UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 117 : Ep.35 - Anemone

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 682
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    21 ก.พ. 61

UNagain.35 - Anemone

แก๊งแก๊ง!

ทันใดนั้นเสียงรวมตัวของสำนักก็ดังขึ้น ทั้งสามชะงัก จากนั้นหลิวฟงจึงเหลือบมอง “น่าเสียดายนัก” พร้อมกันหยิบชุดคลุมของศิษย์เอกขึ้นสวมทับแล้วเดินออกไป

เฮอะน่าเสียดายงั้นเหรอคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?”

เอาน่า ยังไงนายก็บาดเจ็บ ไม่มีทางสู้เขาได้หรอก

ชายหนุ่มกระตุกคิ้ว “นี่หล่อนพวกใครกันแน่?” ซึ่งแพทก็ยักไหล่ “ไม่พวกใครทั้งนั้น” พอได้คำตอบแบบนี้กริชจึงเงียบก่อนจะเดาะลิ้นแล้วมุ่งเดินออกไป

ณ ลานกว้างของสำนักเผยให้เห็นเหล่าศิษย์นับพันยืนอยู่ภายใน ตรงหน้าก็เผยให้เห็นสี่อาวุโสและประมุขนั่งกำกับอยู่ “คารวะท่านประมุข!” ทุกคนร้องเช่นนั้น ครู่หนึ่งจึงกลับมายืนตรงดังเดิม จางลี่แจ้ง “ที่ข้าเรียกมาวันนี้เพราะมีเรื่องจะสาธยายให้พวกเจ้าฟัง

จากนั้นสายตามันจงหยุดยังกริช

อย่างที่พวกเจ้าทราบ เมื่อไม่กี่วันก่อน ศิษย์ของเราได้รับบาดเจ็บสาหัส และอีกสี่คนถูกสังหารทิ้งอย่างเลือดเย็น ผู้ทำเรื่องเช่นนี้ก็คืออสูรแปดชั้น เกล

แซ่ด! แซ่ด! แซ่ด!

อสูรแปดชั้น...งั้นเหรอ?”

แพทพึมพำ ส่วนคนอื่นๆก็ร้องระงมอย่างตื่นตระหนก ไม่เพียงเท่านั้น ทุกๆคนก็ยังแสดงสีหน้าไม่เชื่อออกมาให้เห็น อสูรแปดชั้น ตัวตนอันน่าพรั่นพรึงแห่งนรกฟากตะวันออกนารากะ มีคนล่ำลือว่ามันผู้นี้แข็งแกร่งเทียบเท่าผู้ใช้อาคมร้อยคนได้ และครั้งหนึ่งมันเคยปะมือกับยามะมาแล้ว

เป็นเวลาแปดวัน เพราะอย่างนั้นจึงถูกเรียกว่าอสูรแปดชั้น

———เรื่องราวของมันยากระบุว่าเท็จจริง

ทุกคนเงียบ!” ต้วนฮุ่ยคำราม ทันใดนั้นเสียงระงมจึงเลือนหายไป ดังที่เจ้าได้ยิน การที่มันเล่นงานคนของเรานั้นอาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ไม่แน่ว่าอีกในสองหรือสามวัน มันอาจบุกเข้ามายังเมืองของเรา

จางลี่ชูตราประทับขึ้นพร้อมกับสาส์นฉบับหนึ่ง

นี่คือโองการแห่งยามะ ข้าจะเปิดการคัดเลือกบุคคลากร 500 คนขึ้นเปิดหน่วยรบพิเศษ หน่วยรบนี้จะต้องทำงานร่วมกับอีกสองสำนัก และคนของท่านยามะ

เป็นอีกครั้งที่เกิดเสียงฮือฮาขึ้น

ดังนี้ข้าจึงให้อาจารย์แต่ละท่านเป็นผู้เลือกตัวแทนจากศิษย์ตน!” ทันใดนั้นผู้อาวุโสจึงก้าวออกมาหนึ่งในนั้นคืออังกอร์ซึ่งเรียกใช้อาคมเพลิงตวัดรายชื่อทั้งห้าร้อยคนเป็นอักษรอยู่บนอากาศ

ผู้มีนามในประกาศจงก้าวออกมา!”

ทุกคนอื้ออึง กระนั้นก็ยังมีสติกวาดตามองทั้งหมดเพื่อหารายชื่อตน มีข้า!” มีศิษย์คนหนึ่งร้อง แล้วก้าวออกไป จากนั้นเหตุการณ์ซ้ำๆก็ปรากฏขึ้น หลิวฟงก้าวออกไปอย่างสงบโดยไม่เหลือบแลรายชื่อ

อหังการซะจริงนะ ศิษย์พี่

เป็นกริชซึ่งก้าวออกมายืนข้างๆพูด ชายหนุ่มหลับตาก่อนจะโต้ ดูเหมือนเจ้าจะติดในรายชื่อด้วยสินะซึ่งเจ้าตัวก็ไม่ได้ตอบอะไร ปล่อยให้บรรยากาศนำความคิดและความรู้สึก

เห็นจะมีแต่แพทซึ่งก้าวถอยหลังลงจากลาน

———หญิงสาวกัดฟันแน่น

ทั้งที่ได้เป็นศิษย์เอกของสาขาวิชายันต์แล้วแท้ๆ เธอลอบกำหมัด แม้จะเป็นอย่างนั้น ทว่าแพทกลับไม่มีรายชื่ออยู่ บ้าเอ๊ย..!” เธอก้มหน้าเงียบแล้วมุ่งเดินออกจากลานกว้างไปยังหอพัก

โดยมีสายตาของจิวซือเมี่ยวไล่มองตามหลัง

.

