Donator Dungeon : Necrom ปกรณัมลอกเลียนแบบ

ตอนที่ 40 : Ep.040 - Intruder

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    11 ก.พ. 62

DD : Necrom.40

บากิสเดินหลบออกมาอยู่ที่ลานจัตุรัสกลางเมือง เฮียวไม่ได้ตามมาด้วย อาจเพราะเธอรู้แล้วว่าเขาเป็นจอมมารมาเกิดใหม่ เพราะแบบนั้นก็เลยเลือกไม่รบกวนหรืออย่างไรก็ไม่ทราบได้ ทว่าตอนนี้สภาพจิตใจของเขากลับย่ำแย่

พออายุ 15 เราจะสูญเสียความเป็นตัวเองไปงั้นเหรอ? อย่ามาล้อเล่นนะ.....ข้าน่ะไม่มีทางเป็นแบบนั้นไปได้หรอก ข้าน่ะคือนักบุญนะ

ข้าจะเป็นจอมมารที่ฆ่าล้างเผ่ามนุษย์ด้วยกันเองไปได้งั้นไง!?

———อีกสองปีข้าจะสูญสลายไปเหรอ? อย่ามาล้อเล่นนะ!

ตึง!

โธ่เว้ย..!”

กำปั้นที่ฟาดลงม้านั่งเกิดเสียงเบาๆขึ้นท่ามกลางความสงบเพราะผู้คนหลับใหลกันไปหมดแล้ว ใช่ เวลานี้เขาเองก็สมควรหลับพักฟื้นร่างกายได้แล้วเช่นกัน เพราะอย่างนั้นเด็กหนุ่มจึงยกขานอนพาดขึ้นที่ม้านั่ง

———เงียบสงบจริงๆ

เงียบ.....ซะจนเขาได้แม้แต่กระทั่งเสียงหัวใจของตนเอง นอนไม่หลับ เด็กหนุ่มไม่อาจข่มตาทำใจให้หลับลงได้ เพราะกลัวว่าหากตื่นขึ้นมาแล้วเปลี่ยนไป เมื่อถึงตอนนั้นคำพูดของเฮียวก็จะกลายเป็นความจริง

แล้วสงครามครั้งใหญ่ระหว่างมนุษยชาติกับจอมมารก็จะเกิดขึ้นอีกครั้งในรอบหลายร้อยปีเป็นแน่ ทั้งหมดมันลงล็อคและมีเหตุมีผล

ทำไมจอมมารที่แข็งแกร่งจนไม่มีผู้ใดอาจต้านได้กลับเลือนหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ซะดื้อๆอย่างไม่ข่าวลือ ทั้งสมุนเอกอย่างจตุรมารทำไมถึงไม่เคลื่อนไหวล้างแค้น หากผู้เป็นนายถูกสังหารลง

คำตอบก็จะลงล็อคพอดีด้วยเหตุผลที่ว่าจอมมารนั้นได้ไปถือกำเนิดใหม่

กำเนิดใหม่เป็นแค่เรื่องเล่าในตำนานจากมุมมองสายตาของบากิส กระนั้นตอนนี้เขากลับรู้สึกว่ามันมีมูลอยู่บ้างไม่มากก็น้อยแล้ว เพราะมันน่าแปลกที่มารอย่างเฮียวจะเสี่ยงเข้ามาในอาณาจักรมนุษย์เพียงเพื่อหาคนๆเดียว

———และคนๆนั้นบัดนี้เธอก็ได้หาเจอแล้ว

“.....จอมมารงั้นเหรอ?”

นี่เจ้าน่ะ

ทันใดนั้นก็มีเสียงของบุคคลที่สามดังขึ้น บากิสกระตุกคิ้วก่อนจะหันมองไปเห็นชายหนุ่มผมแดงยืนอยู่ตรงหน้า เด็กหนุ่มเบิกตากว้าง

คนๆนี้ก็คือชายหนุ่มซึ่งอยู่บนโต๊ะอาหารเดียวกับอิลลาเซส

———น้องของเธอ คุณชายลำดับสองอูยาเรแห่งเอ็กซ์คาลิเบอร์

เผอิญข้ามาเที่ยวหอคณิกา แต่บังเอิญมาเจอคนหน้าเหมือนซะนี่? ก็ไม่แน่ใจหรอกนะ แต่เจ้าน่ะช่วยเลิกฮู้ดที่สวมอยู่ได้รึไม่?”

อึก..!”

บ้าเอ๊ย! เพราะมัวแต่คิดเรื่องที่ยัยนั่นพูดก็เลยเผลอประมาทลืมเรื่องที่เราถูกตามล่าตัวอยู่ บากิสนึกอย่างเจ็บใจก่อนจะกดฮู้ดลงแล้วแสร้งว่า

อย่าเลยขอรับคุณชาย เผอิญใบหน้าข้านั้นถูกแผลฉกรรจ์ทำร้ายจนอัปลักษณ์ ข้าเกรงว่านี่อาจไม่น่าดูชมนัก

เช่นนั้นเรอะ?”

ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่รู้ ดังนั้นอูยาเรจึงถอยเท้าไปก้าวหนึ่งเตรียมกลับหลัง

———ซึ่งนั่นคือความคิดที่ผิดถนัด

เปรี้ยง!

