UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 131 : Ep.49 - Ajin

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 481
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    8 ก.ค. 61

UN.49 - Ajin

-เป็นไปไม่ได้?”

อาชูร่าจ้องมองความเปลี่ยนแปลงของเกลอย่างงุนงง จากนั้นเกลจึงก้มมองฝ่ามือตนด้วยใบหน้าเรียบ เท่านี้ก็สามารถใช้พลังของแกได้อย่างเต็มที่แล้วสินะ?”

กรอด..! นี่มันเรื่องบัดซบอันใดกัน?”

อาชูร่าถึงกับลนลานถอยไปครึ่งก้าวแล้วตั้งท่า เมอร์ริธ 99 จุด ถ้าให้เปรียบเทียบก็เสมือนดั่งพลังขั้นสุดยอด และการที่เกลบอกว่าสามารถใช้อาคมของตนได้อย่างอิสระแล้วอีก

ต้องเข้าใจก่อนว่าอาคมนั้นเกิดจากการที่เทพมารรังสรรค์พลังจิตขึ้นเป็นรูปร่าง จากนั้นมนุษย์จึงสามารถใช้พลังจิตของมารตนนั้นๆได้ด้วยการศรัทราหรือบูชาเทพมาร ยิ่งความเคารพสูงก็ยิ่งสามารถใช้พลังจิตขั้นรุนแรงของเทพตนนั้นๆได้

ทว่าเกลเองก็เป็นข้อยกเว้น เนื่องเพราะเป็นคู่พันธสัญญาของอาชูร่า

ถ้าให้เทียบก็เหมือนกับเน็ตไวไฟและเน็ตต่อตรง เกลเป็นอย่างหลัง ดังนั้นตัวเขาจึงสามารถใช้พลังทั้งหมดของอาชูร่าได้เฉกเช่นเดียวกัน ที่ขาดอย่างเดียวคือค่าเมอร์ริธซึ่งจำต้องใช้ในระดับสูง

อาชูร่านั้นมีอาคมที่รุนแรงสุดอยู่ขั้นระดับ 75 จุด ถ้าเมื่อก่อนก็คงไม่อาจใช้ได้

———ทว่าตอนนี้น่ะมันต่างกัน

ศัตรูที่แข็งแกร่งอย่างเหนือล้ำ! อย่างน้อยอาชูร่าก็ต้องตั้งมาตรฐานไว้ราวๆนี้ ตอนนั้นชายหนุ่มจึงโพล่ง

ถอนคำพูดซะ แล้วชั้นจะยกโทษ

“.....หา? มารอย่างข้ามีศักดิ์ศรีไม่คิดถอนวาจาที่เอ่ยไปแล้วหรอกนะ อาชูร่าเปล่งเสียงทุ้มต่ำ อารมณ์ไม่พอใจปรากฏขึ้น เจ้ากำลังดูถูกข้าอยู่นะ? เพียงเพื่อเศษสวะตนหนึ่ง—”

วูบ!

เฮือก..!?

รมหายใจรดลงใบหน้าสีเทาดำของอาชูร่า มันตะลึง เหนือการรับรู้เกลกลับปราฏตัวขึ้นตรงหน้ามัน นี่คือท่าพลังจิตงั้นเหรอ? มันลอบนึก กระนั้นลมหายใจกลับกระชั้นถี่

ทั่วร่างของเกลปรากฎลำแสงสีทองปกคลุมจากท่าพลังจิตของอาคามโมกขศักดิ์ซึ่งเป็นเพียงแค่อาคมระดับ 20 ใช้ความเร็วที่เน้นทางกายภาพ มันตระหนักอย่างนั้น เพราะปลายเท้าข้างหนึ่งของชายหนุ่มปรากฏแสงห้อมล้อมหนาแน่นกว่าทุกจุด

กล่าวคือเมื่อครู่เขาเพียงแค่กระโดดด้วยปลายเล็บเท่านั้น!

———จากระยะห้าสิบเมตรก็กลายเป็นหนึ่ง!?

ตึง!

