UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 133 : Ep.51 - Ajin

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    12 ก.ค. 61

UN.51 - Ajin

เทพ? มาร? ช่างเถอะ

เกลตอบปัดอย่างยี่ระ ก่อนจะทะยานขึ้นไปหาประตูภพโดยกริชไล่หลัง ทว่าฮาเดสเองก็ไม่ยอมเช่นกัน มันซัดท่าพลังจิตเข้าใส่ วู้ม! คลื่นพลังสีดำทะมึนปรากฏขึ้น

———จากนั้นเหตุการณ์ถัดมาก็ทำให้เทพแห่งความตายตะลึง

เกลร่ายอาคมเรียกหอกขึ้นมาเพิ่มอีกเล่ม จากนั้นหวดออกไปกลายเป็นริ้วแสงสีทองขนาดใหญ่ ริ้วแสงพลังจิตนี้กลืนกินรังสีดำมืดของฮาเดสไปจนหมดสิ้น โดยไม่ให้มีโอกาสได้ตอบโต้กริชก็แทงท่าพลังจิตของหอกโมกขศักดิ์ออกไปตามหลัง การโจมตีนี้นับว่าเบาบาง

ดังนั้นฮาเดสจึงเรียกบาเรียพลังจิตออกมาตั้งรับ ก่อนจะสลายไป

———พอรู้ตัวอีกทีพวกมันทั้งคู่ก็หยุดยืนอยู่หน้าประตูภพแล้ว!

บัดซบ!?”

เขาสบถได้แค่นั้น แล้วร่างของทั้งคู่ก็เลือนหายเข้าสู่ประตูไป ปึง! บานพับปิดลง จากนั้นตัวโครงและประตูจึงหมุนวนหายวับไปดุจอากาศ ฮาเดสได้แต่ค้างมือไว้ ก่อนจะเดาะลิ้น

พลังจิตรุนแรงนัก? เมอร์ริธของมันอยู่ระดับกี่จุดกันแน่

เผลอๆอาจฝีมือสูงส่งกว่าเรา ฮาเดสขบคิด เซอร์เบอร์รัสหันมาทัก

นายท่านไม่เป็นไรนะ?”

อ่า ที่สำคัญเจ้าไปดูนางเถอะ เขาส่งสายตาไปทางแพทตี้ บางทีนางอาจได้ความทรงจำกลับมาแล้วก็ได้สาวหูตูบร้อง อืม! คำหนึ่งก่อนจะมุ่งหน้าไปหาแพทตี้ ฮาเดสคิด

———อสุภะรูปแบบคิงงั้นเรอะ?

.

.

.

เจ้าเป็นใครกัน?”

ชั้นน่ะเหรอ? ชื่อของชั้นคือบ๊อบน่ะ แล้วก็—” ชายผิวสีเหยียดยิ้ม ยีนอันแสนวิเศษนั่นชั้นขอรับไปแล้วกันนะ อเล็กซานเดอร์มหาราช

———บ๊อบคำนับให้หนหนึ่ง

จากนั้นการฆ่าฟันอันดุเดือดก็ปรากฏขึ้น

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ตายยยยย!”

ยักษ์เขียวเป็นร่างอสุภะรูปแบบแจ๊คของบ๊อบคำรามออกมา สวบ! หอกทองแทงทะลุหัวใจของชายฉกรรจ์ตรงหน้า ค่อก!” เลือดสดๆไหลทะลักออกมาเปรอะใบหน้า

กระนั้นเขาก็ไม่รังเกียจ ดวงตานั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความหวัง

ยีนที่หนึ่ง

.

.

หนนี้ขี้เกียจแนะนำตัวแล้วล่ะ ชายผิวสีสะบัดผมรุงรังแล้วเอ่ย สตรีผิวสีน้ำผึ้งตรงงุนงง มีธุระอะไร?”

ขอยีนหน่อยสิ แบบขอนิ้วซักข้างก็ยังดีน่ะ

บัดซบ! เจ้ากล้าล้อเล่นกับราชินีแห่งอียิปต์เรอะ!?” จากนั้นเธอจึงตั้งท่าเตรียมต่อสู้ เช่นเดียวกับอาคมซึ่งถูกร่ายออกมา เขาถอนหายใจ

เฮ้อ! ทั้งอเล็กซานเดอร์ ซาลาดิน เลโอไนดัส บุเรงนอง และคลีโอพัตรา เนี่ยมันมีแต่พวกหัวดื้อทั้งนั้นเลยรึไงนะ?”