วาจาเลวแหลกนั่นเอาไปหลอกบิดาเจ้าเถอะ!”

ดาบข้างเอวถูกชักออกจากการบิดตัว ส่วนเท้าที่ก้าวถอยก็คือการยั่งเพื่อตบทะยานออก หลบทัน! กระนั้นที่ชายเสื้อของบากิสก็ปรากฏรอยฟันขึ้นเล็กน้อย จากนั้นกระโดดหลบด้วยท่าเท้าทำให้ฮู้ดซึ่งคลุมศีรษะอยู่เปิดออก

กรอด! โดนรู้ตัวจนได้!”

ฐานทำให้ตระกูลข้าต้องอับอาย! จงตายเยี่ยงเดรัจฉานเสีย!”

เคร้ง!

ดาบสองเล่มถูกวาดปะทะกันในพริบตา ความเร็วและท่วงท่าของอูยาเรนั้นหนักแน่นผิดกับพี่น้องของมันอย่างอามาเรซกับอาซิส ฝีมือของเขาหากคิดคร่าวๆก็เกือบเท่าอิลลาเซสแต่เป็นรองเพียงเล็กน้อย

ทำไมต้องฆ่าแกงกันด้วย!? ชีวิตคนน่ะไม่ใช่ผักปลานะ!”

ไร้สาระ! ชนชั้นต่ำน่ะมีค่าเป็นผักปลายังนับว่าหรูไปด้วยซ้ำ! เด็กโสโครกเช่นเจ้าน่ะไม่ต่างอะไรกับโคลนตมไร้ประโยชน์แม้แต่น้อย!”

เปรี้ยง!

อูยาเรฟาดดาบหนักจนบากิสต้องถอยร่นออกจากระยะ ขณะเดียวกันมันก็ยิ้มเยาะ

โอ๊ะ? จะว่าไปเจ้าก็มีประโยชน์อยู่นี่นะ เป็นเพราะเจ้าแท้ๆถึงทำให้พี่อิลลาเซสถูกตัดสิทธิ์ออกว่าที่ผู้นำตระกูล หึหึ...รู้ไว้เถอะว่าในตระกูลดาบลำดับหนึ่งข้าน่ะเป็นรองแค่ท่านพ่อกับท่านพี่อิลลาเซสเท่านั้น!”

ฮึ่ม! วิชาศักดิ์สิทธิ์ «เร่งความเร็ว • เฮสท์»!”

วิชาศักดิ์สิทธิ์ «เร่งความเร็ว • เฮสท์»!”

เคร้ง!

ดาบฟาดรับรุกพลันวันผลัดกันไปมา ร่างสองสายวิ่งพลางจ้องหน้าไม่ละสายตาอยู่กลางจัตุรัสเมือง

ฮ่าฮ่าฮ่า! หากไม่ได้เจ้าที่ทำให้ท่านพี่ตาบอดกับทำให้นางถูกท่านพ่อทำโทษจนไม่อาจเดินได้ล่ะก็.....ตำแหน่งตัวเต็งอันดับหนึ่งของว่าที่ผู้นำตระกูลก็คงไม่ตกมาถึงข้าหรอก!”

“......ว่าไงนะ?”

เพราะช่วยเจ้าให้หนีออกจากปราสาทได้ ท่านพ่อก็เลยกริ้วหนัก จับนางไปขังในคุกประจำตระกูลพร้อมกับตัดเส้นเอ็นให้นางไม่อาจหลบหนีหรือมาก่อกวนได้อีกยังไงล่ะ! ฮ่าฮ่าฮ่า! ช่างน่าขันนัก! ดังคำว่าไก่ฟ้าหากเจ้าไม่ขันย่อมไม่ตาย—”

หุบปาก!”

ฉัวะ!

“.....เอ๊ะ?”

มองไม่ทัน? เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น? จู่ๆท่าเท้าของมันก็ผิดแปลงแปลกไป.....อูยาเรนึกอย่างงุนงง แล้วตอนนั้นที่ปลายประสาทสั่งการถึงความเจ็บปวดอันสุดแสงยังแขนขวาซึ่งกำดาบอยู่ของมัน มีเลือดสีสดไหลซึมออก ก่อนจะฉีดพุ่งพรวด

———ข้อมือของมันถูกแยกออกจากร่างกายทั้งอย่างนั้น

-เหวอออออออ!? -อ๊ากกกกกกกก!”

“......ไม่สบอารมณ์ ไอ้ตระกูลเน่าเฟะนั่น—”

ท่ามกลางสีหน้าเหยเกน้ำตาไหลพรากด้วยความเจ็บปวดของอูยาเร

———ใบหน้าของบากิสก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปเช่นกัน

ข้าชักจะไม่สบอารมณ์จริงๆแล้วนะโว้ย!”

นี่คือใบหน้า.....ของอสูรหรืออย่างไรกัน?

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #160 madamlm (@madamlm) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 14:25

    ดาร์คไซส์มาแล้วจ้าาาา เยย้ๆๆ

    #160
    0
  2. #56 FarmkeeP (@farm2013) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:16
    เอาเลยๆ วู้ๆ
    #56
    0