ตอนที่ 58 : Ep.058 - I'm here

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 233
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    24 ก.พ. 62

DD : Necrom.58

ฟิ้ว~! สดชื่นเหมือนได้เกิดใหม่เลยน้า!”

ไรแรคบิดตัวไปมา ใบหน้าตอนนี้กลับดูสดใสเปล่งปลั่งราวกับได้พบเจอเรื่องดีๆมายังไงอย่างนั้น เขายิ้มแก้มแทบปริก่อนจะตบตัวเองเรียกสติแล้วปั้นหน้าโป๊กเกอร์เฟส เอาล่ะ! สถานการณ์ตอนนี้ต้องทำหน้าเครียดสินะ?

พรู่ด!

ฮะฮะอิฮุฮุฮ่าฮ่าฮ่า! ไม่ไหวว่ะ! ขำชิบหายเลยโว้ย! ฮ่าฮ่าฮ่า!...โอ๊ย! พอนึกภาพทุกอย่างมันเป็นไปตามแผนแล้วมันก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้แฮะ

บาทหลวงหนุ่มเปรยกับตัวเอง เขาในตอนนี้กำลังยืนอยู่ที่หน้าตำหนักประมุข ส่วนเส้นทางเดิมไรแรคก็ได้ทำการลบร่องรอยไว้แล้ว ไม่มีใครจับได้แน่ ยังไงพวกที่มาเห็นก็ต้องเข้าใจผิด และต่อให้ไม่เข้าใจยังไงเขาก็จะป้ายสีให้อยู่ดี

พวกเพอร์ตินมันเป็นคนเลวระยำชาติชั่ว!

———อืมๆ เอาบทพูดแบบนี้ละกันนะ

อ๊ะ!? ท่านเจ้า..! นี่ท่านก็มาด้วยเหรอ?”

ไรแรคถึงกับสะดุ้งเฮือก เมื่อหันไปก็พบว่าเป็นบากิสและเฮียวที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ ดูเหมือนพวกเขาจะฝ่าศัตรูที่อออยู่หน้าตำหนักอาวุโสได้สำเร็จ ถึงจะเร็วกว่าที่คิดแต่ไรแรคก็ถือว่ามีจิตวิญญาณของนักต้มตุ๋นอยู่ไม่น้อย

เขานิ่งก่อนจะทำท่าเอะใจหันมาเหลือบมอง——

บากิส? ยังไม่ตายเรอะเนี่ย.....ดีใจด้วยก็แล้วกัน

ข้าทำให้ท่านเจ้าเป็นห่วงซะแล้ว

———ใครห่วงแกฟะ?

ช่างเถอะ ว่าแต่แกเจออิลลาเซสรึยัง? ชั้นเองก็เพิ่งมาถึงเมื่อกี้กับพวกทารามัสและชาร์ล สองคนนั้นดูเหมือนจะมุ่งหน้าไปยังตำหนักฝั่งโน้นแน่ะ

ทารามัส?”

สาวกคนที่สามน่ะ

เห? ระหว่างข้าไม่อยู่ดูเหมือนนิกายไรแรคจะเริ่มมีชื่อกับเขาบ้างแล้วสินะ? ฮะฮะ...ดีจัง

“...........”

ไรแรคมองบากิสที่หัวเราะทื่อๆลูบท้ายทอยตัวเองอย่างพินิจ ไม่เข้าใจความคิดของอีกฝ่าย ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าเขาจะสนใจนัก ไรแรคว่า

ตำหนักนั้นแกดูแล้วสินะว่าไม่มีอิลลาเซส?”

ครับ เพราะงั้นตอนนี้จึงเหลือเพียงแค่สองตำหนักไม่ที่นี่ก็ที่นั่น ซึ่งตอนนี้ข้าเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ว่ามีอยู่เรื่องหนึ่งข้ามั่นใจ

บากิสพูดอย่างเหม่อลอย จากนั้นเขาก็เดินผ่านไรแรคไปทั้งอย่างนั้น บาทหลวงหนุ่มมองเส้นผมสีน้ำเงินเข้มของเขาผ่านหน้าไปอย่างเด็ดเดี่ยว ภายในใจก็รู้สึกแปลกประหลาด ดวงตาของมันนั้นทอประกายบางอย่าง

เรื่องที่ข้ามั่นใจก็คือเราจะต้องหาอิลลาเซสพบได้แน่!”

