ตอนที่ 81 : Ep.081 - Impossible

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    20 เม.ย. 62

DD : Necrom.81

ตรั่บๆๆๆๆๆๆๆๆ

-เดี๋ยว! อึก....อ๊าาา~!

แฮ่ก....แฮ่ก....ใกล้แล้ว! ใกล้แล้ว!”

มีเสียงแบบนี้ดังก้องออกมาจากเตนท์กระโจมจนสั่นไหว เหล่าชายหญิงเห็นอย่างนั้นก็ได้แต่เบือนหน้าหนีไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ ด้านนอกนั้นมีเซนโกะและทารามัสกำลังยืนหลับทำสีหน้าละลักละเหรื่ออยู่

“......เอ่อ...ข้าขอโทษแทนเจ้าคณะข้าด้วยแล้วกัน

“........ไม่ต้องพูด

“...............”

จากนั้นคู่ชายหญิงก็ยืนก้มหน้าเงียบทั้งอย่างนั้น——

อิเคดะยอมรับข้อตกลงของไรแรคอย่างช่วยไม่ได้

ผลลัพธ์คือการที่พวกเขาสามารถเอาชนะอสูรได้อย่างง่ายดาย แม้เป็นเช่นนั้นแต่เพราะการตัดสินใจอันล่าช้าของเธอ หรือจะอ้างว่าเป็นการตัดสินใจด้วยข้อเสนออันหยาบช้าของไรแรคก็ดี สุดท้ายกองทัพก็เสียกำลังไปถึงหนึ่งในสี่

ยังดีที่พวกเขาได้เสบียงกับยาอีลิกเซอร์จำนวนมากมาจากราชสำนัก

———ทารามัสจ้องมองพวกมันอย่างเงียบงัน

“.................”

พวกเขาจะรู้ไหมนะว่ายานั่นใช้ชีวิตเกือบร้อยถึงจะได้มาขวดหนึ่ง

.....ช่างเถอะ ขอแค่รอดคนพวกนี้ก็คงไม่สนใจอยู่แล้ว

ทารามัสคิดในใจอยู่แบบนั้น ส่วนคนอื่นๆก็เริ่มไปพักผ่อนเอาแรงสำหรับวันใหม่ ศพของอสูรนั้นพอถูกจัดการไปก็สูญสลายกลายเป็นควันตามธรรมชาติ นี่เองก็นับเป็นหนึ่งในเรื่องพิศวงของจอมมารที่พวกเขาเพิ่งได้พบเจอ

พรึ่บ!

ตอนนั้นกระโจมก็เปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงเดินออกมา

———ร่างนั้นเปียกโชกไปด้วยเหงื่อกาฬ

ฟู่วว~! ได้แรงดีจริงๆ

ดูเหมือนไรแรคจะเสร็จกิจแล้ว

ท่านพี่!”

ขณะเดียวกันพอเห็นเสร็จธุระ เซนโกะก็พุ่งทะยานเข้าไปในกระโจมเพื่อไปดูอาการของพี่สาวตนอย่างอดห่วงไม่ได้ ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก กระนั้นที่น่าแปลกเห็นสมควรจะเป็นตัวไรแรคเองซะมากกว่า

เจ้าหมอนี่กล้าทำเรื่องโฉดชั่วโดยไม่รู้สึกอะไรเลยเรอะ?

นั่นคือสิ่งทารามัสคิดอีกเช่นกัน มันจ้องมองเจ้าคณะตนที่ยืนเปลือยท่อนสูบยาอย่างสบายใจเฉิบเหมือนหนุ่มเจ้าสำราญมากกว่านักบุญอย่างระอาแล้วว่า

เจ้ามันชั่วช้านัก

เพิ่งรู้เรอะ?”

