ตอนที่ 54 : Ep.054 - I'm here

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    22 ก.พ. 62

DD : Necrom.54

ดาบเวทย์.....เพอร์ติน

อ่า ถ้าเจ้าช่วยข้า ข้ายกให้เจ้าเลย

ไรแรคลอบกลืนน้ำลาย เขารู้สึกได้ว่านี่ไม่ใช่คำโกหก ดาบตรงหน้าเล่มนี้คือของจริง! กลิ่นอายอันแปลกประหลาดของดาบทำให้เขาเชื่ออย่างนั้น ซึ่งทารามัสเองก็ไม่ได้โกหก กระนั้นเขาก็บอกความจริงไปไม่หมดเช่นกัน

นั่นคือดาบในตำนานเพอร์ตินนั้นมีมนตร์สะกดอยู่ เมื่อผู้ใดพบเห็น

———จะต้องรู้สึกถูกใจและอยากครอบครองมัน!

ครั้งหนึ่งเมื่อหลายร้อยปีก่อนอาจจะห้าร้อยหรือมากกว่านั้น ในยุคสมัยที่ยังไม่มีตระกูลดาบ ดาบเวทย์เพอร์ตินนั้นได้สร้างความโกลาหลไปทั่วทุกสารทิศ จากมือหนึ่งย้ายไปอีกมือหนึ่ง และย้ายไปอีกเรื่อยๆ

สาเหตุนั้นก็คือมนตร์สะกด หากต้องตามันแล้วจิตใจของคนผู้นั้นจะบังเกิดความโลภอยากครอบงำทันที ดังนั้นหากเอาไปโชว์ในที่สาธารณะ เหตุฆ่าฟันกันเพื่อแย่งชิงก็จะบังเกิดขึ้น ตอนที่ทารามัสลอบไปขโมยเพอร์ตินมาเขาเองก็รู้สึก

รู้สึกไม่อยากยกดาบเล่มนี้ให้ใครหน้าไหน รู้สึกอยากครอบงำไว้เพียงคนเดียว! ทว่าตัวเขานั้นจะเรียกว่ามีภูมิต้านทานอยู่แล้วก็ดี ทั้งนี้ดาบจำลองเลียนแบบเพอร์ตินที่เขามีนั้นได้ช่วยเสริมสร้างความปลอดภัยเอาไว้ เขาถือครองดาบเพอร์ตินเทียมมานานหลายปี ดังนั้นพอเจอของจริงก็เลยไม่ถูกมนตร์สะกดเท่าที่ควร

หากเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ทารามัส ยังไงก็คงไม่คิดจะมอบให้แน่

———ถึงอย่างนั้นสถานการณ์ตอนนี้นับว่าจำเป็น

ว่ายังไงล่ะ? เจ้าคิดจะรับมันไว้รึไม่..?”

อ่า ดาบนั่นยังไงก็คงขายได้เป็นล้านล้านแน่ แถมถือไว้ก็คงได้รับพลังมาไม่ใช่น้อย

-ถ้างั้นก็—”

แต่ขอผ่านว่ะ

“.....เอ๋?”

ตอนนั้นเองทารามัสก็เผยสีหน้าปั้นยากออกมา มันเม้มปากแน่น

———หมายความว่ายังไง? มนตร์สะกดไม่ได้ผลงั้นเหรอ!?

ไม่จริงน่า ไม่สิ...หรือว่าข้าขโมยดาบมาผิดเล่ม พอนึกแบบนั้นเขาก็สังเกตเห็นชาร์ลที่ทำตาวาวกำลังจะยื่นมือมาจับเพอร์ตินของแท้อยู่ อึก!เขากระตุกยกดาบหลบออกไป พอเป็นอย่างนั้นชาร์ลก็ทำหน้าจ๋อย

ชัดเจนเลยว่าเด็กสาวคนนี้ถูกมนตร์สะกดของเพอร์ตินให้อยากครอบครองไว้เต็มๆ กระนั้นไรแรคกลับไม่มีผลงั้นเหรอ? หมายความว่ายังไงกันแน่?

ทารามัสขบคิดอย่างไม่เข้าใจ ขณะเดียวกันไรแรคก็เอ่ย

ถึงดาบจะน่าสนใจ แต่ถ้าชั้นต้องไปเสี่ยงตาย อย่างงั้นก็คงไม่ไหวล่ะ

“.............”

