ตอนที่ 62 : Ep.062 - Insane

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    4 เม.ย. 62

DD : Necrom.62

ตายสนิทเลยนะ

ไม่ใช่ภาพที่น่าดูหรอกขอรับ พระองค์ท่าน

คาร์ดินัลเอ่ยต่อพระสันตะปาปา

ส่วนไรแรคก็เดินเข้าวงมาด้วยอีกคนแล้วว่า

ที่มานี่มีธุระอะไร?”

หืม? โอ้ พ่อไม่ได้มีธุระอะไรหรอก ก็แค่เรากับเพอร์ตินทำข้อตกลงเป็นพันธมิตรกัน ดังนั้นพอได้รับสารขอความช่วยเหลือพ่อก็เลยคิดจะมาดูซักหน่อย แต่ก็อย่างที่เห็น.....ลูกเล่นจัดการคู่ค้าของพ่อซะตายอนาถเลยนะ

ในดวงตาสีหม่นภายใต้แว่นทรงกลมนั้นกำลังทอประกายวูบ

ไม่อยากจะเชื่อเลยนะว่าลูกจะแข็งแกร่งขึ้นถึงขนาดนี้.....ทั้งที่เป็นแค่ของล้มเหลวแท้ๆ

หุบปากซะ ถ้ายังอยากให้ชั้นทำงานให้แกต่อล่ะก็

“.............”

ทั้งสองคนจ้องหน้าเขม็ง คาร์ดินัลซึ่งมองอยู่ข้างๆก็เข้าใจทันที ว่าแม้ต่างฝ่ายจะเรียกตนเองว่าพ่อกับลูกก็ตาม ทว่าในความเป็นจริงกลับไม่ใช่ ในบทสนาในไม่มีซึ่งเศษเสี้ยวของคำว่าบุพการีหรือแก้วแหวนเลยซักนิด

ไม่มีความรู้สึกอันอบอุ่น มีแต่ความคิดอันมืดหม่นบางอย่างอยู่เต็มไปหมด

———หากจะบอกว่าสองคนนี้เหมือนกันตรงไหน คำตอบก็คงเป็นสิ่งนี้

ดูเหมือนว่าเดี๋ยวนี้ลูกจะมีความลับกับพ่ออยู่เยอะไม่ใช่น้อยเลยนะ?”

แกเองก็มีเหมือนกันไม่ใช่รึไง? อย่ามาทำเป็นเรียกร้องสิทธิ์หน่อยเลย

ฮะฮะฮ่าฮ่าฮ่า! งั้นเหรอๆ นี่สินะที่เขาเรียกว่าวัยต่อต้าน?”

ยี่สิบกว่านี่มันเกินคำว่าวัยต่อต้านแล้วโว้ย.....ช่างเถอะ แกรู้แค่ว่าตอนนี้นิกายของชั้นกำลังไปได้สวยก็พอแล้วละกัน

หึหึ พ่อเองก็ได้ยินเรื่องราวมาแล้วล่ะ แต่เล่นไปฆ่ากุรุอิที่เป็นลูกของลูกน้องพ่อเนี่ยมันออกจะเกินเลยไปหน่อยนะ?”

ลูกของลูกน้อง? อ่อ.....จะว่าไปเจ้ากุรุอินั่นมันเป็นลูกของคาร์ดินัลนี่นะ?”

พอว่าแบบนั้นไรแรคก็เบนหน้าไปมองชายข้างๆ แล้วก็พบว่าสายตาที่อีกฝ่ายจ้องมองมานั้นแทบจะกินเลือดกินเนื้อเลยก็ว่าได้

———น่าขำสิ้นดี

ช่วยทำเป็นไม่เห็นหน่อยได้ไหม? ท่านคาร์ดินัล

“........ตามประสงค์พระองค์ท่าน

เพราะดาร์ดินัลถือหางของพระสันตะปาปาอยู่ ดังนั้นการที่ลูกชายตนตายด้วยลูกชายของหัวหน้าจึงกลายเป็นเรื่องหักล้างกัน ถึงอย่างนั้นในใจลึกๆของมันก็ยังขุ่นเคืองอยู่ พอเห็นแบบนี้แล้วไรแรคก็ยักไหล่ว่า

ชั้นไม่ได้ฆ่าเจ้านั่นนะ คนที่ลงมือคือรองประมุขของเพอร์ตินที่พวกแกจับตัวไปต่างหาก ไม่เชื่อก็ลองไปถามดูสิ?”

