเผือดเปรยเสียงออกมาอย่างแผ่วเบา

นี่นาย....

ผู้ชายคนนี้เป็นหนอนบ่อนไส้พวกเราต้องรีบกำจัดเขาเดี๋ยวนี้นะครับ..!”

........

เกลถึงกับพูดไม่ออก ทั้งที่เขาเคยคิดว่าอีกฝ่ายเป็นเพื่อน ทั้งที่คิดว่าเป็นส่วนหนึ่งของ <ครอบครัวจนตัวเองต้องทำเรื่องร้ายแรงลงไป....จู่ๆก็แสดงความต้องการฆ่า เขาออกมาอย่างเด่นชัด,จนถึงขั้นต้องว่าร้ายออกไป

บางที——โคในตอนนี้คงอยากให้เขาตายๆไปซะ

ความปรารถนาอันแรงกล้านั้น,กระทั่งเกลเองก็สัมผัสได้ ขณะเดียวกันเมื่อลิโป้ได้ฟังคำของหนึ่งพยานจึงเบนสายตามาทางเขาราวกับถามว่า ‘จริงรึเปล่า..?’ ออกมาในใจ

กึด!

กำปั้นในมือถูกบีบเค้นจนเกิดเสียง เกลได้แต่ก้มหน้าลงพร้อมกับความคิดอันสับสน——ตัวเขาในตอนนี้ไม่ใช่เพียงแค่ลิโป้หรือโคที่จับจ้องอยู่ แต่เป็นสายตานับร้อยหรือมากกว่านั้นกำลังประโคมเข้าใส่มาในทางเดียวกันหมด

ดวงตานับร้อยคู่กำลังเค้นเอาคำตอบจากเขา

........ชั้นน่ะ,ตัวชั้นน่ะไม่ได้——”

ตุบตุบ..!

ทันใดนั้นความเจ็บปวดก็พลันแล่นขึ้น

อั่ก..!?”

เกลกุมศีรษะด้วยมือทั้งสองข้าง ความเจ็บปวดที่วิ่งผ่านเส้นสมองนี้นับว่าแรงร้ายอย่างที่เขาไม่เคยพบเจอมาก่อน เสียงเต้นของชีพจรจู่ๆก็ดังก้องอยู่ในหัว ขณะเดียวกันเสียงของผู้คนหรือสภาพแวดล้อมรอบข้างต่างก็อื้ออึงราวกับพูดคุยอยู่ใต้ผืนน้ำ กระนั้นสายตาของเกลยังนับว่าดีอยู่————

ด้วยเหตุนี้เขาจึงเห็นผู้คนจ้องมองมาด้วยสายตาที่ผิดไปจากเดิม

.....เป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

.....เป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความรังเกียจ

.....เป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาต

อะไร..ทำไมถึงมองชั้นแบบ——”

มือที่ยื่นออกไปกลับหยุดชะงัก,เช่นเดียวกับเสียงของเกลที่จู่ๆก็เลือนหายไป ทัศนวิสัยของเขายามนี้กลับผิดเพี้ยนตามประสาทสัมผัสทั้งหกที่เริ่มพังทลายลง

โลกสีขาว.....ทุกอย่างที่เห็นล้วนกลายเป็นสีขาวของขี้เถ้าราวกับตาบอดสี

และเหนือสิ่งอื่นใดก็คือมือที่ยื่นไปเบื้องหน้า

สิ่งนั้นไม่ใช่มือของ <มนุษย์แต่เป็นของ <อสุภะที่ทั้งหยาบกร้านและน่ารังเกียจ

.....เกลพูดไม่ออก

เขาก้มลงมองมือทั้งสองข้างอย่างอื้ออึง ซึ่งคำตอบที่ได้ก็คือกรงเล็บแบบสัตว์ป่าและเส้นเลือดชวนขนลุกบนฝ่ามือขนาดใหญ่,จนพานีทัลวาลหลุดมือลงไปกองกับพื้น

เคร้ง!

เงาบนคมดาบเผยให้เห็นหน้าของสิ่งมีชีวิตอัปลักษณ์อยู่ภายในนั้น

นี่มัน——เรื่องบ้าอะไรกัน?”

.....กระทั่งน้ำเสียงก็ผิดเพี้ยนกลายเป็นแหบพร่า

เกลในตอนนี้สูญเสียสติและความเป็นตัวของตัวเองไปแทบจะพร้อมเพรียงกัน สิ่งที่พอรับรู้ได้,ขณะที่ความเจ็บปวดในหัวยังประโคมใส่อย่างไม่มีหยุดยั้ง————ก็คือเสียงอันอื้ออึงของลิโป้

.

.

ฆ่ามันซะ

.....หมอนั่นพูดแบบนั้น

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #725 fainum (@fainum2248) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 16:59
    รอดครั้งนี้คงหายโง่สักทีเนอะ
    #725
    0
  2. #562 คิว (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 09:38
    ตรรกะมันแปลกดีเนอะพ่อพระเอกคนนี้ ทำอะไรไม่ค่อยคิดหรือไม่ก็คิดว่าตัวเองถูกตลอด
    #562
    0
  3. #455 pandaztik (@pandaztik) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 17:34
    พระเอกโง่ดี
    #455
    0