จากนั้นเขาจึงแปลงร่างเป็นอสุภะรูปแบบแจ็ค ป่ง! ละอองโลหิตฟุ้งกระจายออกมา ดวงตาสีแดงจ้องอิสตรีอย่างแน่วแน่เช่นเดียวเจตนาซึ่งแผ่ล้นออกมา

ยีนที่ห้าขอรับไปล่ะนะ

.

.

คฤหาสน์ซึ่งเต็มไปด้วยเมดไร้อารมณ์ บ๊อบมองยิ้มๆ ก็นะ พวกเธอเป็นโคลนนี่นาจะให้มาแสดงสีหน้าอะไรได้มากมายเล่า? เขานึก โอ๊ะ! แน่นอนว่าเธอน่ะต่างออกไปนะที่รัก

บ๊อบหันไปมองหลอดแก้วด้านข้าง

ในนั้นปรากฏสมองกลมอยู่ลูกหนึ่ง

ชั้นจะสร้างร่างใหม่ให้เธอเอง

ใช่ ทั้งหมดมันเป็นเพราะอันเดธรูปแบบควีนนั่น ก็จริงว่าแพทตี้นั่นเป็นรูปแบบคิง ทว่าเธอนั้นไม่ได้มีความสามารถในด้านการต่อสู้เลยแม้แต่น้อย ที่กลายเป็นคิงก็เพราะปลดโซ่ออกแล้วคาร์ม่าก็ทำปฏิกิริยาด้วยก็เท่านั้น กล่าวเลยก็คือความบังเอิญ

———บ๊อบยิ้ม ก่อนจะวางหอบผ้าลง

เพราะแบบนั้นแพทตี้ก็เลยตายในการต่อสู้ครั้งนั้น

แต่ไม่เป็นไรหรอกนะ ชั้นน่ะจะทำให้เธอกลับมามีชีวิตในเร็วๆนี้แหละ

เป็นเพราะความเหงาและคิดถึงรึเปล่านะ? เพราะแบบนั้นก็เลยโคลนเธอขึ้น หนึ่งตน สองตน สามตน ร้อยตน แต่ว่าเมดพวกนั้นน่ะเทียบกับเธอตัวจริงแค่คนเดียวไม่ได้เลยซักนิด

———เพราะงั้นรีบฟื้นขึ้นมาเถอะนะ

รู้ไหมว่าชั้นน่ะเป็นคนโง่ เพราะงั้นตั้งแต่เธอตายไปชั้นถึงได้เริ่มศึกษาวิชาความรู้ ทั้งการทำแลปหรือการทดลองต่างๆ

ถึงจะผิดมนุษยธรรม แต่ว่าเพียงเพื่อให้เธอฟื้นมันก็ไม่เป็นไรหรอก

หนึ่งร้อยปีกับการเรียนรู้วิชาแพทย์ทุกแขนง

ห้าร้อยปีในการจับทางและเข้าใจกลไกของนรก

หนึ่งพันปีกับการที่สามารถสร้างร่างโคลนของเธอได้นับร้อย

สองพันปีกับการสร้างไร้วิญญาณของเธอไว้ในหลอดแก้ว

แพทตี้

.

.

.

ใบหน้านั้นยังนิ่งเรียบไม่ไหวติง ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มเจื่อนออกมา

นี่รู้ไหมวันนี้น่ะเป็นวันที่ 2,460,014 เลยเชียวน้า เธอเนี่ยกว่าจะฟื้นได้เล่นทำซะชั้นเหนื่อยเป็นบ้าเป็นเลยรู้เปล่า? ฮะฮะฮะ.....”

“............”

หญิงสาวไม่ได้เอ่ยตอบ

นี่...ฟื้นขึ้นมาเถอะ ขอร้องล่ะ.....ฮึก!

ชั้นน่ะเหงามากเลยนะ

.

.

.


แปะ!

