UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 121 : Ep.39 - Any more

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 744
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    10 มี.ค. 61

UNagain.39 - Any more

เสร็จแล้วเหรอ?”

ตอนที่เดินออกมา ก็มีหญิงสาวในคราบอันเดธยืนกอดอกอยู่

———เป็นควีนค้างคาวสีเงิน

อืม

เกลตอบเสียงเรียบ หญิงสาวเข้ามาใกล้ก่อนจะเลิกมือลง คิดว่าคุณคงนะรู้ว่า....เทพหรือมารไม่มีวันดับสูญตลอดกาล

ชั้นรู้ดี ยังไงผู้ศรัทธาก็สามารถเพิ่มหรือลดลงได้ตลอดเวลา คิดว่าอีกซัก 10 ปีหรือ 5-6 ปี ยามะก็คงฟื้นขึ้นมาแล้วควีนแห่งอันเดธพยักหน้า คุณรู้เช่นนั้นก็ดีแล้ว

———จากนั้นหญิงสาวจึงถาม

แล้วไหนประตูภพล่ะ?”

.......ตามมาสิ

ชายหนุ่มเอ่ย เสร็จจึงก้าวเดินออกไป สตรีซึ้งปกคลุมไปด้วยเกราะสีเงินกระบังหมวกรูปค้างคาวได้แต่ฉงนก่อนจะตามติด ทั้งสองมุ่งหน้าออกไปยังลานกว้างหน้าวังของยามะ แล้วหยุดอยู่หน้าประตูบานหนึ่ง

นี่คือ..?”

อ่า ที่นี่แหละ

.

.

เปรี้ยง!

ทันใดนั้นเกลก็พลันกลายร่างเป็นอสุภะ กรงเล็บแหลมถูกแขนเกราะของอันเดธรูปแบบควีนยับยั้งเอาไว้ สายตาผ่านช่องกระบังหมวกกลายเป็นเย็นชาในชั่ววูบ

คิดจะทำอะไร?”

......กำจัดแกยังไงล่ะ

ป่ง!

ควีนซัดแรงหมัดออกจนเขาต้องผละออกห่างมาตั้งหลัก คิดอะไรโง่ๆหญิงสาววาดนิ้วออกในท่ากางเขน แด่พระบุตร และพระจิตจากนั้นจึงร้องออกไปเช่นเดียวกับเกลซึ่งจรดนิ้ว

จงประจักษ์สู่สายตากุงเนียร์!”

จงปรากฏแก่สายตาโมกขศักดิ์!”

ตูม!

คลื่นพลังจิตสีทองและเงินพลันพวยพุ่งออกมาโดยพร้อมเพรียง ในจังหวะนั้นควีนก็เป็นฝ่ายเริ่มก่อน ฮ่ะห์!” หอกระดับเมอร์ริธ 30 จุดแทงออกไปในอากาศกลายเป็นริ้วแสง วูบ! เกลเอี้ยวหลบก่อนจะสวนกลับไปด้วยท่าพลังจิตระยะไกลเช่นกัน

เปรี้ยง!

———กระนั้นควีนกลับปัดออกอย่างง่ายดาย

คิดจะแก้แค้นให้กับอสุภะรูปแบบแจ็คคนนั้นงั้นเหรอ?”

ไม่ใช่หรอก ชั้นแค่จะกำจัดเสี้ยนหนามที่อาจเป็นภัยในอนาคตก็เท่านั้น

แล้วเรื่องประตูภพล่ะ?”

คิดเอาเองสิ ยามะซึ่งทำหน้าที่ดั่งผู้พิพากษาจะมีของน่ารังเกียจอย่างประตูภพได้ยังไง?”

———สายตาอาฆายิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

“.....คุณคงรู้สินะ? ว่าพลังเราต่างกัน

อ่า เพราะอย่างนั้น––

ชายหนุ่มสืบเท้าออกไป แล้วแทงหอกสีทองดำเข้าใส่

ชั้นถึงต้องชนะด้วยเล่ห์ยังไงเล่า!”

เปล่าประโยชน์!”

วูบ!

ทันใดนั้นร่างของเขากลับเลือนหาย สตรีสาวเบิกตากว้าง จงปรากฏต่อหน้าข้ามายา ตอนนั้นขณะที่แทงหอกร่างของเกลก็กลายเป็นภาพติดตาหลอกล่อให้อีกฝ่ายตั้งรับ

———ส่วนตัวจริงยามนี้กลับปรากฏไปอยู่ด้านหลัง!

สวบ!

หอกแทงเป้าเข้ากลางอก ณ ตำแหน่งหัวใจ กระนั้นกลับเป็นตัวเขาที่ขมวดคิ้ว ชิ!” เกลเดาะลิ้น จากนั้นอีกฝ่ายจึงสวนกลับด้วยหอกเงิน ป่ง! ชายหนุ่มผล็อยมือออกจากหอก เพราะอย่างนั้นจึงสามารถหลบพ้นได้ฉิวเฉียด จงหายไปขณะเดียวกันก็สลายก็โมกขศักดิ์ซึ่งปักคาหลังของควีนแล้วเรียกขึ้นมาใหม่

กรอด..!