เหนือการรับรู้อีกครั้ง เกลก็ง้างเท้าขึ้นเหนือศีรษะแล้วตบลงกลางกบาลของอาชูร่าอย่างจัง ผลลัพธ์ก็คือเสียงดังสะท้านไปทั่วสิบทิศ หัวของมันถึงกับตกลงไปตามแรงค้างอยู่ในท่าคุกเข่าหัวโหม่งพื้นจนแตกร้าวเป็นตาข่ายแมงมุมเป็นวงกว้าง

-อ่อก!.....-เจ้า!?”

รีบขอโทษซีหลงซะ แกเองก็คงไม่อยากให้ชั้นใช้อาคมระดับ 75 ของแกหรอกนะ?”

คำพูดนี้ราวกับตอกย้ำ ใช่ อาชูร่านั้นเป็นมารยุคปฐมกาลมีหรือที่มันจะไม่รู้ถึงความต่างของพลัง ความสามารถของอีกฝ่ายเป็นของจริง และนี่ก็เป็นเพียงแค่การลองเชิงด้วยอาคมระดับ 20 จุด

———ถ้าใช้ระดับ 75 จุดจริง หนนี้มันเองก็คงรอดยากแล้ว

-ข้า.....ขออภัย.....”

“........ดีเกลตอบแค่นั้นก่อนจะผละเท้าออกจากหัวของมารยักษ์ ทันใดนั้นเองเสียงโหวกเหวก ก็ดังขึ้น

-นี่มันเกิดอะไรขึ้น!?”

ที่ปรากฏขึ้นนั้นก็คือคริสซี่ จากนั้นจึงเป็นสองสาว หลิวฟงและกริชตามลำดับ ส่วนพวกศิษย์ที่เหลือก็ได้แค่เดินตามมาอย่างหวาดหวั่น และตอนนั้นทั้งหมดจึงสังเกตเห็นเกล

———เพราะไม่เคยเห็นชายหนุ่มมาก่อนก็เลยถาม

เอ่อ...ขอโทษนะ แต่เจ้าพอสามารถอธิบายสถานการณ์ตอนนี้ได้ไหม? พวกท่านเจ้านรกและผู้คนในเมืองทั้งหมดหายไปไหนกันเหรอ?”

เกลและอาชูร่าหันไปจ้องมองทั้งหมดอย่างฉงน จากนั้นเกลจึงเปรย

อาชูร่า.....หายไปซะ

มันหันขวับมามองนายอย่างสงสัย กระนั้นสถานการณ์ของอาชูร่ากับเกลยามนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นนายบ่าวแล้ว ดังนั้นมันจึงไม่อาจปฏิเสธได้ อาชูร่ากลับคืนเป็นดวงแสงจากนั้นจึงลอยเข้าร่างของเกลไป

ทุกคนอึ้งกับเหตุการณ์ตรงหน้า กระนั้นพวกเขาก็เคยศึกษาและเรียนรู้เรื่องราวเช่นนี้มาจากสำนักแล้ว การที่ยักษ์ตนเมื่อครู่กลายเป็นดวงแสงแล้วหายวับไปในร่างของอีกคนนั้นก็คือมันเป็นเทพไม่ก็มารอย่างใดอย่างหนึ่ง

และชายที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้ก็คือผู้ทำสัญญา!

———หลิวฟงเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ

เจ้าเป็นใครกัน? เปิดเผยตัวมาซะ

ไสหัวไปซะ

พวกเราไปแน่ แต่จงบอกก่อนว่าผู้คนในเมืองไปไหน!? นี่เป็นฝีมือของเจ้าใช่รึไม่!”

“.....ฉลาดดีนี่ เกลตอบสีหน้าเดิมไร้การเปลี่ยนแปลง เขาเปลี่ยนอิริยาบถด้วยการชูนิ้วขึ้นฟ้า ทุกคนมองตา ก่อนจะอ้าปากค้างกันอีกรอบ หลิวฟงเผยสีหน้าเคร่งเครียดออกมา

นั่นคือ?”

ประตูภพยังไงล่ะ คงรู้จักกันสินะก็เป็นนิรยบาลนี่?”

