UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 100 : Ep.18 - Afraid

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    23 มิ.ย. 60

UNagain.18 - Afraid

อาจารย์คะ! แล้ววัตถุประเภทไหนถึงจะรองรับอาคมได้ดีสุดเหรอคะ?”

คำถามดี! ปัจจุบันนี้คือเพชร มันสามารถคงสภาพได้เป็นวันเลยทีเดียว เพียงแต่เพชรในนรกนั้นมิใช่หาง่ายๆ แล้วการจะเจียรมันจนกลายเป็นศาสตราซักเล่มก็ยิ่งแล้วใหญ่ ในเมืองมีขาย แต่ราคานั้นกระทั่งประมุขสำนักก็ยังต้องหวาดหวั่น คร่าวๆก็ราว 100,000,000 เหรียญเห็นจะได้

.........!”

อึ้งกันทั้งห้อง หากอธิบายเช่นนี้ก็คงเป็นการเห็นภาพ จิวซือเมี่ยวไม่ใส่ใจต่อท่าทางนั้น กลับกันนางก็สาธยายต่อ ดังนั้นวิชายันต์ปัจจุบันนี้จึงกลายเป็นสิ่งสำคัญ มันเป็นวิชาที่เอาไว้เปลี่ยนแพ้ให้เป็นชนะได้ กระนั้นหลักๆของวิชานี้ก็ไม่ใช่ทุนทรัพย์ในการซื้อวัตถุรองรับอาคม แต่ปัจจัยสำคัญคือการเขียนยันต์ต่างหาก

เธอว่าเสร็จจึงเดินไปหยิบยันต์แผ่นหนึ่งจากศิษย์ พร้อมกับร่ายอาคม

จงหลอมรวมดั่งวัชระ

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

แผ่นยันต์ปรากฏไฟฟ้าสถิตขึ้นวูบหนึ่ง

บรึ้ม!

จากนั้นจึงระเบิดออกเป็นชิ้นๆ จิวซือเมี่ยวมองยันต์ในหน้ากลายเป็นผุยผง จากนั้นจึงหันมากล่าว หากยันต์นั้นเขียนอย่างลวกๆก็จะเป็นเช่นนี้แหละ การจะเขียนยันต์ให้สมบูรณ์แบบจำต้องใช้แรงใจในการเขียน หากเทียบแล้วก็เหมือนกับท่าพลังจิต เจ้าต้องจินตนาการว่าอักษรที่กำลังเขียนอยู่นั้นคือพลัง

นางหยิบแผ่นยันต์นับสิบใบของศิษย์คนเดิม แล้วว่า

หากไร้ซึ่งพลังก็ไม่อาจใช้การได้

พรึ่บ! ซือเมี่ยวเอ่ยจบจึงโปรยยันต์เหล่านั้นทิ้ง พลางเอ่ยทิ้งท้าย ในแดนพิพากษามีผู้เขียนยันต์เพียงยี่สิบสามสิบกว่าท่านเท่านั้น ซึ่งข้าก็เป็นหนึ่งในนั้น การจะสร้างยันต์ที่สมบูรณ์แบบจำต้องจรดพู่กันนับพันนับหมื่นครั้ง

นางสะบัดผ้าคลุม แล้วเดินออกจากห้อง

การบ้านในวันนี้คือการเป็นหนึ่งในผู้เขียนยันต์ หากทำได้เจ้าจะกลายเป็นศิษย์ขั้นกลางของวิชานี้

ฮ่ะห์!”

ทั้งหมดขานรับ แล้วคาบวิชายันต์จึงจบลง การที่ไวโอเล็ตและบัทเตอร์ฟรายเรียนวิชายันต์อยู่ขั้นกลาง งั้นก็แสดงว่าทั้งสองเป็นผู้เขียนยันต์ซึ่งมีอยู่เพียงแค่หยิบมือหนึ่งเท่านั้น ศิษย์พี่สุดยอดจริงๆแฮะ แพทตี้ลอบคิดอย่างนั้น ก่อนจะจัดการเก็บแผ่นยันต์เปล่าและสัมภาระของเดินออกจากห้อง กลับไปฝึกวิชาต่อดีกว่า

เธอนึกเช่นนั้นอย่างตั้งมั่น

.....กระทั่งเวลาล่วงเลยผ่าน

.

.