“.....เป็นคำพูดที่ดีนี่ แต่อย่าหวังสูงจนเกินไปล่ะ

———เพราะยิ่งสูง.......เวลาตกลงมามันก็ยิ่งเจ็บล่ะนะ

กึด!

ทันใดนั้นบานประตูของตำหนักประมุขจึงถูกบากิสกำไว้แน่น เขาสูดลมหายใจเข้าลึกถึงทรวงอกก่อนจะถอนหายใจออกมา จะเปิดล่ะนะคำพูดนี้เป็นการบ่งบอกให้ไรแรคและเฮียวเตรียมใจให้พร้อม

เดี๋ยวก่อน

ทว่าตอนนั้นเฮียวก็โพล่งขึ้นส่งผลให้ทั้งสองชะงักหันมองอย่างงุนงง

มีอะไรเหรอ?”

ดูเหมือนว่าตรงพุ่มไม้นั่นจะมีอะไรแปลกๆ

อะไรแปลกๆ?”

“...........”

ไรแรคเงียบกริบ เขาเฝ้ามองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างสบายอารมณ์ ไม่ว่าทางไหนสุดท้ายบากิสและเฮียวก็ต้องมาช่วยเขาเพื่อฆ่าซาซอร์ดอยู่แล้ว ต่อให้เข้าไปในตำหนักก่อนหรือไปเจอที่ซ่อนตัวอิลลาเซสก่อนก็ตาม

แต่สุดท้ายแล้วทั้งหมดก็ล้วนอยู่ในหมากกระดานของเขาทั้งสิ้น!

———เฮียวหันมองไม้ประดับข้างซ้ายกับขวาสลับกันแล้วว่า

เจ้าไม่คิดว่าแปลกงั้นเหรอ? ถ้าหากต้องการสร้างสวนประดับแล้วเหตุใดจึงไม่สร้างฝั่งซ้ายขวาให้เท่ากัน?”

ก็อาจเป็นรสนิยมก็ได้นี่?”

ชั้นว่าไม่ใช่หรอกนะบากิส ดูเหมือนที่เฮียวพูดมาก็มีเหตุผล

———ไรแรครีบเข้าสมทบคำพูดของหล่อน

อ่า ดูเหมือนเจ้าบาทหลวงปลอมคนนี้เองก็จะดูออกนะ ข้าว่าพุ่มไม้ตรงนั้นน่าจะมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่

อะไรบางอย่างซ่อนอยู่.....หรือว่า——!?

ตึง!

เร็วกว่าความคิดของทุกคน ทันใดนั้นบากิสก็ทะยานร่างลงจากเชิงบันไดแล้วพุ่งแหวกหญ้าตรงบริเวณอย่างรวดเร็ว ม่านตาถึงกับขยายขึ้น มันจ้องมองเห็นประตูเหล็กที่สร้างขึ้นแบบง่ายๆอยู่ตรงนั้น

ใช่จริงๆด้วย.....ตรงนี้มีห้องลับใต้ดินอยู่!”

ใช่จริงๆด้วยสินะ

รีบตามไปดูเถอะ

โดยไม่รอให้พวกไรแรคตามหลังมาถึง แอ๊ด! บากิสก็รีบเร่งเปิดประตูเหล็กตรงหน้าทันที เสียงลากผ่านของโลหะเก่านี้นับว่าดังแสบแก้วหูไม่น้อย

และภาพตรงหน้าเองก็ถือว่าบาดลึกลงเข้าไปในจิตใจเหนือคณานับ

———ที่พื้นห้องอันเย็บเหยีบมีร่างของเด็กสาวนอนอยู่

อิล.....ลาเซส?”

“..............”