เกลตอบด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ราวกับตุ๊กตาที่ไร้ชีวิต ตอนนั้นทุกคนจึงตระหนักบางสิ่ง ว่าประตูภพนี้มันไม่ชอบมาพากล อย่าบอกนะว่า...?” ไวโอล็ตกับศิษย์คนอื่นๆถึงกับป้องปาก

ก็อย่างที่คิดนั่นแหละ ทุกคนในเมืองนี้กลายเป็นฝุ่นสังเวยให้กับประตูภพแล้ว

ไอ้สารเลวเอ๊ย!”

ทันใดนั้นคริสซี่ก็ทะยานเข้าใส่อย่างโกรธแค้น พอเห็นแบบนั้นเกลก็เหลือบมอง

———ช้า ช่างเชื่องช้าเหลือเกิน

ฟุ่บ!

.

.

.

ศีรษะแตกโพลงไม่เป็นรูป แหลกเละคงพอจะอธิบายได้ ดวงตาและลิ้นกระจุยกระจายเต็มไปหมด เหลือเพียงลำตัวเท่านั้น พอมองเลยออกไปก็พบกับเหล่าศิษย์ตัวแตกแหลกเป็นเศษเนื้อบด

นี่คือการปาหอกธรรมดาๆก็เท่านั้น ไม่ใช่แรงอะไรมากแค่จับเหมือนด้ามปาเป้า

———และปาเบาๆโดยที่เจ้าตัวยังยืนตรงนิ่งกับที่

อะ...อะ..?”

สาวสวยกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่เหลือแต่คอและลิ้นผสมเศษลูกตาห้อยต่องแต่ง จากนั้นเธอจึงเซแล้วล้มพับไปทั้งอย่างนั้น เช่นนั้นกับเหล่าศิษย์ที่เหลือก็เช่นกัน

คริสซี่ตายแล้ว

มีเพียงแค่กริช หลิวฟง ไวโอเล็ต บัตเตอร์ฟราย เท่านั้นที่หลบพ้น จะว่ามองออกก็ไม่ใช่ เพราะท่วงท่าของเขานั้นรวดเร็วเกินไป ทว่าที่สัมผัสได้นั้นก็คือสัญชาตญาณ

กระทั่งสติกลับมาทุกคนก็จ้องมองภาพตรงอย่างไม่อยากจะเชื่อ

———สองสาวได้รับผลกระทบทางจิตใจมากที่สุด

-คริสซี่? -ไม่จริง..? นี่มันต้องเป็นเรื่องโกหก! นี่มันไม่จริงงงง!”

-ไวโอเล็ต?”

ตอนนั้นบัตเตอร์ฟรายก็จ้องมายังไวโอเล็ตด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เหงื่อเย็นเยียบปรากฏพรึบขึ้นเต็มหน้าเธอ หญิงสาวมือไม้สั่นแล้วชี้ออกไป

-ตัวเธอ.....”

เอ๊ะ?”

ไวโอเล็ตก้มมองตาม

จากนั้นจึงเห็นว่าร่างกายซีกซ้ายตั้งแต่ไหล่ถึงสะโพกกลับหายไปราวกับถูกคว้านออกไป ดวงตาเธอเบิกกว้างจนแทบหลุดจากเบ้า จากนั้นเลือดก็ไหล่ออกปากและจมูก

ฉูดดดดด!

น้ำพุโลหิตกระเซ็นออกไปทั่วบริเวณ หญิงสาวสติใจลงไปนอนแน่นิ่ง

———ถึงหลบได้แต่ก็ไม่พ้น เพราะแบบนั้นไวโอเล็ตจึงเสียชีวิต

-อึก...ฮึก! อั่กกกก!...ม่ายยยยยยยยย!”                      

บัตเตอร์ฟรายกรีดร้องแทบสิ้นสติ เธอร้องไห้ออกมาก่อนจะพุ่งเข้าไปกอดศพของเพื่อนอย่างโศกเศร้า เหตุการณ์นี้ส่งผลให้ทุกคนได้แต่อ้ำอึ้ง จากสมาชิกสิบกว่าเกือบยี่สิบ

ตอนนี้กลับเหลือเพียงสามคน

การจากลาเนี่ยน่าเศร้านะ

วูบ!