สองเดือน นี่เป็นระยะเวลาที่แพทตี้และกริชอยู่ในสำนัก พวกเขาล้วนฝึกวิชาอย่างหนักหน่วง ยามนี้หญิงสาวผู้มีเส้นผมสีซิลเวอร์โครมกำลังต่อยหมัดลมอยู่ เป็นเช่นนี้ทุกวันราวกับนี่เป็นกิจวัจตรของเธอเลยก็ว่าได้ แพทตี้ร้อง ฮ่ะห์!” พร้อมกับซัดกำปั้นเต็มแรง เหงื่อซึ่งชโลมร่างพลันกระเซ็นออกไปตามแรงเฉื่อย

ไม่เลวเลยนี่

อ๊ะ? ศิษย์พี่...อรุณสวัสดิ์ค่ะ

ฮะฮะ อรุณสวัสดิ์ไรล่ะ? นี่มันเข้าช่วงสายแล้วนะ

ไวโอเล็ตบอกพลางชี้ไปยังนาฬิกาข้างห้อง แพทตี้ร้อง หงะ..!” คำหนึ่งก่อนจะหัวเราะแหะๆออกมา ตลอดเวลาสองเดือนนี้ วิชาฝีมือของเธอนั้นนับว่าก้าวหน้าขึ้น แพทตี้สามารถสู้มือเปล่ากับคนอื่นได้บ้างแล้ว กระนั้นเรื่องอาคมกลับกลายเป็นคว้าน้ำเหลว ทั้งตราหรือค่าเมอริธกับค่าคาร์ม่า

ไม่ว่าอย่างไหนก็ไม่มีปรากฏขึ้นมาเลยซักนิด

———เฮ้อ...เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย

หญิงสาวลอบรำพึงในใจ จากนั้นจึงไปอาบน้ำ กระทั่งเสร็จสรรพ เธอจึงเปลี่ยนเป็นชุดของสำนักอีกครั้ง ในห้องนอนตอนนี้กลับปรากฏกลุ่มสามสาวกำลังแต่งตัวอยู่เช่นกัน แพทตี้ว่า

ศิษย์พี่ วันนี้ท่านประมุขเรียกพบทุกคนด้วยเหตุอะไรเหรอ?”

ก็นั่นสิน้า ข้าเองแม้จะมาก่อนเจ้า แต่ก็มาก่อนไม่กี่ปีเองแหละนะ บางทีอาจมีเหตุชี้แจงอะไรซักอย่างก็ได้กระมั้ง? อย่างเช่นมีศิษย์ใหม่ หรือมีภารกิจสำคัญ หรือมีงานเทศกาลอะไรทำนองนี้น่ะ คริซซี่ตอบ

เห? น่าสนใจจังแฮะ

เธอพึมพำ ปึง! จากนั้นจึงปิดตู้ล็อกเกอร์แล้วก้าวเดินออกจากห้องไปพร้อมกับพวกศิษย์พี่ทั้งสาม ตลอดทางล้วนพบเจอศิษย์จำนวนมาก ทุกคนล้วนคำนับให้แก่กลุ่มของเธอ เนื่องจากปัจจุบันนี้ไวโอเล็ตและบัทเตอร์ฟรายล้วนกลายเป็นศิษย์ขั้นปลายของสายวิชายันต์ ส่วนคริซซี่ก็กลายเป็นศิษย์ขั้นปลายของสายวิชายุทธ์

น้อยคนนักที่จะผ่านเกณฑ์ไปถึงขั้นปลายได้

———ซึ่งขณะนี้มีเพียง 50 คนเท่านั้น

เพราะเหตุการณ์ที่คนอื่นๆจะเลื่อมใสต่อพวกเธอก็คงมิใช่เรื่องแปลกแต่ประการใด กลับกันตัวแพทตี้ต่างหากที่มักถูกเปรียบเทียบ เธอในตอนนี้แม้จะมีฝีมือไม่ใช่ชั่ว แต่ก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรมากนัก วิชายุทธ์ขั้นกลางและวิชายันต์ขั้นต้น แม้จะถือว่าหาได้ยากที่ศิษย์อายุสองเดือนจะบรรลุวิชาขั้นกลาง

