ตอนที่ 93 : Ep.093 - Idioms

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 87
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    30 เม.ย. 62

DD : Necrom.93

ไม่คิดเลยว่าจะได้พบกันเร็วขนาดนี้.....”

ส่วนชั้นก็คิดไว้แล้วว่าแกยังไม่ตายและต้องตามหาชั้นแน่ๆ

คำพูดของบาทหลวงหนุ่มกับเด็กชายที่เหมือนกับมีบางสิ่งผิดแผกไป

———ทั้งคู่กำลังประจันหน้าอย่างไม่ต้านชะตากรรมที่รอคอยอยู่ได้

มีอะไรที่เจ้าอยากพูดก่อนตายไหม?”

อ่า ก็มีเยอะล่ะนะ อย่างตอนนี้ก็คงเป็นคำถามว่าทำไมแกยังไม่ตาย? หรือไม่ก่อนที่เห็นเขาบนหัวหกซี่ตอนนั้น.....อย่างที่คิดไว้รึเปล่าก็ไม่รู้นะ แต่คำถามก็คือแกเป็นจอมมารอะไรนั่นใช่ไหม?”

ถูกต้อง

หึ! งั้นลูกน้องแกก็ไม่ค่อยภักดีซักเท่าไหร่เลยมั้ง? เล่นปล่อยให้หัวหน้าออกมาเดินเพ่นพ่านคนเดียวโดยไม่มีผู้คุ้มกันน่ะ

ของเช่นนั้นไม่จำเป็น

วืด!

ทันใดนั้นบากิสก็ผล็อยมือปล่อยหัวของสควอลโล่ทิ้งไป

———ก่อนจะคว้าด้ามดาบมารที่อกอย่างกระชับแน่น

เพราะยังไงเจ้าก็ไม่ใช่ภัยคุกคามแก่ข้าในตอนนี้อีกแล้ว......”

ซู่มมม!

กลิ่นไอโลหิตพวยพุ่งออกมาจากร่างเล็ก ขณะเดียวกันดวงตาก็กลายเป็นแดงฉานเช่นเดียวกับศีรษะที่เผยเขาหกซี่งอกเงยขึ้นเมื่อสัมผัสดาบ

หา? ไม่ใช่ภัยคุกคามเรอะ? กล้าพูดนะ.....ถ้าชั้นไม่ใช่ภัยคุกคาม—”

อีกด้านหนึ่งแสยะยิ้มเปล่งแสงดำทะมึนออกมาจากไครเทียส

———ดาบเทร์ราเรียพลันปรากฏขึ้นที่ด้านหลังแล้วทะยาน

แล้วแกจะมาเพื่อฆ่าชั้นทำหอกอะไรล่ะโว้ยยย!? ไอ้งั่ง..!”

เปรี้ยง!

ประหนึ่งกระสุนปืนใหญ่ขับออกจากรังเพลิง ดาบนับร้อยโถมทะยานเข้าหาเป้าหมาย ขณะเดียวกันเป้าหมายก็บิดพลิ้วเคลื่อนกายฟาดฟันดาบในมือด้วยความเร็วที่ยากจะรับไหว รวมถึงท่าเท้าซึ่งขยับเป็นพัลวัน

ราวกับมันอ่านออกถึงรูปแบบการยิง สามารถอ่านวิถีดาบนับร้อยที่พวยพุ่งเข้ามาได้

เป้ง!

เพราะอย่างนั้น———

เป้ง! เป้ง! เป้ง!

บากิสก็เลยฟาดฟันเทร์ราเรียทั้งร้อยเล่มด้วยดาบหนึ่งเล่มได้อย่างหมดจด

เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง!

เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง!

เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง! เป้ง!

.

.

เป้ง!

เจ้าคงไม่ได้มีดีแค่เล่มพยุดาบเช่นนี้หรอกกระมั้ง? ไรแรค?”