ร่างที่เปลือยเปล่าเสื้อผ้าขาดวิ่นนั้นกลับมีดวงตาที่ตายด้านอาจเพราะตาบอด

———แต่นั่นก็ไม่ใช่สาเหตุทั้งหมด

สาเหตุนั้นคาดว่ามาจากจิตใจมากกว่า ร่างมีบาดแผลจากการถูกทำร้ายชกต่อย ฟันร่วงห้อยต่องแต่งติดเหงือกทั้งที่ยังมีเชือกมัดปากอยู่ ใบหน้าปูดบวมมีเลือดช้ำไหลซึม ที่ท้องเองก็ถึงกับยุบเพราะถูกอะไรบางอย่างกระแทกอย่างจัง

———เป็นภาพที่โหดร้าย

“.....นี่มัน

เฮียวที่ตามหลังมาถึงกับเบิกตากว้าง ปกติเธอไม่ใช่คนที่แสดงอารมณ์อะไรมากมายนัก ทว่าต่อให้เป็นมารแต่ภาพที่เห็นก็นับว่าบาดใจจนแทบไม่อยากจะเชื่อ

———ไรแรคเองก็แสร้งหน้าซีด

ในห้องนั้นเหม็นอับ มีซากปฏิกูลชวนให้สำรอก มีกลิ่นฉุนติดจมูก เลือดน้ำเหลืองและน้ำตานองผสมปนเปกับกองอ้วก ร่างกายของเธอล้วนเต็มไปด้วยสิ่งหยาบกระด้างชวนให้น่ารังเกียจ อิลลาเซสไม่เขยื้อนแม้บากิสจะมาถึง


ในห้องนั้นไร้ซึ่งแสงสว่าง

ในห้องนั้นไร้ซึ่งความหวัง

ในห้องนั้น——

ไร้ซึ่ง.....ความสุข

“............”

บากิสก้มหน้าลงต่ำ หว่างคิ้วและใต้ตาถึงกับย่นขมวดกันแน่นจนหน้ามืด ไรแรคที่ตอนนี้แสร้งทำหน้าตกตะลึงก็ลอบมองปฏิกิริยาของเด็กหนุ่ม มีแต่ความเงียบเข้าปกคลุม ไร้ซึ่งคำพูดและการกระทำเขานิ่งค้างไปประมาณ 5 วิฯ

แต่ไรแรครับรู้ได้ รับรู้ได้ว่าในใจของบากิสตอนนี้กำลังโกรธและเคียดแค้นอยู่ เขาสัมผัสได้ว่าบากิสจะต้องอยากสับซาซอร์ดเป็นหมื่นๆชิ้นแน่

.....เอ้า! โกรธให้มากยิ่งขึ้นกว่านี้สิบากิส!

.

.

ฮะฮะ...ดีใจจังที่หาตัวพบ

“.............”

———ว่าไงนะ?

ไรแรคถึงกับอื้ออึง หากตาไม่ฝาดหูไม่หนวก สิ่งที่เขาเห็นก็คือบากิสกำลังยิ้ม เขาหัวเราะแหะๆที่ฟังดูทื่อด้านอย่างช้าๆ ขณะเดียวกันก็เดินเข้าไปหาอิลลาเซสซึ่งถูกมัดอยู่อย่างใจเย็นพลางคลายเชือกออกให้

เด็กสาวผมแดงเงียบ จากนั้นเด็กหนุ่มจึงเอ่ยต่อ

เรากลับกันเถอะอิลลาเซส

ไม่ได้นะโว้ย!”

ทันใดนั้นไรแรคก็เผลอตะคอกออกไปอย่างลืมตัว

พวกเพอร์ตินมันทำกับแกขนาดนี้! แล้วแกยัง—”

ไม่เป็นหรอกครับท่านเจ้า

พูดบ้าอะไรของแกวะ!? แกต้องเอาคืนสิโว้ย..!”

