UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 106 : Ep.24 - Afraid

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 803
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    12 ก.ค. 60

UNagain.24 – Afraid

เต็มไปด้วยกลิ่นสาบ โลหิตเอย เครื่องในเอย ทุกอย่างล้วนเป็นอวัยวะของมนุษย์สิ้น ท่ามกลางสนามประลองซึ่งปกคลุมไว้ด้วยบรรยากาศไม่สู้ดีนี้ ตรงจุดนั้นกลับเผยให้เห็นชายผู้หนึ่งอยู่

———มันคือหลิวฟงเหนือ

ชายหนุ่มนั่งทับอยู่บนกองศพอย่างไม่ยี่ระ ผิดกับสายตาของทุกคนซึ่งเบิกกว้างหายใจติดขัด คนๆผู้นี้มันอะไรกัน? สัตว์ประหลาดอย่างนั้นเหรอ? คำถามเหล่านี้ล้วนวนเวียนอยู่ในหัวของพวกมัน ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์หรือกลุ่มศิษย์ เห็นจะมีแต่ประมุขสำนักเท่านั้นที่ไม่แสดงท่าทีใดๆ

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะมันรู้อยู่ก่อนแล้ว

———อังกอร์ถึงกับเหงื่อแตกพลั่ก

ใครจะคาดคิดเล่าว่ามันจักมีฝีมือถึงเพียงนี้? ทั้งที่เมื่อสองปีก่อนมันยังเป็นผู้สั่งสอนหลิวฟงอยู่เลยแท้ๆ แต่ไฉนยามนี้กลับกลายเป็นชายหนุ่มที่มีฝีมือเหนือล้ำกว่า ใช่ หลังจากที่เห็นการต่อสู้เมื่อครู่

มันก็สรุปได้เลยว่าฝีมือของหลิวฟงย่อมเหนือกว่าไม่ก็ทัดเทียมกันแน่

การประลองที่ใช้เวลาเพียงสองนาทีกลับสามารถสังหารคนนับร้อยได้ อย่างไรความสามารถนี้ก็ถูกจัดไว้ว่าไม่ธรรมดาแน่ หลิวฟงถอนหายใจก่อนจะคลายอาคมปล่อยให้หอกสีพิสุทธิ์เลือนหายไป ตอนนั้นเขาก็เหลือบไปเห็นศีรษะของบัทเตอร์ฟรายที่ถูกแยกเป็นสองส่วนจนสมองไหลคล้ายกับเจลลาติน มันพึมพำ

ขอโทษด้วย

ก่อนจะก้าวเดินลงจากเวทีปล่อยให้ พิธีกรที่ตัวแข็งค้างประกาศออกไป ผ-ผู้เข้ารอบหนึ่งคน หลิวฟงเหนือเข้ารอบต่อไปครับ!”

เฮเฮเฮเฮเฮเฮเฮ!

เสียงโห่ร้องดังลั่นไปทั่วสนาม คำพูดชื่นชมศิษย์เอกแห่งสำนักล้วนขจัดขจรไปเป็นวงกว้าง สมแล้วที่เป็นหลิวฟงเหนือ!” ไม่ก็ ข้าอยากเป็นให้ได้อย่างเขานัก!” และตามมาด้วยคำพูดสรรเสริญต่างๆนานา

กระนั้นก็มีคนๆหนึ่งที่กำหมัดแน่นอยู่

กรอด..! เจ้าสารเลวหลิวฟง

มันผู้นี้ก็คือกังจาผู้เป็นตัวเต็งลำดับสอง ท่ามกลางเสียงกู่ร้องยินดีนั้น พิธีกรหนุ่มก็โพล่งขึ้น เอาล่ะครับ! การประลองรอบสองของวันนี้ก็จบลงได้ด้วยดี สำหรับพรุ่งนี้จะเป็นรอบตัดสินคัดตำแหน่งรอบรองชนะเลิศอันดับสองนะครับ ทุกท่านอย่ามาสายซะล่ะ..! ส่วนนี้ผมขอตัวไปก่อน สวัสดีครับ!”

