UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 2 : Ep.02 - Skyfall

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9474
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 260 ครั้ง
    29 ธ.ค. 59

UNagain.02 - Skyfall

ตื่นได้แล้ว

เสียงหนึ่งดังก้องในหัว เกลได้สติด้วยท่าทีมึนงง,เขาเหยียดตัวขึ้นพลางสะบัดหน้าเล็กน้อย สองตาสาดส่องมองไปโดยรอบ พบว่าที่แห่งนี้ดูแปลกตายิ่ง

พื้นที่ตนนอนอยู่คือสีดำทะมึนคล้ายเมฆดำ ส่วนเหนือศีรษะก็เป็นเพดานขาวที่คล้ายกับแสงออโรร่าอันเจิดจรัส สถานที่นี้ดูกว้างขวางสุดลูกหูลูกตามองไม่เห็นจุดจบ————รอบข้างเองก็ไม่มีใครอยู่อีกนอกจากเขา ทว่าตอนนั้น,เสียงของกึ่งบุรุษกึ่งสตรีก็พลันดังขึ้น

ตื่นจนได้นะ

เกลสะดุ้งเฮือก,แล้วหันมองไปโดยรอบเพื่อยืนยันเจ้าของเสียง ทว่าที่พบเห็นกลับเป็นเพียงความว่างเปล่า

เสียงนั้นตอบโต้ “นายหาชั้นไม่พบหรอก เพราะเสียงที่ได้ยินอยู่นี้เป็นเพียงแค่การโทรจิตเท่านั้น

โทรจิต..?”

เรื่องบ้าอะไรกันรายการโชว์งั้นเหรอ..เกลอดไม่ได้ให้คิดเช่นนั้น ทว่าอีกฝ่ายก็ตอบกลับมาราวกับอ่านใจได้ “ไม่หรอก,นี่น่ะเป็นเรื่องจริงแน่นอน เอาเถอะ..พูดไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา เพราะงั้นขอเข้าเรื่องเลยนะ

วิ้ง!

ทันใดนั้นตรงหน้าผมก็บังเกิดวงแหวนขึ้นสองวงลอยคว้างกลางอากาศ ทางหนึ่งเป็นสีดำอีกทางหนึ่งเป็นสีขาว เกลได้แต่อ้ำอึ้งมองวงแสงอย่างงุนงง

ลองแตะดูสิ” เสียงนั้นเอ่ยทัก————ส่งให้ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามออกไป “เดี๋ยวสินี่คุณเป็นใครกันแล้วมีเป้าหมายอะไรกันแน่!? ถึงได้พาผมมาที่นี่!”

อีกฝ่ายถอนหายใจเฮือกตอบกลับ “เลิกโง่ได้แล้ว นายลองนึกให้ดีสิว่าก่อนหน้านี้นายทำอะไรลงไป?”

....ทำอะไร..งั้นเหรอ?”

เกลเงียบเสียงลงพลางระลึกความหลังเล็กน้อย หากจำไม่ผิดวันนี้ทั้งวันเขาเพิ่งได้เจอเรื่องแย่ๆมา..ทั้งตกงานและพบว่าแฟนมีคนอื่น————ไม่สิ,หลังจากนั้น..

เฮือก!

ร่างของเกลพลันสั่นสะท้าน รับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดซึ่งไม่มีอยู่จริงผ่านทางความคิด มันเหมือนกับอาการตกค้างที่หลงเหลืออยู่จากก่อนหน้านี้————จำได้แล้ว

เมื่อตอนนั้น..เราโดดลงมาจากตึก?

จากนั้นเสียงดีดนิ้วก็ดังขึ้นว่า “ถูกต้อง,กล่าวเลยคือนายในตอนนี้ได้ตายไปแล้วยังไงล่ะ

..ตายไปแล้ว?————อย่ามาล้อเล่นนะก็จริงว่าเหมือนในหัวจะจำได้อย่างนั้น แต่ถ้าชั้นตายไปแล้วล่ะก็..งั้นที่ยืนอยู่นี่มันคืออะไรล่ะ!?”

