ตอนที่ 22 : Ep.022 - Inquisitive

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    30 ม.ค. 62

DD : Necrom.022

เฮสท์!”

ทันใดนั้นร่างของไรแรคก็พุ่งทะยานเข้าใส่เด็กสาวในฉับพลัน

อะไรน่ะ..!?”

เธอตระหนก แล้วพอรู้สึกตัวอีกทีระยะหลายร้อยเมตรก็ถูกย่นจนกลายเป็นประชิดในชั่วเสี้ยววิฯ ตึง!โอ๊ย!” เธอล้มลงกับพื้นจนกระเป๋าตังค์ในมือหล่นออก

เธอเล่นด้วยผิดคนแล้วยัยหนู

-ปล่อยนะ! เจ้าเองก็คิดจะต้มไถตังค์ข้าเหมือนกันแหละ! แถมทางนี้ก็ยอมจ่ายให้แล้วนะตั้งสองร้อยน่ะ..!”

แต่สองร้อยนั่นมันตังค์ตูโว้ย!”

แซ่ดๆๆๆ

แล้วตอนนั้นผู้คนที่อยู่แถวถนนก็เดินเข้ามาจ้องมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยเสียงซุบซิบเซ็งแซ่ ชิบ...กลายเป็นเรื่องใหญ่แล้วสิ

หึ! บาทหลวงจับกดเด็กผู้หญิงกลางเมือง โรคจิตใช้ได้เลยนะ

ไม่ได้จับกดเว้ย! เขาเรียกว่ามัดตัวผู้ต้องหาต่างหาก!”

ไรแรคแย้งคำพูดของเด็กสาวก่อนจะผละออกไปหยิบกระเป๋าตังค์ของตัวเองแล้วหันมาว่า ถ้าเจออีกทีเธอเละแน่เขาเปรยแล้วเดินจากไปปล่อยให้เด็กสาวจ้องมองตามหลังทั้งอย่างนั้น

ว่ากันว่ามิจฉาชีพเมื่อมาเจอกันย่อมเข้าใจกันเพียงแค่กระพริบตา

———ก็เหมือนกับผีเห็นผี

เพราะอย่างนั้นเด็กสาวจึงยิ้ม

น่าสนใจจริงๆ...ดูท่าจะใช้ประโยชน์ได้

.

.

ให้ตาย เจอแกนดิออรัสก็ซวยแล้วนี่ยังต้องมาเจอโจรอีกเรอะ?”

ตอนนี้ไรแรคได้ออกมาหลบอยู่นอกเมืองแถวแนบป่าด้านข้าง ไหนๆต้องรอเวลาตอนกลางคืนก่อนจะบุกโรงบาล ถ้าอย่างนั้นก็อาศัยโอกาสนี้ฝึกวิชาเลยดีกว่า

ไรแรคนึกก่อนจะจ้องมองอกเสื้อที่ปรากฏแสงสว่างเรื่อๆออกมา

ตรงจุดนั้นคือที่ๆมีรอยสักตราประทับผู้พิชิดอยู่

ดูเหมือนจะแสดงผลจริงๆด้วยสินะ

ตราประทับป่าอสูร

ทันทีที่ได้รับตราประทับนี้มาไรแรคก็ตระหนักได้ถึงเงื่อนไขและพลังที่ได้มา เงื่อนไขคือต้องอยู่ในสถานๆที่เต็มไปด้วยป่ารายล้อม

เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วพละกำลังความเร็วและค่าทุกๆอย่างก็จะเพิ่มขึ้น

———และไม่ใช่เท่านั้น

ฟุ่บ!

