UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 107 : Ep.25 - Advancer

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    13 ก.ค. 60

UNagain.25 – Advancer

ผู้เข้ารอบมีทั้งสิ้น 8 ท่าน! ด้วยเหตุนี้คู่ประลองทั้งหมดจึงลงตัว แหม่! โชคดีจริงๆนะครับ

———หนึ่งพูดด้วยสีหน้าระรื่น

เฮเฮเฮเฮเฮ!

ข้างๆกันก็ปรากฏกลุ่มหนุ่มสาวทั้งแปดยืนอยู่ เชิญทุกท่านจับฉลากครับ มันว่าเสร็จจึงผายมือไปทางกล่องเล็กๆใบหนึ่ง กังจาเป็นผู้ลงมือก่อน จากนั้นจึงตามด้วยเหล่าสมุนของมัน และที่เหลือตามลำดับ กริชจับได้เบอร์หก พอเห็นดังนั้นเขาจึงลอบแอบมองคนอื่นๆตาม ซีซี่ได้เบอร์หนึ่ง ส่วนหลิวฟงได้เบอร์สาม

เอาล่ะ! ขอเชิญทุกท่านที่ไม่ใช่เบอร์หนึ่งกับสองลงจากสนามก่อนนะครับ

พิธีกรหนุ่มเอ่ยสุภาพ ราวกับตอบรับต่อคำขอนั้น ทุกคนจึงทะยานลงจากเวที หลงเหลือไว้เพียงบุรุษหนุ่มสองคน หนึ่งในนั้นคือซีซี่แน่นอนอยู่แล้ว ส่วนอีกคนนั้น

———เป็นตัวเต็งอันดับสองกังจา

ต๊ายตาย! ไม่คาดคิดเลยนะว่าเราจะได้ประลองกันอีกน่ะ

เหอะ..! ไปตายซะไอ้วิปริต

พอมันว่าอย่างนั้นซีซี่ก็ถึงกับกระตุกคิ้ว หนึ่งเห็นไม่สู้ดีนัก มันจึงชูมือขึ้นให้สัญญาณ ทุกท่านอยู่ในความสงบนะครับ ผมจะนับ ห้า...สี่...สาม...สอง...หนึ่ง... จากนั้นสันมือจึงถูกวาดลง

เริ่มได้!”

.

.

ผู้ชนะได้แก่กังจาครับ..!”

เฮเฮเฮเฮเฮ!

เพียงไม่กี่นาทีก็รู้ผล บางทีอีกฝ่ายคงต้องการเก็บแรงไว้รอบหน้า เพราะอย่างนั้นจึงจัดการเผด็จศึกตั้งแต่ต้น ซีซี่ที่รู้ความข้อนี้ดีจึงเป็นฝ่ายขอยอมแพ้แทน อย่างไรเสียเขาก็ไม่ใช่คู่มือของอันดับสองอยู่แล้ว

ทำดีแล้วล่ะ เจ้าอย่าคิดมากเลย

เฮ้อ...อย่างน้อยก็อยากซัดหมอนั่นให้หน้าหงายจังนา

ซีซี่นั่งเท้าคางพลางฟังคำปลอบของเพื่อนสาวอย่างไวโอเล็ต เธอว่า ต่อไปเป็นหลิวฟงสินะ? ใครเป็นคู่ประลองกัน?” พอเอ่ยถามอย่างนั้น กลางเวทีจึงปรากฏเค้าร่างสองสายขึ้น หนึ่งคือหลิวฟงเหนือ

และอีกหนึ่งก็คือสไปรท์สมุนของกังจา

ผมขอยอมแพ้ครับ

ว่าแล้วเชียว ไวโอเล็ตขบคิด ก็ไม่แปลกที่จะยอมแพ้ตั้งแต่ไม่ทันเริ่ม อีกฝ่ายนั้นเป็นถึงอันดับหนึ่ง อีกอย่างต่อให้บังเอิญชนะจริง แต่รอบหน้าก็คงไม่มีแรงเหลือจะไปสู้แล้วล่ะนะ ขณะที่คิดอย่างนั้น โฆษกชายจึงประกาศให้หลิวฟงชนะผ่านไป มันทำสีหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ก่อนจะทะยานร่างลงจากเวทีไป

ขอเชิญหมายเลขห้ากับหกครับ!”

ตอนนั้นกริชจึงก้าวขึ้นเวทีอย่างแช่มช้า

ศัตรูของเขาก็คือเปรี้ยวหนึ่งในลูกน้องของกังจา

โฮ่? ไม่คิดเลยว่าจะเป็นนาย แบบนี้ก็ง่ายหน่อยล่ะ หญิงสาวฉีกยิ้ม ก่อนจะจรดนิ้วเตรียมร่ายมุทราออกไป เรื่องบดขยี้พวกทำกร่างเนี่ยของถนัด!”

.....สมแล้วที่เป็นคนไทย

กริชส่ายหน้าเอือมระอาเล็กน้อย จากนั้นหนึ่งจึงประกาศออกไป

การประลองเริ่มได้!”

จงปรากฏต่อหน้าข้านารากะ  พาระห์

จงปรากฏต่อหน้าข้าวาตะ

หอกเพลิงพลันปรากฏขึ้นตรงหน้า ขณะเดียวกับสายลมหมุนก็บิดพลิ้วอยู่ที่ปลายเท้าของชายหนุ่ม ตาย!” เปรี้ยวคำรามออกมาดุจฆาตกรหั่นศพ ทางด้านกริชเองก็ตัดสินใจรักษาห่างเอาไว้

ฟุ่บ!

