ตอนที่ 20 : Ep.020 - Instruction

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    29 ม.ค. 62

DD : Necrom.020

ความเป็นไปได้ที่จะชนะ แทบเท่ากับเป็นศูนย์

———มีแต่ต้องหนีเท่านั้น!

ทั้งที่...เจ้าบอกว่าข้าเป็นมนุษย์—”

แล้วตอนนั้นเสียงของอิลลาเซสก็ดังชัดเข้าโสตประสาท

———เมื่อหันไปมองชายหนุ่มก็ต้องเบิกตากว้าง

แสงสว่างอันน้อยนิดกลับปรากฏร่างของคู่ชายหญิงกำลังกอดกันอยู่ แสงสว่างอันริบหรี่เปรียบเสมือนกับสปอตร์ทไลท์ซึ่งกำลังฉายภาพสุดท้ายของชีวิต

ทั้งที่เจ้าเป็นคนบอกว่าข้าเป็นมนุษย์แท้ๆ! แล้วทำไมเจ้าถึงไม่กลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้งเล่า..!”

บากิสตายแล้ว

ที่ใจกลางร่างของเขาปรากฏดาบเล่มหนึ่งแทงทะลุจนสุดออกถึงข้างหลัง

———ทั้งที่เป็นแบบนั้น แต่เด็กสาวเองก็ดูเจ็บปวดไม่ต่างกัน

มัวหันไปมองอะไรอยู่!?”

ป่ง!

ทันใดนั้นกระสุนปืนก็พวยพุ่งออกจากรังเพลิงอีกครั้ง การยิงนี้ถูกต้านรับด้วยเทร์ราเรียในมือของไรแรคจนตัวดาบแตกหักไปพร้อมกับกระสุนกลายเป็นผงแผ่นกระจกในอากาศ เขม่าควันคุกรุ่นไปทั่ว

สีขาวกำลังโถมทะยานเข้าหาสีดำ

———ใช่ มีแต่ต้องหนีเท่านั้น!

เฟรมสเฟียร์!”

บรึ้ม!

ทันใดนั้นเพลิงขนาดใหญ่นับสิบก็พุ่งกระแทกลงพื้นจนควันคละคลุ้งไปทั่วยากแก่การมองเห็น ลูกไม้สั่วๆน่า พลังของชั้นน่ะสร้างได้หมดทุกอย่าง

ทันใดนั้นหนังสือสีขาวก็เปล่งแสง

ไม่เว้นแม้แต่ลม...ชั้นก็สร้างได้!”

วูบ!

ทันใดนั้นม่านหมอกควันจากแรงระเบิดก็พลันเลือนหายไปในชั่วเสี้ยววิฯ ส่งผลให้ทัศนวิสัยของเขากลับมาอีกครั้ง ทว่าเมื่อเพ่งมองก็พบว่าไรแรคหนีไปแล้ว หายไปแล้ว..!?” กระทั่งเมื่อมองกลับไปจึงพบกับไรแรคที่กำลังหนีขึ้นไปยังชั้นสี่

คิดจะหนีเรอะ! ฝันไปเถอะ

ฮึ่ม! กรีม—”

โผล๊ะ!

เหนือการร่ายคำพูดทันใดนั้นกระสุนปืนลูกซองก็จ่อยิงจนแขนขวาของไรแรคขาดกระจุยออกจากร่าง -อ๊ากกกกก!?เขาแผดร้องกระนั้นก็ยังคงรีบเร่งทะยานขึ้นไปชั้นสี่จนลับสายตาของอีกฝ่ายไป

ชิ! ดันพลาดเป้าซะได้

แกนดิออรัสได้แต่มองไล่หลังก่อนจะถอนหายใจ

เอาเถอะ ครั้งนี้ชั้นจะปล่อยไปก่อนละกัน เพราะทางนี้ก็ไม่รู้ด้วยว่าตามไปแล้วจะมีกับดักอะไรรอคอยอยู่ ก็ดันเป็นคนเจ้าเล่ห์นี่นะ?”

เขายิ้มก่อนจะเก็บ «อโพโลเจีย» เข้าเสื้อคลุม——

ทว่าก่อนที่จะเดินออกไปนั้นก็มีสิ่งหนึ่งชุดรั้งเขาเอาไว้

หืม?