ชายหนุ่มโค้งคำนับให้ จากนั้นเสียงปรบมือและคำพูดเยินยอจึงปรากฏขึ้นดังกระหึ่ม ทางด้านผู้อาวุโสและประมุขทำเพียงแค่สะบัดชายผ้าแล้วเดินจากไป โดยมีเหล่าศิษย์ที่เริ่มทยอยลงจากอัฒจันทร์

.

.

เน่ๆ ราฟาเอล!”

หืม? มีอะไรเหรอครับ? หรืออยากกินขนมอีก?”

เลขาหนุ่มเอ่ยด้วยสีหน้าปลาตาย ณ ตำหนักยามะ ตอนนี้กลับปรากฏให้เห็นแค่สองนายบ่าวและหนึ่งองครักษ์อยู่ถัดห่างออกไป หญิงสาวผู้มีศักดิ์เป็นยามะตอบกลับด้วยการส่ายหน้า

ใช่ที่ไหนเล่า ข้าแค่ฉุกนึกขึ้นมาได้น่ะ

ฉุกนึก? เรื่องอะไรเหรอครับ?”

เธอทำท่าหลับตาก่อนจะเอามือลูบคางไปมาดุจนักปราชญ์มากวุฒิผู้หนึ่ง เป็นเช่นนี้อยู่ราว 5 วิฯ หล่อนจึงเปิดตาขึ้น แล้วว่า เรื่องของคนที่เข้ามาในแดนพิพากษาเมื่อหลายเดือนก่อนน่ะ เจ้าคนที่เป็นคู่ชายหญิงนั่น...

อ่อ! คุณกริช กับ คุณแพทตี้สินะครับ?”

นั่นแหละๆ รู้สึกว่าเจ้าพวกนั้นจะมีอะไรแปลกๆอยู่นะ

จากนั้นหล่อนจึงก้าวเดินลงจากโต๊ะ พร้อมกับหยิบแผ่นหนังสองผืนติดมือมาด้วย ยามะชูแผ่นแรกซึ่งกำกับด้วยอักษรบาลีด้วยชื่อของกริชเอาไว้ ในนั้นระบุถึงข้อมูลบาปและขุมที่เขาต้องชดใช้

โฮ่? พ่อหนุ่มคนนั้นนี่น่ากลัวจริงๆ สมแล้วที่ตกนรก

ก็นะ แต่ที่ข้าอยากให้ดูจริงๆน่ะมันใบนี้

ยามะเอ่ยตัดบทพลางสับเปลี่ยนแผ่นหนังอีกใบขึ้นแทน ราฟาเอลขมวดคิ้ว

———ทำไมน่ะเหรอ? ก็คงเป็นเพราะบนแผ่นหนังนั้นว่างเปล่าล่ะมั้ง?

หมายความว่าไงกัน?”

ไม่รู้สิ แต่หากให้คาดเดาก็คงมีอยู่สองประการด้วยกัน ประการแรกคือใบกำหนดโทษนี้เสียหายจนเกิดข้อผิดพลาดขึ้นทางเทคนิค

.....แล้วอีกข้อล่ะครับ?”

ก็รู้อยู่แล้วนี่ว่าใบกำหนดโทษน่ะมันใช้ได้ผลกับแค่มนุษย์

พอพูดแบบนั้น ราฟาเอลก็ถึงกับหน้าเจื่อนทันตาเห็น ยามะเหลือบมองแผ่นหนังในมืออย่างไร้แก่นสาร ก่อนจะเอ่ยเสียงเครียดออกมา

บางที...นางอาจจะไม่ใช่มนุษย์

.

.