เกินเยียวยา หรืออีกแง่ก็ต้องบอกว่ายากจะสรรหาคำมาด่าคนๆนี้ให้รู้สึก เพราะแบบนั้นชายหนุ่มจึงละความสนใจเอ่ยว่า

เพราะเจ้ามัวแต่เล่นนั่นแหละ ทัพของมาซามุเนะและมุรามาสะจึงเสียกำลังไปอักโข หากเป็นเช่นนี้ดีไม่ดีเราอาจไปไม่ถึงปราสาทจอมมารหรอก

ชั้นว่าไปไม่ถึงอยู่แล้วล่ะ

“.....อะไรนะ?”

แกลองดูให้ดีสิ พวกเราน่ะเสียเปรียบเรื่องชัยภูมิอยู่นะ นี่น่ะมันก็เหมือนกับบุกถ้ำเสือถ้ำมังกร ทั้งทางแคบผ่านช่องเขาก็ดีหรือทางป่าที่เรามานี้ก็ดี ไม่ว่าแบบไหนก็เหมาะแก่การถูกลอบโจมตีทั้งนั้น โอกาสที่เราจะรู้ตัวน่ะต่ำกว่าอีกฝ่ายแบบเห็นๆ พวกเรามาแบบกองทัพ ส่วนอีกฝ่ายน่ะสามารถมาแบบกองโจรได้ ลองคิดดูสิว่าใครกันแน่จะเสียเปรียบ?”

นี่เจ้า......คิดการไกลถึงขนาดนั้น......”

เป็นอีกครั้งที่ทารามัสตกตะลึง และเพราะคำพูดของบาทหลวงหนุ่มเองจึงทำให้เขาตระหนักว่าสิ่งที่ไรแรคพูดนั้นมีเหตุผล

แต่จะทำไงได้ล่ะ? พวกเราไม่มีเส้นทางอื่นแล้ว

อ่า เพราะงั้นนะความจริงเราไม่ควรจะบุกไปหาพวกมารหรอก

แป๊ะ!

ไรแรคดีดก้นบุหรี่ออกไปจนเกิดสะเก็ตไฟมอดลงกับพื้น

———ทารามัสสังเกตเห็นสีหน้าจริงใจของอีกฝ่าย

พูดตามความจริงแล้ว เราน่ะสมควรอยู่ปักหลักในเมืองรอให้พวกมารมันต่างหาก เพราะเราไม่รู้ทั้งปริมาณทัพของอีกฝ่าย ที่ตั้งที่รู้ก็เป็นแบบไม่แน่นอน ถ้าเลือกรออยู่ในป้อมล่ะก็.....ถ้าเป็นแบบนั้นจะถือว่าทางนี้ได้เปรียบกว่าทั้งป้อมปราการเอยยุทโธปกรณ์เอย พอคิดแบบนี้ไม่รู้สึกว่าองค์จักรพรรดิบัญชาการทหารแปลกๆมั่งเรอะ?”

ทารามัสถึงกับเบิกตากว้างก่อนจะขบคิดขมวดคิ้วแน่น

จริงด้วยสิ.....ทำไมกัน? ทั้งที่หากทำตามที่เจ้าว่า—”

ถ้าให้ชั้นเดาอีกเดี๋ยวเราก็ได้คำตอบแล้วล่ะ

“.............?”

กุบกับ! กุบกับ! กุบกับ!

สาสน์ทหารจากพระราชโองการจักรพรรดิ!”

“———!?”

แล้วตอนนั้นก็ปรากฏทหารม้าเร็วเทียบข่าวปรากฏตัวขึ้น ทุกคนตกตะลึงรีบตั้งตัวแทบไม่ทัน ทั้งนี้เพราะเพิ่งเจอกับประสบการณ์เฉียดตายมาเมื่อครู่ พอเผชิญกับการปรากฏตัวของผู้มาใหม่พวกมันจึงตื่นตระหนกกันอย่างปิดไม่มิด

กระทั่งพบว่าผู้มาใหม่นั้นเป็นทหารหลวงเพียงลำพังพวกมันจึงโล่งใจ

———ทารามัสซึ่งเป็นแม่ทัพชั่วคราวเองก็เดินไปพบหน้า

ว่ามา

นี่คือสาสน์ทหารขอรับ

มันว่าอย่างนั้นพร้อมยื่นสาสน์ม้วนในมือให้แก่ทารามัส

———กระทั่งเขาเปิดอ่านดู

นี่มัน—!?”

