ตอนที่ 64 : Ep.064 - Insane

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    5 เม.ย. 62

DD : Necrom.64

ไม่เอาอ่ะ

“......เอ๋?”

คำตอบนั้นทำให้บากิสตระหนกไม่น้อย

———แม้ลึกๆจะพอเดาได้ก็เถอะ

-ทำไมล่ะท่านเจ้า!?”

นี่แกเห็นชั้นแก่เป็นรุ่นพ่อเลยรึไง? กลับกันแกมีเมียแต่ชั้นยังไม่มีเลยนี่สิ ไม่คิดว่าบทบาททางสถานะมันกลับกันบ้างรึไง?”

นั่นก็......”

แต่ว่านะ—”

ปุ!

แล้วมือของไรแรคก็ทาบลงบนหัวของเด็กหนุ่ม

ถ้าแค่ให้ชั้นไปเป็นบาทหลวงกล่าวคำปฏิญาณล่ะก็.....อันนั้นน่ะพอไหวอยู่

“———!?”

แล้วบากิสก็เบิกตากว้างขึ้น——

จากนั้นในดวงตาก็มีน้ำใสๆคลอเบ้าออกมา

-เฮ้ย!? อย่าร้องสิโว้ย!”

อะ.....ขออภัย ข้าก็แค่รู้สึกยินดี รู้สึกดีใจที่มีคนมาเป็นห่วงข้าถึงขนาดนี้ ก็เลยอดไม่ได้ที่จะ—”

แกนี่นะ......”

ไรแรคเบ้ปากก่อนจะเดินออกไปแล้วโบกมือหงอยๆไล่หลัง บากิสเองก็มองตามก่อนก้มหัวให้โดยที่ชายหนุ่มไม่ได้รับรู้ ทารามัสกับชาร์ลที่เห็นบทสนทนาของทั้งสองคนนี้เองก็ลอบแปลกใจไม่น้อยที่ไรแรคแสดงท่าทีแบบนี้ให้เห็น

ถึงจะดูเจ้าเล่ห์เป็นพวกไม่สนถูกผิด แต่ลึกๆแล้วอาจจะเป็นคนดีก็ได้

———นั่นคือสิ่งที่พวกเขาคิด

แสร้งเป็นคนดีอีกแล้วเรอะ?”

แล้วตอนที่เปิดประตูหลังบ้านอันผุพังจากการโดนถล่มเมื่อคราวก่อน เขาก็พบกับเฮียวที่กำลังพ่นควันขาวออกปากอยู่ ใบหน้าสวยนั้นเอ่ยคำพูดที่ทำให้บาทหลวงหนุ่มไม่สบอารมณ์ออกมาอย่างแจ่มชัดจนเจ้าตัวเดาะลิ้น

มาดูดยาคนอื่นฟรีแล้วยังมาบ่นอีกนะ?”

กระดาษมวลกับยาเส้นมันจะราคาซักแค่ไหนกันเชียว?”

ไรแรคไม่ต่อล้อ เขานั่งลงข้างๆแล้วหยิบกระดาษจอยส์มาพันในชั่วอึดใจแล้วขีดไฟด้วยก้านไม้แล้วจ่อ ชี่! มีเสียงการเผาไหม้เบาๆออกมา แล้วก็ ฟู่วว! ออกมาเป็นควันขาวทะยานเป็นเส้นตรงขึ้นฟ้าปลิวไปตามลม

แกมีเป้าหมายอะไร?”

แล้วตอนนั้นไรแรคก็โพล่งประเด็นสำคัญออกไป

หมายถึงอะไรเรอะ?”

คิดว่าชั้นโง่รึไง? มันแปลกไม่ใช่เหรอที่มารอย่างเธอจะมาวอแวกับบากิส ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าเธอกับเจ้านั่นต้องมีพันธะอะไรบางอย่างอยู่แน่ๆ และจากที่เห็นก็เหมือนจะเป็นความสัมพันธ์แบบนายบ่าวซะด้วยสิ

เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้หรอก

หืม? ทาสเซ็กส์งั้นสิ—”

ตูม!