ความมืดปกคลุมทั่วสารทิศ สถานที่แห่งนี้ล้วนเย็นเยียบราวกับอยู่ในขั้วโลกเหนือก็ไม่ปาน กระนั้นพวกเขาก็ได้แสงไฟเล็กๆดวงหนึ่งไว้นำทาง เสียงเท้าของทั้งหมดล้วนแผ่วเบาราวกับระมัดระวังบางอย่าง

เป็นครั้งแรกเลยที่ชั้นได้ลงมาในวงกตมารน่ะ

ฮะฮะฮะ มันมีแค่ไม่กี่คนหรอกที่ได้พบเจอวงกตมารน่ะ พวกเรานับว่าโชคดีแล้ว

งั้นเหรอ? แต่ข้าว่าโชคร้ายเสียมากกว่าล่ะมั้ง? การมาบุกรังเสือแบบนี้ยังไงมันก็เสี่ยงตายชัดๆ

เอ้าๆ พวกนายน่ะเมื่อไหร่จะเงียบซักที? ถ้าหากรอบๆนี้มีพวกมารแอบซุ่มอยู่จะทำไง?”

เสียงใสของอิสตรีดังขัดบทสนทนาของทั้งสองขึ้นเสียก่อน เธอมีผมประบ่ายาวสลวยตัดกับผิวสีแทนนิดๆได้อย่างลงตัว ขณะเดียวกันมือทั้งสองก็ถูกแปลงเป็นกรงเล็บแหลมของอสุภะ

———เธอคือซีหลง

ข-ขอโทษครับ ท่านรอง

ไม่ว่ากัน แต่จะบอกไว้ว่าชีวิตนายก็ดูแลเอาเองนะ พวกชั้นน่ะช่วยได้แค่บางเรื่องเท่านั้นแหละ หล่อนผายมือใคร่จะใส่ใจ ก่อนจะเดินต่อไปอย่างสงบนิ่ง ขบวนเดินเท้านี้ทั้งสิ้น 8 คน

ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังมีถึง 78 คนแท้ๆ

———เฮ้อ...ช่วยไม่ได้ล่ะน้า

ซีหลงถอนหายใจพลางขบคิด ทั้งนี้เป็นเพราะพวกเธอได้ส่งคนมาสำรวจวงกตมารมาแล้วสองครั้ง คนจำนวน 60 นายคือปัจจัยหลัก พวกมันทั้งหมดล้วนเป็นอสุภะประเภทดัคน่าทั้งสิ้น

กระนั้นผลลัพธ์กลับเป็นความตายไร้ที่ฝัง

คนทั้งหมดล้วนถูกมารฆ่าตายสิ้น

จากข้อมูลที่ได้มา ดูเหมือนวงกตแห่งนี้จะมีทั้งสิ้นสี่ชั้น พวกเราเคลียร์ไปแล้วสาม ดังนั้นชั้นนี้ก็คงจะเป็นลาสบอสแล้วล่ะนะ ซีหลงเอ่ยเสียงเรียบราวกับไม่ยินดียินร้าย ทั้งที่หนนี้เป็นรอบที่สาม และมีคนตายไปแล้วถึงสิบคนด้วยกัน เหล่าลูกน้องคนสนิทในกลุ่มได้แต่ทำหน้าเอือมระอานิดๆก่อนจะว่า

ทำอย่างกับเป็นเกม RPG ลงดันฯเลยนะครับ

ก็นะ จะว่าเป็นเกมก็คงไม่ผิดเท่าไหร่

ซีหลงหยุดฝีเท้าลงพร้อมกับโบกสัญญาณมือขึ้น

เพียงแต่นี่น่ะเป็นเกมชีวิต ตายแล้วก็ตายเลยน่ะนะ

ตรงหน้าของพวกเขาก็คือแท่นบูชาขนาดใหญ่ บนนั้นมีรูปปั้นขนาดหกคนโอบตั้งตระหง่านอยู่ ข้างเคียงเองก็เผยให้เห็นเครื่องในและหยาดโลหิตกองรวมกันอยู่เป็นจำนวนมาก