แต่เพราะไร้อาคม จุดเด่นในข้อนี้จึงกลายเป็นภาพลักษณ์ปกติ

แพทตี้รู้ดีถึงข้อนี้ กระนั้นเธอก็ยังคงเดินหน้าต่อไป นิรยบาลทุกคนล้วนได้รับภารกิจมอบหมายกันทั้งสิ้น เธอเองก็เช่นกัน เมื่อเดือนแพทตี้เพิ่งได้รับสารจากยามะ ว่าด้วยคำสั่งให้ไปกวาดล้างอสุภะจำนวน 20 ตนในแดนทะเลทรายไร้สิ้นสุด ระยะเวลาคือ 6 เดือน หากทำไม่สำเร็จก็แล้วไป แต่หากไม่ทำภารกิจเลยยามะจะตัดสินโทษจำคุกและปรับเงินตราอีกจำนวนหนึ่ง———ในนรกนี้ยามะเป็นใหญ่

เปรียบให้เห็นชัดเธอก็คือราชาของแดนพิพากษาแห่งนี้

เรื่องภารกิจนั้นช่างมันก่อน เพราะตอนนี้ทั้งสี่ล้วนมาปรากฏอยู่ ณ ห้องโถงสำนัก ที่แห่งนี้ล้วนปรากฏกลุ่มคนจำนวนมาก คร่าวๆก็หลักพันเห็นจะได้ โดยพวกมันต่างยืนกันเป็นสี่จุด ได้แก่ หมู่ตึกประจิม หมู่ตึกบูรพา หมู่ตึกทักษิณ และหมู่ตึกอุดร ตราบูรพานั้นจะเป็นรูปดาวสี่แฉกโดยมีเข็มด้านขวาเป็นสีทอง

ทางด้านกริชซึ่งอยู่ตึกทักษิณก็จะเป็นเข็มทองอยู่ทิศใต้แทนตามลำดับ

———พอพูดถึงกริช ตัวแพทตี้ก็คอยสาดส่องสายตาไปโดยรอบ

หมอนั่นอยู่ไหนกัน?” เธอพึมพำเบาๆ จากนั้นไวโอเล็ตจึงกระซิบข้างหูเบาๆ แหมๆ มาถึงก็หาผู้ชายใหญ่เลยนะ จนเจ้าตัวสะดุ้งเฮือก แล้วหันมาแหวว่า ใช่ที่ไหนเล่า..!” จนพวกเธอหัวเราะคิกคักกันอย่างสนุกสนาน จากนั้นเบื้องหลังจึงปรากฏซีซี่ชายกำยำใจหญิงทักขึ้น ไงสาวๆ เธอ(?)ยิ้มกระชากใจให้

โอ้! ไม่เจอกันนานเลยนะ วิชายุทธ์เจ้าอยู่ขั้นสูงแล้วนี่? ที่นั่นเป็นไงไหนเล่าให้ข้าฟังทีสิ?”

เฮ้อ~ ก็ค่อนข้างน่าเบื่อแหละนะ ที่นั่นไม่ค่อยมีผู้ชายหล่อๆซักเท่าไหร่ มีแต่พวกบ้าวิชาฝึกกันแทบเป็นแทบตายทั้งนั้นพอไวโอเล็ตได้รับคำตอบ เธอก็หัวร่อฮาๆออกมา กระทั่งตอนนั้นเสียงกลองดังขึ้น

ตุ้ม! ตุ้ม! ตุ้ม!

ท่านประมุขมาเยือนแล้ว!”

เสียงของผู้รับใช้ประมุขดังขึ้น แทบจะพร้อมเพรียงกันเหล่าศิษย์จึงชะงักกึกเข้าแถวตรง ก่อนจะคารวะชันเข่าข้างหนึ่งอย่างพร้อมเพรียง แล้วเอ่ยคำ คารวะท่านประมุข..!”

เป็นจางลี่ที่ยกมือขึ้นเสียก่อน

ลุกขึ้นๆ มิต้องมากพิธีนัก

ฮ่ะห์..!”