———เป็นอิลลาเซส

-แกนดิออรัส! ขอร้องล่ะ...ช่วยสร้างอีลิกเซอร์รักษาผู้ชายคนนี้ให้ที!”

ชายชุดขาวขมวดคิ้วเหลือบมองเด็กหนุ่มในอ้อมอกของอิลลาเซสอย่างงุนงง แล้วว่า

เป็นศัตรูกันไม่ใช่เหรอ? แล้วจะรักษามันทำไม?”

ข้า.....”

ถ้าไม่อยากให้ตายเธอก็อย่าฆ่าเสียตั้งแต่ทีแรกสิ

อึก!

อิลลาเซสถึงกับสะอึกคำพูดของตัวเอง จะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจก็ไม่ได้ แต่ตอนนั้นเป็นเพราะบากิสที่พุ่งเข้ามารับดาบ ถ้าหากตอนนั้นเขาเลือกที่จะฟันหัวของอิลลาเซสล่ะก็บางทีผลลัพธ์อาจจะไม่ต้องลงเอยเช่นนี้

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ! แต่ข้าอยากช่วยเขาไว้จริงๆ เพราะงั้นข้าขอร้องล่ะ! เจ้าบอกเองว่าเราเป็นทีมเดียวกันนี่..!? ขนาดนายยังเคยช่วยชั้นไว้—”

ทีม? ฮ่าฮ่าฮ่า! ช่างใสซื่อเสียจริงนะคุณหนู

-ว่าไงนะ?”

แล้วคำพูดต่อมาของแกนดิออรัสก็ทำให้อิลลาเซสสั่นสะท้าน

คนที่ช่วยเธอน่ะไม่ใช่ชั้นหรอกนะ ตอนที่มาเจอเธอก็มีสภาพสมบูรณ์ไร้รอยแผลอยู่แล้วล่ะ คิดว่าบางทีเจ้าพวกนี้อาจจะรักษาในตอนนั้นเอาทีหลัง

-ไม่จริง

แล้วก็เราไม่ใช่ทีมหรอกนะ เธอมีหน้าที่แค่พาชั้นมาหาผู้ถือครองลำดับสองเท่านั้น

แกนดิออรัสปัดฝุ่นแล้วหันหลังกลับพลางเดินออกไป

เธอน่ะหมดประโยชน์แล้ว

“.....-เดี๋ยวสิ! เดี๋ยวก่อนสิ! ถ้าไม่มีนายชั้นก็รักษาบากิสเขาไม่ได้นะ!”

เพราะงั้นถึงได้บอกไงว่าถ้าไม่อยากให้ตายก็อย่าฆ่าน่ะ

“............”

อิลลาเซสอับจนคำพูด เธอได้แต่เข่าตกทิ้งตัวเองล้มพับนั่งลงกับพื้นทั้งอย่างนั้น แกนดิออรัสเองก็เดินจากไปอย่างไม่ใยดี

ไม่นานดันเจี้ยนชั้นห้าแห่ง «ถ้ำราตรี» ก็พลันกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

.

.

.


แฮ่ก...แฮ่ก...แฮ่ก...”

ไรแรคหลบออกมานอกดันเจี้ยนได้สำเร็จ บาดแผลบนร่างก็ถูกรักษาด้วย «ฮีล» ไว้แล้ว กระนั้นแขนกับหูที่ขาดไปก็ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่หรือต่อกลับคืนแต่อย่างใด เมื่อครู่เองก็เพิ่งทุ่มสุดชีวิตเพื่อหนีออกมาอย่างขี้ขลาดด้วยซ้ำไป

และตอนนี้ก็กลายเป็นคนพิการไปเรียบร้อยแล้ว

สภาพดูไม่ได้...ไม่ต่างกับหมาขี้แพ้

เพราะอย่างนั้นความโกรธจึงได้ปะทุอย่างขีดสุด

ปึง!

บัดซบ!”

———ไรแรคต่อยต้นไม้ตรงหน้าไปหนึ่งที

บัดซบ! บัดซบ! บัดซบ! เป็นเพราะแก! เป็นเพราะแก...ไอ้บากิส!”