เอ๋!? เสียดายออกนะไรแรค ดาบเล่มนั้นน่ะสวยมากเลยนะ! ข้าอยากได้มันอ่ะ! นี่ๆ ทารามัส....ถ้าไรแรคไม่ช่วยงั้นข้าไปช่วยเจ้าเองดีไหม?”

ไปตายเปล่าน่ะสิ ศัตรูคือศาสนจักรนะโว้ย

ไรแรคแหวชาร์ลที่แสดงอาการออกนอกหน้า ขณะเดียวกันเธอก็น้ำลายย้อยออกปาก ดูเหมือนจะถูกมนตร์สะกดเต็มๆเลยนั่นล่ะ ถึงอย่างนั้นทารามัสก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเพราะอะไรไรแรคถึงยังเฉยได้ มีวิชาศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถป้องกันมนตร์สะกดได้ด้วยรึไง? หากเป็นคนอื่นยังไงก็คงต้องลงเอยคิดแช่นนี้

ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่ทั้งเขาและไรแรคเองก็ยังไม่ทราบ ไม่ใช่ไม่ถูกมนตร์สะกด

———แต่ถูกมนตร์สะกดแล้วไม่ได้ผลต่างหาก!

สาเหตุนั้นก็คือสิ่งที่อยู่ใต้ผ้าคลุมของไรแรค บัญญติปราชญ์ลำดับสอง——ไครเทียส หนังสือเล่มนี้จะทำให้ผู้ใช้งานหลงใหลในตัวมันอยู่ตลอดเวลา หากให้นึกภาพก็คงเหมือนกับเมียหลวง ส่วนเพอร์ตินก็คงเหมือนกับเมียน้อย

ถึงเขาจะหลงใหลเมียน้อย แต่เชื่อเถอะยังไงในหัวก็ต้องมีภาพเมียหลวงเข้ามาบ้างแน่นอน ยิ่งตอนที่กำลังทำผิดอย่างการไปเล่นจ้ำจี้กับเมียน้อยยิ่งแล้วใหญ่

ดังนั้นหากจะคบกับเมียน้อยก็คงต้องเลิกกับเมียหลวงเสียก่อน ถ้ามีแขนขา บ้างทีไครเทียสตอนนี้คงกำลังยืนเท้าสะเอวมือถือสากจ้องไรแรคอยู่แน่ๆ

ไม่มีอะไรแล้ว งั้นชั้นขอตัวล่ะ

แงงงง~~! ไรแรคเค้าอยากได้อ่าาา!”

บาทหลวงหนุ่มเดินจากไปโดยมีชาร์ลจับชายผ้าคลุมห้อยกะเตงลากกับพื้น เรียกได้ว่ารายนี้โดนมนตร์สะกดจนอาการหนัก ทารามัสก้มหน้าอับจนคำพูดก่อนจะเดินเข้าไปขวางหน้าเขาทั้งอย่างนั้น ไรแรคเห็นก็ขมวดคิ้ว

คิดจะทำอะไร?”

ตอนที่เขากำกลังเขม่นมองอยู่นั้น รู้สึกตัวอีกทีทารามัสก็พุ่งตัวลงกับพื้น แล้วค้างในอยู่ในท่าคุกเข่าคำนับหัวจรดเท้าของเขา

———นี่นับเป็นความอัปยศที่สุดในชีวิตของทารามัส

ขอร้องล่ะ! ข้าไม่มีที่พึ่งแล้ว.....โปรดช่วยข้าด้วยเถอะ!”

ใช่ๆ ช่วยเขาหน่อยเถอะไรแรค! ช่วยแล้วเราจะได้ดาบนะ!”

“.....เห็นชั้นเป็นนักบุญรึไง? ต่อให้เป็นนักบุญเองสุดท้ายก็ยังช่วยเพื่อหวังผลตอบแทนเลยด้วยซ้ำ แกอย่าให้ชั้นพูดซ้ำซากดีกว่า

ข้ายอมทุกอย่าง.....หากเจ้าช่วยข้าๆจะยอมทำตามที่เจ้าปรารถนาทุกอย่าง! ดังนั้นข้าขอร้องโปรดช่วยเป็นกำลังให้ข้าด้วย!”