ทันใดนั้นเหล่าศิษย์จึงขานตอบแล้วเหยียดกายขึ้น จางลี่ยังคงเหมือนเดิมทุกประการ เบื้องหน้าก็ปรากฏสี่ผู้อาวุโสยืนอยู่ พวกมันเผยสีหน้าทรงภูมิออกมาราวกับตนเป็นปราชญ์อายุร้อยปี จากนั้นประมุขจึงว่า

วันนี้ข้ามีเรื่องสำคัญจะมาชี้แจงแก่พวกเจ้า

เอ่ยเท่านั้นผู้รับใช้ของมันจึงยื่นสารฉบับหนึ่งให้ จางลี่พยักหน้าหนหนึ่งก่อนจะกางสารนั้นออก แล้วอ่านมันโดยชัด เนื่องจากในอีกหนึ่งสัปดาห์จะเข้าสู่ช่วงท้ายปีของเดือนสุดท้าย ข้าซึ่งเป็นตัวแทนประมุขรุ่นที่ 3 แห่งสำนักลำนำฟ้า จึงขอสานต่อขนบธรรมเนียมอันดีงามจากอดีตชั้นบรรพชนให้มีการจัดตั้งงานเทศกาลขึ้น

ฮือฮาฮือฮา!

ชั่วเสี้ยววิฯ เหล่าศิษย์น้อยใหญ่ก็พลันร้องยินดีและตื่นเต้นออกมา เทศกาลงั้นเหรอ!? เทศกาลอะไรกันล่ะ? น่าสนุกแล้วสิ! เสียงออกความเห็นจำนวนมากพลันดังกระฉ่อนไปทั่ว กระทั่งประมุขกระแอมคำ พวกมันจึงฉุกนึกขึ้นได้ ว่ายามนี้ตนกำลังทำเรื่องเสียมารยาทอยู่ พอเห็นทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว มันจึงเอ่ยขึ้น

อีกหนึ่งสัปดาห์ข้าประมุขสามแห่งลำนำฟ้าจักเริ่มพิธีประลองสำนัก..!”

.

.

นี่ๆได้ข่าวว่าปีนี้ตัวเต็งอันดับหนึ่งจะเป็นหลิวฟงเหนือล่ะ

เฮ้ยๆ หลิวฟงอีกแล้วเหรอวะ? คราวก่อนมันก็เพิ่งเป็นแชมป์ไปนี่?”

ก็นั่นแหละ เพราะมันเป็นแชมป์ไง เลยได้สิทธิ์เรียนกับท่านประมุข ทุกวันนี้ความสามารถมันมีแต่จะเพิ่มขึ้น ศิษย์คนอื่นๆล้วนยากจะต่อกร เห็นว่าฝีมือมันตอนนี้กลับทัดเทียมเหล่าผู้อาวุโสเลยเชียว

บ้าไปแล้ว!? อีแบบนี้ใครมันจะไปสู้ได้วะ? เต็งสองกับสามนี่แม่งน่าสงสารชิบ

เห็นว่าเต็งสองเป็นหมัดหินกังจาและเต็งสามเป็นผีเสื้ออรุณคริซซี่ล่ะนะ ไอ้กังจาน่ะช่างแม่ง แต่คุณคริซซี่น่ะสิน่าสงสารของจริงเลยล่ะ เฮ้อ~ แบบนี้มันรังแกคนสวยกันชัดๆ

ใช่ๆถ้าเทียบเรื่องความงามนางน่ะเป็นอันดับหนึ่ง!” ศิษย์คนที่สามว่า คนที่สี่จึงก็กระตุกคิ้ว แล้วโพล่ง

โอ้! เจ้าก็ตาดีใช่ย่อย แต่ข้าว่าแม่นางไวโอเล็ตนั้นแจ่มแมวกว่า! ผมบ็อบนั่นกับท่าทางห้าวๆน่ะช่างมีเสน่ห์นัก! อ่า..! ข้าอยากให้นางสวมชุดหนังแล้วฟาดแส้ใส่ข้ายิ่งนัก!!”

เพ้ย! มันต้องสาวคูลอย่างศิษย์น้องบัทเตอร์ฟรายเว้ย! แค่สายตาเย็นชาน่ะก็สามารถทำให้ข้าเสียวถึงหว่างขาเลยเชียวล่ะ!!”

หืม? แต่ข้าว่าศิษย์น้องของพวกนางที่เพิ่งเข้ามาเมื่อสองเดือนก่อนก็ไม่เลวนะ แม้ฝีมือจะอ่อนด้อย แต่ท่าทีซุ่มซ่ามไร้เดียงสานั่นนับว่าเด็ดดวงพ่ะย่ะค่ะเลยล่ะ พวกเจ้าลองนึกว่านางเป็นลูกแมวน้อยดูสิ

———พอชายคนที่หกเอ่ยเช่นนั้น ทุกคนจึงเงยหน้าขึ้นพร้อมกับจินตนาการ

เป็นแพทตี้สวมชุดเกาะอกกับมินิสเกิร์ตโดยมีหางแมวขยับไปมาและหูแมวกระดิกเป็นพักๆ

เมี้ยว..!