———ไรแรคต่อยต้นไม้ตรงหน้าไปอีกหนึ่งที

ไอ้หมากไม่ได้เรื่อง! ไอ้เบี้ยไม่มีสมอง!”

———ไรแรคยังคงประเคนหมัดเข้าใส่ต้นไม้จนสั่นสะเทือน

ถ้าแกไม่แพ้อีนังสารเลวนั่น! ป่านนี้แกก็เข้ามาช่วยชั้นจัดการไอ้ผู้ถือครองห่าไรนั่นได้แล้วแท้ๆ.....ไอ้เศษเดนเอ๊ย!”

ใช่ ทุกอย่างเขาคิดคำนวณไว้แล้วว่าบากิสต้องชนะอิลลาเซสได้แน่ๆ แต่ผลลัพธ์กลับตาลปัตรไม่เป็นดังคาด ทั้งที่ตอนเปิดศึกเริ่มต้นยังเห็นสูสีอยู่เลยไม่ใช่รึไงกัน!? แล้วทำไมมันถึงแพ้ให้อีคุณหนูระยำนั่นได้วะ..!

ไม่เป็นไปตามแผน ทุกอย่างมันผิดไปหมด!

———ทำไมกัน!?

แปะ!

หยดเลือดสีแดงไหลรินออกจากกำปั้นที่ต่อยต้นไม้

แปะ!

เช่นเดียวกับหยดน้ำใสที่ไหลรินออกจากใบหน้าของไรแรค

———รู้สึกตัวอีกทีใบหน้าของชายหนุ่มเหยเกขึ้นอย่างผิดแปลก

แหมะ! แหมะ!

สายฝนกำลังร่วงโรย——

แล้วตอนนั้นคำพูดอิลลาเซสก็ดังก้องในหัว

ทั้งที่...เจ้าบอกว่าข้าเป็นมนุษย์

ไอ้เจ้าโง่เอ๊ย.....”

ทั้งที่เจ้าเป็นคนบอกว่าข้าเป็นมนุษย์แท้ๆ! แล้วทำไมเจ้าถึงไม่กลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้งเล่า..!

แกมันก็แค่เครื่องมือ.....ชั้นไม่เคยสอนให้แกเป็นมนุษย์นะโว้ย.....”

———คำพูดของบากิสที่ถามขึ้นเพราะความสงสัย

ท่านไม่กลัวว่าสังคมรอบข้างจะบีบให้จนตรอกเหรอ?

———แล้วคำพูดของไรแรคก็ดังก้องย้อนกลับไป

สิ่งเดียวที่ชั้นกลัวก็คือความตายเท่านั้นแหละ

ที่ชั้นสอนน่ะ...คือให้มีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ใช่รึไงวะ!”

ครืนนน!

ท่ามกลางความมืดดึกสงัด กลับปรากฏเมฆครึ้มขึ้นเหนือน่านฟ้า สายฝนเริ่มตกปอยๆ จากนั้นจึงโหมกระหน่ำเข้าอย่างรวดเร็วและหนักแน่น หยาดฝนหลายสิบหลายร้อยเม็ดตกกระทบลงร่างของไรแรคจนเปียกโชกตั้งแต่หัวจรดเท้า

สายฝนที่กำลังไหลรินนี้——

ไม่อาจ.....ที่จะบังคับมันได้อีกต่อไป

อึก!...ไอ้พวกไร้ค่าเอ๊ย! พวกแกน่ะมันสมควร.....ตายเป็นร้อยๆครั้งแล้ว...ฮึก! -อาาา.....อ๊าาาาาา—”

———ทำไมกันนะ?

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก..!!

———ทำไมฝนถึงไม่หยุดตกซักทีกันนะ?

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

229 ความคิดเห็น

  1. #138 madamlm (@madamlm) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 15:43

    ไงพระเอกเราเศร้าขนาดนั้นอะ ฮือออ TThttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-11.png

    #138
    0
  2. #26 PANTHER. (@PhuPhawat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 20:00
    ....ไร้คำบรรยาย
    #26
    0