UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 116 : Ep.34 - Anemone

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 583
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    20 ก.พ. 61

UNagain.34 - Anemone

ปัง!

ประตูสำนักเปิด ร่างกายสะบักสะบอมของกริชปรากฏขึ้นให้เห็น ผู้คนจำนวนมากแห่มามุงก่อนจะนำตัวเขาไปรักษา ทหารประจำการซึ่งแบกตัวชายหนุ่มมาได้แจ้งให้แก่เจ้าสำนักว่าพบกริชนอนสลบอยู่หน้าทางเข้าเมือง

ต้วนฮุ่ยตาเบิ่งโพลงร่ำร้อง “ศิษย์ข้า!?” มันหันขวับ

เกิดเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร!”

รอถามจากศิษย์ท่านเถอะ

จางลี่เจ้าสำนักยืนมองอย่างวิตก มีคนเพียงเท่านี้เรอะ?” ส่วนทหารยามก็พยักหน้า สุดท้ายเมื่อไม่ได้ความอะไรอีก เขาจึงปล่อยตัวไป มีศิษย์ซึ่งติดตามมันไปสี่คน ดูท่านี้คงเป็นเรื่องใหญ่เสียแล้ว

ทุกคนได้แต่รอเวลาให้ชายหนุ่มตื่นขึ้น

———กระทั่งวันถัดมา

อ-อึก...เสียงครางของกริช ส่งผลให้คนรับใช้สะดุ้งตื่น จากนั้นไม่นานพวกผู้อาวุโสก็พลันปรากฏขึ้นรายล้อมเขา ...ขอคารวะท่านประมุขจางลี่ผ่อนมือไม่ยี่ระ

พักผ่อนเถอะ ทว่าก่อนหน้านั้นเจ้าช่วยเล่าเรื่องได้รึไม่?”

ครับ ในระหว่างที่ปฏิบัติภารกิจ ผมได้ถูกลอบโจมตีจากศัตรูผู้หนึ่ง

ผู้เดียวงั้นเรอะ!? เป็นไปไม่ได้! เจ้าในตอนนี้นับว่าแข็งแกร่งระดับ 1ใน3 ของสำนักหากไม่นับเหล่าผู้อาวุโสต้วนฮุ่ยทำท่าตกตะลึง ซ้ำเจ้ายังพาศิษย์อีกสี่คนไปด้วย คนที่ทำร้ายเจ้ามันเป็นใครกัน!”

เป็นอสูรแปดชั้น...เกลครับ

ทันใดนั้นทุกคนก็ถึงกับอื้ออึง ระดับอสูรแปดชั้นนั้นต่อให้เป็นเจ้าสำนักก็ยังต้องยำเกรงและหวาดหวั่น เขากลืนน้ำลายเอื้อก ที่เอ่ยมาเป็นเรื่องจริงเรอะ?”

ครับ มันบอกจะทำลายล้างเมืองนิรยบาลแล้วขึ้นปกครองแทนท่านยามะ โชคดีนักที่ผมสามารถหลบหนีออกมาได้ กระนั้นบาดแผลก็ถือว่าสาหัสไม่น้อย

บัดซบ! เจ้าอสูรนั่นนับเป็นตัวอะไร!? กล้าดีขนาดไหนถึงมาเทียบชั้นกับท่านยามะ!”

ต้วนฮุ่ยแผดร้องอย่างเดือดดาล หนึ่งในผู้อาวุโสอังกอร์ทำท่าคำนึง

นี่ถือเป็นเรื่องใหญ่ ความสามารถของมันเคยบุกเมืองนิรยบาลสำเร็จมาแล้วหนหนึ่ง แม้จะไม่สำเร็จ แต่ก็ไม่ถึงขนาดเป็นไปไม่ได้ผู้อาวุโสมาคัสเอ่ยสำทับ

ความสามารถของมันไม่ใช่เรื่องที่จะล้อเล่นได้ ประมุขจาง

อ่า ข้าจักนำเรื่องนี้ไปแจ้งแก่ท่านยามะเอง ส่วนเจ้าก็พักผ่อนตามเดิมเถิด

ท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียด เหล่าอาวุโสก็รีบมุ่งหน้าออกจากหอพักของกริช หลงเหลือเพียงแค่ชายหนุ่มซึ่งกำลังนั่งนิ่งเงียบมองตามหลังไป

......

.

.

.

เป็นเช่นนั้นเรอะ?”

ขอรับ

จางลี่ซึ่งกำลังคุกเข่ากับพื้นก้มหน้าลง ส่วนหญิงสาวนามว่ายามะก็กำลังเคี้ยวมันฝรั่งทอดดังหงับๆอยู่ เอาเถอะ ข้าขอบใจเจ้าแล้วกันที่มาเตือนนางเหลือบมองราฟาเอล ฝากด้วยล่ะ

น้อมรับคำสั่งครับ

ท่าทีเฉยชาของหญิงสาวทำเอาจางลี่ต้องอึ้งนิดๆ

———สมแล้วที่เป็นท่านยามะ!

อ่อ แต่เผื่อไว้ด้วยล่ะว่าอาจเกิดเหตุฉุกเฉิน ยามะชี้ เจ้าจงเตรียมกลุ่มศิษย์ที่จะทำหน้าที่ปกป้องเมืองไว้จำนวน 500 ตน ส่วนอีกสองสำนักที่เหลือ ข้าจักนำเรื่องไปบอกเอง

ขอรับ!”