พรวด! หนึ่งในนั้นพลันกำเดาพุ่งจนพรรคพวกตื่นตะลึงร้องทัก ศิษย์พี่ประยุทธ์..!?” ซึ่งชายดังกล่าวก็ยิ้มฮึๆก่อนจะชูนิ้วโป้งให้ ฮะฮะ ความคิดเจ้าช่างประเสริฐนัก ศิษย์น้องทรัมป์ มันปาดโลหิตแล้วว่า

อืม...เช่นนี้ข้าว่ามติล้วนเป็นเอกฉันท์ ตัวเต็งในปีนี้คาดว่าเป็นแม่นางแพทแน่แล้ว

โอ้! ข่าวความนี้ข้าเห็นด้วย––

ช้าก่อน!”

หืม? เจ้ามีอันใดจะแย้งเรอะ? คิมจองอึน

ทั้งหมดล้วนหันมองไปยังชายร่างอ้วนตาตี่ มันดันแว่นขึ้นหนหนึ่งแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง ข้าว่าพวกท่านคงหลงลืมแม่นางผู้หนึ่งไป พอพูดเช่นนี้ทุกคนจึงผงะ แล้วร่ำร้องว่า บ-บ้าน่า!? จะเป็นไปได้อย่างไรกัน! สาวงามทั่วแผ่นดินล้วนมิอาจหลุดลอยไปจากความจำข้าได้ ยังมีแม่นางใดอีกเล่าที่สง่างามไปกว่านี้!?”

คิมจองอึนหัวร่อออกมาชุดใหญ่แล้วกล่าวเสียงเข้ม

แม่นางซีซี่อย่างไรเล่า

...............

อะไร? ไยท่านทำหน้าเช่นนั้น ก็จริงว่านางอาจจะหน้าเหมือนชายไปหน่อย และร่างกายอาจจะบึกบึนไปซักเล็กน้อย แต่ข้าไปถามนางแล้ว ซึ่งเจ้าตัวก็บอกว่าตนเป็นหญิงแท้แน่นอน ความจริงข้อนี้ข้าย่อมพิสูจน์ได้

มันหลอกเจ้าน่ะสิ

เพ้ย! วาจาสุนัข! เช่นนี้ท่านลองพิจารณานางเป็นลูกแมวน้อยตนหนึ่งสิ!”

ทั้งหมดสตันไปอีกครั้ง ก่อนจะตัดสินใจเงยหน้าขึ้นจินตนาการ ภาพในหัวนั้นปรากฏชายหนุ่มกล้ามแน่นเปรี๊ยะกำลังสวมมินิสเกิร์ตกับเสื้อเกาะอกตัวจิ๋ว ผิวสีแทนล้วนชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ มันสะบัดหางไปมาแล้วกระดิกหูสองครั้ง พร้อมกับโพสท่าไซส์เชสหันข้างให้ มันกระตุกกล้ามอกขวาสามครั้งแล้วกระพริบตาให้

แม้วววว..!

อ้วกกกกกกกกกกกกกกกก!!

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #780 โจเมย์ (@akrawiwat) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 09:32
    จับคนเขียนเข้าคุก!!!!
    #780
    0
  2. #775 venommask (@venommask) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 19:22
    กลาวเปนนิยายจีนไปแล้วหรอ
    #775
    0
  3. #759 pitchillaris (@pitchillaris) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 20:11
    หลิวฟงนี่...เฉียวฟงใช่หรือไม่
    #759
    1
    • #759-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 100)
      19 สิงหาคม 2561 / 11:13
      ใช่ครับผม 55555
      #759-1
  4. #654 ง่วงทั้งวัน (@Minerrian) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 05:37
    ถ้าไม่บอกว่าเป็นนรก นึกว่า หนังจีน
    #654
    0
  5. #512 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 16:05
    555+ ประยุทธ์ ทรัมป์ ว่าหนักแล้ว คิมจองอึนหยักกว่า 555+
    #512
    0