ก็วิญญาณน่ะสิ

....” เกลกลืนน้ำลายไปอึกใหญ่ ในใจเริ่มเอนเอียงเชื่อคำของอีกฝ่ายไปกว่าครึ่ง

แล้ววงแหวนพวกนี้คืออะไร?”

ตัววัดบาปและบุญของนายไงล่ะ วงสีขาวคือเมอร์ริธส่วนวงสีดำคือคาร์ม่าเลิกถามนู่นนี่แล้วเอามือไปแตะวงแหวนได้แล้วน่า

ถ้าชั้นไม่ทำล่ะ?”

ถ้านายไม่ทำ นายก็ต้องอยู่ที่นี่ไปตลอดกาลไม่ได้ไปไหนเลยยังไงล่ะ

เกลเผยสีหน้าวิตก หากเรื่องที่พูดมาเป็นจริง งั้นการยอมทำตามที่บอกคงจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ชายหนุ่มจ้องมองวงแหวนขาวดำตรงหน้าอย่างลังเล จากนั้นจึงเลือกสัมผัสวงสีขาวที่ชื่อเมอร์ริธทันทีที่ปลายนิ้วถูกกระทบวงแหวนก็พลันแตกโพลงกลายเป็นละอองแสงหายเข้าไปในมือซ้ายของเกล

ไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดหรืออุ่นร้อนอะไร ที่เห็นจะมีก็เป็นเพียงแค่ท่าทีตระหนก

เมื่อมวลแสงจ้าจางลงเกลจึงสังเกตเห็นฝ่ามือซ้ายมีรอยสักของกงล้อ 8 ซี่ขึ้นมาแทน————ที่ข้างใต้สัญลักษณ์มีจุดแต้มอยู่ 4 จุด ระหว่างที่เกลยังตะลึงงันอยู่นั้นเสียงปริศนาก็ว่า

โห่,สี่จุดเชียวเอาเถอะ,ทีนี้ก็ลองแตะคาร์ม่าด้วยสิ

เกลเผยแววไม่สบอารมณ์ที่ถูกสั่ง กระนั้นเขาก็รับฟังแล้วทำตามที่อีกฝ่ายบอก ทันทีที่เอื้อมสัมผัส,วงแหวนดำก็แตกโพลงเป็นละอองแสงราวกับเล่นภาพซ้ำ จะต่างกันหน่อยที่หนนี้แสงสีขาวถูกทดแทนที่ด้วยสีดำและละอองแสงที่ควรมุ่งสู่มือซ้ายหนนี้ก็กลับหมุนวนหายเข้าไปในมือขวาแทน

พอแสงสีดำสลายไป,มือขวาเกลจึงเผยรอยสักรูปเปลวเพลิงทั้งหมด 15 จุดเนืองแน่นอยู่บนฝ่ามือ โดยวาดแบ่งเป็นชั้นใน 7 จุดและชั้นนอก 8 จุดล้อมเป็นวงกลม

อุ๊บฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!”

ตอนนั้น————เสียงปริศนาก็หัวเราะลั่น

ไม่คิดเลยจริงๆ..ฮะๆ อุตส่าห์นึกว่าจะได้ขึ้นสวรรค์แล้วแท้ๆแต่นายก็ยังทำบาปให้เหนือกว่าบุญได้อีก” เกลขมวดคิ้วแน่น คำพูดนี้ฟังยังไงก็เหมือนกับดูถูกเขาชัดๆ

ทว่าตอนนี้หากฟังมาตั้งแต่ต้นดีๆก็จะพบเจอศัพท์อย่างบุญและบาปให้ได้ยิน————เกลไม่ใช่คนโง่หากลองคิดนำคำพูดพวกนี้มาปะติดปะต่อกัน ทั้งเรื่องที่เขาตายและเสียงที่บอกเรื่องบุญบาปของเขา

“…”

ที่นี่ก็คงเหมือนศาล,เป็นสถานที่ไว้ตัดสินว่าเขาควรลงนรกหรือขึ้นสวรรค์

แปะๆๆๆๆ

ยอดเยี่ยม,นับว่าสติปัญญายังดีอยู่นะที่คิดได้ งั้นรู้ไหมว่าหากคนที่มีบาปเยอะบุญบทสรุปของคนๆนั้นจะเป็นยังไง?” คำพูดทีเล่นทีจริงนี้ฟังดูรื่นเริงสบายหู————ทว่าเกลกลับเผยเหงื่อกาฬขึ้นตามใบหน้า

นรก..งั้นเหรอ?