“......หยาบคายจริงนะ? พอได้เป็นใหญ่แล้วก็เรียกชื่อชั้นห้วนๆเลยงั้นเหรอ? ไอ้เด็กไม่รู้สัมมาคารวะ?”

คนอย่างเจ้าสมควรได้รับความเคารพจากใคร

“.............”

เจ้าหมอนี่มันแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว นั่นคือสิ่งที่ไรแรคคิดอยู่ในตอนนี้ ไม่ว่าครั้งไหน ไรแรคก็จะพบว่าทุกครั้งที่พบเจอกับเด็กหนุ่ม ทั้งตอนที่ยังไม่เป็นปีศาจเฉกเช่นตอนนี้หรือจะเป็นอย่างเช่นตอนนี้ก็ดี

ไม่ว่ากี่ครั้งมันก็จะปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับความแข็งแกร่งเท่าทวียิ่งกว่าเก่า

———ราวกับว่าเป็นตัวตนซึ่งสามารถวิวัฒนาการได้ไม่สิ้นสุด

นานแล้วที่ไม่เห็นคนรับท่าห่าฝนเทร์ราเรียของเขาได้ เท่าที่จำความคนที่รับดาบได้อย่างหมดจดไร้รอยแผลเห็นจะมีแต่แกนดิออรัสผู้ถือครองบัญญัติลำดับหนึ่ง ส่วนซาซอร์ดนั้นถือเป็นข้อยกเว้นเพราแม้จะรับได้แต่สุดท้ายก็ปางตายร่อแร่

ให้สรุปง่ายๆก็คือบากิสในตอนนี้เป็นศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเจอมานั่นเอง!

วิชาศักดิ์สิทธิ์.....เร่งความเร็ว.....”

“———!?”

วี้ดดด!

เฮสท์!

เฮสท์!”

ป่ง!

ความเร็วสองสายโถมทะยานดุจดาวตก

เปรี้ยง!

บ้างไปปรากฏบนหลังคาบ้าน

เปรี้ยง!

บ้างไปปรากฏบนต้นไม้

ป่ง!

บ้างไปปรากฏบนพื้นดินเช่นปกติ

แต่ที่น่าแปลกคือความเร็วของบากิสซึ่งสามารถไล่ตามเขาทัน ทั้งที่เร็วๆนี้มันเพิ่งใช้วิชานี้ได้แค่ระดับ 4 เท่านั้น อย่างไรก็ต้องผิดกับไรแรคที่มีไครเทียสเร่งความเชี่ยวชาญให้โดยอัตโนมัติจนกลายเป็นระดับ 6 ไม่สิ.....จะว่าสูสีมันก็ผิด

เชียะ!

กรอด!”

เพราะฝ่ายที่เร็วกว่าในตอนนี้นั้นก็คือบากิส!

———บ้าไปแล้ว!?

นี่แก.....ความเชี่ยวชาญระดับ 7 งั้นเหรอ!?”

ตกใจอันใด!?”

เชียะ!

แล้วดาบมารก็แทงเฉี่ยวสีข้างของชายหนุ่ม

ก็เจ้าเป็นคนสอนข้าเองไม่ใช่รึไงเล่า!? ไอ้วิชาฆ่าคนนี่น่ะ..!”

ฉัวะ!

อั่ก!?”

แล้วร่างของบาทหลวงหนุ่มก็พลาดท่าโดนฟันกลางอกเป็นทางยาวกลิ้งหลุนกระเด็นไปกองกับพื้นจนฝุ่นตลบ แม้เป็นเช่นนี้แล้วแต่เด็กชายก็ไม่คิดจะปล่อยเลยหรือให้พักหายใจแม้แต่น้อย มันง้างดาบขึ้นเหนือศีรษะหมายเสียบกบาลเขาให้แหลกเละ

หายไปซะ!”

บ้าเอ๊ย..!”

ฉึก!

ในท่วงท่าซึ่งไม่ปรับศูนย์ขึ้นมายืนได้ ไรแรคจึงต้องกลิ้งหลบ

———กระนั้นการกระหน่ำแทงนี้ก็เพิ่งเริ่มต้น

ฉึก! ฉึก! ฉึก!