.

.

ฮะฮะฮะ

ทว่าตอนนั้นเธอกลับได้ยินเสียงหัวเราะ เสียงใสนั้นทะยานผ่านหน้าเธอไป แม้จะแวบเดียวแต่เธอก็สัมผัส ดวงตาสีแดงฉานนั้นกำลังยิ้มเยาะ

เป็นเหมือนกับกุหลาบแย้มที่แสนงดงาม

———และอันตรายยากแก่การเข้าถึง

ฉูดดดด!

.......!?”

ทุกคนสายตาถึงกับตื่นตะลึง

ตรงหน้านั้นพลันปรากฏหญิงสาวไร้นามขึ้น เธอกำลังยิ้มเต็มไปด้วยเสน่ห์อันมากล้น ขณะเดียวกันบนเวทีก็ถูกประดับไว้ด้วยฝนโลหิตทั้งสี่เหล่า

เหล่าที่หนึ่งคือมาคัส

เหล่าที่สองคืออังกอร์

เหล่าที่สามคือต้วนฮุ่ย

เหล่าที่สี่คือจิวซือเมี่ยว

.

.

ศีรษะของผู้อาวุโสทั้งสี่ยามนี้กลับถูกกระชากออกอยู่ในกำมือของหญิงสาว ร่างไร้หัวยืนโงนเงนก่อนจะล้มตึงพ่นน้ำพุเลือดทั้งอย่างนั้น

หญิงสาวแลบลิ้นเลียนิ้วอสุภะที่เปื้อนเลือด

พลาดเป้าซะได้ แย่จัง

อ-อึก!? นี่เจ้า––เป็นจางลี่ที่ได้สติ มันกำแผลที่ต้นคอ การจู่โจมเมื่อครู่เขาสามารถหลบได้ กระนั้นก็ไม่ถือว่าพ้นโดยสมบูรณ์ เลือดสีสดไหลรินออกมา เช่นเดียวกับจางลี่ที่กำลังร่ายอาคมรักษาแผลตนอยู่ ส่วนทางด้านเหล่าศิษย์....

ก-กรี๊ดดดดด!?

เหวอออ! นี่มันอะไรกัน!?”

———ทุกคนกำลังตกอยู่ในความอลหม่าน

แหมๆ ไม่ต้องกลัวหรอกน้า

หญิงสาวร้องเนิบนาบก่อนจะดีดนิ้ว เป๊าะ! ทันใดนั้นเบื้องหน้าจึงปรากฏเหล่าอันเดธนับร้อยขึ้นจากประตูมิติสเตจิสเหนือหลังคาสูงนั้นมีชายหนุ่มผมทองยืนยิ้มอยู่

การเป็นพันธมิตรเนี่ยก็ดูน่าสนุกดีแฮะ

——— คนๆนั้นก็คือโดมินิค

อ๊ากกกกก..!

เบื้องหน้าคือการสังหารหมู่อย่างเลือดเย็น เหล่าศิษย์น้อยใหญ่ซึ่งสูญเสียกำลังใจอย่างกะทันหัน กลับไม่อาจตอบโต้ได้ทันท่วงที สิบคนยี่สิบ เพียงแค่ 20 วิฯก็มีคนตายแล้วร่วม 80 คน

นี่มันเรื่องอะไรกัน!?”

ข้าก็ไม่ทราบ แต่ว่ายามนี้เราคงต้องสู้

ฉัวะ!

หลิวฟงตอบกริชเสร็จก็ฟันอันเดธด้านหลังทิ้งแล้วหันหลังพิงกับชายหนุ่มในสภาพตั้งรับจากการจู่โจมรอบทิศ เพราะหากเราไม่สู้ คนที่จะถูกฆ่าก็คงเป็นพวกเรา!”

.

.

นี่พวกเจ้าเป็นใครกัน!?”

จางลี่ลุกขึ้นอย่างช้าๆก่อนจะเปล่งเสียงถามสตรีตรงหน้าอย่างมีโทสะ

———ในสภาพอย่างนั้น เธอกลับเอียงคอแล้วฉีกยิ้ม

ซีหลงและพรรคพวกยังไงล่ะ

 ۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #600 thedartvader (@thedartvader) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:33
    ค้างเลยยย เกลกลายเป็นเทพหรือมารยังเนี่ย จำได้ว่าตอนท้ายภาคที่แล้วเหมือนจะบรรลุหลักธรรม ไงก็เหอะ สนุกมากๆครับ ขอบคุณมากครับ
    #600
    0
  2. #598 KHEM (@jame23234) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:24
    สมกับเป็นนรก. ต้องอย่างงี้ซิ -พวกบ้าคุณธรรมนะ มันก็แค่ลมปาก ฮิฮิฮิ
    #598
    0
  3. #597 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:20
    รอตอนต่อไปครับ
    #597
    0