ตอนที่ 87 : Ep.087 - Is

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    28 เม.ย. 62

DD : Necrom.87

พระราชวังขององค์จักรพรรดินั้นว่ากันว่าใช้เวลาสร้างยาวนานถึงสิบๆปีเลยทีเดียว เป็นของเก่าแก่ที่ตกทอดมารุ่นต่อรุ่นยากแก่การเข้าถึง

อารยธรรมอันยาวนานนั้นบัดนี้ได้แหลกเละไปแล้ว

———ที่ยืนอยู่กลางราตรีนั้นก็คือไรแรค

ตายห่ากันหมดแล้วสินะ? น่าเสียดายที่ถูกซากวังทับ.....อดเก็บเลือดเลยแฮะไรแรคยักไหล่ก่อนจะเปรยเดินออกไป แต่ว่าถ้ากระจอกถึงขนาดตายด้วยเทร์ราเรียล่ะก็บางทีเลือดระดับนั้นก็คงไม่จำเป็น—”

ป่ง!

ทันใดนั้นก็ปรากฏเสียงกัมปนาทดังก้องออกมาจากซากปรักหักพังด้านหลัง เป็นเสียงที่บ่งบอกถึงปฏิหารย์และหายนะในเวลาเดียว ไรแรคถึงหรี่ตาขมวดคิ้ว

แล้วก็พบว่ามีร่างหนึ่งยืนโงนเงนออกมาจากซากอิฐดินทรายอยู่

———เป็นหนึ่งในสองเศียร.....เศียรมังกรดำออสคิวเรียส!

เจ้า.....เป็นใครกัน!?”

ไม่ตายแฮะ นับถือจากใจเลย แสดงว่าแกเองก็เก่งในระดับเดียวกับพวกจตุรมารเลยสินะ? ถึงอย่างนั้นสภาพที่โดนเล่นทีเผลอก็ร่อแร่ใช่ย่อยนะ? หืม?”

แค่ก!

ว่าแล้วออสคิวเรียสก็ทรุดเข่าแตะพื้นข้างหนึ่งโดยไม่อาจต้าน พอเห็นสถานการณ์เป็นใจแบบนี้ไรแรคก็ยิ้มกริ่ม อย่างไรก็ดีเขาเองก็ระวังตัวไว้ อีกฝ่ายคือคนที่ได้รับขนานนามว่าเป็นมนุษย์แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักร

หากไม่ใช้วิธีทีเผลอเช่นนี้บางทีฝ่ายที่แพ้ก็คงเป็นเขาไม่ผิดแน่

องค์จักรพรรดิเละไปแล้วสินะ? สภาพแกเองอีกไม่กี่วิฯก็คงได้ไปนอนเฝ้าข้างๆกันแล้วล่ะ

“......ช่างน่าอับอายนัก ทั้งที่ข้าเป็นองครักษ์ประจำตัวแท้ๆ แต่กลับปล่อยให้มีคนมาลอบสังหารท่านได้ แม้แต่ท่านเศียรมังกรขาวคิซาร่าก็ยัง—”

สวบ!

แล้วหัวของออสคิวเรียสผู้เก่งกาจสุดในหล้ามนุษย์แห่งนี้ก็พลันปรากฏรูเท่าเจ็ดเชี่ยจากมวลดาบเทร์ราเรียของไรแรค พอเป็นแบบนั้นร่างสูงก็เผยอมองลอยเอนไปตามแรงเฉื่อย ดวงตาเบิกกว้างเช่นเดียวปากที่อ้าค้าง

ตุบ!

หนึ่งในสองมังกรผู้แข็งแกร่งได้ตายอนาถลงทั้งอย่างนั้น

พูดมากจริงเชียวน้า..? ใครเขาอยากฟังกันเล่า?”

ไรแรคสบถ แต่เพราะคำพูดของอีกฝ่ายเองก็ทำให้เขายืนยันได้แล้วว่าเป้าหมายนั้นได้ถูกสังหารไปจริงๆ หากสควอลโล่รู้ว่าเซริวตายไปแล้วแบบนี้บางทีมันคงกำลังลิงโลดอยู่ก็ได้

ถ้าหากมันไม่รู้ตามหลังว่ากลุ่มเงาแสงทั้งหมดถูกสังหารลงเช่นกันล่ะก็นะ

ไรแรคยิ้มขบขันกับตัวเองเบาๆแล้วเอามือหนึ่งล้วงอกเสื้อเดินจากไปปล่อยให้ราตรีสงัดนี้แล่นเสียงหวีดหวิวของสายลมอย่างแช่มช้า

ถึงจะพูดเหมือนเป็นกั้นฉากเตรียมเปิดบทโหมโรงใหม่

———ทว่าของเก่าเองก็ยังต้องจัดการให้เรียบร้อยเสียก่อน

เทร์ราเรีย

สวบ!

