ตอนที่ 126 : Ep.126 - Interstate

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 97
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    3 มิ.ย. 62

DD : Necrom.126

เส้นผมถูกตัดปลายให้เป็นระเบียบ หนวดเคราเองก็ถูกโกนเกลี้ยงเผยให้เห็นดวงหน้าสดใส เส้นผมสีน้ำเงินเข้มร่วงหล่นลงสู่พื้นทั้งอย่างนั้น กระจกตรงหน้าสะท้อนแสงวาวจากคมมีดในมือของ 01 ไม่สิ

———ในมือ.....ของไรแรคต่างหาก

หวังว่าคราวนี้เจ้าจะไม่ล้มเหลวอีกนะ? 01”

เมื่อหันมองไปจึงพบว่า 02 กำลังยืนพิงพนังในท่าไขว่เท้าอยู่ ระยะเวลานานกว่าห้าปีนั้นทำให้พบว่าเขามีความสูงถึงร้อยแปดสิบกว่าๆเลยทีเดียว

“.....ไม่รู้สิ แกเองก็รอดูแล้วกัน ชั้นรับประกันไม่ได้หรอก แล้วก็—”

ชายหนุ่มเอ่ยค้างไว้ก่อนจะจ้องเขม็ง

เรียกชั้นว่าไรแรคจะดีกว่านะ

“......ไร้สาระ

.

.

.

ระยะเวลาห้าปีนี้ทำให้ไรแรคเปลี่ยยนไป ทั้งคำพูดอากัปกิริยารวมถึงชื่อที่คิดเปลี่ยนเอาเองตามใจชอบ บางทีคงมีเป้าหมายอะไรบางอย่าง อาจจะเรียกตัวเองเพื่อเตือนใจไม่ให้หลงลืมต่อความแค้นที่มีให้แก่บากิส

ชึบ!

เสียงจัดองค์ประกอบผ้าหนังตามตัวเสร็จสรรพ ที่เอวนั้นมีมีดสั้นเหน็บไว้ ชุดนั้นเป็นชุดหนังรัดรูปสีดำเหมาะแก่การเคลื่อนไหวให้คล่องตัว จะเรียกว่าน่าคิดถึงก็ดีหรือไม่น่าคิดถึง ถึงอย่างนั้นไรแรคก็สวมมันแล้ว

นี่เป็นโอกาสครั้งที่สอง.....หรือจะเรียกว่าเป็นโอกาสครั้งสุดท้ายก็ว่าได้

ออกมาได้วันเดียวก็ใช้งานชั้นเลยเรอะ?”

เลิกบ่นแล้วมารวมกันได้แล้ว

02 ที่เดินนำเอ่ยตัดบท ซึ่งไรแรคก็ทำตามเดินตามหลัง เมื่อออกจากห้องลำลอง ก็พบกับโถงขนาดใหญ่ซึ่งเรียกว่า <วิหารเงาแสง> อันเป็นสถานที่เพิ่งสร้างใหม่เมื่อสามปีก่อนตอนที่เขาอยู่ในคุก จากที่เห็นทางสายตาไรแรคคิดว่ามันดูหรูหราเกินความจำเป็น มีโซ่สีดำสนิทห้อยละโยง มีพรมสีกรมขลิบทองปูพื้น ติดกลางท้ายพนังทางเดินมีรูปปั้นทวยเทพทั้งเจ็ดบูชาและกางเขนตั้งตระหง่าน

ไม่ต้องสืบเลยว่าคนออกแบบนั้นเป็นสควอลโล่แน่ๆ

———ปัญญาอ่อนสิดี

นั่นคือ 01 ที่ร่ำลือกันสินะ? หึๆ.....หวังว่าจะทำงานได้ดีกว่า 13 เมื่อวันก่อนนะ ไม่งั้นผลลัพธ์ของแกคงต้องกลับไปอยู่ในคุกขังรวมกับ 13 แน่

พอมาถึงก็เจอคำพูดถากถางจากสมาชิกใหม่ ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะระหว่างห้าปีที่เขาไม่ได้อยู่ที่นี่นั้น ดูเหมือนจะมีสมาชิกใหม่เพิ่มเติมเขามาไม่ขาดสาย จนตอนนี้มีให้เห็นอยู่ราวยี่สิบกว่าคนได้ คนที่พูดนั้นเหมือนจะแก่กว่าไรแรคเล็กน้อยมีแผลเป็นบนหน้าร่างหนาดูบึกบึนเต็มไปด้วยรอยสัก ท่าทีเหมือนนักเลงเจ้าถิ่นนั้นกำลังจดจ้องมายังไรแรคพร้อมพวกอย่างข่มขู่

พอได้แล้ว 01 จะเป็นมันสมองของทีม พวกเจ้าไม่ควร—”

หุบปากมึงไปเลย 02! แกคิดว่าตัวเองเป็นหัวหน้าทีมรึไงวะหา!? ใครเป็นคนตัดสินกัน! ห๊าาา..!?