หอกแดงพุ่งจั่วลมไปหนึ่งครั้ง เขาหลบมันได้หวุดหวิด นิ้วทั้งสองพลันจรดขึ้น

จงปรากฏต่อหน้าข้านารากะ  ทัลนุล

วิ้ง! ชายหนุ่มคว้าธนูเพลิงเอาไว้ จากนั้นจึงโดดแบคสเตปป์ง้างศรอาคมออกไป เปรี้ยงงง! เสียงกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว กระนั้นพอผ่านไปสองวิฯ เปรี้ยวกลับทะยานฝ่าฝุ่นควันออกมา

อะไรกัน..!?”

ฮ่าฮ่าฮ่า! ฝึมือมีเท่านี้รึไง!?”

เปรี้ยง!

กริชตั้งรับคมหอกได้ทันท่วงที ยามนี้คันธนูได้ถูกใช้ออกไปไม่ต่างจากโล่ใบหนึ่ง แก๊ง! แก๊ง! ไม่เพียงเท่านั้น หญิงสาวตรงหน้ากลับบิดพลิ้วร่างตนฟาดฟันคมหอกใส่ไม่หยุดยั้ง สะเก็ดไฟสีส้มแดงปลิวว่อนไปทั่ว

ตาย! ตาย! ตาย!”

อ-อึก..!?”

เราเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่ บ้าชิบ! กริชได้แต่สบถในใจ ขณะเดียวกันก็ถอยห่างออกมาพลางตั้งรับไปเรื่อยๆ ไม่มีเวลาให้ง้างสายธนูแม้แต่วิฯเดียว เขาคำรามออกไปอย่างเหลืออด

สุดจะทนแล้วนะโว้ย!”

ป่งงงง!

อั่ก..!?” ทันใดนั้นชายหนุ่มจึงปัดวิถีหอกขึ้นแล้วซัดสวนกลับไปหนึ่งฝ่ามือแฝงด้วยท่าพลังจิตของอาคมวาตะหล่อนถึงกับผงะ ก่อนจะเซถลาไปถึงห้าหกก้าวแล้วไอเป็นเลือดออกมาคำหนึ่ง ก-แก..!?” ไม่พูดพร่ำทำเพล ชายหนุ่มจัดการจรดนิ้วไปยังกึ่งกลางก่อนจะรวบรวมสมาธิจนถึงขีดสุดแล้วง้างศรเพลิงขนาดใหญ่กว่าทุกทีอย่างแช่มช้า พอเห็นดังนั้นเปรี้ยวจึงกระตุกคิ้วรับรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายจะทำสิ่งใด

ถ้างั้นก็วัดกันไปเลย!”

ทันใดนั้นปลายหอกจึงปรากฏเพลิงสีแดงฉานขึ้นปกคลุม

หนึ่งคือเพลิงผลาญซึ่งลุกชโลมกาย อีกหนึ่งคือกระสุนเพลิงซึ่งแผดเผาทุกอณู

ฮ่าาห์..!”

เปรี้ยงงงงง!

ท่าพลังจิตทั้งสองถูกใช้ออกไปในเวลาเดียวกัน แรงระเบิดมหาศาลพลันปรากฏขึ้นตรงหน้า ร่างของกริชลอยกระเด็นคว้างออกไปตามแรงดีด ส่วนเปรี้ยวเองก็ถูกแรงดันถอยครูดออกไปจนรองเท้าถึงกับลุกไหม้

———รุนแรงมาก! พลังจิตนี่มันอะไร!?

หล่อนลอบตระหนกเบาๆ กระนั้นความนึกคิดนี้ก็นับว่าสายไปเสียแล้ว เพราะอะไรน่ะเหรอ? คำตอบก็ง่ายๆ เพราะกริชในตอนนี้กำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศ

มือของเขากำลังง้างศรดอกถัดไปมาที่เธอ

เสร็จกัน..!?”

ลาก่อนแม่สาวไทย

เปรี้ยงงงง!

เพราะเธอตั้งรับกับคลื่นพลังจิตระลอกแรกอยู่ก็เลยหลบไม่ได้ แถมจะกางโล่พลังจิตก็นับว่าช้าเกินไป เพราะตอนนี้กำลังรวบรวมสมาธิไว้กับการใช้ท่าพลังจิตต้านรับอยู่ ด้วยเหตุทั้งหมดทั้งมวลนี้

———กริชจึงเป็นฝ่ายชนะไปโดยปริยาย

อ๊ากกกกกก! เธอแผดร้องอย่างสาหัส จากนั้นจึงสิ้นสติไป หนึ่งว่า ผู้แข่งขันกริชเข้ารอบต่อไปครับ!” ทันทีที่เสียงนั้นว่า เพลิงผลาญขนาดใหญ่จึงเริ่มสงบลงเผยให้เห็นกริชกำลังยืนหอบหายใจอยู่

เฮเฮเฮเฮเฮเฮ!

เขายิ้มมุมปากนิดๆก่อนจะร่อนกายลงสู่พื้นอย่างเงียบเชียบ ตอนนั้นที่ไวโอเล็ตเดินสวนเขามา ยินดีด้วย หล่อนพูดเบาๆ กระนั้นก็ดังพอให้ชายหนุ่มได้ยิน เขาเผยสีหน้าอื้ออึงครู่หนึ่ง

ขอบคุณครับ

กริชพูดอย่างนั้น แล้วเดินจากไป

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #656 ง่วงทั้งวัน (@Minerrian) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 05:51
    เซงหายอีกละ
    #656
    0
  2. #642 RISAL (@pwangthiyxng) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 15:51
    ไหงเกลหายอีก!! T^T
    #642
    0
  3. #544 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 21:36
    ติดตามอยู่นะคับทำออกมาเรื่อยๆสนุกดี'_'
    #544
    0