เฮ้ยๆ ไอ้บทพูดว่าจะยอมทำทุกอย่างเนี่ยมันเอาไว้ให้สาวน้อยเขาพูดเว้ย เอ็งยอมทำทุกอย่างก็จริงแต่ชั้นไม่ได้สนใจอะไรในตัวแกซักแอะว่ะ ขอลา

“......กรอด!

มันทั้งอับอายที่คุกเข่าขอร้องและทั้งรู้สึกอับจนคำพูดด้วยในเวลาเดียวกัน บาทหลวงเดินผ่านหน้ามันที่ยังคงก้มอยู่อย่างไม่ใยดีพลางฝืนลากชาร์ลให้ตามมาด้วย ทว่าขณะที่ฝีเท้ากำลังจะก้าวต่อไปนั้น จู่ๆเขาก็พลันนึกอะไรขึ้นได้

ไม่สิ.....ยอมทำทุกอย่างงั้นเหรอ?”

———ไรแรคลูบคางแล้วนึก

ทารามัส.....ชั้นขอถามอะไรแกหน่อย แกบอกว่าแกออกจากตระกูลเพอร์ตินแล้วสินะ? แล้วคิดจะเป็นศัตรูกับศาสนจักรงั้นเหรอ?”

“.....ใช่ ข้าคิดทำเช่นนั้น

อืมๆ แล้วในเพอร์ตินเนี่ย แกมีอำนาจเอกสิทธิ์ในเรื่องอะไรบ้าง?”

ก็เรื่องเบื้องบนของตระกูลกับติดต่อพวกเหล่าอาวุโสรวมไปถึงประมุขและรองประมุข.....ถามทำไม? ยังไงตอนนี้ก็ข้าได้ลอบขโมยเพอร์ตินออกมาแล้ว ยังไงซะก็เท่ากับข้าเป็นศัตรูของตระกูลดาบลำดับสิบ

“.....อุ๊บ! ฮะฮะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!

“......มีอะไรน่าขำ?”

ทารามัสซึ่งเหมือนกับถูกหยามขมวดคิ้ว นอกจากจะไม่ช่วยก็ยังคิดเหยียบงั้นเหรอ? เขานึกอย่างนั้น ทว่าไรแรคก็ยกมือป้องหน้าแล้วหัวร่อว่า

เปล่าๆ ก็แค่ขำที่จู่ๆเรื่องราวมันลงตัวพอดีน่ะ แกรู้ใช่ไหมว่าเมื่อเร็วๆนี้เพอร์ตินมีหมายสั่งจับชั้นน่ะ

ข้ารู้

อ่าหะ แล้วแกก็รู้แล้วใช่ไหมว่าพวกนั้นในตอนนี้ได้จับเด็กสาวคนหนึ่งไปเป็นตัวประกันเพื่อเรียกชั้นไปหา

อันนี้ข้าเพิ่งได้ยินข่าวคราว แต่ไม่แน่ชัด

อ่า ไม่ต้องแน่ชัดก็ได้ แต่แบบนี้มันก็มีเหตุผลเพียงพอแล้วล่ะ

เหตุผล?”

ถูกต้อง ชั้นขอตกลงเงื่อนไขของแกก็แล้ว ที่แกว่าจะยอมทำทุกอย่างน่ะ ส่วนชั้นก็จะไปช่วยตบศาสนจักรอีกทีหนึ่ง

จริงเรอะ!? เช่นนั้นก็รีบ—”

แต่ว่ามีเงื่อนไขก่อนอย่างหนึ่ง

เงื่อนไขอะไร?”

ตอนนั้นเองที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ได้แสยะออกอย่างชั่วร้ายจนผู้มองต้องขนลุก

———ไรแรคแลบลิ้นเลียริมฝีปากแล้วว่า

แกจะต้องรัฐประหารยังไงล่ะ!”

†††

ปล.ซาซอร์ดเป็นประมุขมา 5 ปีแล้ว.....(ฮา)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #177 madamlm (@madamlm) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 17:56

    เอิ่ม เมียหลวงกะเมียน้อย....

    #177
    0
  2. #71 PoooohaCycebsyz (@PoooohaCycebsyz) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:44
    ไรท์ท่านเปรียนเทียบได้สุดยอดมากเมียหลวงกับเมียน้อย 55555
    #71
    0
  3. #69 PoooohaCycebsyz (@PoooohaCycebsyz) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:43
    แล้วจะเป็นแค่ห้าปี...
    #69
    0