ไร้ซึ่งความปราณี! ไร้ซึ่งความเมตตา!

ไรแรคกำลังกลอกตาเลิ่กลั่กหอบหายใจกลิ้งหนีวิถีดาบที่จ้วงแทงไล่ตนอย่างทุลักทุเล ต้องหาทางชะลอการโจมตีแล้วปรับจุดยืนให้ได้ก่อน! พอตระหนักแบบนั้น มันจึงใช้ «กรีมวอร์ด» ขึ้นมากั้นหว่างกลาง

เพล้ง!

แล้วโล่ใสก็แหลกเละในทันทีแทบจะเหมือนเศษแก้วที่ไร้อนุภาพใดๆ

———ทว่านั่นก็เพียงพอแล้ว!

ฉึก!

หืม? นี่มัน.....”

แฮ่ก...แฮ่ก...ภาพลวงตาไงเล่า ไอ้กร๊วก.....แกคงเพิ่งเคยเห็นวิชานี้เป็นครั้งแรกสินะ?”

กรีมวอร์ดนั้นเป็นตัวล่อ เพราะแท้จริงแล้วจุดสำคัญซึ่งเป็นเมนหลักนั้นก็คือ «มิลเลอร์ไลท์» ที่อยู่ข้างกับ «ฮีทเวฟ» ที่แผ่ความร้อนบิดเบือนภาพที่กระจกตาเห็น

เพราะอย่างนั้นบากิสจึงพลาดโอกาสสำคัญในการสังหารไรแรคไป

———ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้แปลว่านี่เป็นโอกาสสุดท้ายเช่นกัน

เจ้าก็แค่ยื้อเวลาชีวิตไปอีกกระผีกหนึ่งเท่านั้นแหละ

เหอะ! เหรอ? แฮ่ก.....แกนี่มันคนโฉดเลือดเย็นชะมัดเลยนะ.....แฮ่ก

ข้าเหรอ? ฮะฮะ เจ้ามีอารมณ์เหมือนเช่นทุกทีจริงๆ

กรอด!

ใบหน้าที่ผิดแผก รอยยิ้มที่ควรอ่อนโยน ใบหน้าที่ควรใสซื่อ

———บัดนี้แทบไม่ต่างอะไรกับพญามารแม้แต่น้อย

แล้วใครกันที่มันทำให้ข้าเป็นเช่นนี้เล่า! ไรแรค..!?”

“................!?”

ไรแรคถึงกับหลงลืมหยุดลมหายใจตนไปชั่วขณะ

ความเจ็บปวด ความโกรธแค้น ความโศกเศร้า สิ่งเหล่านั้นกำลังโถมทะยานแผ่ความรู้สึกเช่นนี้ออกมาอย่างคับคั่ง ไอมารและไอโลหิตแผ่ประกายเลือดสีแดงฉานออกมาจากกายหยาบของเด็กหนุ่ม

เจ้าเป็นคนสอนข้าให้เข้มแข็ง!”

เพราะมัวแต่คิดว่าตัวเองเป็นชนชั้นต่ำแกเลยทำอะไรไม่ได้รึไง?

———ครั้งแรกที่เราเจอกันคือท่านช่วยชีวิต

เจ้าเป็นคนสอนข้าให้ยืนหยัดและมีชีวิต!”

———จากนั้นก็ช่วยถ่ายทอดความรู้ ให้ที่พักและก็วิชาศักดิ์สิทธิ์ให้

เอาไปฝึกซะ เกิดแกตายขึ้นมาชั้นจะลำบาก

และเจ้า......”

และท่าน——

ก็เป็นคนสอนข้าให้รู้จักกับคำว่าทรยศ!”

......ก็ได้พรากทุกสิ่งไปจากข้า

†††

«Final Stage»

13 Episodes to go

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #190 Olaf is here Bro!! (@ZEAL3IX) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 13:37
    ฉลาดน้อยจริงๆ
    #190
    0