แล้วกำปั้นของเฮียวก็ป่นกำแพงด้านหลังเป็นรูขนาดเท่าลูกบอลขนาดย่อมๆให้เห็น ไรแรคเหลือกตาค้างเหงื่อแตกพลั่ก ใช่ หากเมื่อครู่เขาหลบไม่ทันมีหวังหัวคงได้แหลกเละไปแล้วแน่

ทำบ้าอะไรของหล่อนวะเฮ้ย!?”

มียุงเกาะบนไหล่เจ้าน่ะ

ไหล่บ้านแกสิ! ตะกี้มันเล็งหัวชัดๆ!”

วีดวิ้ววี้วิ้ว~~

แล้วมารสาวก็แสร้งผิวปากทำหูทวนลมออกมา

———ไรแรคเหมือนมีน้ำโหเล็กน้อย

ไม่คิดจะพูดความจริงจริงๆเรอะ?”

ก็ไม่มีความจำเป็น กลับกันเจ้าน่ะไม่คิดจะพูดความจริงกับคนอื่นเขารึไงว่าที่คนแถวๆนี้ตายเมื่อวันก่อนก็เป็นเพราะฝีมือเจ้าเล็งวิชาศักดิ์สิทธิ์มั่วซั่วน่ะ

เฮอะ! ผู้ชนะไม่ผิดเว้ย จะโทษก็โทษที่พวกเพอร์ตินมันบุกมาเถอะ

สรุปก็คือคิดจะโบ้ยให้ทางนั้นทั้งหมดอยู่แล้วสินะ? ชั่วช้าจริงๆ เผลอๆจะชั่วกว่าเผ่ามารอย่างพวกข้าอีกกระมั้ง?”

“........ช่างเถอะ ชั้นไม่คิดจะเถียงอะไรกับเธอหรอก

ไรแรคเอ่ยแล้วดีดก้นบุหรี่ทิ้งออกไป เขาลุกขึ้นก่อนจะมองต่ำลง

———ใบหน้านั้นไร้ซึ่งสีหน้าใดๆทั้งสิ้น

แต่หากเป้าหมายที่แท้จริงของแกมันส่งผลมาถึงแผนการของชั้นเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นทางนี้เองก็คงต้องต่อล้อต่อเถียงแบบจริงจังกันซักทีล่ะนะ

ก็คิดซะว่าต่อจากคราวที่แล้วสิ ข้าเองก็ยินดีเป็นคู่มือให้อยู่แล้ว

ชิ!

ไรแรคเดาะลิ้นอีกครั้ง อาจเพราะหงุดหงิดที่อีกฝ่ายเคี้ยวยากก็ได้

ทั้งที่โอกาสได้เลือดตอนนั้นเป็นเพียงแค่หนึ่งเดียวแท้ๆ ครั้งต่อไปยัยนี่จะต้องระวังตัวแจจนไม่เปิดช่องโหว่อีก กลับกันการจะใช้วิธีสู้แบบเดิมเข้าไปชนด้วยมันก็ออกจะเสียเปรียบเพราะอีกฝ่ายรู้รูปแบบการโจมตีเขาหมดแล้ว

ทุกคน! เก็บข้าวของซะ!”

แล้วทันทีที่เข้ามาในบ้านไรแรคก็ตะโกนออกไปแบบนั้น

ทุกคนเผยสีหน้างุนงงออกมาอย่างเห็นได้ชัด

หมายความว่าไงกัน? เจ้าจะให้เราไปไหน..?”

ชาร์ลเป็นคนแรกที่ถาม ซึ่งทุกๆคนเองก็แสดงสีหน้าเหมือนปุจฉาเช่นนี้ออกมาไม่ต่างกัน ทางด้านชายหนุ่มเห็นอย่างนั้นจึงปัดฝุ่นเสื้อแล้วหันมองไปยังบากิส จนเด็กหนุ่มเองก็ถึงกับสะดุ้งเฮือก เขาว่า

เราจะไปเมืองอีรัน......ไปขอลูกสาวเจ้าพ่อยังไงล่ะ!”

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

230 ความคิดเห็น