UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 128 : Ep.46 - Ajin

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 406
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    2 ก.ค. 61

UN.46 - Ajin

กรอดดด!”

สถานการณ์พลิกกลับ ผู้เสียเปรียบตอนนี้กลับเป็นเหล่าเจ้านรกแทน ชายผิวแทนบุร็อกมีสภาพปางตาย ส่วนเพอร์แกร์แม้จะมีสภาพสมบูรณ์ แต่ฝีมือของเขากลับต่ำสุดในกลุ่ม

———บางทีหากปะทะกันคงกลายเป็นสูสี

นังสารเลวนั่น..!”

บุร็อกกัดฟัน พลางเร่งพลังจิตฟื้นฟูตนอย่างยากลำบาก ไม่ต้องสนข้า! เจ้ารีบจัดการมันซะ!” มันเสนอทางออก ซึ่งเพอร์แกร์ก็เห็นด้วย ประจวบเหมาะกับที่เกลในร่างสถิตมารทะยานเข้าใส่

ป่งงงง!

ฝ่ามือซึ่งแฝงพลังจิตของเพอร์แกร์ปะทะเข้ากับกำปั้นของเกล

———พื้นดินรอบบริเวณพลันยุบกลายเป็นหลุมเว้าเล็กๆ

อึก!?” มันเหงื่อตก นี่เป็นกำปั้นธรรมดาของร่างสถิตมารแท้ๆ แต่กลับปรากฏผลลัพธ์ที่รุนแรงออกมาถึงขนาดนี้ เกรงว่าหากเมื่อครู่ไม่แฝงท่าพลังจิตไว้ บางทีฝ่ามือของตนอาจแหลกเละไม่ก็มีสภาพสาหัสไม่มากก็น้อย

เปรี้ยง!

เพอร์แกร์เตะฟรีคิกเป็นวงสวนกลับหักล้างกับการปะทะ เกลผละถอยออกมาหลายก้าว ก่อนจะยิ้ม ได้เท่านี้เหรอเจ้านรกผู้ยิ่งใหญ่?” เกลสะบัดมือวาดมุทราออกไป

จงปรากฏต่อหน้าข้าโมกขศักดิ์

หอกสีทองดำปรากฏขึ้นกลางอากาศ ชายหนุ่มคว้ามันไว้ จากนั้นชักมืออีกฝ่ายจรดมุทราอีกหน

จงปรากฏต่อหน้าข้าโมกขศักดิ์!”

เปรี้ยงงง!

ทันใดนั้นมืออีกข้างก็คว้าหมับหอกอีกเล่มอย่างทันท่วงที อาคมระดับ 20 จุดสองบท แม้ดูไม่เลวร้ายแต่ก็สามารถสร้างบาดแผลได้แน่ชัด และไม่เพียงเท่านั้นเกลตอนนี้มีเมอร์ริธทั้งสิ้น 48 จุด

ฟู่วววววว!

จงปรากฏต่อหน้าข้านารากะ • พาระห์!”

หอกเพลิงดำอีกสองเล่มซึ่งใช้ทั้งหมดเป็นอีก 6 จุด ก็พลันปรากฏขึ้นในมือที่สามและสี่ของร่างสถิตมาร ทั่วร่างของเขาปรากฏรังสีแดงดำดูดุดันและบ้าคลั่ง กับคลื่นแสงสีทองดำซึ่งดูน่าเกรงขามเปี่ยมล้นไปด้วยอำนาจ

เกลในตอนนี้มีสภาพไม่ต่างจากเทพมารเลยซักนิด!

แรงกดดันขนาดนี้ คู่สัญญาของมันต้องเป็นมารระดับสูงไม่ผิดแน่  เพอร์แกร์วิเคราะห์ สายตาของเขายามนี้กลับไม่หลงเหลือแม้แต่ท่าทีดูแคลนให้เห็น

———หากประมาทก็เท่ากับตาย!

พอนึกแบบนั้นมันก็ดันแว่นแล้วเร่งพลังจิตทำใจให้สงบเพื่อหักล้างความรู้สึกด้านลบออกไป ทั่วร่างของชายฉกรรจ์นี้เริ่มถูกปกคลุมไปด้วยเพลิงนรก สายตาไร้ซึ่งความลังเลใดๆ

เข้ามา!”

ทางด้านบุร็อกเมื่อเห็นสถานการณ์ตึงเครียด ในหัวมันก็เริ่มคิดแผนการหนีทันที มันนับเป็นเจ้านรกที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มสี่คน หากมาแก้แค้นก็ย่อมไม่สาย ทว่าตอนนั้นกรงเล็บอสุภะก็พุ่งเข้าใส่

คว้าก!

ชายเสื้อมันปรากฏรอยเล็บสี่เส้นขึ้น นับว่าโชคดีที่เจ้าตัวถอยออกมาทัน สตรีตรงหน้าฉีกยิ้ม ระหว่างนั้นชั้นจะเป็นคู่มือให้เองนะ ท่านเจ้านรก

จากนั้นซีหลงจึงเลือนหายไปด้วยอาคม

กรอด! ก็แค่อาคมบัดซบ..!” มันร่ำร้อง จากนั้นกลางหลังพลันปรากฏปีกกระดูกขึ้นสองแง่ง ฮ่าห์!” มันคำราม ราวกับปีกนั้นสนองตอบ มันกระตุกพร้อมกับปล่อยลำแสงสีแดงพุ่งออกมารอบทิศ

โอ๊ะๆๆ

ซีหลงร้อง ก่อนจะปลีกตัวหลบออกมา

ชิ! เข้าใกล้ไม่ได้เลยแฮะ ดันเสียโอกาสฆ่าไปซะได้ เธอบ่น กระนั้นก็ไม่ยี่ระเมื่อมองไปทางเกลซึ่งกำลังปะทะกับเพอร์แกร์อย่างสูสี ไม่สิ

เคร้ง! เคร้ง! เปรี้ยง!