กองทัพทิศตะวันออกอันได้แก่ ดูแรนดัล บัลมุงก์ และประมุขลำดับห้า

.

.

ถูกทำลายสิ้น

บ้าไปแล้ว!? เป็นไปไม่ได้.....นี่เพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วยามเองนะ!?”

คงโดนเจอมารเข้าล่ะมั้ง? อาจจะโดนรุมแบบมาพร้อมกันหมดก็ได้

ทันใดนั้นไรแรคก็เดินเข้ามาอ่านสาสน์ในมือทารามัสจากด้านหลัง

เขามีท่าทีเฉยชาผิดกับทารามัส กระทั่งอ่านไปถึงตัวอักษรบรรทัดสุดท้าย

———ดวงตาของบาทหลวงหนุ่มจึงลุกวาวขึ้น

จงรีบกลับมายังเมืองหลวง มันเขียนไว้ว่าอย่างนั้น

นี่มัน.....หมายความว่ายังไงกัน?”

ทารามัสเผยสีหน้าสับสนออกมาตรงกันข้ามกับไรแรค

พรู่ดดด!

ฮะฮุฮิฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..!

“..........? ขำอะไรของเจ้า?”

เปล่าๆ ก็แค่ทุกอย่างมันเป็นไปตามที่ชั้นคาดการณ์เลยน่ะสิ

คาดการณ์? ยังไง?”

พอเป็นแบบนี้ไรแรคก็เหลือบมองคนส่งสาสน์แล้วทำท่าปัดมือไล่ ใช่ เพราะเขาไม่ต้องการให้คนนอกได้ยิน กระทั่งมันห่างออกไปแล้วไรแรคจึงว่า

แกจำที่ชั้นพูดตะกี้ได้ไหม? เรื่องคำสั่งขององค์จักรพรรดิที่ชั้นว่าแปลกๆน่ะ

อ่า? แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วย?”

เกี่ยวสิวะ นี่แกโง่รึโง่? หัดไปเรียนวิชารัฐศาสตร์หรือการเมืองการปกครองมั่งนะ เอาเป็นว่าชั้นขอถามแกก่อนแล้วกันว่าตอนนี้ใครเป็นใหญ่ในอันดับต้นๆของประเทศเรา?”

หา? ก็องค์จักรพรรดิ สิบตระกูลดาบ และก็ศาสน—”

เฮือก!

ทันใดนั้นทารามัสก็เหมือนกับกระจ่างแจ้งเข้าใจถึงสิ่งที่ไรแรคต้องการจะสื่อ ใช่ เรื่องการเคลื่อนทัพบุกทวีปมารนี้นับว่าใหญ่โตชนิดว่าพลเรือนประชาชนชั้นสูงยันชั้นล่างก็ยังล่วงรู้กันทั้งสิ้น เพราะแบบนี้เองทางพระราชสำนักและกลาโหมจึงได้รับแรงสนับสนุนอย่างล้นหลาม

ทั้งที่เป็นแบบนั้นแต่ศาสนจักรแห่งแสงกลับเงียบหายไปเสียดื้อๆ

———เพราะอะไรกัน!?

สงสัยจะมีเรื่องสนุกซะแล้วสิ ถ้าการคาดเดาอย่างสุดท้ายของชั้นถูก—”

———ไรแรคฉีกยิ้มกว้างออกมา

ดูเหมือนองค์จักรพรรดิจะเป็นหุ่นเชิดของศาสนจักรซะแล้วล่ะ

†††

«Final Stage»

25 Episodes to go

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #173 FarmkeeP (@farm2013) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 15:49
    แหม.. เสียดายจัง..
    #173
    0