———น่าสะอิดสะเอียนซะจริง

รูปปั้นหินนั้นคือปีศาจที่มีหน้าคล้ายกิ้งก่าผสมแพะด้านซ้ายและหน้าคล้ายผีเสื้อผสมเต่าด้านขวา ส่วนตรงกลางก็เป็นใบหน้ามนุษย์ชายผสมหญิงยากดูออกว่าเป็นเพศใด มือของมันมีทั้งสิ้นหกกร หางมีทั้งสิ้นสี่เหล่า และลิ้นที่โผล่พ้นออกมาให้เห็นสองเส้นจากใบหน้าซ้ายและขวา เหนือเครื่องเซ่นสังเวยนั้นกลับปรากฏป้ายหินแผ่นหนึ่งสลักไว้ด้วยภาษาบาลี

อ่านว่าอะไรเหรอ?”

.....อาชูร่า

คำพูดแหบพร่าดังขึ้นจากชายผู้หนึ่ง ซีหลงขมวดคิ้วต่อคำกล่าว แน่นอนว่าทุกคนเองก็เช่นกัน อาชูร่าคือเทพมารตามตำนานที่ใครๆก็ย่อมรู้จัก มารตนนี้นับว่าร้ายกาจ ขณะเดียวกันนิสัยใจคอเองก็ถือว่ายากจะเข้าถึง

มารอาทิตย์หกกรอาชูร่า

บนแผ่นหินได้สลักไว้เช่นนั้น

นายคิดว่ามันจะยอมทำสัญญารึเปล่า?”

....ไม่รู้สิ ชายคนเดิมตอบกลับไป ขณะเดียวกันเขาก็เดินนำทุกคน แล้วไปหยุดอยู่หน้าแท่นบวงสรวง ชายหนุ่มยกหอกสีทองอร่ามในมือขึ้นปาดนิ้ว ปล่อยให้หยดโลหิตร่วงหล่นลงสู่จานหิน

แปะ!

เสียงเล็กๆนี้ดังก้องไปทั่วทุกทิศ กระทั่งเอคโค่ซาวด์ของเสียงน้ำจางลง รูปปั้นหินตรงหน้าก็พลันเรืองแสงสีทองสลับแดงขึ้น ปริ! ปรากฏรอยแตกร้าวขึ้น ขณะเดียวกันพื้นดินก็สั่นสะท้านราวกับแผ่นดินไหว

เตรียมตัวรับมือ..!”

ฮ่ะห์!”

ชายหนุ่มสั่ง ขณะเดียวกันพรรคพวกก็ตอบรับด้วยการร่ายอาคมอสุภะแบบสมบูรณ์ ไม่เพียงนานคนทั้งเจ็ดก็แปรเปลี่ยนเป็นอสูรร้ายกลุ่มหนึ่ง ผิวหนังสีโลหิตและใบหน้าแฝงเขี้ยวเล็บ

คนเหล่านี้ก็คือกลุ่มไอแซค!

สลับมาทางชายหนุ่ม คนผู้นี้เลือกที่จะคงสภาพอสุภะไว้บางส่วนราวกับต้องการเก็บสมาธิไว้เผื่อท่าพลังจิตหรืออะไรบางอย่างยากจะเข้าใจ กระทั่งชิ้นส่วนหินของรูปปั้นถูกกะเทาะออกจนหมดสิ้น

ฮู่มมมมมมม!

มารผิวสีเผือกซึ่งถูกห้อมล้อมไปด้วยเพลิงผลาญจึงปรากฏขึ้นตรงหน้าของทุกคน

———อาชูร่าคือนามอันสูงส่งของมัน

มนุษย์ เจ้ามีธุระอันใดกับข้า?”

.....ชั้นต้องการทำสัญญา

เพื่อสิ่งใด?”