บัดซบ! ถึงเจ้าไม่ฆ่าแต่การที่ลงมือจนลูกข้าเพลี่ยงพล้ำนั้นก็เป็นเหตุให้เขาต้องถูกฆ่าตายแล้ว! เอ่ยวาจาสุนัขเช่นนี้แล้วยัง—”

“.........ท่านคาร์ดินัล

เฮือก!

แล้วคำพูดเย็นเยีบก็ทำให้เขาต้องชะงัก

———นี่คืออำนาจที่ไม่อาจต้านได้

-ขออภัยขอรับ

มิได้ๆ นี่เองก็นับเป็นความผิดเรา ทีแรกก็คิดจะตัดแขนลูกสารเลวคนนี้ซักข้างให้เป็นการไถ่โทษ ทว่าที่เห็นนี้ก็กลับกลายเป็นเขาพิการอยู่แล้ว

———คำว่าพิการนั้นทำให้ไรแรคกระตุกคิ้ว

เอาเถิด เดี๋ยวเรามอบเมืองๆหนึ่งให้ท่านดูแลเลยแล้วกัน

ข้าได้ล่วงเกินแล้ว พระองค์ท่าน

ไรแรคมองบทสนทนาที่พูดเหมือนพลิกฟ้ายกแผ่นดินกันได้ง่ายๆอย่างไม่ยี่ระ ใช่ เขาทราบอยู่แล้วศาสนจักรแห่งแสงทำอะไรได้บ้าง กษัตริย์ในตอนนี้เองก็นับไม่ใช่คู่มือกับชายตรงหน้าเลยซักนิด หากพูดในอีกนัยหนึ่งก็เหมือนกับผู้ปกครอง

พระสันตะปาปาในตอนนี้แทบจะกลายเป็นผู้ปกครองเต็มรูปแบบ

———มีอำนาจในทางการเมืองถึง 8 ใน 10 ส่วน

แล้วจากนี้ลูกจะทำยังไง.....ก็คงได้วางแผนไว้แล้วสินะ?”

อ่า คิดจะยึดเพอร์ตินไปเลยน่ะ เพราะงั้นเรื่องที่ร่วมมือกับศาสนจักรก็ยังคงอยู่เหมือนเดิมแน่ ไม่ต้องห่วงหรอก

หึหึหึ ใช้วิธีชักใยเรอะ? ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ

พระสันตะปาปาเอ่ยแล้วลูบหัวของเขาเบาๆ

ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นบีบแน่น

แต่หากวันหนึ่งลูกหล่นไปไกลมากกว่านี้.....เห็นทีพ่อก็ไม่มีทางเลือก

“.............”

อึก!

ไรแรคกลืนน้ำลายฝืดลงคออย่างทะลักทุเล ความรู้สึกคุกคามพลันถาโถมเข้าใส่เขามาเป็นจุดๆเดียวเหมือนกับการรวมศูนย์ พอเห็นท่าทีสงบเสงี่ยมของผู้เป็นลูก พระสันตะปาปาก็คลายมือออกแล้วแป้นยิ้มออกมา

พ่อไปล่ะ ฝากจัดการที่เหลือด้วย

พรึ่บ!

แล้วร่างของทั้งสองก็พลันเลือนหายไปราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่

———ไรแรคเงียบค้างเติ่งอยู่อย่างนั้น

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

230 ความคิดเห็น