ถ้าแกไม่แค้นเพอร์ตินแผนชั้นก็

กลับไปเถอะบากิส

ทว่าขณะสถานการณ์ที่ตึงเครียดกว่าครั้งไหนๆปรากฏ จู่ๆอิลลาเซสซึ่งมีสีหน้าหมดสิ้นซึ่งทุกสิ่งก็โพล่งขึ้น เป็นเสียงแหบแห้งเบาๆที่บางคนอาจไม่ได้ยิน

———แต่บากิสนั้นได้ยินอยู่เต็มสองหู

ทำไมล่ะ?”

ก็ข้า.....ไม่เป็นเหมือนเดิมอีกแล้วนี่?”

เจ้ายังเหมือนเดิมอยู่

บากิส! ชั้นบอกให้แก—”

พอไรแรคจะพุ่งเข้าไป ทันใดนั้นเฮียวก็เข้ามายืนขวางหน้าเอาไว้

———สายตาอันเย็นชานั้นจับจ้องมาที่เขา

คิดจะทำอะไร?”

ปล่อยสองคนนั้นซะ

แล้วพวกแกจะปล่อยพวกเพอร์ตินมันลอยหน้าแบบนี้น่ะเหรอ!?”

ไรแรคตะคอกออกไปอย่างเดือดดาล นี่ไม่ใช่การแสดงแต่เป็นความโกรธอันหงุดหงิดอย่างแท้จริง เขาหงุดหงิดกับท่าทีของบากิส ท่าทีของเด็กหนุ่มนั้นมันไม่เป็นไปตามแบบแผนที่เขาต้องการเลยแม้แต่น้อย

กรอด..!

แกต้องสิ้นหวังสิวะ! บากิส!

เจ้าน่ะ.....ยังเหมือนเดิมอยู่ทั้งตอนนี้

จะมามัวทำซึ้งเป็นฉากรักโรแมนติกทำไมกัน?

———แกต้องฆ่าพวกมันให้หมดไม่ใช่รึไง!?

“.....และตลอดไป

บากิสสสสสสสส!!

.

.

เป็นข้าจะดีจริงๆเหรอ?”

อืม ดีสิ.....ก็ข้าสัญญาไว้แล้วนี่ว่าจะทำให้เจ้ามีความสุข?”

ดวงตาอันมืดบอด น้ำเสียงที่แห้งตอบ

———เหมือนกับถูกหยดน้ำตกกระทบ

แม้อยู่ในห้องใต้ดินอันเย็นเยียบ ทว่าความรู้สึกของฝ่ามือนี้กลับอบอุ่น ไม่อยากห่างจากมันไป ไม่อยากให้มันผิดหวัง

ไม่อยากแยกจากกัน

อึก.....ข้า....-ข้าน่ะน่ารังเกียจและก็แปดเปื้อนนะ

ข้าเองก็ไม่ได้สกปรกเพราะเป็นเด็กสลัมนี่?”

แต่ข้า...ฮึก!...ข้าไม่มีประโยชน์กับเจ้าเลยนะ! ข้าน่ะเป็นภาระให้กับเจ้า! ที่เจ้าต้องดั้นด้นมาที่นี่ก็เป็นเพราะข้าถูกจับตัว—”

แต่งงานกันเถอะ.....นะ?”

“.....อะ

ทั้งห้องพลันเงียบสนิท ไร้ซึ่งคำพูดไร้ซึ่งลมหายใจ

ก็ไม่แปลก นี่ก็เหมือนกับวาจาสิทธิ์อย่างหนึ่งของบุรุษยามเมื่อพบพานสตรีที่หมายปอง

ใช่ ต้องเป็นสตรีที่สวยงามสง่า และบริสุทธิ์ทั้งกายใจ

———ไม่ใช่นางที่ถูกทำร้ายจนบิดเบี้ยว

และต้องเป็นสตรีที่สามารถเป็นประโยชน์ให้แก่เขาได้

———ไม่ใช่นางที่เป็นคนพิการไร้สมรรถภาพ

ทั้งที่เราต้องปฏิเสธออกไป แต่หยาดน้ำตาที่ไหลลงอาบแก้มนี้กลับทำให้ข้าหลงลืมความเจ็บปวดทั้งหมดไปจนสิ้น

ทั้งที่ข้าต้องปฏิเสธไปแท้ๆ แต่ข้า.....ข้า.....