เพื่ออำนาจและพลังที่ควรจะได้

พูดดี แต่ทุกสิ่งล้วนไม่มีการแลกเปลี่ยนโดยไร้ค่า การจะทำสัญญาเจ้าต้องนำของหนึ่งสิ่งมาแลกเปลี่ยน และขึ้นอยู่กับข้าว่าจะให้สิ่งนั้นทัดเทียมกันรึไม่

.....อะไรก็ได้เหรอ?”

เป็นเช่นนั้น

อาชูร่าพยักศีรษะขณะลอยตัวค้างอยู่กลางอากาศ คนทั้งเจ็ดซึ่งอยู่เบื้องหลังได้แต่มองตามอย่างเงียบๆ กระทั่งเขาเรียก เลโอ! คิม! เจมส์! พวกนายมานี่ซิ

ฮ-ฮ่ะห์!”

ทั้งสามคนขานรับ จากนั้นพวกมันจึงหยุดยืนอยู่ข้างชายหนุ่ม คิมว่า

ไม่ทราบหัวหน้าต้องการให้เราทำอะไร?”

ชั้นเคยช่วยนายไว้สองครั้งสินะ?”

คำตอบไม่ตรงคำถามทำเอาอีกฝ่ายลอบขมวดคิ้ว กระนั้นมันกลับพยักหน้าเป็นนัยว่าใช่ จากนั้นชายหนุ่มเดินเข้าไปโอบไหล่ของคิมอย่างสบายอารมณ์ แล้วกล่าวเสียงเย็นเยียบ

ได้เวลาทดแทนคุณแล้ว

เอ๋?”

สวบ!

หอกสีทองซึ่งปกคลุมไปด้วยอักขระโบราณพลันแทงทะลุหลังออกกลางอก มันเบิกตาโพลง จากนั้นจึงสำรอกเลือดออกมาคำโต ทว่าก่อนที่ทั้งหมดจะทันได้ต่อต้าน ชายเจ้าของหอกก็ถีบร่างอ้วนของมันออกไป

สุดสายตานั้นก็คืออาชูร่า

ว-เหวอออออออ..!

กร้วม!

คิมตัวขาดครึ่ง ฟันแหลมของปีศาจยักษ์ได้ฝังเขี้ยวคว้านเนื้อแปดส่วนออกไป ขณะเดียวกันอวัยวะส่วนล่างที่เหลือก็ดิ้นกระตุกอยู่ในมือของอาชูร่าราวกับปลาทะเลขึ้นจากน้ำ มันเคี้ยวกรุบๆทั้งอย่างนั้น ก่อนจะฉีกแขนข้างหนึ่งของคิมออกมากินต่อราวกับนี่เป็นขนมทานเล่นชนิดหนึ่ง เขาถาม

หนึ่งชีวิตพอไหม?”

ไม่

คำตอบเรียบเฉยนี้ราวกับคมเขี้ยวของมัจจุราช หัวหน้ากลุ่มไอแซคสาดประกายหงุดหงิดออกมา ก่อนจะคว้าหมับไปยังคอของเลโอในชั่วอึดใจ อ่อก..!?” มันถึงกับตกตะลึง แล้วว่า

ห-หัวหน้า! ปล่อยผมเถอะ! นี่คุณเสียสติไปแล้วรึไง!?”

นายนั่นแหละเสียสติรึไง? ชีวิตที่ชั้นช่วยไว้ ชั้นจะทำยังไงกับมันก็ได้ไม่ใช่เหรอ?”

น-นี่คุณ...ทำไมถึงได้โหดเหี้ยมขนาดนี้กัน!?”

คว้ากกก!

โดยไม่ตอบคำ ชายหนุ่มก็กระชากศีรษะของเลโอด้วยอุ้งมืออสุภะ อ-อ-อ-อั่ก..?ดวงตาปูดโปนของมันเผยแววไม่เข้าใจ ก่อนจะเหลือกตาขึ้นไม่หายใจอีก ธารน้ำพุไหลออกจากคอไร้ศีรษะ พอเป็นแบบนี้เขาจึงเลือกโยนศพไปกองรวมกับเครื่องในข้างแท่นบวงสรวง

ย้ากกกกกกกกก..!”