พอถูกตะคอกกลับ 02 ก็เงียบปากลง ไม่มีความกลัวหรือหวั่นเกรงให้เห็น ทว่าท่าทีที่นิ่งสงบเหมือนจะเป็นการโอนอ่อนให้ต่างหาก ซึ่งไรแรคก็งุนงง จากที่มันรู้จักกับ 02 มานาน เรื่องยอมคนเช่นนี้นับว่าแปลก กลับกันเดิมที่ 02 เป็นผู้นำ ไฉนบัดนี้ชายร่างหนาตรงหน้าจึงทำทีกร่างกักขฬะออกมาไม่ไว้หน้า

แล้วเมื่อสังเกตอีกครั้งจึงได้คำตอบ เหล่าผู้ติดตามทั้งสามสี่คนของ 02 นั้นได้หายไปแล้ว.......เข้าใจล่ะ

———มีคนตายเพิ่มอีกแล้วสินะ?

เฮ้ย ไอ้ตัวใหญ่ โค้ดเนมแกคืออะไร?”

หา? ชั้นเรอะ? โค้ดเนมชั้นคือ 14”

โอเค 14 ชั้นไรแรคขอฝากตัวด้วย

“.....หา? ไรแรค? อะไรวะน่ะ?” มันขมวดคิ้ว ก่อนจะตีหน้าฉงนออกมา แกตั้งชื่อให้ตัวเองเรอะ? เอาจริงดิ? แกเป็นเงาแสงนะโว้ย!”

แล้วทำไม? อิจฉารึไง? เพราะแกมีแต่โค้ดเนมก็เลยโมโหงั้นเหรอ?”

พูดบ้าอะไร—”

หรือว่าเพราะว่าชาติกำเนิดแกกันแน่นะ?”

ทันใดนั้นทั้งห้องก็พลันเงียบกริบ อาจเหมือนไม่มีอะไรสลักสำคัญ ทว่าคำพูดของไรแรคนั้นเหมือนเชือกฟางที่ถูกกระตุกขาด <ชาติกำเนิด> นั้นคือคีย์เวิร์ดสำคัญที่ทำให้ 14 เผยสีหน้าเคร่งเครียดเช่นเดียวกับคนอื่นๆ

มันเข้าใจได้ทันทีว่าชายตรงหน้าตรงการสื่ออะไร เพียงพูดคุยเล็กน้อย

———ก็สามารถรับรู้ได้ถึงชาติกำเนิดได้? คงกำลังคิดจะสื่อแบบนั้น

พูดเรื่องอะไรของแกวะ?”

ถ้าชั้นโง่.....ไม่สิ ถ้าชั้นไม่ฉลาด ชั้นก็ไม่สามารถมาเป็นมันสมองของทีมได้หรอกไรแรคเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะเดินผ่านตัดหน้าไปจ้องมองรูปปั้นทวยเทพทั้งเจ็ดของอาณาจักร แล้วว่า ประการแรกแกเอ่ยแทนตัวด้วยสรรพนามชั้นสูงอย่าง <นาย> <ชั้น> <แก> หากเป็นคนชั้นล่างหรือคร่ำครึจะต้องใช้คำว่า <ข้า> <เจ้า> แน่

แล้วมันแปลกตรงไหน?”

แปลกสิ สาเหตุที่แปลกก็เพราะหากเป็นคนชั้นสูงจริง จะต้องไม่มีรูปร่างซึ่งเต็มไปด้วยหมัดกล้าม ต่อให้ถูกดูแลมาอย่างดีจากการเป็นนักฆ่าอย่างกลุ่มเงาแสงก็ตาม ทว่านักฆ่าที่ดีจะต้องไม่มีสรีระกล้ามเนื้อส่วนเกินแบบนั้น เพราะมันจะหนาอย่างเปล่าประโยชน์ ดังนั้นหากให้ตีความอีกแง่ความจริงข้อนี้จะช่วยชี้ชัดว่าแกไม่ใช่พวกชั้นล่าง ขณะเดียวกันก็ไม่ใช่ชั้นสูงอย่างขุนนาง เพราะขุนนางจะไม่มีรูปร่างสมบูรณ์ด้วยกล้ามกับรอยแผลและรอยสักเต็มตัวแน่ สรุปเลยก็คือ—”

ไรแรคเว้นคำก่อนจะหันหลังกลับ แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนแท่นทวยเทพทั้งเจ็ด

———บรรยากาศอึดอัดเช่นเดียวกับเหงื่อกาฬที่ไหลริน

แกไม่ใช่คนของโลกนี้......เป็นผู้กล้าที่ถูกอัญเชิญและถูกสควอลโล่มันสวมปลอกคอไว้ใช่ไหมล่ะ?”

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #229 Jekar D. Walter (@darkjack) (จากตอนที่ 126)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 17:18
    เดียวสิเห้ย!! ผู้กล้าต่างโลกมาไงวะเนี่ย!!!!
    #229
    0
  2. #228 FallenXIII (@Bankzaza1973) (จากตอนที่ 126)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 15:05
    ผู้กล้าปรากฏตัว(หรือผู้กากหว่า?)
    #228
    0
  3. วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 14:48
    อะไรวะเนี่ย!!!!
    #227
    0
  4. วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 14:48
    อะไรวะเนี่ย!!!!
    #226
    0