ไม่ตลกเลยนะ..” เขาพึมพำแล้วจึงแค่นเสียง “ไม่ตลกเลยซักนิดเลิกล้อเล่นกันได้แล้วนี่แกเป็นใครกันทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร!?”

ชั้นคือพระเจ้า

เสียงนั้นตอบกลับ————เกลถึงกับเงียบกริบ คำพูดนี้เหมือนมีมนต์บางอย่างทำให้ร่างของเขาแข็งทื่อราวกับรูปปั้นหิน ขณะที่ความสับสนเข้าประโคมจิตใจ,เสียงปริศนาจึงกล่าวต่อไม่แยแส

ในนามของผู้พิพากษา,ข้าขอสั่งให้เจ้าร่วงหล่นสู่ปรภพ” สรรพนามแทนตัวเปลี่ยนไปพร้อมกับคำพูดที่แข็งกระด้างขึ้นทำให้ดูทรงอำนาจ เกลสั่นสะท้านเหงื่อแตกพลั่กไปทั่วร่าง————มันคือความกลัว

ไม่เอานะ..มันต้องไม่เป็นแบบนี้สิ!

ทั้งที่เราเป็นคนดีแท้ๆแล้วทำไมถึงต้องลงนรกด้วยล่ะ!!————เกลหลั่งน้ำตาออกสองข้างแผดร้องขึ้นอย่างหวาดเขลา

อ๊าาาาาาาาาาาาา~~~~!!!!”

ปลายทางของเจ้า..ได้เปิดขึ้นแล้ว

ดั่งคำประกาศิต,จากนั้นเมฆขาวเหนือศีรษะเกลก็พลันเลือนหายไป เมื่อไร้ซึ่งแสงออโรร่าอันเจิดจรัสจึงทำให้พื้นที่นี้เหลือเพียงเมฆดำกับความมืดยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตา ตรงหน้าของเกลบังเกิดเมฆดำส่วนหนึ่งควบแน่นกลายเป็นประตูใหญ่ร่วมหนึ่งกิโลเมตร ขณะที่เกลยังสะอื้นไห้ประตูเหล็กกลับเลื่อนเปิดด้วยเจตจำนงของมัน————แล้วเผยโซ่เส้นหนึ่งลอดผ่าน,โถมเข้าใส่ชายหนุ่ม

เคร้ง!

รู้ตัวอีกทีปลอกคอโซ่ก็เข้าคล้องคอ————เกลถึงกับตระหนกรีบหาทางเอาออก “นี่มันอะไรเอาออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย!”

พอคำรามเสร็จ,ก็เหมือนกับอีกปลายทางหนึ่งรับรู้ ตัวโซ่คล้องปลอกคอพลันถูกกระชากโดยแรงดึงเอาเกลถลาลอยเข้าประตูไปอย่างมิอาจต้าน เมื่อร่างของชายหนุ่มเลือนหายไปประตูใหญ่จึงปิดลงแล้วสลายไปกลายเป็นเมฆดำตามเดิม

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 260 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #522 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 20:25
    รับกรรมสะ-หนุ่ม 5555
    #522
    0
  2. #254 riva0 (@Riva) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:21
    ยังไงคนโง่ก็ไม่มีทางฉลากขึ้นหรอก คำพูดของเราฝากถึงตัวเอก
    #254
    0
  3. #162 Mεσ' (- -)' (@30901) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 18:10
    เรียกได้ว่าซวย
    #162
    0
  4. #154 Lady-Victoria (@1100400814037) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 01:09
    ก็ถ้าทำบาปขนาดนี้แล้วยังมีเพื่อนคบอยู่ก็แปลกมั้ยล่ะ ครุ่นคิสสส
    #154
    1
    • #154-1 Pornchai Nakapawet (@ova00123456) (จากตอนที่ 2)
      6 สิงหาคม 2561 / 16:11
      มีบาปเยอะขนาดนี้ฆ่าตัวตายนะ
      #154-1