ฉัวะ!

เป็นเจมส์ที่แทงดาบอาคมเข้าใส่ ใบหน้าโกรธแค้นของมันปรากฏขึ้นอย่างเด่นชัด น่าเสียดายที่การโจมตีไร้ผล เพราะชายตรงหน้าของมันกลับสามารถตั้งรับไว้ได้...ไม่สิ ไม่ใช่ตั้งรับ

แต่เป็นสวนกลับเลยต่างหาก

จ๊อก! จ๊อก! จ๊อก!

เอ๋?” เสียงน้ำไหลดังขึ้นอย่างเงียบงัน พอเจมส์ก้มมองไปยังที่มาของเสียง เขาก็พบกับแขนที่ไร้มือกำลงพ่นโลหิตออกมาเป็นฟูมฝอย ตอนนั้นเองที่ความเจ็บปวดพลันแล่นไปทั่วสรรพางค์

อ-อ๊ากกกกกกกกก..!?

ป่งงง!

โดยไม่ให้ตั้งตัว ชายโพกผ้าพันแผลก็ตอกสันเท้าลงศีรษะมันจนหน้าทิ่มดินพื้นยุบเป็นรูปใยแมงมุมขนาดย่อม เจมส์เลือดอาบหน้าพลางสำลักเลือดหายใจติดขัด ชายหนุ่มควงหอกในมือก่อนจะง้างขึ้นจรดศีรษะ

อ-อั่ก! เดี๋ยวครับหัวหน้า...ผ-ผมยอมแล้ว! จะให้ทำอะไรก็ได้ แต่ขอล่ะครับ!”

มันร่ำไห้ดิ้นพล่านไปมาอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา

ผมยังไม่อยากตาย! ฮ-ฮืออออ!...ผมขอร้องล่ะ! ได้โปรดไว้ชีวิต––

โผล๊ะ!

หัวระเบิดออกจากกันดุจแตงโมลูกหนึ่ง เลือดสีสดกระเซ็นเปรอะไปตามร่างของชายโพกผ้า เขาถอนหายใจ ก่อนเบนสายตาไปยังพวกพ้องที่เหลือ หวาดกลัว ทุกคนล้วนตัวสั่นเทิ้มชี้อาวุธมาที่เขาโดยไม่รู้ตัว

คำๆนี้คือนิยามที่เข้าใจได้ง่ายสุด

มีเพียงแค่ซีหลงเท่านั้นที่นิ่งเฉย

กลับกันหล่อนก็ส่งยิ้มมาให้ จนชายหนุ่มได้แต่เลาะลิ้นไม่สบอารมณ์ เขาสลับมองไปยังอาชูร่าซึ่งกำลังทานศพที่สองอยู่ พอเห็นแบบนั้นชายหนุ่มจึงเตะร่างไร้วิญญาณของเจมส์กระเด็นออกไปกองรวมกัน

อาชูร่า!”

ว่ามา

สามชีวิตต่อการทำสัญญา!”

ยังมิเพียงพอ

.........

ชายหนุ่มเงียบกริบ

เขาพูดออกไปโดยไม่หันมอง

ซีหลง

รับทราบค่าาาา

หญิงสาวเหยียดยิ้มกว้างก่อนจะหันมามองลูกน้องที่เหลือ

ขอโทษน้า เป็นเพราะหัวหน้าสั่งมาหรอกถึงต้องทำแบบนี้

ท-ท่านรอง? หรือว่าคุณเองก็––

สวบ!