ใช้ได้เลยนี่หว่า? นี่มันไม่ต่างจากเวทย์ศักดิ์สิทธิ์เลยแฮะ

ตรงหน้าของเขามีรากไม้กำลังหมุนวนไปมาดั่งใจนึกอยู่ ความสามารถนี้คือการบงการควบคุมต้นไม้ได้ตามต้องการ ไม่ถึงกับใช้ควบคุมต้นไม้ให้ใหญ่ยักษ์ได้ในชั่วพริบตาหรือสามารถสร้างต้นไม้งอกเงยได้ในชั่วอึดใจเพราะต้องใช้มานามหาศาล

———กระนั้นข้อจำกัดนี้ก็หมดไป

เพราะตั้งแต่ที่ทำสัญญาเลือดกับไครเทียสไรแรคก็กลายเป็นผู้ถือครองมานาอย่างไร้ขีดจำกัดไปแล้ว หากคนอื่นมีตราประทับเช่นเขาจริง แต่ยังไงก็ไม่อาจบงการได้อย่างไร้ขีดจำกัดเช่นนี้แน่

เพราะตอนนี้ไรแรคกำลังทดลองสร้างต้นไม้สูงสิบเมตรอยู่

———เร่งการเติบโตอย่างผิดกฎหลักของธรรมชาติ

ถ้าเราอยู่ในป่า ความสามารถในการควบคุมนี้ก็จะทำให้เรามีชัยภูมิที่เหนือกว่า เพราะสามารถปรับเปลี่ยนสภาพแวดล้อมได้ตลอดเวลา

นี่แค่ความสามารถของดันเจี้ยนระดับ 1 ดาวนะเนี่ย?——

ถ้าสมมุติเกิดพิชิตดันเจี้ยนที่เหนือกว่านี้ได้จะเป็นยังไงนะ? ไรแรคนึกอย่างพินิจ จากนั้นเขาจึงหยิบไครเทียสออกมาเปิดดู

ยังมีวิชาศักดิ์สิทธิ์อีกห้าบทที่ยังไม่เคยลองใช้

หนึ่ง «กราวด์ดูว» เป็นวิชาศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้สร้างกำแพงหิน

———อืม...อันนี้ซ้ำซ้อนไม่ต่างจากกรีมวอร์ดแฮะ

สอง «เฟรมวอร์ด» เป็นวิชาศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้สร้างกำแพงเพลิง แถมกินมานาสุดๆ

———ก็เหมือนกับกรีมวอร์ดอีกนั่นแหละ

สาม «วินด์วอร์ด» เป็นวิชาศักดิ์สิทธิ์สร้างกำแพงลม

———มันก็เหมือนกับกรีมวอร์ดอีกไม่ใช่รึไงวะเฮ้ย..!?

ไหงมันซ้ำซ้อนกันขนาดนี้วะ!”

ไรแรคสบถอย่างหัวเสีย กระทั่งมาเจออีกอันเขาจึงเบาใจลง

อันที่สี่ «เวเปอร์เกล» เป็นวิชาศักดิ์ที่สร้างหมอกควันเป็นลมหมุน อืมแบบนี้สิถึงพอจะใช้งานได้ และห้า «มิลเลอร์ไลท์» เป็นวิชาศักดิ์สิทธิ์——

ที่สร้างโล่กระจกไว้ป้องกันไม่ต่างกับกรีมวอร์ด

“.....ไอ้พวกสิบตระกูลดาบนี่สมควรเปลี่ยนชื่อเป็นสิบตระกูลโล่ไม่ดีกว่าเรอะ?”

ไรแรคถึงกับระเหี่ยใจเมื่อเห็นผลลัพธ์จากวิชาที่ตนมี มีแต่ของไร้ประโยชน์ทั้งนั้น กำแพงลม กำแพงไฟ กำแพงกระจก กำแพงดิน เงี้ยจะให้เอาไปทำ

ไม่สิ.....ไฟ กระจก ดิน แล้วก็ลมงั้นเหรอ?”

———ชายหนุ่มลูบคางตัวเองเบาๆ

จากนั้นเขาจึงฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาอย่างช้าๆ

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

229 ความคิดเห็น

  1. #140 madamlm (@madamlm) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 16:00

    ฮั่นแน่ มีีการใช้สมอง

    #140
    0