———ควีนได้รับบาดเจ็บ

กระนั้นเป็นเพราะร่างอันเดธของเธอเป็นประเภทสวมเกราะ ก็เลยทำให้หอกแทงทะลุไม่ถึงหัวใจดี แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ก็นับว่าได้ผล หญิงสาวสำรอกเลือดออกมาคำโตพลางเข่าทรุดกับพื้น

———ต้องรีบฮีล!

จ-จงประจักษ์สู่สายตา....”

ไม่ให้รักษาได้หรอกเว้ย!”

เปรี้ยง!

หอกโมกขศักดิ์ฟาดลงศีรษะจนกระบังหมวกร้าว อ่อก!” เกลเหยีดยยิ้มฟาดซ้ำใส่ศัตรูโดยไร้ซึ่งความปราณี

เพล้ง!

หนนี้กระบังหมวกจึงแตกออก เผยให้เห็นเลือนผมสีเงินสวยงาม เช่นเดียวกับผิวพรรณสีขาวดุจหิมะ ทว่าก็เป็นหิมะที่เหมือนน้ำแข็งใสซึ่งราดน้ำแดงชโลมไปทั่ว

ศีรษะแตกใบหน้าเบี้ยวตาช้ำเลือด

———เกลง้างมืออีกครั้ง

ตายยยย!”

จงประจักษ์สู่สายตาสเตจิส!”

วูบ!

ประตูมิติพลันปรากฏข้างใต้ส่งผลให้ร่างของหญิงสาวร่วงหล่นลงไป การโจมตีเองก็กลายเป็นพลาดเป้า จนเกลก็ชะงัก ในชั่วเสี้ยววินั้นกว่าที่เขาจะโดดตามไปด้วย ประตูมิติก็ได้ปิดลงแล้ว

กลายเป็นว่าควีนสามารถหลบหนีไปได้

.

.

.

———เกลมองไล่หลังอย่างเหนื่อยอ่อน

ไอ้อาคมมิตินี่มันสะดวกซะจริงนะ สงสัยใช้เป็นกันทั้งทีมเลยมั้ง?”

ชายหนุ่มพึมพำ ก่อนจะแหงนมองประตูบานเดิมอีกครั้ง

เอาเถอะ อย่างน้อยก็บลัฟให้มันคิดว่าที่นี่ไม่มีประตูได้ล่ะนะเกลเดินทอดน่องแล้วเปิดประตูคร่ำครีซึ่งลงกลอนไว้ด้วยหอก โครม! ประตูพลันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นห้องมืดซึ่งมีม้วนคัมภีร์วางเอาไว้

ไอ้นี่สินะอาชูร่า?”

อืม

เกลคว้ามันมาถือไว้ก่อนจะมองครู่หนึ่งแล้วยัดเก็บลงอกเสื้อ ได้เวลากลับแล้วสินะ.....ซีหลง!” จากนั้นร่างล่องหนก็พลันปรากฏขึ้นอย่างเงียบงันข้างๆเขา

แหมๆ ไม่เคยตบตานายได้เลยนะเนี่ย

หึ! เธอเองก็เหมือนกัน ถ้าอยู่ดูชั้นสู้ตะกี้แล้วทำไมถึงไม่คิดจะช่วย?”

ก็มันเหนื่อยแล้วอ่ะ

จากนั้นหญิงสาวจึงชูศีรษะไร้ร่างของชายหญิงสามคนให้เห็น หนึ่งคือมาร์กาเร็ต สองคือบลูซและสามคือโดมินิค

———ทั้งหมดคือหัวของอันเดธโฟลทเอช!

เล่นใช้ให้ชั้นไปลอบฆ่าเจ้าพวกนี้เนี่ย มันงานหนักเลยไม่ใช่รึไง?”

“.....เหนื่อยหน่อยแล้วกัน

ฮิฮิ! อย่าลืมให้รางวัลชั้นล่ะ!” หญิงสาวฉีกยิ้ม จะว่าไปเรื่องประตูภพนี่นายหลอกยัยนั่นจริงๆเหรอ?”

อืม.....ไม่เชิงหรอก ถึงแม้ที่นี่จะไม่มีประตูอยู่ก็จริง––

เกลเหลือบมองไปยังอกเสื้อที่เก็บม้วนคัมภีร์เอาไว้

แต่ก็มีของที่สามารถทำให้เราสร้างประตูได้น่ะ

“….โห?”

ดวงตาสีแดงของซีหลงพลันเปล่งประกาย

———เช่นเดียวกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เผยอออก

อยู่กับนายเนี่ยไม่เคยเบื่อเลยจริงๆ!”

 ۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #645 RISAL (@pwangthiyxng) (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 16:42
    ช่าย~อยู่กับเกลไม่เคยเบื่อเลยขนาดเรานั่งอ่านยังม่เบื่อเรย~~~พอเกลหายไปนี่แทบกดออก คิกคิก~
    #645
    0
  2. #627 KHEM (@jame23234) (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 22:08
    อยู่กะเกลทั้งทีจะเบื่อได้ไง 555
    #627
    0
  3. #626 GODwinter (@GODwinter) (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 12:19
    รอครับ
    #626
    0
  4. #625 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 16:41
    รอตอนต่อไปครับ
    #625
    0