มืออสุภะแทงทะลุท้องของหญิงสาวในกลุ่มอย่างไร้ปราณี จนเจ้าตัวถึงกับถ่างตาค้าง พร้อมเพรียงกันนั้นซีหลงก็กระชากลำไส้ออกมาในชั่วอึดใจราวกับนี่เป็นเพียงแค่เชือกเส้นหนึ่ง

กระทั่งสุดปลายตรงหน้าจึงปรากฏลูกตุ้มถ่วงด้วยมนุษย์

มันถูกขว้างออกไปให้อาชูร่า

อ-โอ๊กกกกกกกกก! อั่ก!? ม-ม่ายยยยยยย! ไส้ชั้น! ลำไส้ชั้นมัน..!? อ-อ๊าาา!?

แผละ!

อาชูร่าฟาดฝ่ามือยักษ์ลงไป

ผลลัพธ์คือหญิงสาวตายสนิท

ตอนข้ากินอย่าเสียงดัง

มันเอ่ยเสร็จจึงเริ่มลงมือทานต่อไปอย่างสงบ ผิดกับเบื้องหลังซึ่งปรากฏฉากห้ำหั่นร้อนระอุขึ้น ซีหลงในตอนนี้กำลังปะทะกับอดีตลูกน้องสองคนอย่างบ้าคลั่งอยู่

เปรี้ยง!

อ่อก!?”

———เสร็จไปหนึ่ง

ป่งงงง!

อ้ากกกก!”

———เสร็จไปสอง

เพียงไม่นานเธอก็สามารถพิชิตอสุภะทั้งสองได้สำเร็จ มันยังมีลมหายใจอยู่ กระนั้นด้วยร่างกายที่ไร้แขนขาก็ทำให้ไม่อาจต่อต้านหรือขัดขืนได้ ซีหลงลากพวกมันมากองรวมกันหน้าแท่นบวงสรวง

เรียบร้อยแล้วนะหัวหน้า

อืม

เขาถามออกไป

ให้มากสุดได้เท่านี้ จะยอมทำสัญญาไหม?”

อืม...ย่อมได้ เช่นนั้นจงดื่มโลหิตจอกนี้

อาชูร่าเอ่ย จากนั้นจึงกรีดนิ้วตัวเองปล่อยให้โลหิตไหลรินลงจอกหินขนาดใหญ่ตรงหน้า ติ๋ง! กระทั่งเต็มจอกมันจึงยกนิ้วตนขึ้นเลียแทน ชายหนุ่มมองจอกตรงหน้าอย่างครุ่นคิด

จากนั้นจึงตัดสินใจยกขึ้นดื่มในชั่วอึดใจ

เอื้อกๆๆๆ

........

เขากลืนมันลงท้องจนหมดสิ้น

ดี ทีนี้ก็จงบอกนามเจ้ามาเสีย

“.........”

ชายหนุ่มซึ่งหลุบตาต่ำพลันลืมตาขึ้นอย่างใจเย็น

ดวงตาในตอนนี้กลับกลายเป็นแดงฉานยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

.

.

.

เกล

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #641 RISAL (@pwangthiyxng) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 15:50
    เกล!!!!! กลับมาสะที!!!! ถ้าไม่โผล่มาอีกสักตอนหรือสตอนว่าจะเอาบอมไปให้ไรต์แล้วเชียว !!!!!!
    มันกลับมาแล้ว!!! บูชา~~~~
    #641
    2
    • #641-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 106)
      16 มิถุนายน 2561 / 18:06
      โหดร้ายยยยย
      #641-1
  2. #542 chacor. (@saguradark) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 22:55
    เกลกลับมาแล้ว วู้รอตั้งนาน
    #542
    0
  3. #541 Nono_P (@Nono_P) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 22:05
    ออกมาแล้ว หลังจากอ่านเรื่องน่าเบื่อมานาน
    #541
    0
  4. #540 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 21:48
    ในที่สุดมันก็มา!!! -เกล!!!!! เกลมาแล้วโว้ย!!! ชาบู ชาบู!!!! ชาบูนางใน
    #540
    0