อืม! แต่งงานกันเถอะ!”

แต่ข้ากลับมีความสุขเหลือเกิน

แปะ!

นิ้วชี้ของบากิสแตะลงที่กลางหน้าผากของเด็กสาว

———เขายิ้มอย่างอ่อนโยน

สัญญาแล้วนะ? อิลลาเซส

อึก....-อาาา.....ฮึก! -อืม!”

เด็กสาวเส้นผมสีแดงเพลิงกับเด็กหนุ่มผมสีน้ำเงินเข้ม

คนหนึ่งยิ้มอย่างมีความสุข และอีกคน——

ก็ร้องไห้ออกมาอย่างมีความสุขเช่นกัน

กระนั้นก็มีอยู่ผู้หนึ่งซึ่งเห็นต่างออก มันไม่มีความสุข ไม่มีความรู้สึกแม้แต่จะยินดีให้แก่สาวกของตนเสียด้วยซ้ำ ใบหน้าอันดำมืดของมันมีแต่ความชิงชัง โกรธแค้น ไม่เข้าใจ ร่างนั้นแข็งทื่อราวกับเพชรเม็ดงามในมือได้แหลกสลาย

นี่มัน.....บ้าอะไรกันวะ?”

ท่านเจ้าครับ เห็นทีครั้งนี้ผมคงไม่อาจร่วมสู้ต่อได้

หมายความว่าไง?”

แล้วตอนนั้นบากิสจึงอุ้มอิลลาเซสเดินผ่านหน้าเขา ก้าวบันไดขึ้นไปหนึ่งขั้น สองขั้น สามขั้น สุดท้ายก็ขึ้นไปอยู่บนจุดเหนือผิวดิน ร่างเล็กนี้แม้ดูอ่อนแอแต่ภายในกลับดูผิดแผกแตกต่างออกไป มันเอ่ยอย่างขบขัน

ข้าจะไปเตรียมงานแต่งน่ะครับ

“.....ก็ถึงถามยังไงล่ะโว้ย!”

กึง! ไรแรคเดินย่ำบันไดเหล็ก กึง! กึง! กึง! จากนั้นจึงมายืนจรดหน้าของบากิสอยู่อย่างนั้นด้วยสีหน้าเดือดดาล

ว่าแกพูดเรื่องเพ้อเจ้ออะไรอยู่น่ะ!? หา..! ผู้หญิงของแก ผู้หญิงที่แกรักน่ะถูกย่ำยีขนาดนั้นแล้วแท้ๆ! แต่ทำไมแกถึงไม่โกรธแค้นมันเลยล่ะวะ!? แบบนี้แกยังมีหน้ามาเรียกตัวเองว่าเป็นลูกผู้ชายได้อีกเหรอ!? แกไม่เห็นแก่ตัวไปรึไงวะ!”

“.....ก็จริงของท่านว่าข้าอาจเห็นแก่ตัวที่คิดไม่ล้างอายให้แก่อิลลาเซส แต่ทว่าหากข้าเลือกที่จะโกรธแค้น บางที.......”

———ดวงตาของบากิสดูหดหู่

บางทีตอนนั้นข้าก็คงต้องน่าสงสารมากแน่ๆ ก็เพราะข้าเห็นแก่ตัวล่ะนะ

เฮือก!

ความทรงจำของไรแรคพลันผุดเข้ามาในหัวราวกับภาพแฟลชแบ็ค ท่ามกลางเสียงกรีดร้องนั้นมีเด็กน้อยผมสีน้ำเงินเข้มผู้หนึ่งกำลังร่ำไห้ ในมือขวามีขวานเล่มใหญ่เกินที่เด็กจะถือ กระนั้นเขาก็ไม่ย่อท้อง่ามนิ้วฉีกขาดและร่างกายก็เต็มไปด้วยหยาดเลือด

และในมือซ้ายก็มีศีรษะของสตรีผู้หนึ่ง

———เป็นสตรีที่มันรักสุดหัวใจ

.

.

“...........”