อ่อก!?

ที่ดาบแทงลงไปนั้นคือร่างสองสายที่กำลังแอบซ่อนอยู่ในซากปรักหักพัง

ไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นเซริวและเศียรมังกรขาวคิซาร่า

-ทำไมกัน? เหตุใดถึงรู้ได้ว่า—”

ไม่รู้ก็โง่แล้ว จู่ๆมีไอ้มังกือดำมาแพล่มอะไรไม่รู้เหมือนกับต้องการยัดเหยียดชั้นให้เข้าใจว่าพวกแกตายไปแล้วน่ะ พอคิดแบบนี้แกว่ามันไม่เตะตากว่าเก่ารึไง? เพราะแบบนั้นชั้นเลยขี้เกียจฟังมันพูดเลยจัดการฆ่าซะ แล้วก็แสร้งทำเหมือนพวกแกไม่มีตัวตนแล้วค่อยตลบหลังอีกทียังไง

กรอด! แค่ก!? ฝ่า...บาท ข้า—”

ฉัวะ!

แล้วหัวของทั้งสองก็หลุดกระเด็นไปทั้งอย่างนั้น

———เป็นการฆ่าที่ไร้ปราณี

พวกแกเองชั้นก็ขี้เกียจฟังเหมือนกันว่ะ

เอ่ยได้เพียงเท่านั้นร่างทั้งสองก็แดดิ้นไม่หายใจอีก

ช่างเรียบง่ายผิดกับความโอ่อ่าที่ปรากฏ

———องค์จักรพรรดิตายแล้ว

ติ๋ง!

ที่ปลายดาบเทร์ราเรียสามเล่มนั้นมีหยดเลือดจากเป้าหมายทั้งสามอันได้แก่ สองเศียรมังกรขาวดำกับเซริว พอเอาหยดลงไครเทียสหน้ากระดาษที่นานครั้งๆจะปรากฏวิชาใหม่ก็พลันบังเกิดความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

ไรแรคจ้องมองครู่หนึ่งก่อนจะปิดหนังสือแล้วเดินจากไป

.

.

ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเจอศึกหนักตั้งแต่เริ่ม.....”

เกรงว่านี่มิใช่ศึกหนักสำหรับพวกข้ากระมั้ง?”

ท่ามกลางเสียงลุกฮือของโลหะโล่ดาบและเสียงกัมปนาทจากวิชาศักดิ์สิทธิ์ผสานประกอบกับเพลิงคุกรุ่นจะจังหวะมหรสพอันโอ่อ่า เบื้องหน้าของทารามัสก็ปรากฏชายฉกรรจ์พาดดาบกะโหลกสีครามไว้บนบ่ายืนแสยะยิ้มอยู่ตรงนั้น

———หนึ่งในสี่จตุรมาร.....ไกโอครอส!

เพราะแบบนั้นทารามัสจึงได้แต่ยิ้มเจื่อนหน้าซีดออกมา

เหอะ! เป็นแม่ทัพแต่กลับออกตัวซะไวเชียวนะ?”

นี่คือบทส่งท้าย——

ศึกสุดท้ายของพวกเขา.....ได้มาถึงแล้ว

.

.

ใช่

ติ๋ง!

เบื้องหน้าของไรแรคปรากฏเค้าร่างสีดำทะมึนขึ้นขวางทางเดิน

———ใบหน้าของสควอลโล่กำลังตกตะลึงอยู่

ติ๋ง!

ถึงอย่างนั้น——

นั่นก็เป็นเพียงแค่ใบหน้า

เป็นเพียงศีรษะไร้วิญญาณและร่างกาย

นี่แก......”

ข้ารู้ว่าท่านน่ะเป็นเหมือนงูเห่าพร้อมแว้งกัด เพราะแบบนั้นข้าก็เลยหวังดีช่วยท่านสังหารพวกศาสนจักรแห่งแสงให้เลยยังไงล่ะ

ติ๋ง!

หัวของสควอลโล่ซึ่งกำลังหยดโลหิตลงสู่พื้นนั้นถูกกำไว้อยู่ในมือของเด็กหนุ่ม

———เป็นบากิส

ข้ามาฆ่าท่านแล้วนะ......ท่านเจ้า

นี่คือบทส่งท้าย——บทโศกนาฏกรรมที่ไม่มีใครอยากให้เกิด

.....บัดนี้ได้เปิดม่านขึ้นแล้ว

†††

«Final Stage»

19 Episodes to go

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #187 DarknesZero (@DarknesZero) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 19:35
    ค้างเหลือเกิน....
    #187
    0