หยดน้ำพิสุทธิ์ไหลออกจากตาทั้งสองข้างของแพทตี้

มันไหลรินช้าๆก่อนจะลูบไล้ไปมาบนแก้ม

จากแก้มสู่ใบหน้า

จากใบหน้าสู่คาง

จากคางลงสู่ธุลี

.

.

.

ยินดีต้อนรับกลับนะแพทตี้.....

เบื้องหน้าคือภาพชายหนุ่มกำลังส่งยิ้มให้เธออยู่

เขาลูบไล้ใบหน้าของหญิงสาวอย่างช้าๆ

รอยยิ้มอันองอาจและสง่าผ่าเผย

———ก็เท่านั้น

มันไม่มีอีกต่อไปแล้ว

วูบ!

ทันใดนั้นภาพชายตรงหน้าก็เลือนหายไปราวกับเมฆหมอก

———ดวงตาที่เหม่อลอยกระตุกคิ้ว

เฮือก!

แพทตี้ได้สติกลับมาแล้ว

ใช่ เธอได้กลับมาแล้ว

เป็นเพราะบ๊อบ

ร่างกายนี้ ความทรงจำนี้

ทั้งๆที่กลับมาได้แล้ว

เพราะแบบนั้นเธอก็เลยหันซ้ายขวาเพื่อคาดหวังในตัวตนนั้น หวังว่าที่เห็นเมื่อครู่ไม่ใช่ภาพลวงตา คาดหวังว่าชายคนที่รักจะยังอยู่

———ราวกับคนบ้า

กระนั้นที่เห็นอยู่ก็มีแต่ความว่างเปล่า

.

.

.

-ไม่.....ไม่เอานะ!”

มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ!

มันต้องไม่ใช่แบบนี้!

ฮึก!...บ๊อบ...นายอยู่ที่ไหนน่ะ? ออกมาเถอะ!”

-ศิษย์น้องเป็นอะไรไป?”

ออกมานะ!”

แปะ!

ฮึก! ถ้าไม่ยอมออกมา....ชั้นจะโกรธ.....ฮึก!....ชั้นจะเกลียดนายตลอดชีวิตเลยยย!”

แปะ!

เพราะงั้นขอร้องล่ะ

แปะ! แปะ! แปะ!

ฮึก! ฮืออออ ขอร้องล่ะ! ฮืออออ.....อาาาาาา! ขอร้องล่ะ! ช่วยออกมาหน่อยเถอะ!...โฮฮฮฮ!

ศิษย์น้องนี่เจ้าเป็นอะไรไปน่ะ!? นี่!”

อึก!....”

ขอโทษที่ชั้นไม่สามารถอยู่กับเธอได้นะ.....

ไม่เป็นไรหรอก

ขอโทษที่ชั้นทิ้งเธอให้ต้องอยู่ตัวคนเดียว.....

ไม่เป็นไรหรอก

ในที่สุด....ในที่สุดก็ทำสำเร็จซักที ภรรยาของชั้น.....

ไม่.....เป็นไรหรอก

เพราะแบบนั้นช่วยออกมาให้ชั้นเห็นทีเถอะ

———บ๊อบ

.

.

.

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก!

จำได้แล้ว

จำได้ทุกอย่างเลยล่ะ

ว่าพวกเราน่ะรักกันมากขนาดไหน?

۞۞۞

ผมเพิ่งดูหนังเรื่อง CHAPPIE จบมาครับ อย่าสงสัยว่าทำไมมันมีดราม่าเยอะจัง(อารมณ์ค้างครับ)

ปล.UNใกล้จะจบแล้วนะจ้ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #696 SapolNarachotika (@SapolNarachotika) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 01:56
    แพทตี้ตายปาย
    #696
    1
    • #696-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 133)
      13 กรกฎาคม 2561 / 02:24
      โหดร้ายยยย ;w;
      #696-1
  2. #695 bestbest bellbell (@useful) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:44
    เรื่องนี้ใกล้จบแล้วหรอคะ?
    #695
    1
    • #695-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 133)
      12 กรกฎาคม 2561 / 23:10
      อีกซักห้าสิบตอนได้ครับ
      #695-1
  3. #694 bigboomboom2 (@BIGBOOMBOOM) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:10
    ค่างงงงงงง
    #694
    0