เหนือการรับรู้อีกครั้ง ร่างของชายหนุ่มก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าบัตเตอร์ฟรายเขาพุ่งเลยผ่านชายทั้งสองราวกับไม่สนใจ เร็วมาก!? หลิวฟงคิดอย่างนั้น ส่วนบัตเตอร์ฟรายก็จ้องตาค้าง แล้วสั่นไปด้วยความหวาดกลัว ชายหนุ่มจึงเอ่ย

สงสัยว่าชั้นเป็นใครสินะ? ชื่อของชั้นคือเกล บางทีพวกเธออาจจะรู้จักในชื่อของอสูรแปดชั้นล่ะมั้ง?”

-อสูรแปดชั้น..?”

เป็นเจ้า!? ไอ้บัดซบ..!”

หญิงสาวสั่นกลัวยิ่งกว่าเก่า หลิวฟงตวาดด่า และกริชนิ่งเงียบ เกลยื่นมือออกไปเหนือศีรษะของบัตเตอร์ฟรายแล้วพูด ไม่ต้องเศร้า ชั้นจะพาเธอไปหาเพื่อนเอง

อย่ายุ่งกับนาง..!”

แม้หลิวฟงจะเอ่ยเช่นนั้น ทว่าฝ่ามือของเกลก็ยังเขยื้อนออกไปเบื้องหน้าอย่างช้าๆไร้ซึ่งการลังเล ดวงตาของหญิงสาวเริ่มมีน้ำตาคลอ ทุกคนในที่นี้ล้วนตกอยู่ภายใต้อำนาจกดดันของเขา

หวาดกลัวจนร่างกายไม่ทำตามคำสั่ง ลมหายใจผ่อนเข้าออกอย่างติดขัด

———ร่างกายนั้นกลายเป็นแข็งทื่อดุจหิน

ลาก่อน

.

.

.

ใครจะไปยอมกันเล่าาาา..!”

“...........?”

เกลหันไปตามเสียง ทันใดนั้นเหนือฟากฟ้าก็ปรากฏร่างของอิสตรีแผดร้องออกมา

ป่ง!

มือของเกลถูกดันออกไปด้านข้างอย่างไม่ทันตั้งตัว พอเหลือบมองก็ปรากฏว่าเป็นหญิงสาวฟาดคทาเข้าใส่ตน ฝ่ามือที่หมายจะบีบศีรษะของบัตเตอร์ฟรายกลายเป็นพลาดเป้า

เปรี้ยง!

ไม่เพียงเท่านั้นลำแสงจากท่าพลังจิตพลันพวยพุ่งเข้าใส่ร่างของเกล จนเจ้าตัวต้องเบี่ยงหลบไปมา จังหวะนั้นเองจึงปรากฏร่างของหญิงสาวขึ้นมาขวางกั้น

ไม่เป็นไรนะ ศิษย์พี่!?”

น้ำเสียงอันคุ้นเคย ตอนนั้นเองบัตเตอร์ฟรายและทุกคนก็ถึงกับชะงัก

-นี่เจ้า..? เป็นไปได้ยังไง?”

นางยังมีชีวิตอยู่?”

“.....นี่เธอ

บัตเตอร์ฟรายหลิวฟงกริชรำพึงออกมาตามลำดับ ใช่ เบื้องหน้าของพวกเขาเผยให้เห็นสตรีผิวแทน เส้นผมสีครีมนั้นปลิวไสวไปตามแรงลม คนๆนี้ย่อยไม่ใช่ใครอื่น

———เป็นแพทตี้!

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #692 PANTHER. (@PhuPhawat) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 07:01
    ฆ่าแม่มเลยยยยยย
    #692
    0
  2. #691 sspm61dc (@sspm61dc) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 22:36
    แพทตี้แมงน่ารำคาญชิบ
    #691
    0
  3. #689 chacor. (@saguradark) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 16:15
    ฆ่าแพทตี้ซ้าาาฆ่าๆ
    #689
    0
  4. #688 bestbest bellbell (@useful) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 07:07
    ใช่ๆฆ่ามันแล้วชิงพลังมา
    #688
    0
  5. #687 SapolNarachotika (@SapolNarachotika) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 02:25
    ฆ่าแพทตี้ซ้าาาา
    #687
    0
  6. #686 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 01:36
    ฆ่าแพทตี้
    #686
    1