จางลี่คารวะหนหนึ่งก่อนจะก้าวเดินออกมา มันคิดวิตก ศิษย์ 500 คนเชียว? จากนั้นจึงเหลือบมองกระบี่ข้างกายอย่างเงียบงัน หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่นมันพึมพำ

ทางด้านสำนักกริชนั้นกำลังเดินสวมผ้าแล้วก้าวเดินออกจากห้องเพื่อไปยังโรงฝึก

กริช!”

ทันใดนั้นเขาจึงผมกับแพทเข้าอย่างพอดิบพอดี ชายหนุ่มยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะสังเกตเห็นผู้ที่ตามหลังมาด้วย ใบหน้าของมันกลับกลายเป็นถมึงทึง

.....คารวะศิษย์พี่หลิว

อืม

———เป็นหลิวฟงเหนือที่มันเกลียดชัง!

อาการนายเป็นยังไงบ้าง?”

อ่า ก็ไม่เท่าไหร่หรอก สบายๆน่ะหายห่วง

งั้นเหรอ? แล้วนี่นายจะไปไหนน่ะ อาการหายดีแล้วไง?”

ก็ไม่อยากจะนั่งนอนเฉยๆ เลยคิดจะออกไปยืดเส้นยืดสายที่โรงฝึกน่ะ ไปไหม?”

หา!? นี่นายเพี้ยนรึไง! อาการก็ยังไม่หายดีแท้ๆ แล้วชั้นเองก็มีซ้อมกับศิษย์พี่ด้วย เพราะงั้น––

ว่าไงนะ?”

“.........!?”

ทันใดนั้นสายตาแข็งกร้าวเต็มไปด้วยแรงอาฆาตก็พลันปรากฏออกมาจากสายตาของชายหนุ่ม แพทถึงกับสะดุ้งเฮือก ส่วนหลิวฟงก็หรี่ตาลง แล้วทัก

เช่นนั้นเจ้าก็มาด้วยกันสิ

———กริชหันมองอย่างฉงน ก่อนจะเปล่งประกายวาวโรจน์

ศิษย์น้องพร้อมรับคำชี้แนะ!”

.

.

ข้าจะต่อให้ โดยใช้เพียงแค่มือเดียว

.....แล้วแต่ศิษย์พี่เถอะ หากท่านไม่กลัวเสียใจภายหลังก็อย่าหาว่าศิษย์น้องไม่เตือน!” ตอนนี้ทั้งคู่กำลังกำศาสตราในมือไว้แน่น จากนั้นชายหนุ่มจึงตวัดดาบทะยานเข้าหลิวฟง

ป่ง!

หนุ่มแดนมังกรรับไว้อย่างเฉยเมย ไร้น้ำหนักเสียจริงจากนั้นมันจึงหมุนควงเบี่ยงวิถีดาบ ฟาดเข่าตอกลงกลางอก อุ๊ก..!?” กริชถึงกับจุก กระนั้นเขาก็ตั้งสติหวดดาบกลับไป วืด! ผลที่ได้คือจั่วลม

ฝีมือเจ้าด้อยกว่าศิษย์น้องแพทเสียอีก

ว่าไงนะ!?”

ทันใดนั้นสีหน้าไม่พอใจทุนเดิมก็พลันเพิ่มทบทวียิ่งขึ้นไปอีก ฮ่าห์!” กริชแทงดาบไม้ออกไป กระนั้นหลิวฟงก็พริ้วหลบอย่างสบาย แล้วสวนด้วยกำปั้น กริชรับไว้ ก่อนจะเตะเสยปลายคางสวน เพราะคาดการณ์อยู่แล้วก็ดีอีกฝ่ายจึงสามารถหลบพ้น

จงปรากฏต่อหน้าข้าวาตะ!”

ทว่าตอนนั้นสายลมหอบหนึ่งกลับปรากฏขึ้นที่ปลายฝ่าเท้า จนกลายเป็นการเพิ่มระยะจู่โจม หลิวฟงเหนือไม่ทันระวังลอบเบิกตากว้าง เปรี้ยง! มันถูกเตะเสยจนล้มกระเด็น

ศิษย์พี่!? กริช! นี่นายทำบ้าอะไรเนี่ย!?”

ทำอะไร? ชั้นก็แค่ใช้อาคมพวกนายไม่ได้ตั้งกฏเอาไว้นี่ ถูกไหม?”

ดูท่าเจ้าจะเป็นพวกเจ้าเล่ห์เพทุบายดังที่เขาว่าไว้จริงๆ

หนนี้กลับเป็นหลิวฟงที่แย้งขึ้น เหอะ! พูดไปเถอะสุดท้ายนายก็แพ้ชั้นอยู่ดีนี่ จริงไหม!?” ทันใดนั้นสายตาของอีกฝ่ายกลับกลายเป็นคมกร้าว แล้วในชั่วพริบตานั้น

เช่นนั้นข้าขอใช้อาคมด้วยก็แล้วกัน

เปรี้ยง!

ทันใดนั้นร่างของกริชก็ถึงกับลอยละลิ่วไปปะทะกับกำแพงหนา อ่อก..!” ชายหนุ่มน้ำลายกระเซ็นก่อนจะทรุดกับพื้นสะกดความเจ็บปวดไว้ ก-แก...

ไม่ต้องห่วง ข้ายั้งมือไว้ให้แล้ว นี่คืออาคมระดับ 12 จุดวาตะ • พาระห์

ในมือของมันปรากฏหอกสีเขียวมรกตให้เห็น

———หลิวฟงคำราม

มาต่อยกสองกันเถิด ศิษย์น้อง

 ۞۞۞

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #596 tas42768 (@tas42768) (จากตอนที่ 116)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:57
    ชอบมากรอน่ะคร้าาส
    #596
    0