แฮ่กแฮ่ก…” เพอร์แกร์หอบหายใจเผยเหงื่อเม็ดโป้งขึ้นหน้า ทางด้านอสูรแปดชั้นกลับหัวเราะร่วน

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ตาย! ตาย! ตาย!”

มีเพิ่มอีกสองแขนก็เท่ากับเพิ่มความสามารถในการกระทำและรับมือ ขณะเดียวกันในร่างสถิตมารนี้ก็ยังส่งผลให้เขามีสปีดและความแข็งแกร่งรวมทั้งค่าความอึดเพิ่มขึ้นสูงอีก

ชนะแน่! แบบนี้ยังไงเราก็มีสิทธิ์ชนะ!

———เกลนึกในใจพลางยิ้มเย็นออกมา

มือสะบัดเป็นพัลวัน ท่าเท้าเองก็ขับเคลื่อนไปเบื้องหน้าตลอด เห็นจะมีแต่เจ้านรกแห่งเฮลซึ่งกำลังถอยหลังตั้งรับออกไป ทีละเมตร สิบเมตร สามสิบเมตร หนึ่งร้อยเมตร

เปรี้ยง!

ลำแสงสีดำแดงปนทองสาดเข้ากลางอกของเพอร์แกร์ นับว่าดีที่มันยังกางพลังจิตป้องกันไว้ กระนั้นในสภาพเช่นนี้หากเขาโดนศัตรูจู่โจมอย่างจังอีกครั้ง ก็มีสิทธิ์ที่โล่พลังจิตคุ้มกายนี้จะแตกสลายได้

ตอนที่ใจลอยอยู่นั้นหอกจากสี่ทิศทางก็ฟาดใส่

———แย่แล้ว! มันได้แต่ร่ำร้องแล้วต้านรับลวกๆ

ตาย!”

กึก!

ทว่าก่อนที่ชายหนุ่มจะฟันหอกเข้าใส่ จนศัตรูเอวขาดสะพายแหล่งและศีรษะแหลกเละนั้น จู่ๆความเจ็บปวดมหาศาลกลับปรากฏขึ้นกลางใจ

อ่อก..!?”

เกลทรุดเข่าแตะพื้น จากนั้นมือก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะกำศาสตราวุธ เคร้ง! เสียงหอกเหล็กร่วงหล่นทั้งอย่างนั้น โดยที่เกลเองก็ไม่อาจต้านแรงกดทับได้ไหว ชายหนุ่มกุมหน้าอกตนแน่น

พรู่ดดดด!

โลหิตก็กระเซ็นออกจากปากเป็นฟูมฝอย

ไม่เพียงเท่านั้น ที่ตาจมูกหูเองก็เช่นกัน กระทั่งผิวหนังทั่วรูขุมขนก็เผยหยาดโลหิตซึมออกมาทีละน้อยตามทวารทั้งเจ็ด

-อะไร..?”

———เขาเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ ทันใดนั้นเสียงของอาชูร่าก็ดังขึ้นในโสตประสาท

ถึงขีดจำกัดแล้ว เจ้าไม่อาจคงร่างสถิตได้นานมากไปกว่านี้

ฟู่วววว!

ราวกับยืนยันคำพูดของมารร้าย ร่างกายของเกลซึ่งคงท่าอยู่ในรูปของการคุกเข่าอยากยากลำบากก็ปรากฏหมอกโลหิตสูบฉีดออกมาคละคลุ้ง แขนที่กลางหลังพลันสลายไป เขี้ยวที่ฟันก็หดลง

กระทั่งสุดท้ายผิวก็กลับคืนเป็นสีเนื้อของมนุษย์

———นี่มันเรื่องอะไรกัน!?

การใช้ร่างสถิตมีขีดจำกัดเวลา..?”

เกลพึมพำ แม้เส้นจะยังเป็นสีแดงเพลิงร้อนฉ่าให้เห็นกระนั้นความร้อนแรงก็จัดว่าน้อยกว่าครั้งแรกราวกับฟืนที่ใกล้มอด หมอกโลหิตระเหยหมดกลายเป็นควันไอน้ำสีเทาลอยคลุ้งให้เห็น ความเจ็บปวดยังอยู่แม้จะทุเลาลงก็ตาม

นี่เป็นการใช้ร่างสถิตครั้งแรกของเกล เพราะแบบนั้นเขาจึงไม่รู้เรื่องขีดจำกัดเวลาในการแปลงร่าง

———แย่ละสิ ตอนที่คิดอย่างนั้นเท้าของเพอร์แกร์หวดเข้าเต็มรัก

ป่ง!

เกลลอยละลิ่วขึ้นฟ้าไปราวห้าเมตร ก่อนจะตกดัง ตุบ! เสียงดังสนั่น แม้จะดีที่ไม่เจ็บเท่าตอนสู้กับเกเฮนน่าจนเสียแขนขา แต่สภาพนี้กลับกลายเป็นกระดูกแตกร้าวไปกว่าครึ่งแทน

น่าเสียดายนะ สุดท้ายเจ้าก็เป็นได้แค่มนุษย์แสนโง่งมตนหนึ่ง

———เพอร์แกร์ย่างสามขุมเข้ามาอย่างใจเย็น

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #769 AlZhaiMerS (@AlZhaiMerS) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 04:34
    โมก 15. พารา 4 ไมใช่หรอ
    #769
    0
  2. #675 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 11:13
    รอตอนต่อไปเอาคืนนนน
    #675
    0
  3. #674 zerobest1123 (@zerobest1123) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 07:02
    ประมาทกันทั้งคู่
    #674
    0