น่าสงสาร.....งั้นเหรอ?

ข้าต้องอภัยท่านเจ้า แต่ได้โปรดอย่าถือสาในตัวข้าเลย.....โปรดถนอมตัวด้วยบากิสโค้งคำนับอย่างเคารพรัก ใบหน้าของมันฉายแววสำนึกออกมาอย่างเด่นชัด ส่วนไรแรคเองก็ก้มหน้าไม่รับคำใดๆทั้งสิ้น

พอเป็นแบบนี้สุดท้ายคนทั้งสามก็เดินจากไป

———ทิ้งให้หลงเหลือแต่เขาเพียงคนเดียว

ให้ตายสิ.....สงสารชั้นคนนี้เหรอ?”

ไรแรคมองแผ่นหลังที่เติบโตของบากิสราวกับเข้าใจอะไรบางอย่าง

———เขายิ้มบางๆอย่างอบอุ่น

.

.

ก่อนจะหุบยิ้มเผยสีหน้าอันชิงชังออกมา——

อยากบดขยี้แกให้แหลกเป็นชิ้นๆเลยว่ะ.....บากิส

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #83 MekaIX (@MoneyEarnKillAnt) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:57
    บากิส ทำไม... ทำไมทำแบบนี้วะ! เหตุผลที่_ึงอธิบาย_ูไม่เข้าใจ!
    ปล. ตัวละครเรื่องนี้เหมือนมากินออนไลน์อยู่ ก็ตรงที่ ทำอะไรหักมุม เดาใจไม่ได้ ตรรกะบางอย่างผิดปกติ และตายแบบ"ความตายเป็นสิ่งที่เท่าเทียมต่อทุกสิ่ง"(ง่ายๆคือมีโอกาสตายตอนไหนก็ได้) ให้ตายสิไม่ชินเลยจริงๆ
    ปล2. รู้แล้วว่าเดาอะไรถูก สู้กันตอนท้ายเหมือนไอแซคกับไอร่า(จริงๆไอแซคทรยศ ไม่ได้สู้)
    #83
    1
    • #83-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 58)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:18
      ตรรกกะคนเขียนค่อนข้างกาวซักเล็กน้อย(ฮา) แต่ก็อย่างที่รู้ๆกันครับ นิยายแนวที่ผมเขียนส่วนใหญ่ตัวละครจะสามารถตายได้ตลอดเวลาครับ (ขึ้นอยู่กับว่าสถานการณ์เป็นยังไง ถ้าสเกลใหญ่ๆแบบใน MO มีมอนหลักล้านบุกโลก.....ฮาครับ ผลลัพธ์ก็อย่างทีเห็นครับ ตายเกลื่อนแบบตัวละครใช้แล้วทิ้ง5555)

      ปล. ส่วนคาแรกเตอร์ตัวละครผมพยายามแล้วครับ แต่สุดท้ายก็ชอบเผลอเขียนให้อารมณ์เหมือนนามธรรม(แบบจับต้องไม่ได้)ทุกที ดังนั้นถ้าสังเกตตัวละครผมทุกตัวมันจะอารมณ์ไม่ค่อยคงที่ครับ (ส่วนหนึึ่งคิิดว่าเป็นเพราะผมบิ้วตัวเองเยอะเกิน ;w;)
      ปล2. ใช่เลยครับ ไอแซคมันเหมือนแค่ย้ายฝั่งแล้วทำพูด แต่เอาจริงๆมันลงมือกับไอราไม่ลงครับ(จาก MO จะมีบอกอยู่ว่ามันมีนิสัยรักคุณธรรมและความถูกต้อง ถึงตอนหลังจะสำนึกผิดก็เถอะ)
      #83-1
  2. #82 Shapeshifter (@christmass) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:39
    เปิดมิติใหม่แห่งการอ่านิยายเลย ตับยังอยู่มั้ยเนี่ยเรา
    #82
    0
  3. #81 PoooohaCycebsyz (@PoooohaCycebsyz) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:15
    ตกลงคนที่ชั่วสุดในเรื้องคือหมอนี้านะ
    #81
    0